Αναφορά

Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜

@marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...

Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 

Δεν μπορεις να ξεχασεις. Εγω που εχω εναν μικρουλη 1,5 χρονων θα σου πω οτι καθε φορα που διαβαζω τα νεα σας, εγκυμοσυνες αποβολες αποτυχημενες ετ συγκινουμαι γιατι θυμαμαι ολα αυτα που κι εγω βιωσα και το ποσο εκλαψα μεχρι να κρατησω στην αγκαλια μου αυτο το πλασμα. Τωρα ομως καταλαβαινω ποσο δυνατη ημουν, κατι που εκεινη τη στιγμη δεν το πιστευα. Θα ευχηθω λοιπον κι εγω με τη σειρα μου καλη χρονια σε ολες, ο νεος χρονος να μας φερει υγεια και δυναμη να αντεχουμε οσα ερχονται. Με το καλο στις εγκυουλες και οσες ειστε στην προσπαθεια να εχετε πιστη, να προσεχετε τον εαυτο σας και ειμαι σιγουρη πως το δικο σας θαυματακι ειναι εκει και περιμενει να το ζησετε. 

Καλή χρονιά να έχουμε κορίτσια και με το καλό να πάρουμε στην αγκαλιά μας τα νινάκια μας!! 29+1 εγώ σήμερα και αύριο λέω να ξεστολίσω να καθαρίσω για να ξεκινήσω να πλένω και να φτιάχνω τα βρεφικά σιγα σιγά. Μας έχει δώσει η κουμπάρα μου 12 κούτες με αγορίστικα ρούχα μέσα, 2 αγόρια έχει εκείνη και ο μεγάλος της είναι 15 χρονών πλέον, να αρχίζω να ανοίγω να ξεχωρίζω, να δω σε τι κατάσταση είναι μετά από τόσα χρόνια και τι θα χρειαστεί να αγοράσουμε.  Δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι λίγο που δεν θα ανοίξω ξανά τα βρεφικά ρουχάκια της κόρης μου που τα είχα φυλάξει τότε για το δεύτερο. Βρήκα την βαφτιστήρα της μητέρας μου να τα δώσω που έχει ένα κορίτσάκι και εκείνη αλλά είπα να γεννήσω με το καλό και μετά να της τα δώσω.