Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

καλησπερα σε ολους και αρχικα να ζητησω συγνωμη γιατι το θεμα που θελω να θεσω δεν ανηκει κανονικα σε αυτη την κατηγορια αλλα δεν ηξερα σε ποια να το τοποθετησω.δεν εχει να κανει δηλαδη με ερωτηση μου για το φορουμ ουτε και με τους διαχειριστες του απο τους οποιους εγω τουλαχιστον δεν εχω καποιο ΄΄παραπονο΄΄.

απλα θελω να θεσω ενα ερωτημα.κατα ποσο θα πρεπει να ασχολουμαστε με τα προβληματα που παραθετουν μερικοι?και πως θα ξεχωρισουμε αυτους που οντως εχουν θεμα η΄μπαινουν για τους δικους τους λογους που μπορει να ειναι η περιεργεια η΄που απλα θελουν να ασχοληθουμε μαζι τους γιατι δεν εχουν τι να κανουν.και γιατι το λεω αυτο.μια απο τις τελευταιες εισοδους στο φορουμ απο καποια η΄καποιον (δε θελω να αναφερω ψευδωνυμο αλλα αν καποιος το θελει ευχαριστως) εκανε αρκετους να ασχοληθουμε μαζι της/του με ενα θεμα που τελικα με διαλογο απο νορμαλ γυναικες και εγκυους δεν ευσταθει και τελικα απο οτι δειχνουν τα πραγματα ηταν ΄΄φουσκα΄΄.λεω βαρια κουβεντα το ξερω αλλα αυτα που διαβασα στην πορεια μεγαλων διαλογων σε π.μ. και τα συμπερασματα που εβγαλα χαλωντας ωρα απο τη ζωη μου αυτο αποδεικνυουν.προσπαθησα αληθεια να βοηθησω μια κοπελα με προβλημα εστω και με το να εχει καποιον να μιλαει.ομως διαβασα πραγματα που μου ειναι αδυνατο να τα συνδεσω λογικα μεταξυ τους αλλα και τελικα να τα παρω σοβαρα.

εν παση περιπτωση και για να μη μακρηγορω να πω σε μερικες μερικες οτι ο ΄΄δρακος΄΄ τους εγινε αντιληπτος και με αυτο τον τροπο τουλαχιστον εμενα δε θα με κανουν να αδιαφορησω για μελλοντικα θεματα στα οποια αν μπορεσω να βοηθησω εστω ψυχολογικα ευχαριστως να το κανω.και αυτο γιατι εμενα προσωπικα με αγκαλιασαν πολλοι εδω μεσα και ειναι μιας μορφης ΄΄ψυχοθεραπεια΄΄ αλλα και πληροφορησης μεσω διαλογου.απλα με λυπη μου διαπιστωνω πως καποιοι οταν δεν εχουν τι να κανουν προσπαθουν να παιξουν με τους αλλους.ε λοιπον σε καταλαβαμε και ξερω πως αν το διαβασεις θα καταλαβεις οτι εννοω εσενα.

αυτα απο μενα!!!!

Δημοσίευση

Δυστυχώς αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που πάντοτε θα υπάρχει στα διάφορα φόρα του διαδικτύου. 

Μπορεί να είναι κάποιος που μπαίνει και γράφει κάποιο πρόβλημα-μαϊμού, που όμως είναι εύκολο να αποδειχτεί ότι είναι ψευδές (πάντα υπάρχει μια "γάτα" να το αποκαλύψει!), ή και κάποιος που πουλάει μια ιστορία, συνήθως λίγο τραγική, μια ζωή, μια προσωπικότητα, και συμμετέχει κανονικά στη ζωή του φόρουμ. Μας είχε τύχει παλιότερα αυτό στο μάμμυ, με μια κοπέλα που ήταν ένα από τα πιο ενεργά μέλη για περισσότερο από ενάμιση χρόνο, και τελικά αποδείχτηκε ότι όσα έλεγε ήταν ψέματα. 

Σε κάποιο άλλο φόρουμ, κάποια κοπέλα είχε πουλήσει μια τρομερή ιστορία με καρκίνο, η οποία ήταν καθ' όλα ψεύτικη, και μάλιστα, υπήρξαν και υποψίες ότι ήταν το ίδιο άτομο με τη "δική" μας.

Νομίζω ότι αυτά τα άτομα είναι πάρα πολύ δυστυχισμένα και μοναχικά, και ζουν μέσω της προσωπικότητας και της ιστορίας που χτίζουν στο ίντερνετ.

Υπάρχουν, βέβαια, και περιπτώσεις χρηστών οι οποίοι δημιουργούν ένα ψεύτικο προφίλ για να κάνουν χαβαλέ, ή ακόμα και επειδή είχαν βάλει κάποιο στοίχημα με άλλους ιντερνετικούς φίλους (είχαμε εντοπίσει μια τέτοια περίπτωση, όχι στο δικό μας φόρουμ). 

Δυστυχώς αυτά τα πράγματα είναι μέσα στη ζωή. Άλλωστε, δεν είναι μόνο στο διαδίκτυο που κάποιοι άνθρωποι παρουσιάζουν ψεύτικα προβλήματα, ασθένειες, τραγικές ιστορίες για να τραβήξουν την προσοχή. Έχω γνωρίσει πολλούς τέτοιους, αλλά σίγουρα στο ίντερνετ είναι αρκετά δυσκολότερο να τους εντοπίσεις. 

Δημοσίευση

ετσι ακριβως οπως τα λες.κανονικα λυπηση θελουν τετοια ατομα!!η καθεμια μας εδω εχει τη δικη της ευκολη η΄δυσκολη εμπειρια και εγω προσωπικα εκτιμω το χρονο που μου αφιερωνει ο καθενας.για το συγκεκριμενο που μιλαω δε θελει πολλη εξυπναδα...λιγη κουβεντα μαζι της και λιγο να δεις τα θεματακια και τι εχει πει...τσουουουπ και εσκασε ο δρακος!!δεν πειραζει ομως καλη καρδια!!!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
    • Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 
    • Δεν μπορεις να ξεχασεις. Εγω που εχω εναν μικρουλη 1,5 χρονων θα σου πω οτι καθε φορα που διαβαζω τα νεα σας, εγκυμοσυνες αποβολες αποτυχημενες ετ συγκινουμαι γιατι θυμαμαι ολα αυτα που κι εγω βιωσα και το ποσο εκλαψα μεχρι να κρατησω στην αγκαλια μου αυτο το πλασμα. Τωρα ομως καταλαβαινω ποσο δυνατη ημουν, κατι που εκεινη τη στιγμη δεν το πιστευα. Θα ευχηθω λοιπον κι εγω με τη σειρα μου καλη χρονια σε ολες, ο νεος χρονος να μας φερει υγεια και δυναμη να αντεχουμε οσα ερχονται. Με το καλο στις εγκυουλες και οσες ειστε στην προσπαθεια να εχετε πιστη, να προσεχετε τον εαυτο σας και ειμαι σιγουρη πως το δικο σας θαυματακι ειναι εκει και περιμενει να το ζησετε. 
    • Καλή χρονιά να έχουμε κορίτσια και με το καλό να πάρουμε στην αγκαλιά μας τα νινάκια μας!! 29+1 εγώ σήμερα και αύριο λέω να ξεστολίσω να καθαρίσω για να ξεκινήσω να πλένω και να φτιάχνω τα βρεφικά σιγα σιγά. Μας έχει δώσει η κουμπάρα μου 12 κούτες με αγορίστικα ρούχα μέσα, 2 αγόρια έχει εκείνη και ο μεγάλος της είναι 15 χρονών πλέον, να αρχίζω να ανοίγω να ξεχωρίζω, να δω σε τι κατάσταση είναι μετά από τόσα χρόνια και τι θα χρειαστεί να αγοράσουμε.  Δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι λίγο που δεν θα ανοίξω ξανά τα βρεφικά ρουχάκια της κόρης μου που τα είχα φυλάξει τότε για το δεύτερο. Βρήκα την βαφτιστήρα της μητέρας μου να τα δώσω που έχει ένα κορίτσάκι και εκείνη αλλά είπα να γεννήσω με το καλό και μετά να της τα δώσω. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...