το χοντρό μπιζέλι

Μία από τα ίδια και από το δικό μας μέτωπο! Εχουμε κολλήσει στα λαχανικά εμείς, τώρα όμως που επιστρέψαμε πια μπαίνουμε για τα καλά στο πρόγραμμα. Ήσυχη και χαμογελαστή η μπέμπα μας!!

Γίναμε 6 μηνών, πώς περνά ο καιρός Παναγία μου;;!! Εμείς, κορίτσια, έχουμε γίνει τσουπωτές τουλάχιστον!! Ξεκινήσαμε τις στερεές, είμαστε στη φάση των λαχανικών και υπολογίζω ότι θα της προσθέσω το μοσχαράκι μόλις κατακτήσουμε για τα καλά το να καταπίνουμε όλο μας το φαΐ χωρίς να φεύγουν αριστερά και δεξιά τα πάντα όλα. Δεν την ξεκίνησα συστηματικά γιατί είμαι ακόμη στο χωριό και έχω πολλά ανοιχτά μέτωπα που με έχουν (τουλάχιστον) αποσυντονίσει. Αλλά νομίζω πως η κατάσταση σύντομα θα ρολάρει με επιτυχία. Με τον θηλασμό τελειώσαμε πριν λίγες μέρες. Είχαμε περιοριστεί μόνο στον πρωινό πια, αλλά και αυτό πλέον δεν το θέλει. Μάλλον κουράστηκε; Γιατί σίγουρα είχε μειωθεί και η ροή. Ηλπιζα ότι θα το κρατούσαμε έστω αυτό για λίγο ακόμα, επειδή ήταν και πιο χαρντ κορ η επιθυμία της από την αρχή. Δεν πειράζει, προχωράμε και αναμένουμε τις νέες της κατακτήσεις!

Παρόλο που κάθε περίπτωση και κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός, άλλες οι συνθήκες κ.λπ. μπορώ να σου παραθέσω το δικό μου παράδειγμα. Στα 42 ξεκινήσαμε τις προσπάθειες με εξωσωματική (έχω ΣΠΩ). Στην πρώτη προσπάθεια καταφέραμε να φτιάξουμε ένα εμβρυάκι (παρόλη την υπερπαραγωγή ώριμων ωαρίων) πολύ καλής ποιότητας, έμεινα έγκυος, αλλά δυστυχώς πριν προλάβουμε να το ακούσουμε απέβαλα. Στα 42,5 ξεκινήσαμε πάλι από την αρχή, καταφέραμε να φτιάξουμε περισσότερα εμβρυάκια που μορφολογικά ήταν τα περισσότερα πολύ καλά. Έμεινα έγκυος έχοντας κάνει μεταφορά 2 εμβρύων, προχώρησε το ένα και η εγκυμοσύνη προχώρησε καλά, με τα άγχη και τις αγωνίες βέβαια στο φουλ. Μόλις έκλεισε ο χρόνος του μικρού μας ξεκίνησα πάλι προετοιμασία εμβρυομεταφοράς, όπου και μεταφέραμε επίσης 2 έμβρυα (όχι άριστης ποιότητας, αλλά αρκετά καλά). Προχώρησε το ένα και ήδη εδώ και 6 μήνες, 45 και πλέον πια, κρατώ στα χέρια μου τη μικρή μου μπεμπούλα. Πιστεύω πως ήμουν πολύ τυχερή που σε αυτή την ηλικία μπόρεσα να έχω και πολύ καλή παραγωγή ωαρίων (το ΣΠΩ πιστεύω συντέλεσε σε αυτό) και ευτυχώς με κάποια από αυτά να είναι καλής ποιότητας για να γίνουν εμβρυάκια 5 ημερών και να προχωρήσουν. α Σου εύχομαι μια τέτοια έκβαση σαν τη δική μου! Πάντα να έχεις θετική σκέψη! <3

Έχουν ξεπεταχτεί για τα καλά!!

Τσουπωτούλα η μπεμπούλα!! Και έλεγα πως η δικιά μου είναι ζουμπουρλού που είναι 6.300! Που είναι δηλαδή, αλλά η δικιά σου δίνει πόνο! Είναι που τρώει και το βράδυ. Η δικιά μου το πηγαίνει σερί το βράδυ, για 8-9 ώρες δηλαδή κοιμάται χωρίς να ξυπνά. Και συνήθως το πρωί εγώ την ξυπνώ για να τη θηλάσω, αλλιώς θα το πήγαινε και άλλο! Εμείς σε λίγες μέρες θα ξεκινήσουμε τις στερεές. Φεύγουμε και για διακοπές, οπότε μόλις τακτοποιηθώ στο νησί θα την ξεκινήσω σιγά σιγά. Κορίτσια, πώς τα πάτε με τον θηλασμό; Συνεχίζετε;

Και έλεγα και γω να μπω και να σας στείλω για νέα! Όλα καλά και από εμάς! Η μπέμπα σε λίγες μέρες θα γίνει πέντε μηνών και ετοιμαζόμαστε για τα εμβόλια του μήνα. Λογικά η παιδίατρος θα μας πει και για την εισαγωγή στις στερεές τροφές σιγά σιγά. Για κάποιον λόγο που ακόμα δεν έχω καταφέρει να βρω, η μπέμπα έχει αρχίσει να αποθηλάζει. Ίσως να φταίει η ζέστη; Δεν την βολεύει η στάση του σώματος και η παραπάνω προσπάθεια που χρειάζεται για να θηλάσει; Δεν ξέρω! Τώρα τη θηλάζω μόνο το πρωί, για περισσότερη ώρα όμως, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου χωρίς να της δώσω ξένο. Εκεί το απολαμβάνει. Και κάποιες φορές και το βράδυ, για να ηρεμήσει και να την πάρει ο ύπνος. Εμείς την κατακτήσαμε την τούμπα! Και τώρα τσαντιζόμαστε που είμαστε μπρούμυτα και δεν μπορούμε να πάμε ανάσκελα!

Εμένα ο γιατρός μου ήταν (και είναι) ο κ. Μακράκης, στο Εμβρυογένεσις. Άψογος και ο ίδιος ως άνθρωπος και επιστήμονας και όλη του η ομάδα. Έκανα 2 διεγέρσεις, 3 εμβρυομεταφορές. Στην πρώτη εγκυμοσύνη δυστυχώς απέβαλα. Οι άλλες δύο προχώρησαν κανονικά και τώρα έχω στην αγκαλιά μου έναν δίχρονο μπόμπιρα και μια μπεμπούλα. Η όλη συνεργασία και η υποστήριξη ήταν αυτή που πραγματικά είχα ανάγκη, και εγώ και ο άντρας μου. Ούτε απρόσωπος και απών (σε όλους τους υπερήχους ήταν εκεί, σε όλη την παρακολούθηση, τα πάντα όλα, μόνο μία φορά έλειψε και με είδαν 2 συνεργάτιδές του) ούτε όμως και κολλητός μας! Ήταν αυτό που έπρεπε και αυτό που χρειαζόμασταν. Και πραγματικά σε πάρα πολλές στιγμές ένιωσα ότι χαίρεται ειλικρινά για τη χαρά μας. Και στις στιγμές τις δύσκολες, τις αγχωτικές, τις αγωνιώδεις ήταν εκεί ψύχραιμος, ήρεμη δύναμη.

Αυτό ακριβώς βιώνω τώρα με την μπέμπα. Με τον μικρό μας ήταν διαφορετικά. Παρόλο που το ίδιο μοτίβο μεικτής διατροφής ακολουθούσα. Η μπέμπα αρκείται με τον θηλασμό σε κάποιες περιπτώσεις. Φαίνεται πως χορταίνει. Την παίρνει ο ύπνος ή ακόμα και αν είναι ξύπνια δεν γκρινιάζει επειδή πεινά ακόμη. Απλά μου φαίνεται πρωτόγνωρο ότι (προφανώς) έχω γάλα. Πάντα είχα ανασφάλεια με το εάν και πόσο έχω!

Κατάλαβα! Κάποιες φορές τη βλέπω χορτασμένη από το δικό μου και δεν της δίνω ξένο. Βέβαια μετά πεινά πιο γρήγορα. Αλλά θέλω να τεστάρω πώς είναι και αυτό, παρόλο που έχω ανασφάλεια με το πόσο τρώει τελικά.

Να σε ρωτήσω βρε κορίτσι, επειδή κάνεις αποκλειστικό θηλασμό: πόση ώρα το έχεις στο στήθος το μωρό για να πεις ότι συμπληρώνει ένα γεύμα;

Γεια σας βρε κορίτσια! Εμείς 2,5 μηνών πια, ολόκληρες κοπέλες! Χθες καταφέραμε να κάνουμε τα 2 πρώτα εμβόλια, γιατί ρουθούνιζε αρκετά το προηγούμενο διάστημα, πέρασε και ο μικρός μια ίωση (ακόμα δεν ξεκίνησε παιδικό, κόλλησε!), οπότε αφήσαμε να περάσουν μέρες για να είμαστε σίγουροι ότι είναι safe και δεν έχει κολλήσει και κείνη. Ευτυχώς όλα καλά! Η μπέμπα είναι 5.100 γρ. και 57 πόντους. Δεν τρώει συστηματικά ανά τρίωρο, θα έλεγα κατά μέσο όρο ανά 4ωρο το πάει. Αναλόγως και τον ύπνο που κάνει μέσα στην ημέρα. Δεν την ξυπνάω δηλ. για να την ταΐσω όταν βλέπω ότι κάνει καλό σερί ύπνου. Το βράδυ πλέον κοιμάται επίσης σερί. Δεν έχω βρει απόλυτα τα πατήματά της να πω την αλήθεια. Είναι πιο πολύ της αγκαλιάς και ειδικά το βράδυ τη διεκδικεί μεγαλοφώνως! Δεν κοιμάται επίσης χωρίς θηλασμό, κοινώς το βυζί το εχει κάνει χαλαρωτική πιπίλα για να την παίρνει ο ύπνος. Κι επειδή ο μικρός δεν ήταν καθόλου έτσι, βιώνω πρωτόγνωρα πράγματα πάλι! Συνεχίζουμε τη μεικτή διατροφή, και αναλόγως πώς τη βλέπω και πώς είμαι δίνω έμφαση στον θηλασμό. Μπορεί δηλ. και ένα γεύμα να είναι μόνο θηλασμός. Τη βλέπω ότι χορταίνει, δεν γκρινιάζει.

Σ' ευχαριστώ για την επιβεβαίωση! Καλώς εχόντων θα κάνω τις επόμενες μέρες την αίτηση για το 9μηνο, αναμένω τη βεβαίωση εργοδότη. Ιδανικά το 9μηνο τελειώνει τον Γενάρη, οπότε δεν θα έχω θέμα με την άδεια του 2026. Στη δουλειά βέβαια είναι λίγο χαλαροί με τις άδειες ευτυχώς.

Το 4μηνο το κάθεσαι κανονικά, δεν επιστρέφεις στην εργασία σου, απλά πληρώνεσαι από τη ΔΥΠΑ τους 2 μήνες μόνο. Και γω ακόμη δεν το έχω αιτηθεί αυτό το 4μηνο για το πρώτο μου παιδί, αλλά ξέρω ότι υπάρχει περιθώριο μέχρι τα 8 έτη. Μακάρι να σε ξαναπροσλάβουν, είναι πολύ κρίμα ρε γαμώτο! Εγώ έχω άλλη απορία. Εμένα τώρα μου τελείωσε η άδεια λοχείας. Μπορώ να αιτηθώ κατευθείαν για το 9μηνο; Γιατί στο πρώτο παιδί είχα πάρει πρώτα την ετήσια άδεια και την ισόχρονη άδεια των 3,5 μηνών και μετά πήρα το 9μηνο.

Χαιρετώ από το μέτωπο!! Καλά πάμε σε γενικές γραμμές! Εμείς σαραντίσαμε την Κυριακή των Βαΐων οπότε κάναμε το Πάσχα και την πρώτη μας έξοδο, το πρώτο μας μικρό ταξίδι, κοντινό, στον παππού και τη γιαγιά! Τα βράδια είναι λίγο ζόρικα ακόμη, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν έχει βελτιωθεί η κατάσταση. Κάνει δηλαδή και ένα σερί ύπνου και μπορούμε να κοιμηθούμε κάπως καλύτερα, δηλ. ο ύπνος μπορεί να είναι λίγος αλλά τουλάχιστον είναι πιο ποιοτικός. Εμάς η μικρή έχει το εξής: Ενώ ας πούμε τρώει κανονικά το γεύμα της π.χ. στις 11 το βράδυ (μεικτή διατροφή), στη μία ώρα πάλι αρχίζει τη γκρίνια γιατί πεινάει. Και δεν είναι ότι γκρινιάζει όταν τελειώνουμε με το μπιμπερό. Φαίνεται ότι είναι χορτασμένη δηλαδή. Αυτό το κάνει μέχρι τις 3. Μετά πάει σερί έναν καλόν υπνάκο. Την παίρνει όμως ο ύπνος μόνο αν φάει από στήθος. Δηλαδή από τις 12 μέχρι τις 3 μπορεί να κάνει 2 κύκλους ταΐσματος! Σε λίγες μέρες θα πάμε και στη γιατρό μας οπότε θα δούμε πώς πάει και με το βάρος και την ανάπτυξή της γενικά. Φαίνεται πάντως ότι μεγαλώνει! Ήδη στο πορτ μπεμπέ είναι πιο στριμωχτά. Σύντομα θα τη βάλουμε στην κούνια.

Να σας ζήσει!!! Καλότυχος ο νεανίας!! Όλες έχουμε εξαφανιστεί, είναι η περίοδος ζόρικη. Θα τα πούμε όμως και θα τα λέμε!! Καλό Πάσχα σε όλες σας με υγεία!!

Ε ναι, κάπως έτσι το σκέφτομαι και γω. Χαλαρά και προσεκτικά.

@melitiniღ , με υπομονή και επιμονή θα το πετύχεις, είμαι σίγουρη. Και γω στα μπιμπερό έχω πάρει το Νο1 στις πιπίλες, που και πάλι με την πείνα που έχει γρήγορα το πίνει το γάλα! @eva96 , πολύ ωραία που πήρε η ζουζουνίτσα! Και μας λογικά αυτή τη βδομάδα θα μας ξαναδεί η παιδίατρος γιατί κλείνουμε έναν μήνα! (απίστευτο μου φαίνεται ρε κορίτσια, πώς περνά έτσι ο καιρός!) Εγώ σαραντίζω Κυριακή των Βαΐων, οπότε λογικά μέσα στο Πάσχα θα κάνουμε την ηρωική μας έξοδο. Ελπίζω! Εσείς περιμένετε να σαραντίσετε για να βγείτε έξω;

Εντωμεταξύ, ενώ έχω περάσει όλο αυτή τη φάση πρόσφατα σχετικά (ο μικρός μας είναι 2 χρονών!) έχω ξεχάσει πώς ήταν η όλη διαδικασία. Και δεν μπορώ να θυμηθώ πότε μπήκαμε σε ένα πιο φυσιολογικό πρόγραμμα. Θυμάμαι δηλ. ότι ο μικρός άρχισε να κοιμάται σερί το βράδυ απ' όταν σαράντισε. Αλλά δεν θυμάμαι τι κάναμε με τα γεύματα. Γιατί αυτό το ανά 3ωρο είναι σκότωμα. Μισή ώρα+ στο στήθος (αναλόγως τις ορέξεις της και πόσο δυνατά έχει γραπώσει τη ρώγα!) και μετά μπιμπερό και μετά άλλη τόση ώρα για να ρευτεί... Πάλι κοντεύει η ώρα για το επόμενο τάισμα.

Δεν μπήκα στη διαδικασία να δοκιμάσω θήλαστρο (ούτε τώρα ούτε και στον μικρό), γιατί... φοβάμαι ότι θα πονάω περισσότερο απ' ό,τι τώρα! Δεν στηρίζεται πουθενά αυτό που λέω, είναι απλά ένας αδικαιολόγητος φόβος για κάτι καινούργιο. Οπότε παραμένω στο γνωστό μοτίβο της μεικτής διατροφής, που μου δίνει μια ασφάλεια ότι το παιδί τρώει και από τις δύο πάντες! Της το λέω άλλωστε "διπλό ταμπλό" παίζει η κυρία! Τώρα σε ό,τι αφορά τις επισκέψεις, και γω τις αποφεύγω μέχρι να πάρουμε το οκ από την παιδίατρο. Οι κολλητές μου θέλουν να έρθουν, κυρίως για να μου κάνουν παρέα, γιατί είδαν ότι ζορίστηκα πολύ ψυχολογικά το πρώτο διάστημα, αλλά επειδή έρχονται σε επαφή με πολύ κόσμο δεν θέλω να το ριψοκινδυνέψω. Ήδη ο άντρας μου επέστρεψε στη δουλειά του και ε΄χουμε ένα μέτωπο από εκεί, καθώς είναι εκπαιδευτικός. Φορά μάσκα όπου μπορεί, αλλά δεν είναι πολύ εύκολο. Σε ό,τι αφορά τα ξενύχτια, παράπονο δεν έχω, με βοηθά πολύ ο άντρας μου. Κομμάτια εγώ, κομμάτια και κείνος. Δεν νομίζω πως θα μπορούσα να αντεπεξέλθω μόνη μου στο βραδινό. Κατεβάζω ρολά από ένα σημείο κι έπειτα. Βάζω ξυπνητήρι και δεν το ακούω! Μόνο το κλάμα της μπέμπας και του μικρού ακούω. Γι' αυτό κιόλας και δεν έχω πετύχει ακριβώς το ανά τρίωρο τάισμα. Ούτε τη νύχτα (μα ούτε και την ημέρα, για να πω του στραβού το δίκιο!) Δεν νομίζω πως θα ήμουν καλά αν δεν είχα στήριξη από τον άντρα μου (και τη μαμά μου, που έχει αναλάβει τον μικρό).

Το πιστεύεις ότι το ίδιο πράγμα ένιωσα -- και το νιώθω ακόμη δηλαδή;! Ότι μεγάλωσε απότομα ο μικρός, ότι ωρίμασε. Βλέπω ένα παιδάκι πια, χωρίς να του έχει φύγει τελείως και το μωρουδίσιο. Περνάει ο καιρός... Το έλεγα και στην πρώτη εγκυμοσύνη, πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός (ειδικά από ένα σημείο και έπειτα, που ξεπεράσαμε τις αγωνίες και τις ανασφάλειες). Σ' αυτή την εγκυμοσύνη, πέρασε ακόμα πιο γρήγορα! Δεν ξέρω τι γίνεται πραγματικά!!

Αχ, αυτός ο θηλασμός... Εμείς καλά ξεκινήσαμε (σχετικά) στο μαιευτήριο, από την άποψη ότι έπιασε αμέσως και καλά το στήθος η μπέμπα και γω το διαχειρίστηκα όλο πολύ κουλ. Αλλά όταν γυρίσαμε σπίτι δεν προχώρησε όπως έπρεπε, με αποτέλεσμα η μπέμπα να χάσει κάμποσα γραμμάρια στο τσεκάρισμα που της έκανε η γιατρός. Και, οκ, είναι φυσιολογικό να χάνουν λίγο και μετά να παίρνουν τα πάνω τους. Εγώ είχα πρόβλημα κυρίως. Δεν την πάλευα καθόλου (και τώρα δηλαδή οριακά είμαι, αλλά δεν έχω τη μαυρίλα που είχα την πρώτη βδομάδα). Το γάλα δεν είχε κατέβει, πόναγα απίστευτα, είχα πετρώματα στον ένα μαστό, τα ξενύχτια δεν τα άντεχα (και δεν τα αντέχω δηλαδή!) και συν τοις άλλοις η μπέμπα να μην τρώει επαρκώς. Τώρα είμαι σε καλύτερη κατάσταση μπορώ να πω. Ευτυχώς η μπέμπα δείχνει να προσαρμόζεται και στον μαστό και στο μπιμπερό (αναγκαστικά της δίνω και ξένο, και μη σας πω ότι νιώθω ανακούφιση που κάνω μεικτή διατροφή, τουλάχιστον τώρα ξέρω και πόσα ml τρώει και δεν τρελαίνομαι). Αρχίζουμε και μπαίνουμε σε μια σειρά. Νιώθω όμως, βρε κορίτσια, ότι όλο αυτό που ζούμε στο σπίτι έχει μεγαλύτερη διάρκεια! Έχουμε κλείσει, ας πούμε, δύο βδομάδες και κάτι στο σπίτι και νιώθω ότι είμαι μέσα πάνω από μήνα! Σαν τη μέρα της μαρμότας είμαι!

Με το καλό στη φωλιά σας! Αχ, το κλάμα που έριξα μόλις μπήκαμε σπίτι και είδα τον μικρό μας... Δεν μπορούσα και να τον σηκώσω αγκαλιά και δεν μπορούσα να εκφράσω όλα όσα ένιωθα εκείνη τη στιγμή... 💓

Περπάτα όσο μπορείς! Θα σε βοηθήσει και στην ενεργοποίηση του εντέρου και στο ξεφούσκωμα. Σιγά σιγά. Ευτυχώς που υπάρχουν τα παυσίπονα και μας γλιτώνουν από τους αφόρητους πόνους!

Θύμισέ μου, έκανες καισαρική;

Μπράβο, @eva96 μου!! Να σας ζήσει, να είναι γερή!!!