Τι κάνουμε όταν διαφωνούμε με τις επιλογές των παιδιών μας; Τα στηρίζουμε παρά τη διαφωνία μας ή.... Εδώ σας θέλω:

http://wp.me/pS7gV-1Yk

κοριτσι καλησπερα .μου δωσες απιστευτη πασα τωρα για τις επιλογες του παιδιου.ηθελα να το θεσω και σαν θεμα αλλα θα το κανω αργοτερα.εγω αντιμετωπιζω με το μικρο μου 3,5 ετων προβλημα με τον παιδικο και το φαγητο εκει ,.μια μου λεει δε θελει να τρωει εκει μια δε θελει να παει και τσιριζει και κανει εμετο στην πορτα σε σημειο να πιεζουμε τρομερα το παιδι για να παει εκει να φαει εκει.

μιλησα με μια παιδοψυχολογο και μου πε...ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΧΟΥΓΙΑ ΚΑΙ ΧΑΖΑ ΑΥΤΑ??ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΠΤ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΝΑΣΑΣ ΤΟ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΜΗ ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ???ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΛΕΕΙ??

η αληθεια ειναι οτι δε το χα σκεφτει.νομιζα οτι κανει κολπα θα του περασει κτλ και θα προσαρμοστει αλλα τελικα καταληξαμε να χουμε και τικ στα ματια μολις παταει εκει οταν δε παει σταματαει....τελικα θα τον αφησω να ηρεμησει και θα δοκιμαζω σιγα σιγα....

νιμιζω οτι τελικα πρεπει να ΑΚΟΥΜΕ και να στηριζουμε τις επιλογες των παιδιων οσο βεβαια δεν απειλουν υγεια και σωματικη ακεραιοτητα.δηλαδη δε θα συμφωνησω αν το παιδι θελει να κανει το μαγο πηδωντας απο το μπαλκονι

ουτε αν θελει να μου σπασει το κεφαλι για να κανει το γιατρο χιχι απλα καλο ειναι να τα ρωταμε και να ακουμε τη γνωμη τους και για πιο λογο θελουν να κανουν κατι..ισως ειναι πιο ευτυχισμενα ισως τα κανει να νιωθουν καλα ισως ειναι και μια απλη ικανοποιηση βεβαια....απλα ολα με μετρο

H δικη μου αποψη ειναι οτι πρεπει να προσπαθουμε να δωσουμε στα παιδια μας τη δυναμη και την ωριμοτητα να κανουν σωστες επιλογες. Νομιζω οτι δεν ειναι πολυ δυσκολο να διακρινουμε την πραγματικη επιλογη απο το απλο καπριτσιο. Για παραδειγμα, ο γιος μου 2 χρονων καποιες φορες δεν καθεται με τιποτα να βαλει παπουτσια η να τον αλλαξω πανα. Ε προφανως ειναι απλα πεισματα και δεν το σεβομαι! Απο την αλλη, αρνειται πεισματικα να κοιμηθει στο κρεβατι του, κοιμαται στον καναπε του σαλονιου, οσες φορες τον εχω μεταφερει στο κρεβατι του ξυπναει σχεδον αμεσως και μετα 2-3 φορες τη νυχτα κλαιγοντας, στον καναπε συνηθως ουτε ακουγεται ολη νυχτα. Αυτο το σεβομαι, δεν υπαρχει λογος να πιεστει, προφανως με κατι δυσφορει, μεγαλωνοντας θα ηρεμησει πιστευω.

Συμφωνώ με την προηγούμενη κοπέλα και φυσικά ορθότατη και η άποψη της παιδοψυχολόγου (αν μη τι άλλο επιστήμονας είναι)..Επειδή δουλεύω σε νηπιαγωγείο βλέπω πολλές συμπεριφορές παιδιών..μια μητέρα είχε ερθει με ενα πολύ πολυ αδυνατο κοριτσακι και είπε στη δασκαλα να μην το πιεζει να φαει γιατί αμα πιεστει κανει εμετό..η μικρή δαγκωνε μια μπουκια από το σαντουιτς της και μετα τιποτα..και μόλις της ελεγε κουβεντα η δασκαλα (με ωραίο τροπο παντα) έδειχνε ότι ηθελε να κανει εμετό..αυτό το κανει από την αρχή της σχολικής χρονιάς μεχρι και σημερα και η μητερα απλα την υποστηρίζει..ότι δεν τρωει ψωμί του τοστ, ότι δεν τρωει φραντζόλα κλπ...μόλις όμως της βαλει μερεντα, το τρωει όλο και δε διαμαρτυρεται..ε δεν νομιζω να ειναι τυχαίο...

Ο γιος μου ειναι 2,5 χρ.περιπου..φυσικά και σεβομαι στο τί θελει να φαει και αν δεν του αρεσει το φαγητό που εχουμε, επειδή συνηθως παντα υπαρχει κατι αλλο, μπορει να φαει το αλλο..αλλα σε καμια περιπτωση αν δε φαει φαγητο δεν προκειται να φαει, ουτε καν το απόγευμα, μπισκοτακια που συνηθως εχουμε μονιμα γιατι τα φτιαχνουμε εμεις..ή θα φαει φαγητό ή τίποτα..απλά αυτό που προσπαθω να κανω είναι να του δειχνω τις επιλογες που υποστηρίζω..δηλαδη να τονιζω τα θετικα της υγιεινης διατροφής, τωρα μιλαμε για την κυρια υγεια, για τα στρατιωτάκια που λεγονται βιταμινες, και μονος του αρχισε να με ρωταει "μαμα αυτό εχει πολλά στρατιωτακια?"..

Γενικα πιστευω ότι τα παιδια ξερουν τα κουμπια μας όσο μικρα και αν είναι, και εχουν τρόπους να μας χειρίζονται..το θεμα ειναι κατα πόσο το αντιλαμβανόμαστε εμεις και πως αντιδρούμε σε αυτό!

Ωραιο θεματακι παντως αυτό, και ευχαριστω και την newagemama για τα ωραια ποστ που μας βαζει!!!