Σήμερα κλείνω 3 μήνες από τότε που έγινα κι εγώ μαμά!Έτσι αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου!!

Σάββατο πρωί 05/02 έκλεινα 39 εβδομάδες κύησης και είχα ραντεβού με τον γιατρό μου.Αφού με εξέτασε,μου είπε ότι δεν υπάρχουν ούτε συσπάσεις,ούτε διαστολή,ο τράχηλος είναι σκληρός και δεν με βλέπει να γεννάω τις επόμενες μέρες και έτσι κλείνουμε ραντεβού για Τετάρτη μήπως και αλλάξει κάτι,αλλιώς θα συζητούσαμε για τεχνητούς πόνους.Εγώ έφυγα πολύ απογοητευμένη πρώτον γιατί ανυπομονούσα πολύ να γνωρίσω το ζουζούνι που κουβαλούσα μέσα μου και δεύτερον φοβόμουν τους τεχνητούς πόνους γιατί άκουσα ότι πονάει πολύ και ότι υπάρχει μεγάλη περίπτωση να μου κάνουν καισαρική,κάτι που δεν ήθελα με τίποτα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ο αντρούλης μου για να μου φτιάξει την διάθεση,με πήγε για καφεδάκι μιας και είχε καλό καιρό και απολαύσαμε από μια ζεστή σοκολάτα.Μετά πήγαμε σούπερ μάρκετ για ψώνια,εκεί άρχισα να νιώθω πόνους περιόδου αλλά δεν ανησύχησα αφού ο γιατρός μου είπε να το περιμένω λόγο της εξέτασης που μου έκανε (πασπάτεμα ).

Αφού γυρίσαμε σπίτι με τα ψώνια,μαγείρεψα,φάγαμε και ξάπλωσα λίγο να ξεκουραστώ.Το απογευματάκι,μπήκα στο μάμμυ και μιλούσα με τα κορίτσια από το θέμα "παλιογκαστρούλες του Μαΐου" ,όσες είχαν απομείνει και τους έλεγα πόσο απογοητευμένη είμαι.Κάποια στιγμή κατά τις 6:30 πάω τουαλέτα και βλέπω λίγο ροζ στο εσώρουχο αλλά πάλι χαμπάρι δεν πήρα γιατί ο γιατρός είπε ότι μπορεί να συμβεί.Όταν ξανακάθομαι στον υπολογιστή,νιώθω λίγο ζεστό υγρό σαν να κατουρήθηκα λίγο!

Πάω τουαλέτα,βάζω μια σερβιέτα και ξανακάθομαι στον υπολογιστή και τότε το ξανανιώθω!

Τότε είπα "ώπα εδώ είμαστε"! Φωνάζω τον άντρα μου και του λέω ήρεμα και ωραία "μωρό μου,μάάάάάλλον σπάσανε τα νερά..." και με κοιτάει με γουρλωμένα τα μάτια και λέει πάμε στο νοσοκομείο??Του λέω,κάτσε να σιγουρευτώ και θα σου πω...Μετά από 10 λεπτά ήμουν πια σίγουρη ότι είναι τα νερά που σπάσανε,ντύνομαι,βάφομαι ( μη με δει ο γιος μου απεριποίητη ) ,είχα κάνει μπανάκι και ξυρισματάκι από το πρωί,οι βαλίτσες ήταν έτοιμες,τις φορτώσαμε και φύγαμε!!Μέχρι να φτάσω στο νοσοκομείο (5 λεπτά από το σπίτι) είχα γίνει λούτσα και συνέχιζαν να τρέχουν τα νερά!!Ανέβηκα στον δεύτερο όροφο από τις σκάλες παρακαλώ γιατί ντρεπόμουν να μπω στο ασανσέρ με τόσο κόσμο και εγώ να είμαι σαν κατουρημένη!

Βρίσκω τον πρώτο γιατρό στον δρόμο μου και του λέω όλο καμάρι και χαρά "Σπάσανε τα νερά!!"

Με βάζουν μέσα,με εξετάζουν,η κατάσταση ίδια με το πρωί,ούτε συσπάσεις,ούτε διαστολή...Οι πόνοι περιόδου είχαν υποχωρήσει και ένιωθα μια χαρά!Τελικά με στέλνουν στο δωμάτιο μου και περιμένω...περιμένω...περιμένω...Και αφού πήγε 11 η ώρα και ακόμα δεν έλεγε να βγει ο μικρός,τους έδιωξα όλους να πάνε σπίτι τους γιατί μάλλον θα γεννούσα την επόμενη...Κατά τις 12:30 άρχισα να νιώθω πάλι πόνους περιόδου...Κάθε 5 λεπτά περίπου.Κατά τη 1 είχα διαστολή 2 και ακόμα ήμουν στο δωμάτιο και έκοβα βόλτες κι ας μου το απαγόρευαν οι μαίες .Ένιωθα καλύτερα όταν περπατούσα!!Κατά τη 1:30 οι πόνοι άρχισαν να γίνονται αρκετά δυνατοί και ήρθαν να μου κάνουν κλίσμα και να με πάρουν στο χειρουργείο.Με ρώτησε αν θέλω επισκληρίδιο και να μου δώσει κανένα παυσίπονο αλλά ήθελα να το παίξω θαρραλέα και αρνήθηκα...Κατά τις 2:30 οι πόνοι έγιναν πολύύύ δυνατοί,ήμουν ήδη έτοιμη στο χειρουργείο και τότε δεν άντεξα και ζήτησα να έρθει αναισθησιολόγος.Μέχρι να έρθει,να ετοιμάσει τα εργαλεία του,να συμπληρώσουμε τα χαρτιά κτλ. είχε πάει 4 παρά...Όλα ήταν έτοιμα για επισκληρίδιο,ρωτάει τη μαία πόσο διαστολή έχω για να μου βάλει το φάρμακο και ήταν ήδη 7-8,μου βάζει το φάρμακο,και περιμένω να δράσει...Όταν οι πόνοι άρχισαν να γίνονται πιο ανώδυνοι,ήρθε ο γυναικολόγος,μου ανέβασαν τα πόδια στα στηρίγματα,μου τα έδεσαν και άρχισαν να μου δίνουν οδηγίες για να σπρώξω!Τότε για κάποιο λόγο σταμάτησα να ακούω την καρδούλα του μωρού στον καρδιοτοκογράφο και φρίκαρα!!! Να ρωτάω γιατί δεν ακούω το μωρό και να μην μου απαντάνε!!Ε τότε σπρώχνω με όλη τη δύναμη που είχα μέσα μου,ένιωθα ότι θα σκάσει το κεφάλι μου από την πίεση και με την τρίτη φορά,ακούω το πιο γλυκό κλάμα του κόσμου!!!!!!!!!!!!Ξεσπάω κι εγώ με λυγμούς!!Μου το βάζουν αμέσως πάνω στην κοιλίτσα μου και έτσι αντίκρισα το θαύμα μου στις 04:14 τα ξημερώματα...Στις 04:30 ήμουν με το κινητό και ειδοποιούσα όλον τον κόσμο να έρθουν!!Έχουν περάσει 3 μήνες από τότε αλλά μου φαίνεται σαν χθες!!Και ανυπομονώ να μεγαλώσει το πιτσιρίκι μου και να ξαναμείνω εγκυούλα για να ξαναζήσω τη μοναδική εμπειρία!!!

Τι ομορφη περιγραφή...και τι κουκλάκι ειναι αυτο...να το χαίρεστε!! Να ειναι πάντα γερο και καλότυχο στη ζωη του...

ΑΧ.. ! Πολύ συγκινήθηκα, θυμήθηκα τα δικα μου ...αχ αχ !!

Να σου ζήσει κουκλίτσα μου .. είναι κούκλος .. !! αντε τώρα .. καλές βόλτες .. !

Αννουλα να σου ζησει....με εχουν πιασει τα κλαματα..συγκινηθηκα....ειναι και οι ορμονες....να το δεις οπως θες και με το καλο να κανεις και το δευτερο οταν ερθει ο καιρος...φιλια στο μπεμπακο

Αννουλα να σας ζησει κοριτσακι μου!!!Τελεια η περιγραφη σου,μας συγκινησες!!!Κ ο μικρος σκετη γλυκα!!

Να σου ζήσει...να τον δείς να μεγαλώνει σαν τα ψηλά βουνά κούκλα μου!

Υπέροχη η εμπειρία σου Αννούλα μου!!!!!!!!!!!!

Όσο για το γιοκαρίνι σου τί να πρωτοπώ???????????

Θα το φάω το μωράκι σου!!!!!!!!!!!!!!

ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ ΜΠΕΜΠΗΣ!!!!!!!

Να σου ζήσει αγάπη μου!!!!!!!!!!

na soy zhsei annoyla mou k apo dw na ton xaireste ton zouzouno sas

na einai panta geros kalotuxos k eutuxismenos

να χαιρεσαι το παιδαρο σου....πολυ ομορφη η εμπειρια σου

axouuuuuuuu mia glykeia fatsoula!!!!!!!!!na sou zhsei koritsaki kai na ton kamarwneis!!!!!!!!!!!!!na einai panta geros kai dynatos!!!!!!!!!!!!!!

Να σας ζησει Ρε Αννα!!! Πολυ ομορφη ιστορια!!

Ποτε θα γνωρισουμε τον κουκλο;;;

Αυτο με τον καρδιοτακογραφο το ειχα παθει στην 1η μου γεννα.Και μου ελεγαν "Ειναι χαμηλα το παιδι ,δε μπορει να πιασει εκει τους παλμους του" και εσπρωχνα και εγω.

να τα χιλιασει το στρουμπουλακι μας!!!!

να τον χαιρεσε καλοτυχος και ευτηχισμενος!!!!

καλε και γω δεν εχω γραψει!!!μας εδωσες βημα!!!

Ευχαριστούμε πολύ πολύ κοριτσάκια μου για τα όμορφα λόγια και τις γλυκές σας ευχές!!!!

Αννούλα μου τι όμορφη η ιστορία σου, μου θύμησες τα δικά μου τι πιο υπέροχη στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας!!!!!!!!

Να χαίρεστε το αγγελούδι σας να είναι πάντα γερό και δυνατό κι εσείς δίπλα του να το καμαρώνετε όπως ονειρεύεστε !!!!!!!!!!!!!!!!!!

annoula, να σου ζήσει ο μπέμπης! Είναι κούκλος! Η ιστορία σου στην αρχή, μου θυμήζει την σημερινή μου μέρα!!!

Συμπληρώνω κι εγώ την 40 εβδομάδα και σήμερα το πρωί πέρασα για 2η φορά την εμπειρία της εξέτασης (η πρώτη δεν ήταν τόσο επώδυνη). Μετά για κάποια ώρα είχα πονάκια αλλά τώρα τίποτα

Αναρωτιέμαι κι εγώ πότε θα σπάσουν τα νερά ή πότε θα έρθουν πόνοι

Είναι δύσκολη η αναμονή...

Ευχαριστούμε πολύ!!!

Steisy μου,σε καταλαβαίνω...Υπομονή κοριτσάκι μου,κοντεύεις!!!Σε λίγες μέρες θα κρατάς το αγγελούδι σου και θα έχεις ξεχάσει όλα τα δύσκολα!!!

να σας ζησει κουκλιτσα μου να ναι γερος κ καλοτυχος κ να σας δινει μονο χαρες!!!!

Ευχαριστώ καλή μου!!Να σου ζήσει κι εσένα η μικρούλα σου!!!

Να σας ζησει κοπελα μου ο παιδαρος, να ειναι γερος και καλοτυχος!!!!!Μακαρι ευχομαι κι εμεις οι εγκυουλες να γεννησουμε με το καλο ολες μας!!!!!

Να σου ζήσει το αγοράκι σου!!! Είναι πραγματικά ένας ΚΟΥΚΛΟΣ!!!!! Όσο για την εμπειρία σου..ΤΕΛΕΙΑ!! Τη διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον!

Αναστασία μου,όλα καλά θα πάνε,θα το δεις!!!Με το καλό!!

Ανθή μου,ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!!