ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ!!

[spirgeo]

MELIA έγραψε:

koritsia kalispera..ithela kai ego na sas rotiso kati..mias kai gnorizete poli kala kapoia themata.prin 2 bdomades epatha kolpitida.i giatros mu edose xapia (apo to stoma).an kai exo poli stathero kiklo kthe 26 ..ayti tin fora argise 5 meres...ti na skefto?den ksero,,an thelete kai kserete..pite oy epireazoun ta farmaka tin periodo??

eyxaristo poli

Η περιοδος αγαπητη Μελια επηρεαζεται απο χιλιαδες λογους ....ενας μπορει να ειναι και τα φαρμακα..μην αγχωνεσαι θα σου ερθει..εκτος και αν περιμενεις νεα απο τον πελαργο..

[spirgeo]

MELIA έγραψε:

koritsia kalispera..ithela kai ego na sas rotiso kati..mias kai gnorizete poli kala kapoia themata.prin 2 bdomades epatha kolpitida.i giatros mu edose xapia (apo to stoma).an kai exo poli stathero kiklo kthe 26 ..ayti tin fora argise 5 meres...ti na skefto?den ksero,,an thelete kai kserete..pite oy epireazoun ta farmaka tin periodo??

eyxaristo poli

Η περιοδος αγαπητη Μελια επηρεαζεται απο χιλιαδες λογους ....ενας μπορει να ειναι και τα φαρμακα..μην αγχωνεσαι θα σου ερθει..εκτος και αν περιμενεις νεα απο τον πελαργο..

[spirgeo]

MELIA έγραψε:

koritsia kalispera..ithela kai ego na sas rotiso kati..mias kai gnorizete poli kala kapoia themata.prin 2 bdomades epatha kolpitida.i giatros mu edose xapia (apo to stoma).an kai exo poli stathero kiklo kthe 26 ..ayti tin fora argise 5 meres...ti na skefto?den ksero,,an thelete kai kserete..pite oy epireazoun ta farmaka tin periodo??

eyxaristo poli

Η περιοδος αγαπητη Μελια επηρεαζεται απο χιλιαδες λογους ....ενας μπορει να ειναι και τα φαρμακα..μην αγχωνεσαι θα σου ερθει..εκτος και αν περιμενεις νεα απο τον πελαργο..

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

[spirgeo]

ΕΛΕΝΑ.Ρ έγραψε:

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

Παρα πολυ καλες ειναι εξετασεις σου μην ανυσηχεις!!!Αφου και τα ουρα 24 ωρου ηταν τοσο καλα και το σακχαρο σου βαδιζεις σε παρα πολυ καλο δρομο..για το ουρικο οξυ καλα σου ειπε η γιατρος ειναι μια χαρα..αν ηταν ανεβασμενο τοτε να ανυσηχουσες.Καμπυλη σακχαρου δεν εκανες υποθετω ακομα γιατι δεν εφτασες στον 5ο μηνα..θα την κανεις και αυτην ολα μια χαρα..

[spirgeo]

ΕΛΕΝΑ.Ρ έγραψε:

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

Παρα πολυ καλες ειναι εξετασεις σου μην ανυσηχεις!!!Αφου και τα ουρα 24 ωρου ηταν τοσο καλα και το σακχαρο σου βαδιζεις σε παρα πολυ καλο δρομο..για το ουρικο οξυ καλα σου ειπε η γιατρος ειναι μια χαρα..αν ηταν ανεβασμενο τοτε να ανυσηχουσες.Καμπυλη σακχαρου δεν εκανες υποθετω ακομα γιατι δεν εφτασες στον 5ο μηνα..θα την κανεις και αυτην ολα μια χαρα..

[spirgeo]

ΕΛΕΝΑ.Ρ έγραψε:

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

Παρα πολυ καλες ειναι εξετασεις σου μην ανυσηχεις!!!Αφου και τα ουρα 24 ωρου ηταν τοσο καλα και το σακχαρο σου βαδιζεις σε παρα πολυ καλο δρομο..για το ουρικο οξυ καλα σου ειπε η γιατρος ειναι μια χαρα..αν ηταν ανεβασμενο τοτε να ανυσηχουσες.Καμπυλη σακχαρου δεν εκανες υποθετω ακομα γιατι δεν εφτασες στον 5ο μηνα..θα την κανεις και αυτην ολα μια χαρα..

[spirgeo]

ΕΛΕΝΑ.Ρ έγραψε:

spirgeo έχω φίλη της μαμάς μου μαία στο νοσοκομείο και μου έκανε έξτρα εξετάσεις. Βασικά εκείνη τη μέρα πήγα ούρα 24ώρου για να δούμε για λεύκωμα΄γιατί σου είχα πει τι γινόταν με την πίεση και ευτυχώς ήταν πολύ χαμηλό.Επίσης είπαμε να κάνουμε προληπτικά και για ζάχαρο γιατί στις προηγούμενες απο αυτές είχα 103 νομίζω. Τώρα είχα 84 απο φλέβα και τις άλλες τιμές στις είπα απο δάχτυλο.Δεν ξέρω γιάτι μου μέτρησε απο κει.Ρώτησε τη γιατρό μου και της είπε ότι είναι ΟΚ και απο κει.Έιχα φάει ένα τόστ και ήπια ένα ισοτονικό και το μετρήσαμε ξανά μετά απο 2ώρες απο το δάχτυλο πάλι. Να σου πω και κάτι άλλο είχα πολύ χαμηλό ουρικό οξύ στα ούρα 24ώρου. 26 ενώ νομιζώτα όρια ήταν πάνω απο 150 εώς 750.Το είπα στη γιατρό μου και είπε οτι δεν την ενδιαφέρει αυτό και οτι οι εξετάσεις μου είναι καλές.Πάντως στην αίματος ήταν καλό.

Παρα πολυ καλες ειναι εξετασεις σου μην ανυσηχεις!!!Αφου και τα ουρα 24 ωρου ηταν τοσο καλα και το σακχαρο σου βαδιζεις σε παρα πολυ καλο δρομο..για το ουρικο οξυ καλα σου ειπε η γιατρος ειναι μια χαρα..αν ηταν ανεβασμενο τοτε να ανυσηχουσες.Καμπυλη σακχαρου δεν εκανες υποθετω ακομα γιατι δεν εφτασες στον 5ο μηνα..θα την κανεις και αυτην ολα μια χαρα..

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

δεν έκανα αν και η μαία μου είπε πως δεν σκέφτηκε να μου κάνει τότε,αλλα ρε συ ήταν πριν 2 εβδομάδες πολυ νωρις. Μεγάλη Δευτέρα κάνω μεγάλο υπέρηχο.Εχω αγωνία.Η ουρία μου παλι στα 24ώρου ήταν ανεβασμένη όμως,ρώτησαμε ένα γιατρό στο νοσοκομείο και είπε δεν είναι ανησυχητικό.¨ενα ένα τα θυμάμαι.σε ζάλισα.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

δεν έκανα αν και η μαία μου είπε πως δεν σκέφτηκε να μου κάνει τότε,αλλα ρε συ ήταν πριν 2 εβδομάδες πολυ νωρις. Μεγάλη Δευτέρα κάνω μεγάλο υπέρηχο.Εχω αγωνία.Η ουρία μου παλι στα 24ώρου ήταν ανεβασμένη όμως,ρώτησαμε ένα γιατρό στο νοσοκομείο και είπε δεν είναι ανησυχητικό.¨ενα ένα τα θυμάμαι.σε ζάλισα.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

δεν έκανα αν και η μαία μου είπε πως δεν σκέφτηκε να μου κάνει τότε,αλλα ρε συ ήταν πριν 2 εβδομάδες πολυ νωρις. Μεγάλη Δευτέρα κάνω μεγάλο υπέρηχο.Εχω αγωνία.Η ουρία μου παλι στα 24ώρου ήταν ανεβασμένη όμως,ρώτησαμε ένα γιατρό στο νοσοκομείο και είπε δεν είναι ανησυχητικό.¨ενα ένα τα θυμάμαι.σε ζάλισα.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

δεν έκανα αν και η μαία μου είπε πως δεν σκέφτηκε να μου κάνει τότε,αλλα ρε συ ήταν πριν 2 εβδομάδες πολυ νωρις. Μεγάλη Δευτέρα κάνω μεγάλο υπέρηχο.Εχω αγωνία.Η ουρία μου παλι στα 24ώρου ήταν ανεβασμένη όμως,ρώτησαμε ένα γιατρό στο νοσοκομείο και είπε δεν είναι ανησυχητικό.¨ενα ένα τα θυμάμαι.σε ζάλισα.

[spirgeo]

Η καμπυλη σακχαρου γινεται συκγεκριμενα απο την 24 ως την 28η βδομαδα γιατι να την εκανες πιο νωρις? Η ουρια ηταν ανεβασμενη και το ουρικο οξυ κατεβασμενο?αν καταλαβα καλα.Η ουρια εξερταται ποσο ανεβασμενη ηταν..αλλα για να σου ειπε ο γιατρος δεν πρεπει να ανησυχεις.. μην ανησυχεις και μην αγχωνεσαι τζαμπα και εγω ειχα κανει πριν 2 χρονια συλλογη για ουρα 24ωρου και ειχα λευκωμα ανεβασμενο αλλα μετα που ξαναεκανα δεν ειχα τιποτα.Ξερεις καμια φορα βγαινουν και οι εξετασεις λιγο λαθος απο τα εργαστηρια.Δεν θα ξεχασω μια φορα που ειχε χαλασει ο βιοχημικος αναλυτης στο νοσοκομειο και εβγαζε σε ολους τους ασθενεις χαμηλο καλιο και στην επισκεψη με τον διευθηντη βαρεθηκα να βαζω καλια στους ορρους οπου τον ειπα μηπως βγηκαν λαθος τα αποτελεματα δεν μπορει ολοι να εχουν υποκαλιαιμια..και οπως ειδε τις εξετασεις μετα ο διευθυντης μια μια λεει δικιο εχεις βγαλε τα καλια απο τους ορρους!Αχ τι ειχα τραβηξει εκεινη την μερα..Αλλα γενικα γινονται πολλα απο τους αναλυτες ..το ξερω λογω εμπειριας.Μην αγχωνεσαι τζαμπα Ελενακι ειμαι σιγουρη πως ολα θα πανε καλα..

[spirgeo]

Η καμπυλη σακχαρου γινεται συκγεκριμενα απο την 24 ως την 28η βδομαδα γιατι να την εκανες πιο νωρις? Η ουρια ηταν ανεβασμενη και το ουρικο οξυ κατεβασμενο?αν καταλαβα καλα.Η ουρια εξερταται ποσο ανεβασμενη ηταν..αλλα για να σου ειπε ο γιατρος δεν πρεπει να ανησυχεις.. μην ανησυχεις και μην αγχωνεσαι τζαμπα και εγω ειχα κανει πριν 2 χρονια συλλογη για ουρα 24ωρου και ειχα λευκωμα ανεβασμενο αλλα μετα που ξαναεκανα δεν ειχα τιποτα.Ξερεις καμια φορα βγαινουν και οι εξετασεις λιγο λαθος απο τα εργαστηρια.Δεν θα ξεχασω μια φορα που ειχε χαλασει ο βιοχημικος αναλυτης στο νοσοκομειο και εβγαζε σε ολους τους ασθενεις χαμηλο καλιο και στην επισκεψη με τον διευθηντη βαρεθηκα να βαζω καλια στους ορρους οπου τον ειπα μηπως βγηκαν λαθος τα αποτελεματα δεν μπορει ολοι να εχουν υποκαλιαιμια..και οπως ειδε τις εξετασεις μετα ο διευθυντης μια μια λεει δικιο εχεις βγαλε τα καλια απο τους ορρους!Αχ τι ειχα τραβηξει εκεινη την μερα..Αλλα γενικα γινονται πολλα απο τους αναλυτες ..το ξερω λογω εμπειριας.Μην αγχωνεσαι τζαμπα Ελενακι ειμαι σιγουρη πως ολα θα πανε καλα..

[spirgeo]

Η καμπυλη σακχαρου γινεται συκγεκριμενα απο την 24 ως την 28η βδομαδα γιατι να την εκανες πιο νωρις? Η ουρια ηταν ανεβασμενη και το ουρικο οξυ κατεβασμενο?αν καταλαβα καλα.Η ουρια εξερταται ποσο ανεβασμενη ηταν..αλλα για να σου ειπε ο γιατρος δεν πρεπει να ανησυχεις.. μην ανησυχεις και μην αγχωνεσαι τζαμπα και εγω ειχα κανει πριν 2 χρονια συλλογη για ουρα 24ωρου και ειχα λευκωμα ανεβασμενο αλλα μετα που ξαναεκανα δεν ειχα τιποτα.Ξερεις καμια φορα βγαινουν και οι εξετασεις λιγο λαθος απο τα εργαστηρια.Δεν θα ξεχασω μια φορα που ειχε χαλασει ο βιοχημικος αναλυτης στο νοσοκομειο και εβγαζε σε ολους τους ασθενεις χαμηλο καλιο και στην επισκεψη με τον διευθηντη βαρεθηκα να βαζω καλια στους ορρους οπου τον ειπα μηπως βγηκαν λαθος τα αποτελεματα δεν μπορει ολοι να εχουν υποκαλιαιμια..και οπως ειδε τις εξετασεις μετα ο διευθυντης μια μια λεει δικιο εχεις βγαλε τα καλια απο τους ορρους!Αχ τι ειχα τραβηξει εκεινη την μερα..Αλλα γενικα γινονται πολλα απο τους αναλυτες ..το ξερω λογω εμπειριας.Μην αγχωνεσαι τζαμπα Ελενακι ειμαι σιγουρη πως ολα θα πανε καλα..

[spirgeo]

Η καμπυλη σακχαρου γινεται συκγεκριμενα απο την 24 ως την 28η βδομαδα γιατι να την εκανες πιο νωρις? Η ουρια ηταν ανεβασμενη και το ουρικο οξυ κατεβασμενο?αν καταλαβα καλα.Η ουρια εξερταται ποσο ανεβασμενη ηταν..αλλα για να σου ειπε ο γιατρος δεν πρεπει να ανησυχεις.. μην ανησυχεις και μην αγχωνεσαι τζαμπα και εγω ειχα κανει πριν 2 χρονια συλλογη για ουρα 24ωρου και ειχα λευκωμα ανεβασμενο αλλα μετα που ξαναεκανα δεν ειχα τιποτα.Ξερεις καμια φορα βγαινουν και οι εξετασεις λιγο λαθος απο τα εργαστηρια.Δεν θα ξεχασω μια φορα που ειχε χαλασει ο βιοχημικος αναλυτης στο νοσοκομειο και εβγαζε σε ολους τους ασθενεις χαμηλο καλιο και στην επισκεψη με τον διευθηντη βαρεθηκα να βαζω καλια στους ορρους οπου τον ειπα μηπως βγηκαν λαθος τα αποτελεματα δεν μπορει ολοι να εχουν υποκαλιαιμια..και οπως ειδε τις εξετασεις μετα ο διευθυντης μια μια λεει δικιο εχεις βγαλε τα καλια απο τους ορρους!Αχ τι ειχα τραβηξει εκεινη την μερα..Αλλα γενικα γινονται πολλα απο τους αναλυτες ..το ξερω λογω εμπειριας.Μην αγχωνεσαι τζαμπα Ελενακι ειμαι σιγουρη πως ολα θα πανε καλα..

[nurse]

ΠΡΟΩΡΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ

Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται κάθε τοκετός που πραγματοποιείται πριν από την 37η εβδομάδα της κύησης. Σχετικά με το κατώτερο χρονικό όριο στο οποίο καθορίζεται ο πρόωρος τοκετός δεν υπάρχει ομοφωνία. Έτσι σύμφωνα με την Π.Ο.Υ. ως κατώτερο όριο θεωρείται η 23η εβδομάδα, ενώ στις Η.Π.Α. το όριο αυτό είναι η 20η εβδομάδα της κύησης. Στη χώρα μας ως κατώτερο όριο θεωρείται η 24η εβδομάδα. Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού ανέρχεται σε περίπου 10 % των συνολικών κυήσεων,ένα ποσοστό που παραμένει αναλλοίωτο την τελευταία εικοσαετία(κυρίως λόγω της έλλειψης κατανόησης των παθοφυσιολογικών διαταραχών που τον προκαλούν).

Η σημασία της διάγνωσης του πρόωρου τοκετού έγκειται στο γεγονός ότι συνιστά το βασικότερο αίτιο (σε ποσοστό 75-90%) των νεογνικών θανάτων που δεν οφείλονται σε συγγενείς ανατομικές ή χρωματοσωματικές ανωμαλίες. Η πλειοψηφία της περιγεννητικής θνησιμότητας παρατηρείται σε τοκετούς πριν την 32η εβδομάδα, όπως φαίνεται και στο γράφημα 1,καθώς και στα νεογνά με βάρος γέννησης<800 gr.

Πέρα όμως από αυτό ο πρόωρος τοκετός προκαλεί και πολλές επιπλοκές που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της άμεσης ή απώτερης νεογνικής νοσηρότητος.Οι πιο σημαντικές και σοβαρές επιπλοκές του έχουν άμεση σχέση με τη προωρότητα και για το λόγο αυτό η συχνότητά τους είναι αντιστρόφως ανάλογη της ηλικίας κύησης. Τα κυριότερα προβλήματα που προκαλεί είναι: το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (Σ.Α.Δ.), η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, η βρογχοπνευμονική δυσπλασία, ο ανοικτός βοττάλειος πόρος, η υπερχολερυθριναιμία, η άπνοια, η νεφροπάθεια, η εγκεφαλική αιμορραγία και η σηψαιμία.

[Επεξεργασία] Αίτια

Τα ακριβή αίτια που προκαλούν τον πρόωρο τοκετό τις περισσότερες φορές δεν είναι γνωστά. Υπάρχουν όμως και ποικίλοι παράγοντες στην εμβρυο-πλακουντο-μητρική μονάδα, η παρουσία των οποίων σε μια κύηση προδιαθέτει στην εμφάνιση πρόωρου τοκετού. Οι παράγοντες αυτοί χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:

1. Από τη μητέρα(προεκλαμψία-εκλαμψία,χρήση ναρκωτικών΄νοσήματα κολλαγόνου κ.α.)

2. Από το έμβρυο(πολύδυμη κύηση, χρωμοσωμικές ανωμαλίες,ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, ενδομήτρια λοίμωξη κ.α.)

3. Από τον πλακούντα(αποκόλληση πλακούντα, αιμορραγία προδρομικού πλακούντα,ανωμαλίες πλακούντα κ.α.)

4. Από το αμνιακό υγρό(ολιγάμνιο, ΠΡΕΥ(Πρόωρη Ρήξη Εμβρυικών Υμένων), χοριοαμνιονίτιδα)

5. Από τη μήτρα(μεγάλα ινομυώματα,ανεπάρκεια τραχήλου κ.α.)

6. Ιατρογενή

7. Άγνωστα

[Επεξεργασία] Κλινική εικόνα

Το κυριότερο σύμπτωμα είναι οι συσπάσεις της μήτρας, οι οποίες είναι περιοδικές, αυξανόμενης έντασης, διάρκειας τουλάχιστον 30 sec και συχνότητας δύο τουλάχιστον ανά δέκα λεπτά.Οι συσπάσεις αυτές προκαλούν προοδευτική εξάλειψη και διαστολή του τραχήλου και πρόωρη ρήξη των εμβρυικών υμένων σε ποσοστό περίπου 25%. Για να τεθεί η διάγνωση πρέπει η επίτοκος να παρακολουθηθεί κλινικά και καρδιοτοκογραφικά για 30 min.

[Επεξεργασία] Διάγνωση

Η διάγνωση του πρόωρου τοκετού στην περίπτωση που δεν υπάρχει σαφής και ξεκάθαρη κλινική εικόνα(μεγάλη διαστολή>4 εκατοστών ή τακτικές συστολές της μήτρας) είναι δύσκολη. Πολλές γυναίκες για παράδειγμα χαρακτηρίζονται ότι παρουσιάζουν τις φυσιολογικές επώδυνες συστολές Braxton-­Hicks, ενώ στην πραγματικότητα έχουν πρόωρες συστολές της μήτρας. Με βάση την πιθανή εξέλιξή του ο πρόωρος τοκετός ταξινομείται σε 2 κατηγορίες : τον απειλούμενο και τον ενεργό πρόωρο τοκετό.

[Επεξεργασία] Ταξινόμηση

i. Η ταξινόμηση του πρόωρου τοκετού ως απειλούμενου γίνεται όταν υπάρχουν συσπάσεις της μήτρας, χωρίς όμως να υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου ή διαστολή του. Στον απειλούμενο πρόωρο τοκετό αν δε χορηγηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική τοκολυτική αγωγή ο τοκετός είναι αναπόφευκτος. Η μεγάλη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης ενός απειλούμενου πρόωρου τοκετού έγκειται στο ότι περίπου το 85% των γυναικών θα γεννήσουν τελειόμηνα νεογνά αν εφαρμοστεί η προτεινόμενη θεραπεία(κλινοστατισμός,τοκολυτικά φάρμακα). Η συχνότητα υποτροπής του απειλούμενου πρόωρου τοκετού σε μια επόμενη κύηση είναι περίπου 30%, από τις οποίες οι μισές περίπου θα καταλήξουν σε πρόωρο τοκετό.

ii. Ένας πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ενεργής όταν:

• Η ηλικία κύησης είναι από 20-37 εβδομάδες.

• Υπάρχουν συστολές της μήτρας με συχνότητα τέσσερις στο εικοσάλεπτο ή οκτώ στην ώρα.

• Υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου σε ποσοστό 80% ή διαστολή που φθάνει τα 2 εκ.

• Οι εμβρυικοί υμένες είναι άθικτοι.

(κριτήρια Creasy)

[Επεξεργασία] Αντιμετώπιση

Όταν πλέον έχει γίνει η διάγνωση του πρόωρου τοκετού πρέπει να λαμβάνονται άμεσα τα εξής μέτρα:

1. Κλινοστατισμός.

2. Χορήγηση κατάλληλης τοκολυτικής αγωγής.

3. Αναζήτηση και θεραπεία,εφόσον εφικτό, του αιτιολογικού παράγοντα.

Τα τοκολυτικά φάρμακα που διατίθενται σήμερα κατατάσσονται στις κάτωθι κατηγορίες:

• Β-ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΜΙΜΗΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ριτοδρίνη,τερβουταλίνη,φαινοτερόλη κ. α.)

• ΑΝΤΙΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ινδομεθακίνη)

• ΘΕΙΙΚΟ ΜΑΓΝΗΣΙΟ

• ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΑΥΛΩΝ Ca++ (νιφεδιπίνη)

• ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΞΥΤΟΚΙΝΗΣ(ατοσιμπάν)

Από αυτά τη μεγαλύτερη σημασία έχουν οι β-αγωνιστές και οι ανταγωνιστές της οξυτοκίνης, ενώ στις Η.Π.Α. χρησιμοποιείται ευρέως και το θειικό μαγνήσιο.

Σχετικά με το χρόνο εφαρμογής της τοκολυτικής θεραπείας δεν υπάρχει κατώτερο χρονικό όριο, όπου δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Εντούτοις υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με το ανώτερο χρονικό όριο στο οποίο πρέπει να εφαρμόζεται. Έτσι ορισμένοι ερευνητές προτείνουν η τοκολυτική θεραπεία να συνεχίζεται έως την 37η- 38η εβδομάδα της κύησης, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να διακόπτεται μετά την 34η εβδομάδα, οπότε και έχει ολοκληρωθεί η βιολογική ωρίμανση των οργάνων του εμβρύου. Παράλληλα είναι απαραίτητο η τοκολυτική θεραπεία σε κάθε εγκυμονούσα γυναίκα να χορηγείται σε συνάρτηση με την τυχόν ύπαρξη άλλων παθολογικών καταστάσεων, οι οποίες δεν επιτρέπουν τη χορήγηση ορισμένων ομάδων από τα τοκολυτικά. Έτσι απαγορεύεται η χορήγηση των β-αγωνιστών σε γυναίκες με καρδιοπάθεια, καρδιακή αρρυθμία, σοβαρού βαθμού υπέρταση, θυρεοτοξίκωση ή αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη.Επιπλέον δεν πρέπει να χορηγείται θειικό μαγνήσιο όταν υπάρχει μυασθένεια, βαρειά νεφροπάθεια ή μυοκαρδιοπάθεια της εγκύου. Θα πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι πριν την εφαρμογή της τοκολυτικής θεραπείας θα πρέπει να αποκλειστεί η ύπαρξη ορισμένων καταστάσεων, οι οποίες αν υφίστανται αποτελούν αντένδειξη για τη συνέχιση της κύησης.

Στις απόλυτες αντενδείξεις για τη συνέχιση της κύησης περιλαμβάνονται:

Βαριά υπερτασική νόσος της κύησης.

Αθρόα αιμορραγία από τον κόλπο.

Χοριοαμνιονίτιδα.

Ανωμαλίες ασύμβατες με τη ζωή.

Νεκρό έμβρυο.

Διαστολή>4εκ ή εξάλειψη>75%.

Σοβαρή καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Στις σχετικές αντενδείξεις εντάσσονται:

Ήπια χρόνια υπέρταση.

Μικρή πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.

Προδρομικός πλακούντας.

Καρδιακή νόσος της μητέρας.

Υπερθυρεοειδισμός.

Αρρύθμιστος σακχαρώδης διαβήτης.

Δυσφορία του εμβρύου.

Ανωμαλία στο έμβρυο.

Μικρού βαθμού καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Θα πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι στο 75% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια αντένδειξη στην εφαρμογή της τοκολυτικής αγωγής. Επιπρόσθετα για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος των περιγεννητικών επιπλοκών (και κυρίως του ΣΑΔ) είναι απαραίτητο να συμπληρώνεται η θεραπεία με τις παρακάτω ενέργειες:

Χορήγηση κορτικοστεροειδών στη μητέρα δύο 24ωρα πριν τον τοκετό, με σκοπό την ωρίμανση των πνευμόνων(παραγωγή του επιφανειοδραστικού παράγοντα) και έτσι την αποφυγή του ΣΑΔ> Για το σκοπό αυτό μπορεί επίσης να χορηγηθεί θυροξίνη ή ΤRΗ.

Χορήγηση στην επίτοκο βιταμίνης Κ ή φαινοβαρβιτάλης, για την αποφυγή τυχόν εγκεφαλικών αιμορραγιών του νεογνού.

Χορήγηση αντιβιοτικών για κάλυψη υποκλινικής λοίμωξης και έτσι πρόληψη της λοίμωξης-σηψαιμίας του νεογνού.

[Επεξεργασία] Τοκετός

Όταν πλέον ο τοκετός είναι αναπόφευκτος πρέπει να ληφθεί απόφαση σχετικά με τον τρόπο, με τον οποίο αυτός θα διενεργηθεί. Γενικά είναι παραδεκτό ότι πριν την 26η εβδομάδα της κύησης ο τοκετός θα πρέπει να διενεργείται από την κολπική οδό, πάντα με την κάλυψη του νεογνολογικού τμήματος. Μετά την 26η εβδομάδα η τακτική δεν πρέπει να διαφοροποιείται σε σχέση με τις τελειόμηνες κύησεις, εκτός αν υπάρχει ισχιακή προβολή η διενέργεια καισαρικής τομής είναι η μέθοδος εκλογής

[nurse]

ΠΡΟΩΡΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ

Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται κάθε τοκετός που πραγματοποιείται πριν από την 37η εβδομάδα της κύησης. Σχετικά με το κατώτερο χρονικό όριο στο οποίο καθορίζεται ο πρόωρος τοκετός δεν υπάρχει ομοφωνία. Έτσι σύμφωνα με την Π.Ο.Υ. ως κατώτερο όριο θεωρείται η 23η εβδομάδα, ενώ στις Η.Π.Α. το όριο αυτό είναι η 20η εβδομάδα της κύησης. Στη χώρα μας ως κατώτερο όριο θεωρείται η 24η εβδομάδα. Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού ανέρχεται σε περίπου 10 % των συνολικών κυήσεων,ένα ποσοστό που παραμένει αναλλοίωτο την τελευταία εικοσαετία(κυρίως λόγω της έλλειψης κατανόησης των παθοφυσιολογικών διαταραχών που τον προκαλούν).

Η σημασία της διάγνωσης του πρόωρου τοκετού έγκειται στο γεγονός ότι συνιστά το βασικότερο αίτιο (σε ποσοστό 75-90%) των νεογνικών θανάτων που δεν οφείλονται σε συγγενείς ανατομικές ή χρωματοσωματικές ανωμαλίες. Η πλειοψηφία της περιγεννητικής θνησιμότητας παρατηρείται σε τοκετούς πριν την 32η εβδομάδα, όπως φαίνεται και στο γράφημα 1,καθώς και στα νεογνά με βάρος γέννησης<800 gr.

Πέρα όμως από αυτό ο πρόωρος τοκετός προκαλεί και πολλές επιπλοκές που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της άμεσης ή απώτερης νεογνικής νοσηρότητος.Οι πιο σημαντικές και σοβαρές επιπλοκές του έχουν άμεση σχέση με τη προωρότητα και για το λόγο αυτό η συχνότητά τους είναι αντιστρόφως ανάλογη της ηλικίας κύησης. Τα κυριότερα προβλήματα που προκαλεί είναι: το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (Σ.Α.Δ.), η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, η βρογχοπνευμονική δυσπλασία, ο ανοικτός βοττάλειος πόρος, η υπερχολερυθριναιμία, η άπνοια, η νεφροπάθεια, η εγκεφαλική αιμορραγία και η σηψαιμία.

[Επεξεργασία] Αίτια

Τα ακριβή αίτια που προκαλούν τον πρόωρο τοκετό τις περισσότερες φορές δεν είναι γνωστά. Υπάρχουν όμως και ποικίλοι παράγοντες στην εμβρυο-πλακουντο-μητρική μονάδα, η παρουσία των οποίων σε μια κύηση προδιαθέτει στην εμφάνιση πρόωρου τοκετού. Οι παράγοντες αυτοί χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:

1. Από τη μητέρα(προεκλαμψία-εκλαμψία,χρήση ναρκωτικών΄νοσήματα κολλαγόνου κ.α.)

2. Από το έμβρυο(πολύδυμη κύηση, χρωμοσωμικές ανωμαλίες,ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, ενδομήτρια λοίμωξη κ.α.)

3. Από τον πλακούντα(αποκόλληση πλακούντα, αιμορραγία προδρομικού πλακούντα,ανωμαλίες πλακούντα κ.α.)

4. Από το αμνιακό υγρό(ολιγάμνιο, ΠΡΕΥ(Πρόωρη Ρήξη Εμβρυικών Υμένων), χοριοαμνιονίτιδα)

5. Από τη μήτρα(μεγάλα ινομυώματα,ανεπάρκεια τραχήλου κ.α.)

6. Ιατρογενή

7. Άγνωστα

[Επεξεργασία] Κλινική εικόνα

Το κυριότερο σύμπτωμα είναι οι συσπάσεις της μήτρας, οι οποίες είναι περιοδικές, αυξανόμενης έντασης, διάρκειας τουλάχιστον 30 sec και συχνότητας δύο τουλάχιστον ανά δέκα λεπτά.Οι συσπάσεις αυτές προκαλούν προοδευτική εξάλειψη και διαστολή του τραχήλου και πρόωρη ρήξη των εμβρυικών υμένων σε ποσοστό περίπου 25%. Για να τεθεί η διάγνωση πρέπει η επίτοκος να παρακολουθηθεί κλινικά και καρδιοτοκογραφικά για 30 min.

[Επεξεργασία] Διάγνωση

Η διάγνωση του πρόωρου τοκετού στην περίπτωση που δεν υπάρχει σαφής και ξεκάθαρη κλινική εικόνα(μεγάλη διαστολή>4 εκατοστών ή τακτικές συστολές της μήτρας) είναι δύσκολη. Πολλές γυναίκες για παράδειγμα χαρακτηρίζονται ότι παρουσιάζουν τις φυσιολογικές επώδυνες συστολές Braxton-­Hicks, ενώ στην πραγματικότητα έχουν πρόωρες συστολές της μήτρας. Με βάση την πιθανή εξέλιξή του ο πρόωρος τοκετός ταξινομείται σε 2 κατηγορίες : τον απειλούμενο και τον ενεργό πρόωρο τοκετό.

[Επεξεργασία] Ταξινόμηση

i. Η ταξινόμηση του πρόωρου τοκετού ως απειλούμενου γίνεται όταν υπάρχουν συσπάσεις της μήτρας, χωρίς όμως να υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου ή διαστολή του. Στον απειλούμενο πρόωρο τοκετό αν δε χορηγηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική τοκολυτική αγωγή ο τοκετός είναι αναπόφευκτος. Η μεγάλη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης ενός απειλούμενου πρόωρου τοκετού έγκειται στο ότι περίπου το 85% των γυναικών θα γεννήσουν τελειόμηνα νεογνά αν εφαρμοστεί η προτεινόμενη θεραπεία(κλινοστατισμός,τοκολυτικά φάρμακα). Η συχνότητα υποτροπής του απειλούμενου πρόωρου τοκετού σε μια επόμενη κύηση είναι περίπου 30%, από τις οποίες οι μισές περίπου θα καταλήξουν σε πρόωρο τοκετό.

ii. Ένας πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ενεργής όταν:

• Η ηλικία κύησης είναι από 20-37 εβδομάδες.

• Υπάρχουν συστολές της μήτρας με συχνότητα τέσσερις στο εικοσάλεπτο ή οκτώ στην ώρα.

• Υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου σε ποσοστό 80% ή διαστολή που φθάνει τα 2 εκ.

• Οι εμβρυικοί υμένες είναι άθικτοι.

(κριτήρια Creasy)

[Επεξεργασία] Αντιμετώπιση

Όταν πλέον έχει γίνει η διάγνωση του πρόωρου τοκετού πρέπει να λαμβάνονται άμεσα τα εξής μέτρα:

1. Κλινοστατισμός.

2. Χορήγηση κατάλληλης τοκολυτικής αγωγής.

3. Αναζήτηση και θεραπεία,εφόσον εφικτό, του αιτιολογικού παράγοντα.

Τα τοκολυτικά φάρμακα που διατίθενται σήμερα κατατάσσονται στις κάτωθι κατηγορίες:

• Β-ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΜΙΜΗΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ριτοδρίνη,τερβουταλίνη,φαινοτερόλη κ. α.)

• ΑΝΤΙΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ινδομεθακίνη)

• ΘΕΙΙΚΟ ΜΑΓΝΗΣΙΟ

• ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΑΥΛΩΝ Ca++ (νιφεδιπίνη)

• ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΞΥΤΟΚΙΝΗΣ(ατοσιμπάν)

Από αυτά τη μεγαλύτερη σημασία έχουν οι β-αγωνιστές και οι ανταγωνιστές της οξυτοκίνης, ενώ στις Η.Π.Α. χρησιμοποιείται ευρέως και το θειικό μαγνήσιο.

Σχετικά με το χρόνο εφαρμογής της τοκολυτικής θεραπείας δεν υπάρχει κατώτερο χρονικό όριο, όπου δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Εντούτοις υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με το ανώτερο χρονικό όριο στο οποίο πρέπει να εφαρμόζεται. Έτσι ορισμένοι ερευνητές προτείνουν η τοκολυτική θεραπεία να συνεχίζεται έως την 37η- 38η εβδομάδα της κύησης, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να διακόπτεται μετά την 34η εβδομάδα, οπότε και έχει ολοκληρωθεί η βιολογική ωρίμανση των οργάνων του εμβρύου. Παράλληλα είναι απαραίτητο η τοκολυτική θεραπεία σε κάθε εγκυμονούσα γυναίκα να χορηγείται σε συνάρτηση με την τυχόν ύπαρξη άλλων παθολογικών καταστάσεων, οι οποίες δεν επιτρέπουν τη χορήγηση ορισμένων ομάδων από τα τοκολυτικά. Έτσι απαγορεύεται η χορήγηση των β-αγωνιστών σε γυναίκες με καρδιοπάθεια, καρδιακή αρρυθμία, σοβαρού βαθμού υπέρταση, θυρεοτοξίκωση ή αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη.Επιπλέον δεν πρέπει να χορηγείται θειικό μαγνήσιο όταν υπάρχει μυασθένεια, βαρειά νεφροπάθεια ή μυοκαρδιοπάθεια της εγκύου. Θα πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι πριν την εφαρμογή της τοκολυτικής θεραπείας θα πρέπει να αποκλειστεί η ύπαρξη ορισμένων καταστάσεων, οι οποίες αν υφίστανται αποτελούν αντένδειξη για τη συνέχιση της κύησης.

Στις απόλυτες αντενδείξεις για τη συνέχιση της κύησης περιλαμβάνονται:

Βαριά υπερτασική νόσος της κύησης.

Αθρόα αιμορραγία από τον κόλπο.

Χοριοαμνιονίτιδα.

Ανωμαλίες ασύμβατες με τη ζωή.

Νεκρό έμβρυο.

Διαστολή>4εκ ή εξάλειψη>75%.

Σοβαρή καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Στις σχετικές αντενδείξεις εντάσσονται:

Ήπια χρόνια υπέρταση.

Μικρή πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.

Προδρομικός πλακούντας.

Καρδιακή νόσος της μητέρας.

Υπερθυρεοειδισμός.

Αρρύθμιστος σακχαρώδης διαβήτης.

Δυσφορία του εμβρύου.

Ανωμαλία στο έμβρυο.

Μικρού βαθμού καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Θα πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι στο 75% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια αντένδειξη στην εφαρμογή της τοκολυτικής αγωγής. Επιπρόσθετα για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος των περιγεννητικών επιπλοκών (και κυρίως του ΣΑΔ) είναι απαραίτητο να συμπληρώνεται η θεραπεία με τις παρακάτω ενέργειες:

Χορήγηση κορτικοστεροειδών στη μητέρα δύο 24ωρα πριν τον τοκετό, με σκοπό την ωρίμανση των πνευμόνων(παραγωγή του επιφανειοδραστικού παράγοντα) και έτσι την αποφυγή του ΣΑΔ> Για το σκοπό αυτό μπορεί επίσης να χορηγηθεί θυροξίνη ή ΤRΗ.

Χορήγηση στην επίτοκο βιταμίνης Κ ή φαινοβαρβιτάλης, για την αποφυγή τυχόν εγκεφαλικών αιμορραγιών του νεογνού.

Χορήγηση αντιβιοτικών για κάλυψη υποκλινικής λοίμωξης και έτσι πρόληψη της λοίμωξης-σηψαιμίας του νεογνού.

[Επεξεργασία] Τοκετός

Όταν πλέον ο τοκετός είναι αναπόφευκτος πρέπει να ληφθεί απόφαση σχετικά με τον τρόπο, με τον οποίο αυτός θα διενεργηθεί. Γενικά είναι παραδεκτό ότι πριν την 26η εβδομάδα της κύησης ο τοκετός θα πρέπει να διενεργείται από την κολπική οδό, πάντα με την κάλυψη του νεογνολογικού τμήματος. Μετά την 26η εβδομάδα η τακτική δεν πρέπει να διαφοροποιείται σε σχέση με τις τελειόμηνες κύησεις, εκτός αν υπάρχει ισχιακή προβολή η διενέργεια καισαρικής τομής είναι η μέθοδος εκλογής

[nurse]

ΠΡΟΩΡΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ

Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται κάθε τοκετός που πραγματοποιείται πριν από την 37η εβδομάδα της κύησης. Σχετικά με το κατώτερο χρονικό όριο στο οποίο καθορίζεται ο πρόωρος τοκετός δεν υπάρχει ομοφωνία. Έτσι σύμφωνα με την Π.Ο.Υ. ως κατώτερο όριο θεωρείται η 23η εβδομάδα, ενώ στις Η.Π.Α. το όριο αυτό είναι η 20η εβδομάδα της κύησης. Στη χώρα μας ως κατώτερο όριο θεωρείται η 24η εβδομάδα. Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού ανέρχεται σε περίπου 10 % των συνολικών κυήσεων,ένα ποσοστό που παραμένει αναλλοίωτο την τελευταία εικοσαετία(κυρίως λόγω της έλλειψης κατανόησης των παθοφυσιολογικών διαταραχών που τον προκαλούν).

Η σημασία της διάγνωσης του πρόωρου τοκετού έγκειται στο γεγονός ότι συνιστά το βασικότερο αίτιο (σε ποσοστό 75-90%) των νεογνικών θανάτων που δεν οφείλονται σε συγγενείς ανατομικές ή χρωματοσωματικές ανωμαλίες. Η πλειοψηφία της περιγεννητικής θνησιμότητας παρατηρείται σε τοκετούς πριν την 32η εβδομάδα, όπως φαίνεται και στο γράφημα 1,καθώς και στα νεογνά με βάρος γέννησης<800 gr.

Πέρα όμως από αυτό ο πρόωρος τοκετός προκαλεί και πολλές επιπλοκές που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της άμεσης ή απώτερης νεογνικής νοσηρότητος.Οι πιο σημαντικές και σοβαρές επιπλοκές του έχουν άμεση σχέση με τη προωρότητα και για το λόγο αυτό η συχνότητά τους είναι αντιστρόφως ανάλογη της ηλικίας κύησης. Τα κυριότερα προβλήματα που προκαλεί είναι: το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (Σ.Α.Δ.), η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, η βρογχοπνευμονική δυσπλασία, ο ανοικτός βοττάλειος πόρος, η υπερχολερυθριναιμία, η άπνοια, η νεφροπάθεια, η εγκεφαλική αιμορραγία και η σηψαιμία.

[Επεξεργασία] Αίτια

Τα ακριβή αίτια που προκαλούν τον πρόωρο τοκετό τις περισσότερες φορές δεν είναι γνωστά. Υπάρχουν όμως και ποικίλοι παράγοντες στην εμβρυο-πλακουντο-μητρική μονάδα, η παρουσία των οποίων σε μια κύηση προδιαθέτει στην εμφάνιση πρόωρου τοκετού. Οι παράγοντες αυτοί χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:

1. Από τη μητέρα(προεκλαμψία-εκλαμψία,χρήση ναρκωτικών΄νοσήματα κολλαγόνου κ.α.)

2. Από το έμβρυο(πολύδυμη κύηση, χρωμοσωμικές ανωμαλίες,ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, ενδομήτρια λοίμωξη κ.α.)

3. Από τον πλακούντα(αποκόλληση πλακούντα, αιμορραγία προδρομικού πλακούντα,ανωμαλίες πλακούντα κ.α.)

4. Από το αμνιακό υγρό(ολιγάμνιο, ΠΡΕΥ(Πρόωρη Ρήξη Εμβρυικών Υμένων), χοριοαμνιονίτιδα)

5. Από τη μήτρα(μεγάλα ινομυώματα,ανεπάρκεια τραχήλου κ.α.)

6. Ιατρογενή

7. Άγνωστα

[Επεξεργασία] Κλινική εικόνα

Το κυριότερο σύμπτωμα είναι οι συσπάσεις της μήτρας, οι οποίες είναι περιοδικές, αυξανόμενης έντασης, διάρκειας τουλάχιστον 30 sec και συχνότητας δύο τουλάχιστον ανά δέκα λεπτά.Οι συσπάσεις αυτές προκαλούν προοδευτική εξάλειψη και διαστολή του τραχήλου και πρόωρη ρήξη των εμβρυικών υμένων σε ποσοστό περίπου 25%. Για να τεθεί η διάγνωση πρέπει η επίτοκος να παρακολουθηθεί κλινικά και καρδιοτοκογραφικά για 30 min.

[Επεξεργασία] Διάγνωση

Η διάγνωση του πρόωρου τοκετού στην περίπτωση που δεν υπάρχει σαφής και ξεκάθαρη κλινική εικόνα(μεγάλη διαστολή>4 εκατοστών ή τακτικές συστολές της μήτρας) είναι δύσκολη. Πολλές γυναίκες για παράδειγμα χαρακτηρίζονται ότι παρουσιάζουν τις φυσιολογικές επώδυνες συστολές Braxton-­Hicks, ενώ στην πραγματικότητα έχουν πρόωρες συστολές της μήτρας. Με βάση την πιθανή εξέλιξή του ο πρόωρος τοκετός ταξινομείται σε 2 κατηγορίες : τον απειλούμενο και τον ενεργό πρόωρο τοκετό.

[Επεξεργασία] Ταξινόμηση

i. Η ταξινόμηση του πρόωρου τοκετού ως απειλούμενου γίνεται όταν υπάρχουν συσπάσεις της μήτρας, χωρίς όμως να υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου ή διαστολή του. Στον απειλούμενο πρόωρο τοκετό αν δε χορηγηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική τοκολυτική αγωγή ο τοκετός είναι αναπόφευκτος. Η μεγάλη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης ενός απειλούμενου πρόωρου τοκετού έγκειται στο ότι περίπου το 85% των γυναικών θα γεννήσουν τελειόμηνα νεογνά αν εφαρμοστεί η προτεινόμενη θεραπεία(κλινοστατισμός,τοκολυτικά φάρμακα). Η συχνότητα υποτροπής του απειλούμενου πρόωρου τοκετού σε μια επόμενη κύηση είναι περίπου 30%, από τις οποίες οι μισές περίπου θα καταλήξουν σε πρόωρο τοκετό.

ii. Ένας πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ενεργής όταν:

• Η ηλικία κύησης είναι από 20-37 εβδομάδες.

• Υπάρχουν συστολές της μήτρας με συχνότητα τέσσερις στο εικοσάλεπτο ή οκτώ στην ώρα.

• Υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου σε ποσοστό 80% ή διαστολή που φθάνει τα 2 εκ.

• Οι εμβρυικοί υμένες είναι άθικτοι.

(κριτήρια Creasy)

[Επεξεργασία] Αντιμετώπιση

Όταν πλέον έχει γίνει η διάγνωση του πρόωρου τοκετού πρέπει να λαμβάνονται άμεσα τα εξής μέτρα:

1. Κλινοστατισμός.

2. Χορήγηση κατάλληλης τοκολυτικής αγωγής.

3. Αναζήτηση και θεραπεία,εφόσον εφικτό, του αιτιολογικού παράγοντα.

Τα τοκολυτικά φάρμακα που διατίθενται σήμερα κατατάσσονται στις κάτωθι κατηγορίες:

• Β-ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΜΙΜΗΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ριτοδρίνη,τερβουταλίνη,φαινοτερόλη κ. α.)

• ΑΝΤΙΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ινδομεθακίνη)

• ΘΕΙΙΚΟ ΜΑΓΝΗΣΙΟ

• ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΑΥΛΩΝ Ca++ (νιφεδιπίνη)

• ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΞΥΤΟΚΙΝΗΣ(ατοσιμπάν)

Από αυτά τη μεγαλύτερη σημασία έχουν οι β-αγωνιστές και οι ανταγωνιστές της οξυτοκίνης, ενώ στις Η.Π.Α. χρησιμοποιείται ευρέως και το θειικό μαγνήσιο.

Σχετικά με το χρόνο εφαρμογής της τοκολυτικής θεραπείας δεν υπάρχει κατώτερο χρονικό όριο, όπου δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Εντούτοις υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με το ανώτερο χρονικό όριο στο οποίο πρέπει να εφαρμόζεται. Έτσι ορισμένοι ερευνητές προτείνουν η τοκολυτική θεραπεία να συνεχίζεται έως την 37η- 38η εβδομάδα της κύησης, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να διακόπτεται μετά την 34η εβδομάδα, οπότε και έχει ολοκληρωθεί η βιολογική ωρίμανση των οργάνων του εμβρύου. Παράλληλα είναι απαραίτητο η τοκολυτική θεραπεία σε κάθε εγκυμονούσα γυναίκα να χορηγείται σε συνάρτηση με την τυχόν ύπαρξη άλλων παθολογικών καταστάσεων, οι οποίες δεν επιτρέπουν τη χορήγηση ορισμένων ομάδων από τα τοκολυτικά. Έτσι απαγορεύεται η χορήγηση των β-αγωνιστών σε γυναίκες με καρδιοπάθεια, καρδιακή αρρυθμία, σοβαρού βαθμού υπέρταση, θυρεοτοξίκωση ή αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη.Επιπλέον δεν πρέπει να χορηγείται θειικό μαγνήσιο όταν υπάρχει μυασθένεια, βαρειά νεφροπάθεια ή μυοκαρδιοπάθεια της εγκύου. Θα πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι πριν την εφαρμογή της τοκολυτικής θεραπείας θα πρέπει να αποκλειστεί η ύπαρξη ορισμένων καταστάσεων, οι οποίες αν υφίστανται αποτελούν αντένδειξη για τη συνέχιση της κύησης.

Στις απόλυτες αντενδείξεις για τη συνέχιση της κύησης περιλαμβάνονται:

Βαριά υπερτασική νόσος της κύησης.

Αθρόα αιμορραγία από τον κόλπο.

Χοριοαμνιονίτιδα.

Ανωμαλίες ασύμβατες με τη ζωή.

Νεκρό έμβρυο.

Διαστολή>4εκ ή εξάλειψη>75%.

Σοβαρή καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Στις σχετικές αντενδείξεις εντάσσονται:

Ήπια χρόνια υπέρταση.

Μικρή πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.

Προδρομικός πλακούντας.

Καρδιακή νόσος της μητέρας.

Υπερθυρεοειδισμός.

Αρρύθμιστος σακχαρώδης διαβήτης.

Δυσφορία του εμβρύου.

Ανωμαλία στο έμβρυο.

Μικρού βαθμού καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Θα πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι στο 75% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια αντένδειξη στην εφαρμογή της τοκολυτικής αγωγής. Επιπρόσθετα για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος των περιγεννητικών επιπλοκών (και κυρίως του ΣΑΔ) είναι απαραίτητο να συμπληρώνεται η θεραπεία με τις παρακάτω ενέργειες:

Χορήγηση κορτικοστεροειδών στη μητέρα δύο 24ωρα πριν τον τοκετό, με σκοπό την ωρίμανση των πνευμόνων(παραγωγή του επιφανειοδραστικού παράγοντα) και έτσι την αποφυγή του ΣΑΔ> Για το σκοπό αυτό μπορεί επίσης να χορηγηθεί θυροξίνη ή ΤRΗ.

Χορήγηση στην επίτοκο βιταμίνης Κ ή φαινοβαρβιτάλης, για την αποφυγή τυχόν εγκεφαλικών αιμορραγιών του νεογνού.

Χορήγηση αντιβιοτικών για κάλυψη υποκλινικής λοίμωξης και έτσι πρόληψη της λοίμωξης-σηψαιμίας του νεογνού.

[Επεξεργασία] Τοκετός

Όταν πλέον ο τοκετός είναι αναπόφευκτος πρέπει να ληφθεί απόφαση σχετικά με τον τρόπο, με τον οποίο αυτός θα διενεργηθεί. Γενικά είναι παραδεκτό ότι πριν την 26η εβδομάδα της κύησης ο τοκετός θα πρέπει να διενεργείται από την κολπική οδό, πάντα με την κάλυψη του νεογνολογικού τμήματος. Μετά την 26η εβδομάδα η τακτική δεν πρέπει να διαφοροποιείται σε σχέση με τις τελειόμηνες κύησεις, εκτός αν υπάρχει ισχιακή προβολή η διενέργεια καισαρικής τομής είναι η μέθοδος εκλογής

[nurse]

ΠΡΟΩΡΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ

Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται κάθε τοκετός που πραγματοποιείται πριν από την 37η εβδομάδα της κύησης. Σχετικά με το κατώτερο χρονικό όριο στο οποίο καθορίζεται ο πρόωρος τοκετός δεν υπάρχει ομοφωνία. Έτσι σύμφωνα με την Π.Ο.Υ. ως κατώτερο όριο θεωρείται η 23η εβδομάδα, ενώ στις Η.Π.Α. το όριο αυτό είναι η 20η εβδομάδα της κύησης. Στη χώρα μας ως κατώτερο όριο θεωρείται η 24η εβδομάδα. Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού ανέρχεται σε περίπου 10 % των συνολικών κυήσεων,ένα ποσοστό που παραμένει αναλλοίωτο την τελευταία εικοσαετία(κυρίως λόγω της έλλειψης κατανόησης των παθοφυσιολογικών διαταραχών που τον προκαλούν).

Η σημασία της διάγνωσης του πρόωρου τοκετού έγκειται στο γεγονός ότι συνιστά το βασικότερο αίτιο (σε ποσοστό 75-90%) των νεογνικών θανάτων που δεν οφείλονται σε συγγενείς ανατομικές ή χρωματοσωματικές ανωμαλίες. Η πλειοψηφία της περιγεννητικής θνησιμότητας παρατηρείται σε τοκετούς πριν την 32η εβδομάδα, όπως φαίνεται και στο γράφημα 1,καθώς και στα νεογνά με βάρος γέννησης<800 gr.

Πέρα όμως από αυτό ο πρόωρος τοκετός προκαλεί και πολλές επιπλοκές που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της άμεσης ή απώτερης νεογνικής νοσηρότητος.Οι πιο σημαντικές και σοβαρές επιπλοκές του έχουν άμεση σχέση με τη προωρότητα και για το λόγο αυτό η συχνότητά τους είναι αντιστρόφως ανάλογη της ηλικίας κύησης. Τα κυριότερα προβλήματα που προκαλεί είναι: το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (Σ.Α.Δ.), η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, η βρογχοπνευμονική δυσπλασία, ο ανοικτός βοττάλειος πόρος, η υπερχολερυθριναιμία, η άπνοια, η νεφροπάθεια, η εγκεφαλική αιμορραγία και η σηψαιμία.

[Επεξεργασία] Αίτια

Τα ακριβή αίτια που προκαλούν τον πρόωρο τοκετό τις περισσότερες φορές δεν είναι γνωστά. Υπάρχουν όμως και ποικίλοι παράγοντες στην εμβρυο-πλακουντο-μητρική μονάδα, η παρουσία των οποίων σε μια κύηση προδιαθέτει στην εμφάνιση πρόωρου τοκετού. Οι παράγοντες αυτοί χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:

1. Από τη μητέρα(προεκλαμψία-εκλαμψία,χρήση ναρκωτικών΄νοσήματα κολλαγόνου κ.α.)

2. Από το έμβρυο(πολύδυμη κύηση, χρωμοσωμικές ανωμαλίες,ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, ενδομήτρια λοίμωξη κ.α.)

3. Από τον πλακούντα(αποκόλληση πλακούντα, αιμορραγία προδρομικού πλακούντα,ανωμαλίες πλακούντα κ.α.)

4. Από το αμνιακό υγρό(ολιγάμνιο, ΠΡΕΥ(Πρόωρη Ρήξη Εμβρυικών Υμένων), χοριοαμνιονίτιδα)

5. Από τη μήτρα(μεγάλα ινομυώματα,ανεπάρκεια τραχήλου κ.α.)

6. Ιατρογενή

7. Άγνωστα

[Επεξεργασία] Κλινική εικόνα

Το κυριότερο σύμπτωμα είναι οι συσπάσεις της μήτρας, οι οποίες είναι περιοδικές, αυξανόμενης έντασης, διάρκειας τουλάχιστον 30 sec και συχνότητας δύο τουλάχιστον ανά δέκα λεπτά.Οι συσπάσεις αυτές προκαλούν προοδευτική εξάλειψη και διαστολή του τραχήλου και πρόωρη ρήξη των εμβρυικών υμένων σε ποσοστό περίπου 25%. Για να τεθεί η διάγνωση πρέπει η επίτοκος να παρακολουθηθεί κλινικά και καρδιοτοκογραφικά για 30 min.

[Επεξεργασία] Διάγνωση

Η διάγνωση του πρόωρου τοκετού στην περίπτωση που δεν υπάρχει σαφής και ξεκάθαρη κλινική εικόνα(μεγάλη διαστολή>4 εκατοστών ή τακτικές συστολές της μήτρας) είναι δύσκολη. Πολλές γυναίκες για παράδειγμα χαρακτηρίζονται ότι παρουσιάζουν τις φυσιολογικές επώδυνες συστολές Braxton-­Hicks, ενώ στην πραγματικότητα έχουν πρόωρες συστολές της μήτρας. Με βάση την πιθανή εξέλιξή του ο πρόωρος τοκετός ταξινομείται σε 2 κατηγορίες : τον απειλούμενο και τον ενεργό πρόωρο τοκετό.

[Επεξεργασία] Ταξινόμηση

i. Η ταξινόμηση του πρόωρου τοκετού ως απειλούμενου γίνεται όταν υπάρχουν συσπάσεις της μήτρας, χωρίς όμως να υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου ή διαστολή του. Στον απειλούμενο πρόωρο τοκετό αν δε χορηγηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική τοκολυτική αγωγή ο τοκετός είναι αναπόφευκτος. Η μεγάλη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης ενός απειλούμενου πρόωρου τοκετού έγκειται στο ότι περίπου το 85% των γυναικών θα γεννήσουν τελειόμηνα νεογνά αν εφαρμοστεί η προτεινόμενη θεραπεία(κλινοστατισμός,τοκολυτικά φάρμακα). Η συχνότητα υποτροπής του απειλούμενου πρόωρου τοκετού σε μια επόμενη κύηση είναι περίπου 30%, από τις οποίες οι μισές περίπου θα καταλήξουν σε πρόωρο τοκετό.

ii. Ένας πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ενεργής όταν:

• Η ηλικία κύησης είναι από 20-37 εβδομάδες.

• Υπάρχουν συστολές της μήτρας με συχνότητα τέσσερις στο εικοσάλεπτο ή οκτώ στην ώρα.

• Υπάρχει εξάλειψη του τραχήλου σε ποσοστό 80% ή διαστολή που φθάνει τα 2 εκ.

• Οι εμβρυικοί υμένες είναι άθικτοι.

(κριτήρια Creasy)

[Επεξεργασία] Αντιμετώπιση

Όταν πλέον έχει γίνει η διάγνωση του πρόωρου τοκετού πρέπει να λαμβάνονται άμεσα τα εξής μέτρα:

1. Κλινοστατισμός.

2. Χορήγηση κατάλληλης τοκολυτικής αγωγής.

3. Αναζήτηση και θεραπεία,εφόσον εφικτό, του αιτιολογικού παράγοντα.

Τα τοκολυτικά φάρμακα που διατίθενται σήμερα κατατάσσονται στις κάτωθι κατηγορίες:

• Β-ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΜΙΜΗΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ριτοδρίνη,τερβουταλίνη,φαινοτερόλη κ. α.)

• ΑΝΤΙΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ(ινδομεθακίνη)

• ΘΕΙΙΚΟ ΜΑΓΝΗΣΙΟ

• ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΑΥΛΩΝ Ca++ (νιφεδιπίνη)

• ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΞΥΤΟΚΙΝΗΣ(ατοσιμπάν)

Από αυτά τη μεγαλύτερη σημασία έχουν οι β-αγωνιστές και οι ανταγωνιστές της οξυτοκίνης, ενώ στις Η.Π.Α. χρησιμοποιείται ευρέως και το θειικό μαγνήσιο.

Σχετικά με το χρόνο εφαρμογής της τοκολυτικής θεραπείας δεν υπάρχει κατώτερο χρονικό όριο, όπου δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Εντούτοις υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με το ανώτερο χρονικό όριο στο οποίο πρέπει να εφαρμόζεται. Έτσι ορισμένοι ερευνητές προτείνουν η τοκολυτική θεραπεία να συνεχίζεται έως την 37η- 38η εβδομάδα της κύησης, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να διακόπτεται μετά την 34η εβδομάδα, οπότε και έχει ολοκληρωθεί η βιολογική ωρίμανση των οργάνων του εμβρύου. Παράλληλα είναι απαραίτητο η τοκολυτική θεραπεία σε κάθε εγκυμονούσα γυναίκα να χορηγείται σε συνάρτηση με την τυχόν ύπαρξη άλλων παθολογικών καταστάσεων, οι οποίες δεν επιτρέπουν τη χορήγηση ορισμένων ομάδων από τα τοκολυτικά. Έτσι απαγορεύεται η χορήγηση των β-αγωνιστών σε γυναίκες με καρδιοπάθεια, καρδιακή αρρυθμία, σοβαρού βαθμού υπέρταση, θυρεοτοξίκωση ή αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη.Επιπλέον δεν πρέπει να χορηγείται θειικό μαγνήσιο όταν υπάρχει μυασθένεια, βαρειά νεφροπάθεια ή μυοκαρδιοπάθεια της εγκύου. Θα πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι πριν την εφαρμογή της τοκολυτικής θεραπείας θα πρέπει να αποκλειστεί η ύπαρξη ορισμένων καταστάσεων, οι οποίες αν υφίστανται αποτελούν αντένδειξη για τη συνέχιση της κύησης.

Στις απόλυτες αντενδείξεις για τη συνέχιση της κύησης περιλαμβάνονται:

Βαριά υπερτασική νόσος της κύησης.

Αθρόα αιμορραγία από τον κόλπο.

Χοριοαμνιονίτιδα.

Ανωμαλίες ασύμβατες με τη ζωή.

Νεκρό έμβρυο.

Διαστολή>4εκ ή εξάλειψη>75%.

Σοβαρή καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Στις σχετικές αντενδείξεις εντάσσονται:

Ήπια χρόνια υπέρταση.

Μικρή πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.

Προδρομικός πλακούντας.

Καρδιακή νόσος της μητέρας.

Υπερθυρεοειδισμός.

Αρρύθμιστος σακχαρώδης διαβήτης.

Δυσφορία του εμβρύου.

Ανωμαλία στο έμβρυο.

Μικρού βαθμού καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης.

Θα πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι στο 75% των περιπτώσεων υπάρχει κάποια αντένδειξη στην εφαρμογή της τοκολυτικής αγωγής. Επιπρόσθετα για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος των περιγεννητικών επιπλοκών (και κυρίως του ΣΑΔ) είναι απαραίτητο να συμπληρώνεται η θεραπεία με τις παρακάτω ενέργειες:

Χορήγηση κορτικοστεροειδών στη μητέρα δύο 24ωρα πριν τον τοκετό, με σκοπό την ωρίμανση των πνευμόνων(παραγωγή του επιφανειοδραστικού παράγοντα) και έτσι την αποφυγή του ΣΑΔ> Για το σκοπό αυτό μπορεί επίσης να χορηγηθεί θυροξίνη ή ΤRΗ.

Χορήγηση στην επίτοκο βιταμίνης Κ ή φαινοβαρβιτάλης, για την αποφυγή τυχόν εγκεφαλικών αιμορραγιών του νεογνού.

Χορήγηση αντιβιοτικών για κάλυψη υποκλινικής λοίμωξης και έτσι πρόληψη της λοίμωξης-σηψαιμίας του νεογνού.

[Επεξεργασία] Τοκετός

Όταν πλέον ο τοκετός είναι αναπόφευκτος πρέπει να ληφθεί απόφαση σχετικά με τον τρόπο, με τον οποίο αυτός θα διενεργηθεί. Γενικά είναι παραδεκτό ότι πριν την 26η εβδομάδα της κύησης ο τοκετός θα πρέπει να διενεργείται από την κολπική οδό, πάντα με την κάλυψη του νεογνολογικού τμήματος. Μετά την 26η εβδομάδα η τακτική δεν πρέπει να διαφοροποιείται σε σχέση με τις τελειόμηνες κύησεις, εκτός αν υπάρχει ισχιακή προβολή η διενέργεια καισαρικής τομής είναι η μέθοδος εκλογής

[nurse]

Οι σεξουαλικές επαφές

Ο ερωτισμός θα είναι ανάμεσά σας ένα σημείο επαφής, το οποίο δεν πρέπει να χάσετε. Η πιθανή ανησυχία σας ότι το παιδί που μεγαλώνει μέσα στο σώμα σας θα αναστείλει τη σεξουαλική σας δραστηριότητα και θα σας απομακρύνει από το σύντροφό σας είναι εντελώς αβάσιμη. Αλλωστε, μια γερή σχέση δεν κλονίζεται τόσο εύκολα και, μάλιστα, από την προσμονή ενός παιδιού, το οποίο είναι αποτέλεσμα της ερωτικής επαφής. Το σεξ -με ορισμένες μόνο εξαιρέσεις- όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά είναι και ευεργετικό για πάρα πολλούς λόγους.

Η αντίληψη ότι η εγκυμοσύνη ισοπεδώνει τη σεξουαλικότητα είναι ένας μύθος. Τον καταρρίπτει, άλλωστε, και η αύξηση των ορμονών στον οργανισμό σας, με πρώτη και καλύτερη την προγεστερόνη, η οποία ενισχύει τη σεξουαλικότητα. Οι εννέα αυτοί μήνες θα σας δώσουν -αν το επιδιώξετε- τη δυνατότητα να ανακαλύψετε άγνωστους τρόπους ερωτικής επικοινωνίας και να ζήσετε στιγμές πρωτόγνωρης τρυφερότητας.

Η ερωτική ορμή, ωστόσο, δεν είναι το ίδιο ισχυρή σε όλες τις μέλλουσες μητέρες. Σε κάποιες περιπτώσεις, ίσως, αναστέλλεται γιατί ορισμένες γυναίκες σε "ενδιαφέρουσα" δεν είναι έτοιμες να δεχτούν τις αλλαγές στο σώμα τους και να τις αγαπήσουν. Ευτυχώς, δεν είναι λίγοι οι άνδρες, οι οποίοι θεωρούν τις μεταβολές αυτές πραγματικά ενδιαφέρουσες και εξακολουθούν να ρίχνουν ερωτική ματιά στις "καμπύλες" της συντρόφου τους. Αλλοι, όμως, τη θεωρούν τόσο "ιερή", που δεν τολμούν να την αγγίζουν, ενώ ορισμένοι φοβούνται μήπως την ώρα της επαφής βλάψουν το παιδί, ξεχνώντας πόσο καλά προστατευμένο είναι το μικρούλι τους μέσα στον υδάτινο κόσμο του. Υπάρχουν και ζευγάρια που φοβούνται ότι ο οργασμός μπορεί να γίνει αιτία για την αποβολή του εμβρύου ή ότι το σπέρμα είναι δυνατόν να επισπεύσει τον τοκετό. Οι ανησυχίες τους αυτές δεν ευσταθούν. Οι συσπάσεις της μήτρας που προκαλούνται -αν δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αποβολής- θυμίζουν τις συσπάσεις Μπράξτον-Χικς, οι οποίες είναι ανώδυνες και ακίνδυνες και αποσκοπούν στην εξάσκηση της μήτρας για τον τοκετό. Επομένως, το σεξ είναι ωφέλιμο και για τη γέννα. Όσο για το σπέρμα, είναι γεγονός ότι όταν έλθει σε επαφή με τον τράχηλο της μήτρας προκαλεί τη διαστολή του, γιατί περιέχει μια ουσία, την προσταγλανδίνη, η οποία τον ωριμάζει. Ωστόσο, ο τράχηλος δεν πρόκειται να επηρεαστεί από το σπέρμα του συντρόφου σας, αν δεν φτάσει η ώρα για να ανοίξει και να επιτρέψει στο παιδί σας να γεννηθεί. Αν, λοιπόν, σε ορισμένους μέλλοντες γονείς η σεξουαλική ζωή διαταράσσεται, δεν φταίει η εγκυμοσύνη, αλλά οι αναστολές και οι αβάσιμες φοβίες των δύο συντρόφων γύρω από αυτήν, οι οποίες είναι απαραίτητο να ξεπεραστούν.

Οι ερωτικές επαφές στην περίοδο της κύησης όχι μόνο είναι ασφαλείς -εφόσον δεν σας τις απαγορεύει ο γιατρός- αλλά και ευεργετικές για τη σχέση σας με το σύντροφο σας, επειδή τη διατηρούν ζωντανή. Ταυτόχρονα, σας βοηθούν να δίνετε διέξοδο στη σεξουαλικότητά σας, να καθησυχάζετε τις ανησυχίες σας για τα αισθήματα του συντρόφου σας και να νιώθετε ότι η μητρότητα δεν πρόκειται να επηρεάσει ούτε τον αισθησιασμό ούτε τη θηλυκότητά σας. Ακόμα και όταν το σώμα σας βαρύνει και μειωθεί η ευκινησία σας, θα βρείτε με το ταίρι σας στάσεις βολικές, που δεν θα σας στερήσουν την απόλαυση της σεξουαλικής πράξης. Αρκεί, όταν κάνετε έρωτα, να αποφεύγετε τις βίαιες κινήσεις και τις επικίνδυνες ακροβασίες.

[nurse]

Οι σεξουαλικές επαφές

Ο ερωτισμός θα είναι ανάμεσά σας ένα σημείο επαφής, το οποίο δεν πρέπει να χάσετε. Η πιθανή ανησυχία σας ότι το παιδί που μεγαλώνει μέσα στο σώμα σας θα αναστείλει τη σεξουαλική σας δραστηριότητα και θα σας απομακρύνει από το σύντροφό σας είναι εντελώς αβάσιμη. Αλλωστε, μια γερή σχέση δεν κλονίζεται τόσο εύκολα και, μάλιστα, από την προσμονή ενός παιδιού, το οποίο είναι αποτέλεσμα της ερωτικής επαφής. Το σεξ -με ορισμένες μόνο εξαιρέσεις- όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά είναι και ευεργετικό για πάρα πολλούς λόγους.

Η αντίληψη ότι η εγκυμοσύνη ισοπεδώνει τη σεξουαλικότητα είναι ένας μύθος. Τον καταρρίπτει, άλλωστε, και η αύξηση των ορμονών στον οργανισμό σας, με πρώτη και καλύτερη την προγεστερόνη, η οποία ενισχύει τη σεξουαλικότητα. Οι εννέα αυτοί μήνες θα σας δώσουν -αν το επιδιώξετε- τη δυνατότητα να ανακαλύψετε άγνωστους τρόπους ερωτικής επικοινωνίας και να ζήσετε στιγμές πρωτόγνωρης τρυφερότητας.

Η ερωτική ορμή, ωστόσο, δεν είναι το ίδιο ισχυρή σε όλες τις μέλλουσες μητέρες. Σε κάποιες περιπτώσεις, ίσως, αναστέλλεται γιατί ορισμένες γυναίκες σε "ενδιαφέρουσα" δεν είναι έτοιμες να δεχτούν τις αλλαγές στο σώμα τους και να τις αγαπήσουν. Ευτυχώς, δεν είναι λίγοι οι άνδρες, οι οποίοι θεωρούν τις μεταβολές αυτές πραγματικά ενδιαφέρουσες και εξακολουθούν να ρίχνουν ερωτική ματιά στις "καμπύλες" της συντρόφου τους. Αλλοι, όμως, τη θεωρούν τόσο "ιερή", που δεν τολμούν να την αγγίζουν, ενώ ορισμένοι φοβούνται μήπως την ώρα της επαφής βλάψουν το παιδί, ξεχνώντας πόσο καλά προστατευμένο είναι το μικρούλι τους μέσα στον υδάτινο κόσμο του. Υπάρχουν και ζευγάρια που φοβούνται ότι ο οργασμός μπορεί να γίνει αιτία για την αποβολή του εμβρύου ή ότι το σπέρμα είναι δυνατόν να επισπεύσει τον τοκετό. Οι ανησυχίες τους αυτές δεν ευσταθούν. Οι συσπάσεις της μήτρας που προκαλούνται -αν δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αποβολής- θυμίζουν τις συσπάσεις Μπράξτον-Χικς, οι οποίες είναι ανώδυνες και ακίνδυνες και αποσκοπούν στην εξάσκηση της μήτρας για τον τοκετό. Επομένως, το σεξ είναι ωφέλιμο και για τη γέννα. Όσο για το σπέρμα, είναι γεγονός ότι όταν έλθει σε επαφή με τον τράχηλο της μήτρας προκαλεί τη διαστολή του, γιατί περιέχει μια ουσία, την προσταγλανδίνη, η οποία τον ωριμάζει. Ωστόσο, ο τράχηλος δεν πρόκειται να επηρεαστεί από το σπέρμα του συντρόφου σας, αν δεν φτάσει η ώρα για να ανοίξει και να επιτρέψει στο παιδί σας να γεννηθεί. Αν, λοιπόν, σε ορισμένους μέλλοντες γονείς η σεξουαλική ζωή διαταράσσεται, δεν φταίει η εγκυμοσύνη, αλλά οι αναστολές και οι αβάσιμες φοβίες των δύο συντρόφων γύρω από αυτήν, οι οποίες είναι απαραίτητο να ξεπεραστούν.

Οι ερωτικές επαφές στην περίοδο της κύησης όχι μόνο είναι ασφαλείς -εφόσον δεν σας τις απαγορεύει ο γιατρός- αλλά και ευεργετικές για τη σχέση σας με το σύντροφο σας, επειδή τη διατηρούν ζωντανή. Ταυτόχρονα, σας βοηθούν να δίνετε διέξοδο στη σεξουαλικότητά σας, να καθησυχάζετε τις ανησυχίες σας για τα αισθήματα του συντρόφου σας και να νιώθετε ότι η μητρότητα δεν πρόκειται να επηρεάσει ούτε τον αισθησιασμό ούτε τη θηλυκότητά σας. Ακόμα και όταν το σώμα σας βαρύνει και μειωθεί η ευκινησία σας, θα βρείτε με το ταίρι σας στάσεις βολικές, που δεν θα σας στερήσουν την απόλαυση της σεξουαλικής πράξης. Αρκεί, όταν κάνετε έρωτα, να αποφεύγετε τις βίαιες κινήσεις και τις επικίνδυνες ακροβασίες.