Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Τα παιδιά μου με ρωτούν συνέχεια εδώ και δυο μέρες για τον θάνατο. Ανησυχούν μήπως πεθάνω εγώ ή ο μπαμπάς τους και έχουν διάφορες απορίες.Εχουν ξαναπεράσει παρόμοια φάση, λόγω του θανάτου της μαμάς ενός παιδιού στο σχολείο τους.

Ειχα τότε γράψει σχετικά εδώ γι΄αυτό το φόβο:

http://newagemama.com/2011/02/02/%CE%BF ... %BF%CF%82/

Αυτή τη φορά στεναχωρήθηκαν γιατί πέθανε από κάποια ασθένεια ο σκύλος των παππούδων. Σας έχει συμβεί κάτι σχετικό? Προσπαθώ να τα αφήνω να ρωτάνε και να τους μιλάω με μια φυσικότητα για το θάνατο, ότι είναι μέρος της ζωής κι αυτός. Ωστόσο πιάνω τον εαυτό μου να φορτίζεται συναισθηματικά για το θέμα αυτό

Δημοσίευση

Eγώ δεν έχω παρόμοια εμπειρία με παιδάκια αλλά θυμάμαι πολύ καλά τον ευατό μου κ το πως ένιωθα σαν παιδί για αυτό το θέμα του θανάτου!

Σίγουρα προκαλεί φόβο κ ανασφάλεια στα παιδιά το να χάσουν ένα γονέα κ να αλλάξει η καθημερινή ρουτίνα που είναι η ομπρέλα ασφαλείας τους!

Πιστεύω πως το καλύτερο σ΄αυτήν την περίπτωση είναι αυτό που κάνεις,δηλ.να τους μιλάς με τη γλώσσα της αλήθειας αλλά με γλυκο τρόπο για να μπορούν να το διαχειριστούν...δηλ.ότι είναι κάτι φυσικό,ότι αυτοί που πεθαίνουν πηγαίνουν στο θεούλη κτλ

Αχ αυτές οι αθώες οι ψυχούλες είναι τόσο ευαίσθητες!!!!!!!!!!!!!!!1

Δημοσίευση

Αυτό που με εντυπωσιάζει πιο πολύ είναι ότι μου πατιούνται και μένα κουμπιά και ενεργοποιούνται αντίστοιχοι φόβοι: ότι οι γονείς μου έχουν μεγαλώσει, κάποια στιγμή θα φύγουν από τη ζωή και τι θα κάνω κοκ κοκ.

Νιώθω δηλαδή κι εγώ σαν μικρό παιδί...

Δημοσίευση

Εγώ θυμάμαι εμένα στην ηλικία 10-11 ετών που κάθε βράδυ έκλαιγα γιατί φοβόμουν ότι θα πεθάνει η μαμά μου,κάποια στιγμή το ξεπέρασα,με βοήθησε πολύ το γεγονός ότι είχα πολλά κατοικίδια τα οποία "χάθηκαν" και ενώ στην αρχή το βίωνα πολύ άσχημα όλο αυτό,σιγά σιγά άρχισα να το δέχομαι σαν κάτι το φυσικό.Ο φόβος ξαναγεννήθηκε όταν γέννησα το μπουμπούκι μου αλλά κι αυτό το ξεπέρασα.Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι κι αν μου περάσει από το μυαλό να το δέχομαι σαν κάτι πολύ φυσιολογικό.Έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό,ότι είναι να γίνει,θα γίνει.Πρέπει να μάθουμε τα παιδάκια μας ότι είναι μέσα στη ζωή όλο αυτό.

  • 2 months later...
Δημοσίευση

ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΡΩΤΑΝΕ ΑΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΕΓΩ Ή ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΠΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΞΗΓΗΣΩ ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΛΑΣΜΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΕΙ ΠΟΛΥ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΘΕΟΥΛΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ. ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΕΝΕ ΜΕ ΚΛΑΜΑΤΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΕΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ. ΕΛΕΙΚΡΙΝΑ ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ, ΑΦΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΟΝΤΑΣ ΚΑΤΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΦΟΒΟ ΑΛΛΑ ΓΕΝΙΚΑ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΧΤΟΥΜΕ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΤΕΛΙΚΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙΣ??????

Δημοσίευση

Αχ, toniantoni, αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημά μου και μένα. Επειδή δεν το έχω αντιμετωπίσει με φορτίζει και με στεναχωρεί. Χρειάζεται πιθανόν μια "φυσικότητα" (που δεν έχω) και μια διάθεση αποδοχής του μυστηρίου της ζωής και του θανάτου

  • 4 weeks later...
Δημοσίευση

ειχα διαβασει καπου προσφατα οτι στην ερωτηση τον παιδιων που πηγαινουμε οταν πεθαινουμε πρεπει να απανταμε με ειλικρινεια οτι δεν ξερουμε ακριβως που αλλα παντα με εναν αισιοδοξο τονο οτι εκει θα ειναι καλυτερα και θα ειμαστε καλα.ελπιζω να βοηθησα καπως.εγω δεν εχω αντιμετωπισει ακομα αυτα τα ερωτηματα...σε μερικα χρονακια θα βρεθω και γω αντιμετωπη με αυτα.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Συνήθως λένε ότι στα δεύτερα η κοιλιά είναι μεγαλύτερη. Εμείς καλά τα πάμε. Έχει πολύ πλάκα γιατί είναι παπαγάλος. Μιλάει πάρα πολύ σε σημείο που κάνουμε συζήτηση. Ρωτάς κ απαντάει τα πάντα. Έχει κόλλημα με την καθαριότητα, δεν του αρέσει με τίποτα να κάνει παζλ παρα μόνο να τα πετάει. Τον έβαλα να κάνουμε μπισκότα κ έκλαιγε από το ζυμάρι γιατί λέρωσε τα χέρια του. Δεν μπορούμε να αφήσουμε μπουκάλι με νερό για τα ξεβιδωνει. Στη δουλειά είμαι σπαστό 8ωρο, οπότε τον βλέπω το πρωί, το μεσημέρι κ το απόγευμα κ με βολεύει αυτό το πρόγραμμα, γιατί τον βλέπω όλη τη μέρα! Με το καλό να έρθει και η δεύτερη κόρη!!! Να σας ζήσει η Αργυρώ σας!!!
    • Ναι να το ξεκινήσετε χωρίς πίεση κλασικά με υπομονή.. τα ξέρεις.. θέλει χρόνο και εξάσκηση να συνηθίσει και να μάθει το καλαμάκι.. Ναι ισχύει ότι είναι προτιμότερο, για εμένα λόγο ορμονών που έχει το αγελαδινό.. σκέψου το αγελαδινό είναι για να μεγαλώσει το μοσχαράκι σε αγελάδα.. πόσες ορμόνες έχει για να μεγαλώσει αυτό το ζώο το μωρό του.. γενικότερα προσπαθώ να αποφεύγω τα αγελαδινα και σε γιαούρτι/τυριά.. όπου μπορώ περισσότερο βέβαια.. Ναι εννοείται ότι είναι και το στυλ της κάθε οικογένειας! Για αυτό κιόλας λέω ότι για εμένα το ιδανικό είναι εκεί κάπου στις 10-10:30.. γιατί αυτή θέλει να με ακουμπάει κιόλας και δεν μπορώ να με φανταστώ να κάθομαι στο κρεβάτι αγαλματάκια ακίνητα αμίλητα και αγέλαστα από τις 7-7:30 πχ 😂😂 Και σου κοιμάται και αρκετές ώρες!! Μωρέ μπράβο το παιδί!! Φτου φτου φτου!! Όχι εμένα σου λέω, πόσες ώρες είναι.. 7 ώρες το βράδυ και 2 ώρες το μεσημέρι.. εκεί δηλαδή συνολικά περίπου 9-9:30 ώρες/24ωρο, τέλος.. και πάνω μου κολλημένη πάντα αγκαλίτσα, αλλιώς δεν.. το κυριότερο είναι ότι δεν το χωράει κάν ο νους μου το πως σου ξανακοιμαται..🤯 όχι μόνο εσένα δηλαδή, που διαβάζω λέτε αφυπνίσεις.. εμάς οι "αφυπνίσεις" της συνοδεύονται από 4-5 ώρες τουλάχιστον, όρθια στο πόδι να "χοροπηδάει"..🥴 Μωρέ και εμάς κάπου εκεί 2 μηνών περίπου στον ύπνο ζούσαμε την ουτοπία.. το παιδί κοιμόταν σερί από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6-6:30 το πρωί σερί.. και ανά 3ωρο κοιμόταν ένα 2:30ωρο τουλάχιστον.. σου μιλάω για ουτοπία.. 🥹 πόσο μου λείπει.. 6 μηνών έγινε το πρώτο μεγάλο sleep regression με το άλμα.. καταφέραμε με πολύ κόπο πολύ αργά και με πισογυρισματα φυσικά να κοιμάται κάπου 11:30-12 το βράδυ.. κράτησε 1-1,5 μήνα περίπου Σεπτέμβρη - Οκτώβρη και με το που μπήκε ο Νοέμβρης με την αλλαγή της ώρας όμως σχεδόν άμεσα σε 1-2 μέρες από την αλλαγή της ώρας, γμθκε ο Δίας όμως.. και από τότε παλεύουμε πάλι να το φέρουμε σιγά σιγά.. και πολλές φορές μας φέρνει στα όρια μας δηλαδή.. τίποτα, υπομονή μόνο.. αφού το διάβαζα στον άντρα μου που γράφεις για τον ύπνο και δεν το πίστευε σκέψου.. μου λέει δεν το κοιμίζει όλη μέρα; Και τι ώρα σηκώνεται το πρωί από τις 4; 🤣🤣 Είναι και στο παιδί καταλαβαίνω.. μιας φίλης μου ο πρώτος γιός της ήταν το όνειρο θερινής νυκτός κάθε μαμάς στον ύπνο από την γέννηση.. λες και δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι.. ο δεύτερος τής έχει αλλάξει τα φώτα!! 😅😅 Ίδιος με την δικιά μου από τις περιγραφές της.. 🫣🤭
    • Κορίτσια λ,Μ έστειλε σήμερα τα αποτελέσματα..απορώ πώς...92 157 105..όμως από φέτος Μ είπε άλλαξαν τα όρια κ εκεί που ήταν 160 ή 180 την πρώτη ώρα έγινε 140 κ είμαι πάνω από τα όρια στη μια μέτρηση..τα έχω στείλει στον γιατρό..δεν απάντησε κάτι..αν δεν απαντήσει κάτι,θα περιμένω την Παρασκευή να Μ πει στο ραντεβού...
    • Σχετικά με τον ύπνο τι να σου πω... Κάπως ο ίδιος μας υπέδειξε αυτο το ωράριο. Δλδ από 2/3 μηνών κάναμε πάντα τη ρουτίνα του μπάνιου κάπου 7/8μμ και μετά γλαρωνε, θήλαζε και κοιμόταν το μεγαλύτερο stretch ύπνου (4-5 ώρες και καμιά φορά και 6 ώρες σερί). Οπότε το τηρήσαμε έκτοτε και χτίσαμε τις ρουτίνες γύρω απ' αυτο το ωράριο του νυχτερινού ύπνου. Ειδικά απ' όταν ξεκίνησε βρεφικό αυτό το ωράριο όχι απλά εδραιώθηκε αλλά απ' τις 6.30μμ είναι ήδη κουρασμένος φουλ, κι αν χάσουμε το παράθυρο μπάνιο-γαλα-νανι θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει απ' τις κραυγές του 😂😂  Κάνει και 2 ημερήσιους ακόμα (πρωί περίπου 30/45λεπτα και μεσημέρι 1/2ωρες), από τον 15ο/18ο μήνα θα αφαιρέσουμε σταδιακά τον πρωινό και θα μείνει ο μεσημεριανος μόνο που τον κάνει ούτως ή άλλως στο σχολείο.  Σε γενικές γραμμές η βραδινή του ρουτίνα είναι η εξής (το έγραψα και πρόσφατα σε άλλη ενότητα, κάνω αντιγραφή εδώ): 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Από εκεί και πέρα, συνήθως κάνει 2 αφυπνίσεις, μια στις 00:00/01:00 και μετά 03:00/04:00. Ξυπνάει 6/6:30 για πρωί 🫠 ιδανικά θα ήθελα να ξυπνάει 7/7.30 αλλά όσες φορές και να προσπαθήσαμε να καθυστερήσουμε τον βραδινό ύπνο έβγαζε τρομερή γκρίνια, ήταν υπέρ κουρασμένος και υπέρ νευριασμένος που μετά κάναμε αμάν να τον κοιμίσουμε, Ενώ άμα μένουμε πιστοί στο πρόγραμμα του πλέον τον ακουμπάμε στο κρεβάτι του, κάνουμε πατ πατ στο πωπουδακι μαξ 5 λεπτά και γεια σας. Οπότε καταλαβαίνεις ότι δύσκολα να ξεβολευτουμε κι εμείς 😂😂😂  Πάντως έχει να κάνει και με το στυλ ζωής της κάθε οικογένειας ρε συ - έχουμε κι εμείς φιλικό ζευγάρι που βάζουν τον μικρό τους το νωρίτερο 11μμ γτ έτσι τους βολεύει επειδή μετά ξυπνάει 9 το πρωί. Εμείς ούτως ή άλλως ξεκινάμε δουλειά 8πμ και κοιμόμαστε κι οι ίδιοι νωρίς, οπότε λειτουργεί όπως έχει. 
    • Εγω βάζω από αρκετά νωρίς το λαδάκι της  weleda κ είμαι πολύ ευχαριστημένη. Όχι τόσο για ραγαδες γιατί είχα ηδη απο προηγούμενες εγκυμοσύνες, όμως ενυδατώνει εξαιρετικά το δέρμα κ αφήνει ωραία αίσθηση 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...