vicky86

Μερικές φορές, πίσω από την εικόνα του παιδιού που απλώς αντιγράφει, μπορεί να υπάρχει ανασφάλεια, φόβος μήπως κάνει λάθος ή δυσκολία να παρακολουθήσει και να συμμετέχει ενεργά στο μάθημα. Η συμπεριφορά αυτή δεν σημαίνει από μόνη της ότι υπάρχει μαθησιακή δυσκολία. Αξίζει όμως να την παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά, ιδιαίτερα όταν εμφανίζεται συστηματικά και συνοδεύεται από δυσκολίες στην κατανόηση, στην ανάγνωση, στη γραφή ή στη συμμετοχή. 🔎 Τι Μπορεί Να Κρύβεται Πίσω Από Την Ησυχία;Ένα παιδί μπορεί να κάθεται ήσυχο επειδή πραγματικά συγκεντρώνεται. Μπορεί όμως να είναι ήσυχο επειδή δεν αισθάνεται αρκετά σίγουρο για να συμμετέχει. Ίσως φοβάται ότι θα δώσει λάθος απάντηση. Ίσως έχει ήδη βιώσει αρκετές διορθώσεις. Ίσως βλέπει τους συμμαθητές του να τελειώνουν πιο γρήγορα και έχει αρχίσει να πιστεύει ότι «δεν τα καταφέρνει». Σε αυτή την περίπτωση, η αντιγραφή από τον πίνακα μπορεί να λειτουργεί σαν ένας ασφαλής τρόπος να παραμένει μέσα στη δραστηριότητα χωρίς να χρειάζεται να εκτεθεί. Το σημαντικό είναι να μη βιαστούμε να χαρακτηρίσουμε το παιδί ως παθητικό, αδιάφορο ή τεμπέλικο. 📝 Όταν Η Αντιγραφή Γίνεται Ολόκληρη Η ΣυμμετοχήΗ αντιγραφή από τον πίνακα είναι φυσιολογικό μέρος της σχολικής καθημερινότητας. Το πρόβλημα δεν είναι ότι το παιδί αντιγράφει. Το ερώτημα είναι τι κάνει μετά την αντιγραφή. Αν αντιγράφει όλο το μάθημα αλλά δυσκολεύεται να εξηγήσει τι έγραψε, μπορεί να χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη στην κατανόηση. Αν αντιγράφει πολύ αργά και δεν προλαβαίνει να ολοκληρώσει, μπορεί να δυσκολεύεται στην ταχύτητα γραφής ή στην οργάνωση. Αν κοιτάζει συνεχώς τον πίνακα και το τετράδιο χωρίς να ξεκινά μόνο του, μπορεί να χρειάζεται περισσότερη καθοδήγηση. Αν αποφεύγει να σηκώσει το χέρι ή να απαντήσει, μπορεί να υπάρχει φόβος λάθους ή χαμηλή αυτοπεποίθηση. Γι' αυτό η ίδια συμπεριφορά μπορεί να έχει διαφορετική αιτία σε διαφορετικά παιδιά. 🧠 Μαθησιακή Δυσκολία Ή Ανασφάλεια;Μερικές φορές τα δύο μπορεί να συνδέονται. Ένα παιδί που δυσκολεύεται επανειλημμένα στην ανάγνωση ή στη γραφή μπορεί να έχει αρχίσει να αμφιβάλλει για τις δυνατότητές του. Όταν η προσπάθεια που χρειάζεται είναι μεγαλύτερη από εκείνη των συμμαθητών του, μπορεί να αισθάνεται ότι πρέπει να προσπαθεί πολύ περισσότερο για να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα. Με τον χρόνο μπορεί να δημιουργηθεί ένας κύκλος: δυσκολία → λάθη → απογοήτευση → ανασφάλεια → αποφυγή συμμετοχής → λιγότερες ευκαιρίες εξάσκησης Γι' αυτό είναι σημαντικό να αντιμετωπίζουμε όχι μόνο τη σχολική δυσκολία, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το παιδί αισθάνεται απέναντί της. 👀 Τι Αξίζει Να Παρατηρήσει Ο Εκπαιδευτικός;Δεν αρκεί να πούμε ότι «κάθεται ήσυχο». Χρειάζεται να δούμε πώς μαθαίνει και πώς συμμετέχει. Αξίζει να παρατηρήσουμε: ✓ Αν κατανοεί την προφορική εξήγηση. ✓ Αν μπορεί να απαντήσει όταν ερωτηθεί προσωπικά. ✓ Αν συμμετέχει περισσότερο σε μικρή ομάδα. ✓ Αν δυσκολεύεται να αντιγράψει από τον πίνακα. ✓ Αν χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο από τους συμμαθητές του. ✓ Αν κάνει πολλά λάθη στην αντιγραφή. ✓ Αν αποφεύγει να διαβάσει δυνατά. ✓ Αν γνωρίζει την απάντηση αλλά διστάζει να μιλήσει. ✓ Αν ζητά συνεχώς επιβεβαίωση ότι αυτό που κάνει είναι σωστό. ✓ Αν η συμπεριφορά αυτή εμφανίζεται σε όλα τα μαθήματα ή κυρίως σε εκείνα στα οποία δυσκολεύεται. Αυτές οι παρατηρήσεις μπορούν να μας δώσουν πολύ περισσότερες πληροφορίες από έναν απλό χαρακτηρισμό. ❤️ Η Ανασφάλεια Μπορεί Να Μοιάζει Με ΑδιαφορίαΈνα παιδί που δεν σηκώνει ποτέ το χέρι μπορεί να μην είναι αδιάφορο. Μπορεί να σκέφτεται: «Κι αν κάνω λάθος;» Ένα παιδί που δεν ζητά βοήθεια μπορεί να μη θέλει να δείξει ότι δυσκολεύεται. Μπορεί να σκέφτεται: «Όλοι το κατάλαβαν. Μόνο εγώ δεν το κατάλαβα.» Ένα παιδί που αντιγράφει ακριβώς ό,τι γράφει ο πίνακας μπορεί να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια όταν έχει μπροστά του ένα ξεκάθαρο πρότυπο. Γι' αυτό η πρώτη μας αντίδραση δεν χρειάζεται να είναι «Γιατί δεν συμμετέχεις;». Μπορεί να είναι: «Θέλω να καταλάβω τι σε δυσκολεύει. Είμαι εδώ να σε βοηθήσω.» 🎯 Μικρά Βήματα Προς Την Ενεργή ΣυμμετοχήΔεν χρειάζεται να ζητήσουμε από ένα ανασφαλές παιδί να γίνει ξαφνικά ο πιο ενεργός μαθητής της τάξης. Μπορούμε να ξεκινήσουμε πολύ μικρά. ✓ Να απαντήσει πρώτα σε μια ερώτηση που γνωρίζει καλά. ✓ Να εξηγήσει μια άσκηση στον εκπαιδευτικό ατομικά. ✓ Να συνεργαστεί με έναν συμμαθητή. ✓ Να διαβάσει μια πολύ μικρή πρόταση. ✓ Να επιλέξει ανάμεσα σε δύο απαντήσεις. ✓ Να παρουσιάσει κάτι που έχει προετοιμάσει από πριν. Η επιτυχία σε μικρές, διαχειρίσιμες προσπάθειες μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αποκτήσει ξανά εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του. 🗣️ Πώς Μπορεί Να Βοηθήσει Ο Εκπαιδευτικός;Ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά ο εκπαιδευτικός στα λάθη έχει μεγάλη σημασία. Αν το παιδί φοβάται ότι κάθε λάθος θα σχολιαστεί μπροστά στους άλλους, είναι πιθανότερο να αποφεύγει τη συμμετοχή. Βοηθά περισσότερο όταν ο εκπαιδευτικός: ✓ δίνει χρόνο πριν ζητήσει απάντηση, ✓ αποφεύγει τις συγκρίσεις, ✓ αναγνωρίζει την προσπάθεια, ✓ διορθώνει το λάθος χωρίς να εκθέτει το παιδί, ✓ δίνει σαφείς και μικρές οδηγίες, ✓ ελέγχει αν το παιδί κατάλαβε τι πρέπει να κάνει, ✓ δημιουργεί ευκαιρίες επιτυχίας. Ένα παιδί δεν χρειάζεται να αισθάνεται ότι πρέπει να είναι πάντα σωστό για να αξίζει να συμμετέχει. 🏠 Τι Μπορούν Να Κάνουν Οι Γονείς Στο Σπίτι;Η ανασφάλεια δεν βοηθά όταν αντιμετωπίζεται με περισσότερη πίεση. Φράσεις όπως: «Μίλα επιτέλους!» «Γιατί δεν σηκώνεις το χέρι σου;» «Αφού το ξέρεις!» μπορεί να αυξήσουν την πίεση. Πιο βοηθητικό είναι να ρωτήσουμε: «Υπάρχει κάτι που φοβάσαι όταν πρέπει να απαντήσεις;» «Σε ποιο μάθημα νιώθεις πιο άνετα;» «Τι θα σε βοηθούσε να αισθάνεσαι πιο σίγουρος;» Το παιδί χρειάζεται να καταλάβει ότι η αξία του δεν εξαρτάται από την επίδοσή του. 📚 Όταν Η Αντιγραφή Κρύβει Δυσκολία ΚατανόησηςΜερικές φορές το παιδί αντιγράφει επειδή η αντιγραφή είναι ευκολότερη από την κατανόηση. Μπορεί να γράψει μια ολόκληρη παράγραφο και όταν το ρωτήσουμε τι σημαίνει να μην μπορεί να απαντήσει. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο που αξίζει να παρατηρηθεί. Μπορούμε μετά την αντιγραφή να κάνουμε μια πολύ απλή ερώτηση: «Πες μου με δικά σου λόγια τι λέει αυτό.» Αν δυσκολεύεται, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν διάβασε. Μπορεί να χρειάζεται υποστήριξη στην κατανόηση, στην οργάνωση της πληροφορίας ή στη γλωσσική επεξεργασία. ⏱️ Όταν Το Παιδί Χρειάζεται Περισσότερο ΧρόνοΗ αντιγραφή από τον πίνακα απαιτεί ταυτόχρονα να κοιτάξει, να συγκρατήσει ένα μέρος της πληροφορίας, να το μεταφέρει στο τετράδιο και να επιστρέψει ξανά στον πίνακα. Για ένα παιδί που δυσκολεύεται στη γραφή, στην οπτική οργάνωση ή στη μνήμη εργασίας, αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Μπορεί λοιπόν να φαίνεται ότι «απλώς αντιγράφει», ενώ στην πραγματικότητα καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει: ✓ μικρότερη ποσότητα αντιγραφής, ✓ πιο ευανάγνωστος πίνακας, ✓ σαφής οργάνωση της πληροφορίας, ✓ περισσότερος χρόνος όταν χρειάζεται, ✓ δυνατότητα να έχει ορισμένες πληροφορίες ήδη γραμμένες, ✓ έλεγχος ότι πρόλαβε να ολοκληρώσει. 🔦 Ήξερες Ότι…🔦 Ένα ήσυχο παιδί δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν αντιμετωπίζει δυσκολία. 🔦 Η αποφυγή συμμετοχής μπορεί να συνδέεται με φόβο λάθους, ανασφάλεια ή προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες. 🔦 Η αντιγραφή από τον πίνακα απαιτεί ταυτόχρονα προσοχή, οπτική παρατήρηση, μνήμη εργασίας και γραφή. 🔦 Ένα παιδί μπορεί να γνωρίζει κάτι προφορικά αλλά να δυσκολεύεται να το αποδώσει γραπτά. 🔦 Η συστηματική παρατήρηση της συμπεριφοράς του παιδιού σε διαφορετικές δραστηριότητες βοηθά να ξεχωρίσουμε μια απλή προτίμηση από μια επίμονη δυσκολία. 💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Περισσότερη Ασφάλεια✓ Δώστε χρόνο στο παιδί να σκεφτεί πριν περιμένετε απάντηση. ✓ Ξεκινήστε από ερωτήσεις που μπορεί να απαντήσει, ώστε να βιώσει μικρές επιτυχίες. ✓ Αποφύγετε τις συγκρίσεις με συμμαθητές ή αδέλφια. ✓ Επαινέστε συγκεκριμένα την προσπάθεια, όχι γενικά το «μπράβο». ✓ Ρωτήστε τι κατάλαβε, όχι μόνο τι αντέγραψε. ✓ Μειώστε την περιττή αντιγραφή όταν αυτή εμποδίζει την κατανόηση. ✓ Δώστε σαφείς οδηγίες σε μικρά βήματα. ✓ Ενθαρρύνετε το παιδί να ζητά βοήθεια χωρίς να αισθάνεται ότι αποτυγχάνει. ✓ Δώστε ευκαιρίες συμμετοχής σε μικρές ομάδες, όταν αυτό το βοηθά να αισθάνεται πιο άνετα. ✓ Αναγνωρίστε την πρόοδο, ακόμη κι όταν είναι μικρή. 📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Της ΥποστήριξηςΠροσχολική ηλικία: Η συμμετοχή μπορεί να ενισχυθεί μέσα από παιχνίδι, μικρές ερωτήσεις και δραστηριότητες όπου το παιδί αισθάνεται ασφαλές να δοκιμάσει. Α΄–Β΄ Δημοτικού: Χρειάζεται συχνά περισσότερη καθοδήγηση, μικρές οδηγίες και ενθάρρυνση για να μιλήσει ή να ζητήσει βοήθεια. Γ΄–Δ΄ Δημοτικού: Το παιδί μπορεί να αρχίσει να αναγνωρίζει μόνο του πότε δυσκολεύεται και να χρησιμοποιεί συγκεκριμένες στρατηγικές, όπως να ζητά επανάληψη της οδηγίας ή περισσότερο χρόνο. Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού: Μπορούμε να ενισχύσουμε περισσότερο την αυτονομία και την αυτοπαρατήρηση. Το παιδί μπορεί να μάθει να αναγνωρίζει τι το βοηθά και να επικοινωνεί τις ανάγκες του στον εκπαιδευτικό. Γυμνάσιο: Η υποστήριξη χρειάζεται να εστιάζει περισσότερο στην αυτονομία, στην οργάνωση, στην αυτοπεποίθηση και στη χρήση στρατηγικών που το ίδιο το παιδί μπορεί να εφαρμόζει. ⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες❌ Μύθος: «Αφού κάθεται ήσυχο, σημαίνει ότι όλα πάνε καλά.» ✔ Αλήθεια: Η ησυχία είναι θετική συμπεριφορά, αλλά δεν μας δείχνει από μόνη της αν το παιδί κατανοεί, συμμετέχει ή δυσκολεύεται. ❌ Μύθος: «Αν αντιγράφει σωστά, σημαίνει ότι έχει καταλάβει το μάθημα.» ✔ Αλήθεια: Η σωστή αντιγραφή δεν αποδεικνύει απαραίτητα κατανόηση. ❌ Μύθος: «Το παιδί που δεν σηκώνει το χέρι του είναι αδιάφορο.» ✔ Αλήθεια: Μπορεί να φοβάται το λάθος ή να μην αισθάνεται αρκετά σίγουρο για να μιλήσει. ❌ Μύθος: «Πρέπει να το πιέσουμε να συμμετέχει περισσότερο.» ✔ Αλήθεια: Η σταδιακή ενθάρρυνση και οι μικρές ευκαιρίες επιτυχίας είναι συχνά πιο βοηθητικές από την πίεση. ❌ Μύθος: «Οι μαθησιακές δυσκολίες φαίνονται πάντα μέσα από έντονη συμπεριφορά.» ✔ Αλήθεια: Ένα παιδί μπορεί να έχει σημαντικές δυσκολίες και να τις αντιμετωπίζει με σιωπή, αποφυγή ή υπερβολική συμμόρφωση. ❌ Μύθος: «Αν το παιδί γνωρίζει την απάντηση, πρέπει να μπορεί να την πει μπροστά σε όλους.» ✔ Αλήθεια: Η γνώση και η άνεση να μιλήσει μπροστά στην τάξη είναι διαφορετικά πράγματα. 👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)❓ Αν το παιδί είναι ήσυχο στην τάξη, πρέπει να ανησυχώ; Όχι απαραίτητα. Αξίζει όμως να παρατηρήσετε αν συμμετέχει, αν κατανοεί το μάθημα και αν η ησυχία συνοδεύεται από αποφυγή ή επίμονες δυσκολίες. ❓ Μπορεί η ανασφάλεια να σχετίζεται με μαθησιακές δυσκολίες; Ναι, μπορεί να συνδέεται με επαναλαμβανόμενες δυσκολίες ή αρνητικές σχολικές εμπειρίες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε ανασφάλεια οφείλεται σε μαθησιακή δυσκολία. ❓ Γιατί ένα παιδί αντιγράφει όλο τον πίνακα αλλά δυσκολεύεται να απαντήσει; Μπορεί να χρειάζεται υποστήριξη στην κατανόηση, στη μνήμη εργασίας, στην οργάνωση ή στην ενεργή επεξεργασία της πληροφορίας. ❓ Πώς μπορώ να το βοηθήσω να συμμετέχει περισσότερο; Ξεκινήστε με μικρές, ασφαλείς ευκαιρίες συμμετοχής και δώστε χρόνο για σκέψη. Η ενθάρρυνση είναι πιο χρήσιμη όταν δεν συνοδεύεται από πίεση ή σύγκριση. ❓ Πότε χρειάζεται να ζητήσουμε βοήθεια από ειδικό; Όταν η αποφυγή, η ανασφάλεια ή οι μαθησιακές δυσκολίες είναι επίμονες και επηρεάζουν σημαντικά τη σχολική λειτουργία, την αυτοπεποίθηση ή την καθημερινότητα του παιδιού, είναι χρήσιμη η συζήτηση με τον εκπαιδευτικό και, όπου χρειάζεται, η αξιολόγηση από τον κατάλληλο ειδικό. 🌱 Πίσω Από Την Ησυχία Μπορεί Να Υπάρχει Μια ΙστορίαΈνα παιδί που κάθεται ήσυχα και αντιγράφει από τον πίνακα δεν χρειάζεται να το χαρακτηρίσουμε αμέσως ως αδιάφορο ή αδύναμο. Μπορεί να είναι απλώς ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί να παραμείνει ασφαλές μέσα σε μια κατάσταση που το δυσκολεύει. Αυτό που χρειάζεται είναι να κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά. Να δούμε όχι μόνο αν γράφει, αλλά αν καταλαβαίνει. Όχι μόνο αν είναι ήσυχο, αλλά αν νιώθει ασφαλές να μιλήσει. Και όχι μόνο αν ολοκληρώνει την εργασία, αλλά πόση προσπάθεια χρειάζεται για να την ολοκληρώσει. Όταν το παιδί αισθανθεί ότι μπορεί να κάνει λάθος χωρίς να ντραπεί, να ζητήσει βοήθεια χωρίς να αισθανθεί λιγότερο ικανό και να προχωρήσει με τον δικό του ρυθμό, η συμμετοχή μπορεί σταδιακά να αλλάξει. Η ουσιαστική υποστήριξη δεν είναι να το κάνουμε να μιλά περισσότερο με το ζόρι. Είναι να του δώσουμε την ασφάλεια που χρειάζεται για να τολμήσει να συμμετέχει. ✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!Έχετε παρατηρήσει ένα παιδί που είναι πολύ ήσυχο στην τάξη και προτιμά να αντιγράφει αντί να συμμετέχει; Τι φαίνεται να το βοηθά περισσότερο να νιώθει ασφάλεια και να εκφράζει όσα γνωρίζει; Μια μικρή εμπειρία από το σπίτι ή το σχολείο μπορεί να δώσει χρήσιμες ιδέες και σε άλλους γονείς και εκπαιδευτικούς. 🩺 Ιατρική ΕιδοποίησηΤο άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί διαγνωστική αξιολόγηση. Η ήσυχη συμπεριφορά, η ανασφάλεια ή η προτίμηση στην αντιγραφή από τον πίνακα δεν αποτελούν από μόνες τους ένδειξη μαθησιακής δυσκολίας. Αν όμως παρατηρούνται επίμονες δυσκολίες στην ανάγνωση, στη γραφή, στην κατανόηση, στη συμμετοχή ή στη σχολική λειτουργία του παιδιού, είναι σημαντικό να συζητηθούν με τον εκπαιδευτικό και, όταν χρειάζεται, με τον κατάλληλο ειδικό.

Σύμφωνα με έρευνα που έκαναν επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Swansea, στη Μεγάλη Βρετανία, φαίνεται ότι τα μωρά που ταΐζονται για πολύ μεγάλο διάστημα με λιωμένα φαγητά κινδυνεύουν να γίνουν παχύσαρκα και να έχουν κακές διατροφικές συνήθειες μεγαλώνοντας. Αντιθέτως οι γονείς που ακολουθούν τη μέθοδο babyled κατά την οποία τα μωρά επιλέγουν το τι και κυρίως το πόσο θα φάνε, καταφέρνουν να μεγαλώσουν παιδιά που δεν θα καταλήξουν να γίνουν υπέρβαρα και που θα έχουν μία πιο υγιή σχέση με το φαγητό. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το να δίνουμε στο μωρό τη δυνατότητα να ελέγχει το ίδιο την πείνα του και τον κορεσμό του έχει επίδραση τόσο στο βάρος του όσο και στον τρόπο που τρώει, συνήθειες που θα συνεχιστούν και στην παιδική ηλικία. Η Δρ Amy Brown και η Michelle Lee από το Πανεπιστήμιο του Swansea μελέτησαν 298 παιδιά, μεταξύ 6 και 12 μηνών, που προχώρησαν στον απογαλακτισμό με τη μέθοδο «babyled» - που είναι αρκετά διαδεδομένη στη Μεγάλη Βρετανία - σε σχέση με όσα ταΐζονταν με την παραδοσιακή μέθοδο με λιωμένα φαγητά. Στην αρχή κατέγραψαν τον τρόπο με τον οποίο εισήχθησαν τα εν λόγω παιδιά στη στερεή τροφή και στη συνέχεια συνέκριναν το βάρος και τη διατροφική τους συμπεριφορά όταν ήταν μεταξύ 18 και 24 μηνών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά που δεν είχαν φάει λιωμένα φαγητά όταν ήταν μωρά είχαν πιο φυσιολογικό βάρος (δεν ήταν υπέρβαρα) και μπορούσαν να σταματούν το φαγητό όταν ένοιωθαν ότι είχαν χορτάσει. Μάλιστα, αυτά τα χαρακτηριστικά ήταν ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα το βάρος της μητέρας, ο θηλασμός, η ηλικία που ξεκίνησαν τις στερεές τροφές κλπ. Η Δρ Amy Brown εξήγησε τα αποτελέσματα εικάζοντας ότι έπαιξε ρόλο το ότι τα παιδιά αυτά είχαν μάθει να τρώνε μόνα τους, χωρίς πίεση, όσο ήθελαν, μπορούσαν να σταματήσουν όποτε είχαν χορτάσει κλπ. Η μέθοδος «babyled» που μας φαίνεται πιθανώς περίεργη, ακόμη και επικίνδυνη για τόσο μικρά μωρά, γίνεται όλο και πιο δημοφιλής στο Ηνωμένο Βασίλειο και προτρέπει τις μαμάδες αντί για λιωμένα φαγητά να δίνουν στα μωρά τους κομματάκια από διάφορες τροφές (ωμών ή μαγειρεμένων με τρόπο ώστε να έχουν μαλακή υφή) και εκείνα να επιλέγουν τι και πόσο θέλουν να καταναλώσουν παίρνοντας τον χρόνο τους, και βέβαια προκαλώντας… χάος στην κουζίνα. Πηγή: vita.gr

Επειδή όλα τα ζευγάρια τσακώνονται κάποιες φορές, σχεδόν όλα τα παιδιά θα δουν τους γονείς τους να μαλώνουν κάποια στιγμή. Αν καταφέρετε να αντιδράσετε κατάλληλα το παιδί σας μπορεί να πάρει ένα σημαντικό μάθημα για το πώς επιλύονται οι διαφωνίες με υγιή τρόπο. Ωστόσο, συνήθως αυτές οι καταστάσεις έχουν αρνητική επίδραση στο συναισθηματικό κόσμο των παιδιών. Η πιο συνηθισμένη αγωνία των παιδιών είναι να βλέπουν τους γονείς τους να μαλώνουν. Αναφέρουν ότι τα κάνει να νιώθουν ανήσυχα, φοβισμένα και μπερδεμένα. Ανησυχούν μήπως φταίνε τα ίδια για τον καβγά ή μήπως οι γονείς χωρίσουν. Τα παιδιά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ένα μικρό καβγαδάκι για τα πιάτα από μια σοβαρή διαφωνία που απειλεί τη σταθερότητα της σχέσης σας. Οι περισσότεροι γονείς τσακώνονται για παρόμοια θέματα. Είναι συνηθισμένο ο ένας γονιός να έχει διαφορετικές ιδέες για τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού από τον άλλο. Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να δέχεται το παιδί του να τρώει μπροστά στην τηλεόραση, ενώ ο/η σύζυγος να θεωρεί ότι πρέπει όλοι να τρώνε στο τραπέζι. Κάποιοι μπορεί να διαφωνούν αν η καθημερινή μελέτη πρέπει να γίνεται πριν την τηλεόραση ή μετά. Άλλα συνηθισμένα θέματα τσακωμών είναι σχετικά με τις δουλειές του σπιτιού και τα οικονομικά. Οι διαφωνίες και οι τσακωμοί είναι αναπόφευκτοι λοιπόν. Ωστόσο, για ο,τιδήποτε κι αν μαλώνετε, υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε και άλλα που μπορείτε να αποφύγετε, ώστε να ελαχιστοποιήσετε την αρνητική επίπτωση στα παιδιά. Κάνετε συμφωνία με τον/την σύζυγό σας να μην μαλώνετε μπροστά στα παιδιά. Αν υπάρξει μια διαφωνία, σταματήστε την εκεί και συνεχίστε όταν τα παιδιά δεν θα είναι εκεί ή έχουν πάει για ύπνο. Είναι σημαντικό να σταματήσετε αληθινά και να μην συνεχίσετε να αρπάζεστε με το παραμικρό όλη την υπόλοιπη μέρα. Όταν το συζητήσετε αργότερα θα είστε και οι δυο πιο ήρεμοι και θα είναι ευκολότερο να βρείτε μια λύση. Προσπαθήσετε να συμφωνήσετε σε θέματα διαπαιδαγώγησης. Σίγουρα θα έχετε διαφωνίες αλλά μπορείτε να κάνετε κάποιους συμβιβασμούς από τις δύο πλευρές. Αν τα παιδιά σας ήταν παρόντα στον καυγά, καθησυχάστε τα λέγοντας ότι αγαπάτε ο ένας τον άλλο και εκείνα. Εξηγείστε τους ότι ο καυγάς δεν είχε σχέση μαζί τους. Ζητήστε συγγνώμη ο ένας από τον άλλο για να δείξετε ότι δεν κρατάτε κακία και είστε εντάξει. Συζητήστε ανοιχτά, ώστε να μάθουν πώς επιλύονται οι διαφορές. Αν ξέρετε ότι μαλώνετε για συγκεκριμένα θέματα ή ορισμένες ώρες, προσπαθήστε να καθίσετε μόνοι σας και να τα λύσετε όταν θα είστε ήρεμοι. Συζητήστε τι σας εκνευρίζει και πώς μπορείτε να είστε πιο ήρεμοι για να κάνετε το κλίμα στο σπίτι πιο ευχάριστο. Μην υποθέτετε ότι το παιδί σας είναι πολύ μικρό για να καταλάβει τις λεπτομέρειες του τσακωμού και γι’ αυτό το λόγο δεν θα επηρεαστεί. Ακόμα και τα βρέφη μπορούν να καταλάβουν αν όχι τα λόγια, τα αρνητικά συναισθήματα που υπάρχουν μεταξύ σας. Μην ζητάτε από το παιδί να διαλέξει «στρατόπεδο». Αυτό μπορεί να προκαλέσει μεγάλο άγχος στο παιδί, κάτι που έχει αρνητικές συνέπειες στον ψυχισμό του. Αποφύγετε να διαφωνείτε και να τσακώνεστε για τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού μπροστά στο ίδιο το παιδί. Προσπαθήστε αν ο/η σύζυγός σας έχει μια συμπεριφορά με την οποία διαφωνείτε να μην το εκφράσετε μπροστά στο παιδί. Όταν είστε μόνοι μπορείτε να συζητήσετε για αυτά τα θέματα και να συμφωνήσετε, ώστε να παρουσιάζετε μια κοινή στάση στο παιδί. Αποφύγετε να τσακώνεστε μπροστά στο παιδί για το ποιος είναι σωστός στη διαπαιδαγώγηση και έχει δίκιο. Εξάλλου συνήθως δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε αυτές τις καταστάσεις, οπότε θα ήταν καλύτερα να έρθετε σε έναν συμβιβασμό για τα θέματα που διαφωνείτε. Αποφύγετε να τσακώνεστε συνεχώς για μικρά πράγματα. Είναι σίγουρο πως θα έχετε κάποιες διαφωνίες για σοβαρά θέματα που πρέπει να λύσετε, αλλά δεν χρειάζεται να αρπάζεστε για λεπτομέρειες που δεν έχουν σημασία. Σκεφτείτε πως αν μαλώνετε συχνά για ασήμαντα θέματα, ίσως υπάρχει κάποιος άλλος λόγος για την εχθρότητα ανάμεσά σας, κάτι για το οποίο δεν μιλάτε. Αν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στη σχέση σας που δεν καταφέρνετε να λύσετε μεταξύ σας, ίσως θα ήταν καλό να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό. Τα παιδιά που οι γονείς τους μαλώνουν συχνά έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συναισθηματικές δυσκολίες και προβλήματα συμπεριφοράς. Επομένως είναι σημαντικό οι γονείς να προσέχουν για αλλαγές στη συμπεριφορά τους που δείχνουν ότι χρειάζονται κάποια βοήθεια. Πηγή: Understanding your child... Parental arguments, The Tavistock & Portman NHS Foundation Trust. http://enarthro.blogspot.gr

Ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής, τα αδέλφια δημιουργούν στενούς και ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους. Τα παιδιά έχει παρατηρηθεί ότι συνήθως εκδηλώνουν λύπη και στενοχώρια όταν αποχωρίζονται από τα αδέλφια τους και χαρά και ενθουσιασμό όταν ξαναβρίσκονται μαζί τους. Οι αδελφικές σχέσεις παρέχουν ένα σημαντικό πλαίσιο εκμάθησης κοινωνικών δεξιοτήτων για τα παιδιά. Μέσα από την καθημερινή αλληλεπίδραση τους δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνήσουν, να συνεργαστούν και να μοιραστούν. Για τα μικρότερα παιδιά τα μεγαλύτερα αδέλφια αποτελούν πρότυπα, δηλαδή πρόσωπα τα οποία μπορούν να μιμηθούν και από τα οποία μπορούν να μάθουν συμπεριφορές, κοινωνικές συνήθειες και οικογενειακές αξίες. Τα μικρότερα παιδιά παρατηρώντας τα αδέρφια τους αρχίζουν να κατανοούν τους ρόλους που αναμένεται να αναλάβουν μέσα στην οικογένεια αλλά και τους ρόλους που σχετίζονται με το φύλο τους. Αυτό, βέβαια, μπορεί να επιτευχθεί και μέσα από τα παιχνίδια που παίζουν, όταν για παράδειγμα σχεδιάζουν φανταστικές ιστορίες και εμπλέκονται σε συμβολικό παιχνίδι. Επίσης, οι αδελφικές σχέσεις παρέχουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο τα παιδιά πειραματίζονται με τα συναισθήματά τους. Οι έρευνες καταδεικνύουν ότι τα αδέλφια συχνά μοιράζονται μεταξύ τους όσα νιώθουν και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι μοιράζονται αυτές τις σκέψεις με τους γονείς τους. Έτσι, μέσα από την καθημερινή αλληλεπίδραση με τα αδέλφια τους μαθαίνουν να συζητούν για πράγματα που τους απασχολούν και να συναισθάνονται τους άλλους, να μπορούν δηλαδή να κατανοούν πώς νιώθουν οι άλλοι σε μια δεδομένη συνθήκη. Μια άλλη πλευρά των αδελφικών σχέσεων είναι το χιούμορ. Τα αδέλφια χαίρονται και διασκεδάζουν μεταξύ τους παίζοντας παιχνίδια. Ειδικά τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να προτρέπουν τα μικρότερα αδέλφια τους σε παιχνίδια λέξεων, αστεϊσμούς ή φανταστικά παιχνίδια και πειράγματα που αποτελούν μια αστείρευτη πηγή γέλιου. Γενικά, οι συζητήσεις και τα παιχνίδια μεταξύ των αδελφών διευρύνουν τις γλωσσικές δεξιότητες των παιδιών και εμπλουτίζουν το λόγο τους. Η βοήθεια και η αλληλεγγύη μεταξύ των αδελφών μπορεί να έχει σημαντικές θετικές επιπτώσεις σε περιπτώσεις που η οικογενειακή ζωή είναι τεταμένη ή υπάρχει ένταση στις συζυγικές σχέσεις. Τα αδέλφια μπορεί να αποτελούν το ένα για το άλλο ένα βασικό «χώρο» συναισθηματικής ασφάλειας, υποστήριξης και αλληλοβοήθειας, από όπου μπορούν να αντλήσουν τα απαραίτητα συναισθηματικά αποθέματα για να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στις αντίξοες οικογενειακές συνθήκες που μπορεί να βιώνουν. Είναι εντυπωσιακό ότι μεγαλύτερη έμφαση έχει δοθεί –τόσο σε έρευνες όσο και στις καθημερινές συζητήσεις- στις αρνητικές διαστάσεις των αδελφικών σχέσεων. Για παράδειγμα, συχνά γίνεται λόγος για την αντιπαλότητα και τους καβγάδες μεταξύ των αδελφών, αλλά και την αίσθηση των μεγαλύτερων παιδιών ότι χάνουν τα προνόμια που είχαν ως πρωτότοκα παιδιά από τα νεοφερμένα αδέρφια τους. Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι τα παιδιά τους αντιδρούν άμεσα όταν αυτοί απευθύνουν την προσοχή σε ένα από τα αδέλφια τους, το οποίο αποδίδουν σε αντιζηλία. Πράγματι τέτοιες διαστάσεις στις αδελφικές σχέσεις δεν είναι σπάνιες, ωστόσο, στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν την ποικιλία των ανθρώπινων σχέσεων και θα μπορούσαμε να τις θεωρούσαμε περισσότερο ως τρόπους να πειραματιστούν τα παιδιά μέσα στις σχέσεις, να κατανοήσουν τις αλλαγές που συμβαίνουν, να προσπαθήσουν να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες, πρόσωπα, αλλά και στις μεταβαλλόμενες σχέσεις με τους σημαντικούς γι’ αυτά ανθρώπους, δηλαδή τους γονείς. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνουμε ότι είναι ιδιαίτερος ο ρόλος που διαδραματίζουν οι γονείς και το πώς αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους σε αυτές τις περιπτώσεις, εν ολίγοις πώς «στέκονται» απέναντι σε δυο αδέλφια που μπορεί να μαλώνουν. Το να αφήνουμε κάποιες φορές τα παιδιά μας να διαπραγματευτούν τις διαφορές τους μόνα τους, μπορεί να τα βοηθήσει να έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους και στον εαυτό τους ώστε να μπορούν να διεκδικούν τα ίδια για τον εαυτό τους τη θέση τους καταρχήν μέσα στην οικογένεια και κατ’ επέκταση σε άλλες κοινωνικές ομάδες αργότερα. Επομένως, η αξία των αδελφικών σχέσεων για την ανάπτυξη του παιδιού είναι αδιαμφισβήτητη. Τα αδέλφια αλληλεπιδρώντας εμπλουτίζουν τις γνωστικές, γλωσσικές, κοινωνικές και συναισθηματικές τους δεξιότητες. Μαθαίνουν να συνυπάρχουν και να εξοικειώνονται με τον «άλλο». Και, συνήθως, τα αδέλφια αποτελούν για το άτομο ένα σταθερό συνοδοιπόρο για την υπόλοιπη ζωή. Βιβλιογραφική πηγή: Judy Dunn. Οι στενές προσωπικές σχέσεις των μικρών παιδιών. Εκδόσεις: Τυπωθήτω-ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΡΔΑΝΟΣ. http://enarthro.blogspot.gr

Τα παιδιά που έχουν γεννηθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση, αντιμετωπίζουν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο επιπλοκών (σε σχέση με τα παιδιά που έχουν συλληφθεί φυσιολογικά), όπως να γεννηθούν πρόωρα ή να πεθάνουν κατά τον πρώτο μήνα της ζωής τους, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα. Μια δεύτερη αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι για τον πρόωρο τοκετό, πολύ συχνά, φταίνε βακτήρια εξαιτίας των οποίων «σπάνε τα νερά» της εγκύου πριν την ώρα τους. Η πρώτη μελέτη, με επικεφαλής τον Μάικλ Ντέιβις του πανεπιστημίου της Αδελαΐδας, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «PLoS One», σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», ανέλυσε πάνω από 300.000 γεννήσεις. Οι ερευνητές επισήμαναν πως δεν μπορούν να αποκλείσουν ότι, πέρα από την ίδια την τεχνική της εξωσωματικής γονιμοποίησης, τα παιδιά μπορεί να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερους κινδύνους εξαιτίας και άλλων λόγων, για παράδειγμα εξαιτίας των προβλημάτων υγείας ή της προχωρημένης ηλικίας των γονέων τους. Όπως είπε ο Ντέιβις, «κατά πάσα πιθανότητα, παίζουν ρόλο και οι δύο παράγοντες, τόσο η εξωσωματική τεχνική, όσο και οι γονείς». Η έρευνα έδειξε ότι οι πρόωροι τοκετοί αποτελούσαν το 4,7% στις περιπτώσεις γυναικών που είχαν συλλάβει φυσιολογικά, ενώ το ποσοστό αύξανε στο 8% στις περιπτώσεις εξωσωματικής γονιμοποίησης. Τα αντίστοιχα ποσοστά θανάτου των παιδιών λίγο μετά τη γέννησή τους, ήσαν 0,3% (φυσιολογική σύλληψη) και 0,5% (με εξωσωματική). Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει τα ευρήματα προηγούμενων ερευνών, που επίσης έχουν διαπιστώσει αυξημένο κίνδυνο υγείας και πρόωρου θανάτου των «παιδιών του σωλήνα». Οι Αυστραλοί ερευνητές επισημαίνουν ότι η κατάψυξη των εμβρύων πριν την εμφύτευσή τους στη μήτρα (κάτι που συμβαίνει όλο και συχνότερα πλέον), μπορεί να αποτρέψει τον κίνδυνο του πρόωρου τοκετού. Η δεύτερη έρευνα, με επικεφαλής την καθηγήτρια γυναικολογίας Άμι Μούρθα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ντιουκ, η οποία δημοσιεύτηκε στο ίδιο επιστημονικό περιοδικό, σύμφωνα με το BBC, συμπέρανε πως μια συχνή αιτία για τον πρόωρο τοκετό είναι η δράση συγκεκριμένων βακτηρίων, τα οποία οδηγούν στη διάρρηξη της μεμβράνης του αμνιακού σάκου που συγκρατεί το έμβρυο, με συνέπεια να «σπάνε τα νερά» πριν την ώρα τους. Εκτιμάται ότι η πρόωρη ρήξη της μεβράνης είναι η αιτία για περίπου το ένα τρίτο όλων των πρόωρων τοκετών. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι στο μέλλον θα είναι δυνατό να καταπολεμούνται με φάρμακα (πχ αντιβιοτικά) τα εν λόγω βακτήρια, ώστε να αποφεύγονται αρκετές πρόωρες γέννες. Προς το παρόν πάντως, οι γιατροί θα πρέπει να καταλάβουν τον ακριβή μηχανισμό με τον οποίο τα βακτήρια προκαλούν το «σπάσιμο των νερών». protothema.gr

Οι έφηβοι των οποίων οι γονείς πάσχουν από χρόνιο πόνο μπορεί να είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν συνεχή πόνο, ειδικά όταν οι γονείς τείνουν να καταστροφολογούν ,σύμφωνα με νέα έρευνα. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Pediatric Psychology, ένας γονέας που νιώθει πόνο και ένας γονέας που μεγεθύνει τη σημασία του πόνου αυξάνει τον κίνδυνο ότι ένα παιδί θα δώσει περισσότερη έμφαση στη σημασία του πόνου του. Τα παιδιά είναι προσεκτικοί παρατηρητές του κάθε τι που κάνουν οι γονείς , δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Άννα Γουίλσον και προσέθεσε ότι μερικές φορές οι γονείς ανησυχούν για το πώς αισθάνεται το παιδί τους ή μπορεί να ρωτούν κατ' επανάληψη τι έχει το παιδί τους, και αυτό να οδηγήσει το παιδί σε έντονη ανησυχία ακόμα και αν δεν συντρέχει κάποιος σοβαρός λόγος. "Δυστυχώς , γνωρίζουμε από πολλές μελέτες ότι αυτό η άστοχη ανησυχία τείνει να κάνει τον πόνο χειρότερο ", ανέφερε χαρακτηριστικά. Στη μελέτη , 178 παιδιά μεταξύ των ηλικιών 11 και 14 ετών κλήθηκαν να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια σχετικά με ζητήματα , όπως πόνοι στην πλάτη , πόνος στο στομάχι και πονοκέφαλοι , καθώς επίσης και το πόσο ο πόνος παρενέβαινε με την καθημερινή τους ζωή . Επίσης κλήθηκαν οι γονείς των εφήβων να απαντήσουν παρόμοιες ερωτήσεις σχετικά με τον πόνο τους. Από τα ευρήματα της μελέτης φάνηκε ότι περίπου το ένα τέταρτο των εφήβων και τα δύο τρίτα των γονέων ανέφεραν ότι είχαν κάποιο χρόνιο πόνο, καθώς επίσης φάνηκε ότι ο πόνος των γονέων ήταν συνδεδεμένος με τον πόνο των παιδιών. news.gr

Τον τελευταίο καιρό διαισθάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά με το παιδί σας, ωστόσο, ανάμεσα στη γνωστή σας που τρέχει την κόρη της για ψύλλου πήδημα στους ειδικούς και στη μητέρα σας που φωνάζει «το παιδί δεν είναι τρελό!» νιώθετε αμήχανοι για το τι πρέπει να κάνετε. Πριν επισκεφτείτε έναν επαγγελματία, προσπαθήστε να σκεφτείτε και να καταλάβετε εσείς οι ίδιοι τι δεν πάει καλά. Να θυμάστε πως είστε οι γονείς του παιδιού σας, μπορείτε να στηριχτείτε στη διαίσθησή σας. Αν το πρόβλημα διαρκεί και αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να βοηθήσετε οι ίδιοι, τότε η γνώμη ενός ειδικού θα σας επιτρέψει να βρείτε μια λύση. Σε ποιες περιπτώσεις να επισκεφτείτε έναν ειδικό: - Σε περιόδους δύσκολες για την οικογενειακή σας ζωή, όταν ορισμένες καταστάσεις επηρεάζουν τη σχέση γονέων και παιδιών έντονα και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι το διαζύγιο, μια σοβαρή ασθένεια, ένα πένθος. - Σε κάποιες περιπτώσεις που διαισθάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά ή κάποιο πρόσωπο κοντινό στο παιδί σας (παιδίατρος, δασκάλα, συγγενείς) σας το υποδεικνύει. Είναι σημαντικό να τους ακούσετε, ακόμα κι αν δεν σας είναι εύκολο, και αν ο τρόπος τους δεν είναι πολύ σαφής ή κομψός. Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι: - Όταν το παιδί δεν έχει κατακτήσει ορισμένες δεξιότητες που θα περιμένατε να έχει στην ηλικία του. Αν είναι αδέξιο στις κινήσεις του, δεν μιλάει καλά, δυσκολεύεται να βγάλει τις πάνες, είναι κλεισμένο στον εαυτό του, πολύ απαθές ή επιθετικό, δεν μπορεί να παίξει ή να κάνει φίλους και έχει μεγάλες διαφορές από τα παιδιά της ηλικίας του. - Όταν η ανάπτυξή του δεν είναι ισορροπημένη, δηλαδή, έχει αναπτυχθεί σε έναν τομέα και σε άλλο όχι. Για παράδειγμα, μιλάει πολύ καλά, αλλά είναι πολύ δειλό. Από κάποιες απόψεις θέλει να μείνει μικρό. - Όταν παρουσιάζει ξαφνικές και έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά και στη διάθεση του που επιμένουν. Για παράδειγμα ενώ κοιμόταν καλά, δεν μπορεί να κοιμηθεί ή ξυπνάει από εφιάλτες. Ενώ είχε βγάλει την πάνα, λερώνεται πάνω του το βράδυ ή το πρωί. Ενώ μιλούσε καθαρά αρχίζει να ψευδίζει ή μωρουδίζει. Έχει γίνει ευέξαπτο, νευρικό, μελαγχολικό, σκυθρωπό, παραπονιέται και κλαίει συνεχώς χωρίς λόγο. - Όταν αλλάζει η συμπεριφορά του στο σπίτι και στο σχολείο και γίνεται νευρικό, προκλητικό, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή η επίδοσή του στα μαθήματα πέφτει. Βλέποντάς τα όλα αυτά μπορεί να λέτε: «στο τέλος θα του περάσουν όλα» ή «έτσι είναι το φυσικό του» ή «θα το ξεπεράσει μόνο του». Σκεφτείτε όμως ότι το παιδί ζει μια κατάσταση λιγότερο ή περισσότερο οδυνηρή, αλλά αληθινή. Φυσικά, οι δυσκολίες με τους συμμαθητές μας προετοιμάζουν για τις δυσκολίες της ζωής, και η ομιλία του θα στρώσει με το πέρασμα του χρόνου. Όμως, γιατί να επιβάλλετε στο παιδί σας μια τέτοια κατάσταση, όταν συχνά μερικές συναντήσεις με έναν ειδικό μπορούν να το ανακουφίσουν; Η παιδική ηλικία είναι μια περίοδος ιδιαίτερα ευάλωτη. Το να αφήνεις ένα παιδί να ζει με το πρόβλημά του είναι σαν να το αφήνεις να περπατά με ένα αγκάθι στο πόδι. Πηγαίνοντας το σε έναν ειδικό του επιτρέπετε να αισθάνεται καλύτερα, να βγει από μια δύσκολη κατάσταση που το κάνει να υποφέρει. Αν ανησυχείτε μήπως θα αμφισβητηθείτε στο ρόλο σας ως γονείς, σκεφτείτε ότι ο ειδικός δεν είναι εκεί για να σας ασκήσει κριτική, ούτε να κρίνει αν ανατρέφετε σωστά το παιδί σας. Αυτό που έχει σημασία είναι πως ως γονείς κινητοποιηθήκατε για να βοηθήσετε το παιδί σας που υποφέρει. Όταν το σχολείο σας συμβουλεύει να πάτε το παιδί σας σε ειδικό: Ίσως αισθάνεστε ότι κάποιοι εκπαιδευτικοί είναι υπερβολικοί και βλέπουν προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Όμως, αξίζει να λαμβάνετε υπόψη τη γνώμη των παιδαγωγών του παιδιού σας, είτε είναι βάσιμη, είτε όχι. Έτσι θα έχετε κάνει αυτό που έπρεπε για το παιδί σας. Φυσικά δεν είστε υποχρεωμένοι να ενημερώνετε το σχολείο για όλες τις εξελίξεις. Ωστόσο, μια συνεργασία με το σχολείο μπορεί να είναι πολύτιμη και βοηθητική όταν υπάρχει μια δυσκολία. Η στάση του σχολείου απέναντι στο παιδί και τους γονείς έχει σημαντική επίδραση, καθώς μπορεί να μειώσει ή να μεγαλώσει το άγχος που συχνά συνοδεύει τις δυσκολίες. http://enarthro.blogspot.gr

Τον τελευταίο καιρό βλέπετε συνάδελφους, φίλους και συγγενείς να χάνουν τη δουλειά τους. Τελικά έφτασε και η σειρά σας. Εκτός από τα υπόλοιπα άγχη, ως γονείς είναι φυσικό να σκέπτεστε τι αντίκτυπο θα έχει αυτό στο παιδί σας και πώς να το χειριστείτε. Είναι απαραίτητο να μιλήσετε γι’ αυτό στο παιδί; Είναι απαραίτητο, γιατί δεν πρόκειται για μια μικρή αλλαγή, αλλά για μια σημαντική αναστάτωση στη ζωή σας. Στο εξής θα περνάτε περισσότερο χρόνο στο σπίτι και θα χρειαστεί να ψάξετε για άλλη δουλειά, κάτι που δεν θα περάσει απαρατήρητο από το παιδί. Κάθε παιδί χρειάζεται ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη για να συγκροτηθεί ψυχικά. Ωστόσο, ειλικρίνεια δεν σημαίνει να μοιράζεστε κάθε λεπτομέρεια και να δίνετε εξηγήσεις που το παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει. Είναι ανάγκη να μιλήσετε στο παιδί με λόγια κατάλληλα για την ηλικία του, ώστε να καταλάβει. Πότε να μιλήσετε στο παιδί; Θα ήταν καλό να μιλήσετε στο παιδί μόλις λάβετε την προειδοποίηση από τη δουλειά σας, ώστε να του δώσετε το χρόνο να σκεφτεί και να συνηθίσει την αλλαγή αυτή. Πώς να μιλήσετε; Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείτε δραματικές εκφράσεις που θα ανησυχήσουν υπερβολικά το παιδί. Αντί να πείτε: «έμεινα άνεργος/η!» μπορείτε να εξηγήσετε ότι σε λίγο καιρό δεν θα έχετε πια τη δουλειά που είχατε και θα πρέπει να βρείτε μια άλλη δουλειά. Εξηγείστε, επίσης, ότι θα βρίσκεστε στο σπίτι περισσότερο από πριν και ότι θα έχετε ραντεβού για να βρείτε καινούρια δουλειά. Πώς να χειριστείτε την αλλαγή στα οικονομικά; Οι οικονομικοί πόροι της οικογένειας θα μειωθούν κατά πολύ. Ωστόσο, αποφύγετε να πείτε «τέρμα οι κούκλες, γιατί είμαι άνεργος/η». Δεν χρειάζεται βέβαια να θυσιαστείτε για να συνεχίσετε να του αγοράζετε παιχνίδια όπως πριν. Είναι σημαντικό το παιδί να είναι ενήμερο για την κατάσταση και να μοιράζεται τις δυσκολίες της οικογένειας μαζί σας. Πώς να χειριστείτε τα συναισθήματά σας; Το παιδί αισθάνεται το άγχος σας και τη στενοχώρια, ακόμα κι αν εσείς προσπαθείτε να μη δείχνετε τίποτα. Είναι σημαντικό να του μιλήσετε με λίγα λόγια για την ανησυχία σας, καθησυχάζοντας το, λέγοντας πως είναι μια δύσκολη κατάσταση για εσάς, αλλά έχετε σχέδια για το μέλλον. Μείνετε όσο πιο δραστήριοι μπορείτε στην καθημερινή σας ζωή, κρατώντας τα ωράρια σας. Εξηγείστε στο παιδί μαζί με το/τη σύζυγό σας ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται μόνο από το επάγγελμά του. Υπενθυμίστε του ότι εκείνο δεν φταίει γι’ αυτή την κατάσταση. Ωστόσο, αποφύγετε να του εμπιστευτείτε όλα τα προβλήματα και τα άγχη σας. Κάθε παιδί που βλέπει τον γονιό του σε δύσκολη κατάσταση θέλει να τον παρηγορήσει και να τον βοηθήσει. Αυτό όμως ούτε μπορεί να το αναλάβει ούτε και πρέπει, καθώς κλονίζεται το αίσθημα ασφάλειας του. Οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τα παιδιά τους, όχι το αντίστροφο. Καλό θα ήταν σε μια τέτοια κατάσταση ο γονιός να βρει έναν άλλο συμπαραστάτη, έναν ώμο για να ακουμπήσει. http://enarthro.blogspot.gr

Οι πιο πρόσφατες έρευνες συνδέουν τν θηλασμό με καλύτερη σκέψη και μνήμη. Αλλά ο συσχετισμός του θηλασμού με τις γλωσσικές δεξιότητες, την κίνηση και το συντονισμό ήταν λιγότερο σαφής. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η νέα έρευνα δεν αποδεικνύει ότι ο θηλασμός είναι υπεύθυνος μόνο για την καλύτερη ανάπτυξη αλλά υπάρχει μια πιο στενή σχέση. Ο Δρ. Δημήτρης Χρηστάκης δήλωσε ότι τα περισσότερα στοιχεία καθιστούν σαφές ότι υπάρχουν πολλά ιατρικά οφέλη από τον θηλασμό. Στην έρευνα πήραν μέρος 540 μητέρες με τα παιδιά τους. Η πρώτη καταγραφή δεδομένων έγινε όταν τα μωρά ήταν 9 μηνών και η επόμενη όταν ήταν 18 μηνών. Επίσης, όταν τα μωρά ήταν 18 μηνών υποβλήθηκαν σε γνωστικά, γλωσσικά και κινητικά τεστ από ψυχολόγους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα παιδιά που είχαν θηλάσει είτε για μικρό είτε για μεγάλο διάστημα είχαν καλύτερες αποδόσεις στα τεστ. Τα παιδιά που είχαν θηλάσει για παραπάνω από 6 μήνες είχαν και μεγαλύτερες και συνεπώς καλύτερες επιδόσεις στα τεστ. Στην Ελλάδα τα ποσοστά του θηλασμού είναι χαμηλά ενώ στις ΗΠΑ τα ποσοστά είναι λίγο πιο ενθαρρυντικά. Οι γιατροί που πήραν μέρος στην έρευνα υποστηρίζουν πως πρέπει να αυξηθεί η ενημέρωση για τα οφέλη του θηλασμού στην ελληνική κοινωνία. Πολλές γυναίκες, σταματούν τον θηλασμό γιατί επιστρέφουν στις δουλειές τους, ειδικά στις ΗΠΑ. greekreporter.gr

Τι σημαίνει φιλία; Με τον όρο φιλία εννοείται η στενή διαπροσωπική σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων η οποία χαρακτηρίζεται από συναισθηματική εγγύτητα, δέσμευση, μοίρασμα εμπειριών, στοργή και αμοιβαιότητα. Η φιλία κατέχει ξεχωριστό ρόλο στο πλέγμα των ανθρώπινων σχέσεων. Ιδιαίτερα, κατά την παιδική –αλλά και εφηβική- ηλικία οι σχέσεις με άτομα της ίδιας ηλικίας αποτελούν μια ουσιαστική πτυχή κατά τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου, επηρεάζοντας σημαντικά την ανάπτυξή του. Πώς επιλέγουν τα παιδιά τους φίλους τους; Σημαντικός παράγοντας για την έναρξη μιας φιλικής σχέσης είναι η εγγύτητα ή γειτνίαση, δηλαδή το να βρίσκεται το εν δυνάμει φιλικό πρόσωπο στο κοντινό κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού. Ωστόσο, η ομοιότητα μεταξύ των φίλων αποτελεί το πιο ουσιώδες και κρίσιμο στοιχείο, ώστε δύο ή περισσότερα άτομα να συνάψουν μια φιλική σχέση. Συνήθως, τα παιδιά που είναι ίδιου φύλου, ίδιας ηλικίας και μοιράζονται παρόμοια ενδιαφέροντα εμπλέκονται σε στενότερες διαπροσωπικές σχέσεις. Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι και τα παιδιά διαφορετικού φύλου ή ηλικίας μπορούν να αναπτύξουν μια φιλική σχέση, ιδιαίτερα εάν υπάρχουν συγγενικοί ή οικογενειακοί φιλικοί δεσμοί. Ποιες είναι οι λειτουργίες της φιλίας; Η φιλία θεωρείται, κατά κύριο λόγο, ένα από τα βασικά πλαίσια επαφής του παιδιού με τον κόσμο εκτός του οικογενειακού περιβάλλοντος, δίνοντας του ουσιώδεις πληροφορίες για τις υπόλοιπες διαπροσωπικές σχέσεις. Ένα παιδί διδάσκεται πράγματα για τον εαυτό, τους άλλους και τον κόσμο. Μαθαίνει πώς να αλληλεπιδρά με άλλα άτομα, να επικοινωνεί τις ανάγκες και τις επιθυμίες του και να κατανοεί τις επιπτώσεις και τα όρια τις συμπεριφοράς του. Ακόμη, οι φιλίες παρέχουν ένα πλαίσιο κοινών δραστηριοτήτων από το οποίο αντλείται ευχαρίστηση και διασκέδαση. Μέσα από κοινές δραστηριότητες, όπως το παιχνίδι, δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να αναπτύξουν θεμελιώδεις κοινωνικές δεξιότητες. Μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν ικανοποιητικά τις συγκρούσεις και να διευθετούν αποτελεσματικά τα προβλήματα που προκύπτουν. Επιπλέον, η συνεχής επαφή με συνομηλίκους τους δίνει τη δυνατότητα να αρχίζουν να «βλέπουν» την οπτική ενός άλλου προσώπου και, στην πορεία, μπορούν να κατανοήσουν σε βάθος τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις προθέσεις του. Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσεται περαιτέρω η συναισθηματική τους νοημοσύνη. Τα παιδιά εξοικειώνονται με κοινωνικές έννοιες, όπως η εμπιστοσύνη, η συνέπεια, ο σεβασμός και η υποστήριξη και μαζί με τους συντρόφους τους στο παιχνίδι εξερευνούν τις έννοιες της γενναιοδωρίας και της αλληλοβοήθειας. Επιπρόσθετα, οι ομάδες συνομηλίκων που συμπεριλαμβάνουν περισσότερα από δύο παιδιά παρέχουν ένα βασικό πλαίσιο πειραματισμού με τον ανταγωνισμό, την κυριαρχικότητα και την υποχωρητικότητα. Τα παιδιά που είναι μέλη μιας ομάδας συνομηλίκων αναλαμβάνουν διαφορετικούς ρόλους εντός αυτής, υιοθετούν ή παραβαίνουν κανόνες και μαθαίνουν περισσότερα στοιχεία για τους ρόλους των δύο φύλων, ειδικά εάν συμμετέχουν σε μικτές ομάδες. Στο πλαίσιο αυτό, προετοιμάζονται ή βοηθούνται να ενταχθούν σε άλλα ομαδικά πλαίσια, όπως το σχολείο ή μια αθλητική ομάδα. Μάλιστα, σε ομάδες συνομηλίκων στις οποίες υπάρχει μεγάλη ποικιλία ως προς την φυλετική προέλευση των παιδιών φαίνεται ότι τα παιδιά υιοθετούν λιγότερο στερεότυπες στάσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να διατηρούν έναν πιο ανοιχτό προσανατολισμό ως προς τη διαφορετικότητα μεταξύ των ανθρώπων, στάση η οποία αποδυναμώνει την ισχύ φυλετικών ή άλλων προκαταλήψεων. Τέλος, με την βοήθεια των φίλων βελτιώνεται η αντίληψη του εαυτού και ενισχύεται η αυτοεκτίμηση. Συχνά, οι φίλοι συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο και λειτουργούν ως πρότυπα μίμησης και διδασκαλίας. Ακόμη σπουδαιότερη προσφορά των φίλων είναι η συμπαράσταση σε μια δύσκολη στιγμή, μια διέξοδος ή ένα καταφύγιο σε περιόδους που το παιδί μπορεί να βιώνει αρνητικές εμπειρίες ή συναισθήματα. Αναμφίβολα, όμως, μια από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές λειτουργίες της φιλίας είναι ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη της κοινωνικής επάρκειας, δηλαδή στην ανάπτυξη και ενίσχυση όλων εκείνων των δεξιοτήτων οι οποίες οδηγούν σε επιτυχή κοινωνική λειτουργία. Οι φιλικές σχέσεις προετοιμάζουν το έδαφος για τα άλλα είδη σχέσεων που αναπτύσσει το άτομο και, ειδικότερα, αποτελούν το πρότυπο των στενών διαπροσωπικών σχέσεων που θα δημιουργήσει το άτομο αργότερα στη ζωή του. Βιβλιογραφική πηγή: Dunn, J. (1999). Οι στενές προσωπικές σχέσεις των μικρών παιδιών. Αθήνα: Τυπωθήτω. http://enarthro.blogspot.gr

Όπως κάθε άτομο είναι μοναδικό, έτσι και κάθε οικογένεια. Ο τύπος γονεϊκότητας αναφέρεται στο σύνολο των συμπεριφορών των γονέων προς τα παιδιά τους, στις πρακτικές που υιοθετούν για να μεγαλώσουν το παιδί τους. Σημαντικές διαστάσεις είναι ο έλεγχος και η συναισθηματική ζεστασιά. Ο γονεϊκός έλεγχος αναφέρεται στις απαιτήσεις των γονιών προς τα παιδιά, να ενσωματωθούν στην οικογένεια και να ωριμάσουν, επιθεωρώντας, ελέγχοντας και τιμωρώντας τα όταν δεν υπακούουν. Η συναισθηματική ζεστασιά αναφέρεται στο βαθμό που οι γονείς ενθαρρύνουν την ατομικότητα, την αυτορύθμιση και την αυτοπεποίθηση, όντας υποστηρικτικοί και ευαίσθητοι στις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών τους. Ο γονεϊκός έλεγχος και η συναισθηματική ζεστασιά των γονέων επηρεάζουν άμεσα την επιθετικότητα και την προκοινωνική συμπεριφορά των παιδιών, την αυτοαντίληψή τους, την εσωτερίκευση των ηθικών αξιών και την ανάπτυξη της κοινωνικής επάρκειας. Οι ερευνητές έχουν κατηγοριοποιήσει τέσσερις τύπους γονεϊκότητας: 1. αυστηρός/ δημοκρατικός/αυθεντικός τύπος γονεϊκότητας 2. αυταρχικός τύπος γονεϊκότητας 3. επιτρεπτικός τύπος γονεϊκότητας 4. αδιάφορος τύπος γονεϊκότητας Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι αυτοί οι τύποι αποτελούν γενικές και όχι απόλυτες τάσεις. - αυστηρός τύπος γονεϊκότητας: Οι γονείς είναι ανοιχτοί στην επικοινωνία με τα παιδιά και έχουν σταθερούς αλλά όχι άκαμπτους κανόνες. Οι αυστηροί γονείς αναγνωρίζουν την ανάγκη του παιδιού τους για έλεγχο και ατομικότητα, θεωρούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων και των παιδιών συμπληρωματικές και χαρακτηρίζονται από ευαισθησία στις ικανότητες των παιδιών και κατανόηση για τα αναπτυξιακά βήματα που πρέπει να κάνουν. Οι μέθοδοι πειθαρχίας τους είναι περισσότερο υποστηρικτικές παρά τιμωρητικές. Επιθυμούν τα παιδιά τους να είναι υπεύθυνα και συνεργάσιμα. Έχει βρεθεί ότι τα παιδιά τους έχουν ικανοποιητική λειτουργικότητα ως προς τις περισσότερες πλευρές της ζωής. Είναι καλύτερα προσαρμοσμένα, πιο αυτάρκη, βασίζονται περισσότερο στον εαυτό τους, έχουν αυτοέλεγχο, είναι κοινωνικά επαρκή, με καλύτερη σχολική επίδοση και περισσότερη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. -αυταρχικός τύπος γονεϊκότητας: Οι γονείς δίνουν διαταγές και περιμένουν από τα παιδιά να τις υπακούσουν χωρίς να δίνουν εξηγήσεις. Αυτοί οι γονείς δημιουργούν οικογένειες με οργάνωση και ξεκάθαρους κανόνες. Οι γονείς έχουν λίγη επικοινωνία με τα παιδιά τους και άκαμπτους κανόνες. Επιτρέπουν ελάχιστη ανεξαρτησία. Τα παιδιά τα πάνε μέτρια στο σχολείο, δεν εκδηλώνουν προβλήματα συμπεριφοράς, έχουν φτωχότερες κοινωνικές δεξιότητες, χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και αυξημένα ποσοστά κατάθλιψης. Συχνά είναι αποσυρμένα, φοβισμένα, δύσθυμα, μη διεκδικητικά και ευερέθιστα. Μπορεί να επαναστατούν και να εκδηλώνουν επιθετική συμπεριφορά. -επιτρεπτικός τύπος γονεϊκότητας: Δεν είναι παραδοσιακοί γονείς, δεν επιδιώκουν την ωριμότητα και αποφεύγουν τους τσακωμούς με τα παιδιά τους. Οι γονείς θέτουν λίγους ή κανέναν περιορισμό στο παιδί και προσφέρουν αγάπη άνευ όρων. Προσφέρουν ελευθερία αλλά περιορισμένη καθοδήγηση. Δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά να επικοινωνήσουν μαζί τους. Αν και η επιτρεπτικότητα είναι το αντίθετο του περιορισμού, δεν φαίνεται να προκαλεί πάντα αντίθετα αποτελέσματα. Τα παιδιά επιτρεπτικών γονέων συχνά χαρακτηρίζονται ως «δύσκολα». Τείνουν να είναι επιθετικά και επαναστατημένα, έχουν δύσκολη κοινωνική προσαρμογή, δείχνουν επιείκεια προς τον εαυτό τους και είναι παρορμητικά. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι δραστήρια, φιλικά και δημιουργικά. -αδιάφορος τύπος γονεϊκότητας: Οι γονείς κρατούν σε απόσταση τα παιδιά τους και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τους μόνο για να σταματήσουν αυτά να ζητούν. Δεν θέτουν όρια και λείπει η στοργή για τα παιδιά. Είναι συναισθηματικά απόμακροι, επικεντρώνονται στις δικές τους δυσκολίες και δεν απομένει ενέργεια για τα παιδιά τους. Στην περίπτωση που οι γονείς συμπεριφέρονται με εχθρότητα προς τα παιδιά αυτά τείνουν να εκδηλώνουν έντονες καταστρεπτικές παρορμήσεις και παραβατική συμπεριφορά. Η μελέτη των τύπων γονεϊκότητας στηρίχτηκε σε μελέτες που έγιναν σε οικογένειες λευκών μεσαίας τάξης κυρίως δυτικού τύπου κοινωνιών. Έχει βρεθεί ότι οι επιπτώσεις του τύπου γονεϊκότητας στα παιδιά μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από πολιτισμό σε πολιτισμό και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας τύπος είναι οικουμενικά ο καλύτερος. Βιβλιογραφική πηγή: Παππά Β. (2006). Επάγγελμα γονέας. Ψυχολογικοί τύποι γονέων και συμπεριφορά παιδιών και εφήβων, Εκδόσεις Καστανιώτη. http://enarthro.blogspot.gr

Για το παιδί με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες σημαίνει ότι αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητα του. Έτσι θα μπορεί αργότερα να βρίσκει τους τρόπους και τους μηχανισμούς μάθησης που τον βοηθούν καλύτερα να μάθει, να απομνημονεύει, να εκφράζεται. Για παράδειγμα: "Σκέφτομαι με εικόνες άρα με βοηθάει πολύ περισσότερο να διαβάζω με χάρτη το μάθημα της Ιστορίας γιατί αναπαριστώ τη μάχη". Ένα απο τα πολύ σημαντικά κομμάτια ενός προγράμματος αντιμετώπισης των δυσκολιών μάθησης είναι να οδηγήσεις το παιδί να μάθει σιγά, σιγά τον εαυτό του. Πως μαθαίνει πιο εύκολα, τι το δυσκολεύει περισσότερο, με ποιο τρόπο σκέφτεται. Αλλά και για όλα τα παιδιά η συνειδητοποίηση του Πως και απο Που πηγάζει η σκέψη είναι σημαντικές πληροφορίες που οδηγούν στην αυτογνωσία. Μια άσκηση που βοηθά πολύ αυτή τη "βουτιά" στο μυαλό είναι η: "Σκέψεις για τη σκέψη"!! Άσκηση: Σε μια σελίδα γράφουμε φράσεις που έχουν σχέση με τη διαδικασία της σκέψης. Προσπαθούμε να κάνουμε πιο συγκεκριμένη τη διεργασία "του σκέφτομαι" αναφέροντας όλους τους μηχανισμούς απο όπου πηγάζει η σκέψη. Σκέφτομαι όταν: - Παρατηρώ. - Αναρωτιέμαι. - Αναπαριστώ κάτι στο μυαλό μου. - Νιώθω, αισθάνομαι. - Θυμάμαι. - Ανακαλύπτω, υπολογίζω, επεξεργάζομαι. Μετά με αφορμή αυτές τις φράσεις βάζουμε το παιδί στη διαδικασία να φέρει ένα τέτοιο παράδειγμα για κάθε μια. - Παρατήρησε τον ουρανό και πες μου τι σκέφτηκες; - Για αναρωτήσου τι θα γίνει αν......... - Προσπάθησε να αναπαραστήσεις, να φέρεις στο μυαλό μου μια ληστεία. Τι σκέφτηκες; - Όταν χαϊδεύεις ένα σκυλάκι, τι νιώθεις, τι σκέφτεσαι για αυτό; - Για θυμήσου ποια ήταν η πιο ωραία σου ανάμνηση από το καλοκαίρι; - Στη στάση ενός λεωφορείου περιμένουν τρεις άνθρωποι. Περνάει το λεωφορείο και τώρα στη στάση έμεινε ο ένας. Τι έγιναν οι άλλοι δύο; Βασικό tip: Οι φράσεις και οι κατευθύνσεις προσπαθούμε να αντιστοιχούν στην ηλικία του κάθε παιδιού. Απευθύνεται: Σε παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας ως μια εισαγωγική άσκηση για το τι σημαίνει "γνωρίζω τον εαυτό μου". Μπορεί να γίνει από θεραπευτές, εκπαιδευτικούς, γονείς. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/01/blog-post_6.html

Συγκεκριμένα, η πρωτεΐνη του εμφανίζει την υψηλότερη βιολογική αξία σε σχέση με όλες τις μεμονωμένες πηγές πρωτεΐνης. Όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, δηλαδή όσα δεν μπορούν να συντεθούν από το ανθρώπινο σώμα, περιέχονται στο ασπράδι του αυγού. Ακόμα και αμινοξέα όπως η μεθειονίνη, η τρυπτοφάνη και η αργινίνη που δύσκολα εντοπίζονται σε άλλα τρόφιμα, υπάρχουν σε σημαντικές ποσότητες στο ασπράδι του αυγού. Συνεπώς, η πρωτεΐνη του αυγού κατέχει εξέχοντα ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών έχοντας υπόψιν ότι οι πρωτεΐνες στην παιδική ηλικία είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μυϊκού ιστού, τη δημιουργία νέων κυττάρων (και την ανάπλαση των κατεστραμμένων) αλλά και την παραγωγή πολύτιμων ουσιών για τον ανθρώπινο οργανισμό όπως είναι τα ένζυμα, οι ορμόνες και τα αντισώματα. Επιπλέον, στον κρόκο του αυγού περιέχονται: - Το απαραίτητο ω6 λιπαρό οξύ (που δεν μπορεί να συνθέσει ο οργανισμός μας) αραχιδονικό οξύ το οποίο είναι απαραίτητο θρεπτικό συστατικό κατά την εμβρυϊκή και τη βρεφική ηλικία, προκειμένου να δομηθεί ο νευρικός ιστός. - Λεκιθίνη, ένα φωσφολιπίδιο που προάγει τις πνευματικές λειτουργίες. - Χολίνη, μια βιταμίνη που ενδυναμώνει τη μνήμη και ενισχύει τη δυνατότητα συγκέντρωσης των παιδιών. Επίσης έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη νωρίτερα από την εμβρυϊκή ηλικία αν υπάρξει έλλειψη χολίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν έχουμε κανονική ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου με συνέπεια το βρέφος να γεννιέται είτε με ατελή μνήμη, είτε με μειωμένη ικανότητα μνήμης. - Λιποδιαλυτές βιταμίνες A, D,E, Κ. Ο κρόκος του αυγού είναι η δεύτερη πλούσια πηγή βιταμίνης D, ύστερα από ορισμένα ιχθυέλαια. Η βιταμίνη D είναι σημαντική για την ανάπτυξη των οστών και των δοντιών. - Σίδηρος, φωσφόρος, κάλιο, θείο, χρώμιο. Ο σίδηρος ειδικά στα παιδιά βελτιώνει την πνευματική απόδοση και προλαμβάνει τις μαθησιακές δυσκολίες. Αν συνδυαστεί το αυγό με χυμό πορτοκάλι που περιέχει βιταμίνη C διευκολύνεται η απορρόφησή του σιδήρου. - Χοληστερόλη. Περιέχονται 175 – 220mg χοληστερόλης οπότε χρειάζεται προσοχή στην κατανάλωση του κρόκου από παιδιά που έχουν υπερλιπιδαιμία - Τελειώνοντας με τη θρεπτική αξία του αυγού, πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο στον κρόκο όσο και ασπράδι περιέχονται οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες Β συμπεριλαμβανόμενων της Β12 και του φολικού οξέος. Οι βιταμίνες αυτές είναι πολύτιμες για την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος. Το αυγό είναι επίσης πλούσια πηγή στα ιχνοστοιχεία φωσφόρο, ψευδάργυρο, κάλιο. Από ποια ηλικία μπορεί να παιδί να τρώει αυγό; Αξιοσημείωτο είναι ότι όλα τα συστατικά του αυγού, ιδιαίτερα του κρόκου είναι εύπεπτα. Ο κρόκος του αυγού μπορεί να εισαχθεί στη διατροφή των βρεφών από τον 10ο μήνα ενώ το ασπράδι από τον 8ο μήνα. Γενικά επικρατεί η άποψη ότι όσο αργότερα ξεκινάει το αυγό τόσο αποφεύγονται οι πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις, γεγονός όμως που δεν αποδεικνύεται. Πόσα αυγά την εβδομάδα μπορεί να τρώει ένα παιδί; Γενικά 3 έως 5 αυγά την εβδομάδα είναι λογική συχνότητα κατανάλωσης. Στα παχύσαρκα παιδιά μπορεί να αυξηθεί το λιπιδαιμικό προφίλ λόγω χοληστερίνης. Μπορεί να καταναλώνεται ελεύθερα το ασπράδι το οποίο είναι πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας που δεν περιέχει λίπη. Συμπερασματικά, το αυγό είναι μια ένα μικρό αλλά πολύτιμο τρόφιμο. Μικρό σε θερμιδική αξία (70 – 80 θερμίδες/ αυγό) αλλά πολύτιμο για την υγεία των παιδιών χάρη στην πληρότητά του σε θρεπτικά συστατικά και το αίσθημα του κορεσμού που προκαλεί. Ας το βάλουμε στη διατροφή των παιδιών συστηματικά για να «χτίσουμε» παιδιά όλο υγεία. medicalnews.gr

Και κάπου εδώ εμφανίζεται μια φράση που ακούν συχνά οι γονείς: «Τρομερά δίχρονα». Ξαφνικά, ένα παιδί που μέχρι πρόσφατα συνεργαζόταν μπορεί να λέει συνεχώς «όχι», να θυμώνει όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει, να ξεσπά σε κλάματα και να δυσκολεύεται πολύ να δεχτεί ένα όριο. Όμως τα «τρομερά δίχρονα» δεν σημαίνουν ότι το παιδί έγινε ξαφνικά δύσκολο ή κακό. Συνήθως σημαίνουν κάτι πολύ πιο σημαντικό: το παιδί μεγαλώνει και προσπαθεί να γίνει πιο αυτόνομο. 🌱 Τι Συμβαίνει Στα Δύο Χρόνια;Στην ηλικία αυτή το παιδί βρίσκεται σε μια περίοδο έντονης ανάπτυξης. Θέλει να κάνει πράγματα μόνο του, αλλά οι ικανότητές του δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί αρκετά ώστε να μπορεί πάντα να τα καταφέρει. Μπορεί να θέλει να φορέσει μόνο του τα παπούτσια του, αλλά να μην μπορεί να τα βάλει σωστά. Μπορεί να θέλει να αποφασίσει τι θα φάει, αλλά να μην μπορεί να καταλάβει γιατί δεν μπορεί να φάει μόνο γλυκό. Μπορεί να θέλει να ανοίξει ένα συρτάρι, να ανέβει κάπου ή να πάρει ένα αντικείμενο, αλλά να συναντήσει ένα «όχι» από τον γονέα. Αυτή η σύγκρουση ανάμεσα στο «θέλω να το κάνω μόνος μου» και στο «δεν μπορώ ακόμη» μπορεί να προκαλέσει έντονη απογοήτευση. 🧠 Η Αυτονομία Είναι Σημαντικό Αναπτυξιακό ΒήμαΗ ανάγκη για ανεξαρτησία δεν είναι καπρίτσιο. Είναι μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης. Το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι είναι ένα ξεχωριστό άτομο με δικές του επιθυμίες, προτιμήσεις και αποφάσεις. Γι' αυτό μπορεί να ακούτε συχνά: «Εγώ!» «Μόνο μου!» «Όχι!» Αυτές οι φράσεις μπορεί να κουράζουν έναν γονέα όταν επαναλαμβάνονται δεκάδες φορές μέσα στην ημέρα. Ταυτόχρονα όμως δείχνουν ότι το παιδί προσπαθεί να αποκτήσει έλεγχο και ανεξαρτησία. ❌ Γιατί Λέει Τόσο Συχνά «Όχι»;Το «όχι» είναι ένας από τους πιο απλούς τρόπους με τους οποίους ένα μικρό παιδί μπορεί να εκφράσει την ανεξαρτησία του. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι διαφωνεί πραγματικά με όλα. Μπορεί να λέει «όχι» επειδή: θέλει να αποφασίσει μόνο του, δεν θέλει να σταματήσει ένα παιχνίδι, δυσκολεύεται με μια αλλαγή, είναι κουρασμένο, πεινάει, έχει υπερβολικά πολλά ερεθίσματα, δεν μπορεί ακόμη να εκφράσει με λόγια αυτό που αισθάνεται. Ένα δίχρονο παιδί μπορεί να έχει πολύ έντονα συναισθήματα, αλλά περιορισμένη ικανότητα να τα διαχειριστεί. Αυτό είναι ένα από τα βασικά σημεία που χρειάζεται να θυμούνται οι γονείς. 😤 Τα Ξεσπάσματα Είναι ΣυχνάΤα tantrums, δηλαδή τα έντονα ξεσπάσματα θυμού ή απογοήτευσης, είναι συνηθισμένα στην προσχολική ηλικία. Το παιδί μπορεί να κλάψει, να φωνάξει, να πέσει στο πάτωμα ή να αρνηθεί να συνεργαστεί. Για έναν ενήλικα μπορεί να φαίνεται υπερβολική αντίδραση. Για ένα μικρό παιδί όμως η απογοήτευση μπορεί πραγματικά να είναι τεράστια. Δεν διαθέτει ακόμη όλες τις δεξιότητες που χρειάζεται για να σταματήσει, να σκεφτεί και να πει: «Είμαι θυμωμένος επειδή μου πήρες το παιχνίδι». Γι' αυτό πολλές φορές το συναίσθημα εκφράζεται πρώτα με τη συμπεριφορά. ❤️ Δεν Χρειάζεται Να «Νικήσετε» Το ΠαιδίΌταν το παιδί βρίσκεται σε έντονο ξέσπασμα, ο στόχος δεν είναι να κερδίσει κάποιος μια μάχη. Ο στόχος είναι να παραμείνει ασφαλές, να νιώσει ότι ο γονέας είναι σταθερός και να βοηθηθεί σταδιακά να ηρεμήσει. Οι πολλές εξηγήσεις εκείνη τη στιγμή συνήθως δεν βοηθούν. Ένα παιδί που κλαίει έντονα δυσκολεύεται να επεξεργαστεί πολλά λόγια. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λίγες και απλές φράσεις: «Ξέρω ότι θύμωσες.» «Ήθελες να το πάρεις.» «Δεν μπορώ να σε αφήσω να χτυπήσεις.» «Είμαι εδώ και θα σε βοηθήσω να ηρεμήσεις.» Έτσι αναγνωρίζετε το συναίσθημα χωρίς να καταργείτε το όριο. 🛑 Όρια Με Ηρεμία Και ΣυνέπειαΗ ανάγκη για αυτονομία δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν χρειάζεται όρια. Ακριβώς το αντίθετο. Τα μικρά παιδιά χρειάζονται σταθερά και κατανοητά όρια, επειδή ακόμη μαθαίνουν πώς λειτουργεί ο κόσμος. Το όριο μπορεί να είναι σύντομο: Δεν χρειάζεται κάθε φορά να ακολουθεί μια μεγάλη διάλεξη. Η συνέπεια έχει μεγαλύτερη σημασία από τις ατελείωτες εξηγήσεις. 🤝 Δώστε Επιλογές Όπου ΜπορείτεΈνας απλός τρόπος να ενισχύσετε την αυτονομία είναι να δίνετε στο παιδί μικρές επιλογές. Για παράδειγμα: «Θέλεις την μπλε ή την κίτρινη μπλούζα;» «Θέλεις να πλένουμε πρώτα τα χέρια ή να βάλουμε πρώτα τις πιτζάμες;» «Θέλεις να μαζέψουμε πρώτα τα αυτοκινητάκια ή τα τουβλάκια;» Το παιδί αισθάνεται ότι έχει λόγο σε κάτι που αφορά την καθημερινότητά του. Ταυτόχρονα, ο γονέας εξακολουθεί να κρατά τα βασικά όρια. 🧸 Αφήστε Το Παιδί Να Κάνει Πράγματα Μόνο ΤουΜερικές φορές οι γονείς βιάζονται να βοηθήσουν επειδή μπορούν να κάνουν κάτι πιο γρήγορα. Όμως η αυτονομία χρειάζεται ευκαιρίες για εξάσκηση. Αφήστε το παιδί, ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητές του: να προσπαθεί να ντυθεί, να μαζεύει τα παιχνίδια του, να τρώει μόνο του, να μεταφέρει ένα ελαφρύ αντικείμενο, να επιλέγει ανάμεσα σε δύο ρούχα, να βοηθά σε απλές δουλειές του σπιτιού. Μπορεί να μην το κάνει τέλεια. Αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Το σημαντικό είναι ότι προσπαθεί. ⏰ Η Ρουτίνα Μπορεί Να Κάνει Τη Ζωή ΕυκολότερηΤα δίχρονα συχνά δυσκολεύονται με τις απότομες αλλαγές. Για παράδειγμα, το «κλείσε τώρα την τηλεόραση» μπορεί να προκαλέσει έντονη αντίδραση. Μια μικρή προειδοποίηση μπορεί να βοηθήσει: «Σε πέντε λεπτά θα κλείσουμε και θα πάμε για μπάνιο.» Στη συνέχεια: «Άλλο ένα λεπτό και μετά κλείνουμε.» Η σταθερή καθημερινή ρουτίνα μπορεί επίσης να βοηθήσει το παιδί να ξέρει τι πρόκειται να ακολουθήσει. Ύπνος, γεύματα, παιχνίδι και δραστηριότητες σε σχετικά σταθερό πλαίσιο δημιουργούν ένα αίσθημα προβλεψιμότητας. 😴 Μην Υποτιμάτε Την Κούραση Και Την ΠείναΈνα παιδί που είναι κουρασμένο ή πεινασμένο μπορεί να δυσκολεύεται πολύ περισσότερο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Έτσι, ένα μικρό πρόβλημα μπορεί να γίνει τεράστιο. Το παιδί μπορεί να κλαίει επειδή δεν του δώσατε ένα συγκεκριμένο ποτήρι, ενώ στην πραγματικότητα είναι εξαντλημένο. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ικανοποιούμε κάθε απαίτηση. Σημαίνει ότι προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από τη συμπεριφορά. 🔦 Ήξερες Ότι…🔦 Η ανάγκη του παιδιού να κάνει πράγματα μόνο του είναι σημαντικό κομμάτι της ανάπτυξης της ανεξαρτησίας του. 🔦 Τα ξεσπάσματα είναι συχνά στην προσχολική ηλικία και σταδιακά τα περισσότερα παιδιά αποκτούν καλύτερο έλεγχο των συναισθημάτων τους. 🔦 Ένα παιδί μπορεί να καταλαβαίνει περισσότερα από όσα μπορεί ακόμη να εκφράσει με λόγια. 🔦 Οι μικρές επιλογές μέσα στην καθημερινότητα μπορούν να δώσουν στο παιδί αίσθηση ελέγχου χωρίς να καταργούν τα βασικά όρια. 🔦 Η πείνα, η κούραση και οι αλλαγές στη ρουτίνα μπορούν να κάνουν ένα παιδί πιο ευερέθιστο και να αυξήσουν τα ξεσπάσματα. ⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες❌ Μύθος: «Τα τρομερά δίχρονα σημαίνουν ότι το παιδί είναι κακομαθημένο». ✔ Αλήθεια: Η έντονη αντίδραση, το «όχι» και η ανάγκη για ανεξαρτησία είναι συχνά μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης. ❌ Μύθος: «Αν το παιδί κάνει ξέσπασμα, πρέπει να του κάνω το χατίρι για να σταματήσει». ✔ Αλήθεια: Μπορείτε να αναγνωρίσετε το συναίσθημά του χωρίς να αλλάξετε ένα σημαντικό όριο. ❌ Μύθος: «Ένα δίχρονο πρέπει να μπορεί να ελέγχει πάντα τον θυμό του». ✔ Αλήθεια: Η αυτορύθμιση αναπτύσσεται σταδιακά. Το παιδί χρειάζεται χρόνο και τη βοήθεια των ενηλίκων για να μάθει να διαχειρίζεται τα έντονα συναισθήματα. ❌ Μύθος: «Το να αφήνω το παιδί να κάνει πράγματα μόνο του σημαίνει ότι δεν βάζω όρια». ✔ Αλήθεια: Η αυτονομία και τα όρια μπορούν να συνυπάρχουν. Το παιδί μπορεί να έχει επιλογές μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο. ❌ Μύθος: «Όσο περισσότερο μιλάω στο παιδί την ώρα του ξεσπάσματος, τόσο πιο γρήγορα θα ηρεμήσει». ✔ Αλήθεια: Όταν το παιδί είναι πολύ αναστατωμένο, οι σύντομες και ήρεμες φράσεις είναι συνήθως πιο βοηθητικές από τις πολλές εξηγήσεις. ❌ Μύθος: «Αν το αγνοήσω εντελώς, θα μάθει να μην κάνει ξεσπάσματα». ✔ Αλήθεια: Το παιδί χρειάζεται όρια και καθοδήγηση, όχι αδιαφορία. Ο γονέας μπορεί να παραμείνει ήρεμος και διαθέσιμος χωρίς να ενισχύει μια μη ασφαλή συμπεριφορά. ❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)❓ Είναι φυσιολογικό το δίχρονο παιδί μου να λέει συνέχεια «όχι»; Ναι. Το «όχι» μπορεί να είναι ένας τρόπος με τον οποίο το παιδί εκφράζει την ανεξαρτησία του. ❓ Πρέπει να τιμωρώ το παιδί όταν κάνει μεγάλο ξέσπασμα; Η τιμωρία δεν είναι ο μόνος τρόπος για να μάθει ένα παιδί να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Χρειάζεται σταθερά όρια, ήρεμη καθοδήγηση και συνέπεια. ❓ Τι να κάνω όταν το παιδί πέφτει στο πάτωμα και κλαίει; Μείνετε ήρεμοι, βεβαιωθείτε ότι είναι ασφαλές και χρησιμοποιήστε λίγες απλές λέξεις. Αν χρειάζεται, απομακρύνετε αντικείμενα που μπορεί να το τραυματίσουν. ❓ Να του δίνω επιλογές ή θα συνηθίσει να κάνει πάντα αυτό που θέλει; Οι μικρές επιλογές δεν σημαίνουν ότι το παιδί αποφασίζει για όλα. Του δίνουν περιορισμένο έλεγχο μέσα σε ένα πλαίσιο που εξακολουθεί να καθορίζει ο γονέας. ❓ Πότε ένα ξέσπασμα χρειάζεται περισσότερη προσοχή; Αν η συμπεριφορά είναι πολύ έντονη, συχνή ή επιθετική, προκαλεί τραυματισμούς, επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα ή σας ανησυχεί, συζητήστε το με τον παιδίατρο. 🌿 Μικρές Συνήθειες Που ΒοηθούνΔώστε δύο επιλογές αντί για πολλές. Το παιδί μπορεί να επιλέξει χωρίς να μπερδεύεται. Προειδοποιήστε πριν από μια αλλαγή. Ένα «σε λίγο θα φύγουμε» βοηθά το παιδί να προετοιμαστεί. Κρατήστε τα σημαντικά όρια σταθερά. Μην αλλάζετε έναν κανόνα μόνο και μόνο για να σταματήσει ένα ξέσπασμα. Αφήστε χρόνο για αυτονομία. Όταν γίνεται, μην κάνετε αμέσως κάτι για το παιδί που μπορεί να προσπαθήσει να κάνει μόνο του. Μείνετε κοντά όταν δυσκολεύεται. Δεν χρειάζεται να λύσετε αμέσως το πρόβλημα. Μπορείτε απλώς να το βοηθήσετε να περάσει τη δύσκολη στιγμή. Μην παίρνετε προσωπικά κάθε «όχι». Το παιδί δεν προσπαθεί απαραίτητα να σας προκαλέσει. Συχνά προσπαθεί να ανακαλύψει τα όρια της ανεξαρτησίας του. 📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να ΘυμάστεΤα «τρομερά δίχρονα» είναι ένας δημοφιλής όρος για μια περίοδο έντονης αυτονομίας και συναισθηματικών αντιδράσεων. Το «όχι» είναι συχνά ένας τρόπος έκφρασης ανεξαρτησίας. Τα ξεσπάσματα δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι το παιδί είναι κακομαθημένο. Τα παιδιά χρειάζονται όρια αλλά και επιλογές. Η αυτονομία χτίζεται όταν το παιδί έχει ευκαιρίες να κάνει πράγματα μόνο του. Η πείνα, η κούραση και οι αλλαγές στη ρουτίνα μπορούν να δυσκολέψουν τη συμπεριφορά. Κατά τη διάρκεια ενός ξεσπάσματος, η ηρεμία και οι σύντομες φράσεις είναι συχνά πιο χρήσιμες από τις πολλές εξηγήσεις. Ο στόχος δεν είναι να εξαφανίσουμε όλα τα δύσκολα συναισθήματα, αλλά να βοηθήσουμε το παιδί να μάθει σταδιακά να τα διαχειρίζεται. 🌈 Από Τα «Τρομερά Δίχρονα» Στην ΑυτοπεποίθησηΤα δύο χρόνια μπορεί να είναι απαιτητικά για ολόκληρη την οικογένεια. Υπάρχουν ημέρες με πολλά «όχι», κλάματα, διαφωνίες και δοκιμές των ορίων. Υπάρχουν όμως και στιγμές που το παιδί κάνει κάτι μόνο του για πρώτη φορά και κοιτάζει τον γονέα γεμάτο περηφάνια. Αυτές οι μικρές στιγμές είναι η ουσία της αυτονομίας. Το παιδί δεν χρειάζεται έναν γονέα που θα αποφεύγει κάθε απογοήτευση. Χρειάζεται έναν γονέα που θα του δίνει ασφάλεια, σταθερά όρια, χώρο για προσπάθεια και την ευκαιρία να μάθει. Κάθε φορά που του επιτρέπετε να προσπαθήσει, κάθε φορά που αναγνωρίζετε το συναίσθημά του χωρίς να υποχωρείτε σε ένα σημαντικό όριο και κάθε φορά που το βοηθάτε να ηρεμήσει, του δίνετε ένα σημαντικό μάθημα: «Μπορώ να τα καταφέρω. Μπορώ να θυμώσω. Μπορώ να απογοητευτώ. Και μπορώ να ξαναβρώ την ηρεμία μου.» ✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό «όχι» που ακούτε από το δίχρονο παιδί σας; Μοιραστείτε την εμπειρία σας και τις μικρές λύσεις που σας βοηθούν στην καθημερινότητα. Ίσως μια δική σας ιδέα γίνει χρήσιμη και για έναν άλλο γονέα. 🩺 Ιατρική ΕιδοποίησηΤο άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη συμβουλή παιδιάτρου ή άλλου επαγγελματία υγείας. Αν η συμπεριφορά του παιδιού σας σας προκαλεί ανησυχία ή συνοδεύεται από σοβαρή επιθετικότητα, αυτοτραυματισμό ή σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητά του, συζητήστε το με τον παιδίατρο.

🛏️ Γιατί Το Παιδί Ζητά Να Κοιμηθεί Με Τους Γονείς Του;Ένα παιδί μπορεί να ζητήσει να κοιμηθεί μαζί με τον γονιό για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Δεν υπάρχει μία απάντηση που να ταιριάζει σε όλα τα παιδιά. Μπορεί να φοβάται το σκοτάδι. Μπορεί να έχει δει έναν εφιάλτη. Μπορεί να έχει περάσει μια δύσκολη ημέρα στο σχολείο. Μπορεί να ανησυχεί για κάτι που θα συμβεί την επόμενη ημέρα. Μπορεί να αισθάνεται μοναξιά όταν βρίσκεται μόνο του στο δωμάτιο. Μπορεί επίσης απλώς να αναζητά λίγη περισσότερη αγκαλιά και επαφή με τον γονιό πριν κοιμηθεί. Ιδιαίτερα όταν το αίτημα εμφανίζεται ξαφνικά σε ένα παιδί που μέχρι τότε κοιμόταν μόνο του, αξίζει να παρατηρήσουμε αν έχει προηγηθεί κάποια αλλαγή στη ζωή του. ❤️ Η Ανάγκη Για Ασφάλεια Δεν Έχει Πάντα ΗλικίαΜερικές φορές θεωρούμε ότι όσο μεγαλώνει ένα παιδί τόσο λιγότερο χρειάζεται την παρουσία των γονιών του. Στην πραγματικότητα, η ανάγκη για ασφάλεια μπορεί να παραμένει έντονη και στα μεγαλύτερα παιδιά. Ένα παιδί 6 ή 7 ετών μπορεί να φοβάται ένα τέρας στο δωμάτιο. Ένα παιδί 9 ετών μπορεί να ανησυχεί για κάτι που συνέβη στο σχολείο. Ένα παιδί 11 ή 12 ετών μπορεί να έχει άγχος για τις σχέσεις με τους φίλους του, τις σχολικές απαιτήσεις ή μια σημαντική αλλαγή. Η ανάγκη για εγγύτητα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί «δεν μεγάλωσε». Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι σε μια συγκεκριμένη περίοδο χρειάζεται περισσότερη συναισθηματική ασφάλεια. 🌙 Όταν Φοβάται Το ΣκοτάδιΟ φόβος για το σκοτάδι είναι συχνός στην παιδική ηλικία. Όταν σβήνουν τα φώτα, το παιδί δεν έχει πλέον την ίδια οπτική πληροφορία που είχε πριν κοιμηθεί. Οι σκιές μπορεί να φαίνονται διαφορετικές και η φαντασία μπορεί να δημιουργεί εικόνες που δεν υπάρχουν πραγματικά. Αν το παιδί λέει: «Φοβάμαι να μείνω μόνος.» δεν χρειάζεται να απαντήσουμε: «Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι.» Πιο βοηθητικό είναι να αναγνωρίσουμε το συναίσθημά του. Μπορούμε να πούμε: «Καταλαβαίνω ότι το σκοτάδι σε φοβίζει. Είσαι ασφαλής και μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να νιώθεις πιο άνετα στο δωμάτιό σου.» Ένα μικρό φωτάκι νυκτός, μια σταθερή ρουτίνα και ένα αγαπημένο αντικείμενο μπορούν να βοηθήσουν ορισμένα παιδιά να αισθανθούν μεγαλύτερη ασφάλεια. 😴 Όταν Έχει Προηγηθεί Ένας ΕφιάλτηςΈνας εφιάλτης μπορεί να κάνει το παιδί να ξυπνήσει φοβισμένο και να αναζητήσει αμέσως τον γονιό. Εκείνη τη στιγμή δεν χρειάζεται μεγάλη συζήτηση. Μπορούμε να το αγκαλιάσουμε, να του θυμίσουμε ότι ήταν ένα όνειρο και να το βοηθήσουμε να ηρεμήσει. Για παράδειγμα: «Ήταν ένα άσχημο όνειρο και τώρα είσαι ασφαλής.» Όταν το παιδί έχει ηρεμήσει, μπορούμε να το βοηθήσουμε να επιστρέψει στο κρεβάτι του, εφόσον αυτό είναι ο στόχος της οικογένειας. Την επόμενη ημέρα μπορούμε να συζητήσουμε περισσότερο για το όνειρο, αν το παιδί θέλει. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε κάθε εφιάλτη. Αν όμως οι νυχτερινοί φόβοι είναι πολύ συχνοί, έντονοι ή επηρεάζουν σημαντικά τον ύπνο και την καθημερινότητα, αξίζει να συζητηθούν με τον κατάλληλο επαγγελματία. 🧠 Μερικές Φορές Το «Να Κοιμηθώ Μαζί Σου;» Κρύβει Κάτι ΆλλοΤο αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό μπορεί να είναι ο τρόπος με τον οποίο το παιδί εκφράζει μια άλλη δυσκολία. Μπορεί να έχει συμβεί κάτι στο σχολείο. Μπορεί να υπάρχει μια σύγκρουση με φίλους. Μπορεί να αισθάνεται πίεση για μια σχολική εργασία. Μπορεί να φοβάται μια αλλαγή. Μπορεί να έχει ακούσει ή δει κάτι που το αναστάτωσε. Γι' αυτό έχει αξία να μην εστιάζουμε μόνο στο «πού θα κοιμηθεί», αλλά και στο «γιατί θέλει να κοιμηθεί εκεί». Μια απλή ερώτηση μπορεί να ανοίξει τη συζήτηση: «Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί τελευταία;» Ή: «Υπάρχει κάτι που σε κάνει να θέλεις περισσότερο να είσαι κοντά μου τα βράδια;» Το παιδί μπορεί να μην απαντήσει αμέσως. Δεν χρειάζεται πίεση. Μερικές φορές η ασφάλεια που νιώθει από την ερώτηση είναι ήδη ένα πρώτο βήμα. 🏫 Όταν Η Σχολική Καθημερινότητα Επηρεάζει Τον ΎπνοΟ ύπνος και η καθημερινότητα του παιδιού συνδέονται. Ένα παιδί που αντιμετωπίζει δυσκολίες στο σχολείο μπορεί να κουβαλά την ένταση της ημέρας μέχρι το βράδυ. Μπορεί να σκέφτεται μια εργασία που δεν ολοκλήρωσε. Μπορεί να φοβάται ότι θα κάνει λάθος την επόμενη ημέρα. Μπορεί να ανησυχεί για έναν συμμαθητή ή μια κατάσταση στην τάξη. Αν το αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό εμφανίστηκε ταυτόχρονα με μια σημαντική αλλαγή στη σχολική καθημερινότητα, αξίζει να παρατηρήσουμε τη σύνδεση. Δεν σημαίνει ότι υπάρχει απαραίτητα κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Σημαίνει ότι το παιδί μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να αποφορτιστεί και να αισθανθεί ασφαλές. 🤔 Να Το Αφήσω Να Κοιμηθεί Μαζί Μου Ή Να Το Γυρίσω Στο Κρεβάτι Του;Δεν υπάρχει μία απάντηση που να ισχύει για κάθε οικογένεια. Κάποιες οικογένειες επιλέγουν να επιτρέπουν στο παιδί να κοιμάται μαζί τους. Άλλες προτιμούν να διατηρούν ξεχωριστό χώρο ύπνου. Το σημαντικό είναι να υπάρχει συνέπεια και ασφάλεια, ιδιαίτερα όταν το παιδί είναι μεγαλύτερο και το αίτημα έχει γίνει συστηματικό. Αν ο γονιός επιθυμεί να επιστρέψει το παιδί στο δικό του κρεβάτι, δεν χρειάζεται να το κάνει απότομα ή με θυμό. Μπορεί να πει: «Ξέρω ότι θέλεις να είσαι κοντά μου. Θα μείνω λίγο μαζί σου μέχρι να ηρεμήσεις και μετά θα επιστρέψεις στο κρεβάτι σου.» Έτσι το παιδί λαμβάνει το μήνυμα: «Είμαι ασφαλής, αλλά μπορώ και να κοιμηθώ μόνος μου.» 🪜 Πώς Μπορούμε Να Το Βοηθήσουμε Να Επιστρέψει Στο Δικό Του Κρεβάτι;Αν το παιδί έχει αρχίσει να κοιμάται συχνά με τους γονείς και η οικογένεια θέλει να αλλάξει αυτή τη συνήθεια, βοηθούν τα μικρά και σταθερά βήματα. Μπορούμε να δοκιμάσουμε: ✓ Να παραμένει ο γονιός λίγα λεπτά στο δωμάτιο. ✓ Να υπάρχει ένα σταθερό τελετουργικό καληνύχτας. ✓ Να δίνεται στο παιδί ένα αντικείμενο που το κάνει να αισθάνεται ασφαλές. ✓ Να χρησιμοποιείται ένα διακριτικό φωτάκι, αν φοβάται το σκοτάδι. ✓ Να επιστρέφει ο γονιός για μια σύντομη αγκαλιά αντί να παραμένει όλο το βράδυ. ✓ Να επιβραβεύεται η προσπάθεια του παιδιού να παραμείνει στο δικό του κρεβάτι. ✓ Να αποφεύγονται οι απειλές, οι φωνές και η ντροπή. Η αλλαγή μπορεί να χρειαστεί χρόνο. Δεν χρειάζεται κάθε βράδυ να είναι τέλειο. 🕯️ Δημιουργήστε Μια Σταθερή Ρουτίνα ΎπνουΗ προβλεψιμότητα μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια. Μια απλή βραδινή ρουτίνα μπορεί να περιλαμβάνει: ✓ μπάνιο ή πλύσιμο, ✓ πιτζάμες, ✓ χαμηλό φωτισμό, ✓ ένα μικρό παραμύθι ή λίγη ήρεμη συζήτηση, ✓ αγκαλιά, ✓ καληνύχτα, ✓ ύπνο. Δεν χρειάζεται η ρουτίνα να διαρκεί πολύ. Το σημαντικό είναι να είναι σταθερή και σχετικά προβλέψιμη. Όταν το παιδί γνωρίζει τι θα ακολουθήσει, μπορεί να δυσκολεύεται λιγότερο να περάσει από την ενεργητικότητα της ημέρας στην ηρεμία του ύπνου. 📱 Οι Οθόνες Πριν Από Τον ΎπνοΗ ώρα πριν από τον ύπνο χρειάζεται να είναι όσο γίνεται πιο ήρεμη. Τα βίντεο, τα παιχνίδια, οι έντονες συνομιλίες και οι συνεχείς ειδοποιήσεις μπορούν να κρατούν το παιδί σε εγρήγορση. Αν το παιδί ζητά τον γονιό επειδή δυσκολεύεται να χαλαρώσει, δεν βοηθά να περνά αμέσως από μια έντονη δραστηριότητα στην προσπάθεια να κοιμηθεί. Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ήρεμη μεταβατική περίοδο πριν από το κρεβάτι. Ένα βιβλίο, μια σύντομη συζήτηση ή λίγη ήρεμη μουσική μπορεί να αποτελέσει μέρος αυτής της διαδικασίας. 💬 Μιλήστε Για Τους Φόβους Του Κατά Τη Διάρκεια Της ΗμέραςΟι φόβοι δεν χρειάζεται να συζητιούνται μόνο τη στιγμή που το παιδί βρίσκεται ήδη στο κρεβάτι. Αν το παιδί φοβάται το σκοτάδι, μπορούμε να μιλήσουμε γι' αυτό το απόγευμα. Αν φοβάται έναν εφιάλτη, μπορούμε να συζητήσουμε τι το βοηθά να αισθάνεται ασφαλές. Αν ανησυχεί για το σχολείο, μπορούμε να του δώσουμε χρόνο να μιλήσει όταν είναι ξύπνιο και ήρεμο. Έτσι το κρεβάτι δεν γίνεται ο μοναδικός χώρος όπου το παιδί εκφράζει τις ανησυχίες του. 🤗 Μην Κάνετε Το Παιδί Να Ντρέπεται Για Τον Φόβο ΤουΦράσεις όπως: «Είσαι μεγάλο παιδί πια!» «Δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάσαι.» «Τα άλλα παιδιά κοιμούνται μόνα τους.» μπορεί να κάνουν το παιδί να νιώσει ότι το συναίσθημά του είναι λάθος. Ο φόβος δεν εξαφανίζεται επειδή του λέμε ότι «δεν πρέπει να φοβάται». Πιο βοηθητικό είναι να πούμε: «Ξέρω ότι αυτή τη στιγμή φοβάσαι. Θα σε βοηθήσω να νιώσεις ασφαλής.» Στη συνέχεια μπορούμε σταδιακά να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή του ώστε να αντιμετωπίζει μόνο του τη δυσκολία. 🫂 Μερικές Φορές Αυτό Που Ζητά Είναι Απλώς ΕγγύτηταΔεν χρειάζεται κάθε αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό να κρύβει έναν φόβο. Μερικές φορές το παιδί θέλει απλώς δέκα λεπτά αγκαλιάς, μια κουβέντα ή την αίσθηση ότι ο γονιός είναι κοντά. Ιδιαίτερα όταν η ημέρα ήταν γεμάτη δραστηριότητες, σχολείο και υποχρεώσεις, η ώρα του ύπνου μπορεί να είναι η στιγμή που το παιδί ζητά λίγη αποκλειστική προσοχή. Μπορούμε να καλύψουμε αυτή την ανάγκη χωρίς απαραίτητα να αλλάξουμε ολόκληρη τη συνήθεια του ύπνου. Για παράδειγμα: «Θα μείνω μαζί σου για δέκα λεπτά και θα μου πεις πώς ήταν η ημέρα σου.» Έτσι το παιδί παίρνει την εγγύτητα που χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα διατηρείται η σταθερή πορεία προς τον ύπνο. 🔎 Όταν Το Αίτημα Εμφανίζεται Κάθε ΒράδυΑν το παιδί ζητά καθημερινά να κοιμηθεί μαζί με τους γονείς, αξίζει να παρατηρήσουμε: Τι Παρατηρούμε Τι Μπορεί Να Χρειάζεται Φόβος μόλις σβήσουν τα φώτα Περισσότερη ασφάλεια και σταθερή ρουτίνα Συχνά ξυπνήματα μετά από εφιάλτες Ήρεμη υποστήριξη και συζήτηση για τους φόβους Ανησυχία για το σχολείο Συζήτηση και διερεύνηση της σχολικής πίεσης Ζητά κυρίως αγκαλιά και χρόνο Περισσότερη σύνδεση μέσα στην ημέρα Αρνείται επίμονα να μείνει μόνο του Σταδιακή επιστροφή στο δικό του κρεβάτι και διερεύνηση της αιτίας Ο πίνακας δεν αποτελεί διάγνωση. Είναι απλώς ένας τρόπος να παρατηρήσουμε τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από το αίτημα. 👶 Ηλικιακή Προσαρμογή Της Υποστήριξης6–7 ετών Σε αυτή την ηλικία οι φόβοι για το σκοτάδι, τους εφιάλτες ή τη μοναξιά μπορεί να είναι έντονοι. Βοηθούν οι σταθερές ρουτίνες, η σύντομη καθησυχαστική παρουσία του γονιού και οι απλές εξηγήσεις. 8–9 ετών Το παιδί μπορεί να είναι σε θέση να περιγράψει καλύτερα τι το φοβίζει ή τι το απασχολεί. Μπορούμε να το ενθαρρύνουμε να συμμετέχει στη δημιουργία της βραδινής ρουτίνας και να επιλέγει τρόπους που το βοηθούν να ηρεμήσει. 10–12 ετών Σε αυτή την ηλικία το αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό μπορεί να συνδέεται περισσότερο με άγχος, αλλαγές, σχολικές απαιτήσεις ή ανάγκη για συναισθηματική εγγύτητα. Χρειάζεται περισσότερος σεβασμός στην ιδιωτικότητα του παιδιού και περισσότερη συζήτηση για το τι πραγματικά το απασχολεί. Σε όλες τις ηλικίες, ο στόχος δεν είναι να εξαφανίσουμε το συναίσθημα. Είναι να βοηθήσουμε το παιδί να αισθανθεί ασφαλές και σταδιακά να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στον ύπνο και στην αντιμετώπιση των φόβων του. 💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Ήρεμα Βράδια✓ Κρατήστε σταθερή ώρα ύπνου, όσο γίνεται. ✓ Δημιουργήστε μια προβλέψιμη ρουτίνα, ώστε το παιδί να ξέρει τι ακολουθεί. ✓ Ακούστε τον φόβο χωρίς να τον κοροϊδεύετε. ✓ Δώστε λίγη αποκλειστική προσοχή πριν από τον ύπνο, ιδιαίτερα αν το παιδί φαίνεται να αναζητά σύνδεση. ✓ Αποφύγετε τις συγκρίσεις με άλλα παιδιά. ✓ Μην χρησιμοποιείτε την ηλικία ως επιχείρημα, όπως «είσαι πια μεγάλο παιδί». ✓ Δώστε μικρές επιλογές, όπως ποιο βιβλίο θα διαβάσετε ή ποιο φωτάκι θα χρησιμοποιήσει. ✓ Μειώστε τις οθόνες και τις έντονες δραστηριότητες πριν από τον ύπνο. ✓ Επαινέστε την προσπάθεια, για παράδειγμα: «Τα κατάφερες να μείνεις στο κρεβάτι σου παρόλο που φοβήθηκες». ✓ Μην αλλάζετε τους κανόνες κάθε βράδυ, γιατί η αστάθεια μπορεί να μπερδέψει το παιδί. 🔦 Ήξερες Ότι…🔦 Η ανάγκη για περισσότερη εγγύτητα με τον γονιό μπορεί να εμφανιστεί ξανά σε περιόδους αλλαγών ή αυξημένου άγχους. 🔦 Ένας εφιάλτης μπορεί να κάνει ένα παιδί να ζητήσει προσωρινά περισσότερη ασφάλεια, ακόμη κι αν συνήθως κοιμάται μόνο του. 🔦 Η σταθερή βραδινή ρουτίνα βοηθά το παιδί να γνωρίζει τι ακολουθεί και μπορεί να κάνει τη μετάβαση στον ύπνο πιο ομαλή. 🔦 Το να ζητά ένα παιδί αγκαλιά πριν κοιμηθεί δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί μόνο του. 🔦 Η αντίδραση των γονιών έχει σημασία: η ήρεμη υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αντιμετωπίσει σταδιακά τον φόβο χωρίς να νιώθει ντροπή. ⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες❌ Μύθος: «Αν ένα παιδί ζητά να κοιμηθεί με τους γονείς του, είναι πολύ μεγάλο για να το κάνει.» ✔ Αλήθεια: Η ανάγκη για ασφάλεια και εγγύτητα μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικές ηλικίες και για διαφορετικούς λόγους. ❌ Μύθος: «Πρέπει να το αρνηθούμε αμέσως για να μην κακομάθει.» ✔ Αλήθεια: Η αντίδραση χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη την αιτία του αιτήματος και τις ανάγκες ολόκληρης της οικογένειας. Η ασφάλεια και η σταθερότητα έχουν μεγαλύτερη σημασία από την τιμωρία ή την πίεση. ❌ Μύθος: «Αν φοβάται το σκοτάδι, πρέπει απλώς να του πούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα.» ✔ Αλήθεια: Είναι πιο βοηθητικό να αναγνωρίσουμε τον φόβο και να δώσουμε στο παιδί τρόπους να αισθανθεί ασφαλές. ❌ Μύθος: «Αν το παιδί κοιμηθεί μία φορά με τους γονείς, δεν θα ξανακοιμηθεί μόνο του.» ✔ Αλήθεια: Μία δύσκολη νύχτα δεν καθορίζει μόνιμα τις συνήθειες ύπνου. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η συνολική ρουτίνα και η συνέπεια. ❌ Μύθος: «Το παιδί που ζητά να κοιμηθεί με τον γονιό είναι εξαρτημένο.» ✔ Αλήθεια: Το αίτημα μπορεί να σχετίζεται με φόβο, άγχος, αλλαγές ή απλή ανάγκη για εγγύτητα. Χρειάζεται να εξετάζουμε το πλαίσιο. ❌ Μύθος: «Πρέπει να κάνουμε το παιδί να αισθανθεί άσχημα για τον φόβο του, για να γίνει πιο ανεξάρτητο.» ✔ Αλήθεια: Η ντροπή και η κοροϊδία δεν δημιουργούν ασφάλεια. Η σταδιακή ενθάρρυνση και η κατάλληλη υποστήριξη μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο. 👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)❓ Είναι φυσιολογικό ένα παιδί 8 ή 10 ετών να ζητά να κοιμηθεί με τους γονείς του; Μπορεί να συμβεί και σε μεγαλύτερα παιδιά, ιδιαίτερα σε περιόδους φόβου, αλλαγής ή αυξημένης ανάγκης για ασφάλεια. ❓ Πρέπει να το αφήνω να κοιμάται μαζί μου; Δεν υπάρχει μία λύση που να ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες. Μπορείτε να αποφασίσετε τι λειτουργεί καλύτερα για εσάς, αρκεί να υπάρχει ασφάλεια, συνέπεια και να εξετάζεται η πραγματική ανάγκη του παιδιού. ❓ Τι κάνω αν ζητά κάθε βράδυ να έρθει στο κρεβάτι μου; Προσπαθήστε πρώτα να καταλάβετε γιατί το ζητά. Στη συνέχεια μπορείτε, εφόσον θέλετε να επιστρέψει στο δικό του κρεβάτι, να εφαρμόσετε μια σταθερή και σταδιακή διαδικασία με ήρεμη παρουσία και σαφή όρια. ❓ Πώς μπορώ να βοηθήσω ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι; Αναγνωρίστε τον φόβο του, χρησιμοποιήστε μια ήρεμη ρουτίνα, ένα διακριτικό φωτάκι αν το βοηθά και δώστε του χρόνο να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. ❓ Πότε χρειάζεται να ζητήσουμε βοήθεια από ειδικό; Όταν οι δυσκολίες ύπνου, οι έντονοι φόβοι ή το άγχος επιμένουν, επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα του παιδιού ή συνοδεύονται από άλλες έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά και στη λειτουργικότητά του, είναι χρήσιμο να συζητηθούν με τον παιδίατρο ή τον κατάλληλο ειδικό. 🌟 Η Ασφάλεια Είναι Το Πρώτο Βήμα Προς Την ΑυτονομίαΤο «Να κοιμηθώ μαζί σου;» δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται ούτε ως κακή συνήθεια ούτε ως κάτι που πρέπει να εξαφανιστεί αμέσως. Είναι μια ευκαιρία να ακούσουμε το παιδί. Μπορεί να ζητά μια αγκαλιά. Μπορεί να φοβάται. Μπορεί να έχει περάσει μια δύσκολη ημέρα. Μπορεί απλώς να χρειάζεται να αισθανθεί ότι ο γονιός είναι κοντά του. Όταν καταλάβουμε τι βρίσκεται πίσω από το αίτημα, μπορούμε να αποφασίσουμε πιο ήρεμα πώς θα προχωρήσουμε. Αν θέλουμε το παιδί να επιστρέψει στο δικό του κρεβάτι, μπορούμε να το βοηθήσουμε σταδιακά, χωρίς ντροπή και χωρίς απειλές. Και αν μια δύσκολη νύχτα χρειαστεί περισσότερη αγκαλιά, αυτό δεν σημαίνει ότι χάθηκε όλη η προσπάθεια που έχει προηγηθεί. Ο στόχος δεν είναι απλώς ένα παιδί που κοιμάται μόνο του. Ο στόχος είναι ένα παιδί που αισθάνεται ασφαλές, αγαπημένο και σταδιακά ικανό να αντιμετωπίζει μόνο του όσα το φοβίζουν. ✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!Έχει ζητήσει ποτέ το παιδί σας να κοιμηθεί μαζί σας, παρότι μέχρι τότε κοιμόταν μόνο του; Τι φαίνεται να το βοηθά περισσότερο να νιώθει ασφάλεια και να επιστρέφει ήρεμα στο δικό του κρεβάτι; Μια μικρή εμπειρία από την καθημερινότητα μπορεί να δώσει χρήσιμες ιδέες και σε άλλους γονείς που αντιμετωπίζουν παρόμοιες στιγμές. 🩺 Ιατρική ΕιδοποίησηΤο άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη αξιολόγηση ή επαγγελματική καθοδήγηση. Οι ανάγκες ύπνου και οι φόβοι διαφέρουν από παιδί σε παιδί και ένα αίτημα για ύπνο μαζί με τον γονιό δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη κάποιας διαταραχής. Αν οι δυσκολίες στον ύπνο, οι έντονοι φόβοι ή το άγχος είναι επίμονα και επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα, τη σχολική λειτουργία ή την ευημερία του παιδιού, είναι σημαντικό να ζητηθεί η κατάλληλη καθοδήγηση από τον παιδίατρο ή τον αρμόδιο επαγγελματία.

Όμως η επιστημονική εικόνα είναι πιο σύνθετη από τον τίτλο «ασπίδα προστασίας» και δεν σημαίνει ότι κάθε παιδί πρέπει να αποκτήσει σκύλο για να προλάβει τις αλλεργίες ή το άσθμα. 🌱 Τι Γνωρίζουμε Σήμερα Για Τον Σκύλο Και Τις Αλλεργίες;Η ιδέα ότι η επαφή με έναν σκύλο από μικρή ηλικία μπορεί να επηρεάζει την ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος έχει απασχολήσει εδώ και χρόνια την επιστημονική έρευνα. Ορισμένες μελέτες έχουν παρατηρήσει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με σκύλο μπορεί να εμφανίζουν διαφορετικό κίνδυνο αλλεργικής ευαισθητοποίησης ή άσθματος σε σχέση με παιδιά χωρίς κατοικίδιο. Άλλες μελέτες, όμως, δεν βρίσκουν την ίδια σχέση. Μια μεγάλη μετα-ανάλυση, στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 77.000 παιδιά από εννέα ευρωπαϊκές μελέτες γέννησης, δεν βρήκε συνολική σχέση ανάμεσα στην κατοχή σκύλου ή γάτας στα πρώτα χρόνια της ζωής και στο άσθμα στη σχολική ηλικία. Επομένως, σήμερα δεν μπορούμε να πούμε ότι «ο σκύλος προστατεύει από το άσθμα». Μπορούμε όμως να πούμε ότι η σχέση ανάμεσα στην πρώιμη έκθεση σε κατοικίδια, στην αλλεργική ευαισθητοποίηση και στην εμφάνιση άσθματος είναι ένα σύνθετο πεδίο που συνεχίζει να μελετάται. 🧠 Τι Σημαίνει «Αλλεργική Ευαισθητοποίηση»;Ο όρος μπορεί να ακούγεται περίπλοκος. Η αλλεργική ευαισθητοποίηση σημαίνει ότι ο οργανισμός έχει αναπτύξει ανοσολογική αντίδραση απέναντι σε μια συγκεκριμένη ουσία, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί εμφανίζει κάθε φορά συμπτώματα αλλεργίας. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να είναι ευαισθητοποιημένο σε αλλεργιογόνα του σκύλου, αλλά η κλινική εικόνα του να είναι διαφορετική από εκείνη ενός άλλου παιδιού. Γι' αυτό δεν πρέπει να ταυτίζουμε αυτόματα: ευαισθητοποίηση = αλλεργία = άσθμα. Πρόκειται για διαφορετικές έννοιες που χρειάζονται ξεχωριστή αξιολόγηση. 🐕 Τι Μπορεί Να Κρύβεται Πίσω Από Την Πιθανή «Προστατευτική» Επίδραση;Οι επιστήμονες έχουν εξετάσει διάφορες πιθανές εξηγήσεις. Ένα παιδί που μεγαλώνει με σκύλο έρχεται σε επαφή με ένα διαφορετικό περιβάλλον μικροοργανισμών και βιολογικών ουσιών από εκείνο ενός παιδιού που δεν έχει κατοικίδιο. Ο σκύλος φέρνει στο σπίτι μικροσκοπικά σωματίδια από το εξωτερικό περιβάλλον, χώμα, φυτικό υλικό και άλλες ουσίες. Η συνεχής αυτή έκθεση μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται και «εκπαιδεύεται» το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτή είναι μία από τις υποθέσεις που έχουν μελετηθεί, όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι ένας συγκεκριμένος σκύλος ή μια συγκεκριμένη διάρκεια έκθεσης προλαμβάνει τις αλλεργίες ή το άσθμα. Η επιστήμη δεν μας επιτρέπει να μετατρέψουμε αυτή την πιθανότητα σε βεβαιότητα. 🔬 Γιατί Οι Έρευνες Δίνουν Διαφορετικά Αποτελέσματα;Η απάντηση είναι ότι τα παιδιά και οι οικογένειες δεν είναι ίδια. Παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες: ✓ το οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών και άσθματος, ✓ η γενετική προδιάθεση, ✓ η ηλικία κατά την οποία εμφανίζεται η έκθεση, ✓ το είδος του κατοικίδιου, ✓ ο αριθμός των ζώων, ✓ το περιβάλλον του σπιτιού, ✓ η έκθεση σε καπνό, ✓ άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες, ✓ η ίδια η ευαισθησία του παιδιού στα αλλεργιογόνα. Μάλιστα, μια μεγάλη ευρωπαϊκή ανάλυση δεν βρήκε συνολική αύξηση ή μείωση του κινδύνου άσθματος από την κατοχή σκύλου στην πρώιμη ζωή. Αυτό δείχνει γιατί χρειάζεται προσοχή όταν ακούμε απόλυτες φράσεις όπως «ο σκύλος προλαμβάνει το άσθμα». 🐾 Και Τι Γίνεται Με Τα Αλλεργιογόνα Του Σκύλου;Ο σκύλος μπορεί επίσης να αποτελέσει πηγή αλλεργιογόνων. Τα αλλεργιογόνα δεν βρίσκονται μόνο στο τρίχωμα. Μπορούν να προέρχονται από το σάλιο, το δέρμα και άλλες εκκρίσεις του ζώου και στη συνέχεια να μεταφέρονται στο περιβάλλον. Ένα παιδί που είναι ήδη ευαισθητοποιημένο στον σκύλο μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα όταν εκτίθεται σε αυτά τα αλλεργιογόνα. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν: ✓ φτέρνισμα, ✓ καταρροή ή μπούκωμα, ✓ φαγούρα στη μύτη ή στα μάτια, ✓ δακρύρροια, ✓ βήχα, ✓ συριγμό, ✓ δυσκολία στην αναπνοή σε περίπτωση άσθματος. Γι' αυτό ο σκύλος δεν αποτελεί καθολική προστασία για όλα τα παιδιά. Για ένα παιδί με επιβεβαιωμένη αλλεργία στον σκύλο, η συνεχής έκθεση μπορεί αντίθετα να επιδεινώνει τα συμπτώματα. 🫁 Σκύλος Και Άσθμα: Τι Πρέπει Να Ξέρουν Οι Γονείς;Το άσθμα είναι μια χρόνια κατάσταση κατά την οποία οι αεραγωγοί των πνευμόνων μπορεί να αντιδρούν υπερβολικά σε διάφορα ερεθίσματα και να προκαλούν συμπτώματα όπως βήχα, συριγμό, σφίξιμο στο στήθος ή δυσκολία στην αναπνοή. Η παρουσία σκύλου στο σπίτι δεν προκαλεί αυτόματα άσθμα. Παράλληλα, δεν μπορούμε να πούμε ότι η παρουσία σκύλου το προλαμβάνει. Σε παιδιά που έχουν ήδη αλλεργία ή αλλεργικό άσθμα και είναι ευαισθητοποιημένα στον σκύλο, η έκθεση μπορεί να λειτουργεί ως παράγοντας που προκαλεί ή επιδεινώνει συμπτώματα. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο οι γονείς χρειάζεται να ξεχωρίζουν την πρόληψη από τη διαχείριση μιας ήδη υπάρχουσας αλλεργίας ή αναπνευστικής νόσου. 👶 Η Πρώιμη Ηλικία Έχει Ιδιαίτερο ΕνδιαφέρονΗ έρευνα έχει εξετάσει ιδιαίτερα την έκθεση κατά την εγκυμοσύνη, στη βρεφική ηλικία και στα πρώτα χρόνια της ζωής. Σε παλαιότερες μεγάλες ευρωπαϊκές μελέτες δεν βρέθηκε ότι η κατοχή σκύλου στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής αυξάνει τον κίνδυνο άσθματος ή αλλεργικής ρινίτιδας στη σχολική ηλικία. Αυτό είναι σημαντικό γιατί για πολλά χρόνια υπήρχε η αντίληψη ότι η παρουσία ενός κατοικίδιου στο σπίτι μπορεί από μόνη της να «προκαλέσει» αλλεργίες. Η σημερινή εικόνα είναι πιο προσεκτική. Δεν χρειάζεται να αποφεύγεται ένας σκύλος μόνο και μόνο επειδή υπάρχει ένα βρέφος στο σπίτι, εφόσον φυσικά δεν υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική ένδειξη ή αλλεργία. Αλλά επίσης δεν υπάρχει λόγος να αποκτήσει μια οικογένεια σκύλο μόνο και μόνο για να προλάβει το άσθμα ή τις αλλεργίες. 🏡 Η Συμβίωση Με Σκύλο Δεν Είναι ΘεραπείαΕίναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε την πιθανή επίδραση της πρώιμης έκθεσης από τη θεραπεία. Ένας σκύλος μπορεί να γίνει σύντροφος του παιδιού, να προσφέρει συντροφικότητα και να αποτελεί μέρος μιας δραστήριας οικογενειακής ζωής. Δεν αποτελεί όμως θεραπεία για: το άσθμα, την αλλεργική ρινίτιδα, τις τροφικές αλλεργίες, την ατοπική δερματίτιδα, ή οποιαδήποτε άλλη αλλεργική πάθηση. Αν ένα παιδί έχει άσθμα, χρειάζεται το εξατομικευμένο πλάνο αντιμετώπισης που έχει συστήσει ο παιδίατρος ή ο παιδοπνευμονολόγος. Δεν διακόπτουμε φάρμακα ούτε αλλάζουμε τη θεραπεία επειδή το παιδί ζει με σκύλο. ❤️ Αν Το Παιδί Έχει Ήδη Αλλεργία Στον ΣκύλοΕδώ η κατάσταση είναι διαφορετική. Αν έχει διαπιστωθεί ότι το παιδί είναι αλλεργικό στον σκύλο και εμφανίζει συμπτώματα μετά την έκθεση, χρειάζεται συζήτηση με τον παιδίατρο ή τον αλλεργιολόγο. Μπορεί να χρειαστούν μέτρα περιορισμού της έκθεσης, ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Δεν είναι σωστό να θεωρήσουμε ότι: «Αν μείνει περισσότερο με τον σκύλο, θα συνηθίσει και θα του περάσει.» Η ανοχή δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Σε ένα παιδί που παρουσιάζει συριγμό ή δυσκολία στην αναπνοή μετά την επαφή με σκύλο, η κατάσταση χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. 🧹 Πώς Μπορούμε Να Περιορίσουμε Τα Αλλεργιογόνα Στο Σπίτι;Όταν ένα παιδί έχει αλλεργία στον σκύλο, η διαχείριση χρειάζεται να είναι εξατομικευμένη. Μπορούν να βοηθήσουν πρακτικά μέτρα όπως: ✓ Συχνός καθαρισμός του σπιτιού, ώστε να περιορίζεται η συσσώρευση αλλεργιογόνων. ✓ Τακτικό πλύσιμο των υφασμάτων στα οποία ξαπλώνει ο σκύλος. ✓ Περιορισμός της πρόσβασης του σκύλου στο παιδικό υπνοδωμάτιο, ιδιαίτερα όταν υπάρχει αλλεργία. ✓ Καλός αερισμός του σπιτιού, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν. ✓ Πλύσιμο των χεριών του παιδιού μετά την επαφή με τον σκύλο. Τα μέτρα αυτά δεν σημαίνουν ότι ένα αλλεργικό παιδί μπορεί απαραίτητα να ζει χωρίς συμπτώματα με έναν σκύλο. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την ένταση της αλλεργίας και τις οδηγίες του γιατρού. 🌿 Η Επαφή Με Τη Φύση Ίσως Έχει ΣημασίαΟ σκύλος δεν είναι ο μόνος παράγοντας που αλλάζει το περιβάλλον ενός παιδιού. Τα παιδιά που ζουν με κατοικίδιο συχνά περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους, περπατούν, παίζουν και έρχονται σε επαφή με διαφορετικά περιβαλλοντικά ερεθίσματα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να αποδώσουμε οποιαδήποτε πιθανή προστατευτική επίδραση αποκλειστικά στον σκύλο. Η συνολική εικόνα του τρόπου ζωής και του περιβάλλοντος είναι πολύ πιο σύνθετη. 🧬 Το Οικογενειακό Ιστορικό Έχει ΣημασίαΗ αλλεργία και το άσθμα δεν εξαρτώνται μόνο από το αν υπάρχει σκύλος στο σπίτι. Η κληρονομικότητα και το οικογενειακό ιστορικό παίζουν σημαντικό ρόλο. Ένα παιδί με γονείς που έχουν αλλεργίες ή άσθμα μπορεί να έχει διαφορετική προδιάθεση από ένα παιδί χωρίς τέτοιο ιστορικό. Γι' αυτό η απόφαση για την απόκτηση κατοικίδιου χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη ολόκληρη την οικογενειακή εικόνα. Δεν χρειάζεται όμως να δημιουργείται φόβος. Το οικογενειακό ιστορικό δεν σημαίνει ότι το παιδί θα εμφανίσει οπωσδήποτε αλλεργία ή άσθμα. 👀 Ποια Συμπτώματα Χρειάζονται Παρατήρηση;Αν ένα παιδί που ζει με σκύλο εμφανίζει επαναλαμβανόμενα συμπτώματα, αξίζει να σημειώσουμε πότε και πού εμφανίζονται. Για παράδειγμα: ✓ φτέρνισμα ή μπούκωμα όταν βρίσκεται κοντά στον σκύλο, ✓ φαγούρα ή δάκρυα στα μάτια, ✓ επίμονος βήχας, ✓ συριγμός, ✓ δύσπνοια, ✓ δερματικός κνησμός ή εξάνθημα μετά την επαφή. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο σκύλος είναι οπωσδήποτε η αιτία. Μπορεί να υπάρχουν άλλοι παράγοντες στο περιβάλλον. Η καταγραφή όμως μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό να αξιολογήσει καλύτερα την εικόνα. 🚨 Πότε Χρειάζεται Άμεση Ιατρική Βοήθεια;Αν ένα παιδί παρουσιάσει έντονη δυσκολία στην αναπνοή, σοβαρό συριγμό, δυσκολία να μιλήσει ή να αναπνεύσει φυσιολογικά, έντονο πρήξιμο στο πρόσωπο ή στο στόμα ή γρήγορη επιδείνωση συμπτωμάτων, χρειάζεται άμεση ιατρική αντιμετώπιση. Σε σοβαρή αναπνευστική δυσκολία ή άλλη επείγουσα κατάσταση, καλούμε το 112. Αν το παιδί έχει γνωστή σοβαρή αλλεργία και έχει συνταγογραφηθεί αυτοενιέμενη αδρεναλίνη, ακολουθούμε το εξατομικευμένο σχέδιο που έχει δώσει ο γιατρός. 🐶 Πρέπει Να Αποκτήσουμε Σκύλο Για Να Προλάβουμε Τις Αλλεργίες;Όχι. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα του άρθρου. Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν δικαιολογούν τη σύσταση να αποκτήσει μια οικογένεια σκύλο ως μέσο πρόληψης του άσθματος ή των αλλεργιών. Η απόφαση για κατοικίδιο πρέπει να λαμβάνεται με βάση: ✓ την επιθυμία της οικογένειας, ✓ τον χρόνο που μπορεί να διαθέσει, ✓ την ευθύνη φροντίδας του ζώου, ✓ τις ανάγκες του παιδιού, ✓ τυχόν γνωστές αλλεργίες, ✓ τις συνθήκες του σπιτιού. Ο σκύλος πρέπει να έρθει στην οικογένεια επειδή η οικογένεια θέλει και μπορεί να φροντίσει έναν σκύλο, όχι επειδή θεωρείται «φάρμακο» κατά των αλλεργιών. 👶 Ηλικιακή Προσαρμογή Των ΣυμβουλώνΒρέφη Το βρέφος δεν μπορεί να κατανοήσει ή να ακολουθήσει κανόνες ασφάλειας. Η συνύπαρξη με τον σκύλο χρειάζεται επομένως συνεχή επίβλεψη από ενήλικα και ξεχωριστό ασφαλή χώρο για το ζώο όταν αυτό χρειάζεται ηρεμία. Νήπια Το παιδί αρχίζει να κατανοεί απλούς κανόνες. Μπορούμε να χρησιμοποιούμε σύντομες φράσεις όπως: «Δεν τραβάμε την ουρά.» «Δεν ενοχλούμε όταν τρώει.» «Αφήνουμε τον σκύλο να φύγει.» «Ρωτάμε πριν χαϊδέψουμε.» Προσχολική ηλικία Μπορούμε να αρχίσουμε να εξηγούμε πιο αναλυτικά τα σημάδια που δείχνουν ότι ο σκύλος θέλει χώρο. Δημοτικό Το παιδί μπορεί να συμμετέχει περισσότερο στη φροντίδα και να μάθει να παρατηρεί τις αντιδράσεις του ζώου, πάντα με επίβλεψη. Μεγαλύτερα παιδιά και έφηβοι Μπορούν να αναλάβουν περισσότερες υπευθυνότητες, όπως μια απλή ρουτίνα φροντίδας, καθαρισμός των προσωπικών αντικειμένων του σκύλου ή συμμετοχή στη βόλτα. Ο ενήλικας όμως παραμένει υπεύθυνος για την υγεία, την ασφάλεια και τη συνολική φροντίδα του ζώου. 💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Τους Γονείς✓ Μην αποκτήσετε σκύλο αποκλειστικά για την πρόληψη αλλεργιών ή άσθματος. ✓ Παρατηρήστε αν το παιδί εμφανίζει συμπτώματα μετά την επαφή με τον σκύλο. ✓ Μην θεωρείτε κάθε φτέρνισμα ή βήχα ένδειξη αλλεργίας. Χρειάζεται αξιολόγηση του συνολικού ιστορικού. ✓ Αν υπάρχει γνωστή αλλεργία στον σκύλο, συζητήστε με αλλεργιολόγο ή παιδίατρο πριν αποφασίσετε πώς θα οργανώσετε τη συμβίωση. ✓ Κρατήστε καθαρούς τους χώρους όπου κοιμάται και παίζει το παιδί. ✓ Αποφύγετε την πρόσβαση του σκύλου στο παιδικό υπνοδωμάτιο, όταν υπάρχει επιβεβαιωμένη αλλεργία και αυτό συστήνεται από τον γιατρό. ✓ Μάθετε στο παιδί να πλένει τα χέρια του μετά την επαφή με το ζώο και πριν από το φαγητό. ✓ Μην χρησιμοποιείτε τον σκύλο ως υποκατάστατο ιατρικής θεραπείας. ✓ Ζητήστε ιατρική αξιολόγηση όταν υπάρχουν επίμονα συμπτώματα από το αναπνευστικό ή το δέρμα. 🔦 Ήξερες Ότι…🔦 Μεγάλες ευρωπαϊκές μελέτες δεν έχουν δείξει ότι η κατοχή σκύλου στα πρώτα χρόνια της ζωής από μόνη της προκαλεί ή προλαμβάνει το άσθμα. 🔦 Η αλλεργική ευαισθητοποίηση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα παιδί θα εμφανίζει κάθε φορά συμπτώματα αλλεργίας. 🔦 Ένα παιδί που είναι ευαισθητοποιημένο στον σκύλο μπορεί να παρουσιάσει αναπνευστικά ή ρινικά συμπτώματα μετά την έκθεση, ενώ ένα άλλο παιδί μπορεί να μην παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα. 🔦 Η σχέση ανάμεσα στα κατοικίδια, το περιβάλλον και το άσθμα είναι πολύπλοκη και τα αποτελέσματα των μελετών δεν είναι απόλυτα. 🔦 Η απόφαση να αποκτήσει μια οικογένεια σκύλο χρειάζεται να βασίζεται κυρίως στη δυνατότητα φροντίδας του ζώου και στις ανάγκες της οικογένειας, όχι στην προσδοκία ότι θα λειτουργήσει ως «ασπίδα» κατά των αλλεργιών. ⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες❌ Μύθος: «Αν το παιδί μεγαλώσει από μωρό με σκύλο, δεν θα κάνει αλλεργίες.» ✔ Αλήθεια: Η πρώιμη συμβίωση με σκύλο δεν εγγυάται ότι το παιδί δεν θα εμφανίσει αλλεργία. Οι μελέτες έχουν δώσει διαφορετικά αποτελέσματα και δεν υποστηρίζουν μια τέτοια βεβαιότητα. ❌ Μύθος: «Ο σκύλος είναι ασπίδα προστασίας από το άσθμα.» ✔ Αλήθεια: Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να συστήσουμε την απόκτηση σκύλου ως τρόπο πρόληψης του άσθματος. ❌ Μύθος: «Το τρίχωμα του σκύλου είναι αυτό που προκαλεί όλες τις αλλεργίες.» ✔ Αλήθεια: Τα αλλεργιογόνα του σκύλου μπορεί να βρίσκονται και σε άλλες ουσίες, όπως το σάλιο και τα σωματίδια του δέρματος. ❌ Μύθος: «Αν το παιδί έχει αλλεργία, πρέπει απλώς να συνηθίσει τον σκύλο.» ✔ Αλήθεια: Η συνεχής έκθεση δεν πρέπει να θεωρείται θεραπεία. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και εξατομικευμένη καθοδήγηση. ❌ Μύθος: «Αν ο σκύλος βρίσκεται μόνο στο σαλόνι, δεν υπάρχουν αλλεργιογόνα στο υπόλοιπο σπίτι.» ✔ Αλήθεια: Τα αλλεργιογόνα μπορούν να μεταφέρονται σε επιφάνειες, υφάσματα και άλλα σημεία του σπιτιού. ❌ Μύθος: «Ένα παιδί που ζει με σκύλο δεν χρειάζεται να εξετάζεται για αλλεργία όταν έχει συμπτώματα.» ✔ Αλήθεια: Επαναλαμβανόμενα συμπτώματα μετά την έκθεση χρειάζονται αξιολόγηση από τον κατάλληλο επαγγελματία υγείας. 👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)❓ Ο σκύλος προστατεύει πραγματικά τα παιδιά από τις αλλεργίες; Δεν μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα. Ορισμένες έρευνες έχουν βρει πιθανές προστατευτικές συσχετίσεις, όμως μεγάλες μελέτες δεν έχουν δείξει σταθερή συνολική προστασία από το άσθμα ή τις αλλεργίες. ❓ Αν έχουμε σκύλο, πρέπει να ανησυχούμε ότι το παιδί θα πάθει άσθμα; Όχι. Η παρουσία σκύλου από μόνη της δεν σημαίνει ότι το παιδί θα εμφανίσει άσθμα. Η συνολική εικόνα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. ❓ Τι γίνεται αν το παιδί έχει αλλεργία στον σκύλο; Χρειάζεται συζήτηση με παιδίατρο ή αλλεργιολόγο. Ανάλογα με τα συμπτώματα, μπορεί να χρειαστούν μέτρα περιορισμού της έκθεσης και συγκεκριμένο πλάνο αντιμετώπισης. ❓ Μπορούμε να πάρουμε σκύλο για να προλάβουμε τις αλλεργίες; Δεν συνιστάται να αποκτήσετε σκύλο με μοναδικό στόχο την πρόληψη αλλεργιών ή άσθματος. Η επιστημονική εικόνα δεν υποστηρίζει μια τέτοια σύσταση. ❓ Πότε χρειάζεται να μιλήσουμε με γιατρό; Όταν το παιδί εμφανίζει επαναλαμβανόμενο βήχα, συριγμό, δύσπνοια, επίμονο μπούκωμα, φαγούρα στα μάτια ή άλλα συμπτώματα που εμφανίζονται συστηματικά μετά την επαφή με τον σκύλο, είναι χρήσιμη η ιατρική αξιολόγηση. 🌿 Η Σχέση Με Τον Σκύλο Χρειάζεται ΡεαλισμόΗ ιδέα ότι ένας σκύλος μπορεί να λειτουργήσει σαν «ασπίδα προστασίας» απέναντι στις αλλεργίες και το άσθμα είναι ενδιαφέρουσα, αλλά η επιστήμη δεν μας επιτρέπει να τη μετατρέψουμε σε βεβαιότητα. Η πρώιμη ζωή με κατοικίδιο έχει μελετηθεί εκτενώς και τα αποτελέσματα είναι μικτά. Σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή ανάλυση περισσότερων από 77.000 παιδιών, η κατοχή σκύλου ή γάτας στην πρώιμη ζωή δεν συνδέθηκε συνολικά με αυξημένο ή μειωμένο κίνδυνο άσθματος στη σχολική ηλικία. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο σκύλος δεν μπορεί να έχει μια πολύ θετική θέση στη ζωή ενός παιδιού. Μπορεί να γίνει σύντροφος, μέλος της οικογένειας και αφορμή για παιχνίδι, κίνηση και επαφή με τη φύση. Απλώς η αξία του δεν χρειάζεται να στηρίζεται σε μια υπόσχεση πρόληψης μιας ασθένειας. Ο σκύλος πρέπει να έρχεται στο σπίτι επειδή η οικογένεια θέλει και μπορεί να αναλάβει την ευθύνη του. Και αν το παιδί εμφανίζει συμπτώματα αλλεργίας ή άσθματος, χρειάζεται η σωστή ιατρική αξιολόγηση και όχι η προσδοκία ότι «θα το συνηθίσει». ✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!Έχετε παρατηρήσει κάποια αλλαγή στα συμπτώματα αλλεργίας του παιδιού σας από τότε που ήρθε ένας σκύλος στην οικογένεια; Υπάρχει κάποια καθημερινή συνήθεια που σας βοηθά να συνδυάζετε τη συμβίωση με το κατοικίδιο και την καλή αναπνευστική υγεία του παιδιού; Οι εμπειρίες των οικογενειών μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες ιδέες και έμπνευση και σε άλλους γονείς που ζουν με κατοικίδιο και θέλουν να φροντίζουν παράλληλα την υγεία του παιδιού. 🩺 Ιατρική ΕιδοποίησηΤο άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση από παιδίατρο, παιδοπνευμονολόγο ή αλλεργιολόγο. Η σχέση ανάμεσα στην πρώιμη έκθεση σε σκύλο, στις αλλεργίες και στο άσθμα δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένη και τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα δεν επιτρέπουν να θεωρήσουμε τον σκύλο μέσο πρόληψης ή θεραπείας. Αν ένα παιδί εμφανίζει επίμονα αλλεργικά ή αναπνευστικά συμπτώματα, ιδιαίτερα μετά την επαφή με σκύλο, χρειάζεται κατάλληλη ιατρική αξιολόγηση και εξατομικευμένη καθοδήγηση.

Θα έχετε ακούσει ότι τα κορίτσια μεγαλώνουν και ωριμάζουν πιο γρήγορα από τα αγόρια. Τώρα έρχεται και η επιστημονική επιβεβαίωση! Σύμφωνα με μια μελέτη επιστημόνων από το πανεπιστήμιο του Νιουκάσλ, ο εγκέφαλος των κοριτσιών φαίνεται ότι ωριμάζει πιο γρήγορα από των αγοριών, κάτι που μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα κορίτσια που βρίσκονται στην εφηβεία δείχνουν πάντα πιο μεγάλα από τα συνομίληκά τους αγόρια και συμπεριφέρονται πιο ώριμα από αυτά. Καθώς μεγαλώνει ο άνθρωπος, αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα Daily Mail, οι περιττές συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων «κλαδεύονται», αφήνοντας μια πιο σύγχρονη και αποτελεσματική μηχανή επεξεργασίας (εγκέφαλος). Οι ερευνητές με τη βοήθεια μαγνητικών τομογραφιών μελέτησαν τους εγκεφάλους 121 ανθρώπων ηλικίας από 4 έως 40 ετών. Παρατήρησαν ότι η διαδικασία «κλαδέματος» ξεκινούσε στην ηλικία των 10 για τα κορίτσια, ενώ στα αγόρια αργούσε… δέκα χρόνια ακόμη και άρχιζε περίπου στην ηλικία των 20 ετών! Εξηγώντας τη διαδικασία εξορθολογισμού του εγκεφάλου, ο Dr Marcus Kaiser ανέφερε: «Αυτό αποτελεί μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας της μάθησης. Ο εγκέφαλος στο σύνολό του εξακολουθεί να επεκτείνεται, αλλά χάνει συνδέσεις. Είναι σα να βρίσκεται κανείς σε ένα πάρτι, όπου όλοι γύρω του μιλούν, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να συγκεντρωθεί. Αν όμως κάποιες από τις φωνές “εξαφανιστούν”, είναι πιο εύκολο να ακούσει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον εγκέφαλο. Αν κάποιες συνδέσεις εκλείψουν, είναι πιο εύκολο να “κάνει τη δουλειά του”». Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Cerebral Cortex. newsbeast.gr

Αναμφισβήτητο είναι επίσης ότι τα κορεσμένα λίπη και η χοληστερόλη, αιτίες πολλών παθήσεων όπως η παχυσαρκία και η υψηλή αρτηριακή πίεση, σχεδόν δεν υπάρχουν στη διατροφή των χορτοφάγων. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη ότι οι χορτοφάγοι πάσχουν πολύ σπανιότερα από παχυσαρκία και υπέρταση και εμφανίζουν σε μικρότερο ποσοστό διαβήτη και καρδιαγγειακές παθήσεις. Όποιος, όμως, αποφασίσει να μην καταναλώνει ζωικά προϊόντα, πρέπει να υποκαταστήσει επαρκώς συγκεκριμένες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Αυτές οι ουσίες είναι πολύ σημαντικές ειδικά για τη σωματική και νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Τέτοιες ουσίες είναι μεταξύ άλλων η βιταμίνη B12, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος και τα Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Πολλή προσοχή στους αυστηρά χορτοφάγους «Η χορτοφαγία με γάλα και αυγά δεν είναι καθόλου προβληματική ακόμη και στην παιδική ηλικία» επισημαίνει ο Μάρτιν Κλάσεν, παιδικός γαστρεντερολόγος κλινικής στη Βρέμη. Ωστόσο, ο ίδιος βλέπει επικριτικά την αυστηρή χορτοφαγία, το λεγόμενο βιγκανισμό, καθώς θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο είναι δύσκολο να καλυφθούν οι αυξημένες παιδικές ανάγκες σε βιταμίνη Β12 και σίδηρο. «Το να είναι κανείς χορτοφάγος δεν σημαίνει απλά να μην τρώει κρέας και ζωικά προϊόντα, αλλά να αντικαταστήσει αυτά με ισορροπημένη φυτική διατροφή» εξηγεί η Σίλκε Ρεστεμάγερ από τη Γερμανική Διατροφική Εταιρία (DGE). Όπως διευκρινίζει, η κατανάλωση κρέατος υπερβαίνει κατά κανόνα τις ανάγκες σε πρωτεΐνες και θερμίδες. Ως εκ τούτου, η Ρεστεμάγερ θεωρεί ότι η χορτοφαγία συνιστάται και για παιδιά, σημειώνοντας ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά, τα δημητριακά και οι ξηροί καρποί είναι καλές πηγές για τη λήψη των απαραίτητων αμινοξέων. Προβληματική είναι η λήψη των ουσιών στην περίπτωση των αυστηρών χορτοφάγων (vegan). Ειδικά η βιταμίνη Β12 εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο κρέας, το ψάρι και τα θαλασσινά και σε μικρότερες ποσότητες στα γαλακτοκομικά. Οι ειδικοί συνιστούν σε όσους ακολουθούν διατροφή αυστηρής χορτοφαγίας να λαμβάνουν σκευάσματα βιταμίνης Β12 ή να επιλέγουν κατάλληλα προϊόντα διατροφής. Τέλος, για να είναι οι γονείς απολύτως σίγουροι για την υγεία των παιδιών-χορτοφάγων, οι διατροφολόγοι συνιστούν ετήσιες αιματολογικές εξετάσεις. ΠΗΓΗ: DEUTSCHE WELLE

Τα παιδιά αγαπούν τις φωτογραφίες, ιδιαίτερα όταν σε αυτές βλέπουν πρόσωπα και στιγμές που τους είναι ήδη γνωστές. Οι παλιές οικογενειακές φωτογραφίες μπορούν λοιπόν να γίνουν η αφορμή για ένα απλό παιχνίδι που συνδυάζει τη χαρά της ανάμνησης με μια σημαντική προμαθηματική έννοια: την αντιστοίχιση ένα προς ένα. Δεν χρειάζονται ειδικά εκπαιδευτικά υλικά. Μερικές φωτογραφίες, λίγη διάθεση για παιχνίδι και μερικά αντικείμενα που υπάρχουν στο σπίτι είναι αρκετά. Το παιδί παρατηρεί, συγκρίνει, ζευγαρώνει και ανακαλύπτει ότι κάθε στοιχείο μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα άλλο. Και όλα αυτά γίνονται μέσα από μια δραστηριότητα που μοιάζει περισσότερο με παιχνίδι παρά με μάθημα. 🧩 Τι Είναι Η Αντιστοίχιση Ένα Προς Ένα;Η αντιστοίχιση ένα προς ένα σημαίνει ότι κάθε αντικείμενο μιας ομάδας αντιστοιχεί σε ένα και μόνο αντικείμενο μιας άλλης ομάδας. Για ένα παιδί αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό μέσα από πολύ απλά παραδείγματα. Μία φωτογραφία μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα πρόσωπο. Ένα παιδί στη φωτογραφία μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο. Μία φωτογραφία μπορεί να έχει το δικό της «ζευγάρι». Μέσα από αυτή τη διαδικασία το παιδί αρχίζει να κατανοεί καλύτερα τις σχέσεις ανάμεσα στις ποσότητες και στα αντικείμενα. Πρόκειται για μια σημαντική βάση για την ανάπτυξη της πρώιμης μαθηματικής σκέψης. 📷 Ας Βρούμε Τις Παλιάς ΦωτογραφίεςΔεν χρειάζεται να ψάξετε για σπάνιες ή πολύ παλιές φωτογραφίες. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οικογενειακές φωτογραφίες στις οποίες υπάρχουν πρόσωπα που το παιδί γνωρίζει. Διαλέξτε αρχικά τρεις ή τέσσερις φωτογραφίες. Τοποθετήστε τες μπροστά του και αφήστε το να τις παρατηρήσει. Μπορείτε να ξεκινήσετε με μια απλή ερώτηση: «Ποιος είναι εδώ;» Αφού αναγνωρίσει τα πρόσωπα, περάστε στο παιχνίδι της αντιστοίχισης. Αν, για παράδειγμα, έχετε μια φωτογραφία της γιαγιάς, μπορείτε να ζητήσετε από το παιδί να βρει ένα αντικείμενο που συνδέεται με εκείνη. Έτσι η φωτογραφία γίνεται το πρώτο μέρος του ζευγαριού. 👵 Η Φωτογραφία Βρίσκει Το Ταίρι ΤηςΤο παιχνίδι μπορεί να γίνει ακόμη πιο απλό. Βάλτε μπροστά στο παιδί μερικές φωτογραφίες και μερικά αντικείμενα που αντιστοιχούν σε αυτές. Για παράδειγμα: φωτογραφία της γιαγιάς → γυαλιά, φωτογραφία του μπαμπά → καπέλο, φωτογραφία του παιδιού → αγαπημένο παιχνίδι, φωτογραφία της μαμάς → τσάντα. Ζητήστε του να βρει ποιο αντικείμενο ταιριάζει με κάθε φωτογραφία. Δεν έχει σημασία αν το αντικείμενο δεν εμφανίζεται πραγματικά στη φωτογραφία. Σημασία έχει η σχέση που δημιουργεί το παιδί ανάμεσα στα δύο στοιχεία. 👀 Παρατηρούμε Πριν ΤαιριάξουμεΠριν ζητήσετε από το παιδί να βρει τα ζευγάρια, αφήστε το να κοιτάξει προσεκτικά τις φωτογραφίες. Μπορεί να παρατηρήσει ποιος εμφανίζεται, τι κρατάει, πού βρίσκεται ή τι φοράει. Ρωτήστε: «Τι βλέπεις στη φωτογραφία;» «Ποιος είναι;» «Τι κρατάει;» «Ποιο από αυτά τα αντικείμενα σου θυμίζει τη φωτογραφία;» Με αυτόν τον τρόπο το παιδί δεν κάνει μια τυχαία επιλογή. Παρατηρεί και χρησιμοποιεί πληροφορίες για να οδηγηθεί στην αντιστοίχιση. 🧸 Από Τις Φωτογραφίες Στα ΑντικείμεναΜπορείτε να χρησιμοποιήσετε αντικείμενα που έχουν νόημα για το παιδί. Ένα αγαπημένο παιχνίδι, ένα βιβλίο, ένα καπέλο ή ένα μικρό αξεσουάρ μπορούν να γίνουν μέρος του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, δείξτε μια φωτογραφία στην οποία το παιδί κρατά ένα συγκεκριμένο αρκουδάκι. Τοποθετήστε δίπλα του δύο ή τρία παιχνίδια και ρωτήστε: «Ποιο είναι το αρκουδάκι της φωτογραφίας;» Όταν το βρει, ζητήστε του να το τοποθετήσει δίπλα στη φωτογραφία. Έτσι δημιουργείται ένα ζευγάρι. 🔢 Ας Μετρήσουμε Τα ΖευγάριαΌταν το παιδί δημιουργήσει αρκετές αντιστοιχίσεις, μπορούμε να προσθέσουμε και την έννοια της ποσότητας. Μετρήστε μαζί: «Έχουμε μία φωτογραφία και ένα αντικείμενο». «Άλλη μία φωτογραφία και άλλο ένα αντικείμενο». Στη συνέχεια μπορείτε να ρωτήσετε: «Έχει κάθε φωτογραφία το δικό της αντικείμενο;» Αν περισσεύει ένα αντικείμενο, αυτό γίνεται μια εξαιρετική ευκαιρία για συζήτηση. «Γιατί αυτό έμεινε μόνο του;» Το παιδί αρχίζει έτσι να παρατηρεί τη σχέση ανάμεσα στις δύο ομάδες. 🎯 Ποιο Ζευγάρι Λείπει;Όταν το παιδί εξοικειωθεί με το παιχνίδι, μπορείτε να αφαιρέσετε κρυφά ένα αντικείμενο. Αφήστε τις φωτογραφίες στη θέση τους και ρωτήστε: «Κάτι λείπει. Ποιο ζευγάρι δεν έχει το ταίρι του;» Το παιδί χρειάζεται να παρατηρήσει τις φωτογραφίες και να θυμηθεί ποιο αντικείμενο αντιστοιχούσε σε καθεμία. Μπορείτε να κάνετε το ίδιο αντίστροφα. Αφήστε τα αντικείμενα στη θέση τους και αφαιρέστε μία φωτογραφία. Με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι αποκτά μνήμη, παρατήρηση και λογική σκέψη. 👫 Παίζουμε Με Τα Ζευγάρια Της ΟικογένειαςΟι οικογενειακές φωτογραφίες προσφέρουν πολλές δυνατότητες. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φωτογραφίες διαφορετικών μελών της οικογένειας και να δημιουργήσετε ζευγάρια. Μία φωτογραφία μπορεί να ταιριάξει με ένα άλλο στιγμιότυπο του ίδιου προσώπου. Μπορείτε επίσης να ζητήσετε από το παιδί να βρει δύο φωτογραφίες στις οποίες εμφανίζεται το ίδιο άτομο. Για ένα μεγαλύτερο παιδί μπορείτε να αυξήσετε τον αριθμό των φωτογραφιών. Έτσι χρειάζεται να παρατηρήσει περισσότερες λεπτομέρειες πριν αποφασίσει. 🖼️ Μπορούμε Να Παίξουμε Και Με Δύο ΦωτογραφίεςΗ αντιστοίχιση δεν χρειάζεται απαραίτητα να γίνεται ανάμεσα σε φωτογραφία και αντικείμενο. Μπορεί να γίνει και φωτογραφία με φωτογραφία. Δώστε στο παιδί δύο ομάδες φωτογραφιών. Στην πρώτη μπορεί να υπάρχουν φωτογραφίες ανθρώπων και στη δεύτερη φωτογραφίες αντικειμένων ή χώρων που συνδέονται μαζί τους. Το παιδί καλείται να δημιουργήσει τα σωστά ζευγάρια. Για μικρότερα παιδιά κρατήστε μόνο δύο ή τρία ζευγάρια. Για μεγαλύτερα παιδιά μπορείτε να αυξήσετε σταδιακά τον αριθμό. 🧠 Δεν Μας Ενδιαφέρει Μόνο Το Σωστό ΖευγάριΤο σημαντικότερο κομμάτι του παιχνιδιού δεν είναι να βρει το παιδί γρήγορα τη σωστή απάντηση. Είναι να μπορεί να εξηγήσει γιατί πιστεύει ότι δύο πράγματα ταιριάζουν. Αν πει: «Αυτό είναι της γιαγιάς γιατί φοράει τα ίδια γυαλιά», έχει ήδη χρησιμοποιήσει ένα χαρακτηριστικό για να δικαιολογήσει την επιλογή του. Ρωτήστε: «Πώς το κατάλαβες;» Μια τέτοια ερώτηση βοηθά το παιδί να οργανώνει και να εκφράζει τη σκέψη του. 👶 Συμβουλές Για Διαφορετικές Ηλικίες2–3 Ετών: Δύο Ζευγάρια Ξεκινήστε με δύο φωτογραφίες και δύο πολύ χαρακτηριστικά αντικείμενα. Χρησιμοποιήστε γνώριμα πρόσωπα και αντικείμενα που το παιδί αναγνωρίζει εύκολα. 3–4 Ετών: Περισσότερα Ζευγάρια Προσθέστε τρία ή τέσσερα ζευγάρια. Αφήστε το παιδί να παρατηρήσει τις φωτογραφίες και να αποφασίσει μόνο του. 4–5 Ετών: Φωτογραφία Με Φωτογραφία Χρησιμοποιήστε δύο ομάδες φωτογραφιών και ζητήστε του να βρει ποια ταιριάζουν μεταξύ τους. Μπορείτε να προσθέσετε και μια μικρή συζήτηση για το τι παρατήρησε. 5+ Ετών: Βρες Τον Κανόνα Αφήστε το παιδί να δημιουργήσει τα δικά του ζευγάρια και στη συνέχεια προσπαθήστε εσείς να καταλάβετε τον τρόπο που σκέφτηκε. 💡 Μικρές Συμβουλές Για Πιο Ευχάριστο ΠαιχνίδιΞεκινήστε με λίγες φωτογραφίες. Επιλέξτε πρόσωπα και αντικείμενα που είναι οικεία στο παιδί. Μην χρησιμοποιείτε πολύ παρόμοιες εικόνες στην αρχή. Αφήστε χρόνο για παρατήρηση πριν ζητήσετε απάντηση. Αν κάνει λάθος, ρωτήστε «Τι σε έκανε να το διαλέξεις;». Μην μετατρέπετε το παιχνίδι σε δοκιμασία. Αλλάζετε τα ζευγάρια ώστε η δραστηριότητα να παραμένει ενδιαφέρουσα. Και φυσικά, αφήστε το παιδί να σας διορθώσει όταν εσείς κάνετε επίτηδες ένα λάθος. 🔦 Ήξερες Ότι…?🔦 Η αντιστοίχιση ένα προς ένα αποτελεί σημαντική βάση για την κατανόηση της ποσότητας και της πρώιμης μαθηματικής σκέψης. 🔦 Τα παιδιά μπορούν να εξασκούν την αντιστοίχιση μέσα από αντικείμενα της καθημερινότητας. 🔦 Η ερώτηση «Πώς το κατάλαβες;» ενθαρρύνει το παιδί να εξηγεί τη σκέψη του. 🔦 Οι οικογενειακές φωτογραφίες μπορούν να κάνουν μια μαθησιακή δραστηριότητα πιο οικεία και ευχάριστη. 🔦 Η αντιστοίχιση μπορεί να γίνει ανάμεσα σε αντικείμενα, εικόνες, φωτογραφίες ή άλλα στοιχεία που έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους. ⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες❌ Μύθος: Η αντιστοίχιση ένα προς ένα είναι απλώς ένα παιχνίδι με ζευγάρια. ✔ Αλήθεια: Μέσα από τα ζευγάρια το παιδί εξασκεί μια σημαντική προμαθηματική έννοια που συνδέεται με τις ποσότητες και τις σχέσεις μεταξύ στοιχείων. ❌ Μύθος: Το παιδί πρέπει να ξέρει να μετρά για να παίξει. ✔ Αλήθεια: Η αντιστοίχιση μπορεί να εξασκηθεί πριν το παιδί αποκτήσει πλήρη κατανόηση της μέτρησης. ❌ Μύθος: Χρειάζονται ειδικές κάρτες για να μάθει το παιδί. ✔ Αλήθεια: Φωτογραφίες και αντικείμενα από το σπίτι μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολύ φυσικό τρόπο. ❌ Μύθος: Αν το παιδί κάνει λάθος ζευγάρι, δεν έχει καταλάβει την έννοια. ✔ Αλήθεια: Τα λάθη είναι μέρος της μάθησης και μπορούν να γίνουν αφορμή για παρατήρηση και συζήτηση. ❌ Μύθος: Πρέπει να υπάρχουν πολλές φωτογραφίες για να είναι ενδιαφέρον το παιχνίδι. ✔ Αλήθεια: Για τα μικρότερα παιδιά, λίγα και ξεκάθαρα ζευγάρια είναι συχνά καλύτερη επιλογή. ❌ Μύθος: Το παιχνίδι έχει αξία μόνο όταν υπάρχει μία συγκεκριμένη σωστή απάντηση. ✔ Αλήθεια: Εξίσου σημαντικό είναι να μπορεί το παιδί να εξηγήσει τη σχέση που βλέπει ανάμεσα στα δύο στοιχεία. 🚨 Πότε Χρειάζεται Προσοχή;Το παιχνίδι δεν αποτελεί αναπτυξιακό τεστ. Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε επειδή ένα παιδί δυσκολεύεται σε κάποια προσπάθεια ή χρειάζεται περισσότερες επαναλήψεις. Προσαρμόστε τη δραστηριότητα στην ηλικία και στο επίπεδο εξοικείωσής του. Χρησιμοποιήστε μεγάλα και ασφαλή αντικείμενα για μικρότερα παιδιά και αποφύγετε μικρά κομμάτια που μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο κατάποσης. 👉 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να ΘυμάστεΞεκινήστε με λίγα και γνώριμα ζευγάρια. Αφήστε το παιδί να παρατηρήσει πριν απαντήσει. Ζητήστε του να εξηγεί γιατί θεωρεί ότι δύο στοιχεία ταιριάζουν. Χρησιμοποιήστε φωτογραφίες και αντικείμενα που έχουν νόημα για εκείνο. Αυξήστε σταδιακά τον αριθμό των ζευγαριών. Αφήστε το παιδί να δημιουργεί και δικές του αντιστοιχίσεις. Μην αντιμετωπίζετε τη δραστηριότητα σαν τεστ. Κρατήστε το παιχνίδι απλό, οικείο και διασκεδαστικό. 👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)❓ Τι σημαίνει αντιστοίχιση ένα προς ένα; Σημαίνει ότι κάθε στοιχείο μιας ομάδας αντιστοιχεί σε ένα στοιχείο μιας άλλης ομάδας. Για παράδειγμα, μία φωτογραφία μπορεί να έχει ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ως ταίρι. ❓ Από ποια ηλικία μπορεί να παίξει το παιδί; Μπορεί να ξεκινήσει από την προσχολική ηλικία με πολύ απλές αντιστοιχίσεις. Η δυσκολία αυξάνεται όσο μεγαλώνει. ❓ Πρέπει οι φωτογραφίες να είναι παλιές; Όχι. Αρκεί να είναι γνώριμες και ενδιαφέρουσες για το παιδί. ❓ Τι μπορώ να χρησιμοποιήσω αντί για αντικείμενα; Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε άλλες φωτογραφίες, εικόνες, παιχνίδια ή αντικείμενα που έχουν μια εύκολα κατανοητή σχέση μεταξύ τους. ❓ Τι κάνω αν το παιδί επιλέξει λάθος ζευγάρι; Μην του δώσετε αμέσως τη λύση. Ρωτήστε «Τι σε έκανε να πιστέψεις ότι αυτά ταιριάζουν;» και αφήστε το να ξαναπαρατηρήσει. 🌟 Από Μια Φωτογραφία Σε Μια Μικρή Μαθηματική ΙδέαΟι παλιές φωτογραφίες έχουν κάτι ξεχωριστό. Κρατούν πρόσωπα, στιγμές και ιστορίες που το παιδί μπορεί να ανακαλύψει ξανά μέσα από το παιχνίδι. Αν τις χρησιμοποιήσουμε δημιουργικά, μπορούν να γίνουν και ένα απλό εργαλείο για την εξάσκηση της αντιστοίχισης ένα προς ένα. Το παιδί παρατηρεί, ψάχνει, συγκρίνει, δημιουργεί ζευγάρια και εξηγεί τις επιλογές του. Και κάπως έτσι, μια φωτογραφία που ίσως βρισκόταν ξεχασμένη σε ένα συρτάρι αποκτά ξανά ζωή. Γίνεται αφορμή για κουβέντα, παιχνίδι και μάθηση μαζί. 💬 Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!Βγάλτε μερικές παλιές οικογενειακές φωτογραφίες και αφήστε το παιδί να ανακαλύψει τα δικά του ζευγάρια. Ίσως μαζί με το παιχνίδι ανοίξει και μια όμορφη συζήτηση για ανθρώπους και στιγμές που αγαπάτε. ⚕️ Ιατρική ΕιδοποίησηΤο άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί αναπτυξιακή αξιολόγηση του παιδιού. Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και οι δραστηριότητες χρειάζεται να προσαρμόζονται στην ηλικία και στις δυνατότητές του. Αν υπάρχει επίμονη ανησυχία για την ανάπτυξη ή τη μάθηση του παιδιού, είναι καλό να ζητηθεί η γνώμη του κατάλληλου επαγγελματία υγείας ή ειδικού ανάπτυξης.

​Για τις περιόδους όπου η συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων υπερβαίνει τα 150 mg ανά κυβικό μέτρο αέρα θα ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα. Μερικά από αυτά είναι η διακοπή λειτουργίας των δημόσιων ή ιδιωτικών βρεφικών, βρεφονηπιακών, παιδικών σταθμών, νηπιαγωγείων και σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και η απαγόρευση κυκλοφορίας όλων των σχολικών λεωφορείων καθώς και όλων των φορτηγών δημόσιας χρήσης στις περιοχές που θα καθορίζονται στην ανακοίνωση κήρυξης της εφαρμογής των βραχυπρόθεσμων μέτρων. Σε συναγερμό έχουν τεθεί και οι υγειονομικές αρχές οι οποίες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την υγεία κυρίως των μικρών παιδιών αλλά και των ευπαθών ομάδων. Σας παρουσιάζουμε μερικά από τα μέτρα που πρέπει να πάρετε. • Όσοι έχετε βρέφη και μικρά παιδιά καλό θα είναι να μην πηγαίνετε σε εξωτερικούς χώρους. Εκτός αν πρόκειται για μεγάλη ανάγκη. • Περιορίστε στα μικρά παιδιά κάθε είδους έντονη σωματική δραστηριότητα, γιατί λόγω της μεγαλύτερης επιφάνειας ανά κιλό βάρους σώματος, έχουν μεγαλύτερες ανάγκες κατανάλωσης οξυγόνου και η έκθεσή τους σε οποιοδήποτε ρύπο είναι μεγαλύτερη. • Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν το παιδάκι έχει άσθμα. Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών από πέρυσι κιόλας, προειδοποίησε για τις ολέθριες επιπτώσεις που έχει η αιθαλομίχλη στην καρδιά, στα αγγεία και στους πνεύμονες. Τα τελευταία δύο χρόνια μάλιστα η Ελλάδα λόγω της μεγάλης χρήσης καυσόξυλων, χαρακτηρίστηκε από τον ΠΟΥ, ως χώρα υψηλού κινδύνου στους θανάτους της ΧΑΠ (χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας). tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Τελευταίες μελέτες έχουν θεμελιώσει για τα καλά την άποψη ότι η διατροφική συμπεριφορά των παιδιών αναπτύσσεται, δημιουργείται και υιοθετείται από τα πρώτα χρόνια ζωής. Όπως είναι γνωστό, η ένταξη φαγητών στη διατροφή των παιδιών γίνεται σταδιακά. Ο απογαλακτισμός συνήθως αρχίζει μετά τους πρώτους έξι μήνες ζωής με την εισαγωγή φαγητών σε μορφή κρέμας. Στις περιπτώσεις όπου αυτή η διαδικασία καθυστερεί, η πιθανότητα να έχουμε παιδιά με επιλεκτικές απαιτήσεις σε διάφορα φαγητά (fussy eaters) είναι μεγαλύτερη. Επίσης, έρευνες έχουν δείξει ότι τέτοιου είδους παιδιά δεν έχουν επαρκώς ανεπτυγμένη διατροφική συμπεριφορά. Πρόσφατη έρευνα εξέτασε τους παράγοντες που οδηγούν στη δημιουργία καλύτερης διατροφικής συμπεριφοράς σε παιδιά που καταναλώνουν το γεύμα τους μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια. Οι ερευνητές πήραν συνέντευξη από τις μητέρες 2.332 παιδιών, ηλικίας 5 χρονών, καταγράφοντας τη συχνότητα κατανάλωσης φαγητών από διάφορες ομάδες, καθώς και τον αριθμό των γευμάτων ημερησίως. Επίσης, εξερεύνησαν τη σχέση μεταξύ της ποιότητας και της συχνότητας των οικογενειακών γευμάτων, ενώ εξέτασαν και το επίπεδο ευχαρίστησης των παιδιών κατά τη διάρκεια κατανάλωσης των γευμάτων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά συνήθως καταναλώνουν ένα γεύμα την ημέρα, σε σταθερές ώρες, μαζί με έναν από τους δύο γονείς. Μικρότερο ποσοστό παιδιών κατανάλωνε το ίδιο φαγητό με τους γονείς και ελάχιστο ποσοστό μαμάδων δήλωσαν ότι δεν διαθέτουν πολλή ώρα για το γεύμα. Μερικές μαμάδες επισήμαναν ότι η ώρα του γεύματος δεν προκαλούσε ευχάριστα συναισθήματα στα παιδιά. Η διαφορά στα ποσοστά εξετάστηκε περαιτέρω και οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διατροφική συμπεριφορά των παιδιών, η ποιότητα των τροφίμων που προτιμούν, η ημερήσια κατανάλωση γευμάτων καθώς και ο βαθμός ευχαρίστησης των παιδιών κατά τη διάρκεια των γευμάτων σχετίζεται άμεσα με το επίπεδο εκπαίδευσης, την επαγγελματική κατάρτιση και την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση των μητέρων. Ακόμα ένα συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι τα συχνά οικογενειακά γεύματα και συγκεκριμένα η κατανάλωση των ίδιων φαγητών μεταξύ της οικογένειας, οδηγεί σε σημαντικά καλύτερες και πιο υγιεινές διατροφικές συνήθειες στα παιδιά. Το επιστημονικό περιοδικό «The American Academy of Paediatrics», δημοσίευσε επίσημα συστάσεις για την εξάλειψη της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας, μια εκ των οποίων είναι η κατανάλωση οικογενειακών γευμάτων. Αυτό προωθεί την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου διατροφής, εξασφαλίζοντας έτσι την κατανάλωση σπιτικών φαγητών, ενισχύοντας την πρόσληψη σημαντικών θρεπτικών ουσιών και περιορίζοντας ταυτόχρονα την έκθεση σε φαγητά με υψηλή περιεκτικότητα λιπαρών, αλατιού και ζάχαρης. Επιπρόσθετα, επιστημονική μελέτη έδειξε ότι τα οικογενειακά γεύματα, έστω και 2-3 φορές την βδομάδα, είναι αρκετά για να επηρεάσουν θετικά τα παιδιά και να επιτύχουν την επιθυμητή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Τα παιδιά, βλέποντας τους γονείς τους να τρώνε φρούτα και λαχανικά μιμούνται αυτή τους την συμπεριφορά και δοκιμάζουν καινούριες γεύσεις. Η συνεχής έκθεση των παιδιών σε καινούρια φαγητά αυξάνει τις πιθανότητες αποδοχής ενός νέου τροφίμου. Επιπλέον, τα τακτικά οικογενειακά γεύματα εκτός από τα πολλαπλά οφέλη στη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών ενισχύουν την συζήτηση και τα επικοινωνιακά στοιχεία μεταξύ των μελών της οικογένειας. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να εκφράσουν τυχόν προβλήματα που υπάρχουν, ενώ αισθάνονται ότι είναι μέλη μιας ομάδας. Είναι σημαντικό λοιπόν να αντιληφθούμε ότι η επιρροή των γονιών στα παιδιά είναι ισχυρή και ξεκινά από πολύ νωρίς. Γι’ αυτόν το λόγο, ως γονείς θα ήταν καλό να ενημερωνόμαστε συχνά και ορθά, ούτως ώστε να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας εξασφαλίζοντας το καλύτερο σε κάθε τομέα, συμπεριλαμβανομένης της διατροφής, της φυσικής άσκησης και της κοινωνικής συμπεριφοράς. mednutrition.gr

Γενικώς το να λέμε ψέματα στα παιδιά είναι κακό. Ωστόσο υπάρχει και ένα λευκό (όπως η γενειάδα του Αϊ-Βασίλη) ψέμα που καλά κάνουμε και το επαναλαμβάνουμε, σύμφωνα με τους ψυχολόγους. Και αυτό διότι το να πιστεύουν οι μικροί στον Αϊ-Βασίλη αποτελεί φυσιολογικό και υγιές κομμάτι της ανάπτυξής τους. Η έννοια ενός άνδρα που ταξιδεύει... στον αέρα με ένα έλκηθρο το οποίο σέρνουν ιπτάμενοι τάρανδοι και καταφέρνει να μπει στα σπίτια από άκρου εις άκρον της Γης μέσα από την καμινάδα προκειμένου να αφήσει δώρα - και όλα αυτά μέσα σε μία νύχτα - είναι το λιγότερο... παραμυθένια. Ωστόσο ο μύθος του Αϊ-Βασίλη ζει και βασιλεύει στους αιώνες αποτελώντας μια ατράνταχτη παράδοση. Γιατί είναι τόσο διαχρονικός; Η φαντασία κομμάτι φυσιολογικής ανάπτυξης «Δεν πιστεύω ότι είναι κακό για τα παιδιά να πιστεύουν στον μύθο κάποιου ο οποίος προσπαθεί να κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους και να τους επιβραβεύσει αν έχουν δείξει καλή συμπεριφορά» αναφέρει ο δρ Μάθιου Λόρμπερ, παιδοψυχίατρος στο Νοσοκομείο Lenox Hill στη Νέα Υόρκη. «Η φαντασία αποτελεί φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης και βοηθά τον εγκέφαλο να γίνεται δημιουργικός». Αλλωστε ο μύθος του Αϊ-Βασίλη έχει τις «ρίζες» του στην αλήθεια - ο Αγιος Νικόλαος στον οποίον βασίζεται ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Εγινε γνωστός καθώς μοίραζε απλόχερα δώρα και χρήματα στους φτωχούς και αυτές οι αξίες τις οποίες διέδιδε είναι και οι σημαντικές, όπως είπε ο δρ Λόρμπερ στην ιστοσελίδα επιστημονικών ειδήσεων LiveScience. «Αυτό είναι το πνεύμα των Χριστουγέννων, αν και η σημερινή καταναλωτική κουλτούρα μάλλον έχει ξεφύγει ολίγον τι από αυτό το πνεύμα» προσέθεσε ο ειδικός. Ο Αϊ-Βασίλης είναι μόνο μία από τις μυθικές φιγούρες στις οποίες πιστεύουν τα παιδιά. Οι μικροί χρησιμοποιούν τη φαντασία τους συνέχεια, ακόμη και αν γνωρίζουν ότι το τελικό «δημιούργημα» αυτής της φανταστικής διαδικασίας είναι ψεύτικο. Οταν, π.χ., τα παιδιά παίζουν «κλέφτες και αστυνόμους», γνωρίζουν ότι στην πραγματικότητα δεν είναι κλέφτες ή αστυνόμοι. Μάλιστα οι ψυχολόγοι ανησυχούν για τα παιδιά που δεν έχουν την ικανότητα να γράφουν ή να λένε τέτοιες φανταστικές ιστορίες, εξήγησε ο ειδικός. Στα εμπορικά κέντρα αλλά και στην οθόνη Η ιστορία του Αϊ-Βασίλη είναι επίσης «συνυφασμένη» με τη σύγχρονη κουλτούρα - κάθε εμπορικό κέντρο που σέβεται τον εαυτό του έχει τέτοιες ημέρες τον δικό του Αϊ-Βασίλη που φωτογραφίζεται με τα παιδιά, ενώ και η μικρή αλλά και η μεγάλη οθόνη γεμίζουν με την παρουσία του Αϊ-Βασίλη την περίοδο των Χριστουγέννων, όπως σημειώνει η Στέφανι Βάγκνερ, παιδοψυχολόγος στο Ερευνητικό Κέντρο για τα Παιδιά του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. «Δεν μπορούμε απαραιτήτως να πούμε ότι το να πιστεύουν τα παιδιά στον Αϊ-Βασίλη είναι καλό πράγμα, αλλά σίγουρα δεν είναι κάτι επιβλαβές» τόνισε η δρ Βάγκνερ στο LiveScience. Τα Χριστούγεννα ενώνουν τις οικογένειες και ο μύθος του Αϊ-Βασίλη ενισχύει αυτούς τους δεσμούς, σύμφωνα με την ειδικό. Παράλληλα ο Αϊ-Βασίλης βάζει (με ευχάριστο τρόπο) τα παιδιά να κάνουν... homework. Είναι ίσως από τις λίγες φορές που τα μικρά παιδιά κάθονται με τόσο ζήλο να γράψουν γράμμα, γεγονός σημαντικό καθώς τους διδάσκει καλές συνήθειες. Η απομυθοποίηση ελέω… συμμαθητών Βέβαια, όπως συμβαίνει με όλα τα όμορφα πράγματα, η ιστορία του Αϊ-Βασίλη κάποτε τελειώνει. Τα παιδιά σταματούν να πιστεύουν στον αγαπημένο τους... γενειοφόρο με τον κόκκινο σκούφο σε διαφορετικές ηλικίες - συχνά ο «δάκτυλος» της απομυθοποίησης είναι κάποιος φίλος από το σχολείο. Και όταν μπει το «σαράκι» της αμφισβήτησης, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Τα ίδια τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά στην ιστορία. Για παράδειγμα, μπορεί να μείνουν ξάγρυπνα τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων ώστε να δουν τον Αϊ-Βασίλη να... εμφανίζεται με τα δώρα του. Και όταν εκείνος δεν έρχεται, εκείνα αμφισβητούν την ύπαρξή του. Η αμφισβήτηση αυτή σχετικά με το τι είναι αληθινό και τι όχι αποτελεί φυσιολογικό κομμάτι της νοητικής ανάπτυξης, κατά τον δρα Λόρμπερ. Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς Τι πρέπει λοιπόν να κάνουν οι γονείς όταν τα παιδιά τους τούς ρωτούν αν ο Αϊ-Βασίλης υπάρχει; Πρέπει ουσιαστικώς να αποφασίσουν αν το παιδί τους είναι πράγματι έτοιμο να μάθει την αλήθεια. Ο καλύτερος τρόπος να χειριστούν το ζήτημα, συμβουλεύει ο δρ Λόρμπερ, είναι να ρωτήσουν το παιδί τους αν συνεχίζει να πιστεύει στον Αϊ-Βασίλη. Σε περίπτωση που η απάντηση είναι καταφατική, ίσως είναι νωρίς να του αποκαλύψουν την αλήθεια. Ακόμη όμως και όταν φθάσει η στιγμή της αλήθειας, τότε θα ήταν καλό οι γονείς να τονίσουν στα παιδιά τους ότι το πνεύμα αγάπης των Χριστουγέννων είναι και παραμένει αληθινό και να τους μιλήσουν για την πραγματική ιστορία του Αγίου Νικολάου. Μη γίνεστε... μαρτυριάρηδες Υπάρχουν βέβαια και παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη καθώς είτε είναι τέτοια η κουλτούρα του μέρους στο οποίο ζουν είτε έτσι έχουν επιλέξει οι γονείς τους. Και αυτό δεν είναι κάτι κακό, σύμφωνα με τον δρα Λόρμπερ. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση οι γονείς πρέπει να πουν στα παιδιά τους ότι δεν πρέπει να χαλάσουν το... χριστουγεννιάτικο όνειρο των άλλων παιδιών. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί ο Αϊ-Βασίλης να αποτελεί μόνο μια παράδοση, ωστόσο «το πνεύμα της προσφοράς προς τους αδύναμους και της ενίσχυσης των ανθρώπινων δεσμών που τον συνοδεύει είναι άκρως αληθινό και οικουμενικό» καταλήγει ο δρ Λόρμπερ. Δημοσιεύτηκε στο HeliosPlus στις 23 Δεκεμβρίου 2013 http://www.tovima.gr

οι έρευνες αποδεικνύουν πως η τεχνολογία βοηθά κατά πολύ τα παιδιά να γίνουν ευφυέστερα, αλλά και να αγαπήσουν το διάβασμα. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε, οι περισσότεροι γονείς (70%) χρησιμοποιούν πλέον κάποιο tablet για να διαβάζουν στα παιδιά τους παραμύθια. Οι μαμάδες και μπαμπάδες υποστηρίζουν ότι η ανάγνωση παραμυθιών μέσω tablet είναι πολύ πιο ευχάριστη και απολαυστική, λόγω των βίντεο και των πρόσθετων ηχητικών εφέ που κάνουν την ψηφιακή ιστορία – αφήγηση πιο διαδραστική. Οι μισοί περίπου από τους γονείς που συμμετείχαν στην έρευνα, δήλωσαν ότι διαβάζουν σε καθημερινή βάση ιστορίες στα παιδιά τους μέσω tablet, λίγο πριν τα βάλουν για ύπνο. Τέλος, σύμφωνα με την έρευνα, η τεχνολογία φαίνεται να επιταχύνει τη διαδικασία ανάπτυξης των παιδιών που τη χρησιμοποιούν, σε αντίθεση με τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς αυτή. «Τα παραμύθια είναι ένα σημαντικό μέρος της καθημερινότητας του παιδιού, και είναι υπέροχο να βλέπουμε ότι τα tablets χρησιμοποιούνται γι’ αυτή τη δραστηριότητα και την ενθάρρυνση της δημιουργικής αλληλεπίδρασης μεταξύ γονέων και παιδιών». «Είναι επίσης πολύ ενθαρρυντικό να βλέπουμε τους γονείς να χρησιμοποιούν τα smartphones και τα tablets ως εκπαιδευτικά εργαλεία – και ακόμη και τα πολύ νεότερα μέλη της οικογένειας να έχουν να κερδίσουν κάτι από τη χρήση αυτών των συσκευών» καταλήγει η έρευνα. sigmalive.com

Οι συμμετοχές ήταν πολλές αλλά η νικήτρια μόνο μία!!! Το δώρο: μια συσκευασία με 6 επαναπλενόμενες υφασμάτινες πάνες από το Charlie Banana. Μετά από ηλεκτρονική κλήρωση προέκυψε η νικήτρια, η οποία είναι η Αναστασία Ζερβού!!! Συγχαρητήρια Αναστασία!!! Θα επικοινωνήσουμε μαζί σου για το πως θα παραλάβεις το δώρο σου! Το βίντεο της ηλεκτρονικής κλήρωσης μπορείτε να το δείτε εδώ... Ευχαριστούμε πολύ για όλες τις συμμετοχές και το Charlie Banana για το υπέροχο δώρο του!