Κορίτσια όπως μπορεί να έχετε ξαναδιαβάσει κάποιες από μένα, έχω ένα αγοράκι 4 μηνών. Σήμερα έπαθε κάτι το οποίο με τάραξε πάρα πολύ, έχασα 10 χρόνια απ΄τη ζωή μου.

Εκεί που καθότανε στο ριλάξ του στο σαλόνι και έπαιζε, εγώ ήμουν δίπλα στην κουζίνα, άκουσα ξαφνικά απότομα κλάμα, απ'αυτο που μελανιάζει και δεν παίρνει ανάσα. Τον σήκωσα αμέσως, πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα αλλά συνέχιζε να μην παίρνει ανάσα, μελάνιασε, τον φύσηξα στο πρόσωπο, τίποτα, τον χτυπούσα στην πλάτη, τίποτα...τα δευτερόλεπτα περνούσαν, μας κόπηκαν τα πόδια με τον άντρα μου, ξαφνικά σταμάτησε το κλάμα και έμεινε ακίνητος, με τα μάτια ανοιχτά, αλλά δεν καταλαβαίναμε αν ανασαίνει, του άνοιξα το στόμα, τον ταρακούνησα λίγο, του μιλούσα και μετά ξαναέκλαψε και κατάλαβα οτι παίρνει ανάσα κανονικά. Προφανώς κάτι τον πόνεσε, δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά. Ένα λεπτό πρέπει να κράτησε ο όλος πανικός αλλά κορίτσια τώρα που τα γράφω και τα ξανασκέφτομαι κλαίω...Το έχει ξαναπάθει αυτό, να κλάψει έτσι και να πάρει ανάσα μετά απο 3-4 δευτερόλεπτα, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμο. Πραγματικά σήμερα κόντεψα να πεθάνω απο τον πανικό μου. Έχει καμιά σας παρόμοια εμπειρία? Ξέρετε τι κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις? Σας παρακαλώ βοηθήστε με....

fotin γεια χαρα , να χαιρεσαι το μωρακι σου !

Σιγουρα τρομαξες με το περιστατικο , δεν νομιζω οτι υπαρχει γονιος που δεν θα τρομαζε απο κατι τετοιο..Ενημερωσες τον παιδιατρο σας σχετικα με το θεμα? ..Ειναι σημαντικο να το κανεις ισως σου δωσει μια ιδεα για το τι μπορει να συνεβει κ πως μπορεις αν βρεθεις ξανα σε παρομοια κατασταση κατι που βεβαια ευχομαι να μην συμβει..Ισως κατι οπως λες να τον πονεσε η να τρομαξε ..το καημενο ..Παντως αυτο που εκανες να το φυσηξεις στο προσωπο ξερω οτι βοηθαει μας το ειχε πει η παλια μας παιδιατρος για τις διδυμες γιατι η μια απο τις δυο καποτε οταν ειχε προβλημα με τα δοντακια της εκλαιγε σπαρακτικα με αποτελεσμα για δεπτερολεπτα να κανει να παρει ανασα ..

Παντως νομιζω οτι καλο θα ηταν να συμβουλευτεις τον παιδιατρο σας αμεσα ..

Και γω νομίζω οτι πρέπει να συμβουλευτείς τον παιδίατρό σου.

Τουλάχιστον να μη του ξανασυμβεί του καημενούλη...

Πόνεσε η ψυχή μου

fotin καλησπέρα!Και μόνο που σκέφτομαι τι περάσατε... τουλάχιστον δεν ήσουν μόνη σου.Κι'εμένα ο μικρός μου το πάθαινε αυτό αλλά όχι για τόση ώρα και συνερχόταν με το φύσημα στο πρόσωπο,να φανταστείς το έπαθε και στη βάφτισή του και τρόμαξε όλος ο κόσμος!Επειδή το πάθαινε συχνά απο το κλάμα είχαμε και εμείς ανησυχήσει και το είπαμε στον παιδίατρο και μας είπε οτι δεν μπορεί να "μείνει" απο αυτό το πράγμα γιατί ο άνθρωπος ανασαίνει και απο τη μύτη.Μόλις μας το είπε αυτό μας καθυσήχασε να σου πώ την αλήθεια και και το είδαμε με διαφορετικό μάτι το θεμα αλλά το φύσημα,φύσημα.Προσπάθησε να μην το σκέφτεσαι αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα για να το ξεπεράσεις σε καταλαβαίνω πολύ καλά.Εννοείται να το πείς στον παιδίατρο.

Να σου ζησει το μικρακι σου

κοπελα μου και γω συγκινηθηκα και

θυμηθηκα τα δικα της κλαμματα οταν

δυσκολευομουν και γω να καταλαβω

τι βασανιζει το μικρο μου...

η αληθεια ειναι οτι ειναι παραξενο να κλαιει

χωρις εμφανη λογο τόσο γοερατόσο ωστε

να του κοβεται η αναπνοη..

αλλα αντεδρασες ψυχραιμα μπραβο σου!

Μπορει ναναι πολυ δυνατοι κολικοι

αλλα οπως και να εχει καλο θα ηταν

να μιλησεις με τον παιδιατρο

μπορει να σε ηρεμησει....

ενα παιδακι σε αυτην την ηλικια

μπορει να κλαιει για πολλους λογους...

χωρις να αγχωνεσαι...μιλα με τον γιατρο

και ολα θα πανε καλα!

Σου ευχομαι να ενα γλυκο βραδυ

φιλακια στο μωρουλινι σου!!

Σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις σας και το κουράγιο που μου δίνετε...

Εννοείται πήρα την παιδίατρο, ήταν καθησυχαστική, μου είπε οτι αυτό λέγεται Σύνδρομο Κατακράτησης Αναπνοής και το παθαίνουν συνήθως τα παιδάκια που είναι νευρικά, δύστροπα, απαιτητικά κτλ (όπως ο δικός μου καλή ώρα). Δεν παθαίνει τίποτα λέει το μωρό, λιποθυμάει και επανέρχεται απο μόνο του, αλλά να προσέχω μην κάνει καμιά φορά σπασμούς (αχ Παναγία μου, το λέω κι ανατριχιάζω). Αν λέει το κάνει πολλές φορές, ας τον πάμε σε έναν παιδονευρολόγο για να μου φύγει η ιδέα οτι είναι κάτι άλλο. Παντως μου είπε οτι αν το ξανακάνει, να μην πανικοβληθούμε και πέσουμε όλοι από πάνω του γιατί μετά θα το κάνει επίτηδες για να μας κάνει οτι θέλει. Ξέρει λέει πως είναι δύσκολο για έναν γονιό να παραμείνει ψύχραιμος σε τέτοια περίπτωση αλλά πρέπει λέει να προσπαθήσω.

Τώρα φοβάμαι κάθε φορά που πάει να κλαψει αλλά το παίζω ψύχραιμη για να μη με πάρει χαμπαρι...επίζω να μην το ξαναπάθει...Αυτά κορίτσια μου, να είστε καλά και να χαίρεστε τα μωράκια σας!

καλημερα εμεις ειχα παθει το ιδιο σκηνικο περυσι...

ηταν του Αγ νικολαου στη γιορτη του μπαμπας μας κ καθοταν στο καρεκλακι ηταν 1μιση ετων επεσε κ απο τη τρομαρα του εκλαιγε δεν πηρε ανασα κ εσβησε στα χερια μου μελανιασε κ γυρισαν τα ματια του καλα περιττο να σου πω οτι εγω επαθα αμοκ ευτυχως η μανα μου σαν πιοι ψυχραιμη τον παιρνει του ριχνει νερακι στη μουρη κ επανηλθε...

καλα δεν υπαρχει μπιο τρομερο πραγμα απο αυτο που εζησα βεβαια με εμαθε να ειμαι πιο ψυχραιμη κ να αντιδραω σωστα κ να μην καθομαι με σταυρωμενα χερια κ να κλαιω....

απο τοτε αν τυχει κ κλαψει χαρη ανασα του λεω δεν εχει ξανατυχει ποτε κ φυσικα ευχομαι να μην ξανατυχει σε κανενα παιδακι

k εμεις σε μικρο βα8μο ομως το εχουμε (μερικα δευτερολεπτα)

υπομονη !