Elli13

Εγώ που είμαι στον ιδιωτικό τομέα, έχω πάρει αναρρωτικες από τον Απρίλιο. Φυσικά δεν έχω πληρωθεί τίποτα ακόμα αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο. Στις διαγνώσεις του γιατρού, έγραφε για συσπάσεις,κάτι το οποίο φυσικά δεν θα μπορούσα να το αποδείξω καπως, αλλά ούτε και με έχουν καλέσει τόσους μήνες μετά για να καταθέσω κάποιο επιπλέον έγγραφο,πχ υπέρηχο.

@Παρασκευαιδου τρέλανε μας!!!!! Πολλά πολλά συγχαρητήρια, ευχομαι ολόψυχα μια υγιή και τελειομηνη εγκυμοσύνη 🙏🙏 Σου άξιζε και με το παραπάνω, τόσο κουράγιο που δίνεις απλόχερα σε όλα τα κορίτσια 🩷 @melitiniღ κορίτσι μου, θα ευχηθώ να φωλιάζουν δύο υγιή μεμπακια στην κοιλίτσα σου, και σε 9 μήνες να τα κρατήσεις αγκαλίτσα 🌈🌈🙏 Εγώ κορίτσια μου, θυμήθηκα τον περσινό Ιούνιο .. Ήταν η πιο τραυματική εμπειρία της ζωής μου, η αποβολή με χάπια στο σπίτι στην 11η εβδομάδα. Έκανα μήνες να το ξεπεράσω, τόσο σωματικά (έπαθα τρομερή αιμορραγία) αλλά κυρίως ψυχολογικά με όσα περασα εκείνες τις 2 ημέρες. Και ένα χρόνο αργότερα σας γράφω με την κοιλιά μου έτοιμη να σκάσει, με ένα υγιέστατο κοριτσάκι μέσα που κλωτσαει με όλη του δύναμη, και που το περιμένουμε πως και πως σε 6 εβδομάδες 🌈🙏 Μην χάνετε το κουράγιο σας, και μην σταματάτε να παλεύετε για το όνειρο σας 🩷

Συγχαρητήρια κορίτσιαααα!! Τι όμορφα νέα μας φέρνετε!! Καλές και τελειομηνες εγκυμοσύνες με υγιή μωράκια 🙏🌈🩷

Άντε να σας πω και γω το δικό μου love story 😂😂 Πολλά χρόνια κολλημένη με έναν άνθρωπο που γνώρισα στα 22. Χωρίζαμε, τα ξαναβρίσκαμε τοξική σχέση αλλά γεμάτη πάθος και έρωτα. Ξεκιναω ψυχοθεραπεία και τον χωρίζω οριστικά! Ζω όλη μου τη ζωή στην Αθήνα, το λέω για να καταλάβετε ότι είχα άπειρες ευκαιρίες. Έπεφτα από τον έναν ακατάλληλο στον άλλον. Πάντα ήθελα οικογένεια όμως, αλλά αυτό δεν θα με έκανε να μείνω με τον οποιονδήποτε που δεν μου άξιζε. Στα 30 μέσω εφαρμογής γνωρίζω τον τωρινό σύζυγο. Έναν άνθρωπο που ακόμα κάνω τον σταυρό μου που βρέθηκε στον δρόμο μου. Το 2020 τον γνώρισα, το 2022 κάναμε την πρώτη προσπάθεια για παιδί. Τώρα έχουμε ένα κοριτσάκι 19 μηνών και είμαι έγκυος στο 2ο κοριτσάκι μας. Και να σας πω το καλύτερο; Αυτός ο "μεγάλος έρωτας" του παρελθόντος, έκανε δική του οικογένεια και παρόλαυτα μου στέλνει που και που (κρύβοντας μου ότι παντρεύτηκε και η σύζυγός ήταν έγκυος, το έμαθα από τρίτους). Και το ίδιο και ένας άλλος πρώην που μόλις έκανε παιδί που έστελνε συνεχώς να βρεθούμε μέχρι που τον μπλόκαρα. Γι αυτό λεω ότι συμφωνώ με την Ελπίδα, κοιτάω πίσω και λέω Παναγία μου, γλίτωσα!!Τότε βέβαια, ήμουν στα πατώματα, κλάμα και κακο. Τώρα λέω ότι αν δεν είχα χωρίσει, δεν θα είχα γνωρίσει αυτόν τον καταπληκτικό άνθρωπο που κάναμε οικογένεια μέσα σε 2 χρόνια γνωριμίας με μια σχέση που δεν πίστευα ποτέ ότι θα έχω!!

Πόσο θα συμφωνήσω με αυτό το μήνυμα!!! Έχω πέσει στα πατώματα, έχω κλάψει, έχω κυνηγήσει (πιο μικρή και ανώριμη γαρ). Περνώντας τα χρόνια και κοιτωντας πίσω, έκανα απλά τον σταυρό μου και είπα Θεέ μου γλίτωσα.... Βέβαια @Nerina κορίτσι μου ο,τι και να σου λέμε εμείς τώρα, ξέρω πολύ καλά ότι δεν αλλάζει αυτό που νιώθεις. Θα σου δώσω μια τελευταία συμβουλή (τα υπόλοιπα στα είχα γράψει στο άλλο θέμα και δεν θέλω να σε κουράζω): μην κινηθείς με γνώμονα το ότι θα μείνεις μόνη σου στην ηλικία σου (εντωμεταξύ νέα κοπέλα είσαι!!!), ή τι θα πει ο κόσμος, ή τα χρόνια που περάσατε μαζί. Θα σπαταλήσεις αλλα τόσα χρόνια, πολύτιμα πλέον, από φόβο; Αξίζει;;

Κορίτσι μου θα σου κάνω πρόχειρους υπολογισμούς σαν μαθηματικό μυαλό που είμαι 😋 1. Θετικό ωορρηξίας είχες 5/6 αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έκανες απαραίτητα ωορρηξία την ίδια μέρα. Σωστά; Σωστά 2. Η εμφύτευση θέλει από 6 έως 12 μέρες. Ναι ναι, έως 12!! 3. Από την στιγμή της εμφύτευσης η χοριακη για να ανέβει και να ανιχνευτεί στα ούρα θέλει 2-3 μέρες. Κάνε λοιπόν τις πράξεις και άσε τα μαρκετινιστικα κόλπα των εταιρειών που φυσικά θα γράψουν το πιο ιδεατό σενάριο για να χαλαμε λεφτά όλες εμείς οι απελπισμένες πριν καν γίνει η εμφύτευση (τα έχω κάνει πολλάκις, μην γελάς). Επίσης να θυμάσαι κάθε εγκυμοσύνη είναι διαφορετική, το πότε είχες θετικό την προηγούμενη φορά, δεν λέει τίποτα για την εμφύτευση κάθε επόμενης φοράς. Μην απελπιζεσαι, έχεις μέρες ακόμα 🙏🙏

Κορίτσι μου γλυκό είσαι ταραγμένη και δεν σκέφτεσαι λογικά. Να ζητήσεις συγγνώμη από τους ανθρώπους που έβαλαν τον γιο τους να διαλέξει; Γιατί; Για να γυρίσει πίσω ο άνθρωπος που σου μιλάει για έκτρωση μετά από όσα κάνατε για να αποκτήσετε αυτό το πλασματακι; Για να τον πείσεις να το δεχτεί; Γιατί ακριβώς; Θα έπρεπε να τα είχε κάνει όλα πέρα στο άκουσμα του θετικού τεστ, όχι να σε αμφισβητεί κιόλας και να θέλει να πάτε μαζί στο νοσοκομείο. Δεν χτίζονται έτσι οι οικογένειες και ακόμα και να γυρίσει, αργά ή γρήγορα οι γονείς του θα ξαναμπούν στη μέση. Ναι είμαστε έξω από το χορό και μιλάμε εκ του ασφαλούς αλλά σκέψου τι θα έλεγες σε μια φίλη σου αν τα άκουγες όλα αυτά. Τι θα την συμβουλευες; Όπως είπαν και τα κορίτσια, είναι λες και το σύμπαν συνομοτησε για να καταλάβεις τι άνθρωπο είχες δίπλα σου... Και προφανώς δεν έγιναν όλα αυτά σε 3 μέρες, αλλά το δούλευε καιρό μέσα του. Αλλιώς δεν θα συνέχιζε αυτγν την απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι σου. Δεν σου αξίζει κορίτσι μου ένας τέτοιος σύντροφος και σίγουρα δεν αξίζει στο μωράκι σου ένας τέτοιος πατέρας που θέλει να το ξεφορτωθεί. Στα λέω με όλη μου την αγάπη, όπως θα τα έλεγα σε κολλητή μου φίλη. Εν ανάγκη μιλα με έναν ψυχολόγο, δεν είναι ταμπού, ίσα ίσα στη δύσκολη αυτή φάση της ζωής σου θα σε κάνει να δεις πιο καθαρά..

@Nerina κορίτσι μου καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι αυτό που περνάς αυτή τη στιγμή. Θέλω όμως να σκεφτείς κάποια στιγμή το εξής: Ένα μωρό, όσο και να το θέλουμε φέρνει μαζί και τεράστιες αλλαγές στην ισορροπία ενός ζευγαριού. Η κούραση, η αϋπνία, οι ορμόνες της μαμάς, οι ευθύνες .. Είμαι μια γυναίκα που οι παλιές ξέρουν τι έχω περάσει για να γίνω μαμά. Με τον άντρα μου είχαμε μια υπέροχη σχέση, με κατανόηση, αγάπη, σεβασμό. Σκέψου ότι δεν τσακωνομασταν καν, τα λύναμε όλα με διάλογο. Πολύ γερές βάσεις. Η κόρη μου τώρα είναι 19 μηνών. Έχουν έρθει στιγμές μέσα σε αυτούς τους 19 μήνες που δεν αναγνώρισα ούτε εκείνον αλλά ούτε και εμένα. Είπαμε πράματα άσχημα, μαλώσαμε πολύ, φωνάξαμε.. Καταστάσεις άγνωστες για εμάς. Στο τέλος της ημέρας όμως,με ηρεμία κάθε φορά συμφωνήσαμε ότι μιλούσε η πίεση και η κούραση. Και αυτό είναι το σημαντικότερο. Να δείχνει ο ένας κατανόηση στον άλλον. Αν λοιπόν ο σύντροφός σου σηκώθηκε και έφυγε, ίσως είναι για καλό.. Είσαι σίγουρη ότι θα άντεχε αργότερα την πίεση ενός παιδιού; Δυστυχώς η γονεικοτητα δεν είναι σαν τις ταινίες. Είναι υπέροχη αλλά και πολύ δύσκολη ταυτόχρονα. Θέλει υπομονή, επιμονή και κυρίως ένα ζευγάρι ενωμένο που δεν το βάζει στα πόδια στα δύσκολα.. Οι περισσότερες που είμαστε εδώ, έχουμε ζήσει άσχημες και πιεστικές καταστάσεις. Εγώ μετά την τελευταία αποβολή που ουσιαστικά ξεματωσα στην μπανιέρα, έπεσα σε κατάθλιψη. Κυριολεκτικά!! Έκλαιγα πολύ, είχα νεύρα, κοιτούσα το κενό και δεν μιλούσα για ώρες. Με ένα μωρό στα χέρια. Αυτή η κατάσταση κράτησε μερικούς μήνες. Ο σύζυγος μου για να μην μένω μέσα και πέφτω κ άλλο, μας πήγαινε κάθε μέρα στη θάλασσα. Κάθε μέρα! Άυπνος, γιατί δουλεύει βάρδιες. Μια φορά παραλίγο να κλείσουν τα μάτια του στο τιμόνι... Ναι, αυτό την υπερπροσπάθεια, να είμαι εγώ καλά. Δεν τα γράφω αυτά για να πούμε τι καλό σύζυγο έχω, αλλά για να μην ξεχνάμε τι σημαίνει ζευγάρι, αγάπη, συντροφικότητα και οικογένεια. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου για τίποτα... Είσαι άνθρωπος, και ζοριστηκες. Και ναι είναι απόλυτα λογικό και φυσιολογικό. Δεν σου άξιζε αυτή η συμπεριφορά όμως σε καμία περίπτωση... Σου στέλνω μεγάλη αγκαλιά 🩷

Λευκάδα... Τι υπέροχα 😍😍😍 Ένα μπάνιο πήγαμε χτες και κάναμε περίπου 1 ώρα να φτάσουμε και άλλο τόσο να γυρίσουμε. Που δεν είχε και κίνηση λόγω του ότι πολλοί έχουν φύγει για το τριήμερο. Απαλευτη κατάσταση. Σίγουρα υπάρχουν και μειονεκτήματα, πχ ευκαιρίες εργασίας για εμένα που είμαι στον ιδιωτικό τομέα, αλλά από όταν έγινα μαμά προτεραιότητα μου είναι η οικογένεια μου και η ποιότητα ζωής μας. Εξάλλου, η δουλειά μου είναι τόσο μακριά που κάθε μέρα οδηγούσα περίπου 2,5 ώρες πηγαινελα. Άλλη τραγική κατάσταση.... Σε ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου, φιλιά στο ζουζούνι σου 🩷🩷

Στο Βαθύ θα μείνουμε, κοιτάμε τώρα να βρούμε σπιτι από όσους παίρνουν μετάθεση και θα φύγουν. Μακριά από την Αθήνα και πιστεύω οπουδήποτε θα είναι πολύ καλύτερα. Και να φανταστείς εγώ Αθήνα έχω ζήσει όλη μου τη ζωή, αλλά μετά το παιδί σαν να άλλαξε κάτι μέσα μου, δεν μου έκανε πλέον, ήθελα ηρεμία, ησυχία, πιο αργους ρυθμούς ζωης. Πολύ χαίρομαι που ακούω τόσα θετικά 😁😁

Στη Σάμο θα πάμε, αλλά η αλήθεια είναι ότι το πλανο είναι να μείνουμε 5-6 χρόνια, να πάρει τα μόρια ο σύζυγος και να μπορέσουμε να πάμε στο Βόλο. Το έχουμε συζητήσει και μεις αυτό για τα κορίτσια, ότι τώρα που θα είναι τόσο μικρούλες, το νησί είναι ιδανικό. Μετά όμως στην εβηφεια, φροντιστήριο, δραστηριότητες κλπ θα είναι καλύτερα για εκείνες στο Βόλο. Θα δούμε, ένα ένα τα βήματα και αναλόγως θα πράξουμε. Σας ευχαριστώ όλες πολύ 🩷🩷

Αχχχ πονεμένο θέμα. Κ μεις την είχαμε μόνο για τον ύπνο και στο αμάξι, ή όταν ήθελα γενικά να την ηρεμήσω. Κάτι έχει πάθει τελευταία και την ζητάει συνέχεια! Συνέχεια όμως! Την κρύβω και φωνάζει πιπιιιι ώσπου κλαίει τελικα και την δίνω. Με την παιδίατρο που το συζήτησα, μου είπε ότι επειδή σε δύο μήνες περιμένουμε τη γέννηση της μπέμπας, να μην κάνω προσπάθεια ακόμα να κόψουμε την πιπίλα. Μια μια οι αλλαγές, ειδικά τώρα με το νέο μέλος. Αφού κλείσει τα 2 θα προσπαθήσω πάλι, είτε με κουβέντα, είτε με βιβλία, και ο,τι πιάσει... Σίγουρα δεν θέλω στην παρούσα φάση να την ζορισω τόσο πολύ

Το νησί έχει τους παιδιάτρους κλπ αλλά ξέρετε πως πάει, αν είναι κάτι πιο σοβαρό σε στέλνουν Αθήνα. Γι αυτό θα περιμένουμε να γίνει 3 μηνών το μωράκι πρώτα, μην ο μη γένοιτο, ανεβάσει πυρετό ή κολλήσει κάτι που θα χρειαστεί νοσηλεία. ΕΣΠΑ ναι, θα κάνω αίτηση εννοείται τώρα που θα ανοίξουν. Έκανα αίτηση και στον δήμο που μένουμε τώρα, για δημόσιο βρεφικό, γιατί δεν ξέραμε τι θα γίνει με τη μετάθεση, αλλα ευτυχώς δεν θα χρειαστεί Εκεί που θα πάμε ευτυχώς έχει 3-4 δημόσιους βρεφικους. Το καλύτερο για εμένα από όλα αυτά είναι ότι πλέον ο σύζυγος δεν υα χρειαστεί να κανει δεύτερη δουλεια. Μπήκαμε να δούμε τα σπίτια και τα ενοίκια, και τι να λέμε τώρα, κάτω από τη μισή τιμή των σπιτιών στην Αθήνα... Να περνάει και αυτός ο δόλιος λίγο χρόνο με τα κορίτσια και με εμένα, που έχουμε χαθεί πλεον εντελώς

Κορίτσια μου τι απαλευτη ζεστή είναι αυτή; Έβαλα το κλιματιστικό στο φουλ γιατί δεν έπαιρνα ανάσα κυριολεκτικά!! Είναι δύσκολο το 3ο τρίμηνο με τον καύσωνα, δεν ξέρω πως θα αντέξω άλλους 2 μήνες! Σε άλλα νέα, για όσες θυμάστε, περιμέναμε τη μετάθεση για το νησί, και τελικά την πήρε ο σύζυγος!!! Δεν το έχω πιστέψει ακόμα ότι θα μεγαλώσω τα κορίτσια μου μακριά από το χάος της Αθήνας, με ποιότητα ζωής και πιο ήρεμους ρυθμούς. Κανονικά μέχρι τέλος Αυγούστου θα έπρεπε να έχουμε φύγει, αλλά λόγω του μωρού, η παιδίατρος είναι κάθετη να περιμένουμε να κλείσει το πρώτο τρίμηνο. Οπότε μέχρι αρχές Νοέμβρη θα είμαστε εδώ, αλλά δεν πειράζει, ο,τι είναι καλύτερο για την μπεμπουλα. Σημασία έχει ότι τα καταφέραμε 🎉🎉

Σε ευχαριστώ για την απάντηση. Ήδη έκανα αίτηση για βρεφικό στο δήμο μου και θα κάνω και για ΕΣΠΑ εννοείται, όπως και να έρθουν τα πράγματα να έχω την επιλογή. Γεννάω αρχές Αυγούστου, οπότε θεωρητικά από Νοέμβρη μπορώ να την στείλω. Είναι όμως μήνας φουλ ιώσεων και η δικιά μου δεν έχει αρρωστήσει ποτέ, εκτός από ένα μπούκωμα μια φορά. Είναι παρθένος οργανισμός και πολύ φοβάμαι ότι θα κολλήσει ο,τι υπάρχει. Και άντε να φέρω βόλτα δύο μωρά άρρωστα.. Τώρα για το θηλασμό, να πω την αμαρτία μου, επειδή στην "μεγάλη" δυσκολεύτηκα υπερβολικά να αποθηλασω, το είδα σαν τεράστια ελευθερία όταν επιτέλους 14 μήνες μετά τα κατάφερα να δώσω μπουκάλι. Δεν έκανε ποτέ μαραθώνιους θηλασμούς, ήταν υπερβολικά γρήγορη, αλλά αν η μπέμπα δεν είναι αυτού του στυλ, δεν θα έχω την δυνατότητα να την έχω όλη μέρα στο στήθος, δεδομένου ότι θα έχω κ ένα άλλο παιδάκι 21 μηνών που θα με έχει ανάγκη. Ήμουν τόσο υπέρ του θηλασμού, γνωρίζω εννοείται όλα τα οφέλη, αλλά προς ώρας στην ιδέα του να προσκολληθεί πάλι ένα μικρουλι πάνω στο στήθος μου.... Δεν ψήνομαι 😂😂 Θα ξεκινήσω με μεικτό και όπως πάει. Θέλω να έχω τη δυνατότητα να την ταιζει και ο μπαμπάς της αν χρειαστεί (που θα χρειαστεί σίγουρα). Πόσο διαφορετικά είναι όλα βρε κορίτσια στο δεύτερο μωράκι... Απίστευτο!!!

@Rena92 κορίτσι μου να σε ρωτήσω, μιας και η μικρή σου πάει βρεφικό.. Εγώ επειδή δεν έχω επιστρέψει καθόλου στη δουλειά, δεν την πήγα, φοβόμουν πολύ τις ιώσεις. Ήθελα όμως από τη νέα σεζόν να τη στείλω γιατί ξέρω πόσο καλο τούς κάνει. Ξεδινουν, κοινωνικοποιουνται, μαθαίνουν πράματα, και γενικά δεν έχουν τη βαρεμάρα του σπιτιού. Και μεις πόσο να τα απασχολησουμε, ειδικά από τη στιγμή που είμαστε και έγκυες. Η παιδίατρος όμως μου είπε τουλάχιστον 3 μήνες αφότου γεννηθεί το μωρό (ιδανικά μου είπε 6μηνο), να μην την στείλω, λόγω ιώσεων. Και οκ, ούτε εγώ θα το διακινδυνευα να σου πω την αλήθεια. Από την άλλη, χωρίς βοήθεια με δύο μωρά μόνη μου από το πρωί μέχρι το βράδυ (και πολλές νύχτες ακόμα), δεν ξέρω πως θα βγει. Εσύ πως το σκέφτεσαι; Τι θα κάνεις όταν με το καλο έρθει το μωρό; Διαβάζω ότι στο εξωτερικό, δεν υπάρχει αυτή η τακτική, το μεγαλύτερο παιδάκι να μένει σπίτι επειδή ήρθε νέο μέλος..

Καλό μήνα κορίτσια μου!! Καλοκαιριασε για τα καλά, και γω μπήκα επίσημα στον 8ο 😱😱 Ούτε που κατάλαβα πότε πέρασε ο καιρός, και ότι σε δύο μηνες θα έχουμε την μπέμπα μαζί μας! Το καλό είναι ότι η κόρη μου όσο περνάνε οι εβδομάδες γίνεται όλο και πιο πολύ "παιδάκι", ανεξάρτητη και συνεννοούμαστε αρκετά καλά πλέον. Λέει λεξουλες (όχι προτάσεις βέβαια), αλλα καταλαβαίνει απόλυτα τι της λέω, και στα βασικά καταλαβαίνω κ γω τι ζητάει. Είναι απίστευτο συναίσθημα που μεγαλώνει και ανθίζει 🥰🥰🩷🩷 Εύχομαι ολόψυχα όλες όσες είστε στην αναμονή να ζήσετε πολύ πολύ σύντομα το θαύμα αυτό, ένα ταξίδι αρκετά δύσκολο αλλά ταυτόχρονα μαγικό 🙏🙏

Κορίτσι μου σε νιώθω απόλυτα. Εγώ μίλησα με την hr για την εγκυμοσύνη, γιατί εκείνη με κάλεσε να με ρωτήσει πότε θα γυρίσω. Ε ο προϊστάμενος μου, που υποτίθεται είχαμε πολύ καλές σχέσεις,, άφαντος! Ουτε ένα μήνυμα, να πει με το καλό. Έχω στείλει τόσα mail με αναρρωτικες κλπ που είναι κοινοποιημενος και ποτέ δεν έχει απαντήσει τίποτα. Απογοητεύτηκα; Ναι.. Μου έγινε μάθημα για άλλη μια φορά; Εννοείται!!! Δυστυχώς ο καθένας κοιτάει να γίνει η δουλειά του, αλλά λίγη ανθρωπιά δεν βλάπτει. Υποτίθεται είναι ηγέτες μιας ομάδας και πρέπει να συμπεριφέρονται αναλογα, αλλά τι να πεις. Και φυσικά, όταν τελειώσω με τις άδειες του δεύτερου μωρού, δεν θέλω να ξαναγυρίσω ούτε για πλάκα εκεί μέσα! Θα ψαχτω άλλου,αν δεν έχει βγει ηδη η μετάθεση του συζύγου για το νησί.

@Rena92 τέλεια νέα κορίτσι μου!! Με το καλό!! Πολύ χαίρομαι βρε κορίτσια που έχουμε τόσο θετικά νέα (φτου φτου μην το ματιασω 🧿🧿🧿🧿). @Diwni να σου ζήσει το μωράκι σου, γερό και καλότυχο να είναι 🩷🩷 Καλή ανατροφή, ρούφα μωρουδιλα και φίλα πατουσακια 🥰🥰🥰

Εμένα δυστυχώς μου κράτησαν και όλο τον 4ο. Στον 5ο άρχισα να ηρεμώ σιγά σιγά. Υπομονή, είναι τρομερά δύσκολο,το ξέρω. Οι περισσότερες κοπέλες μπαίνοντας στον 4ο νιώθουν να υποχωρούν όλα αυτά τα δυσάρεστα συμπτώματα και εκεί ειναι που απολαμβάνεις την εγκυμοσύνη σου. Μέχρι να μπεις στο 3ο τρίμηνο, εκεί αρχίζουν αλλα γλέντια 😂😂

Μόλις φύγουν οι ναυτίες, αλλάζουν όλα 😂😂😂 Τώρα με τη διατροφή το έχω ρίξει στα sugar free προϊόντα χαχα. Χτες είχα υπέρηχο και ο γιατρός μου έγραψε να κάνω ξανά καμπύλη σακχάρου σε λίγες μέρες. Ωστόσο από τις μετρήσεις του μωρού μου είπε δεν φαίνεται να έχω διαβήτη κύησης. Τα αμνιακα είναι φυσιολογικά και το στομάχι του μωρού παραμένει μικρότερο από το κεφάλι (στον διαβήτη κύησης συμβαίνει το αντίθετο).. Συνεπώς υπάρχει ελπίδα 😋 Δεν θα ξεχάσω ποτέ στην προηγούμενη εγκυμοσύνη μου μύριζαν όλα. Έμπαινα στη δουλειά και μύριζα το ξύλο από τα γραφεία. Στο αμάξι μου μύριζε το πλαστικό σε σημείο που δεν ήθελα να οδηγήσω! Αφεολουτρα, μαλακτικά ρούχων, όλα αυτά μου προκαλούσαν τρομερές αναγουλες μέχρι τον 5ο μήνα. Ακόμα και η φυσική μυρωδιά το σώματος (του καθαρού εεε 😂), μου προκαλούσε αηδία. Λαγωνικό κανονικό!! Σίγουρα υπάρχουν άοσμα, αλλά τρέχα γυρευε...

Εγώ στην πρώτη εγκυμοσύνη ήθελα μόνο αλμυρά! Άντε το καλοκαίρι μόνο έτρωγα παγωτακι. Σοκολάτα ούτε να τη μυρίσω! Τώρα, ενώ ξεκίνησα με αλμυρά, από το δεύτερο τρίμηνο που πέρασαν οι ναυτίες θέλω ΜΟΝΟ ΓΛΥΚΑ! Απεγνωσμένα όμως μόνο γλυκά λες και εξαρτάται η ζωή μου από το γλυκό. Και όχι τίποτα άλλο, αλλά προβλέπω να βάζω περισσότερα κιλά από ότι στην πρώτη 🤦🙄

Εγώ που είχα πρόσθιο στην κόρη μου (τη μεγάλη ντε 😂), 19η ένιωσα κλωτσιά. Τώρα σαν δεύτερη εγκυμοσύνη πολύ πολύ νωρίτερα. Ήδη μετά την αυχενική ένιωθα κάποια βραδιά σαν μπουρμπουληθρες. Την 17η ήμουν 100% σίγουρη ότι ήταν το μωρο

Κορίτσι μου εμένα η προγεστερόνη μου έφερνε απίστευτη υπνηλία! Λες και έπαιρνα υπνωτικό! Τη ναυτία, προσωπικά δεν μου την επιδείνωσε, αλλά φαντάζομαι είναι και θέμα οργανισμου. Στην τωρινή εγκυμοσύνη ο γιατρός μου είχε πει να παίρνω 3 φορές τη μέρα. Ήταν αδύνατον, όπως λες, έχοντας και ένα μικρό μωρό να κλείνουν τα μάτια μου, οπότε έπαιρνα καμία φορά, όταν το θυμόμουν, μόνο το βράδυ. Εν τέλει, όταν ήταν να τη σταματήσω, μου είπε ότι για ψυχολογικούς λόγους μου την έδινε. Και η αλήθεια είναι ότι από όσα επιστημονικά άρθρα είχα διαβάσει και εγώ, δεν έχει αποδειχθεί ότι βοηθάει μια κύηση (εκτός και αν υπάρχει επιβεβαιωμένη έλλειψη προγεστερόνης). Δες πως θα πάει, και καλύτερα μιλα με τον γιατρό σου. Βέβαια, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι ναυτίες να μην είναι από αυτό, που το απευχομαι γιατί είναι ζορικα στη φάση που είσαι. Με το καλό!! 🥰🥰

Γι αυτό είπα ότι δεν ήθελα αρχικά να τοποθετηθω, γιατί ίσως κάποια κοπέλα να μην έχει την οικονομική δυνατότητα να πάει σε ιδιώτη. Καλό είναι όμως να λέμε όλες τις πλευρές του νομίσματος. Όσο για το εξωτερικό, η αδερφή μου ζει σε ευρωπαϊκή χώρα, και γέννησε πριν 1,5 μήνα το μωρό της εκεί. Καμία μα καμία σχέση όλα αυτά που κάνουμε εδώ κάθε μήνα, με αυτά που κάνουν έξω. Εκτός από αυχενική και Ω επιπέδου δεν κάνουν τίποτα άλλο!! Ούτε καν nst τον τελευταίο μήνα, που εγώ στην κόρη μου έκανα κάθε εβδομάδα τον τελευταίο μήνα. Ούτε καν υπέρηχο! Ψηλαφιζε λέει η μαία την κοιλιά απλά 😮😮 Σοκ! Δεν ξέρω, έτσι όπως είμαστε συνηθισμένες εμείς στην Ελλάδα,αν θα αντέχαμε μια εγκυμοσύνη στο εξωτερικό...