Υψηλή αυχενική διακοπή κυησης???????

[Guest]

Νομίζω κορίτσι μου οι περισσότερες το ίδιο θα κάναμε. Εγώ σε αυτές τις περιπτώσεις σκέφτομαι ότι πόσο τυχερές μέσα στην ατυχία μας είμαστε που υπάρχουν οι προγεννητικοί έλεγχοι. Επίσης να σου πω οτι περίπτωση συγγενούς μου αντίστοιχη με τη δική σου, ήταν παντρεμένος αλλά όχι ευτυχισμένος στο γαμο του, δυστυχώς προσπαθούσε παράλληλα για παιδί παρόλα τα προβλήματα του γάμου, και τελικά η γυναίκα έμεινε έγκυος. Στην εγκυμοσύνη βέβαια θαφτηκαν για το καλό του κυοφορούμενου τα όποια προβλήματα. Ωστόσο κατά την αυχενική το παιδάκι έπασχε από ένα συνδρομο, και δεν αναπτύσσονταν σωστά τα όργανα (δε θα ολοκληρωνόταν καν η εγκυμοσύνη δλδ, και θα πεθαινε το έμβρυο), η οποια και διεκόπη. Το ζευγαρι χώρισε και τελικά ουδέν κακον αμιγές καλού αφού και οι δύο είναι πλεον ευτυχισμένοι με νέους συζύγους  με παιδά ο καθένας (υγιεστατα), και βλέπεις πια που εχουν περασει 3-4 χρόνια, κοιτώντας πίσω, ότι τελικά όσο και αν δεν το αντιλαμβάνεσαι όταν συμβαίνει το κακό ή η ατυχία, καμιά φορά γίνεται και για καλό. Δε θα μιλήσω για συνδρομο down και επιλογές της κάθε γυναίκας. Είναι καθαρά προσωπικό θέμα αυτό και νευριάζω με κάποιες απόψεις που στηρίζονται καθαρά στην "ηθικολογία" και στη θρησκεία. Όταν όμως μιλάμε για γενικές ανωμαλίες του εμβρύου, καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει καν επιλογή εκεί πέρα....

[beauty bunny]

Γράφεις πολύ ώριμα. Είδες; Τουλάχιστον είσαι σίγουρη πως έκανες το σωστό και αυτό όσο να πεις είναι πιο καθησυχαστικό από το να είχες αμφιβολίες τι θα γινόταν αν το κρατούσες. Θα το ξεπεράσεις θα δεις. Ακόμα και για το χωρισμό, μόνη σου έλεγες πως δεν ήταν κατάλληλος. Οπότε προσπάθησε να μην στεναχωριέσαι όσο είναι εύκολο. Εγώ όταν σκέφτομαι που στεναχωριόμουν κάποτε για χωρισμό με σύντροφο που δεν άξιζε απορώ τι έκανα. Αλλά δυστυχώς είναι φυσιολογικό να αισθανόμαστε έτσι.  

[Melina_P]

@Kat-Cat για τον προγεννητικό έλεγχο και ειδικά για την αυχενική το λέω κάθε μέρα στον εαυτό μου, είμαστε πραγματικά παρά πολύ τυχερές που υπάρχουν και ελαττώνονται οι πιθανότητες κινδύνων, ανωμαλιών κλπ τόσο σε έμβρυα όσο και στις μαμάδες. σπουδαία επιστήμη η ιατρική και άκρως παρεξηγημένη σε κάποιους τομείς της τελικά. παρόλο που το τι είδαν τα ματάκια μου χθες δεν περιγράφεται, είναι απίστευτη μπιζνα δυστυχώς όλο αυτό το θέμα των αποξεσεων κλπ αλλά οκ, άλλο θέμα αυτό. 

 

@beauty bunny καταρχάς ευχαριστώ γιαυτο που λες περί ωριμότητας... ναι δεδομένων των συνθηκών ήταν η σωστή απόφαση, γιατί ως όρος το άλλο θέμα, ειλικρινά είχα αποφασίσει, με πλάνο, ότι το μωρό θα το μεγάλωνα και μόνη μου όπως μπορούσα. ευτυχώς από μικρή με έμαθαν να αναζητώ την ισότητα και όχι την εξάρτηση από κάποιον σύντροφο. και για τον χωρισμό ξέρω ότι είναι σωστό να γίνει έτσι, δεδομένου ότι η στήριξη του αυτές τις μέρες ήταν μηδενική, ακόμα κι αν η σχέση ήταν τέλεια και πάλι δεν συγχωρείται αυτό, αλλά τώρα δυστυχώς μιλάνε τα αισθήματα, θα καταλαγιάσουν κάποια στιγμή που θα πάει... το μεγαλύτερο μάθημα νομίζω είναι ότι είναι μεγάλο λάθος να θεωρείς ότι μπορεί να αλλάξει ένας άνθρωπος αυτά που δεν σου αρέσουν, αλλά οφείλεις να αποχωρείς πριν επενδύσεις για να μην την πατήσεις, όπως εγώ καλη ώρα. 

και οφείλω ένα τεράστιο ευχαριστώ και στην γυναικολόγο μου ειλικρινά ΑΝΘΡΩΠΟΣ. πρώτα από όλα, το πλέον σημαντικό. 

[semarbosi]

Έτσι. Κοίτα μπροστά! Καλή συνέχεια σου εύχομαι!