Μετάβαση σε περιεχόμενο

Επιχείρηση αυτοπεποίθηση

Argi
 Share

Recommended Posts

Argi Newbie

Argi

Δημοσίευση
Δημοσίευση

"Η αυτοπεποίθηση αποτελεί θεμέλιο μιας χαρούμενης παιδικής ηλικίας και κλειδί μιας πετυχημένης ενήλικης ζωής.

Είναι γεγονός… Κανένα μωρό δεν γεννιέται έχοντας αυτοπεποίθηση. Παρόλο που υπάρχει βαθιά μέσα του, χρειάζεται απαραίτητα η συμβολή των γονιών του προκειμένου να «εμφανιστεί» δειλά-δειλά, να δυναμώσει και να εδραιωθεί στην καρδιά και την ψυχή του. Πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα το οποίο όμως (αν πετύχει) μπορεί να χαρίσει στο μικρό μας το διαβατήριο για μια καλύτερη συναισθηματική και κοινωνική ζωή. Στο χέρι μας είναι λοιπόν να το κάνουμε να πετύχει, ξεκινώντας από τα βασικά…

Ένα (τόσο δα) μωρό γεμάτο αυτοπεποίθηση

Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο, όμως, η αυτοπεποίθηση μπορεί –και πρέπει– να χτίζεται από τη βρεφική ηλικία. Βασική προϋπόθεση για να γίνει αυτό, είναι η δική μας (πολύτιμη) συμβολή. Για να βοηθήσουμε, λοιπόν, το μωρό μας να αποκτήσει αυτοπεποίθηση από… κούνια:

• Του χαρίζουμε ασφάλεια

Έκλαψε κανείς; Όχι, γιατί αν έκλαψε, θα πρέπει (γρήγορα) να τρέξουμε κοντά του. Γιατί όποιος κλαίει, κάτι του φταίει… Μπορεί να πεινάει ή να διψάει, να ζεσταίνεται ή να κρυώνει, να πονάει ή να βαριέται. Ή μπορεί απλά να θέλει να μας δει. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας απολύτως λόγος να μην ανταποκριθούμε (πάραυτα) σε αυτές του τις ανάγκες. Όσο πιο άμεσα το κάνουμε, μάλιστα, τόσο πιο ασφαλές θα νιώσει το μικρό μας. Θα καταλάβει ότι το ακούμε, ότι νοιαζόμαστε για εκείνο και το αγαπάμε. Θα νιώσει σημαντικό. Κι αν ποτέ βρεθεί κάποιος να μας πει «Άς’ το μωρέ να κλάψει λιγάκι… Δεν θα πάθει δα και τίποτα», εμείς, απλά, θα του εξηγήσουμε ότι η άμεση ανταπόκριση στο κλάμα του μωρού το κάνει να νιώσει όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω, ενισχύοντας ταυτόχρονα την αυτοπεποίθησή του. Ναι… από τόσο μικρό!

• Επικοινωνούμε μαζί του

Από την πρώτη στιγμή που γεννιέται το μικρό μας προσπαθούμε να επικοινωνούμε μαζί του όσο το δυνατό περισσότερο. Tου μιλούσαμε ακόμα κι όταν βρισκόταν στην κοιλιά μας, οπότε, έχει πλέον μάθει να αναγνωρίζει τη φωνή μας. Μπορεί το μικρό μας να «απαντάει» μωρουδιακά σε όσα του λέμε, αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να μιλήσουμε κι εμείς τη γλώσσα του. Αντιθέτως, θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τα «γκα» και τα «γκου» και να του μιλήσουμε όπως ακριβώς θα μιλούσαμε σε έναν ενήλικα. Αυτό θα βοηθήσει το μικρό μας να εξοικειωθεί από πολύ νωρίς με τους ήχους των λέξεων και τις λέξεις, κάτι που θα το βοηθήσει πολύ στη μετέπειτα επικοινωνία με τους γύρω του. Σίγουρα, λοιπόν, ένα παιδάκι το οποίο μπορεί να επικοινωνήσει πιο εύκολα με τους άλλους, νιώθει περισσότερη αυτοπεποίθηση απ’ ό,τι ένα παιδί που κάθεται σε μια γωνιά και απλά ακούει…

• Το βάζουμε σε πρόγραμμα

Ξεχνάμε για λίγο τις λέξεις «ελευθερία», «αυτοσχεδιασμός» και «ποικιλία». Αυτό που χρειάζεται το μωρό μας όσον αφορά την καθημερινότητά του είναι ένα και μόνο πράγμα: το πρόγραμμα! Θέλει να ξέρει ότι το πρωί που θα ξυπνήσει, θα φάει. Το βράδυ, πριν πέσει για ύπνο, θα κάνει μπάνιο, μετά θα φάει και στη συνέχεια θα κοιμηθεί. Γενικά, το μωρό μας θέλει να γνωρίζει τι… ακολουθεί αυτού που προηγείται. Ακούγεται περίπλοκο, κι όμως δεν είναι. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι απλά να μένουμε πιστές στο πρόγραμμα της ημέρας. Όχι, δεν πρόκειται να βαρεθεί (ακόμα).

• Του κεντρίζουμε συνεχώς το ενδιαφέρον

Παρουσιάζοντάς του συνεχώς νέες προκλήσεις. Απλά και μικρά πραγματάκια τα οποία, όταν θα καταφέρει να πετύχει, θα νιώσει περήφανο, ειδικά αν μας ακούσει να επιβραβεύουμε τόσο την επιτυχία του, όσο και την προσπάθειά του. Ένα κρεμάμενο παιχνιδάκι μπορεί να είναι μια μεγάλη πρόκληση, λοιπόν, για ένα μωρό πέντε μηνών. Το κρατάμε από πάνω του, σε ένα σημείο που να μπορεί να το φτάσει άμα τεντωθεί λιγάκι και μόλις τα καταφέρει και το πιάσει, φωνάζουμε με χαρά «Μπράβο, μικρό μου! Τα κατάφερες!» και συνεχίζουμε το παιχνίδι μας με άλλο παιχνιδάκι, σε λίγο μεγαλύτερη απόσταση. Φυσικά, ένα γυμναστήριο με διάφορα κρεμαστά μπιχλιμπιδάκια θα μπορούσε σε αυτή τη φάση να αντικαταστήσει το χέρι μας, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα έπρεπε να αντικαταστήσει την παρουσία μας, την παρακίνησή μας και, φυσικά, την επιβράβευση.

• Το ενθαρρύνουμε όσο μπορούμε περισσότερο

Πρέπει πάντα να προσπαθούμε να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Δεν πρέπει να παραιτούμαστε με την πρώτη δυσκολία. Χρειάζεται υπομονή κι επιμονή για να αποκτήσουμε όσα επιθυμούμε. Όταν μάλιστα έχουμε δίπλα μας και τα αγαπημένα μας πρόσωπα να μας δίνουν κουράγιο, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο εύκολα. Αυτό είναι κάτι το οποίο το μικρό μας μπορεί (και θα πρέπει) να μάθει από μωρό. Πρέπει να νιώσει ότι πιστεύουμε στις δυνάμεις του. Ότι μπορεί –με λίγη προσπάθεια– να αγγίξει τους στόχους του. Με το που θα το δούμε λοιπόν να προσπαθεί να σταθεί στα ποδαράκια του, δεν σπεύδουμε να το σηκώσουμε. Αντιθέτως, το παρακινούμε να προσπαθήσει λίγο περισσότερο. Δεν πειράζει αν πέσει. Αρκεί να σηκωθεί και να προσπαθήσει και πάλι κι εμείς θα πρέπει να είμαστε δίπλα του σε κάθε του προσπάθεια.

Ένα παιδί που πιστεύει στις δυνάμεις του

Καλλιεργώντας από νωρίς το συναίσθημα της αυτοπεποίθησης στη ζωή του μικρού μας, το βοηθάμε να γίνει υπεύθυνο, να μάθει να ζυγίζει σκέψεις και συναισθήματα και να παίρνει σωστές αποφάσεις. Του δίνουμε την ευκαιρία να μάθει να στέκεται στα πόδια του και να πιστεύει στον εαυτό του. Όλα αυτά μπορούν, με μαθηματική ακρίβεια, να βοηθήσουν το μικρό μας να εξελιχθεί από χαρούμενο παιδάκι σε ισορροπημένο, ευτυχισμένο ενήλικα. Για να συμβάλλουμε στο αποτέλεσμα αυτό:

• Το βοηθάμε να γνωρίσει τον εαυτό του...

Για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση το μικρό μας θα πρέπει πρώτα να γνωρίσει τον εαυτό του. Το ποιος είναι και το πού ανήκει είναι δύο σημεία κλειδιά απαραίτητα για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης και, κατ’ επέκταση, της αυτοπεποίθησης. Απαντώντας λοιπόν σε ερωτήσεις του στιλ «Πού γεννήθηκα και πώς;» ή «Θυμάσαι τότε που έπεσα από τη σκάλα;» ή «Πες μου για τότε που κλειδώθηκα στο μπάνιο…», βοηθάμε το παιδί μας να μάθει πράγματα για τον εαυτό του, για τη ζωή του, για τη θέση του μέσα στην οικογένειά μας. Δεν έχει καμία σημασία αν η κάθε ιστορία έχει χιλιοειπωθεί… Μέσα από αυτή την επανάληψη είναι που τα παιδιά μας μαθαίνουν. Είναι σημαντικό λοιπόν να το βοηθήσουμε να νιώσει αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειάς μας, να γνωρίσει τον εαυτό του και να τον αγαπήσει. Άλλωστε, είναι αδύνατο να νιώσουμε αυτοπεποίθηση αν δεν γνωρίζουμε και δεν αγαπάμε τον εαυτό μας.

• …και να τον αποδεχτεί

Αφού μάθει ποιος είναι, θα πρέπει να αποδεχτεί αυτό που είναι. Να κατανοήσει πότε κάνει κάτι καλά και πότε το κάνει λάθος. Να βρει τρόπους για να μπορεί να διορθώνει τα λάθη του και να μαθαίνει μέσα από αυτά. Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε στο παιδί μας να ξεχωρίζει το λάθος από την αποτυχία. Το να κάνει κάτι λάθος δεν σημαίνει ότι απέτυχε. Άλλωστε, τα λάθη είναι (όπως είπαμε) κομμάτι της γνώσης. Θα πρέπει να το βοηθήσουμε να ανακαλύψει κάποιες πτυχές της προσωπικότητάς του και –γιατί όχι;– να τις καλλιεργήσει, αν πιστεύουμε πως είναι για το καλό του. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίσει το σώμα του και να αποδεχτεί την εξωτερική του εμφάνιση.

• Είμαστε θετικοί απέναντί του

Με λίγα λόγια, προσπαθούμε να γίνουμε ένας καθρέφτης στον οποίο θα αντικατοπτρίζονται τα καλά στοιχεία του εαυτού του. Το παιδί μας συνθέτει την εικόνα του εαυτού του μέσα από τα στοιχεία που αντιλαμβάνεται εκείνο, αλλά και μέσα από τα όσα πιστεύουν οι άλλοι για εκείνο. Κάποιες αντιδράσεις μας, λοιπόν, πολλές φορές αντικατοπτρίζουν τη γνώμη μας για το μικρό μας. Π.χ. το επαινούμε, άρα συμπεριφέρεται σωστά. Παίζουμε μαζί του, άρα είναι ωραίο να βρισκόμαστε κοντά του. Ρωτάμε τη γνώμη του, άρα μας ενδιαφέρει η άποψή του. Κάπως έτσι, το παιδί μας αρχίζει να καταλαβαίνει ότι είναι ευγενικό, ευχάριστο, έξυπνο. Ότι η παρουσία του είναι πολύτιμη και η γνώμη του σημαντική. Φανταστείτε να μας άκουγε συνεχώς να του φωνάζουμε «Όχι! Δεν σου είπα να μην το κάνεις αυτό;» ή «Μην με ενοχλείς τώρα, έχω δουλειά!» ή «Θα βάλεις αυτό το μπλουζάκι. Πάει και τελείωσε». Η αυτοπεποίθησή του θα τσακιζόταν σαν βαρκούλα στο βράχο της απαγόρευσης, αφού θα ένιωθε ότι δεν κάνει τίποτα σωστά.

• Παίζουμε μαζί του…

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στο παιδί μας είναι πραγματικά πολύτιμος για εκείνο. Μέσα από τις συζητήσεις μας, τα τραγούδια, τις αγκαλιές και τα παιχνίδια μας το παιδί λαμβάνει ένα σπουδαίο μήνυμα: «Είμαι σημαντικός. Οι γονείς μου με αγαπάνε και τους αρέσει να ασχολούνται μαζί μου».

• …και το αφήνουμε να πάρει πρωτοβουλίες

Η ώρα του παιχνιδιού είναι επίσης μια καλή ευκαιρία να αφήσουμε το μικρό μας να πάρει πρωτοβουλίες. Από το τι παιχνίδι να παίξουμε, μέχρι το πού θα το παίξουμε, πώς θα χωριστούμε, ποιο θα είναι το έπαθλο κ.λπ. Μπορεί να μας ζητήσει να παίζουμε ξανά και ξανά το ίδιο παιχνιδάκι… Η αλήθεια είναι πως οι μεγάλοι βαριόμαστε (κάποιες φορές) πιο γρήγορα από τα παιδιά. Σε αυτή την περίπτωση δεχόμαστε να του κάνουμε το χατίρι ή αντιπροτείνουμε κάτι άλλο όσο το δυνατό πιο ευγενικά μπορούμε, δίνοντάς του όμως και πάλι τη δυνατότητα επιλογής. Π.χ. αντί να πούμε «Ώχου! Δεν βαρέθηκες να παίζουμε συνέχεια αυτό το επιτραπέζιο;», λέμε «Πολύ καλή ιδέα! Μιας και το έχουμε ξαναπαίξει αυτό όμως, τι θα έλεγες να δοκιμάζαμε να φτιάξουμε αυτό το παζλ ή να ασχοληθούμε με αυτό το kit πειραμάτων;».

• Του αναθέτουμε ευθύνες

Προσπαθούμε όσο το δυνατό νωρίτερα να το εντάξουμε στο… εργατικό δυναμικό του νοικοκυριού μας! Ένα δίχρονο παιδάκι μπορεί κάλλιστα να συμβάλει στο στρώσιμο του τραπεζιού, τοποθετώντας τις χαρτοπετσέτες δίπλα από τα πιάτα. Στα τρία του χρόνια, θα είναι σε θέση να καθαρίσει ή να ξεσκονίσει κάποιες χαμηλές επιφάνειες. Στα πέντε του μπορεί να βάζει τα ρούχα στο πλυντήριο, ενώ μέχρι τα εφτά, θα έχει σίγουρα μάθει να φτιάχνει πρωινό για όλη την οικογένεια! Έτσι, το μικρό μας θα νιώθει ότι προσφέρει την ανεκτίμητη βοήθειά του, εκτονώνοντας τυχόν περισσευούμενη ενέργεια και, φυσικά, συμβάλλοντας στις δουλειές του σπιτιού.

• Του μιλάμε για τα συναισθήματα

Για να εκφράσει ένα παιδί τα συναισθήματά του θα πρέπει προηγουμένως να τα γνωρίσει. Το βοηθάμε λοιπόν μέσα από ήρεμες συζητήσεις, αρχικά να μάθει να αποκρυπτογραφεί τα συναισθήματά του και στη συνέχεια να τα εκφράζει. Έτσι, θα μπορέσει αργότερα να μάθει να τα αιτιολογεί και να τα ελέγχει, ενώ, θα είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί και τα συναισθήματα των άλλων. Αυτή η αποτίμηση και αντιμετώπιση των συναισθημάτων είναι που θα βοηθήσει αργότερα τα μικρά μας να αντιμετωπίσουν τυχόν δύσκολες καταστάσεις, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να βγουν ασπροπρόσωπα σε οποιαδήποτε νέα πρόκληση παρουσιαστεί μπροστά τους.

• Του μαθαίνουμε να αυτοεξυπηρετείται

Η πρώτη φορά που θα φάει μόνο του, που θα επιλέξει εκείνο τα ρούχα του και θα τα φορέσει με καμάρι, που θα βάλει τα παπούτσια του, που θα πλύνει τα χέρια του και θα βουρτσίσει τα δόντια του… Όλα είναι μικρά σκαλοπατάκια που οδηγούν το μικρό μας στην αυτονομία. Κάθε φορά που καταφέρνει να κατακτήσει ένα από αυτά και μας ακούει να επιβραβεύουμε, όχι μόνο την επιτυχία, αλλά και την προσπάθεια που κάνει, φουσκώνει από περηφάνια. Κάπως έτσι, μαζί με την αυτονομία του, μεγαλώνει και η αυτοπεποίθησή του.

Η γωνιά της επιτυχίας

Μέσα σε κάθε παιδί κρύβεται ένα ταλέντο. Στη ζωγραφική, τα αθλήματα, τις κατασκευές, το χορό… Αυτό πολλές φορές εκφράζεται μέσα από ζωγραφιές, έπαθλα, χειροτεχνίες. Όλα αυτά, είναι τα επιτεύγματα του μικρού μας. Για να τα βλέπουμε και να καμαρώνουμε κάθε του προσπάθεια κι επιτυχία, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια μικρή γωνιά στην οποία θα εκθέτουμε όλα όσα έχει δημιουργήσει ή κερδίσει. Με λίγα λόγια, όλα όσα έχει πετύχει. Κοιτάζοντάς τα θα αντλεί έμπνευση και δύναμη για ακόμα περισσότερη προσπάθεια, ενώ παράλληλα θα νιώθει περήφανο και θα ενισχύεται η αυτοπεποίθησή του κάθε φορά που ένα νέο επίτευγμα προστίθεται στη γωνίτσα του."

Της Μάρθας Αγγελοπούλου, με τη συνεργασία της ψυχολόγου Ειρήνης Μπίρμπου

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
 Share
Μετάβαση στην Λίστα Συζητήσεων

  • Απαντήσεις

    • Princess28
      Μωράκια Φεβρουαρίου 2026 💕🎉🥳🎉💕

      Από Princess28 · Δημοσίευση

      Τα διάβασα ρε κορίτσι..Πφφ τι να πω. Ετσι όπως τα λες φαίνεται σαν να θέλει να σε βάλει καισαρική στις 38 εβδομάδες. Γιατί να το δεχτείς; Αν υπάρχει κάποιο θέμα οκ, πχ με την πίεση κλπ δε ξέρω τι γίνεται, αλλά αν λέει μια το ένα μια το άλλο δε φαίνονται λίγο σαν δικαιολογίες; Δηλαδή κ η γιατρός σου η άλλη γιατί λέει ότι δεν υπάρχει θέμα να πας φυσιολογικά ; Δεν ξέρει αυτή; Αυτό για την προεκλαμψία νομίζω είναι πιο σοβαρό, αλλά είναι σίγουρο ότι έχεις; Ή το υποθέτει ο γιατρός επειδή έκανες πίεση 15; Επίσης δε γεννάς μόνο αν στις 39 εβδομάδες αρχίσει το κεφάλι να φαίνεται κ βγει με ένα σπρώξιμο. Γιατί μόνο τότε; Για να μη ζοριστείς το λέει κ ανεβάσεις πίεση; Γιατί αλλιώς μπορείς να γεννήσεις κ 41 εβδομάδες κ να κάνεις κ ώρες, να μη βγει με ένα σπρώξιμο. Τώρα αν όντως είναι υπέρ του φυσιολογικού και βλέπει κάτι, εννοείται να μην το ρισκάρεις κ να πας για καισαρική όποτε σου πει!! Δεν παίζουν μ αυτά!! Πάντως κ για το μικρόβιο κι εγώ έχω ακούσει ότι παίρνεις απλά μια αντιβίωση εκείνη την ώρα κ γεννάς κανονικά..τώρα δεν παίρνω κ όρκο, δεν είμαι γιατρός. Γενικά αυτόν σαν γιατρό τον ξέρεις; Είναι καλός; Αν τον εμπιστεύεσαι θα σου έλεγα άκου ό,τι σου πει κ καντο. Αν έχεις αμφιβολίες δε ξέρω, καλά κάνεις κ το ψάχνεις  Εγω δεν αμφισβήτησα ποτέ τον γιατρό μου, έχω καταλάβει όμως με 3 γέννες ότι είναι υπέρ του φυσιολογικού, είναι χαλαρός γενικα, ίσως παραπάνω αποσο θα’θελα, αλλά δε σε αγχώνει κ θα πάει καισαρική μόνο αν υπάρχει σοβαρός λόγος . Ποτε έχεις ΠΗΤ θύμισε μου; Κ πόσο χρονών είσαι αν επιτρέπεται;
    • afr
      Μωράκια Απριλίου 2026❤️🥰

      Από afr · Δημοσίευση

      Κορίτσια τι κάνετε? Πως είστε όσο περνάει ο καιρός? Εγω εχω αρχίσει και βαραίνω και δυσκολεύομαι σιγά σιγά.. Εχω κατι πόνους σαν μυϊκούς θα τους περιεγραφα, χαμηλα στην κοιλιά αριστερά μονο στις κινήσεις. Σκέφτομαι μηπως εχει σχέση με την τομη της προηγούμενης καισαρικής μου. Εαν καποια εχει ξανακάνει καισαρική, ειχε ποτέ τετοια ενόχληση? @Elk μου εσυ που εχεις κανει καισαρικες είχες ποτε κάτι παρόμοιο?
    • kaounmar
      Μανούλες 40+ με 1 ή 2 παιδάκια

      Από kaounmar · Δημοσίευση

      Τελεια, εγώ μένω Αιγάλεω και είμαι φιλόλογος χρόνια σε φροντιστήριο και ιδιαίτερα αλλά τώρα με κάλεσαν αναπληρώτρια στην Δ φάση και πηγαινοέρχομαι Θήβα!
    • melitiniღ
      Μωράκια Φεβρουαρίου 2026 💕🎉🥳🎉💕

      Από melitiniღ · Δημοσίευση

      Σήμερα είχα άλλη μια συνάντηση με το γιατρό του νοσοκομείο που θα με ξεγεννήσει... καλά που δεν παίξαμε ξύλο. Φίλε οι άνθρωποι εκεί μέσα πρέπει να κουβαλάνε πολλά κιλά κόμπλεξ.. γενικά οι γιατροί..    Ακούστε να δείτε τώρα.. την προηγούμενη Τρίτη που πήγα για καρδιοτοκογράφο άρχισε να μου λέει τι σκέφτομαι, και αν το σκέφτομαι καλά τι θέλω να κάνω, καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό... του λέω γιατρέ τι να σου πω, δεν ξέρω.. εγώ άγνοια κινδύνου έχω, δεν έχω ξανά γεννήσει για να ξέρω τι θέλω, ότι μου πεις εσύ θα κάνουμε.. αν μπορούμε να το πάμε φυσιολογικά, θα το πάμε φυσιολογικά, αν πάλι όχι για το χ - ψ λόγο το πάμε καισαρική. Μου κάνει τον υπέρηχο μου λέει βλέπω τον λόρο γύρω στο λαιμό του μωρού, σου το είπε αυτό η γυναικολόγος σου; (έχω εξωτερικό γιατρό και συνεργάζονται αυτοί μεταξύ τους).. Λέω όχι, πριν δύο εβδομάδες που με είδε δεν μου είπε κάτι τέτοιο, ίσα ίσα ότι είναι όλα μια χαρά και η μικρή μεγαλώνει φυσιολογικά. Αααα μου λέει εδώ ο λόρος είναι μπερδεμένος.. εντάξει δεν είναι πρόβλημα αλλά σε περίπτωση φυσιολογικού τοκετού θα δούμε πως θα πράξουμε.. του λέω τι εννοείς γιατρέ; Του λέει ο άντρας μου, τι θες να πεις γιατρέ με αυτό; Υπάρχει κίνδυνος για το μωρό; Και λέει αυτός: Δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αλλά εκείνη την ώρα υπάρχει περίπτωση αν ο λόρος είναι κοντός να δυσκολευτεί στην έξοδο το μωρό αλλά αυτό θα το διαχειριστώ εγώ.. αν είναι μεγάλος ο λόρος είναι οκ! Και του λέει ο άντρας μου, αυτό πως μπορούμε να το γνωρίζουμε; Δεν μπορούμε του λέει ο γιατρός.. Άντε πάνε εσύ και βγάλε άκρη μετά..   Ακούω εγώ αυτά, με έχει αγχώσει καλά καλά και πάω να μου μετρήσει την πίεση η μαία. Μου βγάζει την πίεση 15 τη μεγάλη.. ααα μου λέει αυτός με τέτοια πίεση δεν πάμε με τπτ σε φυσιολογικό τοκετό, υπήρχει θέμα, έχεις χαμηλό ποσοστό για προεκλαμψία, συν ότι είσαι ηλικιακά μεγάλη, είσαι και από εξωσωματική.. Του λέω γιατρέ η πίεση μου καταρχάς δεν είναι αυτή.. η πίεση μου τόσο καιρό είναι στο 12 και τώρα την τελευταία εβδομάδα max 13.. δεν είναι με τπτ στο 15. Ααα μου λέει δεν ξέρεις εσύ.. η πίεση σου είναι αυτή που βλέπω εγώ τώρα.. γιατί όταν θα ρθει η ώρα του τοκετού στα ζόρια τέτοια πίεση θα ανεβάσεις μπορεί και πάρα πάνω.. λέω καλά.. εσύ ξέρεις. Κλείνουμε το επόμενο ραντεβού που ήταν το σημερινό και φεύγουμε.    Εντωμεταξύ με το που φεύγουμε από αυτόν πάμε καρφί στη εξωτερική γυναικολόγο μου γιατί ήθελε σώνει και ντε να βγάλει 3D φωτογραφίες τη μικρή.. τόσο καιρό δεν μπορούσε γιατί το σκατό είχε μονίμως τα χέρια και τα πόδια του μπροστά στα μούτρα της.! 🤣   Πάμε λοιπόν, της λέμε το και το έγινε στο γιατρό, μας είπε αυτά κι αυτά, μας άγχωσε για το λόρο, μιας και ήρθαμε για τις φωτογραφίες δες και για το λόρο ρε Μαρία. Κοιτάει η γυναίκα, όλα καλά, μπόρεσε επιτέλους την έβγαλε και κάνα δυο φωτογραφίες βλέπει και το λόρο, εννοείται μια χαρά, δεν ήταν τυλιγμένος πουθενά απλά ήταν μπροστά στο πρόσωπο και στο λαιμό του μωρού.. μου δίνει να κάνω καλλιέργεια κολπικού υγρού και φεύγουμε. Εντωμεταξύ πριν φύγουμε γυρίζει και μου λέει δεν υπάρχει πρόβλημα για φυσιολογικό τοκετό, η ηλικία σου είναι μια χαρά, εδώ την προηγούμενη εβδομάδα ο ίδιος γιατρός ξεγέννησε φυσιολογικά κοπέλα 45 χρονών.. η εξωσωματική δεν παίζει ρόλο, η πίεση οκ! από τη στιγμή που δεν δείχνει να ανεβαίνει δεν υπάρχει θέμα, το παρακολουθείς αλλά μέχρι εκεί.. το μωρό έχει πάρει ήδη θέση, δεν βρίσκω το λόγο μου λέει γιατί να μη σε πάει φυσιολογικά. 🤓   Βγαίνουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας, στρεπτόκοκκος β θετική.. Μιλάω με τη Μαρία μου λέει θα πάρεις κολπική κρέμα απλά, δεν θα σου δώσω αντιβίωση, δεν είναι κάτι ανησυχητικό που θα πρέπει να πανικοβληθείς, υπάρχει στη χλωρίδα του κόλπου, απλά και αντιβίωση να σου δώσω τώρα μέχρι τη γέννα μπορεί να ξανά εμφανιστεί, να ξέρεις μόνο ότι σε περίπτωση που σπάσουν τα νερά θα πρέπει να πάρεις αμέσως ενδοφλέβια αντιβίωση. Της λέω οκ! και κλείνω το τηλέφωνο.    Πάμε στο σήμερα.. Πάω στο νοσοκομείο, ο γιατρός με "μούτρα" παρεξηγημένος...   Μου λέει πως είσαι, εεε λέω γιατρέ καλά, αλλά είναι πρωί ακόμα δεν έχει αρχίσει αυτή να κουνιέται και ανησυχώ.. μου λέει θα βάλουμε τον καρδιοτοκογράφο θα τα δούμε όλα, μην ανησυχείς.. Μου βάζει τον καρδιοτοκογράφο με το που ακούω καρδούλα ησυχάζω, του λέω τώρα που ακούω καρδούλα όλα καλά.. Μου λέει γιατί αγχώνεσαι.. εεε λέω γιατρέ λίγα γίνονται κάθε μέρα, τόσα ακούμε.. μου λέει πότε θα ξεαγχωθείς εσύ.. λέω όταν θα πάρω τη μικρή στα χέρια μου.. Εεε μου λέει πολύ αγχώνεσαι.. λέω γιατρέ εσύ με αγχώνεις, εγώ μου λέει γιατί, γιατί του λέω την προηγούμενη φορά με τις πιέσεις και το λόρο με άγχωσες.. εεε μου λέει μια μπούρδα είπα κι εγώ για το λόρο μην το δένεις κόμπο, άλλο ο 2D υπέρηχος άλλο ο 3D της Μαρίας.. Μου ήρθε να του πω μωρέ μαλάκα, αν είναι έτσι τότε τι την λες την παπαριά και τζάμπα τον άλλο τον αγχώνεις. 🤯   Έρχετε και ο άντρας μου μέσα, τελειώνει με τον υπέρηχο που μου έκανε, μου μετράει και την πίεση και μας λέει πάμε στο γραφείο. Λέει ραντεβού την άλλη Τρίτη τι ώρα;; Λέω γιατρέ ότι ώρα σε βολεύει.. Όλα καλά;;; Και λέει αυτός ναι όλα καλά, ο καρδιοτοκογράφος οκ! η πίεση καλούτσικη, το αμνιακό εντάξει.. Λέω γιατρέ τι θα κάνουμε με το θέμα του τοκετού;; Και αρχίζει αυτός.. πήγες λέει στη Μαρία και την είπες για το λόρο και καλά ότι παίρνω λόγια από αυτόν και τα μεταφέρω στη Μαρία.. Του λέω καταρχάς στη Μαρία δεν πήγα για το λόρο αλλά για τις φωτογραφίες.. και μιας και πήγα είπα να δει και το λόρο.. σου είπε μου λέει η Μαρία ότι με το μικρόβιο που έχεις δεν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά; Λέω όχι, το μόνο που μου είπε ήταν να πάρω την κολπική κρέμα και αν σπάσουν τα νερά να πάρω ενδοφλέβια αντιβίωση αυτό.. Του λέω γιατρέ δεν θα με ξεγεννήσει η Μαρία, εσύ θα με ξεγεννήσεις, εγώ από σένα περιμένω να μου πεις τι θα κάνουμε, εγώ δεν ξέρω, ούτε αποφασίζω μόνη μου. Μου λέει αυτός δεν σου είπε η Μαρία ότι με τόσους σοβαρούς παράγοντες που έχεις δεν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά; Του λέω όχι, δεν μου το ανέφερε ποτέ αυτό. Πετάγεται ο άντρας μου και λέει η Μαρία σε τέτοια βγάζει τον κώλο της απ' έξω, δεν είναι αυτή που ξεγεννάει αλλά εσύ. Λέει αυτός εγώ νόμιζα ότι γνώριζες τους κινδύνους, του λέω όχι.. γι' αυτό περιμένω εσένα να μου πεις.. Αρχίζει αυτός να λέει σε αυτό το σημείο, ότι δεν έχει ανάγκη από πελατολόγιο, ότι και καλά αν θέλουμε να πάμε σε άλλο γιατρό μπορούμε, ότι αυτός είναι υπερ του φυσιολογικού τοκετού και τα ποσοστά του είναι υψηλά οπότε δεν τρελένεται να τα χαλάει με καισαρικές, σαν να λέει ότι εμείς υπαινισώμαστε ότι μας πάει για καισαρική καθαρά για χρηματικό σκοπό.. καμία σχέση εμείς εντωμεταξύ.. και κάθομαι και σκέφτομαι εγώ εκείνη την ώρα.. τι λέει ο άνθρωπος;;; 🤯🤯🤯   Του λέω γιατρέ, ούτε εχθρό σε βλέπω, ούτε κόντρα θέλω να σου πάω.. Δυστυχώς εδώ το ξέρεις πολύ καλά ότι δεν υπάρχει γυναικολόγος που θα σε αναλάβει από την αρχή της εγκυμοσύνης μέχρι τη γέννα, αναγκαστικά πας αλλού. Εγώ εσένα διάλεξα και δεν έχω θέμα μαζί σου, ίσα ίσα, απλά περιμένω ξεκάθαρες κουβέντες, να ξέρω εξ αρχής πως θα πορευθούμε, δεν είμαι εγώ γιατρός, εσύ είσαι, εσύ ξέρεις καλύτερα. Κσι μου λέει θα μπορούσα τώρα να σου βάλω προγραμματισμένη καισαρική στις 38 εβδομάδες αλλά δεν σε βάζω ακόμη γιατί θέλω να το δούμε πως θα πάει βδομάδα με τη βδομάδα.. αν δούμε ότι όλα πάνε καλά και φτάσεις 39 εβδομάδες και το κεφάλι έχει αρχίσει και φαίνεται και με ένα σπρώξιμο βγει το μωρό εννοείται δεν σε βάζω στο μαχαίρι.. Εεε λέω πες με έτσι να καταλάβω, εξηγημένες κουβέντες..    Με έσκασε κορίτσια.. όχι τπτ άλλο, τώρα ξέρω ότι περιμένει τουλάχιστον να πάμε 38 εβδομάδες, ότι έχει σκοπό να με πάει με καισαρική, αλλά αυτό θα το δούμε ανάλογα με την υγεία μου και την υγεία του μωρού.. Δηλαδή τόσο δύσκολο τους είναι να μιλήσουν νορμάλ αυτοί οι άνθρωποι;;;   Sorry για το σεντόνι.. 😅
    • melitiniღ
      Φεβρουάριος… μήνας καρδιάς, με ψίθυρους αγάπης και αγκαλιάς. Κι από ένα χάδι τρυφερό, μωράκια ανθίζουν σ’ ένα μυστικό.

      Από melitiniღ · Δημοσίευση

      Ναι ρε γαμώτο! Εδώ στο τέρμα Θεού, αρχές Αλάχ που ζω.. δεν υπάρχει γυναικολόγος που ταυτόχρονα να είναι και μαιευτήρας. Οπότε έχεις άλλον έξω που σε παρακολουθεί και τον πληρώνεις αδρά.. ιδιώτη.... και πας σε άλλον προς το τέλος της εγκυμοσύνης στο νοσοκομείο για να σε ξεγεννήσει.  Εγώ αυτή η γιατρός που έχω γενικά, η γυναικολόγος μου, ασχολείται κυρίως με εγκυμοσύνες και ότι αφορά τους μεγάλους υπερήχους, αυτόν τον γιατρό που είναι στο νοσοκομείο τον ξέρει γιατί ήταν συμφοιτητές στην ιατρική. Οπότε την αρχή της εγκυμοσύνης την αναλαμβάνει αυτή και το τέλος, τη γέννα δηλαδή την αναλαμβάνει αυτός. Εννοείται ότι στο νοσοκομείο υπάρχουν και άλλοι γιατροί, απλά αυτός είναι το όνομα και ο καλύτερος εκεί μέσα. Αυτός είναι ο μόνος που είναι υπέρ του φυσιολογικού τοκετού, αλλά είναι δυστυχώς λίγο παρμένος από ότι καταλάβατε.. δηλαδή θέλεις διερμηνέα για να καταλάβεις τι θέλει να πει ο ποιητής κάθε φορά. Δεν μιλάει ξεκάθαρα. Είναι πολύ παρεξηγήσημος, δεν είμαι η μόνη δηλαδή που έχω θέματα μαζί του, οι περισσότερες κοπέλες είναι.. και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω ακούσει είτε άντρες είτε γυναίκες να είναι στα πρόθυρα τσακωμού μαζί του. Ναι! η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε εξ αρχής να μου πει σε πάω σε καισαρική, κάτι το οποίο δεν κάνει.. θέλει να δει πως θα ανταποκριθεί το σώμα μου στις εβδομάδες που έρχονται και ανάλογα θα πράξει. Εντάξει σε αυτό του βγάζω το καπέλο, απλά το θέμα είναι ότι πρέπει όπως είπα να μυρίζεις τα νύχια σου για να καταλάβεις τι θέλει να πει ο ποιητής. Την απόξεση που χρειάστηκε να κάνω στην πρώτη εγκυμοσύνη αυτός μου την έκανε, και έκανε πολύ καλή δουλειά, γι' αυτό και τον εμπιστεύομαι, γι' αυτό και τον επέλεξα, αλλά ξέρω ότι είναι ιδιάζουσα περίπτωση.. 😅

  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...