Σπίτι με τον μπέμπη μας!

Ακόλουθοι

Δημοσίευση 2 Μαίου, 200916 yr

Κορίτσια γεια σας. Στις 27 Απριλίου έφερα στον κόσμο τον μπεμπάκο μου. Το ωραίο είναι ότι στις 26 έχω εγώ τα γενέθλια μου. Λοιπόν στις 6 το πρωί πήγαμε στο Ιασώ. Μπήκα κατευθείαν μέσα (πράγμα που μας ήρθε κάπως απότομο, ούτε να χαιρετηθούμε δεν προλάβαμε καλά, καλά.) Μου έκαναν κλύσμα και ξύρισμα, που δεν τα κατάλαβα καν. Μετά περίμενα για αρκετή ώρα σε ένα δωματιάκι με μουσικούλα μόνη μου. Μετά με έβαλαν για κάποια ώρα στον καρδιοτοκογράφο , όπου μπήκε μέσα και ο άντρας μου και μου έκανε παρέα. 8.10 μπήκα στο χειρουργείο για την καισαρική. Έτρεμα σαν το ψάρι από τον φόβο μου και ο αναισθησιολόγος μου έκανε πλάκα, ότι θα λένε πως κάνει σεισμό στο Μαρούσι. Στην διάρκεια της επέμβασης μου χάιδευε το χέρι και το μάγουλο. Πολύ καλός! Μετά μου έκανε την επισκληρίδιο (καθιστή πάνω στο κρεβάτι.) δεν πόνεσε σχεδόν καθόλου. Μετά αισθάνθηκα μια ευχάριστη ζέστη στα πόδια και σταμάτησα να τρέμω. Δεν αισθανόμουν τίποτα εκτός από κάποια πίεση στο σώμα μου.9.55 γεννήθηκε η αγαπούλα μου, 1860 βάρος και 50 εκατοστά ύψος. Μου τον έβαλαν πάνω μου και αφού του έδωσα ένα φιλάκι τον καθάριζαν δίπλα μου και τον έβλεπα. Γέλαγα και έτρεχαν και δάκρυα κορίτσια. Μετά μας έβαλαν τα βραχιολάκια μας και τον πήραν να τον δείξουν στον μπαμπά του. Μετά δυστυχώς ήρθαν τα δυσάρεστα. Μας είπαν ότι ο μπέμπης είχε λίγο υγρό στον πνεύμονα και έπρεπε να μπει θερμοκοιτίδα. Ο άντρας μου κόντεψε να πεθάνει από την στενοχώρια του. Τελικά έμεινε μια μέρα στην θερμοκοιτίδα και μία μέρα στην παρακολούθηση. Ήταν φρίκη, στα άλλα κορίτσια στο δωμάτιο έφερναν τα μωράκια και εγώ καθόμουν. Η γιατρός μου βέβαια μου είπε ότι δεν ήταν τίποτα, αλλά στενοχωριόμουν πολύ. Την άλλη μέρα που κατάφερα να σηκωθώ με πήγαν με καροτσάκι να τον δω. Του χάιδευα την θερμοκοιτίδα και μου έφευγαν δάκρυα. Την Τρίτη μέρα που τον πήγαν στην παρακολούθηση, τον πήρα αγκαλίτσα και ο μπαμπάς του τον τάισε για πρώτη φορά. Την τέταρτη μέρα το απόγευμα μου τον έφεραν επιτέλους στο δωμάτιο και την πέμπτη μέρα το μεσημεράκι πήγαμε όλοι μαζί στο σπιτάκι μας. Έτσι η μικρή μας περιπέτεια πήρε τέλος. Τώρα είμαστε εδώ και προσπαθούμε να προσαρμοστούμε στην νέα μας ζωή. Έμεινα πάρα πολύ ευχαριστημένη με το προσωπικό του Ιασώ. Ήταν όλοι ευγενέστατοι, από τις τραπεζοκόμους και τις καθαρίστριες, μέχρι τις νοσηλεύτριες και τις μαίες που βοήθησαν πάρα πολύ με οτιδήποτε χρειαζόμουν, άμεσα με χαμόγελο και ωραίο τρόπο. Αυτά. Σόρρυ για το τεράστιο ποστ. Κάθε ευτυχία σε όλες σας εύχομαι.

:kiss:

Σύνδεση

Συμμετοχή στη συζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)