Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κοριτσάκια μου κατά καιρούς μου έχετε δώσει αρκετές ιδέες.

Επικαλούμαι λοιπόν για άλλη μια φορά τη βοήθεια σας.

Εχθές με το που πήγα σπίτι και πνιγόμουν να μαγειρέψω κλπ, να σου ο γείτονας, στην πόρτα της κουζίνας παρακαλώ.

Τι να κάνω του ανοίγω.

Τον ρώτησα:

- τι κάνει η γυναίκα σου καλά? Θα έρθω κάποια στιγμή να την δω.

Φανταστείτε δε του είπα να περάσει μέσα - του μιλούσα στην πόρτα και κάποια στιγμή έφυγε.

Το απόγευμα … ντριν το κουδούνι … και να και 3 φατσούλες να κοιτάνε από το παράθυρο του σαλονιού.

Τι να κάνω … ανοίγω.

Ο γείτονας με τη γυναίκα του και το μωρό τους.

Ήταν η πιο ακατάλληλη στιγμή!

- Τι μαγειρεύεις?

- Μακαρόνια.

- Α ωραία μπέμπη θα φας μακαρόνια με τον θείο.

Παίρνω τηλέφωνο τον άντρα μου:

- Θα αργήσεις?

- Ναι (ευτυχώς να πω?)

Κάθισαν συνολικά καμιά ώρα και μετά έφυγαν.

Σύντομα (λέμε τώρα) θα μπει η πόρτα στον αυλόγυρο και δε θα είναι εύκολη η πρόσβαση στα παράθυρα, αλλά είναι δυνατόν να ζω σαν το ποντίκι με κλειστά φώτα ή πατζούρια και να κρύβομαι, για να μη με ενοχλούν χωρίς προειδοποίηση οι ενοχλητικοί γείτονες?

Το θέμα είναι πως και ο σύζυγος με θεωρεί υπερβολική.

- Χωριό είναι εδώ, γείτονες μας είναι, θα τους χρειαστούμε κάποια στιγμή και θα πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις. Μην φαίνεσαι στριμμένη…

Θέλω να μπορώ να μένω στο σπίτι μου μονή μου χωρίς να με ενοχλούν!!!!

Μπορώ???

Δημοσίευση

Ωχ πολύ σπαστικό!!! εκνευριστικό και πολλά άλλα......

όταν λες χωριό πόσους κατοίκους έχει? εγώ θα τρελενόμουν αν έμενα σε χωριό!!

Γιατί δεν τραβάς τις κουρτίνες? έτσι ώστε να μην μπορούν να δουν μέσα!!!

μα να μην έχεις την ιδιωτική σου ζωή?! αυτοί πάλι δεν είναι καθόλου διακριτικοί?

Συμφωνώ ότι πρέπει να τα έχουμε καλά με τους γείτονες αλλά όχι να μας ανέβουν και το κρεββάτι!!!

Δημοσίευση

και εγω σε ενα χωριο της ξανθης μενω αλλα ποτε εδω και 3 χρονια που ειμαι παντρεμενη δεν το αντιμετωπισα αυτο.εισαστε και συγγενεις μηπως γιατι ανεφερες την λεξη "θειος".παντως δεν σε θεωρω υπερβολικη γιατι και εγω ετσι θα αντιδρουσα αν μου τυχαινε!

Δημοσίευση

τουλαχιστον σε σενα ερχονται για παρεα. εμενα οι δικοι μου γειτονες μεχρι το βραδυ στις 1 σκοτωνοντουσαν. ειχαν αφησει εναν καβγα στην μεση απο το απογευμα. δεν καταλαβαινουν τιποτα. ειναι ΖΩΑ. τα δικα μας δικα τους και τα δικα τους δικα τους. απιστευτη κατασταση. αν πας και εσυ καποια ακαταλληλη στιγμη και τους κατσικωθεις ισως να το δουν αλλιως. τι να σου πω. ειναι ασχημο να κρυβεσαι στο σπιτι σου

Δημοσίευση

BEBISNIK έγραψε:

και εγω σε ενα χωριο της ξανθης μενω αλλα ποτε εδω και 3 χρονια που ειμαι παντρεμενη δεν το αντιμετωπισα αυτο.εισαστε και συγγενεις μηπως γιατι ανεφερες την λεξη "θειος".παντως δεν σε θεωρω υπερβολικη γιατι και εγω ετσι θα αντιδρουσα αν μου τυχαινε!

Ναι είναι και 3-4 ξαδέλφια με τον άντρα μου.

Αλλά πάρε και ένα τηλέφωνο πρώτα … τι θα του έλεγα … μην έρθετε

Δημοσίευση

Εντάξει δεν είναι ότι καλύτερο να έρχονται απρόσκλητοι επισκέπτες καθε τρεις και λίγο, αλλά γενικώς ταιριάζετε ως ζευγάρια με τους γείτονες? Κάνετε καλή παρέα? Εγώ ζω στην Αθήνα και δεν ξέρεις ούτε καν πως λένε τον γειτονά σου, και αυτό που περιγράφεις μου φαίνεται τέλειο!Καμιά φορά χτυπάει η πόρτα για τα κοινόχρηστα (είμαστε διαχειριστές), και απολαμβάνω που κάποιος έρχεται επιτέλους στο σπίτι μας. Εδώ στην Αθήνα οι ρυθμοί είναι τόσο σκληροί και γρήγοροι, δουλεύουν όλοι από το πρωί μέχρι το βράδυ κι έτσι είναι αδιανόητο να σε επισκεφτεί κάποιος ή να επισκεφτείς κάποιον καθημερινή.Άσε που πολλοί δουλεύουν και το σκ οπότε η αποξένωση κορυφώνεται. Το να έχεις κάποιον δίπλα σου που μπορείς να του χτυπήσεις την πόρτα όταν δεν θα έχεις με ποιον να πιεις ένα καφέ να πεις μια κουβέντα, να ζητήσεις λίγο καφέ που ξέμεινες, να ζητήσεις μια βοήθεια αν σου συμβεί κάτι και ιδίως αν πρόκειται για νέο ζευγάρι απ'ότι κατάλαβα το θεωρώ τύχη. Τώρα αν οι επισκέψεις είναι λίγο πιο συχνές απ'ότι θα ήθελες ή θα το αλλάξεις με διακριτικό τρόπο ή θα το δεχτείς.Δέξου τους φίλους σου με τα ελλατωμάτά τους!Εκτός πια κι αν θεωρείς ότι δεν μπορείς να έχεις καμία επαφή με τους συγκεκριμένους ανθρώπους.

Δημοσίευση

xmaria έγραψε:

τουλαχιστον σε σενα ερχονται για παρεα. εμενα οι δικοι μου γειτονες μεχρι το βραδυ στις 1 σκοτωνοντουσαν. ειχαν αφησει εναν καβγα στην μεση απο το απογευμα. δεν καταλαβαινουν τιποτα. ειναι ΖΩΑ. τα δικα μας δικα τους και τα δικα τους δικα τους. απιστευτη κατασταση. αν πας και εσυ καποια ακαταλληλη στιγμη και τους κατσικωθεις ισως να το δουν αλλιως. τι να σου πω. ειναι ασχημο να κρυβεσαι στο σπιτι σου

Εγώ δε θέλω να πηγαίνω καθόλου στο σπίτι τους.

Τις πιο πολλές φορές είναι μετά από μεγάλη πίεση του άντρα μου …

Δημοσίευση

ΧΡΙΣΤΙΝΑ Κ. έγραψε:

Εντάξει δεν είναι ότι καλύτερο να έρχονται απρόσκλητοι επισκέπτες καθε τρεις και λίγο, αλλά γενικώς ταιριάζετε ως ζευγάρια με τους γείτονες? Κάνετε καλή παρέα? Εγώ ζω στην Αθήνα και δεν ξέρεις ούτε καν πως λένε τον γειτονά σου, και αυτό που περιγράφεις μου φαίνεται τέλειο!Καμιά φορά χτυπάει η πόρτα για τα κοινόχρηστα (είμαστε διαχειριστές), και απολαμβάνω που κάποιος έρχεται επιτέλους στο σπίτι μας. Εδώ στην Αθήνα οι ρυθμοί είναι τόσο σκληροί και γρήγοροι, δουλεύουν όλοι από το πρωί μέχρι το βράδυ κι έτσι είναι αδιανόητο να σε επισκεφτεί κάποιος ή να επισκεφτείς κάποιον καθημερινή.Άσε που πολλοί δουλεύουν και το σκ οπότε η αποξένωση κορυφώνεται. Το να έχεις κάποιον δίπλα σου που μπορείς να του χτυπήσεις την πόρτα όταν δεν θα έχεις με ποιον να πιεις ένα καφέ να πεις μια κουβέντα, να ζητήσεις λίγο καφέ που ξέμεινες, να ζητήσεις μια βοήθεια αν σου συμβεί κάτι και ιδίως αν πρόκειται για νέο ζευγάρι απ'ότι κατάλαβα το θεωρώ τύχη. Τώρα αν οι επισκέψεις είναι λίγο πιο συχνές απ'ότι θα ήθελες ή θα το αλλάξεις με διακριτικό τρόπο ή θα το δεχτείς.Δέξου τους φίλους σου με τα ελλατωμάτά τους!Εκτός πια κι αν θεωρείς ότι δεν μπορείς να έχεις καμία επαφή με τους συγκεκριμένους ανθρώπους.

Δε θα το έλεγα πως ταιριάζουμε.

Παρόλο που και η γυναίκα του δεν είναι επίσης από το χωριό αλλά από την Αθήνα … είναι τελείως άλλη πάστα.

Το ξέρω πως δε πρέπει να είμαι αχάριστη που με έχουν καλοδεχτεί και θέλουν να έρχονται στο σπίτι μου … αλλά δε θέλω ότι ώρα αυτοί θέλουν.

Ας με πάρουν ένα τηλέφωνο πρώτα.

Δύσκολα θα τους πω όχι.

Είμαι πολύ κακή στα ψέματα και τις δικαιολογίες …

Δημοσίευση

Ειρηνούλα έχεις δίκιο, δίκιοοοοοοοοοο μου τι δίνει και εμένα να έρχονται σπίτι μας χωρίς καν ένα τηλέφωνο. Δεν εννοώ αδέλφια και κολλητούς φίλους αλλά κάποιοι συγγενείς είναι όντως ανυπόφοροι.

Πρέπει πάντα να είσαι ντυμένος μήπως τύχει και έρθει κάποιος - πολύ σπαστικό - και να έχεις και το άγχος τι θα φάνε.

Τα έχουν αυτά τα χωριά. Εγώ όταν δεν πολυγουστάρω δεν τους κερνάω και πολλά πολλά ένα καφέ κ έξω από το σπίτι. Σιγά μην τους τραπεζώσω κιόλας.

Δημοσίευση

XELONITSA έγραψε:

Ειρηνούλα έχεις δίκιο, δίκιοοοοοοοοοο μου τι δίνει και εμένα να έρχονται σπίτι μας χωρίς καν ένα τηλέφωνο. Δεν εννοώ αδέλφια και κολλητούς φίλους αλλά κάποιοι συγγενείς είναι όντως ανυπόφοροι.

Πρέπει πάντα να είσαι ντυμένος μήπως τύχει και έρθει κάποιος - πολύ σπαστικό - και να έχεις και το άγχος τι θα φάνε.

Τα έχουν αυτά τα χωριά. Εγώ όταν δεν πολυγουστάρω δεν τους κερνάω και πολλά πολλά ένα καφέ κ έξω από το σπίτι. Σιγά μην τους τραπεζώσω κιόλας.

Το καλοκαίρι είχε έρθει πάλι η γειτόνισσα και εγώ ήμουν με τα νεγκλιζέ μου.

Τις λέω από το θυροτηλέφωνο:

- Περίμενε να ντυθώ

Με το πάσο μου εγώ, και κάποια στιγμή εμφανίστηκα.

Μου την είπε κιόλας:

- Καλά γιατί δεν άνοιγες? Με το βρακί ήσουν

- Ε δε περίμενα επισκέψεις! Της είπα και εγώ. (μου την είπε βέβαια ο άντρας μου … αλλά δε με νοιάζει)

Από την μία είναι να γελάς και από την άλλη να βαράς μπουνιές …

Δημοσίευση

savropinguinos έγραψε:

a filenada tha toubgalo karta tou kuriou.....xorio ksexorio e?mi mou ti stenaxoreite !!!!!!!!!!!! pontia speaking!

Αχ Γιωτάκι μου … να σαι καλά!

Βαλε το Ποντιακό σου να βάλω το Μανιάτικο να τον φάμε τον Κρητικό … χιχι

Δημοσίευση

καλημέρα κορίτσια και από μένα!ξέρεις τί θα μπορούσες να κάνεις μήπως και σε βοηθήσει;όταν είναι να τους επισκεφτείτε πάρε τους πρώτα τηλ και ρώτα τους αν μπορείτε να κάνετε επίσκεψη αν σου πει καλέ ναι τι παίρνετε τηλ;πες να πιστεύω ότι καλό είναι να τηλ πρώτα μήπως σας ενοχλήσουμε,αν έχετε διάθεση κτλ κτλ κτλ.κάνε το συστηματικά πρώτα τηλ μετά επίσκεψη,κάνε το λίγο υπερβολικά κιόλας ε τι στο καλό θα το πάρουν χαμπάρι κάποια στιγμή!η αν τύχει καμμιά συζήτηση πάνω στο θέμα πέταξε το διακριτικά και δώστου τους να καταλάβουν ότι δεν έχεις με κανέναν πρόβλημα η με τις επισκέψεις αρκεί να ενημερώνουν πρώτα!πιστεύω να βοήθησα..καλή μας μέρα!

Δημοσίευση

zoza2 έγραψε:

καλημέρα κορίτσια και από μένα!ξέρεις τί θα μπορούσες να κάνεις μήπως και σε βοηθήσει;όταν είναι να τους επισκεφτείτε πάρε τους πρώτα τηλ και ρώτα τους αν μπορείτε να κάνετε επίσκεψη αν σου πει καλέ ναι τι παίρνετε τηλ;πες να πιστεύω ότι καλό είναι να τηλ πρώτα μήπως σας ενοχλήσουμε,αν έχετε διάθεση κτλ κτλ κτλ.κάνε το συστηματικά πρώτα τηλ μετά επίσκεψη,κάνε το λίγο υπερβολικά κιόλας ε τι στο καλό θα το πάρουν χαμπάρι κάποια στιγμή!η αν τύχει καμμιά συζήτηση πάνω στο θέμα πέταξε το διακριτικά και δώστου τους να καταλάβουν ότι δεν έχεις με κανέναν πρόβλημα η με τις επισκέψεις αρκεί να ενημερώνουν πρώτα!πιστεύω να βοήθησα..καλή μας μέρα!

Το κακό είναι πως εγώ δε θέλω με τίποτα να πηγαίνω σπίτι τους για … διάφορους λόγους.

Τώρα αν πρέπει κάποια στιγμή να το κάνω σίγουρα θα πάρω τηλέφωνο όπως ούτως ή άλλος κάνω.

Αυτό που λες με τις «μπηχτές» μπορώ να το κάνω χρησιμοποιώντας παραδείγματα με άλλους.

Βέβαια ακόμα και τότε δυστυχώς αμφιβάλω αν θα το καταλάβουν και ακόμα περισσότερο εάν θα συμμορφωθούν …

Δημοσίευση

JennyBill έγραψε:

Αχ.τον λυπάμαι χαχαχαχα

Τα απρόσκλητα & εμένα δε μου αρέσουν,αλλά οχι να πρέπει να κλείσω & ραντεβου 5μέρες πριν!

Ενα τηλ .το πρωι ή 15λεπτά πριν έρθουν έστω!

Τζενάκι μου πραγματικά δε με νοιάζει να πάρουν και πριν φύγουν από το σπίτι τους.

Αυτό όμως με τα μούτρα κολλημένα στα παράθυρα … δε το μπορώ!

Δημοσίευση

Εχεις δίκιο!

Γενικά οι άντρες τα έχουμε ξαναπεί ΔΕ μιλάνε & μας θεωρρούν υπερβολικές.

δεν καταλαβαίνουν.... απλά υπομονή μέχρι να βάλετε την εξώπορτα!

Ενα τηλ,βρε αδελφέ ΔΕ χάλασε & ο κόσμοςγκρρρρρρρρρρρρρρρ

Δημοσίευση

Εχεις απολυτο δίκιο..και σε καταλαβαίνω...εμείς θα έχουμε δίπλα τον αδερφό μου με την οικογένειά του..και ήδη έχουν αρχίσει να με ενοχλουν..και θα σου πω πως...στον πάνω όροφο του σπιτιου έχουμε μια μικρή πόρτα που βγάζει σε ένα δωματιάκι με τα πλυντήρια. Είναι το δωμάτιο που μας συνδέει με το σπίτι του αδερφού μου.Αυτή η πόρτα λοιπόν είναι ακριβως απένατι από την κρεβατοκάμαρά μου..μια μέρα λοιπόν..πρωί ευτυχώς!!, έκανα δουλειές και είχα το Δημητράκη στην κουνια του..ξαφνικά ανοιγει η πόρτα και με φωνάζει ο αδερφός μου με την κοπέλα του...χέστηκα πάνω μου από την τρομάρα μου και μάλιστα τσατίστηκα με τον τρόπο που μπήκαν μέσα στο σπίτι μου...αν δηλαδή εκείνη την ΄ωρα το λιγότερο ήμουν γυμνή και ντυνόμουν;;

Αλλη μια φορά , δε θυμάμαι ακριβώς πως είχε το σκηνικό , αλλά θυμάμαι ότι ήμασταν ξαπλωμένοι με τον άντρα μου και χαζεύαμε τηλεόραση..χτυπησαν πόρτα στην αρχή, δεν ξέρω γιατί δεν άνοιξα αμέσως..δε θυμάμαι..θα άνοιγα πάντως, αφου αργήσαμε λοιπόν αρχισαν τα κουδούνια..και όχι μόνο αυτό πήγαν και στην μπαλκονόπορτα καικοιτουσαν μέσα να δουν γιατί δεν ανοιγουμε..δηλαδή να θέλαμε να κρυφτουμε δε θα μας άφηναν!!Ερχονται να μείνουν στο σπίτι σε κανα δυο βδομάδες και ελπίζω να μην τύχει να εισβάλλουν ξανά στο σπίτι μας..γιατί τότε δε θα ντραπω να τους την πώ!

Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να το πεις ευγενικά στην κοπέλα κάποια στιγμή που θα είστε χαλαρά και θα πίνετε τον καφέ σας..βρες μια δικαιολογία που όλες ο γυναίκες καταλαβαίνουμε..πχ...ότι συχνά χαλαρώνετε αγκαλιά με τον άντρα σου και ξέρεις!! κάτι δηλαδή που δεν προσβάλλει τον άλλο...αλλά που έχει σχέση με προσωπικές στιγμές..εκεί ο άλλος δείχνει κατανόηση.

Δημοσίευση

Κορίτσια, παρόμοιο πρόβλημα είχε και μια φίλη μου όταν ήμασταν φοιτήτριες. Το έχω ξαναγράψει σε άλλο ποστ, πάλι της Ειρήνης νομίζω!

Αυτή έμενε σε μια μικρή γκαρσονιέρα, και για κακή της τύχη, δίπλα της μετακόμισε μια άλλη φοιτήτρια, η οποία, για κάποιο λόγο, πίστευε ότι είναι συγκάτοικοι και έτσι συστηνόταν: "είμαι η συγκάτοικος της τάδε"!!!!!

Της κατέβαινε στο σπίτι της κάθε ώρα και στιγμή, χωρίς να θεωρεί ότι υπάρχει οποιοσδήποτε περιορισμός. Στην αρχή αυτή δεν είχε σταθερό τηλέφωνο, μόνο κινητό (μιλάμε πριν καμιά δεκαετία, που ήθελες μια περιουσία να τηλεφωνήσεις σε κινητό) και έδινε στους φίλους της τον αριθμό της φίλης μου, για να την παίρνουν εκεί και να μην χρεώνονται. Έτσι, κάθε φορά που τη ζητούσαν στο τηλέφωνο, πήγαινε εκεί και κατσικωνόταν με τις ώρες, γιατί δεν είχε καν την ευθιξία να τους πει ότι το τηλέφωνο δεν είναι δικό της κι ότι δεν μπορεί να μιλήσει πολύ.

Μετά, κάθε φορά που ψώνιζε η φίλη μου, αυτή την περίμενε στην πόρτα και μόλις έφτανε στο σπίτι της, εμφανιζόταν. Έκανε έναν έλεγχο στα ψώνια, και μετά πήγαινε και της ζητούσε διάφορα, που ήξερε οτι τα είχε! "Θα μου βάλεις να δοκιμάσω απ' το χυμό που πήρες;". "Θα μου δώσεις ένα από τα γιούρτια που πήρες να δοκιμάσω;". Όποτε έστελναν τη φίλη μου φαγητά απ' το χωριό, αυτή θεωρούσε ότι έπρεπε να τα μοιραστούν. Όποτε μαγείρευε η φίλη μου, αυτή της χτυπούσε την πόρτα. "Τι μαγειρεύεις; Α, μπριζόλες! Τι ωραία που μυρίζουν!". Αυτοπροσκαλούνταν για φαγητό και της έτρωγε την μπριζόλα που είχε για το βράδι.

Κάποια στιγμή της ζήτησε να ανεβάσουν από τη σκάλα ένα ψυγείο. Η φίλη μου διαμαρτυρήθηκε, καθώς είχε τρομερό πρόβλημα σκολίωσης, αλλά η άλλη επέμενε και τη διαβεβαίωσε ότι θα της κάνει μασάζ μετά. Μασάζ της έκανε, αλλά η κοπέλα πονούσε φρικτά για μια βδομάδα και η άλλη της έλεγε "σιγά".

Όταν αυτή βρήκε γκόμενο, τον έστελνε στο σπίτι της φίλης μου να καπνίζει, επειδή το δικό της δεν είχε μπαλκόνι! Ή, ακόμα χειρότερα, όταν τσακώνονταν, τον έστελνε σ' αυτήν, για κάποιο λόγο.

Η φίλη μου ήταν χαρακτήρας πάρα πολύ αδύναμος, και δεν τολμούσε να της αρνηθεί.

Κάποια στιγμή, η κοπέλα δεν άντεξε. Είχε πάει η άλλη σπίτι της, και της ζήτησε να της φτιάξει έναν από αυτούς τους αρωματικούς καφέδες που είναι σε φακελάκι, και τότε ήταν πολύ της μόδας. Οπότε, της λέει η φίλη μου "Καλά, αφού σου αρέσουν τόσο πολύ και μου ζητάς συνέχεια, γιατί δεν ψωνίζεις κι εσύ, και παίρνεις μόνο ελληνικό χύμα;". Η άλλη έπαθε κρίση, και την κατηγόρησε ότι είναι τσιγγούνα, ότι είναι αφιλόξενη, κι ότι είναι αχάριστη!!!!!!! Φυσικά της κράτησε μούτρα για πολύ λίγο καιρό, γιατί δεν τη συνέφερε.

Όταν κάποια στιγμή είχαμε εμείς εξεταστική κι αυτή κατάληψη και δεν είχε διάβασμα, σηκωνόταν απ' τις 8 το πρωί και έβαζε μουσική τέρμα. Οι γείτονες είχαν ενοχληθεί, γιατί στο άλλο διαμέρισμα του ορόφου έμενε μία οικογένεια με δύο παιδιά γιατρούς δημόσιου νοσοκομείου, που έρχονταν 7 η ώρα το πρωί από τη νυχτερινή βάρδια, και ήθελαν να κοιμηθούν. Όσο και να της μιλούσαν, δεν έπαιρνε από λόγια και συνέχιζε. Τελικά, της λέει η φίλη μου "Σε παρακαλώ, θα μπορούσες να μη βάζεις μουσική δυνατά γιατί διαβάζω;". Και της απαντά αυτή: "Άκου να σου πω, δε θα μου πεις εσύ τι θα κάνω, και δεν έχεις κανένα δικαίωμα, κι επειδή ήρθες και μου είπες τέτοιο πράγμα, θα βάζω επίτηδες μουσική τέρμα όλες τις ώρες, εκτός από τις ώρες κοινής ησυχίας, και δε θα μπορέσετε να μου κάνετε τίποτα".

Σόρι για το τεράστιο ποστ, αλλά το θυμήθηκα το κωλόπαιδο και τα πήρα τώρα1

Δημοσίευση

Θέλω να γίνω μαμά! έγραψε:

...Όταν αυτή βρήκε γκόμενο, τον έστελνε στο σπίτι της φίλης μου να καπνίζει, επειδή το δικό της δεν είχε μπαλκόνι! Ή, ακόμα χειρότερα, όταν τσακώνονταν, τον έστελνε σ' αυτήν, για κάποιο λόγο.

Η φίλη μου ήταν χαρακτήρας πάρα πολύ αδύναμος, και δεν τολμούσε να της αρνηθεί. ..

αφου δεν της ζηταγε να κανει και σκαντζα βαρδια με τον γκομενο παλι καλα :side::side:

Δημοσίευση

Μωρέ έχει αλλά έτυχε εκείνη τη στιγμή να την έχω ξεχάσει λόγω πλυντηρίου...αλλά δεν μπαίνεις έτσι ρε συ σε ξένο σπίτι...!! Εκτός του ότι μου κόπηκε η ανάσα, εισέβαλαν στο ίδιο μου το σπίτι!!! Δεν τους είπα τίποτα και ευτυχώς δεν έχει επαναληφθεί, αλλά αν ξανασυμβει δε θα μου τη γλιτώσουν..όμορφα και διακριτικα βεβαια αλλά θα τους το πω...

  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...