Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Να λοιπόν και η δική μου ιστορία τοκετού. Όλα ξεκίνησαν την Τρίτη 3 Απριλίου το πρωί με ΠΗΤ 5-6 Απριλίου . Το προηγούμενο βράδυ είχα και πάλι μια από τις συνηθισμένες αυπνίες που είχα το τελευταίο καιρό. Ξύπνησα το πρωι αρκετά νυσταγμένη και είδα ότι είχα λίγο ανοιχτό ροζ, μπεζ στο εσώρουχο..Χαμογέλασα και αγχώθηκα λίγο, εδώ είμαστε λέω, μάλλον κοντεύει η στιγμή να γνωρίσω τη μικρή μου. Κατά το μεσημεράκι είχα ξεκινήσει να έχω τις πρώτες συσπάσεις και οι λεκέδες στο εσώρουχο ήταν πιο έντονοι. Ήξερα πως όλα είχαν ξεκινήσει. Οι πρώτες αυτές συσπάσεις δεν ήταν οδυνηρές ιδιαίτερα με δυο ανάσες και λίγο τη βοήθεια της μπαλίτσας μου χαλάρωνα.Τις χρονομετρούσα, ήταν κάθε 10- 15-20 η ακόμα και 7 λεπτά αλλά δεν είχαν ακόμα κάποιο ρυθμό.Βγήκα να περπατήσω όσο μπορούσα σταματώντας κάπου κάθε τρεις και λίγο ακουμπώντας σε ένα τοίχο ή κουκουβιστή στο δρόμο μέχρι να περάσει ο πόνος.Το βράδυ της τριτης όλα είχαν γινει πιο έντονα αλλά δεν είχαμε ακόμα ρυθμο. Στις 4 τα ξημερώματα δεν άντεχα άλλο και είπαμε να πάμε στο νοσοκομείο να μας πουν αν έχω κάνει καθόλου διαστολή.Φύγαμε με το αυτοκίνητο με μια απίστευτη καταιγιδα, με κεραυνούς αστραπες και ό,τι μπορείς να φανταστείς. Φτάνουμε, με βλέπουν όλα καλά η μπεμπούλα μια χαρα αλλα έχω 1 εκ διαστολή και δεν έχω ρυθμικές συσπάσεις τοκετού. Μου ζήτησαν να γυρισω σπίτι γιατί ο τοκετός θα μπορούσε να ξεκινήσει σε μία ωρα η σε 24 +.Απογοητευμένοι γυρίζουμε σπίτι. Κοιμήθηκα ελάχιστα καθώς κάθε 10 -15 λεπτά σηκωνόμουν για να αλλάξω στάση μέχρι να περάσει ο πόνος. Την επόμενη μέρα το ίδιο,οι πόνοι πιο έντονοι αλλά περνουσαν,όλη μέρα ήμουν πάνω στη μπαλίτσα μου για να ανακουφίζομαι.Προσπαθούσα να ασχολούμαι με άλλα πράγματα. Το βράδυ όλα πάλι ήταν πιο έντονα οι πόνοι πιο συστηματικοί, κάθε 7 -10 λεπτα.Στις 11 το βράδυ την Τετάρτη 4 Απρίλη, αποφασίζουμε να πάμε και πάλι στο νοσοκομείο, θεωρούσα ότι μετά από 24 ώρες ακόμα με συσπάσεις θα είχα μεγαλύτερη διαστολή. Πήγαμε εκεί, η διαδρομή με το αυτοκίνητο ήταν πολύ πιο οδυνηρή. Μου είπαν ότι και πάλι είχα ένα δάχτυλο διαστολή αλλά ότι ο τράχηλος της μήτρας είχε μαζεψει,ότι ήμασταν πολύ κοντά στο να ξεκινησει ο τοκετός αλλά ακόμα δεν ήταν η στιγμή.Θα έπρεπε να γυρίσω σπιτι και πάλι. Δεύτερη απογοήτευση.Γυρίζω σπίτι και κατά τις 2:30 μετά από μια έντονη σύσπαση νιώθω υγρά να τρέχουν. Δεν έσπασαν εντελώς τα νερά αλλά ο σάκος είχε τρυπήσει. Οι συσπασεις ήταν πιο έντονες και αποφασίσαμε να ξαναπάμε νοσοκομείο για τριτη και ελπίζαμε για τελευταία φορα. Μου είπαν ότι όλα ηταν καλα και ότι ειχα 3 εκ διαστολη.Μπορώ να μείνω.Με πήγαν στο δωμάτιο μου να συνεχίσω και όταν θα τους το ζητούσα θα πηγαίναμε στη σάλα τοκετών να συνεχίσουμε εκεί. Στο δωμάτιο άντεξα λιγες ώρες, ήταν μαζι μου η μητέρα και ο αντρας μου ο οποίος βουρκωνε όταν ειχα συσπάσεις.Μόλις πέρναγε η σύσπαση γελούσαμε και συνεχιζαμε σαν να μην τρέχει τιποτα αλλα όταν ερχόταν το κυμα ανασες και μασαζακια που μου έκανε ο καλος μου για να βοηθήσει να περασει ανώδυνα άλλος ενας πόνος.Λεγαμε ενας πόνος λιγότερος για να γνωρίσουμε τη μικρη μας και συνεχιζαμε. Κάποια στιγμή ζήτησα να με κατεβάσουν κάτω να έχω και τις μαιες και όλα τα βοηθήματα που ειχαν προβλέψει για τη σάλα τοκετου. Μπαλίτσες, σκοινια,μπανιερα..Ηταν μια πολύ ομορφη αίθουσα μονο για μας με χρωματα με μουσικη που διαλέξαμε και χαμηλωμένα φωτα.Οι μαιες γλυκητατες υπομονετικές μου ελεγαν ότι τα κάνω όλα μια χαρα, φερνανε ζεστα επιθεματα να μου τα τοποθετει ο αντρας μου στη λεκανη να με ανακουφιζει λιγο, και στεκόντουσαν πλάι μου για οτιδηποτε..Οι ώρες περνουσαν χωρίς να το καταλαβαίνουμε.Κάποια στιγμή στις 10 το πρωι μου προτειναν να κάνω ένα μπάνιο.Μου ετοίμασαν τη μπανιέρα με ζεστο νερό βάλανε και μπρος το τζακουζι και ήταν η μεγαλύτερη απόλαυση..Οι συσπασεις ερχοντουσαν αλλα δεν ήταν τόσο οδυνηρες..μπορουσα να ξαπλωσω να κινηθώ μες στο νερο και να χαλαρώσω.Σχεδον κοιμήθηκα καποιες στιγμες. Όταν τελειωσα το μπανιο, υπέθετα ότι πλεον η διαστολή μετά από τοσες ώρες θα ήταν πολύ μεγάλη, αλλά ήμουν ακόμη στο 6 προς 7. Οι πόνοι τώρα έρχονταν ο ένας πίσω από τον άλλο. Ένιωθα πόνους πολύ δυνατούς στη λεκάνη και τίποτα πια δεν μπορουσε να με ανακουφιζει παρά μονο να είμαι στα 4 στο πάτωμα και να σπρωχνω με δυναμη το κουτελο μου σε μια καρέκλα (το κούτελο ήταν το μόνο που με πονούσε την επόμενη μέρα χεχεε).Ο αντρας μου δεν άντεχε άλλο να με βλέπει έτσι.Οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπανε, τα πόδια μου έτρεμαν και ανάμεσα στις συσπάσεις ένιωθα ότι θα λιποθυμήσω από την κουραση και την αυπνια.Με παρακαλεσε ο καλος μου να κάνω την επισκληριδιο,το ειχα παλεψει αρκετά αλλα πλεον ήταν πολλές ωρες και επρεπε να κάνω κάτι.Φοβόταν για μενα.Οι μαιες μου ειπαν ότι τα πάω καλά και αν θέλω συνεχίζουμε μεχρι το τέλος αλλιώς μου κανουν επισκληριδιο και να μη νιώθω τυψεις γιατι προσπαθησα πολύ να παω φυσιολογικά μεχρι το τελος.Η αληθεια ηταν πως δεν ήξερα αν θα έφτανα ποτε στο τέλος…ειχα εξαντληθεί και ήθελα να δω τη μικρή μου.Ζήτησα την επισκληρίδιο. Ηρθαν μου την έκαναν και ανακουφιστηκα τοσο πολύ.Ξαφνικά δεν πονούσα ,εβλεπα τις συσπάσεις στο μόνιτορ αλλά δεν τις ένιωθα πια. Μας χαμηλωσαν τα φωτα και μας αφησαν να κοιμηθουμε. Κάποια στιγμη ξαναήρθαν ένιωθα πλεον μια πίεση στη λεκάνη αρκετά έντονη.Η διαστολή ήταν ήδη πολύ περισσοτερη.Μου είπαν να σπρώχνω να βοηθήσω το μωράκι μου να κατέβει όποτε νιώθω αυτήν την πίεση.Κάποια στιγμή μας είπαν ότι έχω τέλεια διαστολή και μας έβαλαν ένα καθρέφτη όπου είδαμε το κεφαλακι που είχε κατέβει.Εχει μαλλιά είπαμε γελώντας.Ήρθε επιτέλους η στιγμή που όλοι περιμέναμε.Έπρεπε να σπρωξουμε να βγει η μικρούλα.Μου είπε η μαία πως η μπεμπα έπρεπε να στριψει λίγο το κεφαλακι για να βγει σωστα και θα δοκιμάζαμε να συγχρονιστουμε και να σπρωξω τη στιγμη που αυτη θα προσπαθει να γυρισει λιγακι το κεφαλακι.Μου ζήτησε να σπρώξω όσο μπορω και ότι όλα εξαρτώνταν από μενα πλέον.Παρακάλεσα τη μπεμπούλα να γυρίσει το κεφαλάκι,παρακάλεσα την αγια ειρήνη να είναι κοντά μας και εβαλα όση δυναμη είχα..Ο καλος μου μου φώναξε..βγαινει βγαινει ελα λιγο ακόμα!!όλο αυτό το βλεπαμε και οι δυο..μετα από μια σπρωξια ακόμα πετάχτηκε εξω το κεφαλακι και το ένα χερακι..το λεω και βουρκωνω..οπως εκλαψα την ωρα που απλωνα τα χερια να την τραβηξω επανω μου,με το κορμακι βρεγμενο και απαλο και μια μυρωδια που δεν θα ξεχασω ποτε ..εκλαψε και μετα ηρέμησε.Της προσφερα το στηθος το οποιο επιασε με μεγαλη χαρα και αγκαλιτσα ετσι μας πήγαν στο δωματιο!!!!!!!!Δεν υπηρχε κουραση δεν υπηρχε πονος ουτε αναμνηση του..Υπηρχε μια κουκλιτσα που μου ειχε κλεψει την καρδια..η κορουλα μου..το πρωτο βλεμμα δεν ξεχνιεται ποτε.Το κοριτσάκι μας γεννηθηκε τελικα την Πεμπτη στις 5-4-12 στις 16:05 και ζυγιζε 3260 κιλακια. :x:ymparty:

Δημοσίευση

Αχ ρε cuando μου με έκανες και βούρκωσα!!! Να σου ζήσει η μπεμπούλα κορίτσι μου να είναι πάντα υγιαίστατη, ευτυχισμένη και τυχερή σε όλη της την ζωή! Είδες τελικά μετά από τόσα ζόρια που περάσαμε όλες τα καταφέραμε και μια μια φέρνει στον κόσμο το λουλουδάκι της! Άντε να πέρνουν και όλες οι υπόλοιπες σειρά!

Κουράγιο και υπομονή τις πρώτες αυτές δύσκολες μέρες!

Δημοσίευση

Να σου ζήσει το μωράκι σου το καλό!!! Δεν υπάρχει πιο όμορφη εμπειρία στη ζωή μιας γυναίκας από αυτήν!! Αλήθεια πού γέννησες;;;; Δεν έχω ξανακούσει να γίνονται αυτά που μας περιέγραψες στα ελληνικά μαιευτήρια (πχ τζακούζι, το μωρό κατευθείαν με τη μαμά κλπ..)

Δημοσίευση

Να σου ζήσει μαμά cuando!

Καλή ανατροφη σου εύχομαι και πολλή υπομονή για τις πρώτες μέρες...αλλά και για τις επόμενες!

Τελικά όλα θέλουν το χρόνο τους και όλα ερχονται στον χρόνο τους!

Τα συγχαρητήριά μου και στον πατέρα!

Φιλάκια στη μικρούλα!

Δημοσίευση

cuando ΜΟΥ ΓΛΥΚΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΣΟΥ. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΟΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΓΙΗΣ. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΚΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΟΜΟΡΦΑ ΧΡΟΝΙΑ.

ΚΛΑΙΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΟΣΤΑΛΓΩ ΝΑ ΤΑ ΖΗΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ.

ΚΑΛΗ ΛΟΧΕΙΑ.

@};-

Δημοσίευση

ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ Η ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΣΟΥ........ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ........ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ........ΤΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΛΟΓΙΑ ΘΕΕ ΜΟΥ.......ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ...........ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΟΝΤΕΥΟΥΜΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ.........ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΥΛΗ ΜΟΥ........ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΕ ΤΟΣΗ ΛΑΧΤΑΡΑ.......ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ......

Δημοσίευση

Cuandaki μου???????

Γέννησες κορίτσι μου???????

Να σου ζήσει η μπουμπούκααααααα!!!!!!!!!

Τί όμορφη περιγραφή!!!!!!!

Να σου ζήσει να την χαίρεσαι τη μικρούλα σου κοπελιά μου!!!!!!

Καλή λοχεία και στις δυό σας!!!!!!!!

Η Παναγίτσα πάντα δίπλα σας!!!!!

Δημοσίευση

αχ Cuando μου γλυκεια!!!!να σας ζησει η αγαπουλα σας!!!

με συγκηνησες με την ιστορια του τοκετου σου!!!

χαιρομε που πηγαν ολα τοσο ομορφα!!!

τελικα αυτη η στιγμη αξιζε ολη αυτη η αναμονη!!!!

παντα ευτυχισμενες στιγμες απο δω κ περα κ γιατι οχι ενα δευτερο μωρακι συντομα!!!!

Δημοσίευση

ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ...........ΤΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΜΑΣ ΜΕΤΕΦΕΡΕΣ ΒΡΕ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ!!!

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΓΛΥΚΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ!

ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕΤΡΑΩ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ!

ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΛΟΧΕΙΑ :P

Δημοσίευση

ευχομαι να ζησετε ολες μαγευτικες στιγμες οπως και να ερθει το μωρακι σας σε αυτον τον κοσμο..το σημαντικο ειναι να ειναι καλα και να το κρατησετε στην αγκαλια..εγω ακομα δεν μπορω να το πιστεψω..δεν ξερω πως εγινε..δεν ξερω τι κανει αυτο το πλασματακι στην αγκαλια μου..ενω την νιωθω πως ηταν στην κοιλιτσα ενω την ειδα να βγαινει και παλι δεν μπορω να το πιστεψω..ειναι απιστευτο συναισθημα απιστευτο θαυμα η γεννηση ενος παιδιου!!!ευχομαι σε οσες δεν το ζησαν ακομα να το ζησουν με το καλο!!!και οσες το περασαν φιλακια στα μικρα θαυματακια σας1

Δημοσίευση

Να σου ζησει η κορουλα σου!!!!!!!!!!

πολυ χαρηκα που διαβασα οτι επιτελους εζησες και εσυ το θαυμα της φυσης!!!! οταν ημουνα εγκυος στο 2ο σας διαβαζα που προσπαθουσες για μωρο.

Με ποιον μοιαζει;

Δημοσίευση

Μπραβο σου...να σου ζησει η μικρουλα σου...τα συναισθηματα σου ειναι τοσα πολλα που πραγματικα μας κατεκλυσαν οπως τα περιγραφεις. ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ημουνα και εγω στη λοχεια...υγεια και χαρα σε ολες μας και φυσικα στα μπεμπακια μας.

Δημοσίευση

μου φαινεται πως μοιαζει πιο πολυ στον αντρα μου! :D ειναι μια κουκλα παντως..οχι πως ειναι παιδι μου :lol: ευχαριστω για τα γλυκα σας λογια..ευχομαι σε ολες μοναδικες εμπειριες με τα μικρακια μας..

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Και το κατσικίσιο όμως δε προορίζεται για το κατσικάκι; 😅😅  πφφ εν τω μεταξύ εδώ Πορτογαλία είναι πολύ δύσκολο να βρω κατσικίσιο και να το αντικαταστήσω πλήρως απ το αγελαδινό... Και δη πλήρες... Τα περισσότερα που βρίσκω είναι ημιπαχα, και να ταν μόνο αυτό το πρόβλημα... Μόνο σε ΒΙΟ καταστήματα που και είναι μακράς διαρκείας κατσικίσιο, και κάνει και 5.5Ευρώ το λίτρο...! Το 1λτ μας πάει 2 μέρες - δε βγαίνει να δίνουμε 5,5Ε κάθε 2 μερες 😂😅 Του έχω δώσει και πρόβειο και κατσικίσιο γιαούρτι, τα βάζω εναλλαξ, αλλά κι αυτά δυσεύρετα και αρκετά ακριβά από ΒΙΟ μαγαζιά...  Κι είναι κι αυτό το καταστημα, που μάλλον βάζουν και το μαγικό ζωμό του Πανοραμιξ μέσα, αλλιώς δε μπορώ να δικαιολογήσω τα 25,29Ε/Λ 🤯🤯🤯🤯
    • Καλημέρα κορίτσια και καλή εβδομάδα.Σορυ που πετάγομαι αλλά πρώτη φορά ακούω ότι άλλαξαν τα όρια στην καμπύλη.Εγω την έκανα μέσα Δεκεμβρίου.Εχουν καταλάβει ότι πρόκειται για κύηση;Είναι αλλες οι μετρήσεις...Λέω μήπως μπερδεύτηκαν.
    • Πλάκα κάνεις τώρα ;;; Εγώ είπα πως είναι μια χαρά μολις την είδα στην μια ώρα η καμπύλη 157 και εγώ έτσι ήξερα 180 πως  είναι 🤦‍♂️ πωπω  στειλε μας τι θα σου πει ο γιατρός .. τι 140; Να γελάσω ή να κλάψω δεν ξέρω.. πόση γλυκόζη έκανες ξέρεις ; 75 ή 100 ;
    • Συνήθως λένε ότι στα δεύτερα η κοιλιά είναι μεγαλύτερη. Εμείς καλά τα πάμε. Έχει πολύ πλάκα γιατί είναι παπαγάλος. Μιλάει πάρα πολύ σε σημείο που κάνουμε συζήτηση. Ρωτάς κ απαντάει τα πάντα. Έχει κόλλημα με την καθαριότητα, δεν του αρέσει με τίποτα να κάνει παζλ παρα μόνο να τα πετάει. Τον έβαλα να κάνουμε μπισκότα κ έκλαιγε από το ζυμάρι γιατί λέρωσε τα χέρια του. Δεν μπορούμε να αφήσουμε μπουκάλι με νερό για τα ξεβιδωνει. Στη δουλειά είμαι σπαστό 8ωρο, οπότε τον βλέπω το πρωί, το μεσημέρι κ το απόγευμα κ με βολεύει αυτό το πρόγραμμα, γιατί τον βλέπω όλη τη μέρα! Με το καλό να έρθει και η δεύτερη κόρη!!! Να σας ζήσει η Αργυρώ σας!!!
    • Ναι να το ξεκινήσετε χωρίς πίεση κλασικά με υπομονή.. τα ξέρεις.. θέλει χρόνο και εξάσκηση να συνηθίσει και να μάθει το καλαμάκι.. Ναι ισχύει ότι είναι προτιμότερο, για εμένα λόγο ορμονών που έχει το αγελαδινό.. σκέψου το αγελαδινό είναι για να μεγαλώσει το μοσχαράκι σε αγελάδα.. πόσες ορμόνες έχει για να μεγαλώσει αυτό το ζώο το μωρό του.. γενικότερα προσπαθώ να αποφεύγω τα αγελαδινα και σε γιαούρτι/τυριά.. όπου μπορώ περισσότερο βέβαια.. Ναι εννοείται ότι είναι και το στυλ της κάθε οικογένειας! Για αυτό κιόλας λέω ότι για εμένα το ιδανικό είναι εκεί κάπου στις 10-10:30.. γιατί αυτή θέλει να με ακουμπάει κιόλας και δεν μπορώ να με φανταστώ να κάθομαι στο κρεβάτι αγαλματάκια ακίνητα αμίλητα και αγέλαστα από τις 7-7:30 πχ 😂😂 Και σου κοιμάται και αρκετές ώρες!! Μωρέ μπράβο το παιδί!! Φτου φτου φτου!! Όχι εμένα σου λέω, πόσες ώρες είναι.. 7 ώρες το βράδυ και 2 ώρες το μεσημέρι.. εκεί δηλαδή συνολικά περίπου 9-9:30 ώρες/24ωρο, τέλος.. και πάνω μου κολλημένη πάντα αγκαλίτσα, αλλιώς δεν.. το κυριότερο είναι ότι δεν το χωράει κάν ο νους μου το πως σου ξανακοιμαται..🤯 όχι μόνο εσένα δηλαδή, που διαβάζω λέτε αφυπνίσεις.. εμάς οι "αφυπνίσεις" της συνοδεύονται από 4-5 ώρες τουλάχιστον, όρθια στο πόδι να "χοροπηδάει"..🥴 Μωρέ και εμάς κάπου εκεί 2 μηνών περίπου στον ύπνο ζούσαμε την ουτοπία.. το παιδί κοιμόταν σερί από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6-6:30 το πρωί σερί.. και ανά 3ωρο κοιμόταν ένα 2:30ωρο τουλάχιστον.. σου μιλάω για ουτοπία.. 🥹 πόσο μου λείπει.. 6 μηνών έγινε το πρώτο μεγάλο sleep regression με το άλμα.. καταφέραμε με πολύ κόπο πολύ αργά και με πισογυρισματα φυσικά να κοιμάται κάπου 11:30-12 το βράδυ.. κράτησε 1-1,5 μήνα περίπου Σεπτέμβρη - Οκτώβρη και με το που μπήκε ο Νοέμβρης με την αλλαγή της ώρας όμως σχεδόν άμεσα σε 1-2 μέρες από την αλλαγή της ώρας, γμθκε ο Δίας όμως.. και από τότε παλεύουμε πάλι να το φέρουμε σιγά σιγά.. και πολλές φορές μας φέρνει στα όρια μας δηλαδή.. τίποτα, υπομονή μόνο.. αφού το διάβαζα στον άντρα μου που γράφεις για τον ύπνο και δεν το πίστευε σκέψου.. μου λέει δεν το κοιμίζει όλη μέρα; Και τι ώρα σηκώνεται το πρωί από τις 4; 🤣🤣 Είναι και στο παιδί καταλαβαίνω.. μιας φίλης μου ο πρώτος γιός της ήταν το όνειρο θερινής νυκτός κάθε μαμάς στον ύπνο από την γέννηση.. λες και δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι.. ο δεύτερος τής έχει αλλάξει τα φώτα!! 😅😅 Ίδιος με την δικιά μου από τις περιγραφές της.. 🫣🤭
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...