ntinaki88
Μέλη
-
Έγινε μέλος
-
Τελευταία επίσκεψη
Όλες οι δημοσιεύσεις του/της ntinaki88
-
-
-
Θα γίνει.... Πίστεψε το!!!!! Βέβαια πλέον είμαι της γνώμης ότι όταν δεν το περιμένεις κ δεν το πιστεύεις τοτε σκάει μύτη το κουτσουνι... Εμείς βλέπαμε το τεστ (προ χοριακης) ο άντρας μ να κλαίει, εγώ να λέω μπα...λάθος είναι! Κ στην πρώτη χοριακή πάλι είδα το 57 & έλεγα μπα κάτι λάθος πάει είναι λίγο... Τελικά η "Κυρια" είχε τρυπωσει για τα καλά....!!!!
-
-
-
-
-
-
-
-
Εγώ πορευομαι με μια σκέψη στη ζωή μου... Ο Θεός είναι μεγάλος κ ξέρει... δίνει τις δυσκολίες σε συγκεκριμένους ανθρώπους για να τους δείξει πόσο δυνατοί είναι.... Έχει σχέδια για τον καθένα μας και κάνεις μα κανείς δε μπορεί να παρέμβει σε αυτά.... Η εγκυμοσύνη η δική μου δεν ήρθε φυσιολογικά, 3 χρόνια προσπαθειών, κανένα θετικό αποτέλεσμα! Η εξωσωματική ήταν απόφαση δική μας χωρίς να έχουμε κάποιο εμφανές πρόβλημα! Πέτυχε.... Έλεγα συνέχεια μέσα μου.... Δεν μπορεί να πέτυχε έτσι απλά με την πρώτη.... Ήρθε ο θεός να μας αποδείξει ότι μας έφερε τη μπέμπα εύκολα αλλά έπρεπε να περάσουμε έναν μικρό Γολγοθά ώστε να εκτιμήσουμε αυτή την επιτυχία.... Περάσαμε δια πυρός κ σιδήρου για πολλές εβδομάδες για να αποδειχθεί ότι η μικρή εκεί μέσα είναι υγιής ενώ κατά βάθος ο θεός και η φύση ήξερε ότι είναι υγιής... Ο θεός έχει σχέδια για όλους.. Το πίστεψα.... Και θα πορευθω με αυτό....
-
-
-
Άσε μεγάλο πλήγμα η επικοινωνία... Θυμάμαι 6 χρόνια τώρα επικοινωνία 5' τη μέρα (κάθε μέρα γτ ήθελε να με ακούει από λίγο αλλά κάθε μέρα) έγραφα σε post it ότι ήθελα να του πω.... Γτ τα ξςχνουσα.... Τώρα δτο τελευταίο είχαμε κ ίντερνετ εν πλω... Οπότε το ευχαριστιομασταν... Ελπίζω να έχουμε κ τώρα αλλά είπαμε θα ζητήσει στον καπετάνιο να συνδεθεί τη μέρα της γέννας αν γίνεται με βιντεοκληση αν επιτραπεί απ τη γιατρό κ την κλινική να δει τη γέννα της μπουμπούς...
-
-
-
-
Βλέπω τον άντρα μου τώρα που κλαίει κ λέει δεν θα είμαι εδώ στη γέννα της κορη μου και δε θα με αγαπάει κ κλαίει κ μου σπαραζει η καρδιά... Μ ζητάει να της δείχνω φωτογραφιες κ να τραβάω βίντεο από τα πάντα να τα βλέπει κ μου σπαραζει η καρδιά... Προσπαθώ να τον στηρίξω κ να λέω ότι μπορώ για να νιώθει όμορφα.... Εγώ μέσα μ φοβάμαι πως θα είναι που θα είμαι μόνη (άσχετα από συγγενείς) πως θα είναι που θα γυρίσουμε σπίτι μας χωρίς τον μπαμπά μας... Ποιος μας νιώθει όμως????
-
Το ξέρω αγάπη μου αλλά εγώ δεν είμαι άνθρωπος που θα ασχοληθεί κ να αναλωθεί σε αυτά ...... Εμένα το παιδάκι μου να ναι καλά κι εγώ κι ο μπαμπάς της να το μεγαλώνουμε οπως πρέπει.. Έκραξε τον άντρα μ που δε θα είναι στη γέννα... Είναι το επάγγελμα τέτοιο που επιλέξαμε συνειδητά να είναι εδώ μέχρι να μάθουμε αν το μωράκι μας είναι καλά ώστε αν κάτι δεν πάει καλά να στηρίξουμε ο ένας τον αλλο πάρα να ναι εδώ στη γέννα....
-
Ήδη μόλις έμαθε για την εγκυμοσύνη ρώτησε πόσα κιλά έχω πάρει της είπα ότι εως 15 εβδομάδων είχα πάρει μόνο 1 κιλό.. Κ λέει σοβαρά? Με αέρα το μεγαλώνεις? Εκείνη είχε πάρει μόνο τη βδομάδα προ του τεστ εγκυμοσύνης 5κιλσ επειδή είχε λιγουρες... Ως τον 6ο είχε πάρει 17κιλα...συγκρίνει ήδη.... Αλλά έχουμε 9 εβδομάδες διαφορά οπότε απλά μ λεει για το μωρό ότι την κλωτσάει.... Που εγώ ακόμα δεν το έχω νιωσςι...οποτε ψάχνει να βρει κάτι να δείξει τη διαφορά!
-
-
Να ξέρες πόσες φορές της το χω πει... Εμένα να σκεφτείς μόλις έμεινε έγκυος άρχισε να με ρωτάει τι γίνεται με εμένα αν ήρθε η περίοδος κλπ... Μέχρι που ένιωσα ότι με ενοχλει κ της είπα ότι δεν προσπαθουμε πια γτ θα πάω ταξίδι με τον άντρα μου στο καραβι... Αν έκανα την εξωσωματικη με όλη αυτή την πίεση θα είχε γίνει χαμός κ μπορεί να μην είχα πετύχει κιόλας.
-
-
-
Ειλικρινά είναι άδικο.... 😢 άλλες να τρώνε μια ζωή για να κάνουν ένα παιδάκι άλλες να το έχουν έτσι απλά κ να ξενερώνουν με το φύλο... Δλδ έλεος... Είχα πέσει πολύ... Γτ ήξερε κι εκείνη ότι εμείς προσπαθουσαμε (μόνοι μας φυσιολογικά) και δεν πετύχαινε Κ δλδ ήθελε στήριξη από εμένα.....
