Καλησπέρα!!!

Είμαι νέο μέλος και θέλω να μοιραστώ με κάποιον τις ευχάριστες αλλά και δύσκολες στιγμές που περνάω μόνη στο σπίτι με τα δύο αστεράκια μου. Το βασικότερο πρόβλημα είνα η έλλειψη ελεύθερου χρόνου, καθώς δεν υπάρχει κανείς να κρατήσει τα ζουζούνια για να κάνω κάτι για τον εαυτό μου. Μερικές στιγμές νιώθω πως θα τρελαθώ.

Έχει κανείς άλλο τέτοιο πρόβλημα ή η πολλή κλεισούρα μου την έδωσε στα νεύρα;

ΗEEEEELLLLLPPPPPP!!!!!

Μη σκας! οι περισοτερες ταχουμε περασει αυτα.Δεν υπαρχει μια μανουλα, μια πεθερουλα, ενας ανθρωπος της εμπιστοσυνης σου,να τα κρατησει για λιγο ναβγεις εστω για ενα καφε?

Σε καταλαβαίνουμε όλες είμαι σίγουρη. Υπομονή και κουράγιο.. Ποσο είναι τα παιδάκια σου?

Ο μεγάλος είναι 27 μηνών και ο μικρός 7 μηνών. Τα αγαπάω, τα λατρεύω, αλλά τις τελευταίες μέρες πνίγομαι μέσα στο σπίτι, θέλω 5 λεπτά ηρεμίας για μένα και δεν τα βρίσκω και δεν υπάρχει κανείς για βοήθεια ούε κι ο άντρας μου που γυρνάει στις 10 το βράδυ και θέλει μόνο να φάει και να κοιμηθεί και τα Σαββατοκύριακα του βγαίνει κι όλη η κούραση της εβδομάδας και δεν έχει όρεξη για τίποτα. Γι΄αυτό κι εγώ γράφτηκα εδώ να λέω καμιά κουβέντα, γιατί νιώθω πως θα τρελαθώ!

βοοκιε γιατι δεν γραφεις τον μεγαλο σε εναν παιδικο σταθμο...ωστε να μενεις μονο με το μωρο καποιες ωρες....ξεκουραση θα ειναι και αυτο!!

Το 'χω σκεφτεί, αλλά ο μέγαλος για κάποιο ανεξήγητο λόγο δε λέει τίποτα άλλο εκτός από μαμά και μπαμπά και φοβάμαι να τον γράψω ακόμα, αφού δε θα μπορεί να μιλάει με τα άλλα παιδιά, αλλά ούτε και σε μένα θα μπορεί να πει τι του συνέβη όλη την ημέρα (υπερπροστατευτική μανούλα;. Αν και από Σεπτέμβριο το σκέφτομαι σοβαρά.

Sorry ρε παιδιά, τώρα που ξαναδιαβάζω το μήνυμά μου, μάλλον σας ψυχοπλάκωσα. Αλλά τα είπα και σα να μου 'φυγε ένα βάρος από πάνω μου.

Τελικά, βοηθάνε τα forum, πώς και δεν το είχα καταλάβει τόσο καιρό;

ακομα καλυτερα αν δεν μιλαει....να δεις ποσα θα μαθει εκει!!!!!!!!!θα παθεις πλακα!!πως και δεν μιλαει 27 μηνων εμενα ειναι 18 και λεει τα παντα!!!!!μεχρι και γλωσοκοπανα...χαχαχχα

Καλησπερα,

εγω θα σου προτεινα τωρα που ανοιξει ο καιρος καροτσι το μωρο, χερακι ο μεγαλος κ βολτα στο παρκο.Βασικα οτι εκανα εγω με το που γεννησα..

Η κλεισουρα ειναι οτι χειροτερο για μια νεα κοπελα αλλα κ για τα παιδια.

Τον μεγαλο να τον γραψεις παιδικο οπωσδηποτε απο Σεπτεμβρη, να δεις που θα μιλησει κ γρηγορα, αλλα το κυριοτερο θα ηρεμησει.Εμενα μου το ελεγαν κ δεν το πιστευα..

Εγω τωρα ειμαι στην φαση τη δικια σου γιατι γυριζω σπιτι με τα μικρα στις 4 κ μεχρι να κοιμηθουν δε μπορω να κανω πολλα πραγματα γιατι κ εμενα αργει ο μπαμπας..αν ηθελα, ειχα βοηθεια,αλλα μου λειπουν πλεον κ θελω να τα χαιρομαι...οσο για τις δουλειες τις βαζω στο αυτοματο :laugh:

Αχ βρε κορίτσια, πραγματικά κλαίω, μη γελάτε, αλήθεια σας λέω!!! Δεν ξέρω κι εγώ από πότε έχω να μιλήσω με κάποιον, να πω τι με προβληματίζε, και να από το πουθενά εμφανίστηκαν άνθρωποι να με ακούσουν, να με συμβουλέψουν... Δεν έχω ούτε μία φίλη με παιδιά και βέβαια οι φίλες μου δεν καταλαβαίνουν τίποτε από όλα αυτά, άσε που πιστεύω ότι δε θέλουν και να τα ακούνε. Πραγματικά, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου! Α στο καλό, τι κλάμα κι αυτό!

Γεια σου κι από μένα! Αυτό που θα σου πρότεινα εγώ είναι να κάνεις μία συζήτηση με τον άντρα σου και από κοινού να βρείτε μία μέρα, που θα μπορεί αυτός να τα κρατήσει έστω για λίγο και εσύ να κάνεις κάτι για σένα, οτιδήποτε πιστεύεις ότι θα σε χαλαρώσει. Άν συνεχίσεις να βιώνεις όλο αυτό θα εξαντληθείς και όλα θα σου φταίνε. Όλοι έχουμε περάσει απ' αυτή τη φάση αλλά πίστεψέ με εκτός από γονείς είμαστε και άνθρωποι και έχουμε ανάγκη από το δικό μας χώρο και χρόνο, αλλιώς μαζεύουμε πολλά απωθημένα που δεν ξέρεις ποτέ πότε και με ποιο τρόπο θα ξεσπάσουν.

κοπελα μου εχω μονο ενα μωρακι 4μηνων που ειναι αρρωστο με βροχιτιδα κ εχω κ την πεθερα μου να ερχεται για παρεα κ παλι ειμαι πηγμενη κ κλαιω απο τη στενοχωρια μου,φανταζομαι εσυ....ολες περναμε τετοια λουκια κοριτσακι μου,να μπαινεις στο μαμμυ να τα λες λιγο με εμας να παιρνεις κουραγιο....ολες ετσι καπως νιωθουμε!!!!

Άρτεμη, έχεις δίκιο σε όσα λες. Με τον άντρα μου το έχω συζητήσει ήδη και δυστυχώς δεν μπορεί να κρατήσει και τα δύο (ως κλασικός άντρας δεν μπορεί να κάνει δύο πράγματα - δύο παιδιά - ταυτόχρονα). Συνεπώς, τζίφος από εκεί, αλλά από χθες που μπήκα στο φόρουμ και μίλησα μαζί σας είμαι καλύτερα. Τελικά, βοηθάει να ακούς και άλλους. Και kalypso μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα είχα άρρωστα και τα δύο, το μεγάλο με βρογχίτιδα και το μικρό με βρογχοπνευμονία και νεφελοποιητή. Μπορεί γι' αυτό να τα 'παιξα τώρα που το σκέφτομαι (ένα μήνα κλεισμένη μέσα και να μην ξέρω σε ποιο να πρωτοπάω). Δράμα... Περαστικά στο μωράκι σου!

Το μονο σιγουρο ειναι οτι δεν εισαι η μόνη!!!!

Δεν θα γραψω πολλα γιατι τωρα ειδα το μηνυμα και 4 σχολαω...

Μετα?Θα μαζεψω το αγορακι μου απο τη γιαγια,θα παμε σπιτι και θα

βαλουμε μπρος τις μηχανες....

Να χαρουμε το παιδι αλλα και να μαγειρεψω,να καθαρισω οτι εχει καθε μανουλά να κανει...

Τι να σου πω ,ωρες ωρες γινομαι τοσο κουρελι που οταν βγαζω τα ρουχα

απο το πληντυριο,τα βλεπω σιδερωμενα!! Σαν το ρομποτ δεν καταλαβαινω ποτε κανω καθε τι!!!!

Νομιζω με καταλαβες.....Δυστυχως δεν εχω χρονο,πρεπει να φυγω!

bookie καλως ηρθες στην παρεουλα μας να χαιρεσαι τα παιδακια σου αρχικα,κ να τα δεις οπως επιθυμεις..

λοιπον για ελευθερο χρονο που λες, σου λεω εναν εχω 8 μηνων περιπου κ ωρες,ωρες δεν ξερω τι να κανω...ειναι στη φαση που αν λειπουμε απ'το οπτικο του πεδιο κλαιει κ φωναζει, αν τον αφησω κατω τα ιδια,ισα που προλαβενω να μαγειρεψω κ να κανω καμια δουλεια,κ οταν κοιμηθει, ευτηχως μου κοιμαται ολο το βραδυ απο 2 μηνων μπενω εδω κ λεω καμια κουβεντα με τα κοριτσια....διαβαζω για τις ανυσηχιες που εχω κ εγω σαν μαμα, κ περνω λιγη δυναμη για την επομενη μερα..

γι'αυτο να μπενεις οταν μπορεις να τα λεμε,κ σκεψου κ τον παιδικο για το μεγαλο σου, τα κοριτσια που εχουν πιο μεγαλα παιδακια κατι θα ξερουν...

Ninina να χαίρεσαι το ζουζούνι σου και με το καλό και το δεύτερο (ελπίζω να κατάλαβα καλά, γιατί με αυτά τα τικεράκια έχω μπερδευτεί, έφτιαξα κι εγώ για τους μικρούς, αλλά δεν ξέρω πώς μπαίνουν στα μηνύματα - αυτό είναι έκκληση για βοήθεια).

Εγώ τρέχω από το πωί ως το βράδυ με διάλειμμα 2 ωρών το μεσημέρι που κοιμούνται και τα δύο (ευτυχώς έχουν συγχρονιστεί απόλυτα και στον πρωινό και στο βραδινό ύπνο). Το βασικότερο πρόβλημά μου είναι ότι δυσκολεύομαι να βγω έξω και με τα δύο (πού θα αλλάξω πάνα το μωρό, τη φρουτόκρεμα αν την έχω φτιάξει από πριν δε θα έχει καμιά ουσία όταν τη φάει το μωρό, ο μεγάλος δε θέλει να του κρατάω το χέρι και φοβάμαι μη μου φύγει και πεταχτεί στο δρόμο, κ.λ.π.). Απλά περιμένω να μεγαλώσει το μωρό και να είναι όλα λίγο πιο εύκολα. Υπομονή....

kαλημερα ναι τα τικερακια μπερδευουν λιγακι...ενα αγορακι εχω....αν κ θελω να κανω κ συντομα δευτερο... θα δειξει....

Καλημέρα bookie,

Και έγω καινούργια ειμαι στο φορουμ,καλώς ήρθες, και εγω γράφτηκα για να λέω καμία κουβέντα γιατι εχω 2 παιδάκια και βοηθεία απο πουθενά , το καλό ειναι που με βοηθάει ο άντρας μου όταν μπορέσει.

Αλλα πάντα τα περρισότερα τα τραβάει η μαμά. Κάνε κουράγιο και θα μεγαλώσουν πολύ γρήγορα.

Αν δείτε κανένα ορυογραφικό λάθος εδν είμαι αγράμματη απλός ειμαι απο το εξωτερικό.

Κάλο κουράγιο σε όλες μας και bookie μην το βάζεις κάτω !!!!