Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα,

είμαι νέο μέλος στην παρέα σας και είμαι στην 8η εβδομάδα!Πριν λίγες μέρες ακουσα την καρδιά του και θα κάνω τώρα τις εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου.

Το καλοκαίρι είχα μια παλίνδρομη κύηση στον 5μήνα.

Φοβάμαι μήπως κάτι δεν πάει καλά και δεν το έχουμε πεί ακόμα ούτε στους γονείς μας.

Εσεις πότε το ανακοινώσατε σε γονείς και φίλους, και πότε στην δουλειά σας???

Δημοσίευση

Στους γονεις αμεσως το ειπαμε.

Στους υπολοιπους ειχα πει να το ανακοινωσουμε μετα το πρωτο τριμηνο αλλα ο αντρας μου δεν κρατιωταν και το ειπε σε ολους μολις ακουσαμε καρδουλα την 7η εβδομαδα! Και εγω φοβομουν διαφορα αλλα ολα πηγαν καλα ευτυχως το ιδιο ευχομαι και σε εσενα! :)

Δημοσίευση

Με το καλο το μωρακι,εγω το ειπα οταν εκανα την αυχενικη και ειδα οτι ηταν καλα τα αποτελεσματα.Στους γονεις μου απο την αρχη το ειπα γιατι αυτοι με ετρεχαν για εξετασεις ο αντρας μου δουλευε.

Δημοσίευση

Αχ αυτό το θέμα με καίει πολύ!!!!

Εγώ είμαι 14η εβδομάδα και ακόμα δεν το έχω πει στους περισσότερους!

Το ξέρουν ο άντρας μου, ο μπαμπάς μου, 1-2 κολλητοί φίλοι και όοοολες εσείς!

Με τα πεθερικά και τη μαμά μου έχω ένα θέμα(...) και δεν θέλω να τους το πω γιατί φοβάμαι οτι....δεν ξέρω τι...αλλα δεν θέλω να το ξέρουν!

Μακάρι να τους έπαιρνα κατευθείαν και να τους έλεγα "γεννήσαμε"!

Έχουμε αποφασίσει με τον άντρα μου όμως να τους το πούμε τα Χριστούγεννα που θα είμαι πια στον 5ο μήνα ε, και θα φαίνεται πια και θα έχουν περάσει και οι πολλοί κίνδυνοι...!

όλο αυτό συμβαίνει γιατί μετά απο 2 παλλίνδρομες και απο την γενικότερη αντιμετωπισή τους και τα σχολιά τους δεν με "εμπνέεουν" καθόλου!

Απο την άλλη σκέφτομαι οτι θα παρεξηγηθούν χειρότερα αλλα μάλλον χ...κα!Το μόνο που με νοιάζει είναι να είναι καλά το μωράκι μου!

Πιστεύεται οτι είμαι πολύ σκύλα?

Δημοσίευση

Οχι φυσικά δεν εισαι παράλογη ουτε σκυλα ...οπως νιωθεις εσυ ετσι και αλλιως τωρα εσυ μετρας και το μωράκι που κουβαλάς!!και εγω κακώς το ειπα σχετικά νωρις και είχα 2 αποκολλήσεις αλλα ευτυχως ολα ειναι καλά τωρα.να σου πω την αλήθεια μετάνιωσα τοσο πολύ που το είπα στους γονείς μου που αν γυρναγα πισω δεν θα το εκανα.

Εχουν ευτυχως προσφατα χωρίσει αλλα δυστυχώς φερονται σαν 15χρονα.τον καιρο των αποκολλολησεων αντι να τα ξεχασουν ολα και να πουν το παιδι μας να ειναι καλά και το εγγόνι τους το μονο που εκαναν ηταν να με βάζουν στην μέση(το παλεψα να μην ανακατευτω) και να ανταλλάζουν -αν ειναι δυνατόν-εξώδικα !!!!!!!

εγω πια αποφασισα οτι απο την 2η αποκολληση και μετά ειμαι ο αντρας μου το μπεμπακι μου και εγώ και ολοι οσοι χαιρονται και το δειχνουν....ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΟΥ.ΑΡΑ ΟΤΙ ΝΙΩΘΕΙΣ!!!Το ανακοινώνεις εκει που ξερεις οτι θα σε καταλάβουν :)

Δημοσίευση

αν και δεν θα επρεπε να ρωτάω αλλα διαβασα για τις δυστυχώς 2 παλιδρομες απο τις φιλες παραπάνω.και αν δεν κάνω λάθος δυστυχως μια στον 5ο!!!

πως γινεται αυτο?

ο λόγος?

αφου δεν λένε οτι η πιθανοτητα για κατι τετοιο ειναι μηδενικη απο τον 3ο και μετα?

συγνωμη που ρωτάω αλλα με 2 αποκολλήσεις ψιλοανησυχώ και ειχα ηρεμησει γιατι ειπα ξεφυγα. :( Συγνωμη και παλι αν αναφερω κατι σε καποιες (σε ολες μας)τοσο δυσαρεστο.

Δημοσίευση

Εμεις το ειπαμε αμεσως στις οικογενειες μας και μονο..αρχισαμε να το λεμε επιφυλακτικα αφου εκανα την αυχενικη διαφανεια και μετα...

αν και σε πολλες περιπτωσεις δεν το ελεγα..αφηνα να φανει από μονο του..

Δημοσίευση

κορίτσια εμείς το είχαμε πει κατευθείαν στους γονείς μας και αν και τους είχαμε πει να μην το πουν σε κανέναν τα πεθερικά μου το έλεγαν σε όλους. έτσι και οι γονείς μου μόλις είδαν ότι από το σοι του άντρα μου το ξέραν όλοι το ανακοίνωσαν και αυτοί. και όταν το έχασα έτρεχαν όλοι για να πουν τα δυσάρεστα για να μη μας στεναχωρήσουν μιας και μετά από μια εβδομάδα παντρευτήκαμε.

την επόμενη φορά λέω να το πω μόνο στη μαμά μου και σε κανέναν άλλο. ούτε καν στην πεθερά μου δε θέλω να το πω. όμως μάλλον δεν θα μπορώ να το αποφύγω.

όχι ότι το θεωρώ γρουσουζιά αλλά αν τύχει πάλι κάτι και το χάσω δεν μπορώ αυτό το βλέμμα όλων που σε κοιτάνε και σε λυπούνται. δεν αντέχεται... :)

Δημοσίευση

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟΣ ΣΤΗΝ 7 ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΥ ΤΑ ΠΡΙΖΟΥΝ ΧΙΧΙΧΙΧΙΙΧ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΘΑ ΤΟ ΜΑΘΟΥΝ ΜΟΛΙΣ ΦΟΥΣΚΩΝΕΙ Η ΚΟΙΛΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΩ

Δημοσίευση

Καλησπέρα κι από μένα, εμείς την πατήσαμε τη πρώτη φορά, μεσ'τον ενθουσιασμό μας το είπαμε σε όλους και μετά δεν ακούσαμε καρδούλα..όταν μιλάμε για "σφαλιάρα" μιλάμε για την μέγιστη..τέλος πάντων, αυτή τη φορά το είπαμε μετά την αυχενική διαφάνεια στο περιβάλλον αλλά στους γονείς μας αμέσως και πάλι. Εύχομαι όλα να σου πάνε καλά αυτή τη φορά!

Δημοσίευση

Καλησπέρα

συμφωνώ κ εγώ. Τη πρώτη φορά με το που έκανα τεστ να φανταστείς το είπαμε στους γονείς αλλά ζητήσαμε να μην το πουν σε κανέναν (υποτίθεται). Αλλά δεν πήγαν καλά τα πράγματα.

Κ πάλι όμως τη δεύτερη φορά τους το είπαμε όταν είδαμε το σάκο κ φυσικά ζητήσαμε να μην το πουν σε κανέναν. Όταν όμως ακούσαμε καρδούλα το είπα σε κολλητές κ στενούς συγγενείς. στους πιο έξω μέτά τον 3ο ή όταν άρχισε να φαίνεται. Δεν έχει βέβαια κ πολύ σημασία. Είναι να μην σου τύχει...

Εύχομαι όλα να πάνε καλά!

Δημοσίευση

Εμεις παλι,το ειπαμε κατευθειαν σε ολους!!!μιλαμε ημουνα μονο 4 βδομαδων...και τωρα ειμαι 6 και κατι!!!χαχαχχαα

Δεν με νοιαζει καθολου αν θα ζηλεψουν η θα κουτσομπολεψουν οτιδηποτε ο οποιοσδηποτε.

Απολαμβανω τοσομ πολυ αυτο που ζω και επειδη ειμαι πολυ αυθορμητη δεν κρατιομουνα...χαχαχα

Ο αντρουλης μου ουτε καν σκεφτηκε να μην το πουμε οπουδηποτε και την 2η μερα που το μαθαμε κερασε και τους συναδελφους του ο γλυκουλης μου ,απο την χαρα του!!!

Κοριτσια μην μασατε πειτε το παντου να σπασει η γρουσουζια,θα πουν θα πουν και μετα θα σκασουν...Αναψτε και ενα κερακι στη παναγια και ολα θα πανε μελι γαλα!!!!!!!!

Δημοσίευση

Εμείς το είπαμε αρχικά στην πεθερά μου κι ήμουν μόλις 5 εβδομάδων και κάτι...Την επόμενη μέρα το είπα στον αδερφό μου,για να το μοιραστώ,και μόλις έκανα την πρώτη μου χοριακή το είπα στους γονείς και στον πεθερό μου.

Στην δουλειά το είπα σχεδόν αμέσως,νομίζω στις 7 εβδομάδες,διότι έπρεπε να σηκώσω βάρος και δεν μπορούσα...Οπότε το είπα να προστατευτώ!

Σε φίλους και γνωστούς άργησα λίγο.Το είπα 3 μηνών.

Δημοσίευση

εγω κοριτσια κ στις δυο εγκυμοσυνες με το που εκανα χοριακη το ανακοινωσα....παντου.Μετα απο αυτο που επαθα ομως στην δευετερη εγκυμοσυνη κ να με περνουν τηλ να μου λενε αν γεννησα κ να καθομαι να εξηγω στον καθενα ή του τυπου ποιος εφταιγε για αυτο που εγινε...οι πρωτες που θα το μαθεται θα ειστε εσεις ο αντρας μου κ η οικογενεια μου...κανεις μα κανεις αλλος..μολις κανω κ την βέπιπέδου θα (θα την κανω 15-16 εβδομαδα, θα ειναι πρωιμη αλλα θα δειξει) θα το πω σε κατι λιγους πολυ κοντινους μου....για τους αλλους χεστ@@@

Δημοσίευση

Εγω οταν εκανα το τεστ και δειξε θετικο(ειχα κανειηδη ενα και εδειξε αρνητικο) το κρατουσε η αδερφη μου και φωναζε απο την χαρα της...την επομενη μερα ανακαλυψα οτι το τεστ ηταν ληγμενο και πηγα φαρμακειο και πηρα αλλο και εδειξε θετικο...οποταν πρωτη το μαθε η αδερφη μου και μετα ο αντρας μου και μετα απο 2-3 μερες τα πεθερικα μου και οι γονεις μου...δεν κρατιοταν και μενα ο αντρας μου...στην δουλεια το ειπα και γω αμεσως...αλλα οπως νιωθει ο καθενας...γιατι να μην το πεις?ειναι μυστικο?αφου θα φανει..

Δημοσίευση

Το ανακοίνωσα αμέσως και σε όλους!

Δεν κρατιόμουν! :woohoo: :silly: :woohoo: :silly:

Και κάτι να πήγαινε στραβά δε θα με απασχολούσε η λύπηση ή τα σχόλια. Θα'χα τον πόνο μου και πολύ που θα με ένοιαζε τι λέει ή σκέφτεται ο καθένας! :blink:

Δημοσίευση

Είμαι της άποψης να περιμένουμε λιγάκι…… όταν δηλαδή….. γιατί ακόμη δεν……

Φοβάμαι πολύ τον κόσμο….. κι ακόμη περισσότερο….. άτομα του κύκλου μου…… εννοείται πως το Mammy θα ενημερωθεί καλέ……

Συμφωνώ πάντως με τα κορίτσια που περιμένουνε να "δέσει το μωρό"…… Εξάλλου…… έχω αρκετή κοιλίτσα…… και θα μπορέσω να το κρύψω καλά στην αρχή……

Βέβαια, όταν τελικά έρθει εκείνη η ώρα……. δεν ξέρω ακόμη πώς θα αντιδράσουμε…….

Δημοσίευση

εμεις ανακοινωσαμε και τις 2 εγκυμοσυνες αμεσως...θεωρω οτι αν ειναι κατι να μην παει καλα μπορει και να συμβει και στο τελος μιας εγκυμοσυνης..δε θεωρω οτι πρεπει να φοβαμαστε να πουμε κατι τοσο ευχαριστω...

Δημοσίευση

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ madrid....ΕΓΩ ΤΟ ΕΙΠΑ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΣΤΑ ΠΕΘΕΡΙΚΑ ΜΟΥ. ΑΠΛΩΣ ΕΓΩ ΜΕΝΩ ΣΕ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΟΛΥΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ 1ο 3ΜΗΝΟ.

ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΤΟ ΚΑΙ ΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΙΩ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΑΝ.

ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ Μ'ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΖΩ ΚΑΙ ΒΟΥΚΙΝΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΛΑ.

ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡ'ΟΛΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ 2Η ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΥ 5ΟΥ.

ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΕΖΕΣΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΝΙΩΘΕΙΣ ΑΚΟΜΗ.....

ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΚΑΛΑ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ.... :)

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...