Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

γεια σας ....

το λοιπον ειμαστε 3,5 σχεδον μηνων θηλαζουμε και δεν παιρνουμε πιπιλα... Εχουμε ενα ασφαλεστατο καθισμα αυτοκινητου της stokke που ειναι και αναποδο. Οσο ηταν πολυ μικρη ολα τελεια κοιμοτανε... τωρα πια ομως κλαααααααμα... Το τι παιχνιδια βαλαμε, το τι καθρεπτη απεναντι της βαλαμε(λατρευει τους καθρεπτες), το τι ο αντρα μου κανει τον καραγκιοζη, μεχρι και παιδικα στο λαπ τοπ της βαλαμε για να ηρεμησει για κανα δεκαλεπτο... Εν τω μεταξυ ειμαι μια φρεσκομανουλα που ΠΟΤΕ δεν αφηνω το παιδι μου να κλαιει ειμαστε αυτοκολλητες, η στο στηθος η στο μαρσιππο αντε και στο γυμναστηριο η σε ξενες αγκαλιες. Σπαραζω κι οδηγω η δολια μανα και δεν τη βγαζω ειναι θεμα ζωης και θανατου.. καμια συμβουλη;;;;;; ως ποτε θα τραβηξει αυτο;

Δημοσίευση

Σε εμας κρατησε μεχρι να χρονησει περιπου... :?:?:?

Μολις εγινε 12 μηνων γυρισαμε το καθισμα να κοιταει μπροστα και εφτιαξε καπως το πραγμα..(αλλα κανονικα αυτα που κοιτανε πισω ειναι πιο ασφαλη).

και εγω ειμαι γενικα κατα του κλαματος αλλα ηταν η μονη περιπτωση που δεν εκανα τπτ γιατι θεωρω οτι προειχε η ασφαλεια του παιδιου.το θεωρω απαραδεκτο ενα μωρο να μην ειναι σε καθισμα και ας λενε πολλες μαμαδες οτι "και εμεις χωρις καθισμα μεγαλωσαμε δεν παθαμε τπτ".Απλα ετυχε και δεν επαθαν κατι!!!!

Απλως προτιμουσαμε να ταξιδευουμε ωρες που κοιμαται.

Δημοσίευση

ΠΟΣΟ ΜΑ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ!!!ΕΜΑΣ ΑΥΤΟ Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΜΑΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΗ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑΚΙ!!!ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΚΕΙ ΚΟΙΜΙΘΗΚΕ ΣΧΕΔΟΝ 11ΜΗΝΩΝ!!!ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ ΠΑΝΙΚΟΣ!!ΚΛΑΜΑ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΘΑ ΠΑΘΕΙ!!ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΩ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΕ ΛΙΓΑΚΙΑ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΒΑΛΑΜΕ ΣΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!!!ΘΕΛΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ.. ΠΟΛΥ ΥΠΟΜΟΝΗ.....ΚΑΙ ΜΙΣΟ ΣΠΙΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΤΑ ΑΝΑΝΑΙΩΝΕΙΣ ΚΑΘΕ 2-3 ΛΕΠΤΑΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ!!! ;)

Δημοσίευση

Κανε υπομονη!Πολλα μωρακια ειχαν ζορι στο αυτοκινητο ενω αλλα με το που ακουμπουν στο καθισαμτακι κοιμουνται σαν αγγελουδια...

Βασικα εγω την ειχα στο μπροστινο καθισμα κ αναποδα εννοειται με απενεργοποιημενο αεροσακο.Ειχα πολλα παιχνιδακια κ της κουνουσα μπροστα της ή της τραγουδουσα εντονα κουνωντας της κ τα χερακια...Ειχε 2 συγκεκριμενα τραγουδακια που της αρεσαν(ο γαιδαρος κ το χρυσοψαρο :lol: ) κ αυτα μα εσωζαν καπως!Μηπως εχετε κ εσεις κατι αγαπημενο?

Μην σκεφτεις πως το μωρακι σου ζαλιζεται η θελει να βλεπει κλπ...Αλλωστε τα καθισματακια που βλεπουν πισω(ειδικα της 2ης κατηγοριας) ειναι πιο υπερυψωμενα κ τα μωρα βλεπουν καλυτερα απο πισω κ απο το πλαι!

Υπομονη κ γερα νευρα!Και στασεις οσες χρειαζεται! ;)

Επισης...3.5 μην νινακι βρε κ λες οτι "μεγαλωσε"??? :lol::lol::lol::lol::lol::lol: Μπεμπεδελι ειναι ακομα!Μοσχοβολαει μωρουδιλα!!!! :D:D:D:D

Δημοσίευση

αχ,,, υπομονη νομιζω οτι το προβλημα της ειναι οτι δεν ειναι αγκαλια, αφου φροντιζω αμα πηγαινουμε επισκεψη να παει αργα να χει κοιμηθει ηδη καμια ωρα βαρια... χαλια...

σουλιτσα οχι δε ζαλιζεται δεν εχει ακομη διαμορφωμενο λαβυρινθο

Δημοσίευση

αφροδιτακι εκτος αυτοκινητου την εχεις μονο αγκαλια και μαρσιπο, η και καροτσι;;;;γιατι αν ειναι αυτο το προβλημα, δηλ. της λειπεις, μηπως να την κανεις βολτες στο καροτσι οπου σε βλεπει και της μιλας.... επισης με το ριλαξ εχουμε παρομοια συμπεριφορα, το μωρο καθεται και απασχολειται με παιχνιδακια η με καποιον....κι εγω δεν θελω με τιποτε να κλαιει το κοριτσακι μου, αλλα την αφηνω στο ριλαξ ακομα κι οταν γκρινιαξει....μονο στο κλαμμα τη σηκωνω...εννοειται, ομως οτι προεχει η ασφαλεια!!!!

Δημοσίευση

Κοπέλα μου σε νιώθω κι εγώ απόλυτα...Αφού στους γονείς μου που είναι 3 ώρες από δω αποφεύγουμε να πηγαίνουμε γιατί ο άντρας μου δεν μπορεί να οδηγήσει απο την γκρίνια και το κλάμα.

Τώρα που χρόνισε είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα, ευτυχώς δεν τον έβγαλα ούτε στιγμή γιατί έπρεπε να συνηθίσει, αυτή είναι η θέση τους στο αυτοκίνητο, πρέπει να μάθουν...ούτε εγώ τον άφησα ποτέ του να κλάψει, δεν μπορώ, σπαράζω, αλλά εκεί τον αφήνω, όπως είπαν και τα κορίτσια είναι θέμα ασφάλειας. Μόλις πήραμε καθισματάκι πιο μεγάλο και ψηλό, απο αυτά που κοιτάνε μπροστά, η κατάσταση βελτιώθηκε. Μέσα στην πόλη κάθεται, αλλά σε μεγάλα ταξίδια πάλι χρειάζεται στάσεις. Τ'ωρα δειλά δειλά τον βάζω πίσω και οδηγώ μόνη σε κοντινές αποστάσεις και σε πληροφορώ κάθεται πολύ ήσυχα, καταλαβαίνει φαίνεται οτι τώρα είναι μόνο η μαμά και οδηγεί, κάτσε να κάτσω φρόνιμα, ξέρω γω, τι να πω!

Υπομονή, θα συνηθίσει, είμαι σίγουρη. Απλά τα πιο πολλά μωράκια πιστέυω δεν θέλουν να περιορίζονται, γι αυτό. Καλές βόλτες!

Δημοσίευση

Δεν ξέρω τί να σου πω σχετικά με το κλάμα και πως θα το ξεπεράσετε.

Το μόνο που θέλω να πω σε όλες σας είναι

ΝΑ ΜΗΝ ΒΑΖΕΤΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΜΩΡΑ-ΠΑΔΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΜΕΝΑ αν κλαίνε καλύτερα να μην τα βάζετε καν στο αυτοκίνητο παρά να τα κουβαλάτε αγκαλιά στα χέρια στο πίσω ή μπροστά κάθισμα.

είχαμε ατύχημα την προηγούμενη εβδομάδα καθώς γυρνούσαμε οικογενειακώς από τις διακοπές και αν δεν είμασταν δεμένοι εμείς και τα μωρά στα καρεκλάκια τους θα είχαμε αλλάξει επίπεδο ύπαρξης ή θα είμασταν σοβαρά τραυματισμένοι.

Δημοσίευση

και μεις το ιδιο προβλημα εχουμε ενω οταν ηταν πολυ μωρο δεν εβγαζε αχνα....

εγω νομιζω πως φταιει και η ζεστη, εγω καθε φορα που θα τον σηκωσω απο το καθησματακι ειναι παπι στον ιδρωτα...

και γω δεν παω πουθενα μονη μου, αυτο ειναι το προβλημα μου :(:(:( τωρα και 5 μηνες εχω να παω καπου με το μωρο γιατι δεν μπορω να τον ακουω να κλαιει και να μην ξερω και τι εχει γιατι δεν μπορω να τον δω... ελπιζω να περασει!!!

υπομονη θα κανουμε και τα μωρακια κατα καιρους αλλαζουν.... για να δουμε :D:D:D:D

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
    • Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 
    • Δεν μπορεις να ξεχασεις. Εγω που εχω εναν μικρουλη 1,5 χρονων θα σου πω οτι καθε φορα που διαβαζω τα νεα σας, εγκυμοσυνες αποβολες αποτυχημενες ετ συγκινουμαι γιατι θυμαμαι ολα αυτα που κι εγω βιωσα και το ποσο εκλαψα μεχρι να κρατησω στην αγκαλια μου αυτο το πλασμα. Τωρα ομως καταλαβαινω ποσο δυνατη ημουν, κατι που εκεινη τη στιγμη δεν το πιστευα. Θα ευχηθω λοιπον κι εγω με τη σειρα μου καλη χρονια σε ολες, ο νεος χρονος να μας φερει υγεια και δυναμη να αντεχουμε οσα ερχονται. Με το καλο στις εγκυουλες και οσες ειστε στην προσπαθεια να εχετε πιστη, να προσεχετε τον εαυτο σας και ειμαι σιγουρη πως το δικο σας θαυματακι ειναι εκει και περιμενει να το ζησετε. 
    • Καλή χρονιά να έχουμε κορίτσια και με το καλό να πάρουμε στην αγκαλιά μας τα νινάκια μας!! 29+1 εγώ σήμερα και αύριο λέω να ξεστολίσω να καθαρίσω για να ξεκινήσω να πλένω και να φτιάχνω τα βρεφικά σιγα σιγά. Μας έχει δώσει η κουμπάρα μου 12 κούτες με αγορίστικα ρούχα μέσα, 2 αγόρια έχει εκείνη και ο μεγάλος της είναι 15 χρονών πλέον, να αρχίζω να ανοίγω να ξεχωρίζω, να δω σε τι κατάσταση είναι μετά από τόσα χρόνια και τι θα χρειαστεί να αγοράσουμε.  Δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι λίγο που δεν θα ανοίξω ξανά τα βρεφικά ρουχάκια της κόρης μου που τα είχα φυλάξει τότε για το δεύτερο. Βρήκα την βαφτιστήρα της μητέρας μου να τα δώσω που έχει ένα κορίτσάκι και εκείνη αλλά είπα να γεννήσω με το καλό και μετά να της τα δώσω. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...