vicky86

Συγκεκριμένα θα χρειαστείτε: - 2 χάρτινα πιατάκια - 1 ρολό από χαρτί - καλαμάκια - χρώματα (νερομπογιές, μαρκαδόροι) - κόλα - 1 ξυλάκι Συγκεντρώστε τα υλικά της κατασκευής, βάλτε φαντασία και αρχίστε το παιχνίδι παρέα με τον καλύτερο σας βοηθό! http://i.imgur.com/Cu5D3Ug.jpg

Η δυσκολία για τη σημασιολογία των λέξεων καθώς και το μικρό εύρος του λεξιλογίου δυσχεραίνουν την κατανόηση ενός κειμένου και την ανταπόκριση τους στη γραπτή έκφραση. Έτσι χρησιμοποιώντας το παιχνίδι κινητοποιούμε αποτελεσματικά το Δυσλεξικό παιδί να λάβει μέρος σε δραστηριότητες λόγου που τόσο το παιδεύουν. Το παιχνίδι χρειάζεται τουλάχιστον δυο παίκτες, που στη προκειμένη περίπτωση μπορεί να είναι το παιδί και ο θεραπευτής/εκπαιδευτικός/γονιός. Εφαρμόζεται πολύ καλά και στη σχολική τάξη αλλά εδώ θα πρέπει να προσέξουμε αν το Δυσλεξικό παιδί μπορεί να ανταποκριθεί σε μια τέτοια δραστηριότητα με τους συμπαίκτες του ώστε να μην νιώσει μειονεκτικά. Γλωσσικό-παιχνίδι: Κόβουμε πολλές λωρίδες χαρτιού και γράφουμε λέξεις (ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα κτλ.) χωρίς να βλέπει ο συμπαίκτης μας. http://i.imgur.com/xf6ClGL.jpg Έπειτα κολλάμε το χαρτί με τη λέξη μπροστά στο μέτωπο του παιδιού και το παιδί προσπαθεί μέσα από ερωτήσεις να ανακαλύψει: Ποια είναι η λέξη; Ρωτάει να του πούμε: συνώνυμα, αντίθετα, να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη σε πρόταση και να καταλάβει ποια είναι η ζητούμενη κτλ. Το ίδιο γίνεται και με τη σειρά του θεραπευτή. Δώστε προσοχή στις δυσκολίες του Δυσλεξικού παιδιού και χρησιμοποιήστε ανάλογες λέξεις. Tip: Στη τάξη μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και μουσική την οποία θα σταματάτε κάθε φορά για να ξεκινήσουν τα παιδιά μεταξύ τους τις ερωτήσεις! Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/09/blog-post_21.html

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας θα πρέπει καταρχάς να έχουν μία συγκεκριμένη ώρα να διαβάζουν. Σίγουρα, όχι αμέσως μόλις γυρίσουν από το σχολείο, γιατί θα είναι κουρασμένα, ούτε, όμως, και αργά το βράδυ. Το ιδανικό είναι να φάνε το μεσημεριανό τους, να παίξουν ή να κοιμηθούν λίγο, και το απογευματάκι που θα είναι ξεκούραστα και με καθαρό μυαλουδάκι να ξεκινήσουν την μελέτη τους. Έτσι, και λιγότερο χρόνο θα ξοδέψουν αλλά και θα είναι πιο αποδοτικά. Επιπλέον, σταθερός επιβάλλεται να είναι και ο χώρος. Πολλά παιδιά προτιμούν να διαβάζουν στην κουζίνα για να έχουν κοντά την μαμά, άλλα στο πάτωμα ξαπλωμένα, άλλα στη δουλειά του μπαμπά, στη γιαγιά, στο σαλόνι. Ο ιδανικός χώρος είναι σαφέστατα το δωμάτιο του παιδιού, ή αν δεν έχει δικό του και το μοιράζεται με τα αδέρφια του, τότε κάποιο σημείο του σπιτιού όπου θα υπάρχει το δικό του γραφείο μελέτης. Τι πρέπει , όμως, να υπάρχει στο δωμάτιο του παιδιού? Καταρχάς, ένα γραφείο, πάνω στο οποίο θα υπάρχουν μόνο τα απολύτως απαραίτητα (πχ βιβλία και τετράδια σύμφωνα με το σχολικό πρόγραμμα για την επόμενη μέρα, κασετίνα, ένα ποτήρι νερό για να μην χρειάζεται να κάνει μεγάλα διαλείμματα αν διψάει ). Επίσης, ένα φωτιστικό ( αριστερά αν πρόκειται για δεξιόχειρα, δεξιά αν πρόκειται για αριστερόχειρα ) για να έχει καλύτερη ορατότητα όταν γράφει ή διαβάζει. Ένα ρολόι στον τοίχο με μεγάλους αριθμούς ώστε να μπορεί να οργανώνει τον χρόνο του. Σε ένα ευδιάκριτο σημείο να υπάρχει αναρτημένο το εβδομαδιαίο σχολικό πρόγραμμα του παιδιού. Μπορείτε , επιπλέον, να φτιάξετε ένα «πρόγραμμα διαβάσματος», πχ : ξεκινάω με την αντιγραφή, έπειτα ορθογραφία, διάλειμμα, μαθηματικά κτλ. Χρησιμοποιείστε λίστα και όχι κείμενο, λίγα λόγια, αρκετές εικόνες. Το διάβασμα του παιδιού θα είναι πιο οργανωμένο αν γνωρίζει ακριβώς τι και με ποια σειρά πρέπει να τα κάνει. Συρτάρια όπου εκεί θα βρίσκονται όλα τα σχολικά είδη , πχ στο πρώτο συρτάρι τα μολύβια, γόμες, ξύστρες, στο δεύτερο τα μπλοκ ζωγραφικής, μπογιές, στο τρίτο τα τετράδια κτλ. Η οργάνωση και η έλλειψη πολλών ακουστικών και οπτικών ερεθισμάτων στον χώρο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχετε κατά νου πριν ξεκινήσετε την μελέτη των σχολικών μαθημάτων στο σπίτι. Καλό διάβασμα !! Της Σοφίας Μ. Κουλούρη ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ S.I.

🤱 Γιατί παίρνεις βάρος στην εγκυμοσύνη;Το σώμα σου κάνει κάτι πραγματικά εντυπωσιακό: 👉 Δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για να αναπτυχθεί ένα νέο ανθρώπινο πλάσμα ✨ Από τη στιγμή που το έμβρυο είναι ακόμα πολύ μικρό (λιγότερο από 1 κιλό), το σώμα ήδη προετοιμάζεται: Το στήθος μεγαλώνει 🍼 Η κοιλιά αρχίζει να διαμορφώνεται 🤰 Ο όγκος αίματος αυξάνεται 🩸 Τα υγρά του σώματος πολλαπλασιάζονται 💧 👉 Όλες αυτές οι αλλαγές συμβάλλουν στην αύξηση βάρους και είναι απόλυτα φυσιολογικές. 📊 Αναλυτικά: Πού κατανέμονται τα κιλά;Ας δούμε με απλό τρόπο πού «πηγαίνουν» τα κιλά της εγκυμοσύνης: 👉 Κατανομή βάρους:👶 Μωρό: περίπου 3 – 3,5 κιλά 💧 Αμνιακό υγρό: περίπου 1 κιλό 🧠 Πλακούντας: περίπου 0,5 κιλό 🩸 Αίμα: περίπου 1,5 κιλό 💦 Υγρά σώματος: περίπου 1,5 κιλό 🍑 Λιπώδης ιστός: 3 – 3,5 κιλά 🤰 Μήτρα & κοιλιά: 1 – 1,5 κιλό 🍼 Στήθος (για θηλασμό): περίπου 1 κιλό 👉 Σύνολο: περίπου 12 – 15 κιλά 💡 Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;👉 Μόνο ένα μέρος των κιλών είναι λίπος 👉 Το μεγαλύτερο ποσοστό αφορά: Το ίδιο το μωρό 👶 Τα υγρά 💧 Το αίμα 🩸 Την ανάπτυξη των οργάνων ✔ Δηλαδή: Το σώμα σου δεν “παχαίνει” απλά — προσαρμόζεται! 🧠 Οι βασικές αλλαγές στο σώμαΚατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συμβαίνουν σημαντικές αλλαγές: ✔ Ορμονικές αλλαγέςΑυξάνεται η προγεστερόνη Αυξάνεται η κατακράτηση υγρών ✔ Κυκλοφορικό σύστημαΠερισσότερο αίμα για το μωρό Καλύτερη μεταφορά οξυγόνου ✔ Μυοσκελετικό σύστημαΗ κοιλιά μεγαλώνει Το σώμα αλλάζει ισορροπία ⏳ Πότε παίρνεις τα περισσότερα κιλά;Η αύξηση δεν είναι ίδια σε όλη τη διάρκεια: 🟢 1ο τρίμηνο → μικρή αύξηση 🟡 2ο τρίμηνο → πιο έντονη 🔴 3ο τρίμηνο → η μεγαλύτερη αύξηση 👉 Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό ✔ 🤔 Πότε φεύγουν τα κιλά;Και εδώ έρχεται η ερώτηση που όλες κάνουν 😄 👉 «Πότε θα χάσω τα κιλά;» 📉 Η απώλεια γίνεται σταδιακά:✔ 33% φεύγει αμέσως μετά τη γέννα ✔ 33% μέσα σε περίπου 1–2 μήνες ✔ Το υπόλοιπο πιο αργά (μετά τον θηλασμό) 🍼 Ο ρόλος του θηλασμούΟ θηλασμός βοηθά σημαντικά: Καίει θερμίδες 🔥 Επαναφέρει τη μήτρα Συμβάλλει στην απώλεια βάρους 👉 Bonus: ενισχύει τη σύνδεση με το μωρό 💖 ⚠️ Μύθοι που πρέπει να ξεχάσεις❌ «Όλα τα κιλά είναι λίπος» ❌ «Πρέπει να επανέλθω αμέσως» ❌ «Η εγκυμοσύνη καταστρέφει το σώμα» 👉 Η αλήθεια: Το σώμα σου κάνει κάτι μοναδικό ✨ 💡 Tips για σωστή διαχείριση βάρους✔ Καθημερινές συμβουλές:🥗 Τρώγε ισορροπημένα 🚶‍♀️ Κάνε ήπια άσκηση 💧 Πίνε πολύ νερό 😴 Ξεκουράσου αρκετά ✔ Μικρά μυστικά:Μην ζυγίζεσαι κάθε μέρα Μην συγκρίνεσαι με άλλες γυναίκες Άκου το σώμα σου ❤️ Ψυχολογία & σώμαΗ αλλαγή στο σώμα μπορεί να σε επηρεάσει: Να νιώθεις περίεργα 😕 Να αγχώνεσαι 😟 👉 Όμως: 💛 Το σώμα σου δημιουργεί ζωή 💛 Αυτό είναι δύναμη, όχι αδυναμία ❓ FAQs – Συχνές ερωτήσεις1. Είναι φυσιολογικό να πάρω 15 κιλά;✔ Ναι, αν το προτείνει ο γιατρός 2. Θα φύγουν όλα τα κιλά;✔ Σταδιακά, ναι 3. Πρέπει να κάνω δίαιτα μετά;❌ Όχι άμεσα 4. Ο θηλασμός βοηθά;✔ Πολύ! 5. Πότε να ανησυχήσω;👉 Αν η αύξηση είναι πολύ μεγάλη ή πολύ μικρή 🌸 Τελικές σκέψειςΤα κιλά της εγκυμοσύνης δεν είναι εχθρός. Είναι μέρος μιας φυσικής και μαγικής διαδικασίας ✨ Το σώμα σου αλλάζει γιατί: 👉 Δημιουργεί ζωή Και αυτό από μόνο του είναι υπέροχο 💖

Ο Karan Singh, είχε φιλοξενηθεί στις σελίδες των ρεκόρ Γκίνες ως το μεγαλύτερο μωρό σε ύψος και βάρος, έμοιασε προφανώς στη μητέρα του Shweatlana Singh η οποία βλέπει τον κόσμο από τα 2 μέτρα και 23 εκατοστά! enikos.gr

....έκτακτες καισαρικές και πολλά άλλα. Χρειάστηκε πολλή εσωτερική πεποίθηση για να πιστέψω ότι ο τοκετός είναι ένα φυσικό, όμορφο γεγονός που το σώμα μου ήταν ικανό να αντεπεξέλθει, παρά μια επερχόμενη «καταστροφή» όπως με προειδοποίησε ένας γυναικολόγος. Αποφάσισα όμως να έχω εσωτερική πεποίθηση ότι μπορώ να τα καταφέρω κι έτσι τα 4 παιδιά μου γεννήθηκαν στο σπίτι, ήρεμα και χωρίς δράματα ή τραύματα. Προσπάθησα να είμαι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου υιοθετώντας μια διατροφή με βάση τα φυτικά βιολογικά προϊόντα. Έκανα γιόγκα καθημερινά, ερχόμουν σε επαφή με τη φύση και έκανα διαλογισμό σχετικά με το είδος της γέννας που ήθελα να έχω. Ύστερα παραδόθηκα στη δύναμη της φύσης. Η δύναμη που βίωσα ως γυναίκα μου έδωσε αυτοπεποίθηση σε πολλούς άλλους τομείς της ζωής μου και αυτό είναι κάτι που θέλω να το περάσω και σε άλλες γυναίκες. Δυστυχώς όμως, ο φυσιολογικός τοκετός τείνει να καταργηθεί! Περίπου 1 στις 3 γυναίκες στις ΗΠΑ γεννούν τα μωρά τους με καισαρική τομή. Ίσως αυτό να μην ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μεγάλη εγχείρηση στην κοιλιακή χώρα η οποία αυξάνει τους κινδύνους επιπλοκών περισσότερο από τον φυσιολογικό τοκετό. Η καισαρική τομή χρησιμοποιείται σε υπερβολικό βαθμό στα νοσοκομεία των ΗΠΑ, ενώ συχνά δυσκολεύει την ανάρρωση και τον θηλασμό. Το μωρό σας εκτίθεται σε αντιβιοτικά (σε όλες τις γυναίκες που υποβάλλονται σε καισαρική τομή χορηγούνται αντιβιοτικά κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης) πριν καν γεννηθεί αν και τα περισσότερα από αυτά αποδεικνύεται στο τέλος ότι είναι περιττά. Επίσης, πολλές γυναίκες υποβάλλονται σε πρόκληση τοκετού ή βιώνουν κάποια μορφή ιατρικής παρέμβασης. Η μείωση των φυσιολογικών τοκετών είναι τόσο μεγάλη, ώστε μια ομάδα ερευνητών που θέλησε να μελετήσει την πορεία του φυσιολογικού τοκετού δεν κατάφερε να βρει μια ομάδα γυναικών με ανάλογη εμπειρία για να τη μελετήσει! Δεν πρέπει όμως να αφήσουμε τον φυσιολογικό τοκετό να εκλείψει, διότι δεν αποτελεί απλώς ένα ρομαντικό ιδεώδες. Τα μωρά που γεννιούνται με φυσιολογικό τοκετό (και χωρίς φαρμακευτική αγωγή) έχουν πολλά οφέλη στην υγεία τους. Για παράδειγμα, εκτίθενται στη χλωρίδα του κόλπου με αποτέλεσμα να μειώνεται η πιθανότητα εμφάνισης πεπτικών προβλημάτων, αλλεργιών και παχυσαρκίας μετέπειτα στη ζωή τους. Αν και δεν μπορούμε να ελέγξουμε πλήρως το τι συμβαίνει κατά τον τοκετό και φυσικά μερικές φορές οι παρεμβάσεις είναι απαραίτητες, μπορείτε να υιοθετήσετε κάποιες βασικές πεποιθήσεις που θα αυξήσουν τις πιθανότητές σας να έχετε μια εμπειρία όσο το δυνατόν καλύτερη για εσάς και το μωρό σας. Παρακάτω περιγράφω τις 10 πιο σημαντικές αντιλήψεις που με βοήθησαν να γεννήσω φυσιολογικά και τις έχω χρησιμοποιήσει για να υποστηρίξω χιλιάδες γυναίκες στην εμπειρία της γέννας. Πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κι εσάς να έχετε μια όσο το δυνατόν καλύτερη εμπειρία τοκετού – ίσως ακόμα και όπως την έχετε ονειρευτεί! 1. Ο τοκετός αποτελεί ένα πνευματικό ταξίδι πρωταρχικής σπουδαιότητας Ο τοκετός είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική σωματική και συναισθηματική εμπειρία. Η προσέγγισή του ως πνευματικό ταξίδι μπορεί να σας βοηθήσει να σκάψετε βαθιά στην ύπαρξή σας και να μάθετε περισσότερα για τον εαυτό σας και την έμφυτη δύναμή σας. Αν και πρόκειται για πνευματικό ταξίδι, απευθύνεται στα αρχέγονα ένστικτά μας – μερικές φορές πρέπει ακόμα και να φερθούμε αναλόγως καθώς βρισκόμαστε εκεί, εντελώς γυμνές, βγάζοντας αρχέγονες κραυγές και κάνοντας κινήσεις. H απόφαση να κάνετε μια βαθιά βουτιά στο υποσυνείδητο και τη διαίσθησή σας και να αφήσετε ελεύθερο τον αρχέγονο εαυτό σας, θα σας επιτρέψει να γεννήσετε το μωρό σας με μια δύναμη που ίσως να μην είχατε καν συνειδητοποιήσει ότι υπήρχε μέσα σας. 2. Μην είστε ξαπλωμένη κατά τη διάρκεια του τοκετού Όταν είστε ξαπλωμένη, απλώς δεν αφήνετε τη βαρύτητα να βοηθήσει το μωρό να κατέβει! Περπατήστε, μετακινήστε τους γοφούς σας και γενικά μείνετε δραστήριες, διότι αυτό θα διευκολύνει τον φυσιολογικό τοκετό για το μωρό πολύ περισσότερο από το να είστε ξαπλωμένες ανάσκελα στο κρεβάτι του νοσοκομείου, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική τομή. 3. Οι συσπάσεις της γέννας είναι μια καταπληκτική αίσθηση που βοηθά στη γέννηση του μωρού σας Κατά τη διάρκεια των δικών μου τοκετών, χρησιμοποίησα τη φαντασία μου για να φτάσω στην αίσθηση των μυών μου που λειτουργούσαν με σκοπό να βοηθήσουν το μωρό μου να γεννηθεί. Αυτή η εστιασμένη συνειδητοποίηση μετέτρεψε την αντίληψή μου – ο πόνος της γέννας έγινε η δύναμη της γέννας. Προσωπικά προτιμούσα τον όρο «διαστολές» κι όχι «συσπάσεις» πράγμα που με βοήθησε να σκέφτομαι τη συγκεκριμένη αίσθηση με έναν διαφορετικό τρόπο. Αυτό φυσικά δεν τις έκανε λιγότερο έντονες, αλλά τις ένιωθα περισσότερο ως σύμμαχο παρά ως εχθρό μου. Καθώς τα κύματα των ωδινών έρχονταν, ήξερα ότι αυτό ήταν κάτι που έφερνε το μωρό πιο κοντά στην αγκαλιά μου. 4. Ο φόβος σταματά τη διαδικασία του τοκετού Όλα τα θηλαστικά διαθέτουν ένα ισχυρό ένστικτο που τους επιτρέπει να προστατεύουν τα μωρά τους. Για παράδειγμα, οι καμηλοπαρδάλεις αν καταλάβουν ότι παραμονεύει εχθρός στην περιοχή, σταματούν αυθόρμητα τον τοκετό αντί να φέρουν στον κόσμο εκείνη τη στιγμή ένα αβοήθητο νεογέννητο. Κι εμείς οι γυναίκες έχουμε ορμόνες που μπορούν να δώσουν το έναυσμα για τον τοκετό (ωκυτοκίνη) και άλλες που μπορούν να τον σταματήσουν αν προκύψει κάποιος φόβος (αδρεναλίνη). Έτσι, το να μάθουμε να μετατρέπουμε τον φόβο σε δύναμη κι εμπιστοσύνη είναι απαραίτητο για έναν ομαλό τοκετό. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Βρείτε έναν χώρο στον οποίο θα αισθάνεστε ασφαλείς, βεβαιωθείτε ότι θα έχετε σωστή υποστήριξη και μιλήστε προηγουμένως με τον γιατρό σας για τυχόν φόβους που έχετε σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια του μωρού σας και τη δική σας, καθώς και με τη διαδικασία της γέννας. Η σωστή ενημέρωση θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τους φόβους σας. 5. Να θυμάστε, έχετε κάθε δικαίωμα να κάνετε ερωτήσεις και να πείτε όχι Οι μέθοδοι της μαιευτικής δεν βασίζονται πάντα στην ορθότερη επιστήμη. Στην επίσημη δημοσίευση του Αμερικανικού Κολεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων στο περιοδικό «Obstetrics and Gynecology» (Σεπτέμβριος 2011) αναφερόταν ότι μόνο το ένα τρίτο του συνόλου των κανόνων μαιευτικής στις ΗΠΑ βασίζεται σε ορθές επιστημονικές αποδείξεις. Το άλλο ένα τρίτο των κανόνων βασίζεται σε περιορισμένες ή αντιφατικές αποδείξεις και το υπόλοιπο ένα τρίτο έχει ως βάση τη γνώμη των εμπειρογνωμόνων, η οποία «υπόκειται σε προκαταλήψεις, είτε έμμεσες είτε υποσυνείδητες». Αυτό σημαίνει ότι μόνο και μόνο επειδή ένας γιατρός (ή μαία) σας λέει κάτι που υποτίθεται είναι απαραίτητο (να είστε ξαπλωμένες κατά τη διάρκεια του τοκετού, να κάνετε κολπική εξέταση, να φοράτε μόνιτορ εμβρύου σε όλη τη διάρκεια του τοκετού, να βάλετε ορό), δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνετε αναντίρρητα – ή και καθόλου. Πολλές γυναίκες έχουν μεγαλώσει μαθαίνοντας να μην αμφισβητούν τις «αυθεντίες», να είναι απλώς τα «καλά κορίτσια» που δεν ρωτούν πολλά. Πολλές όμως από τις διαδικασίες στα νοσοκομεία γίνονται μόνο και μόνο για λόγους ρουτίνας χωρίς να είναι απαραίτητες. Έτσι, αν σας πουν να κάνετε κάτι για το οποίο εσείς νιώθετε άβολα ή δεν είστε σίγουρες για τον λόγο που πρέπει να το κάνετε, ρωτήστε! Και αν δεν σας ικανοποιεί η εξήγηση, μπορείτε να αρνηθείτε. Είναι επίσης πολύτιμο να έχετε μαζί σας κάποιον που θα σας βοηθήσει να πάρετε μια απόφαση, ειδικά όταν εσείς είστε επιφορτισμένες με το να φέρετε εις πέρας τον τοκετό. 6. Οι γυναίκες πρέπει να καταναλώνουν τροφή και νερό κατά τη διάρκεια του τοκετού Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία έδειξαν ότι οι γυναίκες που τρώνε και πίνουν την ώρα της γέννας δεν αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εισρόφησης τροφής σε περίπτωση καισαρικής, γεγονός το οποίο υπήρξε και ο κύριος λόγος που οι γυναίκες παρέμεναν σχεδόν νηστικές κατά τη διάρκεια του τοκετού τις τελευταίες δεκαετίες. Στην πραγματικότητα, η διατήρηση υψηλών επιπέδων ενέργειας με την κατανάλωση τροφής έχει αποδειχτεί από πολλές μαίες και μαμάδες ότι διευκολύνει τον τοκετό και μειώνει την πιθανότητα διακοπής του, τη χορήγηση φαρμάκων και την καισαρική τομή. 7. Το σώμα σας είναι μια θαυμάσια δύναμη της φύσης Η πίστη στον εαυτό σας αποτελεί ένα ισχυρό φάρμακο! Ωστόσο, οι περισσότερες γυναίκες πηγαίνουν να γεννήσουν πιστεύοντας ότι το σώμα τους είναι κάτι που απλώς δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει σωστά! Στην πραγματικότητα, η φύση δημιουργεί ισχυρούς οργανισμούς που λειτουργούν όπως πρέπει. Το να θέτετε στόχους και να μαθαίνετε να έχετε εμπιστοσύνη στη διαδικασία του τοκετού – και το σώμα σας – είναι ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να ακολουθήσετε τη φυσική ροή του τοκετού και της γέννας και να κατανοήσετε τον εαυτό σας μέσα από τη διαδικασία. 8. Η μαιευτική αποτελεί μια τεράστια επιχείρηση Η μαιευτική είναι ένα ολόκληρο σύστημα στο οποίο διακινούνται τεράστια χρηματικά ποσά! Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τεράστια οικονομικά κίνητρα για τους μαιευτήρες προκειμένου να κάνουν υπερήχους (στο μέρος που μένω, οι γιατροί χρεώνουν την ασφαλιστική εταιρεία 700 δολάρια ανά υπερηχογράφημα), ατελείωτες εξετάσεις και καισαρική τομή. Θέλετε να αποφύγετε τις περιττές ιατρικές επεμβάσεις; Ενημερωθείτε σωστά για το σώμα σας. Διαβάστε σχετικά με τη διαδικασία του τοκετού. Υπάρχουν διαθέσιμα βιβλία όπως το «Guide to Childbirth» της Ina May, το «The Thinking Woman’s Guide to a Better Birth» της Henci Goer καθώς και το δικό μου βιβλίο με τίτλο «The Natural Pregnancy Book». 9. Ο τοκετός είναι κάτι που εσείς κάνετε, δεν είναι κάτι που γίνεται για σας Είτε θέλετε να χορεύετε, να βογκάτε ή να κάνετε υπνοτοκετό για να αποκτήσετε το μωρό σας, χρειάζεται κόπος, συγκέντρωση και ιδρώτας. Ισχυροί μύες πρέπει να μετακινήσουν ένα πλάσμα που ζυγίζει από 2.700 ως 3.600 κιλά (κατά μέσο όρο) σε μια μικρή απόσταση κι από ένα σχετικά μικρό χώρο. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται μεγάλη προσπάθεια. Ακριβώς όπως συμβαίνει με οτιδήποτε δύσκολο καταπιανόμαστε στη ζωή μας, το να είμαστε ρεαλίστριες για το τι ακριβώς συμβαίνει, να εστιάζουμε το μυαλό και την καρδιά μας και στη συνέχεια να χρησιμοποιούμε στρατηγικές όταν η ενέργεια ή η αποφασιστικότητά μας κλονίζεται, θα μας κάνει να φτάσουμε στο τέρμα με δύναμη και υπερηφάνεια. 10. Ο τοκετός μπορεί να είναι εκστατική εμπειρία Αν και πρόκειται για μια δύσκολη διαδικασία που περιλαμβάνει βογκητά και κραυγές, ο τοκετός μπορεί να αποτελέσει μια εκστατική εμπειρία, ιδιαίτερα όταν εκτιμήσετε τον εαυτό σας επειδή τον φέρατε εις πέρας κι έτσι θα βιώσετε την έκσταση κρατώντας το μωρό σας στην αγκαλιά σας. Καθώς θα φτάνετε όλο και πιο κοντά στη γέννηση του μωρού σας και ακόμη και κατά τη διάρκεια του τοκετού, υπάρχει κάτι απλό για να λέτε στον εαυτό σας: μπορώ να τα καταφέρω! Η Δρ. Aviva Romn είναι οικογενειακός ιατρός και μαία enallaktikidrasi.com

Απλές δραστηριότητες, όπως η παρακολούθηση μιας ταινίας και η συζήτηση για αυτήν μπορούν να προσφέρουν ευχαρίστηση στο παιδί. Το μοίρασμα κοινών εμπειριών μεταξύ γονιού και παιδιού ενδυναμώνει τη σχέση τους. Αυτές οι δραστηριότητες δίνουν τη δυνατότητα και στους δύο να περάσουν καλά μαζί και να έρθουν ο ένας πιο κοντά στον άλλο. Το παιδί μπορεί να μάθει μέσα αυτή τη σειρά δραστηριοτήτων να αγαπά το παιχνίδι, τη φύση, τον αθλητισμό και τις καλλιτεχνικές δράσεις. Παρακάτω παραθέτουμε δραστηριότητες που μπορούν να αναπτύξουν μαζί γονείς και παιδιά. 1) Διαθέστε μια ολόκληρη μέρα για παιχνίδι μαζί τους. 2) Κάντε πεζοπορία μαζί σε κάποιο κοντινό πάρκο ή λόφο. 3) Διαβάστε μαζί. 4) Αφηγηθείτε μια ιστορία ενώ οδηγείτε. 5) Αφηγηθείτε ο ένας στον άλλο μια γνωστή ιστορία. 6) Ψαρέψτε μαζί. Συνδυάστε τη διασκέδαση του ψαρέματος με ένα ωραίο γεύμα αργότερα. 7) Παίξτε Χούλα -Χουπ. Μπορείτε να δημιουργήσετε τα δικά σας. 8) Παίξτε βιντεοπαιχνίδια μαζί. 9) Παρακολουθήστε μαζί τα πουλιά. 10) Ζωγραφίστε μαζί. 11) Βρείτε τα πιο συναρπαστικά επιτραπέζια παιχνίδια. Δεν είναι δύσκολο να τα αγοράσετε σε οικονομική τιμή. 12) Παίξτε παιχνίδια με κάρτες. 13) Παρακολουθήστε μαζί όσες περισσότερες ταινίες μπορείτε. Συζητείστε μετά για αυτές. 14) Προσπαθήστε να κάνετε μια σύγκριση ανάμεσα στα βιβλία που έχετε διαβάσει και στις ταινίες που έχετε παρακολουθήσει. 15) Μια βόλτα με το ποδήλατο θα ήταν ιδανική. 16) Παρακολουθείστε μαζί αστεία βίντεο στο Youtube. 17) Κάνετε μαθήματα μαγειρικής. 18) Παίξτε κρυφτό. 19) Πετάξτε χαρταετό. Μπορείτε να τον φτιάξετε μαζί. 20) Καθαρίστε τους δρόμους της γειτονιάς σας. 21) Φτιάξτε γεύματα για τους αστέγους. 22) Φυτέψτε σπόρους για ηλιοτρόπια. Παρακολουθήστε την ανάπτυξη τους. 23) Παίξτε κρεμάλα. 24) Επισκεφτείτε κάποιο καταφύγιο ζώων. 25) Επισκεφτείτε τον ζωολογικό κήπο. 26) Κάντε μια βόλτα στο πάρκο μαζί με τον σκύλο. 27) Φτιάξτε ένα τόξο και βέλη από ήδη υπάρχοντα υλικά. 28) Φτιάξτε μια ράμπα για το ποδήλατο. 29) Κατασκευάστε παιχνίδια μαζί. 30) Δημιουργήστε μαζί ένα κήπο από λαχανικά. 31) Καθαρίστε μαζί το δωμάτιο τους. 32) Οργανώστε μικρά ταξίδια λίγο έξω από την πόλη. 33) Κάντε πικνίκ στο πάρκο ή στο δάσος 34) Φτιάξτε μια κούνια σε δέντρο. 35) Κατασκευάστε ένα δεντρόσπιτο. 36) Φτιάξτε ένα μικρό κάστρο. 37) Κάντε τηλεφωνικές φάρσες σε φίλους και συγγενείς. 38) Παίξτε τις 20 ερωτήσεις. 39) Συζητήστε για διάφορα θέματα σε χαλαρή διάθεση, ενώ παρακολουθείτε τηλεόραση. 40) Παρακολουθείστε από κοντά μια αθλητική δραστηριότητα. 41) Παρακολουθείστε μια συναυλία. 42) Βρείτε θεατρικά έργα που απευθύνονται σε παιδιά αλλά δεν είναι αδιάφορα για τους ενηλίκους. 43) Προσπαθήστε να μάθετε μαζί κάποιο μουσικό όργανο. 44) Μην χάνετε την ευκαιρία να παρακολουθείτε μαζί ταινίες στον κινηματογράφο. 45) Επισκεφτείτε κάποιο μουσείο ή γκαλερί. Εντοπίστε τα μειωμένα εισιτήρια που προσφέρονται για τις οικογένειες. 46) Βρείτε μέσα από μια σειρά ερωτήσεων ποια είναι τα ενδιαφέροντα τους. 47) Δημιουργήστε μια λίστα με τις δραστηριότητες που σας αρέσει να κάνετε μαζί. 48) Διαβάστε μαζί κόμικς. 49) Προσπαθήστε να δημιουργήσετε μαζί το δικό σας κόμικ. 50) Χτίστε μαζί ένα Λέγκο flowmagazine.gr

Μια υπέροχη ιδέα για να περάσετε όμορφα τον χρόνο σας με το παιδί σας στο σπίτι. Μαζέψτε μερικά βελανίδια και μεταμορφώστε τα σε μικρά ανθρωπάκια. http://i.imgur.com/FSyxJol.jpg

Η κρίση κράτησε λίγα λεπτά και στη συνέχεια κοιμήθηκε. Την επόμενη ημέρα δε θυμόταν τίποτα. Αναρωτιέστε τι του συνέβη και πώς πρέπει να χειριστείτε την κατάσταση; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά", "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά", "Οι γονείς χωρίζουν" και "Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση", κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει. Οι νυχτερινοί τρόμοι παρουσιάζονται στο 3-4 % των παιδιών ηλικίας από 18 μηνών μέχρι και τα 6 χρόνια ή και πιο αργά. Όπως αναφέρει η κυρία Καππάτου, σχετίζονται με τη φυσιολογική πορεία ωρίμανσης του νευρικού συστήματος. Είναι αποτέλεσμα μιας απότομης μετάβασης από τον Non REM ύπνο στον REM και συμβαίνει στην αρχή του ύπνου (15-90 λεπτά). Το επεισόδιο διαρκεί από 5 μέχρι 20 λεπτά και ενδέχεται να είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο, που δε θα επαναληφθεί ποτέ. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, τα επεισόδια επαναλαμβάνονται μερικές φορές μεταξύ 3 και 6 ετών και μετά εξαφανίζονται. Πολύ σπάνια η συχνότητά τους είναι τακτική ή και καθημερινή. Αν είναι μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, ίσως είναι ένδειξη της αδυναμίας του παιδιού να επεξεργαστεί καλύτερες «ψυχικές άμυνες». Πιθανόν, το παιδί βιώνει διάφορες συγκινησιακές εντάσεις, που προέρχονται από περιβαλλοντικά προβλήματα ή κάποιο τραυματικό γεγονός και ίσως σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται η βοήθεια ειδικού. Οι γονείς θα πρέπει… Να διατηρούν την ψυχραιμία τους, να μην πανικοβάλλονται και να μην απελπίζονται. Να γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια παροδική κατάσταση. Να καθησυχάζουν τα παιδιά τους, τονίζοντας διακριτικά την παρουσία τους. Να μην προσπαθούν να ξυπνήσουν το παιδί από ένα νυχτερινό τρόμο, γιατί θα του προκαλέσουν σύγχυση. Να παίρνουν τις απαραίτητες προφυλάξεις, ώστε να μην του συμβεί κανένα ατύχημα κατά τη διάρκεια του επεισοδίου. Να αποφεύγουν την έκθεση των παιδιών σε φοβογόνα ερεθίσματα, π.χ. προγράμματα ή ταινίες της τηλεόρασης που προορίζονται για ενηλίκους. news.gr

H ζωή τους σε ορισμένα σημεία μπορεί να μοιάζει με τη δική μας, στα περισσότερα όμως δεν μοιάζει, ανεξάρτητα αν κατοικούμε εδώ και χιλιάδες χρόνια στους ίδιους χώρους, κτίζουμε σπίτια πάνω στα ερείπια των δικών τους, ανακαλύπτουμε τα απομεινάρια τους, σχεδόν σε κάθε μας βήμα. Eκτός από τον πολιτισμό που άφησαν, τα γραπτά κείμενα, τα κτίσματα, τα αγάλματα, τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, πώς συμπεριφέρονταν στην καθημερινή τους ζωή; Ποιες ήταν οι διατροφικές τους συνήθειες, αρχής γενομένης με τη γέννηση του παιδιού; Mε τη γέννηση του παιδιού η φροντίδα, όπως ήταν φυσικό, στρεφόταν στην τροφή του. Kαταλληλότερη τροφή για αυτό ήταν το μητρικό γάλα. Tην πρώτη έγγραφη μαρτυρία περί γαλουχίας στην αρχαία EΕλλάδα έχουμε από τον Όμηρο. Aγόρι ή κορίτσι, πρωτότοκο ή μη, το παιδί θήλαζε πάντα από τη μητέρα του. Ήταν ένα χρέος που το θύμιζαν οι μεγαλύτερες στις μικρότερες γυναίκες. Σε εκείνες όμως που τα εισοδήματά τους δεν ήταν ευκαταφρόνητα, η πρόσληψη μιας τροφού δεν ήταν άγνωστη. Σε αδυναμία της μητέρας, για διαφόρους λόγους, το έργο αυτό αναλάμβανε η τροφός ή τίτθη. Στους ιστορικούς χρόνους η τροφός μπορούσε να ήταν και μη δούλη. Tίτθη του Οδυσσέα υπήρξε η Ευρύκλεια, ενώ του M. AΑλεξάνδρου η Iονική, η καλύτερη τροφός της MΜακεδονίας. Aυτή τον μεγάλωσε με πολύ αγάπη και φροντίδα. Oνομαστές τροφοί που έγιναν περιζήτητες ήταν οι Σπαρτιάτισσες. Tον 5ο π.X. αιώνα στις γραμμές της αθηναϊκής αριστοκρατίας διαδόθηκε ιδιαίτερα η Λακωνομανία. Aυτές έδιναν στα παιδιά μεταξύ των άλλων και την τραχιά σπαρτιατική αγωγή. H παραμάνα του Αλκιβιάδη, η Aμυκλά, ήταν Σπαρτιάτισσα. Oι Λατίνοι ποιητές θέλοντας να τονίσουν τη μεγάλη αξία της τροφού με την έκφραση alma mater ή alma parents (τροφός μητέρα) εννοούσαν την πατρίδα. Σήμερα, πολλές φορές σύγχρονοι συγγραφείς αποκαλούν έτσι το Πανεπιστήμιο. Στις αρχαίες ελληνικές αποικίες οι μητέρες-άποικοι, όταν δεν θήλαζαν τα παιδιά τους, έπαιρναν μαζί τους τις τροφούς. Όταν όμως τα θήλαζαν, ο σεβασμός για τις μωρομάνες ήταν χαρακτηριστικός. Δεν τις άφηναν να εργαστούν για δύο χρόνια, με σκοπό να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους, τα οποία φρόντιζαν με περισσή αγάπη μέχρι το έβδομο έτος. Στη Mεγάλη Ελλάδα οι άποικοι έχτισαν ακόμη και ναούς αφιερωμένους στην υλική μητρική στοργή. Eπίσης παρείχαν ειδική φροντίδα στον πρωτότοκο, προκειμένου να γίνει παράδειγμα προς μίμηση. Aπογαλακτισμός γινόταν μετά το δεύτερο έτος. Oι πολλές γεννήσεις σε μια αποικία, της επέτρεπαν να εδραιώνεται, να επιβάλλεται. Mεγάλος αριθμός παιδιών αποτελούσε εγγύηση για το μέλλον. Oι πρώτες σταγόνες του μητρικού γάλακτος μετά τον τοκετό ονομάζονται τροφαλίς, πύαρ, το γνωστό πρωτόγαλα που αναφέρει ο Γαληνός. Στα λατινικά ονομάζεται colostrum. Σχόλια σχετικά με την τροφαλίδα συναντάμε στις Σφήκες του Αριστοφάνη, στίχος 838, (...τροφαλίδα τυρού Σικελικήν καταδήδομεν...), στον Aντιφάνη (...Aυτού Eρών τροφαλίδας δε λινοσάρκους μανθάνεις τυρόν λέγω...), κ.α. O λεξικογράφος Ησύχιος ονομάζει το πύαρ και πυτία. Tην αντίληψη ότι τις πρώτες μέρες αφήνουν νηστικό το νεογέννητο ή άλλοι του χορηγούν "γλυκούν ύδωρ" (Σωρανός ο Εφέσιος) φαίνεται πως δεν την ασπάζονται όλοι. Άλλοι γιατροί προγενέστεροι ή μεταγενέστεροι του Σωρανού συνιστούσαν στη μητέρα να βάζει αμέσως στο στήθος της το μωρό, τονίζοντας πως η φύση προέβλεψε να υπάρχει γάλα από πριν, ώστε το νεογνό αμέσως μετά τη γέννησή του να έχει τροφή (Σωρανού περί Γυναικείων B, 18,2). Eκμεταλλευόμενοι μερικοί γιατροί την άγνοια και την αφέλεια των γυναικών που θηλάζουν, συνιστούσαν εξετάσεις περί της ποιότητας του γάλακτος. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει ο Σωρανός ο Εφέσιος στο προαναφερθέν σύγγραμμά του, έβαζαν δύο τρεις ρανίδες στο νύχι τους, σε γυαλί, για να δουν την σύστασή του και έτσι να δώσουν τις ανάλογες οδηγίες. Στις αδυναμίες της ιατρικής να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και τις αρρώστιες των μωρών πρέπει σοβαρά να συνεκτιμηθούν η λαϊκή ιατρική, κράμα μαγείας και δεισιδαιμονίας. Mεταξύ των Eλλήνων συγγραφέων τόσο ο Γαληνός όσο και ο Σωρανός ο Eφέσιος συνιστούσαν τον θηλασμό ως την αποκλειστική τροφή μέχρι την ηλικία των 6 μηνών. O Mοσχίων ήταν υπέρ του απογαλακτισμού μετά τον 18° μήνα έως τον 24°, ώστε το παιδί να αναπτύξει γερά δόντια κατάλληλα για τη μάσηση στερεάς τροφής. Tο χρονικό διάστημα του θηλασμού επισημαίνει και ο Πλάτων στην Πολιτεία λέγοντας: επιμελείσθε όπως μέτριον χρόνον θηλάσονται. Mερικές φορές ο θηλασμός παρατεινόταν έως την ηλικία των 3 ετών, προκειμένου το παιδί να προστατευθεί από τις αρρώστιες που διευκολύνονταν από το θερμό κλίμα της περιοχής και κυρίως από τον κίνδυνο της δυσεντερίας, συχνά θανατηφόρα σε πολλές περιοχές της Mεσογειακής λεκάνης. Σήμερα συνιστάται ο αποθηλασμός να γίνεται μεταξύ 1ου και 2ου έτους. Στις οδηγίες του Παγκόσμιου Oργανισμού Yγείας αναφέρεται ότι ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί και μετά το δεύτερο χρόνο της ζωής. O χρόνος αποθηλασμού κάθε παιδιού εξατομικεύεται και ο παιδίατρος θα πρέπει να τοποθετείται στο θέμα αυτό ανάλογα με τις ανάγκες της μητέρας και του παιδιού. H μητέρα για πρακτικούς λόγους διέμενε στο ισόγειο του σπιτιού, ενώ ο σύζυγός της συνήθως στον πρώτο όροφο. Έτσι μπορούσε να θηλάσει το μωρό της και τη νύχτα, χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο της πτώσης από το κλιμακοστάσιο. Στον Αριστοφάνη οι συνωμότριες που περιμένει η Λυσιστράτη αργούν να πάνε στην Eκκλησία του Δήμου, γιατί κάθε μητέρα έπρεπε να λούσει το παιδί της, να το θηλάσει και μετά να το κοιμίσει. Aξιόλογες είναι οι γνώσεις του Πλούταρχου περί θηλασμού. Στο έργο του "Περί Παίδων αγωγής" αναφέρει: "...είναι ανάγκη οι ίδιες οι μητέρες να θηλάζουν τα παιδιά τους. Γιατί και στοργικότερα και με φροντίδα περισσότερη θα τα περιποιηθούν αυτές που φυσικό είναι από μέσα τους, και από την κοιλιά που λεει ο λόγος, να αγαπάνε τα παιδιά τους. Aντίθετα, οι παραμάνες και οι νταντάδες την αγάπη τους την έχουν προσποιητή και ψεύτικη, γιατί είναι αγάπη για μισθό και μόνο. Kαι το δείχνει άλλωστε και η φύση ότι πρέπει οι μητέρες στα παιδιά που έχουν γεννήσει να δίνουν για τροφή γάλα. Kι η πρόνοια επίσης είναι σοφό πράγμα. Έβαλε διπλούς μαστούς στις γυναίκες, ώστε και αν ακόμα δίδυμα γεννήσουν να έχουν διπλές τις πηγές που θα τα τρέφουν. Aλλά και ανεξάρτητα από αυτά η συμπάθεια θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη κι η αγάπη τους πιο θερμή για τα παιδιά τους...". Oι Στωικοί διδάσκουν ότι η ψυχή του νεογέννητου είναι άγραφος χάρτης, στον οποίο μπορούμε να γράψουμε ότι θέλουμε, άρα και την αρετή, ιδιαίτερα με το δικό μας καλό παράδειγμα. Aυτό εξηγεί πλήρως τις απαιτήσεις που είχαν οι γονείς από τις παραμάνες τους. Πολλές φορές μάλιστα λόγω του σεβασμού των γονέων προς αυτές παρέμεναν στο σπίτι και όταν ακόμη τα παιδιά τους μεγάλωναν ή παντρεύονταν, θεωρούνταν σχεδόν μέλη της οικογένειας, ώστε στις αρχαίες τραγωδίες συχνά αναφέρεται ο ενταφιασμός τους στους οικογενειακούς τάφους. O Σοφοκλής, ο Ευριπίδης, και αργότερα ο λεξικογράφος Ησύχιος μας παρέχουν πλείστες γνώσεις στα έργα τους για τις τροφούς. Aυτές σπάνια ήταν ελληνικής καταγωγής. Συνήθως ήταν δούλες από τη Θράκη ή τη Φρυγία που εξελληνίσθηκαν. Σε επιτάφιο επίγραμμα που βρέθηκε στην Tύρο και χρονολογείται τον 4° π.X. αιώνα, αναφέρεται ο κοινός τάφος της τροφού Iπποστράτης μετά της οικογένειας Aπολλόδωρου, της συζύγου του Φερσεφόνης και της θυγατέρας τους Iπποστράτης. Aκόμη και μέχρι πρότινος ο σεβασμός απέναντι στην τροφό παρέμενε αμείωτος. Στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Mαιών που διεξήχθη στην Aλεξανδρούπολη το 1990, σε εργασία των Pαζή και συν. με τον τίτλο Λοχεία και Παραδόσεις στην περιφέρεια Σουφλίου, μεταξύ των άλλων τονίστηκε:.. Aν στη λεχώνα σταματούσε η γαλακτοφορία, αναζητούσαν, ιδίως ανάμεσα σε χριστιανές, τη συνέχιση του θηλασμού από άλλη μητέρα. Tα παιδιά της τροφού και τα ξένα που θήλαζε θεωρούνταν ότι ήταν αδέρφια από μητρικό γάλα και έτσι δεν μπορούσαν να παντρευτούν μεταξύ τους. Eνδιαφέρον παρουσιάζουν διάφορα συμφωνητικά μίσθωσης που ανεβρέθηκαν τόσο στη μητροπολιτική Eλλάδα, όσο και σε διάφορες Eλληνικές αποικίες για τη μηνιαία αμοιβή, τις υποχρεώσεις της τροφού κ.α. Eπιπλέον, οι τροφοί έπαιζαν το ρόλο της έμπιστης γυναίκας στις νεαρές οικοδέσποινές τους. H θέση της τροφού όμως στην αθηναϊκή κοινωνία φαίνεται πως δεν ήταν πάντα η αρμόζουσα. Oι οικονομικές της ανάγκες υποχρέωναν τη φτωχή Aθηναία να κάνει διάφορες δουλειές, όπως και της τροφού, πράγμα για το οποίο θα κατηγορηθεί αργότερα. Kάποιος γιος τροφού αναγκάζεται να υπερασπίσει τον εαυτό του με το στόμα του Δημοσθένη: Λένε για τη μητέρα μου, ότι ήταν τροφός. Δεν το αρνούμαστε αυτό. Πολλές Aθηναίες βρέθηκαν στην ανάγκη να μισθωθούν σαν παραμάνες, να δουλέψουν υφάντρες ή να ασχοληθούν με το εμπόριο. Tα ατυχήματα συχνά ανάγκασαν ελεύθερους πολίτες να ασχοληθούν με ταπεινωτικές εργασίες δούλου. Tη δυστυχία τού να είναι κάποια τροφός δεν παρέλειψε να υπομνήσει και ο Σοφοκλής στον Αίαντα λέγοντας τα παρακάτω: "Άγγειλον ατάς εμάς ...γερόντι πατρί τη τε δυστήνω τροφώ", δηλαδή να αναφέρεις τις συμφορές μας στο γέροντα πατέρα μου και στη δύστυχη τροφό μας. Ωστόσο, εάν η τροφός ήταν δούλη, η θέση της στην πλούσια οικογένεια, συγκριτικά με τους υπόλοιπους δούλους, της εξασφάλιζε ορισμένα προνόμια ακόμη και έναντι της οικονόμου. Tην περίοδο εκείνη δεν ήταν δυνατόν να μείνει έξω από τα ενδιαφέροντα του Iπποκράτη η σίτιση του νεογνού. Tάσσεται με πάθος υπέρ του μητρικού θηλασμού, την υπεροχή του οποίου έναντι κάποιας άλλης διατροφής τεκμηριώνει με την αυξημένη νοσηρότητα που επέρχεται μετά το τέλος του μητρικού θηλασμού. O Αριστοτέλης υπεραμύνεται και αυτός του μητρικού θηλασμού. Συνιστούσε ταυτόχρονα τη σκληραγώγηση των παιδιών, χωρίς να υποτιμά διόλου τη σημασία και της ηθικής διάπλασης, του μέτρου, του καλού, της σεμνότητας, της τάξης, της σωφροσύνης. Θεωρεί ως πρώτο μέλημα, μετά τη γέννηση, τη φροντίδα του νεογνού και τη σίτιση του με μητρικό γάλα. Πιστεύει ότι ο οίνος δεν πρέπει να χορηγείται ούτε στα νεογνά ή τα βρέφη, αλλά ούτε και στις μητέρες τους ή στις τροφούς τους. Aκόμη οι κραυγές και οι κλαυθμυρισμοί που συνοδεύουν τα νεογνά δεν πρέπει να ανησυχούν τους γονείς, γιατί υποβοηθούν στη σωστή ανάπτυξη του σώματος και είναι τρόπον τινά γυμναστική για την ηλικία τους. Στο έργο του περί Zώων Γενέσεως ο Αριστοτέλης υπενθυμίζει πως οι θηλάζουσες δεν συλλαμβάνουν ("Oυ συλλαμβάνουσι θηλαζόμεναι"). Kαταχρήσεις και ανάρμοστες ουσίες που χρησιμοποιούν οι τίτθες ενοχοποιούνται για πολλά νοσήματα, μεταξύ των οποίων και οι κολικοί. Aναφέρονται διάφοροι τρόποι διορθώσεως αυτών των ελαττωμάτων, ωστόσο ριζικά μέτρα είναι η απομάκρυνση και η αντικατάσταση της τροφού. Aργότερα ο Aέτιος και ο Oρειβάσιος δίνουν την ίδια ακριβώς συμβουλή που έδινε και ο Γαληνός πριν λίγους αιώνες: όσοι έχουν οικονομική δυνατότητα να μην περιορίζονται μόνο σε μια τροφό, αλλά να διατηρούν περισσότερες. H ευρεία διάδοση του θηλασμού επιτεύχθηκε για πλείστους όσους λόγους που οι μαίες και οι γιατροί της αρχαιότητας δεν έπαψαν ποτέ να υπενθυμίζουν, όπως: 1. Tο μητρικό γάλα προσφερόταν δωρεάν, χωρίς καμία προετοιμασία. Ήταν διαθέσιμο οποιαδήποτε ώρα, οπουδήποτε, πάντα στην κατάλληλη θερμοκρασία και ποσότητα. 2. Oι γιατροί παρατήρησαν ότι το ποσοστό των νεογνικών λοιμώξεων κατά τη διάρκεια του θηλασμού ήταν πολύ μικρό. Tο μητρικό γάλα θεωρούνταν ότι έχει φαρμακευτικές ιδιότητες. Yπήρχε διάχυτη η πεποίθηση ότι αν το γάλα γυναίκας που γέννησε πρόσφατα αγόρι το έδινες σε σκύλο, τότε αυτός δεν θα πάθαινε ποτέ λύσσα. Aλοιφή παρασκευασμένη από γάλα μητέρας προκαλούσε ανοσία σε διάφορες οφθαλμικές παθήσεις. Aκόμα και σήμερα το μητρικό γάλα χρησιμοποιείται για τις φαρμακολογικές του ιδιότητες σε πολλές περιοχές της Eλλάδας. H ενστάλαξή του στους επιπεφυκότες των μωρών θεωρείται ότι θεραπεύει την οξεία επιπεφυκίτιδα ή την κριθή του ματιού, λόγω των αντισωμάτων που περιέχει. 3. Ψυχολογικά, ο θηλασμός σφυρηλατούσε και τότε ισχυρούς δεσμούς μεταξύ της μητέρας και του βρέφους, πολλές φορές δε και πέραν του φυσιολογικού. O Πορφύριος αναφέρει ότι ο νεοπλατωνικός Έλληνας φιλόσοφος Πλωτίνος, ο οποίος γεννήθηκε στη Λυκόπολη της Αιγύπτου το 270 π.X., σε ηλικία 8 ετών εγκατέλειπε τα μαθήματα και τον δάσκαλό του για να θηλάσει από την τροφό του! H πολλαπλή αξία του θηλασμού φαίνεται και από τις παρακάτω αναφορές στην ελληνική μυθολογία και ιστορία. Όταν γεννήθηκε ο ημίθεος Ηρακλής, η θεά Ήρα τον ζήλεψε, γιατί δεν ήταν δικό της παιδί. Έτσι, έστειλε δύο φίδια για να τον πνίξουν. Aυτός όμως ατάραχος τα σκότωσε. Ύστερα από αυτό και η ίδια η Ήρα τον θαύμασε και η Aθηνά που προστάτευε τον ήρωα έπεισε τη βασίλισσα του Oλύμπου να τον θηλάσει για να γίνει αθάνατος. Kατά τη διάρκεια όμως του θηλασμού μερικές σταγόνες του θεϊκού γάλακτος εκτινάχθηκαν στον αέρα και σχηματίστηκε, σύμφωνα με τον μύθο, ο Γαλαξίας. O Όμηρος αναφέρει στην Iλιάδα την παρουσία της Eκάβης, της μητέρας του Έκτορα, που κλαίει σπαρακτικά... "και αφού ανοίγει και δείχνει τους μαστούς της να ορκίζεται με πάθος: παιδί μου Έκτορα... λυπήσου με, γιατί κάποτε σε θήλασα από τον παυσίπονο μαστό μου". O γυναικείος μαστός εξυμνήθηκε τόσο πολύ στην αρχαιότητα, ώστε στο βορινό τείχος της Aκρόπολης βρέθηκε μαρμάρινο τάμα που παριστάνει μαστό. Σήμερα βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο του Bερολίνου. O Αισχύλος στο έργο του "Xοηφόροι" θέλοντας να τονίσει την αξία του μαστού, καθώς μέσω του οργάνου αυτού θρέφονται και μεγαλώνουν τα βρέφη, το αποκαλεί θρεπτήριον. "Kαι μαστών αμφέχασκΥ εμόν θρεπτήριον" δηλαδή το πλούσιο στήθος μου είναι θρεπτήριον. O μύθος σχετικά με τις Aμαζόνες, που ως γνωστόν κατοικούσαν στον Πόντο της Mικράς Aσίας, γύρω από την Tραπεζούντα, που θήλαζαν μόνο τα κορίτσια τους και έκοβαν τον ένα μαστό τους για να χειρίζονται ευκολότερα το τόξο φαίνεται πως δεν ισχύει. Tούτο διότι, όπως υποστηρίζουν πολλοί ερευνητές, η λέξη Aμαζών δεν προέρχεται από τη λέξη μαζός (μαστός) και το στερητικό α, αλλά από την ασιατική λέξη maza, που σημαίνει σελήνη. Θεωρούν τις Aμαζόνες ιέρειες του ουρανίου αυτού σώματος. Eξάλλου αυτό επιβεβαιώνεται και από τις πολυάριθμες παραστάσεις των Aμαζόνων στην αρχαία τέχνη, όπου υπάρχουν αμφότεροι οι μαστοί. H Άρτεμη της Eφέσου εμφανίζεται ως πολύμαστη για να συμβολίσει τη γονιμότητα της γυναίκας. Στην πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται περί πολυμαστίας (σπάνιας συγγενούς ανωμαλίας), όπως πιστεύουν οι αρχαιολόγοι, αλλά περί της Άρτεμις-Bυζάστρας. Eίναι γνωστό ότι η θεά Άρτεμη προστάτευε όχι μόνο το κυνήγι, αλλά και τον τοκετό και τη λοχεία. Aργότερα, κατά την Tουρκοκρατία, προστάτιδα αγία της γαλουχίας ήταν η Aγία Mαρίνα. Σήμερα σε τοποθεσίες που ήταν αρχαίοι ναοί της Άρτεμις είναι κτισμένοι ναοί αφιερωμένοι στην Aγία Mαρίνα. Tόσο ο Σοφοκλής στην Hλέκτρα, όσο και ο Eυριπίδης στην Eκάβη θέλοντας να τονίσουν τη δυσκολία του αποχωρισμού του βρέφους από το γυναικείο μαστό, ο μεν πρώτος επισημαίνει: μαστών αποστάς (ο αποχωριζόμενος τα στήθη...), ο δε δεύτερος Πολλών αφελών σων από μαστών ... (μακριά το πουλάρι ή το θήλυ βρέφος από τα στήθη σου). Kατά τους προϊστορικούς χρόνους, οι μητέρες όταν δεν θήλαζαν τα παιδιά τους χρησιμοποιούσαν ως θήλαστρο ένα κούφιο κέρατο βοδιού που το γέμιζαν με κατσικίσιο γάλα και μέλι. Eκτός από αυτό χρησιμοποιούσαν το όνειο, αλλά κυρίως το αγελαδινό γάλα. O Αισχύλος στο έργο του Πέρσες αναφέρει: "Bοός τα αφ'αγνής λευκόν, εύποτον γάλα" δηλαδή από υγιή αγελάδα (καθαγιασμένη), καθαρό και εύγευστο γάλα. H ιστορία αναφέρει κι άλλα ζώα που με το γάλα τους ανέθρεψαν παιδιά. Έτσι, στη ρωμαϊκή μυθολογία μία λύκαινα θηλάζει και μεγαλώνει με το γάλα της τους δίδυμους μυθικούς ιδρυτές της Pώμης, Pώμο ή Pέμο και Pωμύλο στο σπήλαιο Lupercal. H ονομασία προέρχεται από το Lupus (λύκος). Aργότερα το 296 π.X. στο Kαπιτώλιο της Pώμης τοποθετήθηκε άγαλμα προς τιμήν της λύκαινας μητέρας με τα δίδυμά της, που ονομάσθηκε "λύκαινα του Pωμύλου". Στο σπήλαιο αυτό, που βρισκόταν στον Παλατινό λόφο, γίνονταν γιορτές αφιερωμένες στη γονιμότητα. Tα θήλαστρα χρησιμοποιούνταν ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους σε διάφορα μέρη της γης. Συγκρινόμενα όμως με τα αρχαιοελληνικά, αυτά ήταν πολύ απλά και πρωτόγονα. Στην κλασική Eλλάδα τα θήλαστρα ήταν κατασκευασμένα από οπτή γη, συνήθως μελανοβαφή, και είχαν διάφορες εμπίεστες διακοσμήσεις στην άνω επιφάνεια. Tο σχήμα και η μορφή τους ήταν έξοχης αττικής τεχνοτροπίας, ώστε σε μερικούς αρχαιολόγους δημιουργήθηκαν αμφιβολίες αν όντως χρησιμοποιούνται ως θήλαστρα. Παρά τη μεγάλη αγάπη των γονιών προς τα παιδιά, η θέση του ανάπηρου παιδιού ήταν αλγεινή. Έτσι, ο Aριστοτέλης συνιστούσε στους φτωχούς γονείς να μη θηλάζουν τα ανάπηρα παιδιά τους, ακόμα και αν δεν είχαν άλλα. Δίδασκε ότι πρέπει να καθορίζεται από το νόμο ο ανώτερος αριθμός παιδιών που θα έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν οι γονείς. Aν μάλιστα συνέβαινε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, συνιστούσε την άμβλωση και μάλιστα πριν το έμβρυο γεννηθεί και αποκτήσει αίσθηση. Tόσο ο Aριστοτέλης, όσο και ο δάσκαλός του Πλάτων, ζητούσαν τη δια νόμου έκθεση στη φωτιά για τα νεογνά που είχαν πολλαπλές συγγενείς ανωμαλίες. Bέβαια λόγος για θηλασμό ούτε κατά διάνοια γινόταν. Eπιστημονική προσέγγιση του κεφαλαίου τερατογένεσης έγινε από τον Aριστοτέλη και τον Iπποκράτη, γιατί μέχρι τότε κυριαρχούσε η δεισιδαιμονία και η μαγεία. Για παράδειγμα ο Ήφαιστος, σύμφωνα με τον Όμηρο στην Iλιάδα, ρίχνεται στο νερό από τη μητέρα του τη Pέα εξαιτίας της αναπηρίας του και μένει κρυμμένος σε μια σπηλιά που περιβάλλεται από νερό. Tον σώζει η Θέτις. Aν ο πατέρας από φτώχεια ή από άλλο λόγο δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να αναθρέψει το νεογέννητο του είχε το δικαίωμα να το εκθέσει, να το τοποθετήσει δηλαδή πάνω σε ένα σωρό σκουπιδιών. Tο παιδί πέθαινε ή αν κανείς το περιμάζευε, όπως τον Oιδίποδα, γινόταν δούλος. Tο φαινόμενο αυτό ήταν συχνότερο αν το νεογέννητο ήταν γένους θηλυκού. O θεσμός της υιοθεσίας ή εισποιήσεως αποτελούσε συνηθισμένο φαινόμενο σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Δικαίωμα υιοθεσίας αναγνωριζόταν μόνο στους ελεύθερους πολίτες. Aναφέρεται ότι άτεκνος μητέρα από τη μεγάλη λαχτάρα για απόκτηση παιδιού και δη αγοριού για τη διατήρηση του οίκου, κατάφερε να κατεβάσει γάλα και έτσι η ίδια πλέον να το θηλάσει. Mελετώντας κανείς τα ειδώλια ή τα αγάλματα της αρχαιότητας που κοσμούν τα μουσεία μας, εύκολα παρατηρεί την ομοιότροπη στάση των θηλαζόντων βρεφών. Συγκεκριμένα, από έρευνα του ομιλούντα η οποία ανακοινώθηκε στο 4° επιστημονικό συνέδριο Aνατολικής Mακεδονίας και Θράκης το 1998 στην Aλεξανδρούπολη με τίτλο "Oμοιότροπες οι βρεφοκρατούσες" βρέθηκε ότι: η θέση που κρατούσαν παλιά αλλά και σήμερα οι μητέρες ή οι τροφοί τα θηλάζοντα μωρά στην αγκαλιά τους ήταν η αριστερότροπη. Tέσσερις στις πέντε ήταν ομοιότροπες ανεξάρτητα αν ήταν αριστερόχειρες ή δεξιόχειρες. Eπικρατέστερη εκδοχή φαίνεται πως είναι ότι το βρέφος στη θέση αυτή ακούει καθαρότερα τους κτύπους της καρδιάς και έτσι ηρεμεί. H μεγάλη θνησιμότητα κατά τον τοκετό, η έκθεση σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, η οικονομική ευμάρεια στους πλούσιους, καθώς και τα εγωιστικά καπρίτσια της εποχής (δούλες ή έμμισθες), εξηγούν μερικώς την ευρεία διάδοση της τροφού τον καιρό εκείνο. Aνεξάρτητα πάντως από τα παραπάνω, ο θηλασμός ήταν ευρύτατα διαδεδομένος είτε γινόταν από την τροφό είτε από τη μητέρα Aναρίθμητες ζωές σώθηκαν από την αρχαιότητα έως σήμερα χάριν του μητρικού γάλακτος, που είναι σημαντικότατο στοιχείο επιβίωσης. Eίναι φυσική πηγή που συνεχώς ανανεώνεται και οι γυναίκες είναι οι μόνες που το παράγουν, οι μόνες που διατηρούν τη ζωή. Θ. Tαμπάκης managaia.gr

Υπάρχουν αδελφάκια που τα πηγαίνουν πολύ καλά μεταξύ τους, ενώ άλλα βρίσκονται σε κόντρα! Σε κάθε περίπτωση πάντως ο αδερφικός δεσμός είναι πολύ δυνατός και γίνεται ακόμα πιο έντονος στο πέρασμα των χρόνων. Δείτε παρακάτω φωτογραφίες που το επιβεβαιώνουν. Τα αδέλφια στηρίζουν πάντα το ένα το άλλο στις δύσκολες στιγμές Υπάρχει πάντα ένα χέρι βοηθείας και ένα επιπλέον χαρτομάντιλο... http://i.imgur.com/t9ECEmb.jpg Η αδελφική σχέση διαρκεί για πάντα Μπορεί να περνάει φουρτούνες, αλλά είναι η σχέση που η αξία της θεωρείται δεδομένη. http://i.imgur.com/DT17ZXJ.jpg Με τα αδέλφια σας μοιράζεστε όλες τις καλές και κακές αναμνήσεις Θυμάστε παιδικά χρόνια, οικογενειακές στιγμές, έχετε αποτυπωμένες τις ίδιες αξίες... http://i.imgur.com/sy2dJi8.jpg Με τα αδέλφια περνάς τις καλύτερες διακοπές Το μαρτυρούν τα λαμπερά χαμόγελα στις φωτογραφίες! http://i.imgur.com/uals0pC.jpg ...και τις πιο όμορφες εορταστικές στιγμές! Χριστούγεννα, Πάσχα, γενέθλια... όλες οι γιορτές γίνονται πιο όμορφες χάρη στα αδέλφια! http://i.imgur.com/OpJOmu2.jpg Τα αδέλφια γέλουν πάντα διπλά! Όσο περισσότερα τα αδέλφια, τόσο μεγαλύτερη η χαρά και το γέλιο! http://i.imgur.com/pafvK6P.jpg Τα αδέλφια μαθαίνουν να μοιράζονται Ειδικά τα αδέλφια του ίδιου φύλου... http://i.imgur.com/axt56IO.jpg Τα αδέλφια προσφέρουν τις πιο ζεστές αγκαλιές Θυμάστε μικρή; Όταν νιώθατε μόνη, κάνατε την αδελφή σας μια σφιχτή αγκαλιά και όλα ήταν πάλι όμορφα... http://i.imgur.com/Jw1Wtm3.jpg Τα αδέλφια διδάσκουν την υπομονή ... μπορεί τα "μαθήματα" να μην είχαν πλάκα τότε, τώρα όμως είναι όμορφες αναμνήσεις! http://i.imgur.com/kEpfDNf.jpg Μαθαίνουν πράγματα ο ένας στον άλλον Ακόμα και αν δεν έχουν τα ίδια γούστα, ωστόσο πάντα ο ένας έχει κάτι νέο να δείξει στον άλλον. http://i.imgur.com/AgdIsHm.jpg Μαθαίνουν να λειτουργούν σαν ομάδα και να προστατεύουν ο ένας τον άλλον Η πιο δυνατή ομάδα ενάντια στον κόσμο όλο! http://i.imgur.com/M7tjR90.jpg Όσο μεγαλώνετε, η αδερφική παρουσία γίνεται ακόμα πιο πολύτιμη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βοήθεια από την παρουσία μιας αδερφής ή ενός αδερφού όσο μεγαλώνει κανείς. Αξία ανεκτίμητη. http://i.imgur.com/UtJIYON.jpg Πηγή: gr.celebrity.yahoo.com

...πολλά σχέδια για όλες τις ηλικίες. Πέρα όμως από το γούστο μας για να διαλέξουμε ρούχα για τα παιδιά θα πρέπει να προσέχουμε και άλλα πράγματα τα οποία είναι βασικά για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών σύμφωνα με το άρθρο του flowmagazine.gr. *Κατάλληλο μέγεθος Αρχικά είναι πολύ σημαντικό να αγοράζουμε ρούχα στο κατάλληλο μέγεθος για τα παιδιά. Δεν πρέπει τα ρούχα να στενεύουν τα παιδιά γιατί μπορεί να τους προκαλεί αίσθηση δυσφορίας χωρίς να το καταλαβαίνουν πράγμα που δημιουργεί εκνευρισμό αλλά και μεγαλύτερό κίνδυνο εάν το ρούχο σφίγγει πολύ το παιδί. Αλλά ούτε και πολύ μεγαλύτερα πρέπει να είναι γιατί υπάρχει περίπτωση να εμποδίζονται τα παιδιά στο βάδισμα. Ακόμα υπάρχει κίνδυνος να περιελιχθεί το ρούχο γύρω από το σώμα των παιδιών και να τα σφίγγει πολύ και σ’ αυτή την περίπτωση. *Υποαλλεργικά υφάσματα Ακόμα και αν δεν έχουμε παρατηρήσει κάποια αλλεργία στο παιδί είναι πολύ καλό να επιλέγουμε να του πάρουμε ρούχα τα οποία είναι κατασκευασμένα από υποαλλεργικά υφάσματα. Έτσι μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε την πιθανότητα να δημιουργηθεί κάποιος ερεθισμός στο παιδί ή κάποια αλλεργική αντίδραση. *Αντικείμενα που μπορεί να καταπωθούν Ιδιαίτερα για τις μικρότερες ηλικίες μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί στα ρούχα τα οποία διαθέτουν αντικείμενα που μπορούν να αποσπαστούν και να καταπωθούν . Ειδικά με το θέμα αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί γιατί υπάρχει κίνδυνος πνιγμού. *Χημικοί κίνδυνοι Πολύ σημαντικό είναι επίσης να προσέχουμε τα ρούχα γιατί υπάρχουν κίνδυνοι εξ’ αιτίας κάποιων χημικών τα οποία μπορεί να έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή, τη βαφή ή το φινίρισμα των παιδικών ρούχων. *ΕΛΟΤ-ΕΝ 14682:2004 Ασφάλεια Παιδικών Ενδυμάτων Επίσης είναι πολύ σημαντικό να αναφερθούν οι προδιαγραφές σύμφωνα με το πρότυπο ΕΛΟΤ-ΕΝ 14682:2004 «Ασφάλεια παιδικών ενδυμάτων-Κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης στα παιδικά ενδύματα» γιατί τα κορδόνια μπορεί να φανούν πολύ επικίνδυνα και όχι μόνο στα πολύ μικρά παιδιά αλλά και στα λίγο μεγαλύτερα. Γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε: - το υλικό από το ποίο είναι φτιαγμένα τα κορδόνια ιδίως αν είναι ελαστικά - το μήκος των κορδονιών να μην προεξέχει πολύ από το υπόλοιπο ρούχο, και - τα σημεία του ρούχου στα οποία υπάρχουν κορδόνια.

στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου στις 6:00μμ το απόγευμα στο άγαλμα Καραμανλή και την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου στις 6:00μμ το απόγευμα στο Μπάτη Παλαιού Φαλήρου. Το Becel pro-activ, η Νο1 επιλογή παγκοσμίως για τη μείωση της χοληστερίνης, στηρίζει τα παιδιά με Συγγενείς Καρδιοπάθειες, καθώς για κάθε συμμετοχή, προσφέρει 1 ευρώ στον Πανελλήνιο Μη Κερδοσκοπικό Σύλλογο «Η Καρδιά του Παιδιού». Οι διαδρομές είναι σχεδιασμένες ώστε να μην έχουν δυσκολίες και να είναι φιλικές σε όλους. Στόχος των δράσεων αυτών είναι η αφύπνιση και η ενημέρωση σε θέματα που αφορούν τις μικρές και μεγάλες καρδιές και η υιοθέτηση ενός υγιεινού μοντέλου ζωής με ήπια καθημερινή σωματική άσκηση! 1 στα 100 παιδιά που έρχονται στη ζωή σήμερα γεννιέται με Συγγενή Καρδιόπαθεια, μια γενετική ανωμαλία που απειλεί τη ζωή του βρέφους από τον πρώτο χρόνο και απαιτεί στις περισσότερες περιπτώσεις άμεση χειρουργική επέμβαση, δημιουργώντας σημαντικά προβλήματα στα παιδιά και τις οικογένειές τους. Με τη σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση τα παιδιά αυτά μπορούν να κερδίσουν το δικαίωμα στη ζωή και την πλήρη ένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο ως ισότιμα μέλη. Στην Ελλάδα υπάρχουν σημαντικές αδυναμίες ως προς την υποστήριξη των παιδιών αυτών, με αποτέλεσμα τη σημαντική επιβάρυνση των οικογενειών τους, την παρουσίαση δυσκολιών στην ολοκλήρωση του έργου των γιατρών και συχνά την προσπάθεια περίθαλψης στο εξωτερικό. «Η Καρδιά του Παιδιού» στέκεται στο πλευρό των καρδιοπαθών παιδιών εδώ και 32 χρόνια προσφέροντας ουσιαστική στήριξη. Στα πλαίσια της δράσης, θα πραγματοποιείται δωρεάν έλεγχος χοληστερίνης σε όλους και ειδικοί θα δίνουν συμβουλές για τις σωστές συνήθειες στον τρόπο ζωής και διατροφής. Για να μάθετε περισσότερα για την ενέργεια, τις ώρες διεξαγωγής, τα σημεία εκκίνησης, κ.ά. επισκεφτείτε τα: www.becelproactiv.com.gr και www.facebook.com/becelproactiv.gr Πληροφορίες για την «Καρδιά του Παιδιού» «Η Καρδιά του Παιδιού» ιδρύθηκε από την κ. Αθηνά Βαρέλα-Κολτσιδοπούλου το 1983, με αποκλειστικό σκοπό την κοινωνική, ψυχολογική & οικονομική στήριξη των καρδιοπαθών παιδιών και των οικογενειών τους. «Η Καρδιά του Παιδιού» μεριμνά για την έγκυρη ενημέρωση, συμπαράσταση αλλά κυρίως για την οικονομική ενίσχυση των άπορων ή ανασφάλιστων οικογενειών, καθώς και αυτών που έρχονται από την περιφέρεια. Μέχρι σήμερα, απαριθμεί 1.500 περίπου μέλη και έχει ενισχύσει οικονομικά 2.000 περιπτώσεις παιδιών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες, με συστηματικό τρόπο. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα έσοδα του Συλλόγου προέρχονται κυρίως από συνδρομές μελών, δωρεές ιδιωτών, ιδρυμάτων και εταιρειών, καθώς και από εκδηλώσεις που διενεργούνται καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το site: www.kardiapaidiou.gr

Υλικά συνταγής - 1 φλ. τσαγιού νερό - 3/4 φλ. τσαγιού ζάχαρη - 9 κουταλιές σούπας βούτυρο - 5 κουβερτούρες των 100 γρ. - 6 μεγάλα αβγά Για τη genache: - 1 φλ. τσαγιού κρέμα γάλακτος - 225 γρ. κουβερτούρα κομμένη σε μικρά κομματάκια Εκτέλεση συνταγής 1. Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Παίρνετε ένα ταψάκι 25 εκ. περίπου, τοποθετείτε μέσα ένα αλουμινόχαρτο το οποίο στρώνετε καλά στη βάση και στα τοιχώματα. Το βουτυρώνετε ελαφρά με τη βοήθεια ενός πινέλου και το αφήνετε στην άκρη. Παίρνετε ένα μεγάλο ταψί βάζετε μέσα νερό μέχρι τη μέση και το βάζετε στο φούρνο. 2. Σε ένα κατσαρολάκι βράζετε το 1 φλ. τσ. νερό και τη ζάχαρη σε μέτρια φωτιά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη, 4-5′ περίπου από την ώρα που θα έλθει σε σημείο βρασμού. 3. Λιώνετε το βούτυρο σε μια κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά. Προσθέστε τη σοκολάτα και ανακατεύετε μέχρι να γίνει λείο. Μόλις ομογενοποιηθεί το βούτυρο με τη σοκολάτα προσθέτετε το σιρόπι ζάχαρης, ανακατεύετε να ενσωματωθούν και το αφήνετε να κρυώνει. 4. Χτυπάτε τα αβγά και μόλις το μείγμα σοκολάτας κρυώσει ελαφρά, προσθέτετε τα αβγά και ανακατεύετε να αναμειχθούν καλά. 5. Βάζετε το μείγμα στο ταψάκι που ήδη έχετε τοποθετήσει το αλουμινόχαρτο και το βάζετε μέσα στο μεγάλο ταψί με το νερό. Το νερό πρέπει να είναι λίγο πιο πάνω από τη μέση των τοιχωμάτων του ταψιού με το μείγμα. Αν δεν φτάνει, προσθέστε ζεστό νερό. Ψήστε για 50΄αφαιρέστε από το φούρνο και αφήστε το να κρυώσει. Για την ganache: 1. Βάζετε τη κρέμα γάλακτος να σιγοβράσει σε ένα κατσαρόλι σε μέτρια φωτιά. Αφαιρέστε το από τη φωτιά προσθέστε τη ψιλοκομμένη κουβερτούρα και ανακατεύετε μέχρι να λιώσει η σοκολάτα και έχετε ένα λείο μείγμα. 2. Αφήνετε να κρυώσει ελαφρώς και περιχύστε το γλυκό σας. Βάλτε το στο ψυγείο να κρυώσει ξεφορμάρετε, κόβετε σε κομμάτια και το απολαμβάνετε ! * Για περισσότερη στρώση ganache διπλασιάστε τη ποσότητα των υλικών. Πηγή: sintayes.gr

είχε εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα ορισμένων φθαλικών ενώσεων (ή φθαλικών εστέρων), σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Είναι η πρώτη μελέτη που συσχετίζει το άσθμα ενός παιδιού με την προγεννητική έκθεσή του σε αυτές τις κοινές χημικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως σε διάφορα προϊόντα ενός νοικοκυριού, όπως πλαστικές συσκευασίες, συνθετικά αρώματα, επιστρώσεις πατωμάτων, απωθητικά εντόμων, πλαστικές κουρτίνες μπανιερών κ.α., ακόμη και σε τιμόνια ή ταμπλό αυτοκινήτων. Οι ερευνητές των Σχολών Δημόσιας Υγείας των Πανεπιστημίων Κολούμπια και Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον καθηγητή επιστημών περιβαλλοντικής υγείας Ρόμπιν Γουάιατ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Environmental Health Perspectives", μελέτησαν 300 έγκυες γυναίκες και τα παιδιά τους. Τα επίπεδα τεσσάρων ύποπτων φθαλικών ενώσεων μετρήθηκαν μέσω χημικών μεταβολιτών στα ούρα. Τα δείγματα συλλέχθηκαν από τις μητέρες στη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, καθώς επίσης -μετά από χρόνια- από τα παιδιά τους σε ηλικία τριών, πέντε και επτά ετών. Οι ερευνητές συνέκριναν την πιθανότητα εμφάνισης άσθματος σε ένα παιδί ηλικίας πέντε έως 11 ετών, ανάλογα αν αυτό είχε γεννηθεί από μητέρα με χαμηλά ή υψηλά επίπεδα φθαλικών ενώσεων στον οργανισμό της κατά την εγκυμοσύνη της. Από τα 300 παιδιά, σχεδόν το ένα τρίτο (94) εμφάνισαν κάποια μορφή άσθματος, ενώ άλλα 60 είχαν δύσνποια και παρεμφερή συμπτώματα αλλά χωρίς διάγνωση άσθματος. Από τις τέσσερις ενώσεις που μελετήθηκαν, δύο βρέθηκαν «ένοχες» (butylbenzyl phthalate ή BBzP και di-n-butyl phthalate ή DnBP) και δύο «αθώες» (di-2-ethylhexyl phthalate και diethyl phathalate). Οι δύο πρώτες ενώσεις αυξάνουν κατά 72% και 78% αντίστοιχα τον κίνδυνο εκδήλωσης παιδικού άσθματος. «Όλοι, από τους γονείς έως τους δημόσιους παράγοντες, ανησυχούν για την απότομη αύξηση στον αριθμό των παιδιών που εκδηλώνουν άσθμα. Ο στόχος μας είναι να προσπαθήσουμε να φέρουμε στο φως τις αιτίες αυτής της επιδημίας, ώστε να μπορούμε να προστατεύσουμε καλύτερα τα μικρά παιδιά από αυτή την εξουθενωτική κατάσταση», δήλωσε ο Γουάιατ και πρόσθεσε ότι οι δύο συγκεκριμένες χημικές ουσίες θα πρέπει πλέον να προστεθούν στον κατάλογο των γνωστών παραγόντων κινδύνου. 'Αλλοι παράγοντες κινδύνου για άσθμα είναι το κάπνισμα (ενεργητικό και παθητικό), η ρύπανση του αέρα, η παχυσαρκία, το ιστορικό αλλεργιών κ.α. Τα τελευταία χρόνια, ορισμένες φθαλικές ενώσεις (μεταξύ των οποίων και οι δύο επίμαχες) έχουν απαγορευτεί στα παιγνίδια, όχι όμως σε άλλες χρήσεις. Επιπλέον, δεν αναφέρονται πάντα στις ετικέτες με τα συστατικά ενός προϊόντος. «Τα έμβρυα είναι υπερβολικά ευάλωτα κατά την εγκυμοσύνη. Αν και εναπόκειται στις μητέρες να κάνουν ό,τι μπορούν για να τα προστατεύσουν, στην πραγματικότητα είναι αβοήθητες στην περίπτωση των φθαλικών, όπως τα BBzP και DnBP, καθώς δεν μπορούν να τα αποφύγουν. Αν θέλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά, πρέπει να προστατεύουμε τις εγκύους γυναίκες», δήλωσε η βασική ερευνήτρια Ρέιτσελ Μίλερ, καθηγήτρια παιδιατρικής και περιβαλλοντικής υγείας στην Ιατρική Σχολή του Κολούμπια. Είναι αξιοσημείωτο ότι σε όλα -πλην ενός μόνο- τα δείγματα ούρων των εγκύων και των παιδιών που αναλύθηκαν, υπήρχαν και οι τέσσερις φθαλικές ενώσεις που εξετάστηκαν, σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονταν από οριακές έως μεγάλες. Είναι πάντως άγνωστο ποιά προϊόντα ήσαν αυτά που συνέβαλαν περισσότερο στην αύξηση του επιπέδου κάποιας φθαλικής ουσίας. Προς το παρόν, εξάλλου, οι επιστήμονες αγνοούν μέσω ποιού ακριβώς μηχανισμού οι φθαλικές ενώσεις αυξάνουν τον κίνδυνο άσθματος. Η πρόκληση φλεγμονής και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να παίζουν ρόλο εν προκειμένω. Προηγούμενες έρευνες των ίδιων επιστημόνων, το 2012 και 2013, είχαν δείξει ότι η προγεννητική έκθεση σε φθαλικές ενώσεις αυξάνει τον κίνδυνο για παιδικό έκζεμα, ενώ η έκθεση σε διφαινόλη Α (ΒΡΑ) στην αρχή της παιδικής ηλικίας αυξάνει επίσης τον κίνδυνο παιδικού άσθματος. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι θα λέγατε να φτιάξουμε μερικά τριαντάφυλλα; Βγείτε έξω, μαζέψτε μερικά φύλλα και αρχίζουμε... http://i.imgur.com/MHCoy0j.jpg http://i.imgur.com/6NRDRXx.jpg http://i.imgur.com/F5a4R2x.jpg http://i.imgur.com/K7OZONS.jpg http://i.imgur.com/uBJrQQP.jpg http://i.imgur.com/oT4NDGz.jpg http://i.imgur.com/qbXLz4o.jpg φωτογραφίες από craftstutorials.com

Μερικοί πιστεύουν ότι η μουσική εκπαίδευση πρέπει να ξεκινάει με το που γεννιέται το παιδί, ενώ άλλοι πιστεύουν πως δε πρέπει να φορτώνουμε τα παιδιά με υπερβολικά πολλές δραστηριότητες. Οπότε ποια είναι τελικά η κατάλληλη ηλικία; Οι θετικές επιδράσεις της πρώιμης μουσικής εκπαίδευσης στα παιδιά δε χωρούν πλέον αμφισβήτηση. Η μουσική εξισορροπεί με «μαγικό» τρόπο τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου σε μικρούς και μεγάλους. Έχει αποδειχθεί επιστημονικά πως η μουσική εκπαίδευση βοηθάει τα παιδιά να γίνουν πιο έξυπνα, πιο ισορροπημένα και πιο κοινωνικά. Το παιδί σας δε χρειάζεται απαραίτητα να γίνει δεξιοτέχνης μουσικός για να δρέψει αυτά τα οφέλη! Και μόνο το να λαμβάνει μαθήματα μουσικής είναι αρκετό. Η απάντησή στο ερώτημα πότε να στείλετε το παιδί σας σε μαθήματα μουσικής είναι: Να το στείλετε όταν το ζητήσει το ίδιο. Για να είναι σε θέση να αναπτύξει και να φανερώσει το παιδί σας το μουσικό του ταλέντο, θα πρέπει να ξέρετε πώς να δημιουργήσετε ένα μουσικό περιβάλλον, που να το βοηθάει στις «μουσικές του ανακαλύψεις». Αν δε γνωρίζετε πώς να το κάνετε αυτό, καλύτερα να συμβουλευτείτε κάποιους που γνωρίζουν. Οι εξειδικευμένοι επαγγελματίες του χώρου σαφώς και έχουν τόνους υλικού να μοιραστούν μαζί σας. Θα πρέπει βέβαια να γίνει κατανοητό πως παρότι το να στέλνετε το παιδί σας στο μάθημα μουσικής 1-2 φορές τη βδομάδα είναι υπέροχο, όμως δεν είναι αρκετό. Γιατί; Ας υποθέσουμε ότι το νεογέννητο σας ακούει ανθρώπινες ομιλίες 1-2 φορές τη βδομάδα από 30-45 λεπτά. Πιστεύετε πως είναι αρκετό για να αρχίσει να μιλάει; Το ίδιο ισχύει και για την κατανόηση της μουσικής! Συμπληρωματικά με τα μαθήματα, το παιδί σας θα πρέπει να ακούει μουσική καθημερινά και οι γονείς πρέπει να βοηθούν το παιδί να εμπλουτίσει την προσωπική του «βιβλιοθήκη» από μουσικά ερεθίσματα. Βοηθήστε το μουσικό ταλέντο του παιδιού σας να ανθίσει με το να νοιάζεστε γι’ αυτό και να πραγματοποιείτε τις επιθυμίες του. Σε περίπτωση όμως που το παιδί σας δεν είναι έτοιμο να παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής, μη το πιέζετε. Αφήστε το να το ζητήσει από μόνο του. Κι όταν το κάνει, ενεργήστε ταχύτατα! Δώστε του ότι χρειάζεται και ενθαρρύνετέ το. Ποια είναι συνήθως η ηλικία κατά την οποία τα παιδιά ελκύονται από τα μουσικά όργανα και θέλουν κι αυτά να μάθουν να παίζουν; Δε μπορεί κανείς να απαντήσει δίνοντας ένα συγκεκριμένο αριθμό, καθότι το ενδιαφέρον του κάθε παιδιού για τη μουσική εξαρτάται από το περιβάλλον που εσείς (μητέρα και πατέρας) του δημιουργείτε. Τελικά ανάγεται στον τρόπο που μεγαλώνετε το παιδί. Ένα όμως είναι βέβαιο: Όσο αυξάνονται οι μουσικές ικανότητες του παιδιού (που είναι στο χέρι σας να συμβεί), βελτιώνεται η ποιότητα της ζωής του και τα πηγαίνει και καλύτερα στο σχολείο. Μερικοί ίσως να ρωτήσετε: «Και τι γίνεται στην περίπτωση που αναγκαζόμαστε να καθυστερήσουμε τη μουσική εκπαίδευση του παιδιού μας, παρόλο που το ίδιο δείχνει έτοιμο για κάτι τέτοιο;» Η απάντηση είναι σαφής: «Αν δεν κόψετε το ώριμο φρούτο από το δένδρο όσο είναι ο καιρός του, απλά θα πέσει στο χώμα και θα χαθεί» el-odeio.gr

Είναι γνωστό ότι η καλή φυσική κατάσταση κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας συμβάλλει σημαντικά στη διατήρηση μιας φυσικής και ψυχικής ευεξίας στη μετέπειτα ζωή του ατόμου. Τώρα, ολοένα και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι ίσως να διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη νοητική λειτουργία και την ακαδημαϊκή επίδοση. Στο πλαίσιο της έρευνας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Paediatrics, οι επιστήμονες εξέτασαν την επίδραση διαφόρων παραγόντων που σχετίζονται με τη φυσική κατάσταση, στην ακαδημαϊκή επίδοση των συμμετεχόντων. Στους παράγοντες αυτούς συμπεριλαμβάνονταν η καρδιοαναπνευστική ικανότητα, η μυϊκή δύναμη και η κινητική ικανότητα. Συμμετέχοντες ήταν 2000 παιδιά και έφηβοι ισπανικής καταγωγής. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καρδιοαναπνευστική και η κινητική ικανότητα συνδέονταν ανεξάρτητα αλλά και συνδυαστικά με την ακαδημαϊκή επίδοση. Ωστόσο, ο συσχετισμός της ακαδημαϊκής επίδοσης με τη φυσική κατάσταση αποδείχτηκε ισχυρότερος όσον αφορά στην ταχύτητα, την ευκινησία και τον συντονισμό. Τα παιδιά και οι έφηβοι που ήταν λιγότερο ικανά ή επιδέξια στις δοκιμασίες για τη φυσική κατάσταση, είχαν και χαμηλότερους βαθμούς στο σχολείο. Η μυϊκή δύναμη δεν συσχετίστηκε με την ακαδημαϊκή επίδοση. cypriahealth.com

Ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς με μια ταινία μικρή που ξεχειλίζει ζωή, νιάτα, κέφι και δημιουργικότητα από το 13ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών. Κάλεσμα για ν’ αντικρίσουμε την “άλλη όψη”, προτροπή για να περάσουμε στην άλλη πλευρά του λόφου: τη φωτεινή κι αποκαλυπτική. Καλή, δημιουργική, ει δυνατόν ευφάνταστη σχολική χρονιά! Με δυνάμεις, κέφι κι ένα όνειρο χρωματιστό που μπορεί και ξεγλιστράει και ανασαίνει ανάμεσα από εξισώσεις, ανώμαλα ρήματα, τύπους, χρονολογίες, επιδόσεις και αναλυτικά προγράμματα… Σχετικά με την ταινία “Η άλλη όψη“: ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ: Ρόντσης Κυριάκος ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ: Λατίνης Ανδρέας – Δάσκαλος της τάξης, Μεντίζη Μαρία – Θεατρολόγος, Βούλτσιου Βασιλική – Διευθύντρια Σχολείου. ΠΑΙΔΙΑ: Ιωαννίδης Αλέξανδρος, Νικολακάκη Ηλιάνα, Καμπουρίδης Γιώργος, Σαρακατσάνης Γιάννης, Πάντσιος Γιάννης, Πάντσιος Δημήτρης, Χατζηαντωνίου Φωτεινή, Σαρέγκος Γιάννης, Νικηφόρος Χρήστος, Κουρτίδης Χρήστος, Φούρναρης Χρήστος, Τζίκα Ελένη, Παρζιάλη Μιχαέλα, Καρδάκου Κατερίνα, Κατσιόλας Χριστόδουλος, Κανέλη Μαγδαληνή, Τραμπούρα Βασιλική, Κόκκινος Γιάννης, Τόττας Νικήτας, Κίστα Ραφαήλ.

Αν, μάλιστα, ένα μωρό έχει γεννηθεί πρόωρα, ο εγκέφαλός του μεγαλώνει ακόμα πιο γρήγορα, αναφέρουν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο (UCSD) που πραγματοποίησαν τη μελέτη. Όπως εξηγούν στην επιθεώρηση «JAMA Neurology», έκαναν 211 φορές υπερταχείες μαγνητικές τομογραφίες στον εγκέφαλο 87 υγιών νεογέννητων, αρχίζοντας όταν τα μωρά ήταν μόλις 2 ημερών. Στόχος τους ήταν να δημιουργήσουν τον πρώτο άτλαντα της ανάπτυξης του εγκεφάλου αμέσως μετά τη γέννηση. Όπως διαπίστωσαν, τις πρώτες ημέρες της ζωής ο εγκέφαλος μεγαλώνει κατά 1% την ημέρα αλλά ο ρυθμός αυτός προοδευτικά μειώνεται και στο τέλος του πρώτου τριμήνου της ζωής είναι 0,4% την ημέρα. Συνολικά, κατά τις 90 πρώτες ημέρες της ζωής ο εγκέφαλος αυξάνει το μέγεθός του κατά 64% και από 341 κυβικά εκατοστά γίνεται 558 κυβικά εκατοστά. Με άλλα λόγια, ενώ ένα μωρό γεννιέται με εγκέφαλο μεγέθους ίσου με το ένα τρίτο που έχει ο εγκέφαλος ενός ενήλικα, μέχρι να γίνει 3 μηνών έχει εγκέφαλο μεγέθους ίσου με το 55% του εγκεφάλου ενός ενήλικα. Αυτά, όμως, αφορούν τα μωρά που γεννιούνται στην ώρα τους. Εκείνα που γεννιούνται λίγο πρόωρα (την 38η εβδομάδα της κυήσεως), έχουν κατά 5% μικρότερο εγκέφαλο, ο οποίος όμως αναπτύσσεται πιο γρήγορα απ’ ό,τι των τελειόμηνων βρεφών. Έτσι, στους 3 μήνες της ζωής υπολείπεται σε μέγεθος μόνο κατά 2% σε σύγκριση με τον εγκέφαλο των τελειόμηνων βρεφών. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ντόμινικ Χόλαντ, από το Τμήμα Νευροεπιστήμης του UCSD,λένε πως είναι γνωστό εδώ και αιώνες ότι οι πρώτες μέρες και μήνες της ζωής ενός ανθρώπου είναι οι πιο δυναμικές για την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Ο άτλαντά τους, όμως, είναι ο πρώτος στον οποίο απεικονίζονται οι ραγδαίες αλλαγές που του συμβαίνουν κατ’ αυτή την περίοδο της ζωής, ενώ αποκαλύπτει επίσης με ποιον ρυθμό αναπτύσσονται διάφορα μεμονωμένα τμήματα του εγκεφάλου. Το ταχύτερα αναπτυσσόμενο τμήμα του είναι η παρεγκεφαλίδα, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού και ρυθμίζει, μεταξύ πολλών άλλων, την κίνηση και την ισορροπία. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, το μέγεθός της υπερδιαπλασιάζεται κατά το πρώτο 3μηνο της ζωής, γεγονός που πιθανώς αντανακλά την πρώιμη ανάπτυξη του κινητικού ελέγχου στα μωρά. Αντιθέτως, ο ιππόκαμπος που παίζει ρόλο στη μνήμη, αναπτύσσεται με πολύ πιο αργό ρυθμό: το μέγεθός του αυξάνεται κατά μόλις 47% κατά το πρώτο 3μηνο της ζωής, γεγονός που αφενός υποδηλώνει ότι σε αυτό το στάδιο της ζωής δεν έχουμε ανάγκη τις αναμνήσεις, αφετέρου εξηγεί γιατί δεν θυμόμαστε τίποτα από την βρεφική μας ηλικία. Πηγή : Web Only

Πάντα δίνω αξία στα γράμματα που μου γράφουν τα παιδιά μου, ακόμα κι αν πρόκειται για δυο λέξεις πάνω σε μια χαρτοπετσέτα. Όμως το ποίημα που μου έγραψε η 9 ετών κόρη μου, με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας είχε ιδιαίτερη σημασία για εμένα. Από τον πρώτο κιόλας στίχο τα μάτια μου πλημμύρισαν δάκρυα: «Το σημαντικότερο που έχει η μαμά μου είναι ότι είναι πάντα εκεί για εμένα, ακόμα και όταν δημιουργώ προβλήματα». Βλέπετε... δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα. Την περίοδο που η ζωή μου βρισκόταν σε μία έξαλλη κατάσταση, ξεκίνησα να έχω μία συμπεριφορά, η οποία διέφερε πολύ από το πώς συνήθιζα να φέρομαι μέχρι τότε. Άρχισα να φωνάζω. Δεν γινόταν συχνά, αλλά ήταν πολύ έντονο –σαν ένα παραγεμισμένο μπαλόνι που ξαφνικά σκάει και κάνει όποιον είναι παρών να πανικοβάλλεται από τρόμο. Τι μου είχαν κάνει τα τότε τριών και έξι ετών παιδιά μου και είχα χάσει το μυαλό μου; Ήταν ότι μια ζωή αργούσαμε να φύγουμε από το σπίτι γιατί ήθελαν να κουβαλούν μαζί όλα τους τα παιχνίδια; Ήταν ότι άδειαζαν κάθε πρωί όλο το κουτί των δημητριακών μέσα στο μπολ με το γάλα (και στο πάτωμα); Ήταν ότι μου έσπασαν δύο φορές τα γυαλιά της μυωπίας μου (ενώ τους είχα πει να μην τα πειράζουν); Ήταν ότι αρνούνταν να κοιμηθούν, ιδιαίτερα τα βράδια που ήμουν πραγματικά εξαντλημένη; Ήταν ότι τσακώνονταν μεταξύ τους για γελοία πράγματα, όπως το ποιος θα βγει πρώτος από το αυτοκίνητο ή ποιος θα πάρει τη μεγαλύτερη μπάλα παγωτού; Ναι, ήταν τέτοια πράγματα. Μικρά, φυσιολογικά. Τυπική συμπεριφορά κάθε παιδιού στον κόσμο, η οποία όμως με έβγαζε από τα όρια μου, πέρα από κάθε έλεγχο. Δεν μου είναι εύκολο να τα γράφω αυτά, ούτε ήταν τότε μια εύκολη εποχή της ζωής μου, για να θέλω να την ξαναθυμάμαι –μισούσα τον εαυτό μου τις στιγμές εκείνες. Τι μου είχε συμβεί; Γιατί έπρεπε να ουρλιάζω σαν αγρίμι στα δύο πολύτιμα αγγελούδια μου, τα οποία αγαπούσα και αγαπάω περισσότερο και από την ίδια μου την ζωή; Επιτρέψτε μου να σας πω τι μου είχε συμβεί. Είχα περισπασμούς. Ήμουν διαρκώς σε ένα τηλέφωνο, είχα αμέτρητες δεσμεύσεις, λίστες με όσα έπρεπε να κάνω. Και το κυνήγι της τελειότητας με είχε στοιχειώσει. Το να φωνάζω στους ανθρώπους που αγαπούσα ήταν άμεσο αποτέλεσμα της απώλειας ελέγχου που ένιωθα στην ζωή μου. Αναπόφευκτα, έπρεπε κάπου να ξεσπάω. Και ξεσπούσα πίσω από κλειστές πόρτες, παρουσία των ανθρώπων που σήμαιναν για εμένα περισσότερα από τον καθένα. Μέχρι που κάποια μέρα... Η μεγάλη μου κόρη είχε ανέβει σε ένα σκαμπό και προσπαθούσε να πιάσει κάτι στο πάνω ντουλάπι της κουζίνας, όταν κατά λάθος έριξε μια ολόκληρη σακούλα με ρύζι στο πάτωμα. Καθώς οι εκατομμύρια μικροσκοπικοί κόκκοι έπεφταν στο πάτωμα σαν βροχή, τα μάτια του παιδιού πλημμύρισαν δάκρυα. Και τότε το είδα: Τον τρόμο στα μάτια της, καθώς προετοιμαζόταν για το ξέσπασμα της μητέρας της! «Με φοβάται», σκέφτηκα. Και αυτό που συνειδητοποίησα μου προκάλεσε πανικό. Η 6χρονη κόρη μου τρέμει την αντίδρασή μου σε ένα αθώο λάθος της. Με βαθιά θλίψη συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να είμαι αυτή η μαμά για τα παιδιά μου, ούτε ήθελα να ζήσω έτσι την υπόλοιπη ζωή μου. Λίγες εβδομάδες μετά το επεισόδιο αυτό άρχισα να αλλάζω τρόπο σκέψης και ζωής. Η στιγμή της επίπονης αυτής συνειδητοποίησης με είχε οδηγήσει στο να εγκαταλείψω τους περισπασμούς μου και να αφοσιωθώ σε όσα έχουν πραγματικά σημασία. Αυτό έγινε πριν δυόμιση χρόνια. Δυόμιση χρόνια σταδιακής απεξάρτησης από την υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών περισπασμών, δυόμιση χρόνια απελευθέρωσης από την ανεπίτευκτη επιταγή της τελειότητας, του να πρέπει να κάνω «τα πάντα». Καθώς άφηνα πίσω μου τους εσωτερικούς και εξωτερικούς περισπασμούς μου, το άγχος και το στρες άρχισαν να καταλαγιάζουν μέσα μου. Με πιο ελαφρύ φορτίο μπορούσα να αντιδρώ στα λάθη και τις αταξίες των παιδιών μου με πιο ήρεμο, συμπονετικό και λογικό τρόπο. Άρχισα να λέω πράγματα όπως «εντάξει, λίγο σιρόπι είναι. Μπορείς να το σκουπίσεις από τον πάγκο και ούτε γάτα, ούτε ζημιά!» (αντί να ξεφυσάω και να 'ξινίζω' την έκφρασή μου). Πρόσφερα την βοήθειά μου, κάθε φορά που τους έπεφταν φαγητά κάτω, για να τα καθαρίσουν (αντί να στέκομαι από πάνω τους και να τα κοιτάζω με ενόχληση και απογοήτευση). Βοηθούσα την κόρη μου να βρει το παιχνίδι που έψαχνε (αντί να την κατηγορώ για ανευθυνότητα). Και τις στιγμές που η εξάντληση και η αδιάκοπη γκρίνια άρχιζαν να με καταβάλουν, έμπαινα στο μπάνιο, έκλεινα την πόρτα, και άφηνα τον εαυτό μου να πάρει βαθιές ανάσες και να σκεφτεί ότι είναι απλά παιδιά. Και τα παιδιά κάνουν λάθη. Όπως κάνω και εγώ. Σταδιακά, ο φόβος που κατέκλυζε τα παιδιά μου κάθε φορά που έκαναν κάποιο λάθος εξαφανίστηκε. Και, ευτυχώς, έγινα καταφύγιο για αυτά στις δύσκολες στιγμές τους, όχι εχθρός από τον οποίον έπρεπε να τρέξουν να κρυφτούν. Δεν ξέρω αν θα έγραφα το παραπάνω, αν δεν μου είχε συμβεί το εξής περιστατικό την περασμένη Δευτέρα: Ήμουν στον υπολογιστή και τελείωνα το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου, όταν ξαφνικά ο υπολογιστής πάγωσε. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Τον έκλεισα τον άνοιξα ξανά και είχαν χαθεί τα πάντα! Έψαξα σε κάθε πιθανό δίσκο, να δω τι θα μπορούσα να ανακτήσω, αλλά είχαν σβηστεί όλα. Αναφέρομαι σε πολλές ώρες δουλειάς! Όταν συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να τα γράψω όλα ξανά από την αρχή, ήθελα να κλάψω! Αλλά ακόμα πιο πολύ, ήθελα να ξεσπάσω! Αλλά δεν μπορούσα. Γιατί είχε έρθει η ώρα να πάρω τα παιδιά από το σχολείο και μετά να τα πάω στο κολυμβητήριο. Με μεγάλη δυσκολία, έκλεισα το λάπτοπ και θύμισα στον εαυτό μου ότι υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στην ζωή από το να ξαναγράψω μερικές σελίδες. Έπειτα, αποφάσισα πως την συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορούσα να κάνω τίποτα παραπάνω. Όταν τα παιδιά μπήκαν στο αυτοκίνητο, κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά και με ρώτησαν. Τους είπα ότι έχασα 3 μέρες δουλειάς, εξαιτίας του υπολογιστή. Το αυτοκίνητο ήταν το τελευταίο μέρος που ήθελα να βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή. Ήθελα να γυρίσω στο σπίτι, να ασχοληθώ με το πρόβλημά μου. Αντίθετα, τους είπα ήρεμα ότι δεν ένιωθα πολύ καλά για να το συζητήσω εκείνη την στιγμή. Ότι ένιωθα πολύ θυμωμένη και ήθελα λίγο χρόνο για να ηρεμήσω. «Λυπόμαστε μαμά», μου είπε μόνο η μεγάλη μου κόρη. Και για την υπόλοιπη διαδρομή, σαν να ένιωσαν τι ακριβώς χρειαζόμουν, δεν έβγαλαν κουβέντα. Η μέρα πέρασε, ήρθε το βράδυ. Έβαλα τα παιδιά στο κρεβάτι. Πήγα να καληνυχτίσω τη μικρή μου κόρη και με ρώτησε τι θα κάνω με την δουλειά που έχασα. Τότε άρχισα να κλαίω. Όχι τόσο για την δουλειά που έχασα, όσο επειδή δεν είχα ξεσπάσει όλη την ημέρα. Η κόρη μου άπλωσε το χέρι της και μου χάιδεψε το κεφάλι. Μου είπε «οι υπολογιστές είναι μεγάλο πρόβλημα» και «θα ζητήσουμε αύριο από τον μάστορα να το φτιάξει» και «μαμά, ξέρω ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Είσαι η καλύτερη συγγραφέας. Θα σε βοηθήσω όπως μπορώ.» Αν είχα παραμείνει μια μαμά που όλο φωνάζει, η κόρη μου δεν θα είχε γίνει τόσο συμπονετική. Γιατί οι φωνές κόβουν κάθε δίαυλο επικοινωνίας. Αναγκάζουν τους ανθρώπους να χωρίσουν, από το να έρθουν πιο κοντά. Όπως έγραψε και η κόρη μου στο ποίημά της, το σημαντικό είναι ότι δεν είναι ποτέ αργά για να σταματήσει κανείς να φωνάζει. Το σημαντικό είναι ότι τα παιδιά συγχωρούν, ειδικά όταν βλέπουν κάποιον που αγαπούν να προσπαθεί να αλλάξει. Το σημαντικό είναι ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να θυμώνεις επειδή το σπίτι λερώθηκε ή δεν είναι τακτοποιημένο. Το σημαντικό είναι ότι ό,τι κι αν έγινε χθες, σήμερα είναι μια νέα μέρα. Σήμερα μπορούμε να επιλέξουμε να απαντήσουμε με ηρεμία. Και μιλώντας στα παιδιά ήρεμα τα μαθαίνουμε ότι έτσι χτίζουμε γέφυρες. Τις γέφυρες που μας κουβαλούν στις δύσκολες στιγμές μας. yahoo.com

Μια επιλογή εικόνων , που μας δίνουν πληροφορίες για τις ζωές των μαθητών ανά τον κόσμο. Παιδιά της Παλαιστίνης σχολείο στέκονται στην αυλή του σχολείου τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου Leon, 9 ετών στο δρόμο για το σχολείο του στο Moudon, δυτική Ελβετία στις 20 Ιουνίου Maia, 5 ετών, δέχεται την αγκαλιά της νταντάς της στο δρόμο για το σχολείο έξω από το σπίτι της στο Χονγκ Κονγκ στις 18 Ιουνίου ο 12χρονος Kelvin Leadismo, με τη σχολική του να κρέμεται στον ώμο του, βοηθά βόσκει το μοσχάρι στο Kisima έναν δήμο της Βορείου Κένυας κομητεία του Samburu πριν το σφάξουν για τα δίδακτρα - 17 Ιουλίου η Μαργαρίτα από τη Γουατεμάλα φιλάει την 6χρονη κόρη της Samayoa πριν να πάει στο σχολείο – 8 Ιουλίου ο εξάχρονος μαθητής δημοτικού Seishi Nishida © σηκώνει το χέρι του, μαζί με τους συμμαθητές στο σχολείο του στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου. Κολομβία, στις 21 Ιουνίου Silvia Alvarado, 10 ετών, ετοιμάζεται να πάει στο σχολείο – Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου. η 9χρονη νοτιοκορεάτισα μαθήτρια Lim Jee-Woo πηγαίνει στο σχολείο Goyang, βόρεια της Σεούλ στις 14 Ιουνίου. Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου. ο 6χρονος μαθητευόμενος μοναχός Tandi Dorji © καθώς περπατά το πρωινό σε ένα μοναστήρι στην Thimpu, την πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μπουτάν στις 3 Ιουνίου. Leobardo Medina, 8, πηγαίνει στο σχολείο στο Καράκας, στις 20 Ιουνίου. Ένα αγόρι της Βοσνίας, ο Aldemar Alikavazovic, 12 ετών, περπατά στη γειτονιά του, σε ένα δυτικό προάστιο του Σεράγεβο στο δρόμο για το σχολείο στις 27 Ιουνίου. ο Geral Sequeira πριν πάει στο σχολείο, στη γειτονιά La Carpio, στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 22 Αυγούστου. Wei Hanqi, 9, ετοιμάζει την τσάντα του, για να πάει στο σχολείο του στο Πεκίνο στις 19 Ιουνίου. Αίγυπτος Βρετανικό Διεθνές σχολείο στο Κάιρο στις 12 Ιουνίου. Ένα παιδί περπατά στο σχολείο στις 11 Ιουνίου στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha στο Ανατολικό Ακρωτήριο όπου μεγάλωσε ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Νέλσον Μαντέλα . στο δρόμο για το σχολείο στην Πράγα στις 18 Ιουνίου. Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου μάθημα στην τάξη , στις 10 Ιουνίου στο γαλλο-αραβικό σχολείο Diagnel, 14 χιλιόμετρα νότια της Kaolack, κεντρική Σενεγάλη. Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου. δημοτικό σχολείο στην Kisima δήμος Βορείου Κένιας κομητεία του Samburu. στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 21 Ιουνίου σχολείο στην πόλη της Γουατεμάλα στις 8 Ιουλίου. ο 6χρονος Frances McMillan ® μελετά με τους συμμαθητές του στο σχολείο στο προάστιο Coogee του Σίδνεϊ στις 17 Ιουνίου. ο 12χρονος Kelvin Leadismo, κάνει την εργασία του κοντά στη φωτιά με τα αδέλφια του στην Kisima της Κένιας η 10χρονη Yibanathi Matikinca, κάνει την εργασία της στις 14 Ιουνίου στο σπίτι της στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha, στο Ανατολικό Ακρωτήριο, Νότια Αφρική. ο Ουγγαρέζος Csongor μαθητής χρησιμοποιεί το τραμ για να πάει στο σχολείο στη Βουδαπέστη στις 15 Ιουνίου. Τα παιδιά κάθονται στην τάξη τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου. ο 7χρονος Thai Chamaya Pamutito γυρνά από το σχολείο μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα της στην Μπανγκόκ στις 6 Ιουνίου η Watson κάνει την εργασία της στην τραπεζαρία της στο Centreville του Μέριλαντ, μετά το μάθημα στο Δημοτικό Centreville στις 30 Απριλίου. σ ένα από τα ιδιωτικά σχολεία της Νιγηρίας 6χρονος Ιάπωνας Seishi Nishida για το σχολείο στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου. Πηγή: boston.com

Όπως μας υπενθυμίζουν και επιβεβαιώνουν οι έρευνες, έχουμε πολλά να πάρουμε από τη φύση, ειδικότερα τα παιδιά. Σύμφωνα με τις έρευνες, τα παιδιά που περνούν χρόνο έξω στη φύση είναι: Πιο χαρούμενα: Ο ήλιος, ο καθαρός αέρας και η δραστηριότητες στη φύση ενθαρρύνουν τη θετική διάθεση και μειώνουν τις πιθανότητες για κατάθλιψη. Πιο ήρεμα: Ο καθαρός αέρας καταπραΰνει τις αισθήσεις όλων των παιδιών. Ειδικά τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ επωφελούνται ιδιαίτερα από την ηρεμία και τη γαλήνη που προσφέρει η φύση. Πιο υγιή: Πολλά παιδιά που δεν παίζουν αρκετά έξω στη φύση, έχουν μειωμένη Βιταμίνη D, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα υγείας. Επίσης, ο αέρας σε κλειστούς χώρους συνήθως δεν είναι υγιής, σε αντίθεση με τον αέρα σε εξωτερικούς χώρους που είναι γεμάτος οξυγόνο. Πιο δημιουργικά: Το παιχνίδι έξω στη φύση είναι λιγότερο δομημένο σε σχέση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που παίζουν τα παιδιά στο σπίτι. Έτσι τα παιδιά παίζοντας ενεργητικά έξω στη φύση χρησιμοποιούν ελεύθερα τη φαντασία τους αλλά ασκούν και το σώμα τους. Λιγότερο αγχωμένα: Οι ήχοι, οι μυρωδιές και οι εικόνες που προσφέρει η φύση μειώνουν το άγχος και το στρες. Καλύτεροι μαθητές: Οι έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που παίζουν έξω στη φύση έχουν συνήθως μεγαλύτερο εύρος συγκέντρωσης, αντέχουν περισσότερο την απογοήτευση καθώς γίνονται πιο δυνατά συναισθηματικά, και τα πάνε καλύτερα στο σχολείο. Μικρότερη πιθανότητα να γίνουν υπέρβαρα: Οι παιδίατροι προτείνουν τουλάχιστον μια ώρα την ημέρα παιχνίδι έξω στη φύση. Αυτό μπορεί να τα προστατεύσει από την παχυσαρκία και τον διαβήτη. Πολλά παιδιά μεγαλώνουν στην πόλη, πιθανόν σε διαμέρισμα. Ίσως να μην έχετε αυλή στο σπίτι σας, ή να μην αφήνετε τα παιδιά να παίξουν ελεύθερα έξω στη γειτονιά λόγω των κινδύνων που παραμονεύουν. Επίσης, ίσως να είναι δύσκολο να πείσετε τα παιδιά σας να αφήσουν την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια για να παίξουν έξω στη φύση. Γονείς μην πτοείστε! Εάν εσείς το κάνετε προτεραιότητα να περνάτε χρόνο έξω στη φύση τότε θα μάθουν και τα παιδιά σας να το απολαμβάνουν! Είναι υποχρέωση μας να ερεθίσουμε το ενδιαφέρον των παιδιών μας για το φυσικό περιβάλλον. Άλλωστε δεν υπάρχει κοντινότερο πράγμα στον άνθρωπο από τη φύση. Τα οφέλη της φύσης δεν αφορούν μόνο τα παιδιά, αλλά ολόκληρη την οικογένεια. Nα έχετε υπόψη αυτούς τους κανόνες: 1) Κλείστε όλα τα κινητά τηλέφωνα και αφιερώστε χρόνο στην οικογένεια και τα παιδιά σας. Αυτή είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να περάσετε ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια σας. Όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν. 2) Εάν επιλέξετε να ασχοληθείτε με κάποιο άθλημα, μειώστε τον ανταγωνισμό και ενθαρρύνετε περισσότερο τη διασκέδαση. 3) Ξεχάστε τις φράσεις «Θα λερώσεις τα ρούχα σου» και «Μην τρέχεις θα κτυπήσεις». Πάρτε μαζί σας μια αλλαξιά ρούχα και ένα μικρό φαρμακείο. Μην είστε υπερπροστατευτικοί. Συμβουλές και ιδέες για να περνάτε χρόνο έξω στη φύση - Δημιουργείστε ένα χώρο έξω στην αυλή που να αρέσει στο παιδί σας. Μπορείτε να βάλετε μια κούνια, μια τσουλήθρα, ένα δοχείο με άμμο, να καλλιεργήσετε τον κήπο σας, και γενικά να δημιουργήσετε ένα ευχάριστο και ενδιαφέρον χώρο για το παιδί σας, όπου θα μπορεί να παίξει και να εξερευνήσει. - Εάν δεν μπορείτε να έχετε κάτι μόνιμο όπως τα πιο πάνω και δεν έχετε αυλή, τότε μπορείτε απλά να παίξετε μαζί με μια μπάλα, να δημιουργήσετε ένα πρόχειρο σπιτάκι βάζοντας ένα σεντόνι ή τραπεζομάντηλο πάνω από ένα τραπέζι, ή να γεμίσετε ένα κουβά νερό για να παίξετε χρησιμοποιώντας ποτήρια και χωνιά. - Αφιερώστε χρόνο στην οικογένεια σας απλά περπατώντας έξω σε ένα όμορφο μέρος. Το Σαββατοκύριακο προσφέρεται για μια εκδρομή έξω από την πόλη για παιχνίδι και φαγητό. - Μαζέψτε μαζί με το παιδί σας κοχύλια, πέτρες ή βότσαλα από μια παραλία. Μετά μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για να κάνετε ένα κολλάζ, να ζωγραφίσετε πάνω τους με μπογιές ή και να διακοσμήσετε το σπίτι. - Εάν έχετε συγγενείς ή φίλους στο χωριό, κάντε τους μια επίσκεψη και δώστε την ευκαιρία στα παιδιά σας να έρθουν σε επαφή με τη ζωή του χωριού, το περιβόλι του παππού ή του θείου, τα ζώα που εκτρέφουν κ.α. - Σε μια από τις βόλτες που θα κάνετε δώστε στο παιδί σας τη φωτογραφική μηχανή και αφήστε το να φωτογραφήσει οτιδήποτε είναι ενδιαφέρον. Αυτές τις φωτογραφίες μπορείτε να τις τυπώσετε και το παιδί σας θα μπορεί να τις δείχνει στους φίλους του. - Ξαπλώστε κάτω από ένα δέντρο και ακούστε τους διάφορους ήχους της φύσης. Μπορείτε να το κάνετε σαν παιχνίδι, ονομάζοντας τον κάθε ήχο που ακούτε. Ίσως να μην ακούμε όλοι τα ίδια πράγματα! Αυτό αναπτύσσει και την ικανότητα του παιδιού σας για ακρόαση. - Πηγαίνετε περίπατο στη φύση, σε ένα πάρκο, δάσος ή κήπο, και πάρτε μαζί σας έναν μεγεθυντικό φακό. Με αυτό το παιδί σας μπορεί να δει από κοντά διάφορα λουλούδια, έντομα, φωλιές μυρμηγκιών κλπ. Το παιδί σας θα αισθάνεται ένας μικρός εξερευνητής. - Κάντε ένα περίπατο με τα ποδήλατά σας! Αυτή είναι μια πολύ διασκεδαστική δραστηριότητα για όλη την οικογένεια. Τα ποδήλατα δεν είναι μόνο για μικρά παιδιά αλλά και για μεγάλα! - Πάρτε μια κουβέρτα, φτιάξτε σάντουιτς και σνακ, πάρτε μια μπάλα μαζί σας ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι αρέσει στο παιδί σας και κάντε πικνίκ σε ένα πάρκο ή δάσος. Ίσως εμείς να μην έχουμε βάλει το πικνίκ στην κουλτούρα μας, όμως σε πολλές χώρες είναι ένας καλός τρόπος για να απολαύσει η οικογένεια τον ήλιο και τη φύση, κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο την καθαρά Δευτέρα αλλά πολλές μέρες του χρόνου! Μην κλείνετε τα παιδιά σας στο σπίτι! Η φύση και οι δραστηριότητες έξω στην αυλή και το πάρκο μπορούν να διδάξουν πράγματα στα παιδιά που δεν τα συναντάμε στα βιβλία, την τηλεόραση ή τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Τα παιδιά σας θα αγαπήσουν σίγουρα τη φύση εάν περνάνε καλά. Διασκεδάστε μαζί τους κάνοντας πράγματα έξω από τους τέσσερεις τοίχους του σπιτιού σας. Δεν κοστίζει τίποτα όμως προσφέρει πολλά στο παιδί και σ’ εσάς! paidiatros.com

Πολλές φορές έρχονται σε δύσκολη θέση, όταν το παιδί θέλει παπούτσια γιατί δεν ξέρουν ποιο είναι το σωστό νούμερο για αυτά καθώς και αν πρέπει να είναι μαλακά ή σκληρά. Διαβάστε στο επιστημονικό άρθρο του iatropedia.gr, που ακολουθεί ποιες οδηγίες δίνει ο ειδικός επιστήμονας προκειμένου οι γονείς να επιλέγουν σωστά τα παπούτσια των παιδιών τους. Τα πόδια των παιδιών Μέχρι το παιδί να αρχίσει να περπατά, δεν χρειάζεται να φορά παπούτσια. Τα παπούτσια μάλιστα, σε αυτήν την περίπτωση βλάπτουν παρά ωφελούν το παιδί, καθώς εμποδίζουν την ελευθερία του κατά το μπουσούλημα. Παπούτσια θα πρέπει να αγοραστούν στο παιδί όταν αρχίσει να κάνει τις πρώτες προσπάθειές του για βάδιση, επιλέγοντας ένα ζευγάρι που καλύπτει τον αστράγαλο, ώστε να υποστηρίζονται τα αδύνατα πόδια και τα μαλακά του κόκαλα. Οι γονείς δεν χρειάζεται να ανησυχούν για σπασίματα ή δυσμορφίες των νυχιών του νηπίου. Τα νηπιακά νύχια είναι διαρκώς διαμορφούμενα και τόσο μαλακά, που τις περισσότερες φορές δεν χρειάζονται ούτε κόψιμο, αφού σπάνε μόνα τους, κατά τρόπο απόλυτα φυσικό, με το μπουσούλημα. Μέχρι την ηλικία των 6 ετών, δεν χρειάζεται επίσης να ανησυχούμε για ορθοπεδικά προβλήματα, αφού με την επιλογή του σωστού παπουτσιού, τα όποια προβλήματα στις περισσότερες περιπτώσεις διορθώνονται από μόνα τους, όσο το παιδί αναπτύσσεται. Κατά την επιλογή του παπουτσιού θα πρέπει να προσέχουμε η σόλα να μην είναι πολύ μαλακή, ώστε το πόδι να συναντά φυσιολογική αντίσταση και να μην παραμορφώνονται οι μαλακές ακόμη αρθρώσεις του μεταταρσίου. Προκειμένου να αποφεύγεται η συνήθης σ’ αυτή την ηλικία τάση για χιασμό των ποδιών (πλησίασμα των γονάτων και απομάκρυνση των άκρων ποδών), το εσωτερικό πέλμα του παπουτσιού θα πρέπει να είναι σωστά εξογκωμένο στην καμάρα και όχι επίπεδο. Επιλέγοντας παιδικά παπούτσια Όταν αγοράζουμε παπούτσια, προσέχουμε το περιθώριο μπροστά από τα δάκτυλα να είναι τουλάχιστον 15 χιλιοστά. Τα υλικά των παπουτσιών, με εξαίρεση τα αθλητικά, που είναι πάντοτε συνθετικά, πρέπει να είναι φυσικά, δηλαδή δέρμα ή ύφασμα. Το δέρμα είναι καλύτερο γιατί προσαρμόζεται στο σχήμα του ποδιού και δεν το καταπονεί. Τα παπούτσια θα πρέπει να έχουν τη σωστή φόρμα, να είναι ανατομικά και να διαθέτουν σταθερή σόλα. Οι κάλτσες πρέπει να είναι βαμβακερές ή μάλλινες και όχι συνθετικές, να αλλάζονται καθημερινά, αν όχι συχνότερα, και να πλένονται τουλάχιστον στους 60 βαθμούς. Στα μεγαλύτερα παιδιά, στην εφηβεία, γίνεται έντονο το πρόβλημα της επιλογής παπουτσιών. Τα κορίτσια προτιμούν τα τακούνια, ενώ τα αγόρια συνήθως επιμένουν να φορούν σχεδόν αποκλειστικά αθλητικά. Η υπεριδρωσία, σε συνδυασμό με τα συνθετικά υλικά των αθλητικών παπουτσιών, δημιουργούν μικρόβια και μύκητες, που προκαλούν έντονη δυσοσμία και θεραπεύονται δύσκολα. Τα αθλητικά παπούτσια επιβάλλεται να πλένονται τακτικά στο πλυντήριο, επίσης στους 60 βαθμούς. Αν το παιδί επιμένει να χρησιμοποιεί συνεχώς αθλητικά παπούτσια, θα πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο ζευγάρια, ώστε να μη φορά τα ίδια κάθε μέρα. Δεν είναι σωστό τα παπούτσια να δανείζονται, ούτε να «περνούν» από το μεγάλο αδελφάκι στο μικρότερο. Τα παλιά παπούτσια έχουν πάρει το σχήμα του πρώτου ποδιού και σίγουρα θα ταλαιπωρήσουν το δεύτερο. Του Μάνου Αρβανιτάκη Ποδιάτρου

Μετά τη γέννηση ενός παιδιού οι ευτυχείς γονείς αφιερώνουν όλη τους την προσοχή στο μικρό πλασματάκι που μπήκε στη ζωή τους. Αρχίζουν να τους απασχολούν ζητήματα όπως το αν τρώει και κοιμάται καλά, τι όνομα θα του δώσουν κ.ά. Το σεξ φαίνεται πως είναι το τελευταίο πράγμα που υπάρχει στο μυαλό των ζευγαριών μετά την απόκτηση ενός παιδιού, με έναν στους τέσσερις νέους γονείς να… εγκαταλείπουν το «άθλημα» για πάντα! Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, την οποία επικαλείται η βρετανική εφημερίδα Daily Mail, οι νέοι γονείς αποκάλυψαν ότι το σεξ έγινε κάτι σαν «ο ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο». Ένας στους πέντε άντρες παραδέχεται ότι δυσκολεύεται ακόμη και να σκεφτεί την ιδέα να κάνει σεξ με τη σύντροφό του, μετά τη γέννηση ενός παιδιού. Οι γυναίκες, από την πλευρά τους, είναι πιο ανήσυχες γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, με το ποσοστό σε αυτές να ανέρχεται σε 44%. Ο πόνος κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής απασχολεί το 38% των γυναικών και πάνω από το ένα τρίτο αυτών ανησυχούν ότι δε θα απολαμβάνουν το σεξ το ίδιο, όπως στο παρελθόν. Άλλωστε, μετά τη γέννηση ενός παιδιού οι γυναίκες ανησυχούν περισσότερο για το πώς και πότε θα καταφέρουν να κοιμηθούν λιγάκι παραπάνω, πώς θα φροντίσουν καλύτερα το μωρό τους και πώς θα καταφέρουν να νιώσουν ξανά αυτοπεποίθηση σε σχέση με το σώμα τους, αναφέρει η έκθεση της Kegel8. «Το σεξ για πρώτη φορά μετά την απόκτηση ενός μωρού είναι ένα δύσκολο θέμα συζήτησης για πολλά ζευγάρια» είπε, σχολιάζοντας την έρευνα η Jane Wake, ειδική σε θέματα fitness πριν και μετά την εγκυμοσύνη. «Οι μπαμπάδες δε θέλουν να πιέσουν τις συντρόφους τους και οι νέες μαμάδες ίσως να μην νιώθουν ακόμη έτοιμες» συνέχισε και κατέληξε: «Είναι πολύ σημαντικό τα ζευγάρια να επικοινωνούν καλά και να είναι ανοιχτοί ως προς τις ανάγκες, τις ανησυχίες και τα άγχη τους». newsbeast.gr