Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

  • Απαντήσεις 60
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Εσύ πόσων χρονών είσαι;

Κατ' αρχήν, επιβεβαίωσε την εγκυμοσύνη σου κάνοντας χοριακή γιατί τα τεστ δεν είναι ποτέ εντελώς αξιόπιστα. Μετά θα του το πεις και θα δεις τι θέλει κι αυτός. Γιατί τώρα μόνο νομίζεις. Αν όντως θέλει να το ρίξεις, πιστεύεις ότι οι γονείς σου θα σε στηρίξουν ή θα σε πιέσουν κι αυτοί να το ρίξεις; Εσύ είσαι φοιτήτρια ή δουλεύεις; Μπορείς να αναλάβεις μόνη σου ένα παιδί;

Δημοσίευση

Μάλλον και εσύ πρέπει να είσαι μικρούλα αφού ο φίλος σου είναι 25 και φεύγει φαντάρος. Είναι σίγουρα μια δύσκολη κατάσταση και μια πολύ δύσκολη απόφαση από μέρους σου, γιατί να είσαι σίγουρη ότι συνήθως οι άντρες δεν μπορούν να καταλαβουν τα αισθήματα μιας γυναίκας σε ότι αφορά την εγκυμοσύνη, ακόμα και αυτοί που μας αγαπάνε πολύ και αληθινά. Εγώ θα σε συμβούλευα να μιλήσεις με το σύντροφό σου πρώτα και με τους γονείς σου επίσης. Εγώ σαν μαμά θα στήριζα τα παιδιά μου σε οτιδήποτε αποφάσιζαν και τα παιδιά μου είναι αγοράκια.Μακάρι και οι γονείς σου να μπορέσουν να σταθούν δίπλα σου γιατί εσύ θέλεις να το κρατήσεις από οτι λές. :dry:

Δημοσίευση

Καλη μου eleria μονο εσυ μπορεις να ξερεις τι πρεπει να κανεις.Εμεις δεν μπορουμε να σου πουμε απολυτα...Συζητησε το με το φιλο σου κ την οικογενεια σου,ζυγισε την κατασταση οπως λεει κ η Θέλω να γίνω μαμά!.Αν οπως λες δεν υπαρχει περιπτωση να το ριξεις,τοτε σκεψου απο εδω κ στο εξης πως θα προχωρησεις τη ζωη σου με το μωρακι αυτο(αφου βεβαια επιβεβαιωσεις πρωτα οτι υπαρχει εγκυμοσυνη).Εγω σου ευχομαι να σου πανε ολα καλα :)

Δημοσίευση

Εleria μου,συμφωνω με τα κορίτσια πως μόνον εσυ ξέρεις την απάντηση! Καταρχήν,επιβεβαίωσε την εγκυμοσύνη.Έπειτα κάτσε σκέψου ΕΣΥ τι θές,κ πως μπορείς να χειριστείς την ζωή σου με ενα μωράκι κ τι θα κάνεις σε όποια περίπτωση κ έπειτα συζήτησέ το με το συντροφό σου.Όλα καλά θα πάνε,ο,τι κ να αποφασίσεις να είναι αυτό που πραγματικά θες!

Δημοσίευση

Ελερια μου,διάβασα για την μαμά σου δεν σε αφληνει να το ρίξεις κ ο φίλο σου να το κρατήσεις...Εσύ κοριτσάκι μου τι θες??!Το ιδανικό θα ήταν να είναι κ ο πατέρας κ η μητέρα σύμφωνοι,αλλά δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία περίπτωση.Εσύ όμως τι θες,αυτό να καθήσεις να σκεφτείς πρώτα...!

Δημοσίευση

eleria moy,sigoura psixologika 8a eisai xalia..omws katarxhn mprabo STH mama sou pou se sthrizei...einai mana kai kserei pws niw8eis.egw eimai ths gnwmhs na enhmerwseis kai tous goneis tou agoriou sou.an kai me auth th symperifora pou sou edeikse twra.. sigoura de 8a exeis eykolH zwh mazi toy ...ws pros tH sxesh sas milw..EYXOMAI OLA KALA NA SOY PANE KAI NA KANEIS AYTO POY SOY LEEI H KARDIA SOY...KAI MH KSEXNAS OTI STH KOILITSA SOY EXEIS ENA AN8RWPAKI ...APO ESENA...

EIMAI THS GNWMHS SAN MIA AGNWSTH "FILH SOY"OTI KSEREIS POLY KALA TO TI 8ES..MHN AKOYS KANENAN..EXEIS KAI TH MANOYLA SOY DIPLA SOY ...OMORFH EISAI..(8A EXEI KALA GONIDIA TO MPEMPAKI SOY)..KALH TYXH...

Δημοσίευση

Χαρα22,συγγνώμη αλλά θεωρώ πως σε τέτοια λεπτά κπροσωπικά θέματα όσο περισσότεροι εμπλέκονται τόσο πιο δύσκολα γίνονται.Τι θετικό θα αποκομίσει αν μιλήσει με τους γονείς του συντρόφου της εφόσον εκείνος εξέφρασε ηδη την αποψή του.Ενήλικες είναι.Μπορεί νέοι αλλά ενήλικες. Εκείνοι αποφασίζουν για τη ζωή τους,να παει να τους μιλήσει κ τι να μαλώσουν το "5χρονο γιό"τους να μην "ξαναχτυπήσει" τη "μικρή ελένη"??! Δεν γίνονται αυτά.Περισσότερα προβλήματα δημιουργούνται,κατά τη γνώμη μου.Είναι ένα θέμα που έχει να κάνει με τους 2 τους αρχικά,έπειτα για τον καθένα μεμονομένα.Είναι απόφάσεις ζωής αυτές ΑΛΛΑ της δικής τους ζωής κ οχι των γονιών τους.Ολά καλά θα πάνε

Δημοσίευση

Κοίτα, εγώ θα σου πω μόνο κάτι που έζησα εγώ. Όταν γνώρισα τον άντρα μου ήμουν 19 ετών. Κάποια στιγμή είχα καθυστέρηση και νόμιζα ότι ήμουν έγκυος. Τότε λέγαμε ότι αν ήμουν,ίσως να μη το κρατούσαμε. Τώρα που παντρευτήκαμε και ''τρώμε'' τη μία παλλίνδρομη μετά την άλλη (σύνολο 3), κάποιες φορές σκέφτομαι τι μεγάλη αμαρτία ήταν αυτό που έλεγα τότε! Για φαντάσου λοιπόν να είχα μείνει έγκυος τότε, να το είχα ρίξει και τώρα να είχα αποβολές, πως θα ένοιωθα!

Θέλω απλά να σου πω, ότι δε ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή. Να το σκεφτείς πολύ πολύ καλά. Γιατί μετά θα έχεις τύψεις, δε θα το ξεχάσεις.

Συγγνώμη αν σε στεναχώρησα, αλλά πιστεύω ότι θα έπρεπε να σκέφτεσαι και αυτό.

Εύχομαι τα καλύτερα. :)

Δημοσίευση

Κανείς κοριτσάκι μου δεν ξέρει καλύτερα από σένα. Η απάντηση βρίσκεται μέσα σου και την ξέρεις ήδη... και μας την είπες μάλιστα 'μη μου πείτε να το ρίξω γιατί δε θα το κάνω', 'δυστυχώς θα το μεγαλώσω μόνη μου'...

Βέβαια είναι λογικό να φοβάσαι και να αγώνεσαι για τις ευθύνες που έχει ένα παιδί. Αλλά το ότι έχεις στο πλάι σου τη μητέρα σου είναι τεράστια βοήθεια, πίστεψέ με.

Θα σου πω την ιστορία μιας φίλης μου που μοιάζει με τη δική σου. Εκείνη βρίσκεται αντιμετωπη με την εγκυμοσύνη μόλις έχει χάσει τη δουλειά της κι έχει τσακωθεί πολύ άσχημα με το φίλο της που φεύγει για Γαλλία. Φοβόταν να το πει στην υπερσυντηρητική μητέρα της που ήταν και υπέρμαχος του γάμου με το συγκεκριμένο παιδί (και οι δύο γύρω στα 25).Πήγαμε μαζί γραμμή για χοριακή και μετά στη γυναικολόγο της. Δε θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια αυτής της αυστηρής κι έμπειρης γυναίκας 'Κοπέλα μου δική σου η απόφαση, αλλά από την εμπειρία μου θα σου πω ότι ξέρω πάρα πολλές κοπέλες που μετάνοιωσαν μετά από διακοπή κυήσεως. Απ' όσες όμως κράτησαν τα παιδάκια τους, ΚΑΜΜΙΑ ΔΕ ΤΟ ΜΕΤΑΝΟΙΩΣΕ'...

Τελικά η φίλη μου κράτησε το μωράκι της -ένα κοριτσάκι όπως μάθαμε μετά. Έστειλε μήνυμα στο φίλο της ' Αυτό το παιδί είναι ο καρπός του έρωτά μας. Θα το κρατήσω ό,τι κι αν γίνει. Σε θέλω δίπλα μου, αλλά αν δεν μπορείς, δεν πειράζει. Καλό ταξίδι' Σημερα η μικρούλα είναι 4 ετών, μια ξανθιά κούκλα σα τη μαμά της. Πριν λίγο καιρό η φίλη μου παντρεύτηκε. Είχε ξαναβρεθεί με το φίλο της που γύρισε από τη Γαλλία, μόνος του ζήτησε να δει το παιδί του και είπε στη φίλη μου ότι τη θαυμάζει που ενάντια σε όλους πήρε την απόφαση να κρατήσει το παιδί τους, της ζήτησε συγγνώμη που την πίεσε να το ρίξει, την ευχαρίστησε που δεν τον άκουσε και την παρακάλεσε να είναι ξανά μαζί να μεγαλώσουν από κοινού το παιδί τους.Η μικρούλα έλαμπε, ήταν στο γάμο των γονιών της το πιο όμορφο παρανυμφάκι. Είπα στη φίλη μου 'αυτή είναι η ολοκλήρωση της ευτυχίας σου'. Και μου απάντησε 'η ολοκλήρωση της ευτυχίας ήταν η γέννηση της κόρης μου. Και πάνω στην απελπισία μου παρα λίγο να μας στερήσω αυτή την ευτυχία'.

Κανείς δεν ξέρει τί του επιφυλάσσει το μέλλον... Ίσως κάποτε ο φιλος σου κάποια στιγμή να το ξανασκεφτεί όπως και ο φίλος της φίλης μου (η φίλη μου τότε έπαιρνε όρκο ότι ήταν τελειωμένη υπόθεση ο χωρισμός). Κι αν δεν το κάνει όμως, θα έχεις το παιδί σου. Και θα σαι ετυχισμένη έτσι κι αλλιώς.

Δημοσίευση

eleria έγραψε:

geo-r-gia eimai 20...h mama mou dn me afhnei na to rixw...to ksanasuzhthsa mazi tou k dn 8elei me tipota na to krathsw....auto pou 8a kanw mallon 8a to megalwsw monh mou....:(

Καλημέρα. Ένα απο τα θετικά που βρίσκω σε όλη αυτή την κατάσταση την οποία περνας είναι ότι η μαμά σου είναι κοντά σου. Πραγματικά αυτό είναι πολύ σημαντικό για σένα γιατί τουλάχιστον δεν θα κάνεις κατι που δεν θες φοβούμενη την αντίδραση των γονιών σου. Θεωρώ ότι ο φίλος σου που σε πιέζει να μην το κρατήσεις είναι λάθος. Γιατί;επειδή η σχεση σας δεν είναι χθεσινή ούτε της μιας βραδιάς. Είσαστε 2 χρόνια μαζί πράγμα που σημαίνει ότι έχετε περάσει και καλές στιγμές και κακές. Έχετε δεθεί σίγουρα έχετε κάνει όνειρα για κοινή ζωή. Μιλησέ του και εξηγησέ του ότι όπως για αυτόν ηταν ένα σοκ έτσι νιώθεις και συ.Δεν ηταν αμέτοχος στην όλη διαδικασία ούτε το έκανες μόνη σου. Συνήθως και οι άντρες που θέλουν ένα παιδί μόλις τους πεις ότι ναι θα γίνεις πατέρας η πρώτη σκέψη ίσως και η δεύτερη:"αμαν και τώρα τι θα γίνει" Κάποιοι άνθρωποι θέλουν περισσότερο χρόνο να προσαρμοστούν, συγκεκριμένα εγω στην δεύτερη εγκυμοσύνη μου πήρε πολύ πολύ χρόνο για να το δεχτώ. Όμως πρέπει να είσαι σταθερή σε αυτό που έχεις αποφασίσει το οποίο απο οτι καταλαβαίνω ειναι να το μεγαλώσεις το μωράκι,έτσι ώστε να το συνηδητοποήσει και αυτός και να αρχίσει το μυαλό του να φεύγει από τη λύση "α!η κοπέλα μου υπάρχει περίπτωση να μη το κρατήσει" Να ξέρεις ότι στη ζωή δεν υπάρχουν εγγυήσεις και αυριο να χωρίσω από τον άνδρα μου. Ομως τα παιδιά μου δεν τα αλλάζω με τίποτα :cheer:

Πίστεψε στον εαυτό σου και μην αμφιβάλεις για αυτά που αποφασισες γιατί μόνο έτσι θα βρεις και τους κατάλληλους τρόπους να το χειριστείς ;)

Δημοσίευση

To 50 % twn gunekwn exoun upostei ayth thn epembash k meta de mporoun na kanoun paidia! Exw 8eio gunekologo kai mou ta leei...ERXOnte klegontas 15xrona koritsakia k kanoun ektrwsi!

Afou exeis tin styriksi tin mamas sou ...kalitera na to kratiseis!

KAI min rikseis ta moutra sou k pas stin oikogeneia tou agoriou sou k miliseis......aytos eine 25 xronwn k apofasizei monos tou!

Aston....otan 8a dei to mwraki se ligous mines...kai niosei pragmatika oti egine pateras ..eime sigouri 100% oti 8a allaksei gnwmh ! GIATI eiste mazi 2 xronia..ayto simenei oti agapieste..apla aytos fobate tis ey8ines (opws oloi oi antres) kai giayto antidraei arnhtika!

Eyxome mikroula mou na exeis mia teleia egumosinh!!

FILAKIA se esena k sto mpempaki sou :kiss::kiss::kiss::kiss::kiss::kiss:

Δημοσίευση

koritsakia mou euxaristw para polu....telika to sigourepsa k eimai ekana k uperixo k eidame sako k xwriaki .....exoume kanei polla oneira dn 8a to antexw oute na xwrisoume oute na to rixw....an to kanw 8a to kouvalaw ontws mia zwh mesa m... k me ti dynamh na to kanw ???dn ginetai!!!!mesa m eimai tris eutuxhsmenoi h8ela kairo na meinw,alla paralila fovamai mexri na dw ti 8a ginei.......

Δημοσίευση

eleria έγραψε:

geo-r-gia eimai 20...h mama mou dn me afhnei na to rixw...to ksanasuzhthsa mazi tou k dn 8elei me tipota na to krathsw....auto pou 8a kanw mallon 8a to megalwsw monh mou....:(

Koπέλα μου καλησπέρα και συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου.

πραγματικά κοριτσι μου σου βγάλω το καπέλο αν δεν κάνεις το έγκλημα.

Το να μείνεις έγκυος είναι 50-50 ευθυνη δική σου όπως και του παρτενέρ σου, αυτή η ζωή που ερχεται είναι το παιδί σου. αν εκείνος δεν το θέλει- ξερεις πολύ καλά γιατι -δεν το θέλει-

εσυ όμως σκέψου λογικά.

μην διαπράξεις φόνο, εξαλλου είσαι τυχερή- έχεις τη μαμά σου να σε υποστηρίξει κούκλα μου.

συγχαρητήρια :) εγω μόνο συγχαρητήρια μπορω να σου δωσω

Δημοσίευση

eleria Μπράβο κ σε σένα κ στη μαμά σου!! Η συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου κ για την απόφαση που πήρες!!!

εύχομαι όλα να πάνε καλά κ να τα βρείτε με τον φίλο σου αλλα ακόμα κ αν συνεχίσεις μόνη είμαι 100% σίγουρη ότι δεν θα το μετανιώσεις ποτέ.

κ να ξέρεις ότι τα παιδιά είναι ευλογία κ μόνο καλό στη ζωή φέρνουν.

Βέβαια θα έρθουν κ δύσκολες στιγμές όπως περνάμε όλες μας, δεν είναι πάντα όλα ρόδινα, είναι δύσκολη "δουλειά" να μεγαλώνεις παιδιά αλλά είναι ΤΟ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ. του χρόνου θα σου γελάει το νινί σου κ θα λιώνεις!!

Καλή εγκυμοσύνη κ ένα γερό μωρό!!!

Δημοσίευση

eleria μπράβο σου για την απόφαση που πήρες και φυσικά ένα μπράβο και στη μανούλα σου! όλα θα πάνε καλά, θα δεις. καμιά φορά όταν ζούμε κάτι έντονο τη στιγμή που συμβαίνει, αγχωνόμαστε κ βλέπουμε έναν γολγοθά... μια καλή κ τελειόμηνη εγκυμοσύνη να έχεις κοριτσάκι μου, πιστεύω ότι ποτέ μια μανούλα δεν μετανιώνει για το μωράκι της! θα είναι ο κόσμος όλος για εμάς!

Δημοσίευση

eleria έγραψε:

koritsakia mou euxaristw para polu....telika to sigourepsa k eimai ekana k uperixo k eidame sako k xwriaki .....exoume kanei polla oneira dn 8a to antexw oute na xwrisoume oute na to rixw....an to kanw 8a to kouvalaw ontws mia zwh mesa m... k me ti dynamh na to kanw ???dn ginetai!!!!mesa m eimai tris eutuxhsmenoi h8ela kairo na meinw,alla paralila fovamai mexri na dw ti 8a ginei.......

Προσπάθησε να του δώσεις να καταλάβει τα αισθήματά σου, οτι τον αγαπάς και δεν θα ήθελες να χωρίσετε αλλά από την άλλη να του εξηγήσεις με σαφή τρόπο, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην το κρατήσεις(ξερεις η λέξη ρίξω δεν μου αρέσει, όταν μιλαμε για μωρό. Είναι 25 χρονών, άλλοι σε αυτήν την ηλικία έχουν δημιουργήσει τις οικογένειές τους απο πιο νωρίς.Μπορεί και αυτός μια χαρά να αναλάβει ευθύνες απέναντι στο μωρό. Να σταματήσει να σε πιέζει να κάνεις κατι που δε θες.Αλήθεια έχει πει τίποτα στους δικούς του;Σκέψου εαν έκανες αυτο που σου ζήταγε πώς θα μπορούσες να μείνεις μαζί του μετά; Εγώ προσωπικά δεν θα ήθελα ούτε το χέρι μου να ακουμπήσει.Καμιά φορά βέβαια όταν ζουν και οι δυο γονείς μαζι είναι ίσως χειρότερο από μια μανα που θα μεγαλώνει το παιδάκι της μόνη της. Τελικά μέσα απο όλο αυτό θα δεις το πραγματικό πρόσωπο αυτού του ανθρώπου και κατα πόσο αξίζει να είναι δίπλα σου, πάντως σίγουρα θα γίνεις και εσύ πιο δυνατή.

Δημοσίευση

αν μπορουσα να σου δωσω λιγο απο τα συναισθηματα σου οταν κρατας στα χερια σου το μωρο σου δεν θα εγραφες αυτο το ποστ! Θα ελεγες απλα "ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟΣ" Δεν θελω να σε επειρεασω στην αποφαση σου αλλα σαν φρεσκομανουλα σου λεω πως ειναι μεγαλη ευτυχια!! :)

Δημοσίευση

εγω παλι που ειμαι 3,5 χρονια μανουλα,σου λεω οτι αυτο το συναισθημα ουτε καν το φανταζεσε οτι θα το νοιωσεις.ειναι κατι μοναδικο.πανω απο ολα να το θελεις εσυ και απο οτι καταλαβα το θελεις και αφου εχεις και την στιριξη της δικης σου μανουλας,μην φοβασε τιποτα.

Δημοσίευση

Κοίτα, δε θα σου πούμε εμείς τι θα κάνεις, αλλά αν κάνεις τέτοια θυσία για το φίλο σου, πιστεύεις ότι θα συνεχίσετε για πολύ καιρό να είστε μαζί μετά απ' αυτό; Αξίζει τον κόπο;

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...