Καλησπέρα.δυστυχως έζησα πρόσφατα μια πολύ τραυματική εμπειρία.ειχα ολική αποκολληση πλακούντα.εγινε πλήρη εκκένωση μήτρας(πλακούντας σάκος έμβρυο έπεσαν στα χέρια Μ στο αμάξι πριν προλάβω να φτάσω στο μαιευτήριο).το ευτύχημα ήταν ότι δεν είχα δείγμα αιμοραγιας κ είμαι ζωντανή.διαφορετικα δεν θα με προλάβαιναν.ομως ψυχολογικά ήταν τόσο βαρύ τόσο δύσκολο τόσο τραυματικό όλο αυτό π έζησα ούτε στον εχθρό μ δεν το εύχομαι.δυο μήνες μετά με ψυχοθεραπείες και πολύ υποστήριξη από τον σύζυγό μου προσπαθώ να προχωρησω την ζωή Μ και να μάθω να ζω με την απώλεια του γιου μου.ευτυχωςεχω ήδη ένα κοριτσάκι όπου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να μπορέσω σιγά σιγά να σταθώ στα πόδια μου.ακομη το παλεύω και κάνω ψυχοθεραπείες όμως προσπαθώ να μαι δυνατή για τον άντρα μ και το κοριτσάκι μου γιατί αυτοί είναι η ζωή μου και η οικογένεια μου

στις Just now, ο/η Gioana2014 είπε:

Καλησπέρα.δυστυχως έζησα πρόσφατα μια πολύ τραυματική εμπειρία.ειχα ολική αποκολληση πλακούντα.εγινε πλήρη εκκένωση μήτρας(πλακούντας σάκος έμβρυο έπεσαν στα χέρια Μ στο αμάξι πριν προλάβω να φτάσω στο μαιευτήριο).το ευτύχημα ήταν ότι δεν είχα δείγμα αιμοραγιας κ είμαι ζωντανή.διαφορετικα δεν θα με προλάβαιναν.ομως ψυχολογικά ήταν τόσο βαρύ τόσο δύσκολο τόσο τραυματικό όλο αυτό π έζησα ούτε στον εχθρό μ δεν το εύχομαι.δυο μήνες μετά με ψυχοθεραπείες και πολύ υποστήριξη από τον σύζυγό μου προσπαθώ να προχωρησω την ζωή Μ και να μάθω να ζω με την απώλεια του γιου μου.ευτυχωςεχω ήδη ένα κοριτσάκι όπου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να μπορέσω σιγά σιγά να σταθώ στα πόδια μου.ακομη το παλεύω και κάνω ψυχοθεραπείες όμως προσπαθώ να μαι δυνατή για τον άντρα μ και το κοριτσάκι μου γιατί αυτοί είναι η ζωή μου και η οικογένεια μου

Ήμουν στον 6 μήνα κυησης

στις On 30/10/2021 at 9:58 ΜΜ, ο/η Gioana2014 είπε:

Καλησπέρα.δυστυχως έζησα πρόσφατα μια πολύ τραυματική εμπειρία.ειχα ολική αποκολληση πλακούντα.εγινε πλήρη εκκένωση μήτρας(πλακούντας σάκος έμβρυο έπεσαν στα χέρια Μ στο αμάξι πριν προλάβω να φτάσω στο μαιευτήριο).το ευτύχημα ήταν ότι δεν είχα δείγμα αιμοραγιας κ είμαι ζωντανή.διαφορετικα δεν θα με προλάβαιναν.ομως ψυχολογικά ήταν τόσο βαρύ τόσο δύσκολο τόσο τραυματικό όλο αυτό π έζησα ούτε στον εχθρό μ δεν το εύχομαι.δυο μήνες μετά με ψυχοθεραπείες και πολύ υποστήριξη από τον σύζυγό μου προσπαθώ να προχωρησω την ζωή Μ και να μάθω να ζω με την απώλεια του γιου μου.ευτυχωςεχω ήδη ένα κοριτσάκι όπου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να μπορέσω σιγά σιγά να σταθώ στα πόδια μου.ακομη το παλεύω και κάνω ψυχοθεραπείες όμως προσπαθώ να μαι δυνατή για τον άντρα μ και το κοριτσάκι μου γιατί αυτοί είναι η ζωή μου και η οικογένεια μου

Γλυκια μου, σε καταλαβαινω. Απολυτως. Εχασα κ γω το πρωτο παιδακι μου λιγες μερες πριν το γεννησω, απο περιτυλιξη ομφαλιου λωρου. 
Αντιλαμβανομαι πληρως οτι ειναι μια παρα πολυ τραυματικη εμπειρια. Ειχα κ γω εναν υποστηρικτικο συζυγο αλλα γενικα κανεις δεν προκειται να μπει ποτε στη θεση σου. Πραγμα που σημαινει οτι στα ποδια σου μονη θα σταθεις. Και μαλιστα σε συμβουλευω να σταθεις στα ποδια σου αρχικως για ΣΕΝΑ και για κανεναν αλλο, ακομη κ αν αυτος ο αλλος ειναι ο ανθρωπος σου ή το αλλο σου παιδι. Θα παρεις την αποφαση να ιαθεις (δεν προκειται να το ξεχασεις, αλλα θα το ξεπερασεις) γιατι εχεις δικαιωμα στη ζωη, εσυ, ως ανθρωπος, ως προσωπικοτητα. Το περιστατικο που σου συνεβη ηταν τυχαιο, ελαχε σε σενα. Οπως ακριβως συνεβη κ σε μενα. Μεταμορφωσε τη δυσκολια αυτη της ζωης σε δυναμη, σε μια εμπειρια στη φαρετρα σου. Κ επιτρεψε στον εαυτο σου να αισθανθει χαρα, μην αισθανεσαι ενοχες οταν μερικες φορες ερχεται το χαμογελο στα χειλη. Η ζωη δεν περιμενει, και συ εισαι ζωντανη. Με αγαπη.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την δυναμη που Μ δίνεις!πραγματικά λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου!σε καταλαβαίνω!δεν ξέρω αν πότε θα ξεπεραστεί αυτό π εγινε αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα απαλύνει ο πόνος Μ με τον καιρό κ θα προχωρήσω μπροστά.ειχα κ άλλη σύλληψη μετά την αποβολή αυτή αλλά κράτησε μόνο 7 βδομάδες.επεσε κ αυτό.δεν ξέρω τι να πω πραγματικά ίσως δεν είναι γραφτώ να κάνω άλλο παιδάκι κ πρέπει να παραιτηθώ.κουραστηκα

στις On 30/10/2021 at 9:58 ΜΜ, ο/η Gioana2014 είπε:

Καλησπέρα.δυστυχως έζησα πρόσφατα μια πολύ τραυματική εμπειρία.ειχα ολική αποκολληση πλακούντα.εγινε πλήρη εκκένωση μήτρας(πλακούντας σάκος έμβρυο έπεσαν στα χέρια Μ στο αμάξι πριν προλάβω να φτάσω στο μαιευτήριο).το ευτύχημα ήταν ότι δεν είχα δείγμα αιμοραγιας κ είμαι ζωντανή.διαφορετικα δεν θα με προλάβαιναν.ομως ψυχολογικά ήταν τόσο βαρύ τόσο δύσκολο τόσο τραυματικό όλο αυτό π έζησα ούτε στον εχθρό μ δεν το εύχομαι.δυο μήνες μετά με ψυχοθεραπείες και πολύ υποστήριξη από τον σύζυγό μου προσπαθώ να προχωρησω την ζωή Μ και να μάθω να ζω με την απώλεια του γιου μου.ευτυχωςεχω ήδη ένα κοριτσάκι όπου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να μπορέσω σιγά σιγά να σταθώ στα πόδια μου.ακομη το παλεύω και κάνω ψυχοθεραπείες όμως προσπαθώ να μαι δυνατή για τον άντρα μ και το κοριτσάκι μου γιατί αυτοί είναι η ζωή μου και η οικογένεια μου

Πλησιάζει η ημερομηνία που θα γεννούσα..περνάω πολύ δύσκολα..βλέπω εφιάλτες..κατηγορώ τον εαυτό μου..νιώθω θυμό για το θεό που Μ έδωσε τέτοια πίκρα..δεν ξέρω πως να διαχειριστω την κατάσταση..