ο γιος μου

[κατερινακαμ]

καλησπερα σας.το δικο μου προβλημα εχει να κανει με συμπεριφορες αλλοκοτες, κατ' εμε, τουλαχιστον του δυο ετων γιου μου. ενω δηλ. μπορει να παιζουμε ολοι μαζι μια χαρα,με τον 10 μηνων αδερφουλη του ξαφνικα αρχιζει να κλαιει και δεν μπορω να τον κανω καλα. τι συμβαινει? :(

[happymumy]

Ίσως θέλει να τον προσέξεις λιγο περισσοτερο καθώς το φυσιολογικο ειναι να δινεις περισσοτερη προσοχη στον μικροτερο γιο σου,που σε εχει περισσοτερο αναγκη..Πάντως μην ανησυχεις...Όταν ήρθαν τα δίδυμα στο σπίτι η κόρη μου ειχε κατι περίεργες ΄΄κραμπες'' που τελικα αποδειχθηκαν ανυπαρκτες.

[happymumy]

Ίσως θέλει να τον προσέξεις λιγο περισσοτερο καθώς το φυσιολογικο ειναι να δινεις περισσοτερη προσοχη στον μικροτερο γιο σου,που σε εχει περισσοτερο αναγκη..Πάντως μην ανησυχεις...Όταν ήρθαν τα δίδυμα στο σπίτι η κόρη μου ειχε κατι περίεργες ΄΄κραμπες'' που τελικα αποδειχθηκαν ανυπαρκτες.

[happymumy]

Ίσως θέλει να τον προσέξεις λιγο περισσοτερο καθώς το φυσιολογικο ειναι να δινεις περισσοτερη προσοχη στον μικροτερο γιο σου,που σε εχει περισσοτερο αναγκη..Πάντως μην ανησυχεις...Όταν ήρθαν τα δίδυμα στο σπίτι η κόρη μου ειχε κατι περίεργες ΄΄κραμπες'' που τελικα αποδειχθηκαν ανυπαρκτες.

[κατερινακαμ]

η αληθεια ειναι πως το καϊμενο το μικρακι μονο για ταϊσμα και αλλαγμα το παιρνω αγκαλια για να μην του δημιουργησω θεμα του μεγαλου. σιγουρα περναει απο φαση γιατι και εκει που ηταν κολλημενο πανω μου εδω και τρεις μερες θελει μονο τον πατερα του...ειμαι και εγω λιγο συναισθηματικουλα και αρχιζω "το παιδι δε με θελει,αγαπαει το μπαμπα πιο πολυ και τετοιες βλακειουλες"

[κατερινακαμ]

η αληθεια ειναι πως το καϊμενο το μικρακι μονο για ταϊσμα και αλλαγμα το παιρνω αγκαλια για να μην του δημιουργησω θεμα του μεγαλου. σιγουρα περναει απο φαση γιατι και εκει που ηταν κολλημενο πανω μου εδω και τρεις μερες θελει μονο τον πατερα του...ειμαι και εγω λιγο συναισθηματικουλα και αρχιζω "το παιδι δε με θελει,αγαπαει το μπαμπα πιο πολυ και τετοιες βλακειουλες"

[κατερινακαμ]

η αληθεια ειναι πως το καϊμενο το μικρακι μονο για ταϊσμα και αλλαγμα το παιρνω αγκαλια για να μην του δημιουργησω θεμα του μεγαλου. σιγουρα περναει απο φαση γιατι και εκει που ηταν κολλημενο πανω μου εδω και τρεις μερες θελει μονο τον πατερα του...ειμαι και εγω λιγο συναισθηματικουλα και αρχιζω "το παιδι δε με θελει,αγαπαει το μπαμπα πιο πολυ και τετοιες βλακειουλες"

[happymumy]

Ειναι φυσικο να ζηλευει λιγο γιατι απο εκει που μονοπωλουσε στη ζωη σας τωρα μοιραζεται τις αγκαλιτσες.Θα προτεινα να περνας καποιες ωρες της εβδομαδες ΜΟΝΟ μαζι του,χωρις την παρουσια του μπεμπη.Π.Χ να πάτε στο λουνα παρκ,στην παιδικη χαρα ή να κάνετε ΟΙ ΔΥΟ ΣΑΣ κατι που του αρεσει.

[happymumy]

Ειναι φυσικο να ζηλευει λιγο γιατι απο εκει που μονοπωλουσε στη ζωη σας τωρα μοιραζεται τις αγκαλιτσες.Θα προτεινα να περνας καποιες ωρες της εβδομαδες ΜΟΝΟ μαζι του,χωρις την παρουσια του μπεμπη.Π.Χ να πάτε στο λουνα παρκ,στην παιδικη χαρα ή να κάνετε ΟΙ ΔΥΟ ΣΑΣ κατι που του αρεσει.

[happymumy]

Ειναι φυσικο να ζηλευει λιγο γιατι απο εκει που μονοπωλουσε στη ζωη σας τωρα μοιραζεται τις αγκαλιτσες.Θα προτεινα να περνας καποιες ωρες της εβδομαδες ΜΟΝΟ μαζι του,χωρις την παρουσια του μπεμπη.Π.Χ να πάτε στο λουνα παρκ,στην παιδικη χαρα ή να κάνετε ΟΙ ΔΥΟ ΣΑΣ κατι που του αρεσει.

[Moussa]

Καλη μου κοπελα θα σου μιλησει μια "παλια καραβανα" στο θεμα παιδιων και καθαρα απο δικη μου εμπειρια.Ο μεγαλος γιος μου απο τον μικρων εχει 15 μηνες διαφορα.στην αρχη εβλεπα οτι ζηλευε αφορητα τον μικρον και προσπαθουσε να μου τραβηξει την προσοχη με καθε τροπο.Αρχικα δεν ηξερα τι να κανω μετα ομως κατι σαν θεια φωτηση μου ηρθε να του δωσω να αναλαβει πρωτοβουλιες και να συμμετεχει σε οτι εκανα στο μωρο δλδ του ελεγα "τασουλη τωρα πρεπει να ταισουμε τον μπεμπη μας θελεις να κρατας και εσυ λιγο το μπουκαλι ωστε να βοηθησεις την μαμα?" η "τασουλι θα αλλαξουμε πανα στο μωρο μας θελεις να με βοηθησεις με την κρεμουλα του?" καπως ετσι ο μεγαλος σταματησε να μου τραβαει την προσοχη με καθε χαζο που του ερχοταν και εγινε πολυ προστατευτικος και υπευθυνος στο μωρο μας.Το αποτελεσμα μετα απο 17 χρονια ακομη τον προσεχει σαν τα ματια του και τον συμβουλευει ως ο μεγαλος αδελφος.Φυσικα αυτο ειναι μια δικη μου εμπειρια και δεν σημενει οτι πρεπει να το εφαρμοσεις ντε και καλα.Απλως συμβουλη σου δινω ως η μεγαλη σου αδελφη .ευχομε τα βλασταρακια σου να αγαπηθουν και να φροντιζοντε μεχρι τα βαθια τους γεραματα .

[Moussa]

Καλη μου κοπελα θα σου μιλησει μια "παλια καραβανα" στο θεμα παιδιων και καθαρα απο δικη μου εμπειρια.Ο μεγαλος γιος μου απο τον μικρων εχει 15 μηνες διαφορα.στην αρχη εβλεπα οτι ζηλευε αφορητα τον μικρον και προσπαθουσε να μου τραβηξει την προσοχη με καθε τροπο.Αρχικα δεν ηξερα τι να κανω μετα ομως κατι σαν θεια φωτηση μου ηρθε να του δωσω να αναλαβει πρωτοβουλιες και να συμμετεχει σε οτι εκανα στο μωρο δλδ του ελεγα "τασουλη τωρα πρεπει να ταισουμε τον μπεμπη μας θελεις να κρατας και εσυ λιγο το μπουκαλι ωστε να βοηθησεις την μαμα?" η "τασουλι θα αλλαξουμε πανα στο μωρο μας θελεις να με βοηθησεις με την κρεμουλα του?" καπως ετσι ο μεγαλος σταματησε να μου τραβαει την προσοχη με καθε χαζο που του ερχοταν και εγινε πολυ προστατευτικος και υπευθυνος στο μωρο μας.Το αποτελεσμα μετα απο 17 χρονια ακομη τον προσεχει σαν τα ματια του και τον συμβουλευει ως ο μεγαλος αδελφος.Φυσικα αυτο ειναι μια δικη μου εμπειρια και δεν σημενει οτι πρεπει να το εφαρμοσεις ντε και καλα.Απλως συμβουλη σου δινω ως η μεγαλη σου αδελφη .ευχομε τα βλασταρακια σου να αγαπηθουν και να φροντιζοντε μεχρι τα βαθια τους γεραματα .

[Moussa]

Καλη μου κοπελα θα σου μιλησει μια "παλια καραβανα" στο θεμα παιδιων και καθαρα απο δικη μου εμπειρια.Ο μεγαλος γιος μου απο τον μικρων εχει 15 μηνες διαφορα.στην αρχη εβλεπα οτι ζηλευε αφορητα τον μικρον και προσπαθουσε να μου τραβηξει την προσοχη με καθε τροπο.Αρχικα δεν ηξερα τι να κανω μετα ομως κατι σαν θεια φωτηση μου ηρθε να του δωσω να αναλαβει πρωτοβουλιες και να συμμετεχει σε οτι εκανα στο μωρο δλδ του ελεγα "τασουλη τωρα πρεπει να ταισουμε τον μπεμπη μας θελεις να κρατας και εσυ λιγο το μπουκαλι ωστε να βοηθησεις την μαμα?" η "τασουλι θα αλλαξουμε πανα στο μωρο μας θελεις να με βοηθησεις με την κρεμουλα του?" καπως ετσι ο μεγαλος σταματησε να μου τραβαει την προσοχη με καθε χαζο που του ερχοταν και εγινε πολυ προστατευτικος και υπευθυνος στο μωρο μας.Το αποτελεσμα μετα απο 17 χρονια ακομη τον προσεχει σαν τα ματια του και τον συμβουλευει ως ο μεγαλος αδελφος.Φυσικα αυτο ειναι μια δικη μου εμπειρια και δεν σημενει οτι πρεπει να το εφαρμοσεις ντε και καλα.Απλως συμβουλη σου δινω ως η μεγαλη σου αδελφη .ευχομε τα βλασταρακια σου να αγαπηθουν και να φροντιζοντε μεχρι τα βαθια τους γεραματα .

[theodosia]

κατερινακαμ έγραψε:

η αληθεια ειναι πως το καϊμενο το μικρακι μονο για ταϊσμα και αλλαγμα το παιρνω αγκαλια για να μην του δημιουργησω θεμα του μεγαλου. σιγουρα περναει απο φαση γιατι και εκει που ηταν κολλημενο πανω μου εδω και τρεις μερες θελει μονο τον πατερα του...ειμαι και εγω λιγο συναισθηματικουλα και αρχιζω "το παιδι δε με θελει,αγαπαει το μπαμπα πιο πολυ και τετοιες βλακειουλες"

Αντιμετώπισα το ίδιο πρόβλημα με την κόρη μου πριν από 6 μήνες που γέννησα το αγοράκι μου.Η Αφροδίτη ήταν 2μιση χρονών.Τον μικρούλη δεν τον έπαιρνα αγκαλιά, δεν τον φιλούσα, δεν του μιλούσα.Απλά τον θήλαζα και τον άφηνα κάτω για να ασχοληθώ μαζί της.Λάθος ήταν όμως.Πρέπει να συμπεριφορόμαστε όπως νιώθουμε για να δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας να μιμηθούν την συμπεριφορά μας.Το όπλο για να αντιμετωπίσεις τη ζήλια είναι η ΑΓΑΠΗ.Είχαμε περάσει πολύ δύσκολα.Εγώ ένιωθα παράξενα που είχα στην αγκαλιά μου ένα άλλο μωρό και δεν ήταν η κόρη μου.Μετάνιωσα που έκανα άλλο μωρό και γενικά πέρασα περίεργες φάσεις μέχρι και κατάθλιψη.Τώρα όμως είμαστε βουτηγμένοι στην ευτυχία!!!!!

[theodosia]

κατερινακαμ έγραψε:

η αληθεια ειναι πως το καϊμενο το μικρακι μονο για ταϊσμα και αλλαγμα το παιρνω αγκαλια για να μην του δημιουργησω θεμα του μεγαλου. σιγουρα περναει απο φαση γιατι και εκει που ηταν κολλημενο πανω μου εδω και τρεις μερες θελει μονο τον πατερα του...ειμαι και εγω λιγο συναισθηματικουλα και αρχιζω "το παιδι δε με θελει,αγαπαει το μπαμπα πιο πολυ και τετοιες βλακειουλες"

Αντιμετώπισα το ίδιο πρόβλημα με την κόρη μου πριν από 6 μήνες που γέννησα το αγοράκι μου.Η Αφροδίτη ήταν 2μιση χρονών.Τον μικρούλη δεν τον έπαιρνα αγκαλιά, δεν τον φιλούσα, δεν του μιλούσα.Απλά τον θήλαζα και τον άφηνα κάτω για να ασχοληθώ μαζί της.Λάθος ήταν όμως.Πρέπει να συμπεριφορόμαστε όπως νιώθουμε για να δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας να μιμηθούν την συμπεριφορά μας.Το όπλο για να αντιμετωπίσεις τη ζήλια είναι η ΑΓΑΠΗ.Είχαμε περάσει πολύ δύσκολα.Εγώ ένιωθα παράξενα που είχα στην αγκαλιά μου ένα άλλο μωρό και δεν ήταν η κόρη μου.Μετάνιωσα που έκανα άλλο μωρό και γενικά πέρασα περίεργες φάσεις μέχρι και κατάθλιψη.Τώρα όμως είμαστε βουτηγμένοι στην ευτυχία!!!!!

[theodosia]

κατερινακαμ έγραψε:

η αληθεια ειναι πως το καϊμενο το μικρακι μονο για ταϊσμα και αλλαγμα το παιρνω αγκαλια για να μην του δημιουργησω θεμα του μεγαλου. σιγουρα περναει απο φαση γιατι και εκει που ηταν κολλημενο πανω μου εδω και τρεις μερες θελει μονο τον πατερα του...ειμαι και εγω λιγο συναισθηματικουλα και αρχιζω "το παιδι δε με θελει,αγαπαει το μπαμπα πιο πολυ και τετοιες βλακειουλες"

Αντιμετώπισα το ίδιο πρόβλημα με την κόρη μου πριν από 6 μήνες που γέννησα το αγοράκι μου.Η Αφροδίτη ήταν 2μιση χρονών.Τον μικρούλη δεν τον έπαιρνα αγκαλιά, δεν τον φιλούσα, δεν του μιλούσα.Απλά τον θήλαζα και τον άφηνα κάτω για να ασχοληθώ μαζί της.Λάθος ήταν όμως.Πρέπει να συμπεριφορόμαστε όπως νιώθουμε για να δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας να μιμηθούν την συμπεριφορά μας.Το όπλο για να αντιμετωπίσεις τη ζήλια είναι η ΑΓΑΠΗ.Είχαμε περάσει πολύ δύσκολα.Εγώ ένιωθα παράξενα που είχα στην αγκαλιά μου ένα άλλο μωρό και δεν ήταν η κόρη μου.Μετάνιωσα που έκανα άλλο μωρό και γενικά πέρασα περίεργες φάσεις μέχρι και κατάθλιψη.Τώρα όμως είμαστε βουτηγμένοι στην ευτυχία!!!!!