Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

  • Απαντήσεις 83
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Αν…του Ρ.Κίπλινγκ

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι

τάχουν χαμένα και σ’ εσέ της ταραχής τους ρίχνουν την αιτία.

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου όταν ο κόσμος

δε σε πιστεύει κι’ αν μπορείς να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.

Να περιμένεις αν μπορείς δίχως να χάνεις την υπομονή σου,

κι’ αν άλλοι σε συκοφαντούν να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμμα,

κι’ αν σε μισούν, εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,

μα να μην κάνεις τον καλό η τον πολύ σοφό στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς και να μην είσαι δούλος των ονείρων,

αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,

αν ν’ αντικρύζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμια

κι’ όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς τους δυό τυραννικούς απατεώνες,

αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,

παραλλαγμένη απ’ τους κακούς, για να ναι για τους άμυαλους παγίδα

η συντριμένα να θωρείς όσα σούχουν ρουφήξει τη ζωή σου

και πάλι να ξαναρχινάς να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.

Αν όσα αποχτήσες μπορείς σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις

και δίχως φόβο, μονομιάς κορώνα η γράμματα όλα να τα παίξεις

και να τα χάσεις και απ’ αρχής, ατράνταχτος να ξεκεινήσεις πάλι

και να μη βγάλεις και μιλιά γι’ αυτό τον ξαφνικό χαμό σου.

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς και σπλάχνα και μυαλό όλα να τα σφίξεις

να σε δουλέψουν ξαναρχής, κι’ ας είναι από πολύν καιρό σωσμένα

και να κρατιέσαι πάντα ορθός, όταν δεν σούχει τίποτε απομείνει

παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σε όλα αυτά «βαστάτε».

Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,

με βασιλιάδες να γυρνάς, δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.

Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί μπορούνε πιά ποτέ να σε πειράξουν,

όλο τον κόσμο αν αγαπάς, μα και ποτέ παρά πολύ κανένα.

Αν του θυμού σου τις στιγμές, που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,

μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,

δική σου θάναι τότε η Γη, μ’ όλα και μ’ ό,τι πάνω της κι’ αν έχει

και κάτι ακόμα πιο πολύ: Άντρας αληθινός θάσαι, παιδί μου.

Δημοσίευση

ΛΙΓΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ...

Απρίλης του 1920. Οι νεαροί Ιταλοί μετανάστες Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti κατηγορούνται για ληστεία μετά φόνου στην πολιτεία της Μασαχουσέτης. Παρότι τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη δίκη – παρωδία είναι περιστασιακές ενδείξεις, καταδικάζονται αμφότεροι σε θάνατο. Πέφτουν καταφανέστατα θύματα της ρατσιστικής προκατάληψης απέναντι στους μετανάστες, ιδιαίτερα αυτούς με ριζοσπαστικές ιδέες και δράση. Οι δύο άνδρες ήταν οπαδοί του Luigi Galleani, ενός Ιταλού αναρχικού που υποστήριζε την επαναστατική βία.

Την έκδοση της άδικης απόφασης ακολουθούν σφοδρές διαμαρτυρίες σε εργατικές περιοχές των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής, διαδηλώσεις και συλλογές υπογραφών που ζητούν την αναψηλάφηση της υπόθεσής τους. Παρόλα αυτά, το μόνο που καταφέρνουν είναι να αναβάλουν την εκτέλεση της ποινής. Οι δύο μάρτυρες εκτελούνται στις φυλακές της Charlestown, τα μεσάνυχτα της 23ης Αυγούστου 1927.

ΑΥΤΟ... ΑΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΕΛΛΛΗΝΙΚΑ, ΔΕΝ ΤΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ... ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΧΟΙ!!!

"Δεν θα ευχόμουν ποτέ σ’ ένα σκυλί, δεν θα ευχόμουν ποτέ σε ένα φίδι, δεν θα ευχόμουν ποτέ στο πιο χαμερπές και δυστυχισμένο πλάσμα της γης, να περάσει όσα υπέφερα εγώ, για πράγματα για τα οποία δεν είμαι ένοχος. Αλλά έχω πειστεί πως είμαι ένοχος για όλα όσα υποφέρω. Υποφέρω γιατί είμαι ριζοσπάστης και, αλήθεια, είμαι ριζοσπάστης. Υποφέρω γιατί είμαι Ιταλός και, αλήθεια, είμαι Ιταλός. Υποφέρω περισσότερο απ’ όλα για την οικογένειά μου και την αγαπημένη μου, παρά για τον εαυτό μου. Αλλά είμαι τόσο σίγουρος πως έχω το δίκιο με το μέρος μου, ώστε αν μπορούσατε να με εκτελέσετε δυο φορές, και αν μπορούσα να ξαναγεννηθώ ακόμα δύο, θα ζούσα την ίδια ζωή και θα έκανα ότι έχω ήδη κάνει".

Bartolomeo Vanzetti

«Αν δεν είχε συμβεί αυτό, θα μπορούσα να είχα ζήσει τη ζωή μου ανάμεσα σε γελοίους ανθρώπους. Θα μπορούσα να είχα πεθάνει απαρατήρητος, άγνωστος, αποτυχημένος. Αυτό είναι η σταδιοδρομία μας και ο θρίαμβός μας. Ποτέ, σε όλη μας τη ζωή, δεν θα μπορούσαμε να ελπίσουμε να κάνουμε τόσα πολλά για την ανοχή στη διαφορετικότητα, τη δικαιοσύνη, την κατανόηση ανθρώπου από άνθρωπο, όπως κάνουμε τώρα, κατά λάθος. Τα λόγια μας – οι ζωές μας – οι πόνοι μας – είναι ένα τίποτα! Η αφαίρεση της ζωής μας, της ζωής ενός καλού παπουτσή κι ενός πωλητή ψαριών – είναι τα πάντα!»

Nicola Sacco

ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ (ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ - ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ)

ΑΠΟ ΤΗ Joan Baez... ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ!!!

ΖΗΤΩ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ Ή ΖΗΤΩ Η ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ???

Δημοσίευση

Night-time sharpens,

heightens each sensation

Darkness stirs and wakes imagination

Silently the senses abandon their defences ...

Slowly, gently night unfurls its splendour

Grasp it, sense it - tremulous and tender

Turn your face away

from the garish light of day,

turn your thoughts away

from cold, unfeeling light -

and listen to the music of the night ...

Close your eyes and surrender to your

darkest dreams!

Purge your thoughts of the life

you knew before!

Close your eyes,

let your spirit start to soar!

And you'll live

as you've never lived before ...

Softly, deftly,

music shall surround you ...

Feel it, hear it,

closing in around you ...

Open up your mind,

let your fantasies unwind,

in this darkness which

you know you cannot fight -

the darkness of the music of the night ...

Let your mind start a journey

through a strange new world!

Leave all thoughts

of the world you knew before!

Let your soul take you where you

long to be !

Only then can you belong to me ...

Floating, falling, sweet intoxication!

Touch me, trust me savour each sensation!

Let the dream begin,

let your darker side give in

to the power of the music that I write -

the power of the music of the night ...

You alone can make my song take flight -

help me make the music of the night . . .

The phantom of the Opera

The music of the night

Δημοσίευση

ΚΙ ΕΝΑ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΒΡΟΧΕΡΗ ΜΕΡΑ... :dry:

ΘΛΙΨΗ ΑΝΕΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ!!! ;)

Salvatore Adamo

"Ballade à la pluie", 1964

Γλυκιά κυλούσε η βροχή

στην όμορφη αγάπη μας

και μας ταξίδευε απαλά

σε μια ζωή τραγουδιστή

Γλυκιά που ήταν η βροχή

που την καρδιά μου τώρα καίει

μοιρολογώντας την αγάπη

σα μια φωνή που σιγοκλαίει

θλιμμένη πού 'ναι η βροχή

Γλυκιά που ήταν η βροχή

όταν αντάμωνε το φως

των γαλανών σου των ματιών

ουράνιο τόξο στην ψυχή

Γλυκιά που ήταν η βροχή

που μάς πλημμύριζε χαρά

τότε που δίναμε τους όρκους

για πάντα νά ’μαστε μαζί

θλιμμένη πού 'ναι η βροχή...

Μετάφραση: Μαύρος Γάτος 2006

Δημοσίευση

Salvatore Adamo Ballade à la pluie

Qu'elle était douce, cette pluie

Qui ruisselait sur notre amour

Nous transportant sur le velours

D'un univers de poésie

Qu'elle était douce, cette pluie

Qui aujourd'hui me fend le coeur

En murmurant les litanies

Comme elle est triste, cette pluie

Qu'elle était douce, cette pluie

Qui me payait un arc-en-ciel

Quand elle se mariait au soleil

Au soleil bleu de tes yeux ciel

Qu'elle était douce, cette pluie

Qui nous inondait de tendresse

Quand nous lui faisions la promesse

De nous aimer toute la vie

Comme elle est triste, cette pluie

Δημοσίευση

απο τον ποιητη ρενε ντομαλ ο οποιος ελεγε :

Εχω πεθανει γιατι δεν εχω επιθυμια,

δεν εχω επιθυμια γιατι νομιζω οτι κατεχω,

νομιζω οτι κατεχω γιατι δεν προσπαθω να δωσω ,

προσπαθωντας να δωσω συνειδητοποιω οτι δεν εχω τιποτα,

Μην εχοντας τιποτα αντιλαμβανομαι πως ειμαι ενα τιποτα ,

οντας ενα τιποτα επιθυμω να γινω κατι ,

θελοντας να γινω κατι ,ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΖΩ ;)

Δημοσίευση

Οι τελευταίοι - Τάσος Λειβαδίτης

Mεγάλα λόγια που φωνάξαμε στους δρόμους μικρές αλήθειες που αποσιωπήσαμε στον εαυτό μας...

Γι' αυτό σου λέω πρέπει να βρείς έναν άλλο τρόπο να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους, όχι να περιμένεις την πράξη - είναι τότε αργά.

Tα μαλλιά της γεράσανε και πάνω στα ωχρά της χείλη σαπίζουν αρχαία μακρόσυρτα φιλιά και πολλά ανοιξιάτικα λόγια.

...και μέναμε κι οι δυό μετέωροι κι ολομόναχοι, κρεμασμένοιαπ' την αρπαγή μιας ασυνάντητης ηδονής...

Γιατί οι άνθρωποι μόνο όταν βλέπουν τον εαυτό τους μέσα σου βεβαιώνονται οτι κι εσύ υπάρχεις.

Tο ρόλο μας τον διαλέξαμε οι ίδιοι εμείς - την πρώτη μέρα που διστάσαμε να πάρουμε μιάν απόφαση ή που σταθήκαμε εύκολοι σε μιάν αναβολή.

Oλα όσα αρνηθήκαμε - αυτό είναι το πεπρωμένο μας.

H μήπως το μέγιστο μάθημα του Iησού ήταν η ώρα η νεανική που θάπρεπε να πεθάνουμε.

...τα βήματα μιας μεγάλης ώρας που προσπαθήσαμε ν' αποφύγουμετα βήματα μιάς μικρής θυσίας που δεν τολμήσαμε να κάνουμε...

...η αίσθηση του ανεκπλήρωτου όταν είχαμε πετύχει, φιλοδοξίες, τύψεις, γενναιότητες που σαν μεγεθυντικοί φακοί μεγάλωναν ώς το άπειρο τον ελάχιστο εαυτό μας...

Kαι δεν είδαμε τίποτα απ' τον απέραντο κόσμο...

-Λίγα αγαπημένα αποσπάσματα-

Δημοσίευση

ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΚΟΣ-ΕΜΕΙΝΑ ΕΔΩ

..ΕΜΕΙΝΑ ΕΔΩ ΝΑ ΜΗ ΣΟΥ ΛΥΨΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΕΜΕΙΝΑ ΕΔΩ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΣ

ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ Κ ΓΩ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ...

ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

..ΣΕ ΠΟΙΑ ΕΚΣΤΑΣΗ ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΧΟΡΟ ΜΑΓΙΚΟ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΠΛΑΣΜΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΙΚΕ,ΑΠΟ ΠΟΙΟ ΜΑΚΡΥΝΟ ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΜΕΣ ΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥ ΜΑΤΙΑ ΠΗΓΕ ΚΡΥΦΤΙΚΕ..Κ ΓΩ Η ΤΥΧΕΡΗ ΠΟΥ ΤΟ ΧΕΙ ΔΕΙ...

ΠΥΞ ΛΑΞ-ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ...

..ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΛΕΥΚΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΜΟΥ,ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ,ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΣΚΟΤΩΣΕ Κ ΠΡΙΝ ΤΟ ΜΑΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ..ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΒΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ,ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ,ΝΑ ΖΕΙΣ...ΑΝ ΠΑΛΙ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ ΜΗ ΧΑΘΕΙΣ...ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΜΟΥ..

ΠΥΞ ΛΑΞ-ΠΑΛΙΕΣ ΑΓΑΠΕΣ

..ΔΕ ΞΕΡΩ ΑΝ ΦΕΥΓΕΙΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΓΟ ΜΟΥ Η ΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ...ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΠΟΝΑΕΙ Κ ΕΙΝΑΙ ΔΥΚΟΛΟ..

ΠΟΛΛΑ ΕΓΡΑΨΑ Ε?? :blush: ΑΧ,ΑΧ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΣΤΙΧΟΙ...ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΟΥΛΗ ΜΟΥ...Α ΡΕ ΓΙΩΡΓΟ

Δημοσίευση

Άναψα όλα τα φώτα κι έδωσα παράσταση

σαν πεθάνει η αγάπη δε γνωρίζει ανάσταση

Τα βεγγαλικά σου μάτια φέγγουν σαν το φώσφορο

σαν νυχτερινά καράβια που περνούν το Βόσπορο

Έκλεισες το φως και πήγες έγινες αόρατη

νέφος που το πήρε ο αέρας σε μια πόλη αυτόματη

Τα βεγγαλικά σου μάτια ένα ολοκαύτωμα

και η μοναξιά να πέφτει σαν βροχή στο πάτωμα

Είμαι πια εγκλωβισμένος στ' άρωμά σου στ' όνομά σου

και στα μάτια ναι στα μάτια τα ψυχρά βεγγαλικά σου

Τα βεγγαλικά σου μάτια φέγγουν σαν το φώσφορο

σαν νυχτερινά καράβια που περνούν το Βόσπορο

Δημοσίευση

ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΚΑΡΤΕΡ Από τη συλλογή: Κατά παντός υπευθύνου

Αρνούμαι τον ανοήμονα λόγο

γιατί θέλω να επι κοινωνήσω.

Τριάντα αργυρά ευρώ

για να βρω αυτόν που την αγορά γνωρίζει

να πληροφορηθώ ο αγαθός εγώ

αν είναι αναλώσιμη η ψυχή μου.

Όταν αργώ να μιλήσω

μην ερευνάτε για θερμά γεγονότα

Ο κολλητός μου κατρακύλισε στη μοίρα του

και πια δεν ονειρεύεται ένα έγκυρο καλοκαίρι

μήτε ένα χαμόγελο, μήτε μια μεγάλη μέρα.

Όταν αργώ να μιλήσω

μην πείτε πως απίστησα.

Μαζεύω τους καθημερινούς θανάτους

τα λαβωμένα λάβαρα

ώσπου ο καιρός να λογοδοτήσω.

Σε πόσα ξημερώματα θα ξαποστάσω

σε πόσες ιστοσελίδες θα στιγματίζουν

ακόμα την εστία μου

με πόση αγάπη θα πηγαίνω στο γείτονα

με πόσα ευρώ θα ξαναβρώ το παιδικό μου Ιόνιο;

Οι αριθμομηχανές ανατοκίζουν τώρα τα όνειρα

τα χρηματιστήρια υψομετράνε τα χρυσάστρα

η ιστορία σέρνεται στα στερνά της

κι ο άνθρωπος ο Κοινός σκαρφαλώνει

στα καρποφόρα με τα τέσσερα.

Το έσω πυρ προξενεί μιαν εξαίσια έκρηξη

Στεκόμαστε στου σκοταδιού την άκρη

αντίκρυ στον κρυπτό καιρό τον άκριτο

Ταχιά ν' ανάψουμε μιαν αστραπή, ένα ποίημα.

  • 3 weeks later...
Δημοσίευση

Η θλίψη μας γιορτή

Είναι μέρες που δεν θέλω να μιλήσω σε κανένα

Είναι ώρες που δεν θέλω να αντικρίσω ούτε εσένα

Ένα πράγμα μόνο θέλω να μείνω σπίτι

Με ένα φώς αναμμένο να περιμένω ό,τι μου λείπει

Να με ψάχνουνε όλοι μα κανείς να μη με βρίσκει

Έτσι απλά για να ξεφύγω δεν σου κρύβω πως για λίγο

Φοβάμαι, φοβάμαι να μην μείνω μόνος

Θέλω να φύγω προτού να φύγει ο χρόνος

Υπάρχει λόγος, μια φωτογραφία που την πήρε ο χρόνος

Να με κοιτάει δεν μιλάει γι' αυτό μιλάω μόνος

Σε ένα δωμάτιο παρέα με σκιές να σκαλίζω πληγές

Από το χτές, κοίτα με τι θες; Μίλα μου για πες

Όλα είναι εντάξει μια βόλτα με τ' αμάξι Φιλαδέλφεια Γαλάτσι όλα είναι ίδια

τίποτα δεν έχει αλλάξει τίποτα τίποτα τίποτα

Κι όταν έρθει η χαρά, μες στα χέρια μου σφιχτά

Θα την κρύψω μυστικά για να μην ξαναχαθεί

Κι αν ακούσεις μια κραυγή θα είναι το τραγούδι που ενώνει,

Πάλι δίπλα μου εσύ και η θλίψη μας γιορτή

Ανάβω ένα τσιγάρο και γουστάρω πολύ

Τι να σου πάρω ένα φιλί.... δεν μου αρκεί,

Μαγική η ματιά, μου μιλά στην ψυχή,

Ψυχικά είσαι εδώ, σωματικά είσαι εκεί....

Θα 'θελα να δω το προσωπό μου να κρύβει τον θυμό μου

Και να βρεί το όνειρό μου μέσα στην ρωγμή του χρόνου,

Χαμογελό μου μείνε κοντά μου για το καλό μου,

Στέκομαι σε ένα πάρκο μόνος και σκέφτομαι

Τι παραπάνω μπορώ να κάνω απ' το να παίζω και να χάνω

Τι παραπάνω μπορώ να κάνω απ' το να ζήσω ή να πεθάνω...

Πως να ζήσω σε αυτό, αυτόν τον κόσμο που με διώχνει,

Του ονείρου μου η μορφή χάνεται γυμνή στην σκόνη...

Μα τα μάτια σου σαν δω όλα φαντάζουνε πριν χρόνια

Το τραγούδι το παλιό μα εσύ δεν φάνηκες ακόμα

Κι όταν έρθει η χαρά, μες στα χέρια μου σφιχτά

Θα την κρύψω μυστικά για να μην ξαναχαθεί

Κι αν ακούσεις μια κραυγή θα είναι το τραγούδι που ενώνει,

Πάλι δίπλα μου εσύ και η θλίψη μας γιορτή

Δημοσίευση

ΣΩΣΩ έγραψε:

...τα ματια σου με καινε

γιατι εισαι μανεκεννε...

πρωτοτυπος στιχος..

χαχαχααααααα :laugh: :laugh: :laugh:

σταμάτα μαρηηηηη....θα κατουρηθωωωωω και δεν

εχω και κανα τεστ εγκυμοσυνης τριγυρω....

μην παει και το κατουρο χαραμι!!!!! :laugh: :laugh: :laugh:

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Συνήθως λένε ότι στα δεύτερα η κοιλιά είναι μεγαλύτερη. Εμείς καλά τα πάμε. Έχει πολύ πλάκα γιατί είναι παπαγάλος. Μιλάει πάρα πολύ σε σημείο που κάνουμε συζήτηση. Ρωτάς κ απαντάει τα πάντα. Έχει κόλλημα με την καθαριότητα, δεν του αρέσει με τίποτα να κάνει παζλ παρα μόνο να τα πετάει. Τον έβαλα να κάνουμε μπισκότα κ έκλαιγε από το ζυμάρι γιατί λέρωσε τα χέρια του. Δεν μπορούμε να αφήσουμε μπουκάλι με νερό για τα ξεβιδωνει. Στη δουλειά είμαι σπαστό 8ωρο, οπότε τον βλέπω το πρωί, το μεσημέρι κ το απόγευμα κ με βολεύει αυτό το πρόγραμμα, γιατί τον βλέπω όλη τη μέρα! Με το καλό να έρθει και η δεύτερη κόρη!!! Να σας ζήσει η Αργυρώ σας!!!
    • Ναι να το ξεκινήσετε χωρίς πίεση κλασικά με υπομονή.. τα ξέρεις.. θέλει χρόνο και εξάσκηση να συνηθίσει και να μάθει το καλαμάκι.. Ναι ισχύει ότι είναι προτιμότερο, για εμένα λόγο ορμονών που έχει το αγελαδινό.. σκέψου το αγελαδινό είναι για να μεγαλώσει το μοσχαράκι σε αγελάδα.. πόσες ορμόνες έχει για να μεγαλώσει αυτό το ζώο το μωρό του.. γενικότερα προσπαθώ να αποφεύγω τα αγελαδινα και σε γιαούρτι/τυριά.. όπου μπορώ περισσότερο βέβαια.. Ναι εννοείται ότι είναι και το στυλ της κάθε οικογένειας! Για αυτό κιόλας λέω ότι για εμένα το ιδανικό είναι εκεί κάπου στις 10-10:30.. γιατί αυτή θέλει να με ακουμπάει κιόλας και δεν μπορώ να με φανταστώ να κάθομαι στο κρεβάτι αγαλματάκια ακίνητα αμίλητα και αγέλαστα από τις 7-7:30 πχ 😂😂 Και σου κοιμάται και αρκετές ώρες!! Μωρέ μπράβο το παιδί!! Φτου φτου φτου!! Όχι εμένα σου λέω, πόσες ώρες είναι.. 7 ώρες το βράδυ και 2 ώρες το μεσημέρι.. εκεί δηλαδή συνολικά περίπου 9-9:30 ώρες/24ωρο, τέλος.. και πάνω μου κολλημένη πάντα αγκαλίτσα, αλλιώς δεν.. το κυριότερο είναι ότι δεν το χωράει κάν ο νους μου το πως σου ξανακοιμαται..🤯 όχι μόνο εσένα δηλαδή, που διαβάζω λέτε αφυπνίσεις.. εμάς οι "αφυπνίσεις" της συνοδεύονται από 4-5 ώρες τουλάχιστον, όρθια στο πόδι να "χοροπηδάει"..🥴 Μωρέ και εμάς κάπου εκεί 2 μηνών περίπου στον ύπνο ζούσαμε την ουτοπία.. το παιδί κοιμόταν σερί από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6-6:30 το πρωί σερί.. και ανά 3ωρο κοιμόταν ένα 2:30ωρο τουλάχιστον.. σου μιλάω για ουτοπία.. 🥹 πόσο μου λείπει.. 6 μηνών έγινε το πρώτο μεγάλο sleep regression με το άλμα.. καταφέραμε με πολύ κόπο πολύ αργά και με πισογυρισματα φυσικά να κοιμάται κάπου 11:30-12 το βράδυ.. κράτησε 1-1,5 μήνα περίπου Σεπτέμβρη - Οκτώβρη και με το που μπήκε ο Νοέμβρης με την αλλαγή της ώρας όμως σχεδόν άμεσα σε 1-2 μέρες από την αλλαγή της ώρας, γμθκε ο Δίας όμως.. και από τότε παλεύουμε πάλι να το φέρουμε σιγά σιγά.. και πολλές φορές μας φέρνει στα όρια μας δηλαδή.. τίποτα, υπομονή μόνο.. αφού το διάβαζα στον άντρα μου που γράφεις για τον ύπνο και δεν το πίστευε σκέψου.. μου λέει δεν το κοιμίζει όλη μέρα; Και τι ώρα σηκώνεται το πρωί από τις 4; 🤣🤣 Είναι και στο παιδί καταλαβαίνω.. μιας φίλης μου ο πρώτος γιός της ήταν το όνειρο θερινής νυκτός κάθε μαμάς στον ύπνο από την γέννηση.. λες και δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι.. ο δεύτερος τής έχει αλλάξει τα φώτα!! 😅😅 Ίδιος με την δικιά μου από τις περιγραφές της.. 🫣🤭
    • Κορίτσια λ,Μ έστειλε σήμερα τα αποτελέσματα..απορώ πώς...92 157 105..όμως από φέτος Μ είπε άλλαξαν τα όρια κ εκεί που ήταν 160 ή 180 την πρώτη ώρα έγινε 140 κ είμαι πάνω από τα όρια στη μια μέτρηση..τα έχω στείλει στον γιατρό..δεν απάντησε κάτι..αν δεν απαντήσει κάτι,θα περιμένω την Παρασκευή να Μ πει στο ραντεβού...
    • Σχετικά με τον ύπνο τι να σου πω... Κάπως ο ίδιος μας υπέδειξε αυτο το ωράριο. Δλδ από 2/3 μηνών κάναμε πάντα τη ρουτίνα του μπάνιου κάπου 7/8μμ και μετά γλαρωνε, θήλαζε και κοιμόταν το μεγαλύτερο stretch ύπνου (4-5 ώρες και καμιά φορά και 6 ώρες σερί). Οπότε το τηρήσαμε έκτοτε και χτίσαμε τις ρουτίνες γύρω απ' αυτο το ωράριο του νυχτερινού ύπνου. Ειδικά απ' όταν ξεκίνησε βρεφικό αυτό το ωράριο όχι απλά εδραιώθηκε αλλά απ' τις 6.30μμ είναι ήδη κουρασμένος φουλ, κι αν χάσουμε το παράθυρο μπάνιο-γαλα-νανι θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει απ' τις κραυγές του 😂😂  Κάνει και 2 ημερήσιους ακόμα (πρωί περίπου 30/45λεπτα και μεσημέρι 1/2ωρες), από τον 15ο/18ο μήνα θα αφαιρέσουμε σταδιακά τον πρωινό και θα μείνει ο μεσημεριανος μόνο που τον κάνει ούτως ή άλλως στο σχολείο.  Σε γενικές γραμμές η βραδινή του ρουτίνα είναι η εξής (το έγραψα και πρόσφατα σε άλλη ενότητα, κάνω αντιγραφή εδώ): 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Από εκεί και πέρα, συνήθως κάνει 2 αφυπνίσεις, μια στις 00:00/01:00 και μετά 03:00/04:00. Ξυπνάει 6/6:30 για πρωί 🫠 ιδανικά θα ήθελα να ξυπνάει 7/7.30 αλλά όσες φορές και να προσπαθήσαμε να καθυστερήσουμε τον βραδινό ύπνο έβγαζε τρομερή γκρίνια, ήταν υπέρ κουρασμένος και υπέρ νευριασμένος που μετά κάναμε αμάν να τον κοιμίσουμε, Ενώ άμα μένουμε πιστοί στο πρόγραμμα του πλέον τον ακουμπάμε στο κρεβάτι του, κάνουμε πατ πατ στο πωπουδακι μαξ 5 λεπτά και γεια σας. Οπότε καταλαβαίνεις ότι δύσκολα να ξεβολευτουμε κι εμείς 😂😂😂  Πάντως έχει να κάνει και με το στυλ ζωής της κάθε οικογένειας ρε συ - έχουμε κι εμείς φιλικό ζευγάρι που βάζουν τον μικρό τους το νωρίτερο 11μμ γτ έτσι τους βολεύει επειδή μετά ξυπνάει 9 το πρωί. Εμείς ούτως ή άλλως ξεκινάμε δουλειά 8πμ και κοιμόμαστε κι οι ίδιοι νωρίς, οπότε λειτουργεί όπως έχει. 
    • Εγω βάζω από αρκετά νωρίς το λαδάκι της  weleda κ είμαι πολύ ευχαριστημένη. Όχι τόσο για ραγαδες γιατί είχα ηδη απο προηγούμενες εγκυμοσύνες, όμως ενυδατώνει εξαιρετικά το δέρμα κ αφήνει ωραία αίσθηση 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...