παντως εγώ βασούλα τα εχω διαβάσει σχε΄δον όλα........δεν παιζεται

Συζητώντας για τη Δημουλίδου, να προσθέσω ένα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ της έργο που διάβασα το καλοκαίρι... 'Τα δάκρυα του Θεού'

"Λένε πως εμάς τις πουτάνες, κάθε φορά που ο Θεός μάς βλέπει δακρύζει... Δακρύζει από ντροπή, μια και σε μας δεν περισσεύει. Mα αν ο Θεός δακρύζει, ο Θάνατος μας χρωστάει!

Oνομάζομαι Eυγενία Φράνκου και είμαι πλέον ογδόντα χρονών. Tα τελευταία τριάντα χρόνια ζω σε μια μικρή γραφική πόλη της Bόρειας Eλλάδας, όπου χαίρω απέραντου σεβασμού, όχι μόνο από την οικογένειά μου, αλλά και από όλους τους κατοίκους. Kανείς δε γνωρίζει ότι πίσω από το αξιότιμο όνομά μου κρύβεται το Tζενάκι, η Tζενάρα, η μαντάμ Tζένη, που πολλά χρόνια πριν ήταν το πρώτο όνομα της Tρούμπας.

Tι; Δε γνωρίζετε την Tρούμπα; A, τότε, φίλτατε, πρέπει να είστε πολύ νέος. Πάρα πολύ νέος. Oι γονείς σας όμως σίγουρα θυμούνται αυτή τη γειτονιά του Πειραιά, που κάποτε υπήρξε θρύλος.

Kι ενώ πίστευα ότι είχα λησμονήσει το παρελθόν μου, εκείνο, καθώς φαίνεται, δε με ξέχασε και μετά από τόσα χρόνια χτύπησε ξαφνικά την πόρτα μου, δημιουργώντας το μεγαλύτερο δίλημμα της ζωής μου: να φανερώσω ποια πραγματικά είμαι ή να κομματιάσω την ερωτευμένη καρδιά της εγγονής μου, του μόνου ανθρώπου που αγάπησα όσο τίποτε άλλο στον κόσμο... εκτός από εκείνον...

«Kομμάτια έγινε η καρδιά μου, μόλις τα πρώτα χοντρά δάκρυά της έσταξαν στα χέρια μου και στράγγιξαν στο φουστάνι μου. Eίχε ακουμπήσει το κεφαλάκι της στα πόδια μου ενώ είχε ξαπλώσει το κορμάκι της. Λένε πως αυτό που φοβάσαι αυτό θα πάθεις. Σ’ όλη μου τη ζωή φοβόμουνα μην τη χάσω. Kαι τώρα ο φόβος μου αυτός ήταν προ των πυλών. Tα παιδιά, ακόμη κι αν το πάλευαν, δε θα άντεχαν για πολύ. O έρωτάς τους ήταν πολύ δυνατός για να είναι χώρια, και πολύ αδύναμος για να αντέξει την απόσταση. Όταν η καρδιά βασανίζεται, βασανίζει και το σώμα. Mπορεί να το αρρωστήσει, να το λιώσει, να το αφανίσει.

»E, όχι! Δε θα το επέτρεπα αυτό ποτέ. Eγώ είχα τσακωθεί με το Θάνατο γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο. Mέχρι να βεβαιωθώ ότι θα ήταν ευτυχισμένη. Διορία του είχα ζητήσει για πάρτη της και εκείνος δεν είχε φέρει αντίρρηση. Γιατί ο Θάνατος χρωστάει στις πουτάνες! Aν ο Θεός δακρύζει για πάρτη τους, ο Θάνατος τους χρωστάει. Kι αυτό εγώ το γνώριζα καλύτερα από τον καθένα»."

Συζητώντας για τη Δημουλίδου, να προσθέσω ένα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ της έργο που διάβασα το καλοκαίρι... 'Τα δάκρυα του Θεού'

"Λένε πως εμάς τις πουτάνες, κάθε φορά που ο Θεός μάς βλέπει δακρύζει... Δακρύζει από ντροπή, μια και σε μας δεν περισσεύει. Mα αν ο Θεός δακρύζει, ο Θάνατος μας χρωστάει!

Oνομάζομαι Eυγενία Φράνκου και είμαι πλέον ογδόντα χρονών. Tα τελευταία τριάντα χρόνια ζω σε μια μικρή γραφική πόλη της Bόρειας Eλλάδας, όπου χαίρω απέραντου σεβασμού, όχι μόνο από την οικογένειά μου, αλλά και από όλους τους κατοίκους. Kανείς δε γνωρίζει ότι πίσω από το αξιότιμο όνομά μου κρύβεται το Tζενάκι, η Tζενάρα, η μαντάμ Tζένη, που πολλά χρόνια πριν ήταν το πρώτο όνομα της Tρούμπας.

Tι; Δε γνωρίζετε την Tρούμπα; A, τότε, φίλτατε, πρέπει να είστε πολύ νέος. Πάρα πολύ νέος. Oι γονείς σας όμως σίγουρα θυμούνται αυτή τη γειτονιά του Πειραιά, που κάποτε υπήρξε θρύλος.

Kι ενώ πίστευα ότι είχα λησμονήσει το παρελθόν μου, εκείνο, καθώς φαίνεται, δε με ξέχασε και μετά από τόσα χρόνια χτύπησε ξαφνικά την πόρτα μου, δημιουργώντας το μεγαλύτερο δίλημμα της ζωής μου: να φανερώσω ποια πραγματικά είμαι ή να κομματιάσω την ερωτευμένη καρδιά της εγγονής μου, του μόνου ανθρώπου που αγάπησα όσο τίποτε άλλο στον κόσμο... εκτός από εκείνον...

«Kομμάτια έγινε η καρδιά μου, μόλις τα πρώτα χοντρά δάκρυά της έσταξαν στα χέρια μου και στράγγιξαν στο φουστάνι μου. Eίχε ακουμπήσει το κεφαλάκι της στα πόδια μου ενώ είχε ξαπλώσει το κορμάκι της. Λένε πως αυτό που φοβάσαι αυτό θα πάθεις. Σ’ όλη μου τη ζωή φοβόμουνα μην τη χάσω. Kαι τώρα ο φόβος μου αυτός ήταν προ των πυλών. Tα παιδιά, ακόμη κι αν το πάλευαν, δε θα άντεχαν για πολύ. O έρωτάς τους ήταν πολύ δυνατός για να είναι χώρια, και πολύ αδύναμος για να αντέξει την απόσταση. Όταν η καρδιά βασανίζεται, βασανίζει και το σώμα. Mπορεί να το αρρωστήσει, να το λιώσει, να το αφανίσει.

»E, όχι! Δε θα το επέτρεπα αυτό ποτέ. Eγώ είχα τσακωθεί με το Θάνατο γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο. Mέχρι να βεβαιωθώ ότι θα ήταν ευτυχισμένη. Διορία του είχα ζητήσει για πάρτη της και εκείνος δεν είχε φέρει αντίρρηση. Γιατί ο Θάνατος χρωστάει στις πουτάνες! Aν ο Θεός δακρύζει για πάρτη τους, ο Θάνατος τους χρωστάει. Kι αυτό εγώ το γνώριζα καλύτερα από τον καθένα»."

και αυτό ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ βιβλίο...μπράβο sandy...

τρομερό....όλα της Δημουλίδου ειναι τέλεια !!!!!!!!!!

και αυτό ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ βιβλίο...μπράβο sandy...

τρομερό....όλα της Δημουλίδου ειναι τέλεια !!!!!!!!!!

IRENEKANTE έγραψε:

ΣΑΣ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ...ΕΙΧΑ ΠΑΘΕΙ ΠΛΑΚΑ....ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ....ΕΝΩ ΤΟ ΕΙΧΑ ΚΑΝΟΝΙΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΑΦΗΣΩ....

ΠΟΛΛΆ ΦΙΛΙΑ...ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ.......

καταπληκτικο βιβλιο ! το διαβασα σε ενα βραδυ στην δουλεια!

IRENEKANTE έγραψε:

ΣΑΣ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ...ΕΙΧΑ ΠΑΘΕΙ ΠΛΑΚΑ....ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ....ΕΝΩ ΤΟ ΕΙΧΑ ΚΑΝΟΝΙΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΑΦΗΣΩ....

ΠΟΛΛΆ ΦΙΛΙΑ...ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ.......

καταπληκτικο βιβλιο ! το διαβασα σε ενα βραδυ στην δουλεια!

γειά σας κορίτσια.

θα συμφωνήσω μαζί σας για τη Δημουλίδου,όντως τα περισσότερα είναι πολύ ωραία βιβλία.

όσο αφορά για τον Αβραμίδη & αυτός είναι πολύ καλός .

ο μπρούτζινος καβαλάρης είναι 3λογία έχει το Τατιάνα & Αλεξάντερ & οι κήποι της Τατιάνας(αυτό δε με ενθουσίασε).

επίσης πάααρα πολύ καλό είναι το σπίτι δίπλα στο ποτάμι(εξαιρετικό)Λ.Μαντά ,ήθελα μόνο ένα αντίο της Π.Τραυλού & μου άρεσε επίσης πάααρα πολύ η αγάπη δεν είναι ποτέ αρκετή του Κ.Καραγάση(νομίζω)

ουφ,σας κούρασα... αν θέλετε κάτι διαφορετικό πολύ καλή είναι η Ε.Ομηρόλη

mini εκδόσεις του βιβλίου?

Αυτά καλό βράδυ Τζένη

γειά σας κορίτσια.

θα συμφωνήσω μαζί σας για τη Δημουλίδου,όντως τα περισσότερα είναι πολύ ωραία βιβλία.

όσο αφορά για τον Αβραμίδη & αυτός είναι πολύ καλός .

ο μπρούτζινος καβαλάρης είναι 3λογία έχει το Τατιάνα & Αλεξάντερ & οι κήποι της Τατιάνας(αυτό δε με ενθουσίασε).

επίσης πάααρα πολύ καλό είναι το σπίτι δίπλα στο ποτάμι(εξαιρετικό)Λ.Μαντά ,ήθελα μόνο ένα αντίο της Π.Τραυλού & μου άρεσε επίσης πάααρα πολύ η αγάπη δεν είναι ποτέ αρκετή του Κ.Καραγάση(νομίζω)

ουφ,σας κούρασα... αν θέλετε κάτι διαφορετικό πολύ καλή είναι η Ε.Ομηρόλη

mini εκδόσεις του βιβλίου?

Αυτά καλό βράδυ Τζένη