Συμπεριφορα 2χρονου με την αφιξη του νεογεννητου

[vasiliki81]

Καλησπερα μανουλες.

Θα ηθελα να θεσω ενα θεμα το οποιο ειμαι σιγουρη οτι εχει ξανασυζητηθει αλλα θα ηθελα να το εκφρασω πιο προσωπικα.

Το θεμα μου ειναι η αλλαγη συμπεριφορας του γιου μου 2 ετων ακριβως απο τοτε που γεννηθηκε η αδερφη του 15 ημερων σημερα.Μικρο το διαστημα για να διαπιστωσω την αλλαγη και να προλαβει να γινει προβλημα..θα μου πειτε.Κι ομως! Οχι απλα εχει γινει προβλημα αλλα πραγματικα εχω απελπιστει.

Η συμπεριφορα του γιου μου εχει τα εξης χαρακτηριστικα: εχει γινει απιστευτα ανυπακουος,ειναι υπερδραστηριος,δεν θελει να κοιμαται,ειναι επιθετικος προς εμενα οταν κυριως θηλαζω το μωρο,λεει συνεχεια τα ιδια πραγματα και αρνειται σχεδον παντα να φαει το φαγητο του ζητωντας μου να του δωσω σοκολατα ,γλυκα και οτι αλλο του ερχεται στο μυαλο.Με λιγα λογια καθ ολη τη διαρκεια της ημερας τον κυνηγαω για να μην κανει αταξιες και προσπαθω να συννενοηω μαζι του μιας και τις περισσοτερες φορες αδιαφορει για οτι και να του λεω και δειχνει κλεισμενος στον εαυτοο του.Ειναι κατα τη γνωμη σας ολα αυτα συμπτωματα ζηλιας?Πως αντιμετωπιζονται οταν εχεις και ενα νεογεννητο μωρο να φροντισεις?

Θα χαρω να μου πειτε τη γνωμη σας γιατι πραγματικα καποιες στιγμες της ημερας βρισκομαι σε αδιεξοδο.Σας ευχαριστω !

[kyriaki78]

Καλημέρα και να χαίρεσαι τα παιδάκια σου

Πιστεύω πώς όλα αυτά που περιγράφεις είναι καθαρά δείγματα ζήλιας.

Είναι φυσιολογικό το παιδάκι σου να νιώθει έτσι καθώς απο εκεί που είχε την απόλυτη φροντίδα και αγάπη από εσένα, εισέβαλλε ξαφνικά ένα τρίτο πρόσωπο στην οικογένεια έτοιμο να διεκδικήσει τα μέχρι τώρα κεκτημένα του. Όλα αυτά τα κάνει λοιπόν από αντίδραση και με στόχο να κερδίσει τη προσοχή σου. Αυτό που πρέπει εσύ να κάνεις είναι σαφώς να μην τον παραμελείς και να του αφιερώνεις χρόνο κατα τη διάρκεια της ημέρας. Ζήτα από ένα τρίτο πρόσωπο να προσέχει έστω και για μία ώρα το μωρό και κάνε πράγματα με το γιο σου οι δυο σας όπως μια βόλτα στο πάρκο, στη παιδική χαρά ή ακόμη και ψώνια στο σουπερ-μάρκετ. Αλλά και στο σπίτι μπορείτε να κάνετε πράγματα οι δυο σας την ώρα που κοιμάται το μωρό όπως το να ζωγραφίσετε, να παίξετε με πλαστελίνες κλπ..Επίσης είναι σημαντικό να τον αφήνεις να συμμετέχει στη φροντίδα του μωρού όπως την ώρα του μπάνιου να του ζητάς να σου φέρει τη πετσέτα του ή τις κρέμες του. Και επίσης να είσαι πολύ γενναιόδωρη με τις αγκαλιές και τα φιλιά και να του λες συνεχώς πόσο πολύ τον αγαπάς τονίζοντάς του ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στα συναισθήματά σου λόγω του μωρού.

Ελπίζω να βοήθησα..

[vasiliki81]

σε ευχαριστω πολυ Κυριακη για την απαντηση σου..

πιστευεις πως ο παιδικος σταθμος σε αυτη την ηλικια θα ηταν καλη ιδεα για να εκτονονεται και να περναει καπως πιο δηλιουργικα το πρωινο του?η ειναι πολυ νωρις?

[elisa]

Γεια σου Βασιλικηνα σου ζησουν τα παιδακια σου...Εχω και εγω ενα αγορακι 28 μηνων και ενα αλλο μολις 12 ημερων αρα βρισκομαστε περιπου στην ιδια κατασταση.Εμενα ο μικρος ολο θελει να πηγαινει και να τον φιλαει και να τον χαιδευει αλλα που και που δειχνει την ζηλια του ειτε ουρλιαζοντας ειτε κανοντας το αντιθετο απο αυτο που του λεω...Εφαρμοζω ολα αυτα που ειπε η Κυριακη!!!!!

Πηγαινοντας τον παιδικο σταθμο πιστευω θα γινουν χειροτερα τα πραγματα γιατι ετσι θα νομιζει οτι τον διωχνεις απο το σπιτι για να μεινεις με το μωρο.Κανε αυτα που ειπε και η Κυριακη και ελπιζω να καλυτερευσει...

[Sakoulina]

Καλησπέρα και απο εμένα και να σου ζήσουν τα παιδάκια σου. Εχω και γω μια κορούλα 20 περίπου μηνών και ένα αγοράκι 1,5 μηνών άρα και οι ανησυχίες μου είναι κοινές με σένα.

Την 1η μέρα που ήρθαμε στο σπίτι με τον μικρό δεν σου κρύβω πως τα πράγματα ήταν ιδιαίτερα δύσκολα με τη Ραφαέλα να κλαίει κάθε φορά που με έβλεπε να θηλάζω τον μικρό....απο τη 2η όμως μέρα και κάθε μέρα που περνάει τα πράγματα καλυτερευουν και ελπίζω να παραμείνουν έτσι. Ότι σου είπαν τα κορίτσια είναι βοηθητικό και κυρίως φρόντισε να τον κάνεις να νιώθει σημαντικός και μεγάλος, βοηθώντας σε μέσα στη καθημερινότητα με το μικρό : π.χ. ζήτα του να σε βοηθάει στο άλλαγμα της πάνας ή στο μπανάκι του. Εμείς αυτό κάνουμε στο μπανιο βέβαια η Ραφαέλα γίνεται μουσκίδι και κάθε άλλο παρά βοηθάει αλλά μπρος στην ηρεμίας όλων μας τι είναι μια βρεγμένη μπλούζα?

επιπλέον, αν έχεις κάποιον να σου προσέχει το μωρό έστω και για λίγο μπορείς να παίρνεις τον μεγάλο και να πηγαίνετε καμιά βολτίτσα οι 2 σας, ή αν αυτό δεν γίνεται, να παίρνει κάποιος τον μεγάλο και να τον βγάζει ο ίδιος έτσι ουτως ώστε να αποσυμφορίζεται η κατάσταση στο σπίτι. Εμείς μέχρι να 40ντήσω την έβγαζε έξω ο άντρας μου ή η μαμά μου και τώρα το έχω αναλάβει εγώ.

δεν σου κρύβω πως είναι στιγμές που με αγριοκοιτάζει, δεν σου κρύβω πως είναι στιγμές που θέλω να ζουλίξω στα χάδια το μικράκι μου αλλά συγκρατιέμαι. Νομίζω πως το παν είναι να νιώθουν τα μεγάλα μας εξίσου σημαντικά, όπως και πριν την "εκθρόνισή" τους.

[karamelenia]

Γειά σου Βασιλική, να σου ζήσουν τα παιδάκια σου!!!

Μην ανησυχεις το παιδάκι σου απλώς προσπαθει να σου τραβήξει την προσοχή που νομίζει ότι έχασε εξ αιτίας του μωρού!Αν κάνεις αυτά που σου είπαν και τα κορίτσια και είσαι όσο γίνεται πιο ψύχραιμη θα το ξεπεράσετε Επίσηςνα μην ξεχνάς να μιλάς και στο μωρό για τον μεγάλο αδερφό, όταν αυτός είναι κει και σε ακούει, και να λές πόσο καλό παιδί είναι πόσο αγαπάει το μωράκι σας, πόσο θα ήθελές να γίνει και αυτό σαν τον αδερφό του, και πόσα πράγματα θα του μαθαίνει. Να είσαι σίγουρη ότι θα καμαρώνει και θα μεγαλώση η αυτοπεποίθησή του.

Κάτι επίσης σημαντικό που θέλει προσοχή είναι να μην γίνεται κουβέντα μπροστα του για την ζήλια ούτε σχόλια τύπου: πάρτον και αυτόν αγκαλιά να μη ζηλεύει ή κρίμα είναι το παιδί και τέτοια

Απο εμπειρία σου λέω ότι όσο δείχνεις ότι σε απασχολέι η συμπεριφορά του τόσο θα χειροτερεύει!!!

Σας ευχομαι τα καλύτερα!!!

[lovie]

Αυτό το θέμα είναι το μοναδικό μου άγχος αυτόν τον καιρό που περιμένω να γεννήσω...

Η κόρη μου είναι σχεδόν 22 μηνών και είμαι ήδη στο μήνα μου. Προβληματίζομαι ιδιαίτερα για το τί θα κάνω αλλά δεν μπορώ να ξέρω και να προδικάζω καταστάσεις. Αυτό που με σώζει ίσως , είναι το γεγονός οτι τη θηλάζω ακόμη οπότε δε θα νιώθει 'ριγμένη' τουλάχιστον σ'αυτό. Ίσως δεινοπαθήσω εγώ έχοντάς την συνέχεια και περισσότερο 'σκουλαρίκι' αλλά δεν μπορώ να κάνω και αλλιώς.

Το σίγουρο είναι πως θέλω να τη στηρίξω σωστά και θα της αφιερώνω προσωπικό χρόνο μόνο μαζί μου. Το σημαντικό για μένα είναι να μη νιώσει παραγκωνισμένη.

Προς το παρόν δίνει φιλάκια στην κοιλιά, μου λέει διάφορα για το νινι (θα το παίζω, θα το αγαπάω κλπ) αλλά νομίζω πως θα καταλάβει τα πάντα όταν το δει πλέον μέσα στο σπίτι.

Προσωπική μου άποψη είναι πως ο παιδικός στην παρούσα φάση δεν είναι καλή λύση διότι θα θεωρήσει το παιδί οτι το διώχνεις από το σπίτι. Προσπάθησε να περνάτε περισσότερο και ποιοτικό χρόνο μόνο μαζί χωρίς το μωρό. Σίγουρα θα τον βοηθήσει.

Καλό κουράγιο και καλή δύναμη!

[mama eva]

καλησπερα κ απο εμενα ..

Το αγχος μου ηταν απο τοτε που εμαθα οτι ημουν εγκυος στην Αριαδνη το πως θα το παρουν οι διδυμες ..Ειχα στρεσαριστει παρα πολυ σε σημειο να σκεφτομαι οτι ισως τα κοριτσια μου σκεφτουν οτι τα εγκαταλειπω , η τα εξαναγκαζω σε μια νεα πραγματικοτητα με ενα ακομα μελος στην οικογενεια ..Ευτυχως το ξεπερασα γρηγορα με την βοηθεια του αντρα μου η οποια ηταν κατι παραπανω απο πολυτιμη..Μιλησα στα κοριτσια για την εγκυμοσυνη τι θα συμβει ,οτι θα εχουν ενα αδερφακι , καναμε σχεδια για το πως θα το ονομασουμε , πως θα ειναι κτλ.Αυτο το εκανα μεχρι κ την ημερα που πηγα να γεννησω ..Πλυση εγκεφαλου θα μου πειτε ..Θεωρησαμε με τον αντρα μου οτι ισως μ'αυτο τον τροπο να προετοιμαζοταν σταδιακα για την νεα πραγματικοτητα ..Ακομα κ οτι θα παει η μαμα για μερικες μερες στο νοσοκομειο για να φερει το μωρο ηξεραν ..Αποφασισαμε να γραφτουν σε παιδικο σταθμο αρκετους μηνες πριν γεννησω γιατι οπως εγραψε πριν κ μια αλλη κοπελα αλλιως θα το μεταφραζαν σας διωγμο απο το νεο μωρο ..Οι κορες μου ηταν 28 μηνων οταν γεννηθηκε η Αριαδνη ..Απο την αρχη προσπαθησα οσο μπορουσα γιατι σιγουρα η κουραση οταν υπαρχουν αλλα δυο παιδακια στο σπιτι συν ενα νεογεννητο ειναι τεραστια , να μην της παραγκωνισω αλλα να συνεχισω στο βαθμο που ηταν εφικτο τις δραστηριοτητες που ειχαμε μεχρι τοτε αποκλειστικα δικες μας με μικρες ισως αλλαγες ..Την Αριαδνη την εβλεπαν για αρκετο καιρο σαν κουκλα , να την χαιδεψουν να με βοηθησουν να την ταισουμε , να την αλλαξουμε , να της κανουν χαρες στο μπανιο της κτλ ..Δεν λεω οτι τα πραγματα ειναι ειδιλιακα για μας ..Εχουμε σιγουρα τις ασχημες στιγμες οι οποιες ειναι αρκετες ομως το θεμα ειναι να ληγουν γρηγορα ..

Θα σου ελεγα αν ο μικρος σου δεν πηγαινει παιδικο να μην το ξεκινησεις αμεσα τουλαχιστον γιατι θα το θεωρησει οτι τον παραγκωνιζει το μωρο ..Σιγουρα με ολα αυτα που κανει προσπαθει να κερδισει πισω αυτο που νομιζει οτι εχασε ..δηλαδη εσενα ..Και γω πιστευω οτι αν αντιδρασεις στην συμπεριφορα του θα γινει ακομα πιο εντονη ..Δωσε του χρονο να συνηθισει την ιδεα , ξερω οτι ισως δεν ειναι ευκολο ομως ειναι κ αυτος μικρο παιδακι ..Οπως ελεγαν τα κοριτσια προσπαθησε να οργανωσεις δραστηριοτητες οπου θα ειστε οι δυο σας αποκλειστικα ..Αφησε για λιγο αν μπορεις το μικρουλη στον μπαμπα του κ καντε εστω ενα γυρω στο τετραγωνο ..οι δυο σας ..σιγα σιγα θα δει οτι η μαμα ειναι εδω ..δεν την εχασε οπως νομιζε.. Εμεις αυτο που λεγαμε σ'οσους ερχοταν για να δουν την Αριαδνη στο σπιτι μας ηταν να πηγαινουν πρωτα στις μεγαλες κ κατοπιν σ'εκεινη ..Εχει λειτουργησει θετικα αυτο προς το παρον ..

[kyriaki78]

σε ευχαριστω πολυ Κυριακη για την απαντηση σου..

πιστευεις πως ο παιδικος σταθμος σε αυτη την ηλικια θα ηταν καλη ιδεα για να εκτονονεται και να περναει καπως πιο δηλιουργικα το πρωινο του?η ειναι πολυ νωρις?

Καλημέρα Βασιλικούλα!! Νομίζω ότι δεν είναι καλή ιδέα το να ξεκινήσει το παιδί σ' αυτή τη φάση παιδικό σταθμό γιατί έτσι θα νομίζει ότι το διώχνεις απ' το σπίτι για να μείνεις μόνη με το μωρό και θα το εκλάβει σαν απόρριψη. Και εκτός απ' αυτό θα σου αρρωσταίνει συνέχεια στο σταθμό και θα κολλάει και το μωράκι.

Άστο καλύτερα για του χρόνου

[beboulinos]

κορίτσια καλημέρα και από μένα! Έχω κι εγώ ένα αγοράκι 50 ημερών και ενα αγοράκι 2,5 χρονων..

Τώρα τελευταία αντιλαμβάνεται ο μεγάλος ότι το μωρό ήρθε για να μείνει και διεκδικεί όλο και περισότερο το χρόνο μου.

Στη μια μεριά θηλάζω το μωρό και με το άλλο χέρι φτιάχνουμε παζλ, ζωγραφίζουμε ή παίζουμε με τις φιγούρες του καραγκιόζη! Επίσης μιλάω στο μωρό και του παινεύω τον αδελφό του! ο μεγάλος με βοηθάει όσο γίνεται ( φέρνει την πανα ππίλα σαλιάρα κλπ) Όλα κυλούν αρκετά ομαλά.

Αυτό που δεν κάνω ποτέ και σας το δίνω σαν συμβουλή έιναι να μην αντιληφθεί το μεγάλο παιδί ότι πρέπει να αλλάξει κάτι στην συμπεριφρά του εξαιτίας του μωρού. Δηλαδή δεν του λέω μη φωνάζεις γιατί θα ξυπνήσεις το μωρό αλλά του λέω ότι με πονάει το κεφάλι μου και γενικώς αν πρέπει να αλλάξει η συμπεριφορά του εξαιτίας του μωρού΄του το παρουσιάζω ότι πρέπει να το κάνει εξαιτίας μου ή για άλλους λογους άσχετους με το μωρό!!

Αυτά από μένα να χαιρόμαστε τα μωράκια μας και να ειναι γερά.

[Panayiota]

Κοριτσια γεια σας και απο μένα!!!

Και εγω σε λιγες μερες πρωτα ο Θεος θα φερω στον κοσμο το 2ο μωρακι μου. Ο πρωτος μου γιος θα ειναι 21 μηνων.

Περιμενω και εγω να δω πως θα ειναι αν και πιστευω οτι θα αντιδρασει οπως ολα τα παιδακια της ηλικιας του.

Δηλαδη στην αρχη θα δειξει εκπληξη και μετα θα αρχισει να διεκδικει τα "κεκτημενα" του.

Αυτο που με αγχωνει ειναι το θεμα θηλασμου και τι θα κανω αν θελει και ο μεγαλος να θηλασει;

Σας εχει τυχει;;;Τι λενε σε ενα παιδακι αν στο ζητησει;;;;

Παιδικο και εγω δεν τον εστειλα.Αφου μπορουσα να ειμαι σπιτι μαζι του το προτιμησα.Ασε που φοβηθηκα μη μου φερνει ιωσεις και κολλησει και ο μικρουλης.