Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Η σωματική τιμωρία του νηπίου με μερικές ξυλιές στον πισινό μπορεί τελικά να σας γυρίσει μπούμερανγκ, υποστηρίζουν Αμερικανοί ερευνητές σε σχετικό άρθρο τους που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Τα παιδιά που τιμωρούνται σωματικώς συχνά, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εκδηλώσουν επιθετικές συμπεριφορές όπως να εμπλέκονται σε καβγάδες, να καταστρέφουν πράγματα ή να εκφράζουν κακία προς άλλα άτομα.

Παλαιότερη έρευνα είχε καταλήξει σε παρόμοια αποτελέσματα, αλλά δεν είχε συνυπολογίσει πως τα επιθετικά παιδιά είχαν ξεκινήσει την ζωή τους ή άλλους παράγοντες που μπορεί να είχαν επηρεάσει τα αποτελέσματα. Αν και η νέα έρευνα δεν αποδεικνύει ότι η σωματική τιμωρία προκαλεί επιθετικότητα, διαπιστώνει ότι υπάρχει σχέση που υφίσταται ακόμη και μετά την εξαίρεση αρκετών άλλων πιθανών εξηγήσεων.

Η Δρ Κάθριν Τέιλορ και οι συνεργάτες της στην Ιατρική Σχολή Δημόσιας Υγείας και Τροπικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Tulane της Νέας Ορλεάνης μελέτησαν στοιχεία από παλαιότερη πληθυσμιακή μελέτη που είχε επικεντρωθεί σε οικογένειες από 20 μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ.

Οι ερευνητές είχαν μιλήσει με τις μητέρες όταν τα παιδιά ήταν τριών ετών και πάλι όταν είχαν συμπληρώσει το πέμπτο έτος. Με βάση τη συμπεριφορά των παιδιών, σχεδόν τα μισά εντάχθηκαν στην κατηγορία της «υψηλής επιθετικότητας» και τα άλλα μισά σχεδόν στην κατηγορία της «χαμηλής επιθετικότητας».

Περισσότερα από τα μισά παιδιά των 2.500 που απάρτιζαν το δείγμα, είχαν τιμωρηθεί σωματικά τον μήνα πριν την συνέντευξη της μητέρας. Και όσα είχαν «φάει» ξύλο πάνω από δύο φορές σε ηλικία τριών ετών είχαν διπλάσιες πιθανότητες να είναι πολύ επιθετικά σε ηλικία πέντε ετών.

Ακόμη και όταν συνυπολογίστηκαν οι αρχικές διαφορές ως προς την επιθετικότητα και άλλοι παράγοντες (η ψυχολογική κακοποίηση, η μητρική κατάθλιψη και η κατάχρηση ουσιών), οι πιθανότητες παρέμεναν αυξημένες.

Αν και οι επιστήμονες βασίστηκαν στις δηλώσεις των μητέρων, οι απόψεις των τελευταίων απηχούν τα στοιχεία πίσω από τις συστάσεις των επιστημόνων κατά της σωματικής τιμωρίας.

Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα λοιπόν, η σωματική τιμωρία οδηγεί στην επιθετικότητα. Και μπορεί μεσοπρόθεσμα να έχει αποτέλεσμα αλλά μακροπρόθεσμα είναι επώδυνη. Αντ' αυτού λοιπόν καλύτερη είναι η λεκτική νουθεσία και άλλες μη σωματικές τιμωρίες.

Σε περίπτωση που αυτά τα μέτρα δεν είναι αποδοτικά τότε ο γονιός θα πρέπει μάθει ο ίδιος τεχνικές αυτοδιαχείρισης του θυμού του. Πάντως από στατιστικές έρευνες προκύπτει ότι έως και το 90% των γονιών χτυπούν τα παιδιά τους.

Δημοσίευση

Ετσι είναι κορίτσια!

Αλλωστε κ όλοι οι ψυχολόγοι είναι ξεκάθαροι..Ότι κάνει ένας γονιός στο παιδί του,

είναι σαν να του δείχνει την αποδεκτή συμπεριφορά..

Το παιδακι δηλαδη,αν το χτυπάς θεωρεί οτι κ αυτό πρέπει η μπορεί να χτυπάει..

ΥΠΟΜΟΝΗ,ΑΓΑΠΗ κ..βαθιές αναπνοές όταν φτανουμε στα όριά μας!!

  • 3 weeks later...
Δημοσίευση

Είναι απαράδεκτο, να χτυπάς το παιδί σου, και να μην μπορείς και του εξηγήσεις με λογία και με πράξεις τι είναι καλο και τι οχι.

Επειδή πραγματικά εχω ζωντανό παράδειγμα Γνωστής μου που το μονό που ξέρει ειναι να χτύπα το παιδι της οπου βρει και οπου φτανει , ειναι τραγικο!! :evil::evil::evil:

Εχει κανει ενα παιδάκι τρομοκρατημένο προς εκεινη και επιθετικό με λογια και με πράξεις προς ολα τα παιδάκια.

Θελει υπομονη, και οπως λεει και η Βανια η βια φέρνει βια και ο διάλογος διάλογο. :D

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...