Διαπαιδαγώγηση

Το παράθυρο μοιάζει με κινηματογραφική οθόνη γεμάτη από εικόνες, χρώματα και κίνηση και εκείνο ενθουσιάζεται με τη συνεχή εναλλαγή παραστάσεων. Σε κάθε μετακίνηση μας όμως πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη προσοχή ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Πριν να βάλετε το κλειδί στη μηχανή και να ξεκινήσετε πρέπει να πάρετε όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για να ταξιδέψετε με ασφάλεια παρέα με το μικρούλι σας, ακόμα και αν η απόσταση της διαδρομής είναι πολύ σύντομη. Ποτέ μην επιτρέψετε στο παιδά

Τα παιδάκια συνήθως δε νιώθουν τον κίνδυνο λόγω της άγνοιάς τους και τις περισσότερες φορές προκαλούν ατυχήματα λόγω της ανωριμότητας της μικρής ηλικίας, της περιέργειας και της τάσης που έχουν για εξερεύνηση. Όταν αρχίζει να μεγαλώνει καλό είναι να αρχίσετε να του μιλάτε και να του γνωρίσετε τους κινδύνους που το απειλούν για να ενισχύσετε της άμυνες αυτοπροστασίας του. Μπορείτε να ξεκινήσετε με λέξεις όπως "Πρόσεχε", "Μη", "Όχι","Ποτέ","Είναι επικίνδυνο". Κάτι πολύ σημαντικό είναι να του εξ

Το ιδιότροπο παιδί στηρίζετε στους γονείς, είναι ανίκανο να αποδεχθεί την άρνηση, εξαρτάται από τη μητέρα και τον πατέρα και δεν μπορεί να αποκτήσει αυτονομία. Αυτό μπορεί να το κάνει γιατί εμείς ως γονείς είμαστε στο έλεος των ιδιοτροπιών του, ή γιατί το προσέχουμε πολύ λίγο. Είναι σχεδόν αδύνατο να κακομάθουμε ένα παιδί από το πρώτο έτος της ηλικίας του, εκτός εάν δεν το αφήνουμε ποτέ μόνο του και καθόμαστε πάντα κοντά του υπερβάλλοντας στη φυσιολογική του ανάγκη για φροντίδα, τόσο που στη σ

Οι τιμωρίες είναι το πιο δύσκολο κεφάλαιο της διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι επιπτώσεις θα έχει στην ψυχή ενός παιδιού μια σωματική τιμωρία (ένα σκαμπίλι, ένα τράβηγμα του αυτιού κλπ.), αλλά και μια ηπιότερη τιμωρία, όπως το μάλωμα, ο περιορισμός στο δωμάτιο, η αποβολή από το παιχνίδι ή η αφαίρεση κάποιων «προνομίων» που του έχετε παραχωρήσει. Άλλοτε οι τιμωρίες μπορεί να λειτουργήσουν θετικά, άλλοτε όμως όχι. Μερικές φορές τα θετικά αποτελέσματα μπορεί να διαρ

Καθοδηγήστε το όμως και ενθαρρύνεται το με τέτοιο τρόπο ώστε να κάνει μόνο του τις εργασίες και να του δίνετε τη βοήθεια σας όταν χρειάζεται. Κομματιάστε το έργο που έχει να κάνει σε μικρά σκαλοπάτια έτσι ώστε το παιδί σας να μπορεί να τα ανέβει με περισσότερη ευκολία και επιτυχία. Σε κάθε σωστή κίνηση δείξτε τον ενθουσιασμό σας. Αν τυχόν αποτύχει ενθαρρύνεται το να προσπαθήσει πάλι και δώστε κάποιες συμβουλές για τη σωστή κατεύθυνση, ώστε το αποτέλεσμα να είναι επιτυχές. 2.Βοηθήστε το παιδί

Αρχικά θα πρέπει να παρατηρήσουμε τη συμπεριφορά του και να εντοπίσουμε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους γκρινιάζει. Πολλά παιδάκια γκρινιάζουν συνέχεια και με το παραμικρό και άλλα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και σε κάποιες περιόδους. Αναρωτηθείτε μήπως γκρινιάζει όταν θέλει κάτι από εσάς και δεν το παίρνει, όταν είναι κουρασμένο ή όταν είναι νευρικό για κάτι που δε μπορεί να καταφέρει. Πολλές φορές ένα παιδί μπορεί να έχει μια τέτοια αντίδραση αν έχει συμβεί μια αλλαγή στο οικογενε

Οι έπαινοι και οι τιμωρίες διέπονται από ορισμένους κανόνες και από ορισμένες αξίες που χρησιμεύουν σαν σημεία αναφοράς και που αντιπροσωπεύουν για το παιδάκι εκείνο που είναι καλό και εκείνο που είναι κακό. Αποτελούν το μέτρο για να μετρήσει τις δικές του επιτυχίες. Τι αποτελέσματα έχουν οι έπαινοι και οι τιμωρίες; Ο έπαινος (επιδοκιμασία, ένα χαμόγελο, μια τρυφερή αγκαλιά κ.τ.λ.) ωθεί το παιδί να επαναλάβει την καλή συμπεριφορά και αντίθετα η τιμωρία (αποδοκιμασία, άρνηση, τσακωμός κ.τ.λ.)

Όταν παίρνει ένα αντικείμενο που δεν είναι δικό του το κάνει από άγνοια και το λάθος του δεν πρέπει να αποτελεί ευκαιρία για αποδοκιμασία και τιμωρία. Γύρω στα 6 χρόνια το παιδί έχει αντίθετα αναπτύξει το αίσθημα της ιδιοκτησίας και καταλαβαίνει ότι δεν πρέπει να παίρνει τα αντικείμενα που ανήκουν στους άλλους. Συχνά οι μικροκλεψιές σε αυτή την ηλικία προέρχονται από την αντίδραση για την ανεπαρκή ικανοποίηση της απαίτησης για αποδοχή. Η τιμωρία δε θα εμποδίσει το παιδάκι να επαναλάβει αυτή τη

Αυτήν την κατάσταση φαίνεται ότι το παιδάκι των τριών ετών αρχίζει να τη συνειδητοποιεί. Καταλαβαίνει ότι διαθέτει μια δική του θέληση, δικά του μέσα και ότι μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες. Αυτή τη συνειδητοποίηση ακολουθεί η επιθυμία του παιδιού για επαλήθευση. Το παιδάκι για μια ορισμένη περίοδο έχει την τάση να κάνει το αντίθετο και να αντιδράει σε αυτό που του λέει ο ενήλικας. Με λίγα λόγια γίνεται αντιρρησίας, αρνητικό, αντιδραστικό και ξεροκέφαλο. Τα όχι του συχνά ενοχλούν τους γονείς π

1. Απειλώντας τα παιδιά σας ότι θα φύγετε χωρίς αυτά Έχει συμβεί σε όλους μας. Φτάνει η ώρα να φύγετε από το πάρκο και τα παιδιά δεν σας ακούνε. Τρέχουν, κρύβονται, αρνούνται. Εκνευρίζεστε όλο και περισσότερο. Είναι δελεαστικό να ακολουθήσετε αυτή την τακτική εφόσον τα παιδιά δεν συμμορφώνονται με ότι τους λέτε, όμως η απειλή της εγκατάλειψης (δεν έχει σημασία αν θα μπορούσε να φέρει αποτέλεσμα στην συγκεκριμένη περίπτωση) είναι εξαιρετικά επιζήμια για τα παιδιά. Η αίσθηση του δεσίματος με τ

Γιατί μαλώνουν; ....Γιατί δε μπορούν να παίξουν αγαπημένα; .... Είναι ερωτήματα που σας τυραννάνε και σας στεναχωρούν. Όλα τα αδελφάκια μαλώνουν για πολλούς και διάφορους λόγους αλλά σχεδόν πάντα μετά από λίγο συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε απολύτως τίποτα και συνεχίζουν να παίζουν πάλι μαζί και να γελάνε. Γιατί μαλώνουν; Μερικές από τις αιτίες είναι: -Η έλλειψη της αποκλειστικότητας των γονιών -Η στέρηση συναισθηματικής κάλυψης -Η αλλαγή στη στάση των γονιών -Η σύγκριση ανάμεσα στα παιδιά

Η συνήθεια για ψέματα μπορεί να είναι αποτέλεσμα τις επίδρασης πολλών και διάφορων παραγόντων. Ένα παιδάκι μπορεί να καταφύγει στο ψέμα για να αποφύγει μια κατάσταση για την οποία δε βρίσκει μια παραδεκτή διέξοδο ή για να ξεφύγει από μια κατάσταση που φοβάται και το φέρνει σε δύσκολη θέση. Το ψέμα τις περισσότερες φορές αποτελεί ένα σύστημα άμυνας ενάντια στην ανασφάλεια ή ένα μέσο ανταμοιβής σε ένα αίσθημα κατωτερότητας. Στη μυθομανία για παράδειγμα το παιδί επωμίζεται ένα ρόλο που θεωρεί θε