Γονεϊκότητα

Το άγχος είναι απολύτως κατανοητό. Πολλοί γονείς προσπαθούν να «προστατεύσουν» τα παιδιά τους κρατώντας κάθε διαφωνία πίσω από κλειστές πόρτες, πιστεύοντας ότι έτσι τα απομακρύνουν από ένταση, θυμό ή αναστάτωση. Όμως η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η απόλυτη αποφυγή σύγκρουσης δεν προστατεύει πάντα τα παιδιά — μερικές φορές τα στερεί από πολύτιμα μαθήματα ζωής. Οι ειδικοί στην παιδική ανάπτυξη και η σύγχρονη παιδοψυχολογία συμφωνούν σε κάτι σημαντικό: τα παιδ

Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν ισχύει, γιατί η μητρότητα κρύβει πολλές καινούργιες εμπειρίες όσον αφορά τη φροντίδα του μωρού, που η μαμά πελαγώνει μέχρι να αποκτήσει τη σχετική εμπειρία. Σίγουρα τους πρώτους μήνες οι μπαμπάδες μπορεί να δυσκολεύονται να περιποιηθούν το νεογέννητο μωράκι και να αισθάνονται πως είναι «εύθραυστο». Καθώς όμως προχωρούν οι μήνες καλό θα είναι οι μπαμπάδες να αναλαμβάνουν όλο και περισσότερο ενεργό ρόλο στην φροντίδα και στην περιποίηση του νηπίου ισχυροποιώντας τους

Όταν γίνεσαι γονιός χάνεις την αίσθηση του χρόνου http://i.imgur.com/lMw6iQ8.jpg Μερικά αθώα αντικείμενα γίνονται τώρα πολύ επικίνδυνα http://i.imgur.com/k1EWXk9.jpg Ακόμα και οι προτιμήσεις μου στα βιβλία άλλαξαν. Ανακάλυψα ακόμα κάτι παράδοξο στην παιδική λογοτεχνία... http://i.imgur.com/cfXXFku.jpg ...Οι αγαπημένοι μου συγγραφείς δεν είχαν δικά τους παιδιά! Η απόκτηση ενός παιδιού δεν επηρέασε την κοινωνική μου ζωή http://i.imgur.com/1V0nt1D.jpg Μετά από έναν χρόνο ως γονιός, ένα πρ

Για το παιδί η μητέρα είναι πρότυπο και πιστεύει όλα όσα του λέει. Τέτοια λόγια μπορεί να το στεναχωρήσουν πολύ και νιώθει ότι η μαμά πραγματικά τα εννοεί και δεν αξίζει άλλο την αγάπη της. Όταν η μαμά προσβάλλει και αποσύρει την αγάπη της έστω και λεκτικά το παιδάκι γίνεται ευάλωτο, ανασφαλή και χάνει την αυτοεκτίμηση του. Μια ακόμα λάθος τακτική της μαμάς είναι να χρησιμοποιεί την αγάπη ως εκβιαστικό μέσο. "Αν μ'αγαπάς θα τελειώσεις όλο το φαΐ σου". Το μόνο σίγουρο είναι πως εκείνο σας αγαπ

Συχνά, οι γονείς αντιδρούν με διαφορετικά ένστικτα απέναντι στις ανάγκες των παιδιών τους. Η μητέρα βλέπει πρώτα την ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια, η ζεστασιά και τη φροντίδα, ενώ ο πατέρας τείνει να εστιάζει στην προετοιμασία του παιδιού για τις δυσκολίες του κόσμου, στη σκληραγώγηση και στην ανάπτυξη ανθεκτικότητας. Ποιος έχει δίκιο; Η ψυχολογία λέει: και οι δύο. Τα παιδιά χρειάζονται και τη ζεστασιά της παρηγοριάς και την ώθηση της πρόκλησης για να αναπτύξουν αληθινή δύναμη, αυτοπεποίθησ

Δεν είναι μόνο οι μεγάλες αποφάσεις, οι κανόνες ή οι αξίες που τους διδάσκουμε συνειδητά. Είναι κυρίως οι μικρές, επαναλαμβανόμενες αλληλεπιδράσεις — ο τόνος της φωνής μας, οι λέξεις που επιλέγουμε, ο τρόπος που αντιδρούμε όταν είμαστε κουρασμένοι ή πιεσμένοι. Αυτή η εσωτερική φωνή — αυτός ο «εσωτερικός διάλογος» που θα το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή — δεν δημιουργείται τυχαία. Διαμορφώνεται μέσα από τις εμπειρίες του στο σπίτι, και κυρίως μέσα από τον τρόπο που του μιλούν οι γονείς του. Με ά

Ως γονείς, συχνά πιστεύουμε ότι ο ρόλος μας είναι να έχουμε τα παιδιά μας «υπό έλεγχο». Θέλουμε να τα προστατέψουμε, να τα κατευθύνουμε και να βεβαιωθούμε ότι παίρνουν τις σωστές αποφάσεις. Όμως, η πραγματικότητα είναι πιο βαθιά: ο στόχος δεν είναι ο έλεγχος, αλλά η ανάπτυξη παιδιών ικανά να οδηγούν τη ζωή τους με αυτονομία και υπευθυνότητα. Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πώς μπορούμε να συνδυάσουμε καθοδήγηση και όρια με χώρο για σκέψη, έκφραση και προσωπική ανάπτυξη, ώστε να μεγαλώσουμε παιδιά που

Ξεχνούν πως αύριο το πρωί έχουν σχολείο. Το παιδί κλαίει και δεν θέλει να κοιμηθεί και εσείς μην θέλοντας να ακούτε τα κλάματα και τις φωνές του το αφήνετε να μείνει μέχρι αργά. Παρόλα αυτά, εάν αυτό γίνεται σε καθημερινή βάση τότε θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στις σχολικές του επιδόσεις. Δεν το ρωτάτε πως πήγε το σχολείο ή τι μαθήματα έχει να διαβάσει. Πιθανόν να θεωρείτε πως μπορεί από μόνο του να διαβάσει και να λύσει τις ασκήσεις καθώς επίσης και να πετύχει καλύτερους βαθμούς χωρίς τη δικ

Στην επικοινωνία σας απαραίτητα στοιχεία είναι να μιλάτε με τα μάτια, τα χέρια, τα λόγια, με αγάπη και σεβασμό. Δεν πρέπει να το κρίνετε συνεχώς για τις πράξεις του αλλά να το ακούτε προσεκτικά και να προσπαθήσετε να το βοηθήσετε να εκφράσει αυτά που θέλει να πει σε περίπτωση που δυσκολεύεται να το κάνει. Το παιδάκι πρέπει να αισθάνεται ότι όποτε το χρειάζεται, μπορεί να σας μιλήσει και έχει την ανάγκη να νιώθει πως ότι είναι για εκείνο σημαντικό, είναι και για εσάς. 2. Εξηγήστε στο παιδάκι σ

Οι γονείς που ανησυχούν υπερβολικά να μη νιώσει το παιδί τους το αίσθημα της ματαίωσης και της απόρριψης είναι και αυτοί που το κρατούν “δέσμιο” των ανησυχιών τους. Είναι σημαντικό το παιδί να εκπαιδεύεται στη ρεαλιστική αντιμετώπιση της ζωής, που λέει ότι η προσπάθεια είναι αυτή που δίνει τις μεγαλύτερες πιθανότητες για να κατακτήσουμε το στόχο μας. Παιδί ελεύθερο και ανεξάρτητο είναι αυτό που θα ξέρει να ανταπεξέλθει στις κυρώσεις που ενδεχομένως θα έχει μια συμπεριφορά του. Η εμπειρία της

Μπορεί να ξεκινά μέσα από το παιχνίδι, τα γέλια και τις κοινές αναμνήσεις, όμως συχνά εξελίσσεται σε έναν δεσμό που επηρεάζεται έντονα από το οικογενειακό περιβάλλον και κυρίως από τον τρόπο που λειτουργούν οι γονείς. Τα αδέρφια μπορούν να αποτελέσουν πηγή στήριξης, ασφάλειας και αγάπης. ❤️ Όμως δεν είναι λίγες οι φορές που, μεγαλώνοντας, παρατηρούμε απόσταση, ψυχρότητα ή ακόμη και πλήρη αποσύνδεση. Η αλήθεια είναι πως αυτή η απόσταση δεν εμφανίζεται ξαφνικά στην ενήλικη ζωή.

Πολλοί από εμάς έχουμε καθίσει στην κερκίδα, παρακολουθώντας το παιδί μας να συμμετέχει σε μια εξαντλητική προπόνηση. Η φωνή του προπονητή είναι έντονη, οι ασκήσεις επαναλαμβανόμενες και η κούραση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του παιδιού. Στιγμές όπως αυτές μπορούν να προκαλέσουν έντονα συναισθήματα στους γονείς: η επιθυμία να παρέμβουμε, να το προστατεύσουμε, να κάνουμε τη διαδικασία πιο «εύκολη». Αν και αυτά τα ένστικτα προέρχονται από αγάπη, η πραγματικότητα είναι ότι η ανάπτυξη, η ανθεκτικότητα