Οι πολλες δουλιες του σπιτιου, λιγο και τα ψυχολογικα σκαμπανεβασματα τελευταια νιωθω οτι δεν αφιερωνω τον απαραιτητο χρονο στο μωρο παρα κοιταζω μηπως ειναι γεματο νερα το μπανιο. Πως θα ξεφυγω απο αυτες τις τυψεις. Το μωρακι μου ειναι 7 μηνων τωρα, εννοειται οτι οταν κανω δουλειες τον περνω μαζι μου στο ριλαξ ή καμια φορα παιζει στο παρκοκρεβατο. Ειναι το πρωτο μου παιδι. Κάλή δυναμη σε ολες τις μαμαδες.

αγαπητη φιλη μανουλα σε καταλαβαινω απολυτα.

ο μικρος μου ειναι 2 μηνων και 11 ημερων και η αληθεια ειναι οτι αφιερωνω αρκετο χρονο στο μωρο μου, οπως κανεις κ εσυ φυσικα , αλλα μερικες φορες ασχολουμαι με το σπιτι σαν τρελη..

Πιστεύω οτι αυτο γινεται επειδη απλα εχουμε την αναγκη εστω κ για λιγο να κανουμε κατι αλλο, κατι που δεν ειναι τοσο συναισθηματικα φορτισμενο αλλα και εχει λιγοτερες ευθυνες

Ειναι αγχολυτικο ολο αυτο και λογικο νομιζω...!!!

κατι αναλογο το κανουμε ολες...δεν βλαπτει οντως και λιγη αποφορτιση σε δουλειες του σπιτιου.

Σας ευχαριστω που μου απαντησατε κοριτσια. Απλα πολλες φιλες και η πεθερα μου λενε να σηκωνομαι νωρις το πρωι για τις δουλειες και μετα να παιζω τον 1 ετους μπεμπη μου μετα το μεσιμερι παλι δουλειες και ττο απογευμα ο μπεμπης. Ευτυχως με βοηθαει ο αντρας μου και πηγαινω καποια απογευματα για γυμναστηριο. Αλλα και παλι εχω τυψεις.