Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

etoile! έγραψε:

Βρε παιδια, δε καταλαβαινετε οτι ναι μεν το δικαιουται, αλλα αμα τους πιεσει πολυ, ναι θα της δωσουν την αδεια και οταν πλεον θα μπορουν να την διωξουν χωρις να εχουν προβλημα με το νομο, θα την απολυσουν. Στην Ελλαδα ζουμε!!! Δεν εχετε καταλαβει τι γινεται;;; Ειδικα στην επαρχια!!!

Οσο για σενα βρε κουκλα μου, θα σε στεναχωρησω με αυτο που θα πω, αλλα και η μαμα σου δεν ειναι υποχρεωμενη να αλλαξει ολη της τη ζωη για να ερθει να σε βοηθησει. Συγγνωμη κιολας, αλλα βλεπω οτι εμεις τα παιδια ολο εχουμε απαιτησεις και καποιες φορες ξεφευγουμε. Ναι, οι γονεις μας μεγαλωσαν, εκαναν το καθηκον τους και πρεπει πια να ξεκουραστουν.Δε γινεται να τους γεμιζουμε με τις δικες μας ευθυνες. Ουτε να θυμωνουμε αμα δε μπορουν να μας βοηθησουν. Κατι που βλεπω παρα πολυ συχνα γυρω μου. Και ειμαι σιγουρη οτι η μαμα σου θελει, αλλα δε μπορει. Ειδικα αμα εχει τον μπαμπα σου. Παρε μια κοπελα να το εχει ή παρακαλα την πεθερα σου μηπως και την πεισεις!!! Αμα την καλοπιασεις παρα πολυ, σιγουρα θα βοηθησει!!! :)

Στη χειροτερη θα πας στη μαμα σου το παιδι και θα το βλεπεις το Σαββ/κο. Δε βλεπω αλλη λυση.

θα συμφωνησω μαζι σου . κοριτσια καποια στιγμη πρεπει να συηδητοποιησουμε οτι τα παιδια μας ειναι απκελιστικα δικη μας ευθυνη και μονο εμεις επειλεψαμε να κανουμε οικογενεια καιεμεις πρεπει να βρουμε τον τροπο.Στη συγκεκριμενη περιπτωση δνε ειναι οτι ζηταμε παο την γιαγια αν κρατησει το εγονι για ενα Σαββατοκυριακο η για μια συγκεκριμενη μερα αρα της επιβαλλουμε να αλλαξει τον τροπο ζωης της ξερετε χουν και οι ονεις μας δικαιωματα δνε σημαινει οτι ολα πρεπει να γυριζουν γυρω απο ταενηλια παιδια τους . Ειδες μεσα απο ολο αυτο το καθολου ευχαριστι σκηνικο πηρες την ευθυνη να πεις δνε θα γνω υοχειρειο του καθε εργοδοτη και εψαξες και βρηκε λυση τωρα αν χρειαστει παρακαλεσε τη μαμα σου αν μπορει και της ειναι ευκολο να ερθει καπια συγκεκριμενη περιοδο που εκεινη θα μπορει .Το ξερω ειναι δυσκολος ο καιρος με τις δουλειες αλλα απο τη στιγμηπου δνεεχεις καμια βοηθεια ουε για παιδκο σταθμο μηπως θα επρεπε ενα διαστημα να σταματησεις την δουλεια καινα εισια εσυ κοντα στο παιδι σου ; Τουλαχιστον τοσο οσο θα ειναι σε ηλικια να μπορει να το κοιτα η πεθαρα σου που ειναι κοντα .

Δημοσίευση

μαρακι ειναι πολυ λεπτο το θεμα ...το μωρακι σου δεν μπορεις να το αφησεις τοσο μικρουλη νομιζω πρεπει να περασει ενα τριμηνο.αλλα δεν ειμαι και ειδικη να σου πω σιγουρα.εχει ενα δικιο και η πεθερα σου το μωρακι θα ειναι πολυ μικρο.εγω εχω κοντα τα πεθερικα μου και η αληθεια ειναι οτι αγχωνομουν απο τωρα που και κεινοι κρατανε το μωρο της συνηφαδας μου.ομως μετα απο οριμη σκεψη και επειδη ειμαι και βρεφπνηπιαγωγος κατεληξα στο οτι το παιδι γενικοτερα θελω να μεγαλωσει σε ενα πιο δημιουργικο περιβαλλον και οχι με παππουδες και γιαγιαδες.τωρα ευτυχως δεν δουλευω αλλα οταν θα δουλεψο θα πιασω καπου part time και θα το γραψω για τις λιγες αυτες ωρες σε ενα βρεφονηπιακο.μεχρι τοτε θα εχω τη βοηθεια της πεθερας μου οπως μου εχει πει.ευτυχως που υπαρχουν κι αυτοι.

καποια λυση θα βρεις κοριτσακι μη πανικοβαλεσαι,απλα κοιταξε να ρυθμισεις λιγο το θεμα με τις πρωτες μερες να σαραντισει το μωρακι!!

να προσθεσω οτι δεν εχουμε την οικονομικη ανεση ουτε να μη δουλευω αυτη τη στιγμη,ουτε μετα που θα το γραψουμε βρεφονηπιακο.αλλα τα βγαζουμε τσιμα τσιμα,απλα διαλεξαμε τον δυσκολο δρομο προσορινα εστω μεχρι να γινει ενος το μωρακι με το καλο οταν γεννηθει.δεν ξερω αν υπαρχει αυτη η δυνατοτητα να το κανεις κι εσυ αυτο γιατι κι εγω αν ειχα κι αλλο παιδι δεν ξερω αν θα την παλεβαμε να μη δουλευω,παντως δικαιουσαι να παρεις αυτη την αδεια ασχετα με ολα τα αλλα!

Δημοσίευση

Ο εργοδότης σου είναι και πολύ μ@@@@@@ς :angry: με Μ κεφαλαίο.Τι σημαίνει επαρχία.Και εκεί υπάρχουν οι ίδιοι νόμοι.Μην υπογράψεις τίποτα.Δικαιούσαι 2 μήνες πριν το τοκετό και 2 μήνες συν μια εβδομάδα μετά και βέβαια το μειωμένο σου ωράριο.Η άδεια δίνεται και για να μπορέσεις να μείνεις με το μωράκι σου περισσότερο καιρό αλλα και ο οργανισμός σου να μπορέσει να έρθει πάλι στα φυσιολογικά του.Ξέρεις πως είναι οι ορμόνες σου μετά την γέννα κοριτσακι μου;Δεν είναι τυχαίο που η λοχεία κρατάει 40 μέρες.Τόσο χρειάζεται και μια νέα μανούλα για να αισθανθεί καλύτερα.Εσύ μπορεί να θες να είσαι τυπική απέναντί του και να φοβασαι ότι θα σε απολύσει.Πως είσαι σίγουρη ότι ακόμα και να γυρίσεις χωρίς να διεκδικήσεις αυτά που όλοι οι εργοδότες γνωρίζουν ότι δε θα σε απολύσει για αλλους λογους,βάζοντάς σε να υπογράψεις κάτι άλλο.Μην χαντακώνεις τον εαυτό σου και ίσως και τις άλλες μέλλουσες μανούλες που μπορεί κάποτε να εργασθούν σε αυτόν τον ....Καλή εγκυμοσύνη εύχομαι και μη φοβάσαι.Ο εργοδότης σου θα επρεπε να φοβάται.

Δημοσίευση

Εγώ πάντως καταλαβαίνω τους φόβους της Μαρίας για απόλυση. Γνωρίζω περίπτωση εργαζόμενης που κατήγγειλε τον εργοδότη και μετά δεν την προσλάμβανε κανείς. Αυτό ισχύει γενικά στην αγορά, όχι μόνο στην εργοδότηση. Αν κάνεις, π.χ. μήνυση σε τράπεζα, είτε την κερδίσεις, είτε τη χάσεις, μετά καμία τράπεζα δε θα σε δεχτεί ως πελάτη.

Αυτό που θα πρέπει να γίνει στην προκειμένη περίπτωση, είναι να ξεσηκωθείτε ομαδικά, να βγείτε στα κανάλια (δυστυχώς αυτά είναι τα σημερινά δικαστήρια), να πάτε στον αρμόδιο υπουργό, να φωνάξετε. Αλλά και σ' αυτήν την περίπτωση, σίγουρα πολλοί θα αδικηθούν, θα χάσουν τις δουλειές τους και θα δυστυχήσουν για το κοινό καλό. Όπως είναι τα πράγματα, όμως, τώρα στην Ελλάδα, ποιος τολμά να κάνει κάτι;

Όσο για τη μαμά, θα συμφωνήσω με τα κορίτσια που είπαν ότι δεν είναι υποχρεωμένη να έρθει. Γι' αυτό και στο πρώτο μου ποστ έγραψα ότι είναι παράλογη που αξιώνει να εγκαταλείψεις νεογέννητο και όχι επειδή αρνείται να έρθει. Συμφωνώ με τις προλαλήσασες, ότι οι μανάδες δεν είναι υποχρεωμένες να παρατάνε τη ζωή τους για τα παιδιά τους, κι ότι τα παιδιά πρέπει να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Στην περίπτωσή σου, βέβαια, η όποια βοήθεια είναι απαραίτητη. Το να έρθει η μάνα σου για ένα-δύο μήνες δεν είναι και τόσο φοβερό γι' αυτήν, ούτε και τόσο τεράστια θυσία. Αν πας το μωρό σε σταθμό ή φέρεις κοπέλα, τότε θα δουλεύεις για να τους πληρώνεις. Δε θα ήταν καλύτερα να σταματούσες τη δουλειά;

Δεν έχεις κάποια φίλη που να μπορεί να στο προσέχει έναντι χαμηλής αμοιβής;

Δημοσίευση

Και εγώ τους καταλαβαίνω τους φόβους της αλλά τελικά πάνω σε αυτό πατάνε ορισμένοι και παρανομούν.Δε λεω να πάει να κάνει καταγγελία,απλά να ενημερώσει τον εργοδότη της ότι θα πάρει τις άδειες που δικαιούται και θα γυρίσει στην δουλειά της όποτε ορίζει ο νόμος.Στο κάτω κάτω δεν της τις χρωστάει.Δηλ.τι θα κάνει αυτός,θα της πει όχι και θα την απολύσει.Το να σε διώξει κάποιος απο τη δουλειά αυτό μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή και για οποιαδήποτε λόγο.Τουλάχιστον να ξέρεις ότι έχεις πάρει όλα όσα δικαιούσαι.Αποψή μου είναι βέβαια,το τι θα κάνει η Μαρία είναι δικό της θέμα.Η μαμά της και η πεθερά της δεν μπορείς να τους υποχρεώσεις να βοηθήσουν εαν οι ίδιες δε θέλουν.Εάν όμως υπάρχει μεγάλη ανάγκη και δεν είναι άρρωστες θα μπορούσαν από μόνες τους να προτείνουν για λίγο καιρό να κρατήσουν το μωρό μέχρι η Μαρία να ψάξει εναλλακτικές λύσεις με καθαρότερο μυαλό.Τα παιδιά σου θα βοηθήσεις,εδώ ξένοι και σε βοηθάνε.Πάλι άποψή μου. :ohmy:

Δημοσίευση

Μαρακι μου καλημερα κ χρονια πολλα.Σε οτι αφορα τη δουλεια σου δεν ξερω τι επιπλεον να σου πω απο αυτα που σου ειπαν τα υπολοιπα κοριτσια.Σε οτι αφορα ομως το θεμα της βοηθειας απο τους γονεις, εκει θα διαφωνησω με τις περισσοτερες.Δηλαδη βρε κοριτσια θελετε να μου πειτε οτι εσας σας μεγαλωσε αποκλειστικα η μαμα σας???Γιατι εμενα μια ζωη οι γιαγιαδες μου με κρατουσαν..Δηλαδη αμ δε μεγαλωνω τα παιδια μου αμ δεν ξεβολευω τη ζωη μου κ για τα εγγονια μου??Δηλαδη η χαρα της γιαγιας ποια ειναι?Να λεει οτι εγινε γιαγια κ να απαιτει να ακουσει το ονομα της?Και δε νομιζω να ειναι τοση πια μεγαλη θυσια να βοηθησεις για λιγο το παιδι σου.Και απο τη στιγμη που βοηθας το ενα δεν καταλαβαινω γιατι να μην βοηθησεις και το αλλο.Μαρακι ελπιζω να την βρεις την ακρη χωρις να αγχωνεσαι και με το καλο να ερθει το μωρακι σου.Φιλακια

Δημοσίευση

θεωρω οι οταν ενας ανθρωπος ενηλικιωνετε και θεωρειοτι ειναι ετοιμος να κανει τη δικη του οικογενεια αυτοματα αποδεσμευετε απο τον ομφαλιο λωρο των γονιων σιγουρα ειναι γονεις και αγαπανε το παιδι τους και βεβαια τα εγγονια τους αυτο ομως δε σημαινει οτι ειναι υποχρεωμενοι απο καποιον νομονα μεγαλωσοπυν και τα εγγονια .Εμενα προσωπικα η μαμα μου μεγαλωσε τρια παιδια δνε πηγεγα δουλεια αν και ο πατερας μου δουλευε σε τρεις για να αμς μεγαλωσει προσωπικα ουτε αυτο μου αρεσει να εχειςεννα γονιο καινα μην το βλεπεις αλλα τουλαιστον ειμασταν καθε Κυριακη ολοι μαζι , η γιαγια και ο παππους ηταν στις επισκεψεις μας εβλεπαν και τους βλεπαμε οποτε θελανε .Λεμε οτι οι γονεις μας ειναι υποχρεωμενοι απεναντισε εμας και στα παιδια μας εμεις τοτε δεν εχουμε καμα υποχρεωση απεναντι τους ; Αν φυγει απο τη ζωη ενας απο τους δυο γονεις μας αιμενει μετεωρος ο αλλος τι πρεπει να κανουμε ; καιμην σκεφτομαστε μονο τους δικους μας γονεις ΟΧΙ να σκεφτομαστε και τα πεθεραικα μας γιατι και αυτοι γονεις το ανρα μας ειναι αρα κι απο αυτους απαιτουμε να προσεχουν τα παιδια μας ; Πολλες φορες εδω μεσα εχει αναφερθει η κοντρες μα τα πεθερικα δνεξερω θεωρω οτι ειμαστε λιγο εγωιστες τα θελουμε ολα κομενα και ραμμενα επανω μας ναι να μας κρατανε τα παιδια - να μας βοηθανε στο νοικοκυριο αλλα εμεις να μην παμε να φαμε μια κυριακη ολοι μαζι επειδη μας βγαζουν αποτις συνηθειες μας .Γι αυτο λεω οτι απο τη στιγμη που κανεις οικογενι πρεπει να πορευεσε μονο σου αν δνε θελεις να εχεις υποχρεωσεις δνε μπορεις να εχεις και απαιτησεις .

Απο την αλλη σαφως και υπαρουν και καποιες π[εριπτωσεις εκτατης ανγκης εκει ναι χρειαζομαστε τους γονεις μας .Εγω βεβεια τοτε που χρειαστηκα ανθρωπο ειχα το Σταυρο στο νοσοκομειοτο ιδιο διαστημα ηταν και ο πατεαρς μου στο νοσοκομειο η μαμα μου ηταν διπλα του δεν μπορουσε να φυγει επειδη του κρυβαμε οτι ειχαμ ετο μωρο μεσα η αδερφη μο ετρεχε αναμεσα στα δυο νοσοκομεια και το ιδι διατδξα ειχα και την ανιψια μου εμσα με μικροεπεμβαση .Δεν ειχα κανεναν μια εβδομαδα μεσα και πλενομουν στ νοσοκομειο οσο μπορεις να πλυθεις στεγνωνα τα ρουχα στο καλοριφερ και η πεθερα μου εμ πηρε τηλεφων και με ρωτησε πως να ερθει στο Πιαδων πεντελης !ημαρτον γυριζει ολο το κοσμο αλλα δεν ηξερε πως να ερθει εκει και τελικα πηγε εκδρομη στην ανιψια της .....Τα σχολια δικα σας , οταν εκενε εκεινη επεμβαση στο ποδοτης δε πατησα και το ειπα στον αντρα μου πηγαινε εσυειναιμανα σουκαι εχει υποχρεωση εγω ομως καμια .

Δημοσίευση

Θα συμφωνήσω σε όλα με τη Βάνια.

Κι εγώ με τους γονείς μου μεγάλωσα. Η γιαγιά μου έμενε στο σπίτι μαζί μας, αλλά επειδή ήταν πολύ ηλικιωμένη, και είχε πολλές φοβίες, ότι θα πεθάνει άξαφνα, κ.λπ., δεν αναλάμβανε ευθύνες και δεν ήθελε να μας προσέχει, ειδικά βράδι. Η άλλη μου γιαγιά έμενε με την ανύπαντρη κόρη της. Πάντα βρισκόταν κάποιος να μας κρατήσει, αλλά την κύρια ευθύνη την είχε η μάνα μου. Σταμάτησε από τη δουλειά και ξανάρχισε όταν πήγαμε σχολείο. Δούλευε πάλι, όμως, μόνο τα πρωινά, έτσι ώστε το απόγευμα να είναι μαζί μας.

Δεν πιστεύω ότι οι γιαγιάδες είναι άμοιρες στο μεγάλωμα του παιδιού. Πάντα κάπου θα χρειαστούν. Αλλά άλλο να προσέχουν το παιδί την ώρα που η μάνα δουλεύει κι άλλο να παρατήσουν το σπίτι και τον άντρα τους για να εγκατασταθούν στο σπίτι της κόρης ή της νύφης για να της κρατάνε τα παιδιά και το νοικοκυριό. Επειδή γνωρίζω πολλές τέτοιες περιπτώσεις (με την πιο ακραία να είναι η μητέρα εργαζόμενη και η κόρη όχι, και να της κάνει η μάνα όλες τις δουλειές του σπιτιού και το μαγείρεμα και να της προσέχει και το παιδί όποτε χρειάζεται), διαφωνώ και πιστεύω ότι, όταν κάποιος παντρευτεί και κάνει παιδιά, πρέπει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Η περίπτωση της Μαρίας, τώρα, είναι από τις περιπτώσεις που συντρέχει άμεση βοήθεια κι αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος, η μάνα της θα μπορούσε να κάνει μια θυσία και να ξεσπιτωθεί για ένα διάστημα, αφού η κοπέλα βρίσκεται σε αδιέξοδο...

Δημοσίευση

γεια σας και απο μενα.το κατανοω οτι καποιες κοπελες λογω δουλειας χρειαζονται τη βοηθεια της μαμας τους,αλλα σε καμια περιπτωση οι γιαγιαδες δεν ειναι υποχρεωμενες να κρατουν τα εγγονια τους.τα παιδια ειναι αποκλειστικα δικη μας ευθυνη.εφοσον κανουμε τον οικογενειακο μας προγραμματισμο και αποφασιζουμε να κανουμε παιδια,πρεπει να ξερουμε οτι θα τα μεγαλωσουμε κιολας.εμενα η μαμα μου μεγαλωσε 3 χωρις καμια απολυτως βοηθεια και δουλευε κιολας και εγω μεγαλωνω το παιδι μου χωρις καμια βοηθεια εκτος απο αυτη του αντρα μου.την κορη μου δεν την εχω αφησει ουτε για να παω στο περιπτερο.και να σας πω κατι?χαιρομαι για αυτο. αν κατι δεν παει καλα με την ανατροφη της θα ξερω οτι θα εχω μονο τον εαυτο μου να κατηγορησω.και επειδη ειμαι ενας ανθρωπος με τρελη αδυναμια στους γονεις του,θα ελεγα πρωτα να σκεφτομαστε και οτι αυτοι οι ανθρωποι εχουν δικαωμα να ξεκουραστουν και πως εμεις,τα παιδια τους,θα κανουμε τη ζωη τους ευκολοτερη και πιο ευχαριστη τωρα που πραγματικα το χρειαζονται...μη ρωτας τι εκανε ο γονιος σου για σενα,τωρα που εγινες γονιος το ξερεις.κανε κι εσυ τωρα για εκεινον,το εχει αναγκη οπως θα το εχεις καποτε και εσυ.φυσικα και δεν βαζω ολους τους ανθρωπους σε ενα τσουβαλι,αυτη ειναι μονο η προσωπικη μου αποψη...

Δημοσίευση

H άποψη που διάβασα τελευταία με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Δεν ειναι υποχρεωμενοι οι γονεις να μεγαλωσουν κανενα εγγονι- ουτε ειναι καταδικασμενοι να ασχολουνται μ'αυτα ισοβια.

Ωστόσο το παράδειγμα της κοπέλας που εγραψε το ποστ, είναι κάτι ιδιαίτερο- έχει πρόβλημα με την δουλεια της και ζηταει βοηθεια απο την μάνα της -οχι απο την φίλη της που πάνε για καφέ.

νομιζω απο ανθρωπια και μονο -προς το συνανθρωπο- θα πρεπει να βοηθαμε ο ενας τον αλλο- και οχι να επικαλουμαστε δικαιολογιες του στυλ 'δεν μαρεσει το μερος' για να αποφυγουμε το 'χωσιμο'.

ετσι το νιωθω..

Δημοσίευση

Συμφωνώ μαζί σου Κουκίδα..

Στο κάτω κάτω, δεν είπε κανείς να παρατήσει τα πάντα και να πάει να της μεγαλώσει το παιδί! Λίγη βοήθεια στην αρχή χρειάζεται... και ποιος τη χρειάζεται; Το παιδί της! Δηλαδή έλεος, αν δε βοηθήσουμε το παιδί μας, ποιον θα βοηθήσουμε;; Αύριο μεθαύριο δηλαδή, αν βλέπεις ότι το παιδί σου χρειάζεται τη βοήθειά σου, θα σφυρίζεις αδιάφορα επειδή πλέον ενηλικιώθηκε και "ας τα βγάλει πέρα μόνο του";;;

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας είναι η ενδο-οικογενειακή στήριξη. Με τα καλά της και τα στραβά της, δεν αντιλέγω.. Αλλά αν δεν υπήρχε κι αυτή και μάλιστα με την τρέχουσα οικονομική κατάσταση, όχι μέσο όρο ένα παιδί ανά οικογένεια δε θα'χαμε.. θα'χαμε εξαφανιστεί ως έθνος!

Βέβαια, όλα ξεκινάνε από τον εργοδότη. Αν ο εργοδότης ήταν σωστός και άφηνε την κοπέλα να πάρει τις άδειες που δικαιούται (που κι αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση, ειδικά τώρα με την κρίση)... αν από το κράτος να το θέσω πιο σωστά, υπήρχε μεγαλύτερη υποστήριξη για τις μητέρες, όπως συμβαίνει σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, δε θα χρειαζόταν να κάνουμε καν όλη αυτήν την κουβέντα...

Δημοσίευση

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ! ΧΘΕΣ ΕΙΧΑ ΠΑΕΙ ΛΑΜΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ. ΕΚΕΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΞΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ "ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ? ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΗΣΕΙ?" ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΑΜΕ: " ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΟΥΜΕ". ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΗΚΕ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ, Η΄ ΟΤΙ ΑΠΛΩΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ. ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΗΣ ΑΝΕΦΕΡΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕΙ ΕΚΕΙΝΗ. Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΤΟ ΞΕΚΟΨΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟ ΜΩΡΟ, ΣΥΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 4 ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΥΦΑΔΑΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ 6 ΜΗΝΩΝ. ΣΥΜΦΩΝΩ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ. ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΑ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΠΙΒΑΡΥΝΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΕΡΣΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΠΟΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΩ ΕΙΧΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ, ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ. ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΚΟΠΕΥΩ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΟΤΙ ΠΗΓΑΖΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΠΑΛΙ, SORRY!

Δημοσίευση

Μαρία μου δε μας κουράζεις.. Εδώ είμαστε για να μοιραζόμαστε.. για να βοηθάμε.. για τα εύκολα.. για τα δύσκολα.. για όλα!!

Εύχομαι όλα να πάνε καλά με την εγκυμοσύνη σου, με το καλό να κρατήσεις το μωράκι σου αγκαλιά.. κι από κει και πέρα, θα την βρεις την άκρη, είμαι σίγουρη! Θέληση να υπάρχει... κι από ότι καταλαβαίνω, υπάρχει! ;):kiss:

Δημοσίευση

Μαρία, μακάρι τελικά η μητέρα σου να αποφασίσει να έρθει να σε βοηθήσει. Η δική σου περίπτωση είναι πάρα πολύ δύσκολη, με την οικονομική κρίση δε σε παίρνει να χάσεις τη δουλειά σου, και νομίζω το να φέρεις γυναίκα είναι οικονομικά ασύμφορο.

Όσο για την πεθερά σου, αφού ήδη προσέχει δύο παιδιά (νομίζω δεν είχες διευκρινήσει ότι σου προσέχει και το μεγαλύτερο παιδί σου) δεν έχει και πολύ άδικο.

Αν τελικά δεν έρθει η μάνα σου, δεν μπορείτε να κάνετε βάρδιες με τον άντρα σου για να είναι πάντα κάποιος στο σπίτι; Τουλάχιστον τα πεθερικά μου αυτό έκαναν που δεν είχαν καθόλου βοήθεια.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...