Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Ελευθεριαααααααααααααα???????Δε πιστευω να μας αφηνεις :blink: ??!!!!

Τι προβληματισμοι ειναι αυτοι πουλακι μου :P:P:P ?????

Νομιζω πως συμφωνω με την Ιφιγενεια,μαλλον συνδιασμος αυτων των 2 κ αλλων ομως παραγοντων!

Δημοσίευση

θελει μεγάλααααα............κοτσια για να απαρνηθείς τα εγκόσμια και να αφιερωθείς στον Θεο. Μπράβο σαυτους που το καταφεραν,ειναι ανωτεροι. Ντροπή σαυτους που το χρησιμοποίησαν για να ικανοποιησουν αρρωστημμένες φαντασιώσεις,φιλοδοξίες,φιλαργυρία,ματαιοδοξία κλπ Πάντως δεν το κάνουν όλοι γι τον ιδιο λόγο.

Δημοσίευση

Είπα κι εγώ, πολύ καιρό έχει να προβληματιστεί αυτό το κορίτσι, έπαθε τίποτα;

Ο μοναχισμός δεν οφείλεται σε φόβο για τη ζωή, ούτε σε βαρεμάρα. Οφείλεται σε αγάπη για το Θεό, για τον εαυτό μας και για τον κόσμο. Αν κάποιος δεν αγαπά αυτά τα τρία, τότε δεν μπορεί να είναι σωστός μοναχός.

Ο μοναχός ποτέ δεν αποκόπτεται από τον κόσμο. Ακόμα κι αν βρίσκεται στα βάθη της ερήμου ή πάνω σε ένα δέντρο, πάντοτε αποτελεί μέλος του σώματος της Εκκλησίας, πάντοτε η προσευχή και η λατρεία του γίνεται εντός της λατρεύουσας κοινότητας. Και το ίδιο ισχύει για όλους τους πιστούς.

Φυσικά, αυτή είναι η θεωρία. Από τον 3ο αιώνα μ. Χ. και εξής, οπότε και εμφανίστηκε το φαινόμενο του μοναχισμού, αυτοί που αναχωρούν έχουν διάφορους λόγους: αρχικά πήγαιναν στην έρημο για να ξεφύγουν από τους διωγμούς, μετά για να δηλώσουν την απόρριψή τους στην κρατικοποίηση και εξουσιαστικοποίηση του Χριστιανισμού επί Βυζαντίου. Επίσης και για οικονομικούς λόγους: πολλοί έπαιρναν τα παιδιά τους σε μοναστήρια επειδή δεν είχαν πόρους για να τα μεγαλώσουν, άλλοι γίνονταν μοναχοί για να έχουν φοροαπαλλαγή. Για κοινωνικούς λόγους: συχνά οι γεροντοκόρες και οι χήρες αναγκάζονταν να καταφεύγουν στα μοναστήρια, μη έχοντας άλλη επιλογή, και επίσης τύχαιναν και περιπτώσεις ζευγαριών όπου ο άντρας αποφάσιζε να γίνει μοναχός και αναγκαζόταν και η γυναίκα του να κλειστεί σε γυναικείο μοναστήρι. Για οικογενειακούς λόγους: μοναχοί καριέρας, κάτι που συνέβαινε συχνά σε αριστοκρατικές οικογένειες της Δύσης.

Και φυσικά υπάρχουν πάντοτε αυτοί που πηγαίνουν σε μοναστήρια γιατί μόνο έτσι θα αποκτήσουν εξουσία, ή ακόμα και χρήμα. Οι διάφοροι αρχιερείς από τα μοναστήρια προέρχονται, είναι αυτό που λέμε "παπάδες καριέρας".

Η ζωή του μοναχού δεν είναι καθόλου εύκολη. Φανταστείτε: είσαι κλεισμένος όλη τη μέρα σε ένα χώρο, συναναστρέφεσαι διαρκώς τα ίδια πρόσωπα, ακόμα κι αν δεν τα συμπαθείς, κάνεις αρκετές χειρωνακτικές εργασίες (καλλιέργεια της γης, εργόχειρα) και κοιμάσαι ελάχιστα, γιατί τον περισσότερο καιρό είσαι σε μια εκκλησία και προσεύχεσαι. Κάποιος που καταφεύγει στο μοναχισμό από βαρεμάρα, απογοήτευση ή φόβο για τη ζωή, δε νομίζω να αντέξει και πολύ σε έναν τέτοιο τρόπο ζωής.

Δημοσίευση

Αννα Μαρια συμφωνω σε οσα λες..αυτο τον μοναχισμο εχω στο μυαλο μου και εγω και οχι της κερδοσκοπειας...σιγουρα πρεπει να ειναι πολυ δυσκολα..οι πραγματικοι πειρασμοι δεν βρισκονται εδω ομως?και εφοσον ειναι τοσο σημαντικα τα οσα κανουν,που σιγουρα ειναι,τοτε παυουν να θεωρουνται ισοι με μας?καταλαβαινεις τι λεω?ειναι σε αλλη κλιμακα?αγιοποιουνται εν μερει αν επιτυχουν στη μοναχικη ζωη?αποριες...σε γεμισα..

Δημοσίευση

Συχνά οι μοναχοί θεωρούνται ανώτεροι από τους λαϊκούς, πράγμα που είναι λάθος. Ο μοναχισμός και ο γάμος θεωρούνται δύο ίσοι δρόμοι, αγώνα και θέωσης. Άγιος μπορεί να γίνει ο οποιοσδήποτε, είτε είναι μοναχός, είτε λαϊκός.

Πειρασμοί υπάρχουν παντού. Όλοι οι δρόμοι είναι δύσκολοι, και όλοι είναι αποδεκτοί και ίσοι!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...