@eva96 σε καταλαβαίνω απόλυτα! Κι εγώ κοιτάζω τη δική μου, δεν μπορώ να πιστέψω πότε πέρασαν 9 μήνες. Μήνες γεμάτοι αγωνία & φόβο.. και τελικά τα καταφέραμε να ρθούμε στο σήμερα και να κρατάμε αυτό το πλασματάκι αγκαλιά.

Τη χαζεύω και δεν το πιστεύω..!!! 😍

Μεγάλη η χάρη Του..!!! & η χάρη της Παναγίας μας & όλων των Αγίων.!! 🙏🏼

στις πριν 5 ώρες, ο/η melitiniღ είπε:

@eva96 σε καταλαβαίνω απόλυτα! Κι εγώ κοιτάζω τη δική μου, δεν μπορώ να πιστέψω πότε πέρασαν 9 μήνες. Μήνες γεμάτοι αγωνία & φόβο.. και τελικά τα καταφέραμε να ρθούμε στο σήμερα και να κρατάμε αυτό το πλασματάκι αγκαλιά.

Τη χαζεύω και δεν το πιστεύω..!!! 😍

Μεγάλη η χάρη Του..!!! & η χάρη της Παναγίας μας & όλων των Αγίων.!! 🙏🏼

Πως τα πατε εσεις; Εμεις εως τωρα ολα καλα. Βγηκαμε την παρασκευη απο το μαιευτηριο, γυρισαμε στο σπιτι μας και πλεον προσαρμοζομαστε στα νεα δεδομενα. Αυριο θα παμε στην παιδιατρο να δει την μπεμπα.

στις On 10/3/2026 at 9:20 ΠΜ, ο/η maria_nt είπε:

Φαντάσου εγώ που είμαι πρωτάρα τι γίνεται.. Λέω ώρες ώρες αν μπορούσε θα μας μουντζωνε το καημενο.. Πχ κατά το άλλαγμα που πάλευα καμία ώρα με κάτι φορμακια.. 😂

Είναι καλός ο καημένος αλλά έχω καημό τον θηλασμο . Του δίνω και ξένο γάλα γιατί ήταν μικρός και late preterm και άργησε να κατέβει πολύ το γάλα μου, αλλά δεν νομίζω να έχω αρκετό γάλα κ στεναχωριεμαι. Ήθελα να καταφέρω αποκλειστικό θηλασμο αλλά ο κύριος επειδή έμαθε με τα μπιμπερό κ το πιο εύκολο.. Δε θέλει να ζορίζεται πολύ στο στήθος. Άσε που αν πεινάει δεν έχει υπομονή να πιάσει στηθος. Μουλαρώνει κ γίνεται χαμός, κόκκινος από τα νεύρα κ το κλάμα αν του δώσω πρώτα λίγο γάλα μετά συνήθως πιάνει το στηθος. Αλλά δεν ξέρω αν απλά πιπίλαει ή ρουφάει. Πραγματικά έχω βγει off όλη την ώρα τριγύριζα με τους βυζους έξω. Τουλάχιστον έκοψα το κλάμα, στην αρχή όταν έκλαιγε κ δεν έπιανε στηθος έκλαιγα κ εγω μαζί ... Σήμερα θα έρθει στο σπίτι μια μαία να μας δει . Επίσης έπαθα και μαστιτιδα και δεν έχουν αδειασει ακόμη τα στήθη, έχω ακόμη γρουμπαλακια, φραγμένους πόρους.. Και ώρες ώρες τον πιάνει γκρίνια κ δεν ξέρω τι φταιει. Νομίζω ότι θέλει άλλαγμα αλλά δεν, ούτε για φαγητό κάνει έτσι.. Συνεχίζει κ αφού φάει.. Ησυχάζει αν το βάλεις στο βυζι ή το πηγαίνεις μια ώρα βόλτα στα χέρια οοοοο οοοοο οοοοο... Δεν ξέρω πώς θα καταλάβω τους κολικούς.. Από Πέμπτη επιστρέφει κ ο άντρας μου στη δουλειά, κανονικά 8ωρα βάρδιες.. Οπότε θα δυσκολέψουν τα πράγματα...

Εμενα δεν είπαν τίποτα για τεστ κοβιντ αλλά εμένα ούτε τα χρυσαφικά δεν πρόλαβαν να βγαλουν.. 😂 Κ το καρδιογραφημα το έκαναν αφού γέννησα γιατί ήταν στην τιμή. Η γυναικολόγος γέλαγε, λέει στο κάνουν τώρα για να δουν αν θα σου κάνουν επισκληριδιο. Τι λέω θα γεννήσω κι άλλο; δε θες έλεγε αυτή; 😂 Αλλά σαν χρέωση το είχαν στο λογαριασμό, 10 ευρώ νομίζω, άκουσα που γκρίνιαζαν οι απέναντι.

στις On 13/3/2026 at 8:51 ΠΜ, ο/η eva96 είπε:

Σε ευχαριστω πολυ @melitiniღ σημερα βγαινουμε και θα παμε στο σπιτι μας να μπουμε σιγα σιγα σε ρυθμους.

@το χοντρό μπιζέλι πιστευω οτι θα μου φανει καπως. Ηδη μου φαινεται πως μεγαλωσε αποτομα. Σημερα σκεφτομουν πως περασαν η εννια μηνες και φτασαμε να γεννησουμε τα θαυματακια μας. Την κοιταζω την μπεμπουλα μου και δεν την χορταινω. Αξιζαν ολα οσα περασα για να την κρατησω στην αγκαλια μου.

Αχ, αυτός ο θηλασμός... Εμείς καλά ξεκινήσαμε (σχετικά) στο μαιευτήριο, από την άποψη ότι έπιασε αμέσως και καλά το στήθος η μπέμπα και γω το διαχειρίστηκα όλο πολύ κουλ. Αλλά όταν γυρίσαμε σπίτι δεν προχώρησε όπως έπρεπε, με αποτέλεσμα η μπέμπα να χάσει κάμποσα γραμμάρια στο τσεκάρισμα που της έκανε η γιατρός. Και, οκ, είναι φυσιολογικό να χάνουν λίγο και μετά να παίρνουν τα πάνω τους. Εγώ είχα πρόβλημα κυρίως. Δεν την πάλευα καθόλου (και τώρα δηλαδή οριακά είμαι, αλλά δεν έχω τη μαυρίλα που είχα την πρώτη βδομάδα). Το γάλα δεν είχε κατέβει, πόναγα απίστευτα, είχα πετρώματα στον ένα μαστό, τα ξενύχτια δεν τα άντεχα (και δεν τα αντέχω δηλαδή!) και συν τοις άλλοις η μπέμπα να μην τρώει επαρκώς. Τώρα είμαι σε καλύτερη κατάσταση μπορώ να πω. Ευτυχώς η μπέμπα δείχνει να προσαρμόζεται και στον μαστό και στο μπιμπερό (αναγκαστικά της δίνω και ξένο, και μη σας πω ότι νιώθω ανακούφιση που κάνω μεικτή διατροφή, τουλάχιστον τώρα ξέρω και πόσα ml τρώει και δεν τρελαίνομαι). Αρχίζουμε και μπαίνουμε σε μια σειρά. Νιώθω όμως, βρε κορίτσια, ότι όλο αυτό που ζούμε στο σπίτι έχει μεγαλύτερη διάρκεια! Έχουμε κλείσει, ας πούμε, δύο βδομάδες και κάτι στο σπίτι και νιώθω ότι είμαι μέσα πάνω από μήνα! Σαν τη μέρα της μαρμότας είμαι!

στις On 13/3/2026 at 8:51 ΠΜ, ο/η eva96 είπε:

Σε ευχαριστω πολυ @melitiniღ σημερα βγαινουμε και θα παμε στο σπιτι μας να μπουμε σιγα σιγα σε ρυθμους.

@το χοντρό μπιζέλι πιστευω οτι θα μου φανει καπως. Ηδη μου φαινεται πως μεγαλωσε αποτομα. Σημερα σκεφτομουν πως περασαν η εννια μηνες και φτασαμε να γεννησουμε τα θαυματακια μας. Την κοιταζω την μπεμπουλα μου και δεν την χορταινω. Αξιζαν ολα οσα περασα για να την κρατησω στην αγκαλια μου.

Το πιστεύεις ότι το ίδιο πράγμα ένιωσα -- και το νιώθω ακόμη δηλαδή;! Ότι μεγάλωσε απότομα ο μικρός, ότι ωρίμασε. Βλέπω ένα παιδάκι πια, χωρίς να του έχει φύγει τελείως και το μωρουδίσιο.

Περνάει ο καιρός... Το έλεγα και στην πρώτη εγκυμοσύνη, πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός (ειδικά από ένα σημείο και έπειτα, που ξεπεράσαμε τις αγωνίες και τις ανασφάλειες). Σ' αυτή την εγκυμοσύνη, πέρασε ακόμα πιο γρήγορα! Δεν ξέρω τι γίνεται πραγματικά!!

στις πριν 10 ώρες, ο/η το χοντρό μπιζέλι είπε:

Το πιστεύεις ότι το ίδιο πράγμα ένιωσα -- και το νιώθω ακόμη δηλαδή;! Ότι μεγάλωσε απότομα ο μικρός, ότι ωρίμασε. Βλέπω ένα παιδάκι πια, χωρίς να του έχει φύγει τελείως και το μωρουδίσιο.

Περνάει ο καιρός... Το έλεγα και στην πρώτη εγκυμοσύνη, πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός (ειδικά από ένα σημείο και έπειτα, που ξεπεράσαμε τις αγωνίες και τις ανασφάλειες). Σ' αυτή την εγκυμοσύνη, πέρασε ακόμα πιο γρήγορα! Δεν ξέρω τι γίνεται πραγματικά!!

Οταν γυρισαμε στο σπιτι ειδα ενα μεγαλο παιδακι και απορω πως μεγαλωσε. Γρηγορα περασε η εγκυμοσυνη, η γεννα και τωρα να ειμαστε στο σπιτι με την μπεμπα.