Το κοριτσακι μου!

[ziz]

Κοριτσια μου γεια σας!!!

Αργησα λιγο, αλλα τωρα αρχιζω να συνηθιζω τη νεα μου ζωη με τη μικρη μου και βρηκα λιγο χρονο να σας πω κ εγω την ιστορια μου...

Λοιπον,ειχα μια πολυ καλη εγκυμοσυνη κ το μονο που με στεναχωρουσε ηταν οταν στους τελευταιους υπερηχους βλεπαμε παντα τη μικρη σε ισχιακη προβολη κ συζητουσαμε με το γιατρο μου πλεον για καισαρικη.Εγω ηθελα παααρα πολυ να ζησω τη γεννα αλλα κ στον τελευταιο υπερηχο ειδαμε οτι ενω η μικρη προσπαθησε να γυρισει δεν τα καταφερε τελικα και ετσι κλεισαμε το περιφημο ραντεβου μας στο μαιευτηριο για τις 28/8/10.

Πηγα λοιπον,Σαββατο πρωι στις 7 για την απαραιτητη προετοιμασια κ στις 9 θα εμπαινα για την καισαρικη.

Αφησα τον καλο μου με τις δυο..γιαγιαδες κ μπηκα στο δωματιο προετοιμασιας.Εκει με ανελαβαν δυο μαιες για την κλασικη διαδικασια,αιμοληψια,ξυρισμα,κλυσμα(σχεδον το...ευχαριστηθηκα μετα απο τοοοση δυσκοιλιοτητα ).Σε λιγακι πηγα για καρδιογραφημα κ περασα στον προθαλαμο του χειρουργειου.Εκει με βρηκε κ ο γιατρος μου κ μου εδωσε δυναμη με το χαμογελο του(να'ναι καλα ο ανθρωπος) γιατι αν κ το επαιζα ανετη ειχα αγχωθει λιγακι.

Στις 8 και κατι μπηκα στο χειρουργειο οπου μου εγινε η επισκληριδιος(λιγο ενοχληση ενιωσα μονο) και ξεκινησε η προετοιμασια.Η αναισθησιολογος συνεχως με ρωτουσε κ με τσιμπουσε για να δει αν με εχει πιασει η αναισθησια κ εγω ενω δεν ενιωθα τιποτα,απο φοβο μηπως δεν με πιασει της ελεγα να περιμενει ακομη

Σε λιγο μου λεει ο γιατρος μου "ξεκιναμε" κ παιρνω βαθια ανασα.Στο ενα μου χερι ο ορος κ στο αλλο να μου παιρνουν την πιεση,ενιωθα σαν...σταυρωμενη αλλα προσπαθουσα να χαμογελω.Δεν καταλαβα τιποτα.Ρωτησα αν με ανοιξαν κ οταν πηρα θετικη απαντηση δεν το πιστευα!Καταλαβαινα μονο μια πιεση κ κατι να...ανακατευει τα σωθικα μου,αλλα καθολου πονο.

Στις 9.10 ειδα το γιατρο μου να σηκωνει τη μικρη μου μπροστα μου για να τη δω κ ακουσα το πιο υπεροχο κλαμα που εχω ακουσει ποτε.Μια μαια την εφερε διπλα μου κ εκει φυσικα εκλαψα κ της χαιδεψα το κεφαλακι.Την πηραν γρηγορα για να την πανε στους δικους μου κ συνεχισαν την επεμβαση.Οπως αποδειχτηκε,η μικρη προσπαθουσε να παρει θεση ηταν ομως τυλιγμενη στο λαιμο κ για αυτο δεν μπορουσε...Γεννηθηκε 3080 κ 52 εκατοστα,ιδια ο αντρας μου!

Στις 10 περιπου ειχαν ολα τελειωσει κ ημουν ετοιμη για να με δουν οι αγαπημενοι μου πριν με πανε στο δωματιο ανανηψης.Το μονο που με δυσκολευε ηταν ενα απιστευτο τρεμουλο,απο την επισκληριδιο,που με εκανε να...χτυπαω κομπρεσερ κ δεν μπορουσα με τιποτα να το ελεγξω.

Καπου εδω να ευχαριστησω μεσα απο την καρδια μου το γιατρο μου που δεν με αφησε στιγμη μονη,ηρθε στο δωματιο ανανηψης με φιλησε κ με χαιδεψε κ γενικα μου φερθηκε κ τους 9 μηνες σαν συγγενη του κ οχι σαν πελατισσα.

Στις 11 με ανεβασαν στο δωματιο κ σε λιγο ηρθαν κ οι δικοι μου.Λιγο αργοτερα,μου φεραν κ το κοριτσακι μου.Δεν το πιστευα κ ακομη μου φαινεται απιστευτο πως αυτο το πλασμα ηταν μεσα στην κοιλια μου τοσο καιρο.

Εμεινα 4 μερες στο μαιευτηριο κ γνωρισα δυο πολυ καλες κοπελες,τις συγκατοικους μου,με τις οποιες αλλαξαμε τηλεφωνα κ μειλ κ επικοινωνουμε ακομη.

Σημερα 21 μερες μετα,μου φαινεται σαν ονειρο το χειρουργειο κ μου το θυμιζει μονο η τομη Κοιταζω το παιδακι μου κ ευχαριστω το Θεο κ το γιατρο μου που ολα πηγαν κατ'ευχην κ αξιωθηκα να ζησω αυτες τις στιγμες.

Συγνωμη για το μεγαλο ποστ (εκανα και...περικοπες )αλλα πραγματικα οσα κ να γραψει καποια για αυτην την εμπειρια ειναι λιγα.

[ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ]

Na ου ζησει!!!! Να ειναι γερη και να την καμαρωσετε οπως ποθειτε!!!

[Anastacia]

Na sου ζησει το κοριτσακι σου!!!!

Να την δεις οπως ποθεις!

ακριβως 1 χρονο διαφορα εχουν οι κορουλες μας!!! \:D/

[leticia]

Nα σας ζήσει!!!Όπως επιθυμείτε να την δείτε και καλή λοχεία.