Γεννησαμε! (Ενα τεραστιο ποστ)

[D_n]

στις On 25/9/2018 at 9:12 ΠΜ, ο/η Sunshine 88 είπε:

Λοιπόν η δικιά μου ιστορία 13 του μήνα είχα πάει για καρδιοτοχογραφημα και ραντεβού στον γιατρό μου ολα τέλεια μου λένε έχουμε δρόμο 37 και 4 εγώ και μου λέει έλα 24 που θα είσαι 39 εβδομάδων να τον δούμε και να βλέπουμε τι θα κάνουμε ήθελα φυσιολογικό τοκετό πάση θυσίας .Λοιπόν φτάνω σπίτι φτιάχνω την βαλίτσα πάω σούπερ μάρκετ βγαινω την καθημερινή μου βολτούλα στο πάρκο ολα όμορφα και ωραία δεν είχα απόλυτος τιποτα τρώω και σαν βόδι το βράδυ ?? και κατά της 12 έπεσε για νάνι ....μόλις ξάπλωσα ο μπέμπης υπερκινητικος πόδια χέρια και δεν ξέρω τι άλλο ?? κάπως έτσι στης τρεις σηκώθηκα με την ιδέα να πάω στον καναπέ να αφήσω λίγο τον άντρα μου να κοιμόταν όπως έκατσα νιώθω μια δυνατή κλωτσιά σηκώθηκα στο πόδι και τρέξανε νερα μπόλικα οχ αμάν λέω αυτά τι είναι τώρα ψύχραιμη όμως έκανα ένα ντους μάζεψα τα νερα και ξάπλωσα περιμένοντας τους πόνους που ήρθαν εξπρές ανά 5 λεπτά και διαρκούσαν 30 δευτερόλεπτα πηρα τον γιατρο 5 παρα μου λέει κάνε ένα ντους και ξεκινά ετοιμάστηκα ξυπνήσαμε τον μπαμπά που νόμιζε ότι του έκανα πλάκα και φύγαμε για το Έλενα φτάσαμε σχεδόν 6 η ώρα εκεί μας παραλαβανε στα επείγοντα μας εξέτασε ο βοηθός του γιατρού και οι μαιες ότι όντως είχαν σπάσει τα νερα και πρωτότοκο είχα μέσα σε 3 ώρες είχα διαστολή 6 ? ο μπέμπης βιαζόταν να βγει ακολούθησαν εξετάσεις κλισμα κτλ με ανέβασαν στο πρώτο όροφο αιθουσα τοκετού η μαία του γιατρού μου είχε έρθει και ήταν δίπλα μου μαζί με τον βοηθό του γιατρού και άλλη μια μαία να μου μάθουν αναπνοές και τρόπους πως να ανακουφηστω κάπως από τους πόνους που κορίτσια ειλικρινά ήταν πολύ δυνατή μέχρι στιγμής μόνο μια ένεση με ηρεμιστικό και τιποτα άλλο 8 φτάνει ο γιατρός μου διαστολή δέκα ξεκινάμε λέει οι πόνοι μετά από την  ωκυτοκίνη γίνανε πολυ πιο δυνατοί και κάπως έτσι άρχιζε ο τοκετός εξωθησεις αναπνοές εγώ που μετρούσαν τα λεπτά στην ώρα απέναντι μου όλοι η ομάδα με τους γιατρούς εξαιρετικοί να μου δίνουν κουράγιο να με ενθαρινουν 9:30 Ο γιατρός μου να μου λέει πωπω μαλλί που έχει σε δέκα λεπτά έχουμε γεννήσει και κάπου εκεί το μηχάνημα του καρδιοτοχογραφημα άρχιζε να δείχνει ότι έπεφταν οι παλμοί του μικρού μου μέσα σε 5 με 10 λεπτά με σήκωσαν και κατευθείαν χειρουργείο ολική νάρκωση όταν ξύπνησα μου φέρανε στην αγκαλιά μου έναν όμορφο άντρα 50 πόντους με μπόλικο μαλλί που ήταν τέλειος εκείνη την στιγμή ξέχασα τα πάντα μόνο έκλαιγα και τον φιλούσα μου τον βάλανε στο στηθος έπιασε αμέσως ο μικρός μου με βγάλανε έξω να με δουν οι δικοί μου ένα δωμάτιο μόλις είδα τον άντρα μου κλάματα πάλι και του έλεγα ειδες πόσο όμορφο ειναι κάπως έτσι κλαιγαμε και οι δύο. 

Μετά από δύο ώρες με ανέβασαν στο δωμάτιο είχα διαλέξει τα λουξ στο πέμπτο γιατί τα μονοκλινα τα δύο που είδα ήταν σε άθλια κατάσταση με υγρασία ενώ στον 5 καμία διαφορά με το ιδιωτικό ευχωρα δωμάτια άνετα πεντακάθαρα αλλάζαμε σεντόνια κάθε μέρα παίρνουμε δύο φορές η καθαρίστρια. Μόλις με ανέβασαν δέκα λεπτά μετά φέρανε τον μπέμπη οι μαιες του ότι του ήρθαμε κατευθείαν αλλάξανε εμένα με ντυσανε και μόλις ήρθε το μωρό μου το ξαναβάλανε στο στηθος προσπαθώντας να βολευτουμε και οι δύο κάπως μου μετά από το χειρουργείο δεν ήταν και ότι πιο εύκολο ??.

Την επόμενη μέρα με σήκωσαν ευτυχώς τα κατάφερα σχετικά εύκολα αν και το κρεβάτι εκεί δεν με βόλευε καθόλου πολυ ψηλό εκείνο η πολυ κοντή εγώ ?? Αλλά με βοηθεια καλά ήμουν το μωρό το πηγαίναμε Εμείς κάθε πρωί για μπάνιο και το πλενανεοι μαιες και ο δικός μου γυρνούσε μαύρος σε μένα από το κλάμα ενώ μετά τα αλλάζαμε και πλενανε εμεις την τριτη μερα κατέβηκε το γάλα σε μένα πρηστικα έγινα μπαλόνι ο μπέμπης πόσο να κοιμόταν πια με το χέρι δεν μπορούσα να βγάλω τιποτα παλι οι μαιες με βοηθούσαν πολυ .Τους μόνους που δεν συμπάθησα με τιποτα  ήταν οι παιδίατροι όλοι τους με το χαβά του και καθένας έλεγε ότι ήθελε ευτυχώς είχα δικό μου παιδίατρο που με καθησύχασε σε κάθε κουταμάρα που μου λέγανε. Στην μονάδα κάτω στα νεογνά που χρειάστηκε να μείνουμε δύο 24 τα κορίτσια που προσεχανε τα μικρά ήταν πάρα πολυ καλές με βοήθησαν απίστευτα στα πάντα πρόσεχαν τον μικρό μου πάρα πολυ και με φώναζανε κατευθείαν μόλις έκλαιγε για να πήγαινα να το ηρεμήσω και να τον θηλάζω. Γενικά πιστεύω ότι έχει να κάνει και ο γιατρός πολυ σε όλοι την διαμονή στο νοσοκομείο ο δικός μου ερχόταν και δύο φορές την ημέρα να με δει να με συμβουλεύει και με τον θηλασμό και ολα εννοείτε πως σε δεύτερο μωρό εκεί θα ξαναπάμε δεν νομίζω ότι αξίζουν τα ιδιωτικά τα λεφτά που ζητάνε αχ και ο γιατρός μου δεν μου ζήτησε δεκάρα ο άνθρωπος και αυτό αν το υπερεκτιμησα προσπάθησε για φυσιολογικά Αλλά πήρε την σωστή απόφαση για τον μπέμπη μου . Ελπίζω να σε φανεί χρήσιμη η εμπειρία μου  ??

 

Να το χαίρεσαι το παιδάκι σου να είναι γερό και όλα να πάνε καλά στη ζωή του και σε όλες τις άλλες εδώ μέσα ότι καλύτερο και μόνο χαρές.εχω να μπω περίπου 10 μήνες.εγω εκείνο το μωράκι που μετρούσα την χορικά μονάδα μονάδα και που θα ήταν περίπου σαν το δικό σου το έχασα.δεν θα γράψω γι'αυτό γιατί οποία το έχει ζήσει ξέρει και οποια δεν το έχει ζήσει να μην το ζήσει ποτέ εύχομαι.8 μήνες  περίπου την αποβολή και ενώ ήμουν έτοιμη να κάνω καινούργια προσπάθεια εξωσωματικής και περίμενα να μου έρθει περίοδος...δεν ήρθε ποτέ!!!είμαι έγκυος με φυσική σύλληψη η χαρά μου αλλά και ο φόβος μου είναι στο ίδιο επίπεδο.ειμαι 12 εβδομάδων προχτές το βράδυ είχα αιμορραγία και τώρα είμαι στο νοσοκομείο όλα δείχνουν να πάνε καλά είχα μια μικρή αποκόλληση.θελω να πω σε όλες όσες έχετε κάνει μωράκι να το χαίρεστε να σας ζήσει και σε όλες εμάς που δεν έχουμε ακόμη και περιμένουμε είτε να γεννήσουμε είτε να μείνουν εκγυουλες εύχομαι τα καλύτερα...

[Μπεμπελουκα]

στις On 22/9/2018 at 1:17 ΜΜ, ο/η Μπλε είπε:

Αγαπημενα μου κοριτσια αυτο ηταν! Γεννηθηκε ο γιος! Ειναι υγιεστατος και δεν θα μπορουσα να ειμαι πιο ηρεμη!

Ειχα πει απο πριν οτι οπως και να ειναι η εμπειρια μου θελω να την πω ακριβως οπως την βιωσα χωρις σαλτσες κλπ. Μπηκαμε στο Ελενα προγραμματισμενα για καισαρικη την κυριακη το βραδυ και την Δευτερα το  πρωι μπηκαμε για το χειρουργειο. Επειδη σιγουρα καποιες εκτιματε τις λεπτομερειες... το βραδυ μου καναν καποιες εξετασεις μου βαλανε ορο και μου εκαναν και κλυσμα και οχι δεν ηταν καθολου τραγικο. Ειχα διαλεξει μονοκλινο λουξ το οποιο ηταν ικανοποιητικο αλλα το στρωμα στο κρεβατι ειλικρινα σαν τουβλο, δεν μπορουσα ουτε να κατσω....

Το πρωι ξυπνησα με παααααααρα πολυ αγχος, μου ειχαν κοπει τα ποδια ειλικρινα αλλα τι να κανω; επρεπε καπως να βγει το παιδι!!! χαχαχα Με πηραν λοιπον γυρω στις 10 μου εβαλαν μια ρομπιτσα που μονο μπλουζα ηταν χαχαχα και με πηγαν στο χειρουργειο και εκει αρχιζει η μαχη... Εγω ως γνωστη για την διαταραχη αγχους και τις κρισεις πανικου μου ζητησα ολικη , η αναισθησιολογος ομως με επεισε να κανω ραχιαια καθως την θεωρουσε πιο ασφαλη και μου υποσχεθηκε οτι θα ειναι διπλα μου σε ολη την διαδικασια και αν χρειαστω ειτε ηρεμιστικη ειτε μεθη θα μου την κανει χωρις κανενα προβλημα. Οποτε και ειπα ναι. Ερχονται λοιπον μου βαζουν καθετηρα (αυτο ναι οντως με πονεσε και χρειαστηκαν και 2-3 προσπαθειες για να μου τον βαλουν) και αρχιζει η αναμονη , μονη μου σε ενα δωματιο για περιπου μια ωρα που μου φανηκε αιωνας. Μπαινω επιτελους στο χειρουργειο οπου τελικα δεν ξερω κανεναν περα απ την γιατρο που με χειρουργουσε ....η αναισθησιολογος;;;; αλλη! Διπλα μου; κανεις ουσιαστικα.... Μου καναν την αναισθησια η οποια οκ ηταν δυσαρεστη αλλα τπτ φοβερο και με επιασε μεσα σε κλασματα του δευτερολεπτου δεν ενοιωθα απολυτως τπτ . Απ την ωρα που ειπα οτι δεν νοιωθω τπτ αρχισα να νοιωθω πολλα τραβηγματα και ξαφνικα βγηκε ο μπεμπης! Δεν ξερω ποση ωρα κανανε αλλα μου φανηκαν δευτερολεπτα!!! Ο κυριος λοιπον ερχοταν με το κωλαρακι, ειχε γερη περιτυλιξη και ανακαλυψαμε οτι οχι απλα εχω διαφραγμα στην μητρα αλλα ο μπεμπης ηταν υπερτυχερος καθως αν ειχε εμφυτευθει στην αλλη μερια δεν ειχε ελπιδες, δεν υπηρχε χωρος! Επισης ο αγαπητος μπεμπης ειχε στριμωχτει πολυ και σε μια κυστη μεγαλη που ειχα την οποια μου καθαρισαν με παρακεντιση (εχει παει για βιοψια) .
Λοιπον απ οταν βγηκε το παιδι, χαζεψα αυτο ηταν τον ειδα και δεν το πιστευα...ολα αυτα τα κλισε τυπου η πιο ευτυχισμενη στιγμη της ζωης μου κλπ ε αυτα ενοιωσα δεν υπηρχε! Ηθελα μονο το παιδακι μου και δεν με ενοιαζε τπτ στον κοσμο ολοκληρο. Αφου λοιπον ειδα οτι ειναι καλα τον ακουσα να κλαιει κιολας αμεσως οποτε δεν ειχα αγωνια μου τον βαλανε πανω μου καναμε μερικα φιλακια και τον πηρανε. Μετα με πηρε για λιγο ο υπνος οποτε εχασα εντελως την αισθηση του χρονου και καποια στιγμη ξυπνησα και ενοιωθα οτι θα κανω εμετο ζητησε η γιατρος απο μια νοσοκομα να μου φερει κατι αλλα δεν με προλαβαν με αποτελεσμα να κανω εμετο πανω στα μαλλια μου οπως γυρισα στο πλαι και με λουσανε μεσα στο χειρουργειο...χαχαχα αστειο μεν αλλα αυτο δειχνει και αυτο που λεω οτι διπλα μου δεν ηταν κανεις!! Τελειωσε λοιπον το μινι μαρυριο και πριν με πανε στην ανανηψη με πηγαν σε ενα δωματιακι οπου ηρθε ο αντρας μου κλπ και τους ειδα πραγμα που με βοηθησε πολυ ψυχολογικα. Στην ανανηψη ζητουσα συνεχεια το μωρο να το δω καθως μου ελειπε ανυποφορα αλλα περιμενανε να φυγει η αναισθησια και να με πατησουν να κατεβουν τα λοχια (το περιμενα χειροτερα σαν πονο , παλευοταν) Οσοι νοσοκομοι και γιατροι μπαινανε με ρωτουσαν γιατι εχω τουρμπανι στα μαλλια και εξηγουσα συνεχεια οτι με λουσανε στο χειρουργειο και ηταν βρεγμενα (κωμικοτραγικο) μετα απο καποια ωρα μου φεραν τον μπεμπη και τον θηλασα για πρωτη φορα και ηρεμησα αρκετα.... Μετα τελος, πηγαμε στο δωματιο μας και οι δυο και για αρκετες ωρες ημουν σαν να ειχα παρει ναρκωτικα απ το ποσο ευτυχισμενη ενοιωθα που τον κοιταζα!
Μετα αρχισαν τα διαφορα δυσκολα....Ψυχολογικη υποστηριξη απ το προσωπικο....0 υποστηριξη για τον θηλασμο... 0 οταν ζητησα να τσεκαρουν γιατι ειχε πετρωσει το στηθος μου η απαντηση ηταν να παω στον 4ο στο τμημα θηλασμου ΕΓΩ η χειρουργημενη που δεν μπορουσα να παω ουτε τουαλετα.....

Αν δεν ειχα τον αντρα μου μαζι δεν ξερω τι θα εκανα καθως με το μωρο δεν με βοηθουσαν καθολου! Το επαιρναν το πρωι να το πανε για μπανιο αλλα και παλι δεν το επαιρναν επρεπε καποιος να τους το παει!!!! Επρεπε να το δει ο παιδιατρος;;; Ε επρεπε καποιος να τους το παει....γενικα ενα αισχος.
Οτι κοντεψα να παθω καταθλιψη; οχι , την επαθα. Δεν ηθελα να σηκωθω απ το κρεβατι εκλαιγα συνεχεια και πιστευα οτι δεν θα καταφερω ποτε να σηκωθω απ τους πονους .....η απαντηση τους εκει ηταν "δεν μπορουμε να σου δωσουμε αλλα παυσιπονα απλα σηκω" και μετα αρχισε να γινεται επιτακτικο "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ" λες και δεν ηθελα!!!! Ειναι δυνατον!; υπεφερα απλα και δεν ηξερα πως κ τι. Ηθελα λιγη βοηθεια την οποια ευτυχως μου προσφερε απλοχερα η αδερφη μου που εχει κανει δυο καισαρικες και εφοσον ημουν τοσο χαλια παρατησε την δουλεια της και ηταν δυο μερες εκει μεχρι να καταφερω να σηκωνομαι σιγα σιγα. Αν περιμενα απ αυτους θα ημουν ακομα ξαπλα! Επαιρνα τηλεφωνο τον γιατρο μου και δεν πιστευε αυτα που μου απαντουσαν οι νοσοκομες...ειχε μεινει και αυτος και προσπαθουσε να κανει ο,τι μπορουσε για να ειμαι λιγο πιο ανετα. Μια μερα πριν φυγω λοιπον μου σπανε την φλεβα ενω ειχα ζητησει παυσιπονο και αντι να μου ανοιξουν αλλη απλα μου δωσανε ντεπον! Θα μπορουσα να σας λεω λεπτομερειες για ωρες και να ειστε με το στομα ανοιχτο!

Δεν τα λεω ολα αυτα για να τρομοκρατησω τον κοσμο τα λεω γιατι ισως πρεπει να ειμαστε λιγο πιο προετοιμασμενες και σιγουρα πιο απαιτητικες....εγω πηγα με τον καλυτερο δυνατο γιατρο(για τα δικα μου κριτηρια) στο καλυτερο δυνατο νοσοκομειο , στο καλυτερο δωματιο του κ δεν εμεινα καθολου ευχαριστημενη οπως καταλαβατε!
Ηθελα απλα να το μοιραστω μαζι σας αλλα να σας πω οτι απο χθες που ειμαστε σπιτι μας το μονο που εχει σημασια ειναι ο μπεμπης μου και χαλαλι οτι και αν περασαμε! Ευχομαι σε ολα τα κοριτσια να κρατησουν στα χερια τους τα μωρακια τους συντομα και να ειναι καλα! Ειδικα σε οσες φοβουνται την καισαρικη....πραγματικα δεν ειναι τιποτα η διαδικασια, η τομη ειναι πααααρα πολυ μικρη και ισα που φαινεται και γενικα ολα τελειωνουν μολις δεις το μωρο σου !!! απλα θελει προσπαθεια το μετα, ειναι δυσκολο αλλα ειναι και θεμα ψυχολογιας. Σας ευχαριστω για οοοοοοοοοολη την στηριξη στην εγκυμοσυνη μου. Σας φιλω.
 

Καλησπέρα @Μπλε να σου ζήσει το μωράκι σου!!υγιής και χαρούμενος!!θα θελα να μου πεις με ποιον γιατρό συνεργάζεσαικαι κόστος που ζήτησε επίσης τα δωμάτια πως ήταν ?αν έχεις κάποια φωτο θα βοηθούσε ευχαριστω!!

[Anria]

Κορίτσια μου να σας ζήσουν τα μωράκια σας!!!! Γερά κι τυχερά να είναι!!! ???❤Μπήκα στο φόρουμ κι έπεσα πάνω στα ποστ σας! Πόσο συγκινήθηκα... Δάκρυσα διαβαζοντας τις εμπειρίες σας... Θυμήθηκα κι τις δικές μου... Κι εγώ με δύο καισαρικές στο ιστορικό μου κι τώρα περιμένω διδιμα!!! Είχαμε ξεκινήσει μαζί τότε τις εγκυμοσύνες μας τότε όμως το δικό μου το μωρό δεν τα καταφερε... τραυματική εμπειρία κι δυστυχώς δεν ήταν η πρώτη... Δεν μπορούσα για καιρό να συνέλθω... Χάρηκα πάρα πολύ για σας κοριτσάκια μου!!! Τώρα θα εισαστε με τα μωράκια σας κι έχουν αρχίσει ήδη τα γλυκά βάσανά!!! Να εισαστε ευτυχισμένες μανούλες κι να μεγαλώσετε ευτυχισμένα παιδάκια!!!❤

[Sunshine 88]

στις On 17/11/2018 at 11:31 ΠΜ, ο/η D_n είπε:

Να το χαίρεσαι το παιδάκι σου να είναι γερό και όλα να πάνε καλά στη ζωή του και σε όλες τις άλλες εδώ μέσα ότι καλύτερο και μόνο χαρές.εχω να μπω περίπου 10 μήνες.εγω εκείνο το μωράκι που μετρούσα την χορικά μονάδα μονάδα και που θα ήταν περίπου σαν το δικό σου το έχασα.δεν θα γράψω γι'αυτό γιατί οποία το έχει ζήσει ξέρει και οποια δεν το έχει ζήσει να μην το ζήσει ποτέ εύχομαι.8 μήνες  περίπου την αποβολή και ενώ ήμουν έτοιμη να κάνω καινούργια προσπάθεια εξωσωματικής και περίμενα να μου έρθει περίοδος...δεν ήρθε ποτέ!!!είμαι έγκυος με φυσική σύλληψη η χαρά μου αλλά και ο φόβος μου είναι στο ίδιο επίπεδο.ειμαι 12 εβδομάδων προχτές το βράδυ είχα αιμορραγία και τώρα είμαι στο νοσοκομείο όλα δείχνουν να πάνε καλά είχα μια μικρή αποκόλληση.θελω να πω σε όλες όσες έχετε κάνει μωράκι να το χαίρεστε να σας ζήσει και σε όλες εμάς που δεν έχουμε ακόμη και περιμένουμε είτε να γεννήσουμε είτε να μείνουν εκγυουλες εύχομαι τα καλύτερα...

Κορίτσι μου λυπάμαι για την πρώτη εγκυμοσύνη και χαίρομαι πάρα πολύ που τα κατάφερες τώρα σου εύχομαι ολόψυχα ολα να σου πάνε τέλεια και από δω και μπρος να κυλούν ήρεμα οι μέρες σου ??? .