1,5 Χρονων Και Δεν Μιλαει,ουτε Μαμα Μπαμπα!!!!!!

[natali1206]

γεια σας μανουλες θα ηθ ελα τη γνωμη σας και την αποψη σας για το αγορακι μου που ειναι 1,5 χρονων και δεν μιλαει καθολου ουτε μαμα ουτε μπαμπα μονο ενα αντε που θα πει πολυ σπανια!!!λεει τα μωρουδηστικα αμπαντα τατατα και τα σχετικα αλλα μεχρι εκει....του μιλαμε συνεχεια του τραγουδαμε αλλα τιποτα.....οταν ηταν ποιο μικρουλης ελεγε μπαμπαμπα αλλα μολις πατησαμε τα 14 μηνων τελος!!!!αν θελει κατι κανει σαν την κουκουβαγια να το πω.....εκτελει εντολες ακουει δεν εχουμε τετοιο θεμα αλλα μας εχει πιασει φοβερο αγχος γιατι περναει ο καιρος και δεν εχουμε εξελιξη...επισης δεν περπαταμε ακομη ....φοβαται πολυ.....μας πιανει με το ενα χερι εχει κανει καποιες φορες καποια βηματακια μονος του αλλα δεν λεει να περπατησει!!!!εχει καμια παρομοια εμπειρια???τι να κανω αλλο να τον βοηθησω????

σας ευχαριστω πολυ.... 

 

 

 

[MARDIO]

Γεια σου natali χωρίς να είμαι ειδικός σα μαμά μιλώντας μόνο με παρόμοια εμπειρία θα σου πω η κόρη μου η μια περπάτησε 18 μηνών πρώτη φορά μέχρι τότε πήγαινε με τα γόνατα, δε μπουσούλησε ποτέ όλο με τα γόνατα.Μια μέρα σηκώθηκε ξεφοβήθηκε και ξεκίνησε στην αρχή σα παπάκι μετά γρήγορα εστρωσε. Ηταν βαρύ μωρό στα κιλά εννοώ και ίσως λέγαμε εμείς τότε να έπαιξε κάποιο ρόλο.

 

Επίσης στα 2,5 άρχισα να ανησυχω εγώ για το λόγο έλεγε λεξούλες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού όταν η δίδυμη αδερφή της έκανε προτάσεις. Απευθύνθηκα σε λογοθεραπευτή για να μη μένει πίσω σε σχέση με τα συνομίληκα και τώρα 1 χρόνο μετά έχει πρόοδο και εξέλιξη.

 

Δωσε του χρόνο είναι μικρούλης για να ανησυχείς.

Να τον ενθαρρύνεις ΄για το περπάτημα απλώνοντας τα χέρια και κάνοντας του νόημα να έρθει μόνος προς το μέρος σου.όσο πλησιάζει εσύ απομακρύνεσαι και λίγο και πάλι..δε θέλει άγχος ούτε για τη βάδιση ούτε για το λόγο...για να σε ανησυχεί ήδη σημαίνει είσαι μανούλα σε επαγρύπνηση οπότε μη φοβάσαι τίποτα....κάθε παιδί έχει τους ρυθμούς του..άλλα κάνουν πιο νωρίς αυτό άλλα πιο νωρίς εκείνο.

 

Να τον χαιρεστε!

[Diaz]

Νάταλι καταρχήν να χαίρεστε το παιδάκι σας! Τώρα είδα το θέμα σου και επειδή είχαμε πρόσφατα μία κουβέντα με τη γιατρό μας για το θέμα αυτό μας είπε ότι γενικότερα το αγοράκια είναι λίγο πιο αργά σε σχέση με τα κοριτσάκια. Για το περπάτημα θα συμφωνήσω κι εγώ με τη Μαρδιο να προσπαθεί να έρθει στην αγκαλιά σου κι εσύ να πας πιο πισω σιγά σιγά. Να τον ενθαρρύνεις και να μην τον τρομάζεις. Αν πέσει να το βλέπετε σαν παιχνίδι.

Για την ομιλία τώρα προσπάθησε να μην του τα προσφέρεις όλα στο χέρι γιατί το παιδί μπορεί να μην έχει χρειαστεί να εκφραστεί ότι θέλει κάτι γιατί τα έχει όλα πριν καν τα ζητήσει. Από τη στιγμή που το παρακολουθείς ΄ομως όλα θα πάνε καλά. 

Μίλα και με το γιατρό σου να σε κατευθύνει περισσότερο! Αλλά δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια οπότε μή μπαίνεις στη διαδικασία να το συγκρίνεις. Θα τη βρει την άκρη του σιγά σιγά!

[MARDIO]

Μπράβο και αυτό που λέει η Diaz  όχι όλα στο χέρι...πολύ σημαντικό....ούτε καταλαβαίνω από τα συμφραζόμενα..απαιτώ να μου πεις...πχ θέλει νερό  μη στο δείχνει και τρέχεις να το δώσεις , να τον ρωτάς τι θες αγάπη μου πες μου....δε πειράζει να πει "νεό" και όχι "νερό" αρκεί να πει κάτι λεκτικά.θα νευριάζει θα τσατίζεται ίσως στην αρχή αλλά εκεί εσύ θα δείχνεις πως δεν καταλαβαίνεις....κοινή στάση με όσους τον φροντίζουν μπαμπά-γιαγια-νταντά.

Εμένα θυμάμαι πήγαινε έξω από το ψυγείο και φώναζε "τι"  και επειδή καταλάβαινα της έδινα το γιαούρτι χωρις να την πιέσω να μου πει τη λέξη λάθος μου από ότι μου πε η λογοθεραπεύτρια μετά.

Γενικώς δε θέλει πολύ προστασία...αν με καταλαβαίνεις πως το εννοώ...να νιώσει ανεξάρτητος