Ναι λοιπόν γέννησα και γω!!!

Ακόλουθοι

Δημοσίευση 23 Φεβρουαρίου, 201016 yr

Ναι λοιπόν γέννησα και γω!και αν και καθυστερημένα(τι να κάνω,με φαγαν οι υποχρεώσεις)θα σας αφηγηθώ με όλες τις λεπτομέρειες το πως βίωσα την μαγική εμπειρία του τοκετού.

Όπως γνωρίζετε οι πιο παλιές αντιμετόπιζα πρόβλημα σακχάρου.Λόγω αυτού δυστυχώς δεν έπρεπε να γίνω τελειόμηνη(να περιμένω να σπάσουν τα νερά μου δηλαδή)διότι υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να συμβεί ενδομητριακός θάνατος και πιθανότατα να έχανα το αγγελούδι μου.Ήμουν πολύ στεναχωρημένη που έπρεπε τελικά να προγραμματίσω την γέννηση του μωρού μου...Αποφασίσαμε με τον γυναικολόγο μου να γεννήσω φυσιολογικά με τεχνικούς πόνους αν και εκείνος επέμενε για καισαρική,όχι οτι είναι υπερ αυτής αντιθέτως,αλλά όπως μου εξήγησε θα ήταν πολύ δύσκολο για μένα να γεννήσω φυσιολογικά επειδή το μωρό θα γεννιόταν την 38η εβδομάδα,είναι το πρώτο μου παιδί και ήταν και ψηλά ο μπαγάσας αλλά με το κεφαλάκι του κάτω.Μου είπε:<<αλλιώς είναι όταν πας να πάρεις έναν ώριμο καρπό από ένα δέντρο και αλλιώς είναι όταν πας να πάρεις έναν άγουρο πιο πολύ θα δυσκολευτείς να τον κόψεις>>.

Στις 25 Οκτωβρίου στις 9:00 το βράδυ βρισκόμουν στο Διαβαλκανικό να περιμένω έξω απ'το μαιευτικό μαζί με τον αντρούλη μου,τις μαμάδες μας και τ'αδέρφια μας με αγωνία και λαχτάρα..όταν με πήρανε μέσα ήμουν έτοιμη να κατουρηθώ απ'το άγχος μου <<τι θα μου κάνουνε?>> σκεφτόμουνα..<<θα πονέσω άραγε?>>...<<μπαααα,τελειώσανε τα ψέμματα σήμερα θα γεννήσω!>>..Έρχεται μετά απο λίγο μια ευγενέστατη μαία η οποία με ετοίμασε κλισματάκι κλπ.Ααα!δεν με ξύρισε έχω να σας πω,το έκανα μόνη μου και άκουσα και το κοπλιμέντο μου:<<μόνη σου ξυρίστηκες?σαν μωρουδιακό το έκανες!>>.Με πάει λοιπόν στο δωμάτιο όπου θα γεννούσα τον μικρό μου,μου περνάει ορό και μετά από λιγο αρχίζει να βάζει φάρμακα για τους πόνους.Ύστερα από 5 λεπτά ήρθε και ο αντρούλης μου φορόντας την χαρακτιριστική πράσινη ποδιά(μιλάμε για πολύ γέλιο..).Κατά τις 9:40 άρχισα να έχω μερικές συσπάσεις,1 διαστολή μου είπε μια από τις μαίες που με παρακολουθούσαν.Στις 10:30 οι πόνοι οξύνονταν και η διαστολή μου 3.Δεν άντεχα τους πόνους και ζητούσα απεγνωσμένα τον αναισθησιολόγο αλλά ο γιατρός μου είπε να περιμένω λίγο να μου σπάσει τα νερά και μετά..Ωχ!σκέφτηκα...κοριτσια έβγαλε τον άντρα μου έξω για να τα σπάσει μιλάμε για πολύ νερό 2 λεκάνες που το είχα όλο αυτό??μετά από κανα μισάωρο πέθαινα στους πόνους και οι αναπνοές δεν βοηθούσαν καθόλου,επέμενα να έρθει ο αναισθησιολόγος ο οποίος ήρθε και με έσωσε!!παράδεισος κορίτσια,δεν πόνεσα καθόλου αφήστε που από κει και πέρα συνεργάστηκα καλύτερα με τις μαίες οι οποίες ήταν πολύ ευγενικές και διακριτικές μαζι μου,όνειρο σας λέω!ο πόνος σχεδόν ανύπαρκτος αλλά η διαστολή 4 ακόμα και η ώρα 12:15.Κάναμε παράκληση στην Παναγία από ένα βιβλιαράκι που πάντα έχει μαζί του ο άντρας μου πάνω του,για να πάνε όλα καλά με τον τοκετό.Κορίτσια 3:00 τα ξημερώματα και η διαστολή μου 8!το κανε το θαύμα της η Παναγίτσα μου!εγώ με το χαμόγελο να περιμένω το μωράκι μου,η διαστολή 10 τέλεια και στο δωμάτιο μπαίνει ο γυναικολόγος μου μαζί με τον παιδίατρο και τις μαίες...ο άντρας μου νωρίτερα έβλεπε τα μαλάκια του και φώναζε από χαρά <<να τα!!τα βλέπω!!>>.Μου λέει ο γιατρός 3 καλές σπρωξιές και θα βγει ο κατεργάρης..έσπρωχνα με όλη μου την δύναμη ώσπου ξαφνικά στις 4:25 ξημερώματα της γιορτής του Αγίου Δημητρίου ακούω κλάμματα και να σου ο πριγκιπάκος μου!ζύγιζε μόλις 2.970kg και είχε ύψος 48εκατοστά!δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυα μου!επιτέλους τον κρατούσα σφιχτά στην αγκαλιά μου και δεν πιστευα με τίποτα ότι αυτό το πλασματάκι ήταν δικό μου,το κουβαλούσα τόσους μήνες στην κοιλίτσα μου!δεν ήθελα να τον αφήσω και όταν με πρωτοκοίταξε χάθηκα στο βλέμμα του,σ'αυτά τα 2 αθώα ματάκια που με γέμιζαν ευθύνη απέναντι του αλλά γέμιζαν και την καρδιά μου η οποία κόντευε να σπάσει από συγκίνηση!ο άντρας μου έχασε τα λόγια του και συνέχεια με φιλούσε ενώ και οι 2 τον χαζευαμε δεν κατάλαβα για πότε με έραψε ο γιατρός.Ασύλληπτη εμπειρία κορίτσια!και με μεγάλη χαρά θα την ξαναζούσα με τον ίδιο γιατρό στην ίδια κλινική.Δεν έχω κανένα παράπονο απ'την διαμονή μου εκεί,τα κορίτσια ήταν εξυπηρετικά πολύ και το φαγητό υπέροχο,όσο για την καθαριότητα ένα σας λέω,όλα έλαμπαν!έχω ευχάριστες αναμνήσεις από εκεί αλλά η πιο ευχάριστη και η πιο έντονη ήταν ο ερχομός του μικρούλη μου που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην καρδιά και στην ψυχή μου!εύχομαι σε όλες όσες περιμένετε τα μικρούλια σας με το καλό να τα υποδεχτείτε,όσες είστε ήδη μανούλες να τα χαίρεστε και όσες προσπαθείτε σύντομα να φουσκώσει η κοιλίτσα σας!συγνώμη αν σας κούρασα αλλα σας υποσχέθηκα λεπτομέρειες γι'αυτό!

Σύνδεση

Συμμετοχή στη συζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)