Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κορίτσια δεν ξέρω αν με θυμάται καμιά σας, δεν έχει σημασία όμως γιατί είμαι κι εγώ πλέον στο club των μαμάδων. Είχα εξαφανιστεί για αρκετό καιρό, γιατί είχα αγχωθεί πολύ με το θέμα εγκυμοσύνη και είχα αποφασίσει πως πρέπει να μην ασχολούμαι με πράγματα που με κάνουν να το σκέφτομαι συνέχεια και με αγχώνουν ακόμα περισσότερο.

Έτσι λοιπόν, έμεινα έγκυος, το έμαθα στις 23/12/2010 με μία μέρα μόνο καθυστέρηση (φανταστείτε το άγχος μου :) ) και γέννησα στις 14/08/2011 ένα υγιέστατο αγοράκι. Λόγω της θρομβοφιλίας έκανα καισαρική, αλλά καλύτερα γιατί το μωράκι μου ήταν τυλιγμένο 3 φορές με τον ομφάλιο και βγήκε το καημένο μελανιασμένο και έμεινε και 8 ώρες στη θερμοκοιτίδα. Τέλος καλό όλα καλά.

Άντε και στα δικά σας εσείς που προσπαθείτε και το θέλετε πολύ. Το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου.

Είναι το καλύτερο δώρο που έχω πάρει στη ζωή μου......... ;)

Δημοσίευση

Γειά σου Κατερίνα, σε θυμάμαι πολύ καλά, και θυμάμαι και την άσχημη εμπειρία που είχες...

Χαίρομαι πάρα πολύ που έγινες μανούλα, κι όπως βλέπεις κι απ' το τικεράκι μου, έχω γίνει κι εγώ!

Να μας ζήσουν τα βλαστάρια μας!

Δημοσίευση

Χαίρομαι πάρα πολύ και για σένα, θυμάμαι πόσο πολύ το ήθελες κι εσύ κοριτσάκι μου!

Έχω όμως να πω κάτι και θα ήθελα κορίτσια να μη με παρεξηγήσετε... :?

Από πάντα είχα ένα θέμα με τα ονόματα, δύσκολα τα συγκρατούσα, αφήστε που από τη γέννα και μετά έχω γενικότερο πρόβλημα μνήμης. Αφού να φανταστείτε έρχεται ο άντρας μου από τη δουλειά με φιλάει και μετά από 5 λεπτά του λέω : "ήρθες αλλά δε με φίλησες". Του το 'χω κάνει ίσα με τέσσερις φορές. :D

Γι' αυτό σας λέω μη με παρεξηγήσετε, σας παρακαλώ... :!:

Τις ιστορίες σας όμως πάνω κάτω, λίγο πολύ τις θυμάμαι...

Ευχαριστώ! :)

Δημοσίευση

συγχαρητηρια!!!!!! σε θυμαμαι πολυ καλα, μου ειχες φανει τοοοοοοοοσο συμπαθητικη σε μια συναντηση που ειχαμε κανει στη θεσσαλονικη πριν πολυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ καιρο!!!

να χαιρεσαι το μωρακι σου!! να εισαστε ολοι γεροι κ ευτυχισμενοι!!

Δημοσίευση

Και μιας και είμαστε στην κατηγορία "Τοκετός και Μαιευτήριο" ας πω κι εγώ την εμπειρία μου.

Ήμουν στην 38η εβδομάδα κύησης και στις 12/08/2011 μου ήρθαν το απόγευμα καφετιά υγρά. Αμέσως μίλησα με τον γιατρό μου και μου είπε να πάω στη Βιοκλινική Θεσσαλονίκης (όπου και γέννησα) για να με δουν. Με βάλανε στον ταχογράφο είδαν και τις συσπάσεις της μήτρας που ήταν ελάχιστες και μου είπαν να πηγαίνω κάθε μέρα πρωί απόγευμα για να με παρακολουθούν. Ο γιατρός μου ενώ λέγαμε να γεννήσω στις 19/08/2011, φοβήθηκε και μου είπε καλύτερα να γεννήσω στις 16/08/2011. Όμως ξημερώματα 14/08/2011 και ενώ δεν είχα πλέον καφετιά, κατά τις 5 η ώρα και ενώ ήμουν ήδη 2 ώρες ξύπνια και δεν είχα απολύτως τίποτα, σηκώθηκα να πιω νερό και μου ήρθε λίγο αίμα. (περιττό να πω πως μετά από τη γέννα ο άντρας μου μου έλεγε : "καλά νερό δεν έχεις μέσα σου, μόνο καφετιά και αίμα" :lol: ). Πήγαμε βιαστικά στη κλινική όπου με βάλανε πάλι στα μηχανήματα και ειδοποιήσαμε τον γιατρό μου. Αυτός με τη σειρά του ήρθε και μου είπε πως φοβάται μην πάθει κάτι το παιδί και προτίμησε να γεννήσω εκείνη την ημέρα. Όμως επειδή είχα κάνει την ένεση ηπαρίνης στις 10:30μμ την προηγούμενη μέρα έπρεπε να περιμένουμε μέχρι τις 10:30πμ ώστε να ελαφρύνει λίγο η επίδρασή της για να μην έχω τυχών αιμορραγία. Με ετοιμάσανε για χειρουργείο και μόλις πήγε 10:30πμ ακριβώς με ναρκώσανε με ολική νάρκωση και γέννησα. Το μωρό μου μπήκε σε θερμοκοιτίδα στον 5ο όροφο, εγώ ήμουν στο χειρουργείο στον 6ο όροφο και χάλασε το ασανσέρ. Ο άντρας μου και η μαμά μου με περιμένανε στον 5ο, αλλά δεν μπορούσαν να με κατεβάσουν λόγω του ασανσέρ. Τελικά τους ειδοποίησαν να έρθουν στον 6ο, με βάλανε σε ένα δωμάτιο εκεί, αλλά δεν μπορούσα να πάω να δω το μωράκι μου. Τελικά κατά τις 8 μου το φέρανε να το δω, το καημένο ήταν πολύ ταλαιπωρημένο αλλά μια ζωγραφιά το μαναράκι μου...Έκλαιγα φυσικά από χαρά, τόση ήταν η χαρά μου που δε μετριέται....

Εύχομαι σε κάθε γυναίκα που θέλει να γίνει μάνα να πραγματοποιηθεί το όνειρό της, είναι απίστευτο συναίσθημα...

Δημοσίευση

Ευχαριστώ κοριτσάκι μου, θύμησέ μου έχεις εσύ παιδάκια, γιατί εκείνη την ημέρα, στην μοναδική συνάντηση που κατάφερα να πάω, εκτός από εμένα ήταν άλλη μια κοπέλα χωρίς παιδάκια.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
    • Ούτε το εχω συνειδητοποιήσει, σ'ευχαριστω γλυκιά μου με το καλο να κρατήσεις το κοριτσάκι σου🩷
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...