Καλησπέρα σας.

Ήθελα να μοιραστώ κάτι που με βαραίνει πολύ το τελευταίο διάστημα και να ζητήσω την γνώμη και άλλων γυναικών/μαμάδων.

Η σύντροφός μου και εγώ περιμένουμε το πρώτο μας παιδί. Πριν από λίγες μέρες όμως έμαθε κάτι που την στενοχώρησε πολύ και έχω τύψεις που δεν της το είχα πει εγώ νωρίτερα ώστε να είναι προετοιμασμένη αλλά και για τον τρόπο που το έμαθε.

Το πρόβλημα είναι το εξής.

Πριν από δέκα χρόνια ένα συγγενικό μου ζευγάρι που αντιμετώπιζε πρόβλημα γονιμότητας (του άνδρα συγγενή μου) μου ζήτησε αν ήθελα να τους βοηθήσω ως δότης σπέρματος για να αποκτήσουν παιδί (ήθελαν το παιδί να ανήκει στην βιολογική οικογένεια). Τελικά το έκανα και προέκυψε ένα όμορφο κοριτσάκι (κανένας πέρα από τους γονείς και την αδερφή της μητέρας του κοριτσιού δεν γνωρίζει για τη δωρεά).

Όταν γνώρισα τη σύντροφό μου δεν της είπα ποτέ για το περιστατικό, ίσως ήταν λάθος μου. Όπως και να 'χει πριν λίγο διάστημα η αδερφή της γυναίκας του ζευγαριού έτυχε να μιλήσει με την σύντροφό μου και της αποκάλυψε την ιστορία. Δεν ξέρω γιατί το έκανε, όλοι είχαμε συμφωνήσει να μην μαθευτεί ποτέ. Όταν μίλησα μαζί της, μου ζήτησε συγνώμη και είπε ότι της ξέφυγε και άλλες δικαιολογίες. Εν πα΄ση περιπτώσει η σύντροφός μου θύμωσε πολύ. Μου είπε ότι έπρεπε να της το είχα πει. Ότι δεν θέλει το παιδί μας να έχει άλλο αδερφάκι από άλλη μαμά και ότι τώρα αισθάνεται σαν να με ...μοιράζεται με κάποιον τρόπο με άλλη γυναίκα.

Της εξήγησα πως δεν έχω καμία υποχρέωση σε εκείνο το παιδάκι και πως οι γονείς του είναι το ζευγάρι που το μεγαλώνει. Το ζευγάρι επικοινώνησε μαζί μας για να μας ζητήσει συγνώμη για όλο αυτό (αν και δεν τους θεωρώ υπεύθυνους τους συγκεκριμένους) και της είπαν κι εκείνοι να μην ανησυχεί και πως δεν χρειάζεται να κάνει τέτοιες σκέψεις. Δεν περίμενα ότι θα αντιδρούσε τόσο άσχημα γιατί είναι αρκετά προοδευτικών αντιλήψεων γυναίκα. Όπως και να 'χει από τότε είναι πολύ λυπημένη και η σχέση μας έχει ψυχρανθεί. Εγώ συνεχίζω να την αγαπώ και της επαναλαμβάνω ότι η οικογένειά μου είναι εκείνη και το παιδί που θα γεννήσει αλλά δεν φαίνεται να μπορεί να το αποδεχτεί. Της πρότεινα να επισκεφτούμε και κάποιον ψυχολόγο αν το θέλει αλλά δεν δέχεται. Φοβάμαι μην προκληθεί και κακό στο παιδί μας εξ αιτίας αυτής της κακής διάθεσης.

Δεν περίμενα ότι αυτή η πράξη μου θα δημιουργούσε τέτοιο πρόβλημα. Θεωρούσα ότι βοηθούσα ένα ζευγάρι να επεκτείνει την αγάπη του με ένα παιδί και τίποτα άλλο. Το λάθος μου πιστεύω ήταν που δεν της το είπα νωρίτερα. Ίσως επειδή πίστευα ότι δεν χρειάζεται να το γνωρίζει κάποιος άλλος ή επειδή φοβόμουν μια τέτοια αντίδραση που θα με έκανε να την έχανα. Λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα.

Πιστεύετε ότι μπορούν να διορθωθούν τα πράγματα κάποια στιγμή; Μπορώ να κάνω κάτι;

Σας ευχαριστώ που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε το θέμα μου.

Καλησπέρα και με το καλό το μωρακι σας! Νομίζω ότι η σύντροφος σου το έχει κάνει τεράστιο στο μυαλό της. Το να δώσεις κάποια κύτταρα σου δεν σε κάνουν ούτε πατέρα ούτε τίποτα. Δηλαδή εσύ δεν έχεις κανένα απολύτως δικαίωμα σε αυτό το παιδί όπως και καμιά ευθύνη. Οπότε είναι πολύ απλό πραγμα. Ούτε θεωρώ πως θα έπρεπε να της το έχεις πει, αφού δεν είναι κάτι που επηρεάζει την οικογένεια σας, έγινε πριν την γνωρίσεις και είναι κάτι που δεν αφορά μόνο εσένα, αλλά και την άλλη οικογένεια με το παιδι. Να ήταν ένα παιδί από πρώτο γάμο να πω. Επίσης διακρίνω μια κτητικότητα από την σύντροφο. Τι πειράζει να έχει το παιδί σας αδερφακι; Που δεν είναι αδερφακι ούτε εσύ ο πατέρας. δηλαδή απλά ένα βιολογικό υλικό είναι. Χτύπα ξύλο αν χωρίσετε και ερωτευτεί κάποιον άλλον δεν θα κάνει άλλο παιδί; Ή αντίστοιχα εσύ;

Σου μιλάω ως δοτρια ωαρίων στο παρελθόν. Το έχει κάνει τεράστιο στο μυαλό της. Νομίζει ότι έχεις παιδί με αλλη. Το νιώθει σαν προδοσία αλλά δεν είναι τίποτα τέτοιο. Να το μιλάτε συνέχεια ώστε να ξεφουσκώσει από το μυαλό της.

Αγαπητέ μου, εγώ θα είμαι λίγο αυστηρή μαζί σου, αλλά κατά τη γνώμη μου, το θέμα είναι σοβαρό. Η σύντροφός σου αισθάνεται προδομένη, γιατί δεν την υπολόγισες και ούτε τώρα ακόμη αναγνωρίζεις την σοβαρότητα. Μπορεί να δώρισες το σπέρμα σου σε μια νεότερη ηλικία- περίσταση που πραγματικά βοηθούσες δικό σου άνθρωπο, με όλη την αγαθή σου πρόθεση, ενδεχομένως προτού καν την γνωρίσεις. Όμως αυτή η πράξη ήταν σίγουρο ότι θα έχει μελλοντικές επιπτώσεις στη ζωή σου, και απορώ που κανείς σας δεν τις σκέφτηκε. Το να δανείζεις γενετικό υλικό σε συγγενικά πρόσωπα είναι πιο περίπλοκο απ' το να πας ανώνυμα σε μία τράπεζα. Δεν είναι όλοι έτοιμοι να το αποδεχθούν και, υπό αυτή την έννοια, θα έπρεπε να της το έχεις πει και να είσαι ξεκάθαρος. Βρίσκω πολύ ανεύθυνο το ότι πήγατε να το κρύψετε αιωνίως, είχε δικαίωμα να ξέρει και να πάρει τις αποφάσεις της. Τώρα την φέρατε προ τετελεσμένου, νιώθει παγιδευμένη κι έχει χάσει την εμπιστοσύνη της. Και το άλλο ζευγάρι έχει ευθύνη βεβαίως.

Εσύ μπορεί να λες ότι δεν έχεις υποχρέωση απέναντι στο κοριτσάκι αυτό και ότι το παιδί έχει γονείς, η πραγματικότητα όμως είναι ότι σύντομα θα έχεις δύο βιολογικά παιδιά, ετεροθαλή αδέλφια, που μεγαλώνουν στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, κάτι που συνεπάγεται ότι θα συναντιούνται, θα μοιάζουν ίσως, θα είναι αδέλφια μεταξύ τους και δεν θα τους αποκαλυφθεί ποτέ (;!) και αυτό δεν αλλάζει. Όλα αυτά λοιπόν, τα βλέπει η σύντροφός σου και την κάνουν να νιώθει τουλάχιστον αμήχανα, ανησυχεί. Είναι άλλο να ξέρει/ -ετε ότι κάπου κάποτε δώρισες σπέρμα για να γεννηθεί ένα παιδί και άλλο ότι το παιδί πχ του ξαδέλφου σου, είναι βιολογικά δικό σου.

Νομίζω ότι δεν μπορείς να κάνεις πολλά. Αποδέξου την πραγματικότητα και άφησέ της χρόνο να το διαχειριστεί. Μην της ακυρώνεις το συναίσθημά της. Εξήγησέ της όσο καλύτερα μπορείς την θέση σου και σεβάσου την όποια μελλοντική της απόφαση. Με το καλό το μωράκι σας. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.

στις πριν 4 ώρες, ο/η Pinacolada είπε:

Καλησπέρα και με το καλό το μωρακι σας! Νομίζω ότι η σύντροφος σου το έχει κάνει τεράστιο στο μυαλό της. Το να δώσεις κάποια κύτταρα σου δεν σε κάνουν ούτε πατέρα ούτε τίποτα. Δηλαδή εσύ δεν έχεις κανένα απολύτως δικαίωμα σε αυτό το παιδί όπως και καμιά ευθύνη. Οπότε είναι πολύ απλό πραγμα. Ούτε θεωρώ πως θα έπρεπε να της το έχεις πει, αφού δεν είναι κάτι που επηρεάζει την οικογένεια σας, έγινε πριν την γνωρίσεις και είναι κάτι που δεν αφορά μόνο εσένα, αλλά και την άλλη οικογένεια με το παιδι. Να ήταν ένα παιδί από πρώτο γάμο να πω. Επίσης διακρίνω μια κτητικότητα από την σύντροφο. Τι πειράζει να έχει το παιδί σας αδερφακι; Που δεν είναι αδερφακι ούτε εσύ ο πατέρας. δηλαδή απλά ένα βιολογικό υλικό είναι. Χτύπα ξύλο αν χωρίσετε και ερωτευτεί κάποιον άλλον δεν θα κάνει άλλο παιδί; Ή αντίστοιχα εσύ;

Σου μιλάω ως δοτρια ωαρίων στο παρελθόν. Το έχει κάνει τεράστιο στο μυαλό της. Νομίζει ότι έχεις παιδί με αλλη. Το νιώθει σαν προδοσία αλλά δεν είναι τίποτα τέτοιο. Να το μιλάτε συνέχεια ώστε να ξεφουσκώσει από το μυαλό της.

Ευχαριστώ για την ευχή.

Χαίρομαι που το βλέπεις ΄έτσι αλλά καλώς ή κακώς δεν ασπάζονται όλοι αυτή την ΄΄αποψη και δεν το βλέπουν ως κάτι τόσο απλό. Ίσως εκεί ήταν το λάθος μου, ότι από τη στιγμή που αποφασίσαμε να κάνουμε οικογένεια θα έπρεπε να της το είχα πει ώστε να ξέρει αυτό το δεδομένο. Εγώ σεβάστηκα την άποψη των γονέων που δεν θέλαν να είναι γνωστό και μέσα μου το είχα ξεκαθαρισμένο όπως λες κι εσύ ότι δεν είμαι γονιός αυτού του παιδιού που προέκυψε, και μάλιστα πριν γνωρίσω την νυν σύντροφό μου.

Η σύντροφός μου όμως το βλέπει κάπως πιο ψυχολογικά. Από αυτά που μου εξήγησε νιώθει σαν να υπάρχει κάποιος δεσμός μεταξύ της γυναίκας και εμένα που την κάνει να νιώθει μειονεκτικά. Αισθάνεται ότι δεν θέλει πλέον να έχει καθόλου σχέση με το ζευγάρι (όχι ότι είχαμε κάποια ιδιαίτερη έτσι κι αλλιώς) και το κοριτσάκι και αυτό την κάνει να νιώθει ότι είναι η κακιά της υπόθεσης χωρίς να είναι.

Λυπάμαι που το βλέπει έτσι. Ελπίζω πως με τον καιρό, όταν δει και το παιδάκι μας, μαλακώσει κάπως και να το αφήσει πίσω.

στις πριν 4 ώρες, ο/η RAM21 είπε:

Αγαπητέ μου, εγώ θα είμαι λίγο αυστηρή μαζί σου, αλλά το θέμα είναι σοβαρό. Η σύντροφός σου αισθάνεται προδομένη, γιατί δεν την υπολόγισες και ούτε τώρα ακόμη αναγνωρίζεις την σοβαρότητα. Μπορεί να δώρησες το σπέρμα σου σε μια ηλικία- περίσταση που πραγματικά βοηθούσες δικό σου άνθρωπο, με όλη την αγαθή σου πρόθεση, ενδεχομένως προτού καν την γνωρίσεις. Όμως αυτή η πράξη ήταν σίγουρο ότι θα έχει μελλοντικές επιπτώσεις στη ζωή σου, και απορώ που κανείς σας δεν τις σκέφτηκε. Το να δανείζεις γενετικό υλικό σε συγγενικά πρόσωπα είναι πιο περίπλοκο απ' το να πας ανώνυμα σε μία τράπεζα. Δεν είναι όλοι έτοιμοι να το αποδεχθούν και, υπό αυτή την έννοια, θα έπρεπε να της το έχεις πει και να είσαι ξεκάθαρος. Βρίσκω πολύ ανεύθυνο το ότι πήγατε να το κρύψετε αιωνίως, είχε δικαίωμα να ξέρει και να πάρει τις αποφάσεις της. Τώρα την φέρατε προ τετελεσμένου, νιώθει παγιδευμένη κι έχει χάσει την εμπιστοσύνη της. Και το άλλο ζευγάρι έχει ευθύνη βεβαίως, είστε όλοι υπεύθυνοι.

Εσύ μπορεί να λες ότι δεν έχεις υποχρέωση απέναντι στο κοριτσάκι αυτό και ότι το παιδί έχει γονείς, η πραγματικότητα όμως είναι ότι σύντομα θα έχεις δύο βιολογικά παιδιά, ετεροθαλή αδέλφια, που μεγαλώνουν στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, κάτι που συνεπάγεται ότι θα συναντιούνται, θα μοιάζουν ίσως, θα είναι αδέλφια μεταξύ τους και δεν θα τους αποκαλυφθεί ποτέ (;!) και αυτό δεν αλλάζει. Όλα αυτά λοιπόν, μόνο η σύντροφός σου τα βλέπει και όχι εσείς. Είναι άλλο να ξέρει/ -ετε ότι κάπου κάποτε δώρισες σπέρμα για να γεννηθεί ένα παιδί και άλλο ότι το παιδί πχ του ξαδέλφου σου, είναι βιολογικά δικό σου.

Νομίζω ότι δεν μπορείς να κάνεις πολλά. Αποδέξου την πραγματικότητα και άφησέ της χρόνο να το διαχειριστεί. Μην της ακυρώνεις το συναίσθημά της. Και σεβάσου την όποια μελλοντική της απόφαση. Με το καλό το μωράκι σας. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.

Ευχαριστώ για τις ευχές.

Η απόφαση πάρθηκε πριν γνωρίσω την σύντροφό μου. Για εμένα και το ζευγάρι ήταν ξεκάθαρο πως εκείνοι θα είναι οι γονείς οπότε δεν χρειαζόταν να είναι γνωστό το όλο θέμα και το σεβάστηκα. Εγώ απλώς προσέφερα ένα "δώρο" σε ένα ζευγάρι που μου ζήτησε βοήθεια, δεν καταλαβαίνω πως θα ήταν πιο απλό να είμαι κατ' εξακολούθηση δότης σπέρματος και να υπάρχουν εκεί έξω ένα σωρό παιδιά χωρίς να ξέρουν ότι είναι ετεροθαλή αδέρφια από το ότι ένα ζευγάρι μεγαλώνει μόνο ένα παιδί γνωρίζοντας αυτή την πραγματικότητα.

Για το ότι θα υπάρχουν δύο ετεροθαλή "αδέρφια" δεν καταλαβαίνω που είναι το κακό στο να μοιάζουν ή να συναντιούνται και να μην γνωρίζουν. Τι διαφορά θα έκανε αν γνώριζαν;

Καταλαβαίνω πως μπορεί να μην μπορούν να δεχτούν όλοι αυτή τη συνθήκη με την ίδια ευκολία αλλά σε τελική ανάγνωση δε νομίζω ότι έκανα κάτι κακό, σεβόμενος την επιθυμία των γονέων να μην γίνει γνωστό.

Απλά ελπίζω με τον καιρό να φτιάξουν τα πράγματα.

Καλημέρα κι από μένα! Μου έπεσαν λίγο τα αυτιά με αυτό το θέμα. Πολύ ιδιαίτερο πρόβλημα και ελαφρώς ως και βαρέως επιπόλαιη αντιμετώπιση εκ μέρους του θεματοθέτη. Πρώτα από όλα και μόνο από την τελευταία σας απάντηση φαίνεται ότι απαξιώνετε τα συναισθήματα της συντρόφου σας και δεν τα θεωρείτε το ίδιο σοβαρά όσο τα θεωρεί εκείνη, γεγονός που σίγουρα φαίνεται και όταν της μιλάτε απευθείας. Καλά είναι δυνατόν να συναντιούνται δύο άνθρωποι στο ίδιο συγγενικό περιβάλλον και να νομίζουν ότι είναι ξαδέρφια ή ότι άλλο τους πείτε ενώ είναι αδέρφια? Είναι δυνατόν μετά τη στάση της αδελφής της μητέρας η σύντροφος σας να εμπιστευτεί ότι αυτό θα μείνει κρυφό μελλοντικά? Είναι δυνατόν αν το βιολογικό παιδί που ήδη υπάρχει το μάθει να μην το πεις παραέξω στο άλλο σας παιδί στο μέλλον? Επίσης θέλω να πω ότι κατά τη γνώμη μου από τη στιγμή που επιλέγεις έναν άνθρωπο για να κάνεις οικογένεια η αφοσίωσή σου οφείλει να είναι προς αυτόν και να μην τίθεται θέμα ότι κάτι έγινε πριν και δεν τον αφορά, δεν υπάρχουν τέτοιοι διαχωρισμοί. Ειλικρινά έχω εκνευριστεί μόνο που διαβάζω την τοποθέτησή σας και δεν μπορώ καν να φανταστώ πως αισθάνεται η σύντροφός σας. Επίσης, εμένα θα με προβλημάτιζε η πρόθεση της αδελφής που της το είπε γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να της ξέφυγε. Τέλος, σας παρακαλώ να μη λέτε στη σύντροφό σας να μένει ήρεμη για το καλό του μωρού που κυοφορεί γιατί εκτός όλων των άλλων θα της δημιουργήσετε και τύψεις.

Αν θέλετε να λέμε την αλήθεια αν πιστεύατε ότι απλά το σπερμα σας είναι βιολογικό υλικό και δεν τρέχει και τίποτα δεν θα της κρύβατε κάτι τέτοιο. Απλά το γεγονός ότι κάθε άνθρωπος έχει άλλη αντίληψη και Αρχές θα έπρεπε να σας κάνει να συναισθανθείτε τη πλευρά της συντρόφου σας.

(Αφήνω στην άκρη τους ηθικούς φραγμούς γιατί κάθε άνθρωπος έχει δική του αντιληψη περί Ηθικής).

Δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί δεν δέχεστε και τη πλευρά της συζύγου αλλά εκείνη πρέπει οπωσδήποτε να δεχτεί τη δική σας. Το γεγονός ότι το κρύψατε για να μην τη χάσετε όπως λέτε κρύβει δόλο. Και μια έγκυος γυναίκα με ορμόνες στο φουλ έρχεται προ τετελεσμένων γεγονότων. Όχι επειδή εσείς κάνατε μια επιλογή στο παρελθόν που είναι σεβαστή γιατί αφορά εσάς αλλά γιατί το κρύψατε εσκεμμένα.

Εμένα θα με προβλημάτιζε και το γεγονός ότι «ξέφυγε» το μυστικό.

Μπορεί να ξανά ξεφύγει. Και δεν γίνεται να περιμένετε όλοι οι άνθρωποι που εμπλέκονται (παιδιά γονείς σύντροφοι) να έχουν τη δική σας αντίδραση και να είναι κουλ. Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ψυχοσύνθεση θα πρέπει να το σεβαστείτε και να δείτε απλά που θα βγάλει όλο αυτό.

Όσον αφορά το τι λέει η σύντροφος δεν μπορώ να την κατηγορήσω. Βρίσκετε εξαπίνης και θέλει χρόνο να το χωνέψει και να το διαχειριστεί. Ίσως δεν εννοεί πραγματικά αυτά που λέει περί ετεροθαλών αδερφών γιατί βρίσκεται σε σοκ.

Με τον καιρό ίσως βελτιωθεί η αντίδρασή της.

Στην τελική είστε ζευγάρι και είναι μια ακόμα «δυσκολία» ή ας το πούμε Challenge που πρέπει να περάσετε.

Εγω νιωθω απολυτα το πως αισθανεται η γυναικα σας. Ειναι διαφορετικο να μαθαινε οτι καποτε κανατε δωρεα κ αλλο να γνωριζει το παιδι κ τους γονεις. Εσεις το ειδατε διαφορετικα κ ειναι σεβαστο σαν μια καλη πραξη να βοηθησετε δυο ανθρωπους. Ομως εσας αυτη η επιλογη σας εφερε προβλημα που ξεφυγε απο την αδερφη της κυριας. Μονο προβλημα ηθελε να σας δημιουργησει κ καθολου δεν της ξεφυγε. Αυτα τα θεμετα κ ειδικα οταν δεν μας αφορουν τα θαβουμε δε τα βγαζουμε ντελαλη. Φανταστειτε να το μαθει κ το παιδι. Ειναι τοσο ευαισθητα θεματα αυτα.Οτι εγινε εγινε κ δεν αλλαζει. Κοψτε καθε επαφη με το ζευγαρι κ την αδερφη( ελπιζω να τη βαλατε στη θεση της) Λετε οτι δεν ειχατε επαφες αλλα μια χαρα εγινε επαφη κντα ξεφουρνησε. Μεινετε διπλα στη συζυγο σας κ δειξτε οτι η προτεραιτοτα σας ειναι αυτη κ το παιδι σας. Υπομονη να το χωνεψει κ να πατε παρακατω.