Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Γεια σας κορίτσια.

Αρχίσαμε κόψιμο πάνας και μέχρι τώρα τα πάμε τραγικά. Ο Αντρέας τα κάνει ΜΟΝΟ πάνω του. Μέχρι τις δέκα το πρωί είχε κάνει δύο φορές τσίσα και μία κακά. Το πρωί μετά το γάλα του τον έβαλα αρκετή ώρα στην τουαλέτα, αλλά δεν έκανε τίποτα, και ήθελε να κατέβει. Είπα να μην τον καταπιέζω, τον έβγαλα, και μετά από δέκα λεπτά έκανε τσίσα πάνω του. Τον πλύναμε, τον αλλάξαμε, σφουγγαρίσαμε, και μετά από ένα τέταρτο έκανε και κακά, επίσης πάνω του. Τον πλένουμε, τον αλλάζουμε, σφουγγαρίζουμε, ξαπλώνω γιατί πονούσε φοβερά η μέση μου και ζαλιζόμουν, και λέω στον άντρα μου να τον βάλει στην τουαλέτα σε κανένα εικοσάλεπτο, το πολύ μισάωρο. Αυτός φυσικά δεν τον έβαλε, και του επαναλάμβανε συνέχεια ότι, αν θέλει να κάνει τσίσα ή κακά, να του το πει για να τον βάλει στην τουαλέτα, λες και υπήρχε περίπτωση να του το πει το μωρό. Να του φωνάζω εγώ από μέσα ότι το μωρό δεν υπάρχει περίπτωση να του τα πει, και να τον βάλει αυτός, αυτός φυσικά βαριόταν, και δεν τον έβαλε, με αποτέλεσμα να ξανακάνει τσίσα πάνω του. Μετά απ' αυτό, του έβαλε πάνα, ενώ εγώ τσίριζα ότι δεν τον βοηθά έτσι. Αυτός να φωνάζει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τον βάζει στην τουαλέτα και να τον περιμένει δέκα ώρες να κάνει κακά ή τσίσα, ότι αυτά που λέω είναι παρανοϊκά, ότι πρέπει να του φοράμε πάνα και να τον βάζουμε στην τουαλέτα όταν μας πει ότι θέλει να πάει... Απύθμενες βλακείες, πώς είναι δυνατόν ένα μωρό που φοράει πάνα να ζητήσει από μόνο του να πάει στην τουαλέτα, χωρίς καν να ξέρει πώς γίνεται;;; Δε συνεργάζεται καθόλου, δεν δέχεται με κανένα τρόπο να πηγαίνει τον Αντρέα κάθε λίγο στην τουαλέτα, ενώ εγώ δεν μπορώ να τον πηγαίνω αποκλειστικά, αφού το πρωί θέλω να ξαπλώσω λίγο παραπάνω γιατί με την εγκυμοσύνη δεν μπορώ αλλιώς, το απόγευμα λείπω, μπορεί να μαγειρεύω ή να κάνω οτιδήποτε άλλο, κι αυτός είναι στο σπίτι και κάθεται στον υπολογιστή. Είπαμε να δοκιμάσουμε και το γιογιό, αφού μπορεί να βαριέται στην τουαλέτα, αλλά με το γιογιό τον βλέπω αρνητικό. Θα τον βάλω κι εκεί, βέβαια, να δούμε πώς θα τα πάει. Ξέρω ότι το σημαντικό είναι να τα κάνει την πρώτη φορά και μετά σιγά-σιγά θα συνηθίσει, αλλά πώς να τα κάνει, αφού βαριέται να τον βάλει στην τουαλέτα, και μετά όλο γκρινιάζει όταν το μωρό τα κάνει πάνω του; Ουφ, δεν μπορώ, δεν έχω ούτε αντοχές, ούτε υπομονή στην κατάστασή μου για να το διαχειριστώ αυτό μόνη μου... 

Σας αφήνω, θα επιστρέψω μετά με σχόλια.

Δημοσίευση

Ουφφφ, νομίζω δεν είναι έτοιμο το μωρό. Έχει γίνει πάρα πολύ ιδιότροπος τώρα, αφήστε που δεν πρόκειται να κάθεται στην τουαλέτα ή στο γιογιό. Στα δέκα λεπτά βαριέται και φεύγει. Είπαμε να τον βάζουμε στο γιογιό στο σαλόνι, να χαζεύει μίκυ μάους και να κάθεται, αλλά δε νομίζω ότι θα μένει περισσότερο από δέκα λεπτά, και πολύ λέω. Λέτε να μην είναι έτοιμο ή είναι όλα τα μωρά έτσι; 

Έγινε η ψυχολογία μου χάλια, έχω και τις ορμόνες της εγκυμοσύνης, ουφφφ... Σήμερα θα του φορέσουμε πάνα, γιατί τον βλέπω πάρα πολύ αρνητικό με το θέμα. Πώς να μην είναι, αφού κάναμε τόσους καβγάδες με τον άντρα μου απ' το πρωί; Αύριο θα είμαστε έξω, οπότε από Δευτέρα θα τον βάζουν στο σχολείο, μήπως το δει αλλιώς εκεί πέρα.

Δημοσίευση

ωχ ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ και εγω ειπα να τον βαλω χωρις ρουχα στο γιογιο και ουτε να το δει φοβαται!και εσενα ειναι και 6 μηνες μεγαλυτερος φαντασου!!!καλο κουραγιο μας ευχομαι ως τα 4 !!!τοσο λενε τη βγαζουν  τα πιο πολλα αγορια την πανα!!!

αναοιγω θεματακι νεο.....και σχολιαζω οσο προλαβαινω!!!καλοκαιρινο θεματακι!!!ελατεεεεεεεεεεεεεε

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
    • Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 
    • Δεν μπορεις να ξεχασεις. Εγω που εχω εναν μικρουλη 1,5 χρονων θα σου πω οτι καθε φορα που διαβαζω τα νεα σας, εγκυμοσυνες αποβολες αποτυχημενες ετ συγκινουμαι γιατι θυμαμαι ολα αυτα που κι εγω βιωσα και το ποσο εκλαψα μεχρι να κρατησω στην αγκαλια μου αυτο το πλασμα. Τωρα ομως καταλαβαινω ποσο δυνατη ημουν, κατι που εκεινη τη στιγμη δεν το πιστευα. Θα ευχηθω λοιπον κι εγω με τη σειρα μου καλη χρονια σε ολες, ο νεος χρονος να μας φερει υγεια και δυναμη να αντεχουμε οσα ερχονται. Με το καλο στις εγκυουλες και οσες ειστε στην προσπαθεια να εχετε πιστη, να προσεχετε τον εαυτο σας και ειμαι σιγουρη πως το δικο σας θαυματακι ειναι εκει και περιμενει να το ζησετε. 
    • Καλή χρονιά να έχουμε κορίτσια και με το καλό να πάρουμε στην αγκαλιά μας τα νινάκια μας!! 29+1 εγώ σήμερα και αύριο λέω να ξεστολίσω να καθαρίσω για να ξεκινήσω να πλένω και να φτιάχνω τα βρεφικά σιγα σιγά. Μας έχει δώσει η κουμπάρα μου 12 κούτες με αγορίστικα ρούχα μέσα, 2 αγόρια έχει εκείνη και ο μεγάλος της είναι 15 χρονών πλέον, να αρχίζω να ανοίγω να ξεχωρίζω, να δω σε τι κατάσταση είναι μετά από τόσα χρόνια και τι θα χρειαστεί να αγοράσουμε.  Δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι λίγο που δεν θα ανοίξω ξανά τα βρεφικά ρουχάκια της κόρης μου που τα είχα φυλάξει τότε για το δεύτερο. Βρήκα την βαφτιστήρα της μητέρας μου να τα δώσω που έχει ένα κορίτσάκι και εκείνη αλλά είπα να γεννήσω με το καλό και μετά να της τα δώσω. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...