Η σωματική τιμωρία του νηπίου με μερικές ξυλιές στον πισινό μπορεί τελικά να σας γυρίσει μπούμερανγκ, υποστηρίζουν Αμερικανοί ερευνητές σε σχετικό άρθρο τους που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Τα παιδιά που τιμωρούνται σωματικώς συχνά, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εκδηλώσουν επιθετικές συμπεριφορές όπως να εμπλέκονται σε καβγάδες, να καταστρέφουν πράγματα ή να εκφράζουν κακία προς άλλα άτομα.

Παλαιότερη έρευνα είχε καταλήξει σε παρόμοια αποτελέσματα, αλλά δεν είχε συνυπολογίσει πως τα επιθετικά παιδιά είχαν ξεκινήσει την ζωή τους ή άλλους παράγοντες που μπορεί να είχαν επηρεάσει τα αποτελέσματα. Αν και η νέα έρευνα δεν αποδεικνύει ότι η σωματική τιμωρία προκαλεί επιθετικότητα, διαπιστώνει ότι υπάρχει σχέση που υφίσταται ακόμη και μετά την εξαίρεση αρκετών άλλων πιθανών εξηγήσεων.

Η Δρ Κάθριν Τέιλορ και οι συνεργάτες της στην Ιατρική Σχολή Δημόσιας Υγείας και Τροπικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Tulane της Νέας Ορλεάνης μελέτησαν στοιχεία από παλαιότερη πληθυσμιακή μελέτη που είχε επικεντρωθεί σε οικογένειες από 20 μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ.

Οι ερευνητές είχαν μιλήσει με τις μητέρες όταν τα παιδιά ήταν τριών ετών και πάλι όταν είχαν συμπληρώσει το πέμπτο έτος. Με βάση τη συμπεριφορά των παιδιών, σχεδόν τα μισά εντάχθηκαν στην κατηγορία της «υψηλής επιθετικότητας» και τα άλλα μισά σχεδόν στην κατηγορία της «χαμηλής επιθετικότητας».

Περισσότερα από τα μισά παιδιά των 2.500 που απάρτιζαν το δείγμα, είχαν τιμωρηθεί σωματικά τον μήνα πριν την συνέντευξη της μητέρας. Και όσα είχαν «φάει» ξύλο πάνω από δύο φορές σε ηλικία τριών ετών είχαν διπλάσιες πιθανότητες να είναι πολύ επιθετικά σε ηλικία πέντε ετών.

Ακόμη και όταν συνυπολογίστηκαν οι αρχικές διαφορές ως προς την επιθετικότητα και άλλοι παράγοντες (η ψυχολογική κακοποίηση, η μητρική κατάθλιψη και η κατάχρηση ουσιών), οι πιθανότητες παρέμεναν αυξημένες.

Αν και οι επιστήμονες βασίστηκαν στις δηλώσεις των μητέρων, οι απόψεις των τελευταίων απηχούν τα στοιχεία πίσω από τις συστάσεις των επιστημόνων κατά της σωματικής τιμωρίας.

Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα λοιπόν, η σωματική τιμωρία οδηγεί στην επιθετικότητα. Και μπορεί μεσοπρόθεσμα να έχει αποτέλεσμα αλλά μακροπρόθεσμα είναι επώδυνη. Αντ' αυτού λοιπόν καλύτερη είναι η λεκτική νουθεσία και άλλες μη σωματικές τιμωρίες.

Σε περίπτωση που αυτά τα μέτρα δεν είναι αποδοτικά τότε ο γονιός θα πρέπει μάθει ο ίδιος τεχνικές αυτοδιαχείρισης του θυμού του. Πάντως από στατιστικές έρευνες προκύπτει ότι έως και το 90% των γονιών χτυπούν τα παιδιά τους.

πάντα το λένε ότι η βία φέρνει βία ο διάλογος δίαλογο.

η σωματικη βια ειναι απολυτα απαραδεκτη μεθοδος 'διαπαιδαγωγησης' /

μαλλον ευκολη οδος για τον κουρασμενο γονιό να ξεσπάσει τα νευρα του ειναι...

Ετσι είναι κορίτσια!

Αλλωστε κ όλοι οι ψυχολόγοι είναι ξεκάθαροι..Ότι κάνει ένας γονιός στο παιδί του,

είναι σαν να του δείχνει την αποδεκτή συμπεριφορά..

Το παιδακι δηλαδη,αν το χτυπάς θεωρεί οτι κ αυτό πρέπει η μπορεί να χτυπάει..

ΥΠΟΜΟΝΗ,ΑΓΑΠΗ κ..βαθιές αναπνοές όταν φτανουμε στα όριά μας!!

Είναι απαράδεκτο, να χτυπάς το παιδί σου, και να μην μπορείς και του εξηγήσεις με λογία και με πράξεις τι είναι καλο και τι οχι.

Επειδή πραγματικά εχω ζωντανό παράδειγμα Γνωστής μου που το μονό που ξέρει ειναι να χτύπα το παιδι της οπου βρει και οπου φτανει , ειναι τραγικο!!

Εχει κανει ενα παιδάκι τρομοκρατημένο προς εκεινη και επιθετικό με λογια και με πράξεις προς ολα τα παιδάκια.

Θελει υπομονη, και οπως λεει και η Βανια η βια φέρνει βια και ο διάλογος διάλογο.