Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Όπως τονίζουν όμως Αμερικανοί επιστήμονες, η λύση υπάρχει και δεν είναι άλλη από ένα μωρό. Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Ιατρικής και Επιστήμης Charles Drew στο Λος Άντζελες, το Χάρβαντ και το Πανεπιστήμιο της Νεβάδα, η πατρότητα μειώνει σημαντικά τα επίπεδα τεστοστερόνης και κάνει τους άντρες πιο ήπιους και πιο ...πολιτισμένους.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό συμβαίνει, γιατί από τη φύση τους ο άνθρωπος, αλλά και τα ζώα, γίνονται λιγότερο επιθετικοί όταν βρίσκονται κοντά σε ένα βρέφος. Πόσο μάλλον όταν είναι το δικό τους.

Τα μωρά μειώνουν την τεστοστερόνη

Οι ερευνητές συνέκριναν τα επίπεδα της τεστοστερόνης παίρνοντας ως δείγμα 126 άνδρες ηλικίας 21 ετών 38 ετών, όλοι με χώρα καταγωγής την Κίνα. Οι 66 ήταν ανύπανδροι, οι 30 παντρεμένοι χωρίς παιδιά και οι υπόλοιποι 30 παντρεμένοι με παιδιά. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση: Proceedings of the Royal Society.

Οι επιστήμονες τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, ενώ κάθε πρωί και απόγευμα έπαιρναν δείγμα από το σάλιο τους. Η έρευνα έδειξε, πως οι ελεύθεροι είχαν τα υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από όλους. Ακολουθούσαν οι παντρεμένοι χωρίς παιδιά, με μικρή όμως διαφορά και μετά οι παντρεμένοι με παιδιά με αρκετή διαφορά από τους υπόλοιπου.

Η ομάδα των ερευνητών με επικεφαλής τον Δρ. Πίτερ Γκρέι από το Πανεπιστήμιο Dr Peter Gray of Charles Drew, εξήγησαν το αποτέλεσμα, λέγοντας, ότι η αυξημένη τεστοστερόνη έχουν σχέση με την "προσπάθεια ζευγαρώματος" ενώ η χαμηλότερη με τις σταθερές σχέσεις -δηλαδή την απόσυρση του άνδρα από την "ανταγωνιστική αρένα" διεκδίκησης ενός συντρόφου- και κυρίως με την πατρότητα.

Η φύση δε θέλει υψηλή τεστοστερόνη και μωρά μαζί
Από την πλευρά του ο Δρ. Νικ Νιβ, ψυχολόγος από το βρετανικό Πανεπιστήμιο Northumbria τονίζει, ότι η μείωση της συγκεκριμένης ορμόνης έχει στόχο να κάνει τα αρσενικά να μένουν και να βοηθούν στην ανατροφή του παιδιού, καθώς η φύση δε θέλει η τεστοστερόνη να είναι υψηλή όταν υπάρχουν μωρά και τονίζει, πως "είναι μία δύσκολη περίοδος για τους άνδρες και μπορεί να ξεσπάσουν στο παιδί τους.

Είναι ο τρόπος της φύσης να κάνει τους άνδρες πιο πολιτισμένους, έστω και για μικρό χρονικό διάστημα". Μάλιστα, επισημαίνει, πως η αλλαγή του επιπέδου τεστοστερόνης και κατ' επέκταση της συμπεριφοράς, δε συμβαίνει μόνο στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα.

Τέλος, τονίζει, ότι πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις, γιατί τα επίπεδα τεστοστερόνης έχουν σχέση τόσο με την ηλικία -όσο μεγαλώνει ένας άνδρας τόσο μειώνεται η ορμόνη- όσο και με κοινωνικούς παράγοντες, που καθορίζουν τη συμπεριφορά μας.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Θα χαρακτηρίζατε τον άντρα της ζωής σας λιγάκι οξύθυμο, λιγάκι νευρικό, λιγάκι ...απολίτιστο;</span></span> <span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Μη χάνετε την ψυχραιμία σας, δε φταίει αυτός αλλά η τεστοστερόνη.</span></span></p>
Guest
Guest
H αγάπη και η τρυφερότητα από τους γονείς ή όσους απλώς φροντίζουν το νεογνό έχουν ζωτική σημασία στην ανάπτυξη των εγκεφαλικών συνάψεων που ελέγχουν το άγχος, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την επαφή με το κοινωνικό περιβάλλον.

O Σεθ Πόλακ, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Oυινσκόνσιν και οι συνεργάτες του κατέληξαν στο παραπάνω συμπέρασμα, συγκρίνοντας τη συμπεριφορά παιδιών που μεγάλωναν με τους βιολογικούς τους γονείς στις HΠA και συνομηλίκων τους από τα ορφανοτροφεία στη Pωσία και στη Pουμανία, που είχαν υιοθετήθεί από Aμερικανούς.

«Oταν τα παιδιά από τα ορφανοτροφεία ήταν βρέφη, οι ενήλικες που τα φροντίζαν ήταν τόσο λίγοι που σπάνια μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες τους», εξηγεί ο δρ Πόλακ στην έρευνα που δημοσιεύεται στο Proceedings of the National Academy of Sciences. Tα τριάντα εννιά παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν 4,5 ετών, ενώ τα δεκαοκτώ ζούσαν με τους θετούς γονείς επί δύο χρόνια και δέκα μήνες.

Oι μελετητές παρακολουθήσαν τη συμπεριφορά των παιδιών, ενώ έπαιζαν με συνομηλίκους τους ή απλώς κάθονταν στα γόνατα της μητέρας τους. Oι ερευνητές έλαβαν δείγμα ούρων τόσο πριν όσο και μετά την επαφή του παιδιού με τη μητέρα και μετρήσαν την περιεκτικότητα σε δύο ορμόνες, της βαζοπρεσίνη, η οποία μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε τα γνωστά μας πρόσωπα και να ζούμε σε κοινωνικές ομάδες και την οξυτοκίνη, η οποία μας κάνει να νιώθουμε ασφάλεια και προστασία και περιορίζει τα επίπεδα του άγχους.

Tα παιδιά από τα ορφανοτροφεία, όπως αποδείχθηκε, είχαν χαμηλότερες συγκεντρώσεις βαζοπρεσίνης, και αντιθέτως με αυτά που μεγαλώναν με τους βιολογικούς τους γονείς, τα επίπεδα της οξυτοκίνης δεν αυξάνονταν με τα χάδια και τη μητρική αγκαλιά.

Aναπάντητο ερώτημα

«Eίναι εκπληκτικό ότι παρά το μεγάλο χρονικό διάστημα που τα ορφανά παιδιά πέρασαν δίπλα στους θετούς τους γονείς η έλλειψη στις ορμόνες της στοργής παραμένει», επισημαίνει η Tέρι Mόφιτ ψυχίατρος στο King’s College του Λονδίνου. «Tο αναπάντητο ερώτημα είναι κατά πόσο η έλλειψη των ορμονών που εμφανίζουν τώρα τα παιδιά θα επηρεάσει τη συμπεριφορά τους στο μέλλον».

Oι ερευνητές πιστεύουν ότι τα παιδιά που στερούνται την επαφή με ενήλικα όταν είναι νεογνά, ουδέποτε αναπτύσσουν ορισμένα κυκλώματα στον εγκέφαλο. «Πιστεύαμε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ολοκληρωμένος κατά τη γέννηση του μωρού. Σήμερα όμως βλέπουμε ότι η κοινωνική εμπειρία επιτρέπει την πλήρη ανάπτυξη του και ενισχύει τους υποδοχείς των προαναφερθέντων ορμονών», κατέληξε ο δρ Πόλακ.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">H στέρηση του μητρικού χαδιού και της ζεστής αγκαλιάς στην πρώτη βρεφική ηλικία επιφέρει σημαντικές μεταβολές στη δομή του εγκεφάλου, τέτοιες ώστε το παιδί να εξελιχθεί σε αγχώδη ενήλικα, ανίκανο να δημιουργήσει θερμές και ειλικρινείς σχέσεις με το περιβάλλον του.</span></span></p>
Guest
Guest
Ερευνητές βρήκαν ότι μεταξύ 1.820 εγκύων γυναικών, αυτές με τις μεγαλύτερες ανησυχίες για την εγκυμοσύνη τους είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν πρόωρα από αυτές που είχαν ελάχιστο άγχος.

Τα ευρήματα έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Journal of Psychosomatic Medicine. H ένταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών σε ορισμένες μελέτες, χωρίς όμως και να υποδεικνύονται κάποιες απλές λύσεις στο πρόβλημα.

Για την τρέχουσα μελέτη, ερευνητές εξέτασαν γυναίκες που ανησυχούσαν για την εγκυμοσύνη τους, δηλαδή είχαν άγχος για τον τοκετό και τη γέννηση, ή προβληματίζονταν έντονα για συνήθη πρώιμα προβλήματα κατά την εγκυμοσύνη όπως αιμορραγία και ναυτία. Ο σκοπός ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσον ο κίνδυνος πρώιμου τοκετού επηρεάζεται από τύπους άγχους που οι γυναικολόγοι μπορούν αρκετά εύκολα να αντιμετωπίσουν.

Για παράδειγμα, οι φόβοι μιας γυναίκας για τον τοκετό μπορούν να κατευναστούν με λεπτομερή συζήτηση με τον γιατρό της, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης με επικεφαλής τη δρα Suezanne T. Orr του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Καρολίνας στην πόλη Greenville της Βόρειας Καρολίνας.

Φόβοι για την εγκυμοσύνη

Οι ερευνητές ζήτησαν από τις 1.820 γυναίκες να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο για τους φόβους τους κατά τη διάρκεια της πρώτης επίσκεψής τους στο γιατρό για προγεννητικό έλεγχο. Οι γυναίκες ρωτήθηκαν κατά πόσον είχαν άγχος για την εργασία και τον τοκετό, για την υγεία του παιδιού, για τη ναυτία, τους πόνους, την αιμορραγία κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της εγκυμοσύνης, ή για προβλήματα υγείας σε προηγούμενες ή στην τρέχουσα εγκυμοσύνη. Στη συνέχεια τους δόθηκαν «βαθμοί» από 0 μέχρι 6.

Συνολικώς, η ομάδα της Orr βρήκε ότι γυναίκες που είχαν βαθμούς 5 ή 6 είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου τοκετού από αυτές με μικρότερους βαθμούς. «Εάν επιπρόσθετη έρευνα επιβεβαιώσει τα ευρήματά μας» γράφουν «τότε αυτό μπορεί να δείχνει την ανάγκη για παρέμβαση, ώστε να περιοριστούν οι αυθόρμητοι πρόωροι τοκετοί. Το άγχος είναι μια κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπιστεί». Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι ανησυχίες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, μπορούν σε γενικές γραμμές να κατευναστούν με κατάλληλη εκπαίδευση.

«Εγκυοι μπορούν να λάβουν πληροφορίες από τους ειδικούς σχετικά με τα σημάδια και τα συμπτώματα μιας φυσιολογικής εγκυμοσύνης και τη διαδικασία του τοκετού έτσι ώστε να μειώσουν τις ανησυχίες τους, άρα και τις πιθανότητες για πρόωρο τοκετό», επισημαίνει η ομάδα.

  • <p><strong><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Γυναίκες, οι οποίες είναι ιδιαιτέρως αγχωμένες για την εγκυμοσύνη τους, ίσως διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να γεννήσουν πρόωρα,</span></span></strong><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;"> δείχνει νέα μελέτη.</span></span></p>
Guest
Guest
Γιατροί, διατροφολόγοι, προσωπικό φροντίζουν για την κάθε ανάγκη τους, ώστε να γεννηθούν υγιή μωρά, τα οποία, μόλις μπορέσουν να ταξιδέψουν, θα συναντήσουν τους γονείς τους, που ζουν σε μεγαλουπόλεις του κόσμου. Γιατί αυτή η κλινική ευγονίας στην Ινδία είναι η πρώτη που εφαρμόζει το πρόγραμμα «Μήτρες προς ενοικίαση».

«Μπορεί να ακούγεται φρικτό, όμως δεν είναι», λέει η γιατρός Νάινα Πατέλ, η πνευματική μητέρα του προγράμματος, που φέρνει σε επαφή ζευγάρια, κυρίως από τη Δύση, που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν και παρένθετες Ινδές μητέρες, που επιθυμούν να βοηθήσουν οικονομικά τις οικογένειές τους.

Οι γυναίκες, με εξωσωματική κυοφορούν έμβρυο που προέρχεται από το ωάριο και το σπερματοζωάριο ζευγαριών που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν με φυσιολογικό τρόπο. Μετά από εννέα μήνες τα ζευγάρια παίρνουν το πολυπόθητο μωρό και οι Ινδές γυναίκες χρήματα που αντιστοιχούν σε εργασία 15 ετών.

Η εμπορευματοποίηση του θεσμού της παρένθετης μητέρας είναι νόμιμη στην Ινδία από το 2002, όπως και σε άλλες χώρες, ανάμεσά τους και στις ΗΠΑ. Ομως η Ινδία είναι η πρώτη χώρα, και η Ανάντ η πρώτη πόλη, στην οποία η διαδικασία δεν αποτελεί μία σπάνια θεραπεία, αλλά εντάσσεται σε οργανωμένο πρόγραμμα αναπαραγωγής. Ηδη 50 ζευγάρια από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ταϊβάν έχουν μωρό το οποίο γεννήθηκε στην Ανάντ. Οι επικριτές της πρακτικής κατηγορούν τα ζευγάρια για εκμετάλλευση των φτωχών γυναικών της Ινδίας.

«Σε κάποιο σημείο του κόσμου υπάρχει μία γυναίκα που θέλει απελπισμένα ένα μωρό, και εδώ στην Ανάντ υπάρχουν γυναίκες που απελπισμένα θέλουν να νικήσουν τη φτώχεια. Δεν κρύβεται τίποτε κακό στη διαδικασία, απλώς βοηθούν η μία την άλλη», λέει η γιατρός Πατέλ, που στηρίζει ψυχολογικά τις παρένθετες μητέρες.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι το πρόγραμμα της Ανάντ εγείρει σειρά δύσκολων ερωτήσεων για την ηθική, τα όρια της σύγχρονης επιστήμης, των νέων τεχνικών, της παγκοσμιοποίησης, της ανθρώπινης εκμετάλλευσης και για μία από τις πιο φυσιολογικές επιθυμίες του ανθρώπου, την απόκτηση παιδιών.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Στους πρόποδες των λόφων στην Ανάντ, μία ινδική πόλη διάσημη για το γάλα των αγελάδων της, λειτουργεί μια κλινική ευγονίας. Αυτή την περίοδο στην κλινική του Νοσοκομείου Καϊβάλ φιλοξενούνται 50 έγκυες γυναίκες.</span></span></p>
Guest
Guest
Το περιστατικό συνέβη στην Γερμανία όπου διαμένει η 26-χρονη κοπέλα και ενώ βρισκόταν μόνη της στο διαμέρισμα ένιωσε αφόρητους πόνους με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τηλεφωνήσει στο μαιευτήριο η σε κάποιον δικό της.

Όταν επιτέλους κατάφερε να καλέσει το ασθενοφόρο ήταν ήδη αργά αφού οι πόνοι είχαν γίνει αφόρητοι και θα γεννούσε από στιγμή σε στιγμή.

Η κοπέλα μπήκε στην μπανιέρα και γέννησε αβοήθητη το πρώτο της παιδί και μάλιστα όταν έφθασε το ασθενοφόρο είχε ήδη κόψει τον ομφάλιο λώρο και πλύνει το μωρό.

Οι νοσοκόμοι τους μετέφεραν στο πλησιέστερο νοσοκομείο της πόλης για να υποβάλουν σε εξετάσεις την ίδια και το μωρό.

Ο ευτυχής μπαμπάς του μωρού βρισκόταν για δουλειές στην Τσεχία και έμαθε τα καλά νέα πολύ αργότερα!

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Μια έγκυος γυναίκα, από την Τσεχία, γέννησε το πρώτο της παιδί εντελώς μόνη της αφού δεν πρόλαβε να πάει στο μαιευτήριο!</span></span></p>
Guest
Guest
Εξυπνότερα είναι τα μωρά που γεννούν οι μητέρες που κατανάλωναν ψάρια κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, αφού τα λιπαρά οξέα τα οποία περιέχουν (ω-3) βοηθούν σημαντικά την ανάπτυξη της όρασης, της γνωστικής ικανότητας, της προσοχής, της πληρότητας, του ύπνου και της ευφυΐας.

Επιπλέον, τα λιπαρά οξέα μειώνουν κατά 31% τους πρόωρους τοκετούς πριν από τις 34 εβδομάδες κύησης, επιμηκύνουν τη διάρκεια της κύησης και αυξάνουν ελαφρώς το βάρος γέννησης του νεογνού.

Οι σημαντικές αυτές ανακοινώσεις έγιναν από ξένους ομιλητές κατά τη διάρκεια του 7ου Πανελλήνιου Συμποσίου της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής, το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.

Ο Γερμανός καθηγητής Παιδιατρικής κ. Μπέρτολντ Κολέτσκο τόνισε ότι, με βάση τα ευρήματα των μελετών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε σε νέες συστάσεις για τη διατροφή των γυναικών στην εγκυμοσύνη, με έμφαση την πρόσληψη των λιπαρών οξέων των ψαριών (ω-3). Η Επιτροπή συστήνει ότι η πρόσληψη λίπους κατά την κύηση και το θηλασμό πρέπει να κυμαίνεται στα ίδια με τα συνιστώμενα στο γενικό πληθυσμό επίπεδα.

Επίσης, οι έγκυες και οι θηλάζουσες μητέρες θα πρέπει να επιδιώκουν μια μέση διατροφική πρόσληψη τουλάχιστον 200 mg λιπαρών οξέων την ημέρα, ώστε να μπορούν να αποθηκεύονται οι αναγκαίες ποσότητες στον εγκέφαλο του βρέφους κατά την περίοδο μετά τη γέννηση, ενώ οι γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης θα πρέπει να επιδιώκουν να καταναλώνουν μία με δύο μερίδες θαλασσινών ψαριών την εβδομάδα. Η τροφή αυτή επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη της οπτικής οξύτητας και της γνωστικής ικανότητας του βρέφους.

Τα ψάρια πρέπει να είναι ποικίλα με προτίμηση στα μικρά ψάρια, καθώς έχουν πολύ μικρότερο κίνδυνο από τα μεγάλα να είναι μολυσμένα. Αρκετές μελέτες υποστηρίζουν ότι η πρόσληψη ψαριών ή άλλων πηγών λιπαρών οξέων μακριάς αλυσίδας ω-3 αποτρέπει την πρόωρη γέννα αυξάνοντας ελαφρώς τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και το βάρος του μωρού κατά τη γέννηση.

Τροφικές αλλεργίες

Στο Συμπόσιο, η πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας κ. Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου αναφέρθηκε και στις τροφικές αλλεργίες στα παιδιά, με πιο βασική αυτήν στο γάλα της αγελάδας. Η πιθανότητα να εκδηλωθεί η συγκεκριμένη αλλεργία στα βρέφη και τα νήπια -εξήγησε- είναι 6%. Στην περίπτωση, ωστόσο, που υπάρχει επιβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, η πιθανότητα αυτή εκτοξεύεται στο 80%.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη της τροφικής αλλεργίας είναι η γενετική προδιάθεση (ιστορικό αλλεργίας σε τουλάχιστον ένα γονέα ή αδελφό), η πρώιμη εισαγωγή αλλεργιογόνων στη διατροφή του βρέφους αλλά και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Η κυρία Παπαδοπούλου επεσήμανε ότι τα παιδιά των πόλεων εκδηλώνουν πιο συχνά αλλεργίες. Σε αυτό συμβάλλει ο αυξημένος βαθμός καθαριότητας και η έκθεση του οργανισμού σε ποικίλα οικιακά και εξωοικιακά αεροαλλεργιογόνα (παθητικό κάπνισμα, μόλυνση του περιβάλλοντος).

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η ζωή σε φάρμες και κοντά σε στάβλους προστατεύει από την αλλεργία, σε αντίθεση με τη ζωή σε αστικοποιημένες περιοχές.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Γιατροί και ειδικοί συστήνουν στις γυναίκες που κυοφορούν και θηλάζουν τη συχνή κατανάλωση λιπαρών ψαριών έτσι ώστε να βοηθήσουν σημαντικά στην ανάπτυξη της όρασης και της γνωστικής ικανότητας των παιδιών τους. </span></span></p>
Guest
Guest
Όπως προκύπτει από την έρευνα, τα άτομα που είχαν χαμηλό σωματικό βάρος γέννησης είναι πιθανότερο να έχουν κατάθλιψη και άγχος μετέπειτα στη ζωή τους.

Οι ανεπιθύμητες καταστάσεις στη μήτρα που παρεμβαίνουν στην ανάπτυξη του εμβρύου μπορεί, επίσης, να προκαλούν εγκεφαλικές διαφορές. Ο δρ Ίαν Κόλμαν από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα στον Καναδά και Βρετανοί συνεργάτες του μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία 4.600 Βρετανών που είχαν γεννηθεί το 1946 και έλαβαν μέρος σε 40ετή μελέτη. Τελικά, διαπίστωσαν ότι ακόμα και τα άτομα με ήπια ή μετριοπαθή συμπτώματα κατάθλιψης ή άγχους κατά την πορεία της ζωής τους ήταν μικρότερα βρέφη συγκριτικά με τα άτομα που είχαν καλύτερη ψυχολογική υγεία.

Πρόκειται για μια σχέση δοσοεξάρτησης. Όσο το σωματικό βάρος γέννησης προοδευτικά μειώνεται, είναι πιθανότερο το άτομο να υποφέρει από διαταραχές της διάθεσης στη ζωή του. Οι επιστήμονες απλά μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία και όχι τις πιθανές αιτίες.

Είναι πιθανόν όταν οι μητέρες αγχώνονται, οι ορμόνες του στρες να περνούν δια μέσω του πλακούντα στο έμβρυο. Αν η θεωρία αυτή είναι σωστή, τότε θα διαπιστώσουμε ότι όταν συμβαίνει ένα στρεσογόνο συμβάν, τα άτομα που γεννήθηκαν με χαμηλό βάρος είναι πιθανότερο να αγχωθούν ή να εξελεγχθούν σε καταθλιπτικά.

Ένα από τα ευρήματα που προκαλούν έκπληξη είναι ότι τα άτομα που είχαν χειρότερη ψυχολογική υγεία κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν επίσης φτάσει στα αναπτυξιακά ορόσημα, όπως να σταθούν όρθιοι και να περπατήσουν, συγκριτικά με τα άτομα που είχαν καλύτερη ψυχολογική υγεία.

Η ομάδα των ατόμων με απουσία συμπτωμάτων είχε το υψηλότερο σωματικό βάρος γέννησης, ενώ η ομάδα με επαναλαμβανόμενα σοβαρά συμπτώματα είχαν το χαμηλότερο σωματικό βάρος γέννησης. Πάντως, δεν είναι γενικός κανόνας ότι τα παιδιά με χαμηλό σωματικό βάρος έχουν κακή ψυχολογική υγεία, καθώς στα ιατρικά αρχεία του 1946 δεν αναφερόταν αν τα παιδιά είχαν γεννηθεί πρόωρα ή όχι. Το χαμηλό σωματικό βάρος γέννησης από μόνο του δεν αποτελεί πρόβλημα.

Είναι πρόβλημα όταν έχει γεννηθεί το βρέφος μικρό λόγω ανεπιθύμητων ενδομήτριων καταστάσεων. Όταν η μητέρα αγχώνεται η αιματική ροή στη μήτρα περιορίζεται και το έμβρυο λαμβάνει λιγότερα θρεπτικά συστατικά, κατάσταση που συντελεί σε χαμηλότερο βάρος γέννησης.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Τελικά τα τροφαντά μωρά, ίσως, είναι και πιο ευτυχισμένα, σύμφωνα με διεθνή μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Biological Psychiatry. </span></span></p>
Guest
Guest
Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου Βρεφών (SIDS) είναι ένα από τα θέματα που μπορεί να προκαλέσουν τον μεγαλύτερο φόβο στους νέους γονείς.
Η σκέψη ότι ένα κατά τα άλλα υγιές μωρό μπορεί να πεθάνει ξαφνικά στον ύπνο του είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το SIDS είναι σπάνιο και ότι υπάρχουν συγκεκριμένες πρακτικές ασφαλούς ύπνου που μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με τον ύπνο.
Το SIDS δεν είναι κάτι που προκαλείται από ένα μόνο λάθος των γονιών.
Η ακριβής αιτία του δεν είναι γνωστή και η έρευνα συνεχίζεται.
Ωστόσο, γνωρίζουμε αρκετούς παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο και, κυρίως, γνωρίζουμε πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον ύπνου για το μωρό.
💤 Τι Είναι Το SIDS;
Το SIDS είναι ο αιφνίδιος και ανεξήγητος θάνατος ενός βρέφους, συνήθως κατά τη διάρκεια του ύπνου, ο οποίος παραμένει ανεξήγητος ακόμη και μετά από πλήρη διερεύνηση.
Δεν είναι το ίδιο πράγμα με κάθε αιφνίδιο θάνατο ενός βρέφους.
Υπάρχει μια ευρύτερη κατηγορία που ονομάζεται αιφνίδιος και απροσδόκητος βρεφικός θάνατος (SUID) και περιλαμβάνει διαφορετικές αιτίες, μεταξύ των οποίων το SIDS και θανάτους που σχετίζονται με ασφυξία ή παγίδευση κατά τον ύπνο.
Αυτός ο διαχωρισμός είναι σημαντικός, γιατί δεν έχουν όλοι οι θάνατοι που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου την ίδια αιτία.
👶 Σε Ποια Ηλικία Είναι Πιο Συχνό;
Το SIDS μπορεί να συμβεί κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής, όμως ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος κατά τους πρώτους μήνες.
Τα περισσότερα περιστατικά εμφανίζονται πριν από την ηλικία των 6 μηνών.
Για αυτό οι πρακτικές ασφαλούς ύπνου έχουν ιδιαίτερη σημασία από την πρώτη ημέρα της ζωής του μωρού.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει να εφαρμόζονται οι κανόνες ασφαλούς ύπνου σε κάθε ύπνο, τόσο τη νύχτα όσο και κατά τη διάρκεια της ημέρας.
🧠 Γιατί Συμβαίνει Το SIDS;
Η ακριβής αιτία δεν έχει αποσαφηνιστεί.
Η σημερινή επιστημονική γνώση υποστηρίζει ότι μπορεί να εμπλέκονται ταυτόχρονα:
μια υποκείμενη ευαισθησία του βρέφους,
η ανωριμότητα των μηχανισμών που ελέγχουν την αναπνοή και την αφύπνιση,
και ένας εξωτερικός παράγοντας, όπως ένα μη ασφαλές περιβάλλον ύπνου.
Με απλά λόγια, δεν φαίνεται να υπάρχει μία μόνο αιτία.
Πρόκειται πιθανότατα για έναν συνδυασμό βιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων σε μια περίοδο κατά την οποία το βρέφος είναι ιδιαίτερα ευάλωτο.
🛏️ Η Πιο Σημαντική Οδηγία: Πάντα Ανάσκελα
Το μωρό πρέπει να τοποθετείται ανάσκελα για κάθε ύπνο, τόσο το βράδυ όσο και για τους ημερήσιους ύπνους.
Η πλάγια θέση δεν θεωρείται ασφαλής θέση ύπνου.
Αυτό ισχύει ακόμη και όταν το μωρό έχει γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.
Η ανάσκελη θέση σε επίπεδη επιφάνεια δεν αυξάνει τον κίνδυνο πνιγμού από αναγωγή, καθώς τα βρέφη διαθέτουν φυσιολογικούς προστατευτικούς μηχανισμούς των αεραγωγών.
Το μωρό μπορεί να κοιμάται μπρούμυτα μόνο όταν είναι ξύπνιο και υπό συνεχή επίβλεψη, για την εξάσκηση του tummy time.
🛏️ Πώς Πρέπει Να Είναι Η Επιφάνεια Ύπνου;
Η ασφαλής επιφάνεια ύπνου πρέπει να είναι:
σκληρή,
επίπεδη,
χωρίς κλίση,
σχεδιασμένη και εγκεκριμένη για ύπνο βρέφους,
με εφαρμοστό σεντόνι που εφαρμόζει σωστά στο στρώμα.
Το μωρό δεν πρέπει να κοιμάται σε καναπέ, πολυθρόνα, κρεβάτι ενηλίκων ή άλλη μαλακή επιφάνεια.
Επίσης, καθίσματα αυτοκινήτου, ρηλάξ, κούνιες και καθίσματα δεν αποτελούν χώρους ύπνου.
Αν ένα μωρό αποκοιμηθεί σε τέτοιο προϊόν, θα πρέπει να μεταφερθεί σε κατάλληλη επίπεδη επιφάνεια ύπνου μόλις αυτό είναι ασφαλές και πρακτικά εφικτό.
🚫 Τι Δεν Πρέπει Να Υπάρχει Στην Κούνια;
Ο χώρος ύπνου πρέπει να είναι άδειος από μαλακά και χαλαρά αντικείμενα.
Δεν πρέπει να υπάρχουν:
μαξιλάρια,
κουβέρτες,
παπλώματα,
λούτρινα παιχνίδια,
προστατευτικά κάγκελων,
μαξιλάρια θέσης,
μαλακά στρώματα ή toppers,
χαλαρά σεντόνια,
βαριά ή ζυγισμένα σκεπάσματα.
Ακόμη και αν ένα αντικείμενο φαίνεται «αθώο» ή διαφημίζεται ως προϊόν ασφαλείας, δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλο για τον ύπνο ενός βρέφους.
Ο ασφαλέστερος χώρος είναι ένας άδειος χώρος ύπνου, με μόνο το μωρό και το σωστά εφαρμοστό σεντόνι στο κατάλληλο στρώμα.
👨‍👩‍👧 Ίδιο Δωμάτιο, Όχι Ίδιο Κρεβάτι
Μία από τις σημαντικότερες συστάσεις είναι το room sharing χωρίς bed sharing.
Δηλαδή, το μωρό να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς, αλλά σε δικό του κρεβατάκι ή λίκνο, δίπλα στο κρεβάτι τους.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει αυτή τη διάταξη ιδανικά για τουλάχιστον τους πρώτους 6 μήνες.
Η διαμονή στο ίδιο δωμάτιο χωρίς κοινό κρεβάτι μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο SIDS.
Έτσι οι γονείς μπορούν να βλέπουν, να ακούν και να φροντίζουν εύκολα το μωρό χωρίς να χρειάζεται να βρίσκεται πάνω στο δικό τους στρώμα.
❤️ Γιατί Το Κοινό Κρεβάτι Έχει Κίνδυνο;
Το κρεβάτι των ενηλίκων δεν είναι σχεδιασμένο για τον ύπνο ενός βρέφους.
Υπάρχει κίνδυνος:
ασφυξίας,
παγίδευσης,
στραγγαλισμού,
πτώσης,
υπερθέρμανσης.
Ο κίνδυνος αυξάνεται ακόμη περισσότερο όταν το μωρό είναι πολύ μικρό, όταν κάποιος γονιός είναι εξαιρετικά κουρασμένος ή όταν υπάρχει χρήση αλκοόλ, ουσιών ή φαρμάκων που μειώνουν την εγρήγορση.
Ιδιαίτερα επικίνδυνος είναι ο ύπνος μαζί με το μωρό σε καναπέ ή πολυθρόνα.
🤱 Θηλασμός Και SIDS
Ο θηλασμός ή η σίτιση με μητρικό γάλα έχει συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο SIDS.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα μωρό που δεν θηλάζει κινδυνεύει ή ότι οι γονείς που δεν μπορούν να θηλάσουν έχουν κάνει κάτι λάθος.
Ο θηλασμός είναι μόνο ένας από τους παράγοντες που συνδέονται με μικρότερο κίνδυνο.
Ακόμη και όταν ο θηλασμός δεν είναι εφικτός ή δεν αποτελεί επιλογή, οι υπόλοιπες πρακτικές ασφαλούς ύπνου παραμένουν εξαιρετικά σημαντικές.
🍼 Η Πιπίλα Μπορεί Να Μειώσει Τον Κίνδυνο;
Η προσφορά πιπίλας κατά την ώρα του ύπνου και του μεσημεριανού ύπνου συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο SIDS.
Αν το μωρό θηλάζει, συνιστάται να περιμένετε μέχρι να έχει εγκατασταθεί καλά ο θηλασμός πριν προσφέρετε συστηματικά πιπίλα.
Αν η πιπίλα πέσει από το στόμα αφού το μωρό κοιμηθεί, δεν χρειάζεται να την ξαναβάλετε.
Δεν πρέπει να συνδέεται με κορδόνια, αλυσίδες ή άλλα αντικείμενα κατά τη διάρκεια του ύπνου.
🌡️ Προσοχή Στην Υπερθέρμανση
Το μωρό δεν χρειάζεται να είναι υπερβολικά ντυμένο για να κοιμηθεί με ασφάλεια.
Η υπερθέρμανση έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με τον ύπνο.
Αποφύγετε:
πολλά στρώματα ρούχων,
βαριά σκεπάσματα,
υπνόσακους με υπερβολική μόνωση,
σκουφάκια μέσα στο σπίτι κατά τον ύπνο,
και προϊόντα που αυξάνουν σημαντικά τη θερμοκρασία του σώματος.
Ένας κατάλληλος βρεφικός υπνόσακος μπορεί να αποτελέσει ασφαλέστερη επιλογή από μια χαλαρή κουβέρτα.
🚭 Το Κάπνισμα Και Η Νικοτίνη
Η έκθεση σε καπνό και νικοτίνη κατά την εγκυμοσύνη και μετά τη γέννηση συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο SIDS.
Η αποφυγή του καπνίσματος μέσα στο σπίτι και κοντά στο μωρό είναι σημαντική.
Δεν αρκεί μόνο να μην καπνίζει κάποιος δίπλα στο μωρό.
Η έκθεση σε καπνό κατά την εγκυμοσύνη και η παραμονή του μωρού σε περιβάλλον όπου υπάρχει καπνός αυξάνουν τον κίνδυνο.
Για τον ίδιο λόγο, το bed sharing με άτομο που καπνίζει θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνο.
🧸 Τι Ισχύει Για Το Swaddling;
Το φάσκιωμα μπορεί να ηρεμεί ορισμένα νεογέννητα, όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο SIDS.
Αν χρησιμοποιείται, το μωρό πρέπει πάντα να τοποθετείται ανάσκελα και να μην είναι υπερβολικά σφιχτά τυλιγμένο.
Μόλις εμφανιστούν σημάδια ότι προσπαθεί να γυρίσει από ανάσκελα σε μπρούμυτα, το φάσκιωμα πρέπει να διακόπτεται.
Ποτέ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται βαριά ή ζυγισμένα swaddles, κουβέρτες ή άλλα προϊόντα πάνω ή γύρω από το μωρό κατά τον ύπνο.
📱 Χρειάζονται Οι Συσκευές Παρακολούθησης Αναπνοής;
Υπάρχουν πολλές συσκευές που διαφημίζονται ως «προστασία» από το SIDS.
Ωστόσο, οι οικιακές συσκευές παρακολούθησης καρδιακού ρυθμού ή αναπνοής δεν συνιστώνται ως τρόπος πρόληψης του SIDS.
Δεν έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνουν τον αιφνίδιο βρεφικό θάνατο.
Ένα μόνιτορ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συγκεκριμένες ιατρικές περιπτώσεις όταν το συστήσει γιατρός, αλλά δεν πρέπει να θεωρείται υποκατάστατο των κανόνων ασφαλούς ύπνου.
☀️ Tummy Time: Μόνο Όταν Το Μωρό Είναι Ξύπνιο
Το tummy time είναι σημαντικό για την κινητική ανάπτυξη του μωρού και βοηθά στη μείωση του κινδύνου πλαγιοκεφαλίας.
Όμως υπάρχει μια βασική προϋπόθεση:
Το μωρό πρέπει να είναι ξυπνητό και υπό επίβλεψη.
Για τον ύπνο, επιστρέφουμε πάντα στην ανάσκελη θέση.
Αυτό βοηθά τους γονείς να ξεχωρίζουν δύο διαφορετικές πρακτικές: μπρούμυτα για παιχνίδι και ανάπτυξη όταν το μωρό είναι ξυπνητό, ανάσκελα για ύπνο.
💉 Εμβολιασμοί Και SIDS
Οι εμβολιασμοί σύμφωνα με το συνιστώμενο πρόγραμμα αποτελούν μέρος της γενικότερης φροντίδας υγείας του βρέφους.
Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν υποστηρίζουν ότι τα εμβόλια προκαλούν SIDS.
Αντίθετα, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής περιλαμβάνει τον τακτικό εμβολιασμό στις πρακτικές που συνιστώνται για τη μείωση του κινδύνου θανάτων που σχετίζονται με τον ύπνο.
🩺 Ποια Μωρά Έχουν Μεγαλύτερο Κίνδυνο;
Υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο, όπως:
η μικρή ηλικία,
η προωρότητα,
το χαμηλό βάρος γέννησης,
η έκθεση σε καπνό,
η μη ασφαλής θέση ύπνου,
η χρήση μαλακών αντικειμένων στον χώρο ύπνου,
και το bed sharing σε συγκεκριμένες συνθήκες υψηλού κινδύνου.
Το γεγονός ότι ένα μωρό ανήκει σε ομάδα υψηλότερου κινδύνου δεν σημαίνει ότι θα εμφανίσει SIDS.
Σημαίνει ότι οι πρακτικές ασφαλούς ύπνου έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Το SIDS είναι διαφορετικό από τον γενικό όρο «αιφνίδιος βρεφικός θάνατος», επειδή παραμένει ανεξήγητο ακόμη και μετά από πλήρη διερεύνηση.
🔦 Η ασφαλέστερη θέση ύπνου για ένα βρέφος είναι ανάσκελα, σε κάθε ύπνο.
🔦 Το μωρό μπορεί να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς, αλλά είναι ασφαλέστερο να έχει δικό του χώρο ύπνου.
🔦 Τα μαξιλάρια, οι κουβέρτες, τα λούτρινα και τα προστατευτικά της κούνιας δεν χρειάζονται στον χώρο ύπνου ενός βρέφους.
🔦 Η υπερβολική ζέστη δεν προστατεύει το μωρό από το κρύο κατά τον ύπνο.
Αντίθετα, η υπερθέρμανση αποτελεί παράγοντα που πρέπει να αποφεύγεται.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: Αν το μωρό κοιμάται ανάσκελα, μπορεί να πνιγεί αν κάνει αναγωγή.
✔ Αλήθεια: Η ανάσκελη θέση είναι η ασφαλέστερη θέση ύπνου και συνιστάται ακόμη και για βρέφη με παλινδρόμηση.
❌ Μύθος: Το μωρό πρέπει να κοιμάται μπρούμυτα για να κοιμάται καλύτερα.
✔ Αλήθεια: Η θέση μπρούμυτα αυξάνει τον κίνδυνο και δεν συνιστάται για ύπνο. Το tummy time γίνεται μόνο όταν το μωρό είναι ξυπνητό και επιτηρείται.
❌ Μύθος: Αν έχω μόνιτορ αναπνοής, μπορώ να αφήσω το μωρό να κοιμάται όπως θέλει.
✔ Αλήθεια: Τα οικιακά μόνιτορ δεν αντικαθιστούν τους κανόνες ασφαλούς ύπνου και δεν συνιστώνται ως μέθοδος πρόληψης του SIDS.
❌ Μύθος: Ένα μωρό κοιμάται πιο ασφαλώς αν έχει πολλά μαξιλάρια και κουβέρτες γύρω του.
✔ Αλήθεια: Ο ασφαλέστερος χώρος ύπνου είναι επίπεδος, σταθερός και απαλλαγμένος από μαλακά ή χαλαρά αντικείμενα.
❌ Μύθος: Αν το μωρό θηλάζει, δεν υπάρχει κίνδυνος SIDS.
✔ Αλήθεια: Ο θηλασμός συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο, αλλά δεν εξαλείφει τον κίνδυνο. Οι υπόλοιπες οδηγίες ασφαλούς ύπνου παραμένουν απαραίτητες.
❌ Μύθος: Αν το μωρό γυρίσει μόνο του μπρούμυτα, πρέπει να το γυρίζουμε συνέχεια ανάσκελα.
✔ Αλήθεια: Όταν ένα μωρό μπορεί να γυρίζει μόνο του και προς τις δύο κατευθύνσεις, οι γονείς εξακολουθούν να το βάζουν αρχικά ανάσκελα, αλλά δεν χρειάζεται να το γυρίζουν συνεχώς όταν αλλάζει μόνο του θέση.
❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
❓ Μέχρι ποια ηλικία πρέπει να βάζω το μωρό ανάσκελα;
Η σύσταση είναι να τοποθετείται ανάσκελα για κάθε ύπνο μέχρι την ηλικία του 1 έτους.
❓ Μπορεί το μωρό να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με εμένα;
Ναι. Μάλιστα, συνιστάται το μωρό να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς, αλλά σε δικό του ξεχωριστό χώρο ύπνου, ιδανικά τουλάχιστον για τους πρώτους 6 μήνες.
❓ Μπορώ να έχω ένα μικρό μαξιλάρι στην κούνια;
Όχι. Μαξιλάρια και άλλα μαλακά αντικείμενα πρέπει να παραμένουν έξω από τον χώρο ύπνου του βρέφους.
❓ Είναι ασφαλές να κοιμάμαι μαζί με το μωρό στο κρεβάτι;
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής δεν θεωρεί ότι υπάρχει κάποια συνθήκη bed sharing που μπορεί να συστήσει ως ασφαλή. Ο ασφαλέστερος χώρος είναι ξεχωριστό βρεφικό κρεβατάκι δίπλα στο κρεβάτι των γονιών.
❓ Τι μπορώ να κάνω για να μειώσω τον κίνδυνο SIDS;
Βάζετε το μωρό ανάσκελα, χρησιμοποιείτε σταθερό και επίπεδο στρώμα, κρατάτε τον χώρο ύπνου άδειο από μαλακά αντικείμενα, αποφεύγετε καπνό και υπερθέρμανση και προτιμάτε ίδιο δωμάτιο αλλά ξεχωριστό χώρο ύπνου.
📝 Βασικά Σημεία Που Πρέπει Να Θυμάστε
✔️ Το SIDS είναι σπάνιο και η ακριβής αιτία του παραμένει άγνωστη.
✔️ Το μωρό πρέπει να τοποθετείται ανάσκελα για κάθε ύπνο.
✔️ Ο χώρος ύπνου πρέπει να έχει σταθερό, επίπεδο στρώμα και εφαρμοστό σεντόνι.
✔️ Δεν πρέπει να υπάρχουν μαξιλάρια, κουβέρτες, λούτρινα, προστατευτικά ή άλλα μαλακά αντικείμενα στην κούνια.
✔️ Το ίδιο δωμάτιο χωρίς κοινό κρεβάτι είναι η ασφαλέστερη επιλογή.
✔️ Η έκθεση σε καπνό και νικοτίνη πρέπει να αποφεύγεται.
✔️ Η υπερθέρμανση και το κάλυμμα του κεφαλιού κατά τον ύπνο πρέπει να αποφεύγονται.
✔️ Ο θηλασμός συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο SIDS, χωρίς να τον μηδενίζει.
✔️ Η πιπίλα κατά τον ύπνο μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο SIDS.
✔️ Τα οικιακά μόνιτορ αναπνοής δεν αντικαθιστούν τις πρακτικές ασφαλούς ύπνου.
❤️ Ασφαλής Ύπνος, Κάθε Μέρα
Το SIDS είναι ένα δύσκολο θέμα, ιδιαίτερα για τους νέους γονείς.
Η γνώση όμως μπορεί να μετατρέψει τον φόβο σε σωστή πρόληψη.
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε κάθε περιστατικό και δεν υπάρχει τρόπος να μηδενιστεί ο κίνδυνος.
Μπορούμε όμως να δημιουργούμε καθημερινά ένα όσο το δυνατόν ασφαλέστερο περιβάλλον ύπνου.
Ανάσκελα, σε σταθερή και επίπεδη επιφάνεια, χωρίς μαξιλάρια και χαλαρά αντικείμενα, στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς αλλά σε δικό του χώρο ύπνου.
Αυτές οι απλές συνήθειες αξίζει να γίνουν μέρος της καθημερινότητας από την πρώτη ημέρα.
Και πάνω από όλα, οι γονείς δεν χρειάζεται να ζουν με διαρκή φόβο.
Η σωστή ενημέρωση και η εφαρμογή των οδηγιών ασφαλούς ύπνου είναι τα σημαντικότερα εργαλεία που έχουμε σήμερα για τη μείωση του κινδύνου.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Ποια από τις οδηγίες ασφαλούς ύπνου σας βοήθησε περισσότερο όταν ήρθε το μωρό σας στο σπίτι;
Υπήρχε κάποια συμβουλή που σας καθησύχασε ή κάποια συνήθεια που χρειάστηκε χρόνο για να την υιοθετήσετε;
Μοιραστείτε την εμπειρία σας.
Μπορεί να βοηθήσει και άλλους γονείς να αισθανθούν περισσότερη σιγουριά.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική συμβουλή.
Οι οδηγίες ασφαλούς ύπνου βασίζονται σε συστάσεις παιδιατρικών και δημόσιων οργανισμών και αποσκοπούν στη μείωση του κινδύνου SIDS και άλλων θανάτων που σχετίζονται με τον ύπνο.
Για εξατομικευμένες οδηγίες σχετικά με τον ύπνο του μωρού σας, ιδιαίτερα αν είναι πρόωρο ή υπάρχει κάποιο ιατρικό πρόβλημα, συμβουλευτείτε τον παιδίατρο.
  • Ο ορισμός του συνδρόμου του αιφνίδιου θανάτου των βρεφών έχει περιγραφεί για πρώτη φορά το 1969.
Guest
Guest
Kαι αυτό συμβαίνει, διότι η ανθρώπινη εξέλιξη στο πέρασμα των χιλιετιών φρόντισε, ώστε η σπονδυλική τους στήλη να προσαρμόζεται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο στα νέα δεδομένα της εγκυμοσύνης.

Ανθρωπολόγοι που μελετούν την ανθρώπινη σπονδυλική στήλη διαπίστωσαν ότι οι κατώτεροι σπόνδυλοι του γυναικείου σκελετού εξελίχθηκαν κατά τρόπο, ώστε να περιορίζεται η πίεση στη πλάτη και τη μέση κατά τη διάρκεια της κυοφορίας, όταν η κοιλία αυξάνεται σε όγκο, κατά ένα τρίτο, και το κέντρο βάρους μετατοπίζεται προς τα μπροστά.

Ακόμα και αν δεν είχε πραγματοποιηθεί η μελέτη, οι γυναίκες εμπειρικά ανταποκρίνονται στην αλλαγή δίνοντας στο σώμα τους κλίση προς τα πίσω. Ομως, η λύση του ενός προβλήματος δημιουργεί άλλα, αφού αυτή η κλίση ασκεί μεγαλύτερη πίεση στην σπονδυλική στήλη και τους μύες.

Και στο σημείο αυτό, λένε οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Χάρβαρντ και του Τέξας, σε έρευνά τους που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature, βλέπουμε τον ρόλο που διαδραμάτισε η εξέλιξη.

Οι ανθρωπολόγοι γνώριζαν από παλιότερα ότι η κατώτερη σπονδυλική στήλη στον άνθρωπο ανέπτυξε τη μοναδική πρόσθια κλίση, για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των πιέσεων που δημιουργήθηκαν, όταν οι απώτατοι πρόγονοι μας, τα πρωτεύοντα, απέκτησαν όρθια στάση. Οι ερευνητές αναζήτησαν ένα μηχανισμό που θα βοηθούσε στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που προκαλεί το επιπλέον βάρος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Στην τελευταία έρευνα διαπίστωσαν, εξηγεί η Κάθρι Ουίτκαμ, λέκτορας του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ότι η εξέλιξη βοήθησε, ώστε η κατώτερη σπονδυλική στήλη στις γυναίκες να είναι πιο δυνατή και ταυτόχρονα πιο εύκαμπτη.

Μετά τη μελέτη 19 εγκύων γυναικών, η δρ Oυίτκαμ διαπίστωσε στο ύψος της μέσης ότι η καμπύλη της γυναικείας σπονδυλικής στήλης εκτείνεται σε τρεις σπονδύλους ενώ στους άνδρες μόνο σε δύο. Επίσης, τα σημεία σύνδεσης ανάμεσα στους σπονδύλους είναι μεγαλύτερα στις γυναίκες και σχηματισμένα διαφορετικά, έτσι ώστε να είναι πιο σταθερά και να σπάζουν δυσκολότερα.

Καθώς τα γονίδια μεταδίδονται από τη μία γενιά στην άλλη, η σημασία κάθε εγκυμοσύνης είναι τεράστια. Χωρίς την προσαρμογή της σπονδυλικής στήλης, εξηγεί η δρ Ουίτκαμ, οι γυναίκες που κυοφορούσαν θα ένιωθαν πολύ μεγαλύτερο πόνο στη μέση και θα δυσκολεύονταν πολύ περισσότερο να ξεφύγουν από τους θήτες τους. Κάτι τέτοιο θα έβαζε τέλος και στην εγκυμοσύνη και φυσικά στη γενετική διαδοχή.

Η δρ Λίζα Σαπίρο, του πανεπιστημίου του Τέξας και ο ειδικός στη μελέτη των απολιθωμάτων πρωτευόντων, ανθρωπολόγος δρ Ντάνιελ Λίμπερμαν μελέτησαν δύο ομάδες απολιθωμένων σπονδύλων. Ετσι ανακάλυψαν τρία συστήματα σπονδύλων στο ένα απολίθωμα αλλά κανένα στο δεύτερο. Αλλα ευρήματα υπέδειξαν ότι το πρώτο απολίθωμα ανήκε σε θηλυκό και το δεύτερο σε αρσενικό αυστραλοπίθηκο.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η δρ Σαπίρο, η ευκαμψία της γυναικείας σπονδυλικής στήλης δεν είναι απολύτως αποτελεσματική, καθώς οι γυναίκες που κυοφορούν συχνά διαμαρτύρονται για πόνους στη μέση.

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Κάρεν Ρόζενμπεργκ, διευθύντρια του τμήματος ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου του Ντελαγουέρ, χαρακτήρισε «εξαιρετική» την εργασία της δόκτορος Ουίτκαμ. Η δρ Ρόζενμπεργκ, η οποία μελετά την εξελικτική πορεία του τοκετού, τόνισε ότι η τελευταία εργασία είναι η πρώτη που αποδεικνύει ότι η εγκυμοσύνη επιφέρει αλλαγές στον ανθρώπινο σκελετό.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Είναι γνωστό ότι οι έγκυες γυναίκες μπορούν να σταθούν όρθιες και να περπατήσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.</span></span></p>
Guest
Guest
Oταν μια γυναίκα κοιτάξει πίσω στο χρόνο μπορεί να ανακαλύψει ότι κανείς δεν την προειδοποίησε για τον κίνδυνο να χάσει το τρένο της μητρότητας και να εμπλακεί σε ένα δύσκολο αγώνα για να αποκτήσει ένα παιδί.

Tα τελευταία χρόνια, στην Eλλάδα, όπως και σε όλο τον δυτικό κόσμο, ενισχύεται όλο και περισσότερο η τάση της χρονικής «μετάθεσης» του γάμου. Aυτό συνεπάγεται ότι όλο και πιο πολλές Eλληνίδες γεννούν το πρώτο τους παιδί μετά τα τριάντα ή τα τριάντα πέντε τους χρόνια. Σύμφωνα με στοιχεία της Eθνικής Στατιστικής Yπηρεσίας, το 1979 οι γυναίκες που γεννούσαν σε ηλικία πάνω από 30 ετών αντιπροσώπευαν το 22,5%, ποσοστό που το 1989 έφθασε στο 25,7% για να εκτιναχθεί το 1999 στο 41,9%.

Oπως διαπιστώνουν ωστόσο, οι επιστήμονες, ο χρόνος δεν κυλά υπέρ των γυναικών αλλά εναντίον τους. Oσο πιο αργά τόσο πιο πολύ αυξάνουν οι πιθανότητες μειωμένης γονιμότητας ή αποβολής κατά την κύηση. Nεότερες επιστημονικές μελέτες υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι η γονιμότητα της γυναίκας αρχίζει να φθίνει ήδη από τα 27 έτη.

«Πολλές νεαρές γυναίκες που θέλουν να “εδραιώσουν” πρώτα την καριέρα τους και μετά να κάνουν οικογένεια θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι έχουν πάρει “λάθος δρόμο” αν πιστεύουν ότι έχουν την “πολυτέλεια” να περιμένουν τα 35 ή περισσότερο για να κάνουν παιδί», σημειώνει η Aμερικανίδα οικονομολόγος Sylvia AnHewlett στο βιβλίο της «Δημιουργώντας μια ζωή: Eπαγγελματίες Γυναίκες και η αναζήτηση παιδιών», που εκδόθηκε πρόσφατα και προκάλεσε σάλο στις HΠA.

H άποψη αυτή ακούγεται «σκληρή», ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι η απόφαση για ένα παιδί δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της γυναίκας, αλλά υπόθεση του ζευγαριού και πως εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Aκούγεται επίσης, «αντιφεμινιστική». Πάντως, η κ. Hewlett είναι από τις πλέον επιτυχημένες γυναίκες στο χώρο της και δεν προτείνει «επιστροφή στο σπίτι». H ίδια κατάφερε να γίνει μητέρα στα πενήντα της, ύστερα από πολλά έτη επισκέψεων σε ιατρεία... Oπως γράφει στο βιβλίο της, «κανείς δεν μας προειδοποίησε για το σώμα μας και τις δυνατότητές του».

H Hewlett υποστηρίζει ότι οι γυναίκες θα πρέπει να ενημερωθούν για τα εμπόδια που βάζει ο χρόνος στη μητρότητα. Oχι για να αφήσουν την καριέρα τους, αλλά για να κάνουν τις επιλογές τους, στο μέτρο που αυτό είναι δυνατόν. Oπως συμπληρώνει η συγγραφέας, «το κράτος και ο ιδιωτικός τομέας οφείλουν να υιοθετήσουν πολιτικές “φιλικές στις οικογένειες”, ώστε να μπορούν οι γυναίκες που θα κάνουν παιδί να βοηθηθούν στην επαγγελματική τους πορεία».

Xαρακτηριστικά αναφέρει το φωτεινό παράδειγμα της IBM, που καθιέρωσε τα «διαλείμματα καριέρας»: Oι εργαζόμενες της IBM που κάνουν παιδί έχουν τη δυνατότητα να αποχωρήσουν έως και τρία χρόνια από την εργασία και να επιστρέψουν στην ίδια ή παρόμοια θέση με αυτήν που κατείχαν πριν να κάνουν παιδί.

Σχετικά με τη γονιμότητα της γυναίκας, τα τελευταία χρόνια επικρατεί μια υπερ-αισιοδοξία. Σε μια έρευνα στις HΠA, ρωτήθηκαν 12.500 γυναίκες «πότε αρχίζει να μειώνεται η γυναικεία γονιμότητα» και το 40% απάντησε ότι αρχίζει να πέφτει περίπου στα 40 έτη. Aυτό, ωστόσο, είναι λάθος. «Mε τα μέχρι πρότινος δεδομένα εθεωρείτο ότι η μείωση της γονιμότητας της γυναίκας ξεκινά από τα 35. Nεότερες μελέτες όμως, που έγιναν στις HΠA, υποστηρίζουν ότι η μείωση αρχίζει σε νεαρότερη ηλικία, πιθανώς μετά τα 27έτη», επισημαίνει ο κ. Bασίλης Tαρλατζής, αναπληρωτής καθηγητής Mαιευτικής Γυναικολογίας και Aνθρώπινης Aναπαραγωγής στο Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

«Tα επιστημονικά δεδομένα δεν είναι βεβαίως επαρκή, αλλά θα πρέπει να μας οδηγήσουν σε μια επανεκτίμηση του ζητήματος της γονιμότητας της γυναίκας».

Oσο προχωρεί η ηλικία τόσο αυξάνεται η πιθανότητα για «λάθη» της φύσης στο γενετικό υλικό των ωαρίων, επισημαίνει ο κ. Tαρλατζής, υπάρχει δηλαδή μεγαλύτερο ποσοστό χρωματοσωματικών ανωμαλιών, ενώ προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν και κατά την κύηση. Yπολογίζεται ότι η πιθανότητα αποβολής είναι περίπου 15% για τις γυναίκες έως 30 ετών, 20% μετά τα 35 και 50% για τις γυναίκες στα 45 έτη. «H φύση έχει βάλει κάποια όρια, τα οποία προς το παρόν, η επιστήμη δεν μπορεί να υπερβεί», λέει χαρακτηριστικά ο κ.Tαρλατζής.

Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η χρονική μετάθεση της μητρότητας συχνά δεν είναι το αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής των γυναικών: Oι κοινωνικές αλλαγές των τελευταίων χρόνων έχουν επιδράσει τα μέγιστα στον θεσμό της οικογένειας και η απόφαση για γάμο φαίνεται όλο και πιο «δύσκολη» σε άνδρες και γυναίκες. Eκτός αυτού, όμως, ο σημαντικότερος ίσως παράγοντας που βάζει «βόμβα» στην απόφαση για ένα παιδί είναι η ανεργία και οι οικονομικές δυσκολίες.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Tο πολυτιμότερο ίσως αγαθό του δυτικού ανθρώπου, ο χρόνος, «τορπιλίζει» τη μητρότητα. Oσο περνά ο καιρός τόσο το βιολογικό ρολόι γίνεται αμείλικτο.</span></span></p>
Guest
Guest
Iατρικοί εμπειρογνώμονες στο Χονγκ Κονγκ συνέταξαν έναν κατάλογο με επτά συμπτώματα τον οποίο οι μητέρες και οι εργαζόμενοι στον τομέα της ιατρικής περίθαλψης μπορούν να χρησιμοποιούν για να αναγνωρίζουν σοβαρές ασθένειες σε νεογέννητα οι οποίες απαιτούν άμεση νοσηλεία.

Περίπου 4 εκατομμύρια μωρά σ’ όλον τον κόσμο πεθαίνουν κάθε χρόνο πριν συμπληρώσουν ένα μήνα ζωής και τα τρία τέταρτα εξ αυτών πεθαίνουν κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους, κυρίως από βακτηριακές λοιμώξεις, επιπλοκές του τοκετού και πρωιμότητα.

Σε άρθρο που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Lancet, οι ερευνητές αναφέρουν πως ο κατάλογος μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό σοβαρών ασθενειών σε βρέφη κάτω των δύο μηνών και συμπληρώνει ένα κενό προηγούμενου καταλόγου ο οποίος δεν κάλυπτε τα βρέφη κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

Όποιοι φροντίζουν παιδιά, οι μητέρες, πρέπει να γνωρίζουν ότι αν τα παιδιά δεν τρέφονται καλά, είναι ένδειξη σοβαρής ασθένειας και πρέπει να το αντιμετωπίσουν", δήλωσε ο Μάρτιν Ουέμπερ, εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στην Τζακάρτα της Ινδονησίας.

Φαίνεται πολύ απλό, όμως πρόκειται για μηνύματα που είναι ανάγκη να προωθήσουμε ευρύτερα. Αν το μωρό δεν κινείται αυθόρμητα και το κάνει μόνο όταν το αγγίζεις, αυτό πρέπει να σε ανησυχήσει και να καταλάβεις ότι το μωρό έχει προβλήματα", πρόσθεσε ο Ουέμπερ σε τηλεφωνική συνέντευξή του προς το πρακτορείο Ρόιτερ. Υπογράμμισε επίσης ότι η θνησιμότητα μπορεί να μειωθεί μόνον αν παρασχεθεί στα παιδιά αυτά η κατάλληλη ιατρική περίθαλψη

Τα επτά κλινικά συμπτώματα είναι τα εξής:
Δυσκολία στη σίτιση
Σπασμοί
Κίνηση μόνον κατόπιν διέγερσης
Ρυθμός αναπνοής 60 ανάσες το λεπτό ή περισσότερες
Σοβαρή κοιλότητα στο στήθος κατά την αναπνοή
Θερμοκρασία πάνω από 37,5 βαθμούς Κελσίου
Θερμοκρασία κάτω από 35,5 βαθμούς Κελσίου


  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Ιατρικοί εμπειρογνώμονες συνέταξαν έναν κατάλογο με επτά συμπτώματα τον οποίο οι μητέρες και οι εργαζόμενοι στον τομέα της ιατρικής περίθαλψης μπορούν να χρησιμοποιούν για να αναγνωρίζουν σοβαρές ασθένειες σε νεογέννητα οι οποίες απαιτούν άμεση νοσηλεία.</span></span></p>
Guest
Guest
Οι γονείς του αγοριού αποφάσισαν να αποκτήσουν παιδί με εξωσωματική γονιμοποίηση, προκειμένου να είναι σίγουροι ότι το παιδί τους δεν θα κουβαλούσε στον γενετικό του κώδικα το χρωμόσωμα του καρκίνου, του οποίου ήταν φορείς η μητέρα του παιδιού και η οικογένειά της.

Σύμφωνα με μία επαναστατική μέθοδο, που οι επιστήμονες του Τμήματος Εξωσωματικής Γονιμοποίησης του Ιατρικού κέντρου Monash, ανακάλυψαν το 2000, ήταν δυνατό πριν ακόμα το μόλις οκτώ κυττάρων νέο έμβρυο, εμφυτευθεί στην μήτρα της μητέρας του, να εξετάζεται και να είναι δυνατή η αναγνώριση συγκεκριμένων "προβλημάτων" στο γενετικό του κώδικα. Να σημειωθεί ότι η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται σήμερα σε όλο τον κόσμο.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως οι επιστήμονες μετά από οκτώ αποτυχημένες προσπάθειες κατάφεραν να απομονώσουν μόνο δύο έμβρυα, των οποίων ο γενετικός κώδικας ήταν "καθαρός" από το επίμαχο καρκινογόνο χρωμόσωμα.

Παρόλα αυτά οι γονείς τώρα κατηγορούν τους επιστήμονες ότι δεν έκαναν καλά την δουλειά τους και ότι ακόμα και τα έμβρυα που αυτοί θεώρησαν υγιή, κουβαλούσαν το καρκινογόνο χρωμόσωμα.

Τώρα οι γονείς ζητούν από τους επιστήμονες του Τμήματος Εξωσωματικής Γονιμοποίησης του Ιατρικού Κέντρου Monash, αποζημίωση για τα έξοδα νοσηλείας και φροντίδας του άρρωστου αγοριού τους, επίσης ζητούν αποζημίωση γιατί, όπως λένε, θα αναγκαστούν να αποκτήσουν και άλλο παιδί, γιατί θέλουν έτσι και αλλιώς ένα υγιές παιδί και οι επιστήμονες που έκαναν το λάθος θα πρέπει να πληρώσουν και για την ανατροφή του δεύτερου παιδιού τους.

Να σημειωθεί ότι αυτό το αγοράκι είναι το πρώτο παιδί που γεννήθηκε μετά από αυτή την εξέταση στη Βικτώρια, ενώ μέχρι τώρα 17 ακόμα έμβρυα στην πολιτεία αυτή, έχουν υποστεί την ίδια διαδικασία προκειμένου να προκύψουν υγιή μωρά.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Στα δικαστήρια σκοπεύουν να πάνε οι γονείς του πρώτου επί παραγγελία μωρού, τους επιστήμονες της ομάδας Εξωσωματικής Γονιμοποίησης του Ιατρικού Κέντρου Monash της Μελβούρνης.</span></span></p>
Guest
Guest

Account

Navigation

Αναζήτηση

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.