ena paramithi....ena mathima zois...

[mikroulaxristos]

'Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα

τα συναισθήματα.

Εκεί, ανάμεσα στα υπόλοιπα, ζούσαν και η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη.....

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την

τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη άρχισε να ζητάει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει:

- 'Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;'

-'Όχι, δεν μπορώ' απάντησε ο Πλούτος. 'Έχω ασήμι και χρυσάφι στο

σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα'.

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

-'Σε παρακαλώ, βοήθησέ με' είπε η Αγάπη.

-'Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Αγάπη.. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου' της απάντησε η Αλαζονεία.

H Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από

αυτή βοήθεια.

-'Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου'.

-'Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου' είπε η

Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:

-'Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!'

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη, γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε,

ρώτησε τη Γνώση:

-'Γνώση, ποιος με βοήθησε';

-'Ο Χρόνος' της απάντησε η Γνώση.

-'Ο Χρόνος;' ρώτησε η Αγάπη. 'Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;'

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:

'Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η

Αγάπη'.

Μάνος Χατζιδάκις - 'Το Νησί'

sas to afierono se oles mou tis files-anthropous pou gnorisa edo kai me ekanan na katalabo ti simenei i leksi agapi...

[manoula3]

πραγματικα συγκινηθηκα παρα πολυ!!ειναι αληθεια πως ειναι μαθημα ζωης!τα λεει ολα!!

[didinoulis]

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΟΥΚΛΙΤΣΑ ΜΟΥ!!!!!

ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ...ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!!!

ΣΟΥ ΕΔΩΣΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΡΜΑΚΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ.....

[alkost]

μικρουλα μου,υπεροχο...

συγκινηθηκα πολυ..

σου εδωσα κι εγω καρμακι!!!!

να εισαι παντα καλα..

[mikroulaxristos]

xaxa na eiste kala koritsares mou, sas eyxaristo polu ka ieseis oti pothei i kardoula sas...alkostaki -didinoulis me to kalo!!!!! manoula mou kali oti epithimeis agapi mou.

[bikxar]

Πάρα πολύ ωραίο!!!!!!!!!!

[marouli32]

mikroula μου πολύ όμορφη ιστορία!!

Ένα καρμάκι και από μένα

[mikroulaxristos]

xaxaxxax maroulaki mou agapoula mou esi!!!! eyxaristooooooo!!!! pos paei i koilitsa i omorfi???????

bikxar na sai kala koukla mou glukia eyxarsito,na xairesai ton paidaro sou!!!!

[oliax73]

Mikroula μου πολυ ωραιο!!!!! μας συγκινησες..

Ευχομαι να σαι καλα ..Εχω καιρο να δω νεα σου

[μασρορακι]

ΟΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΥΜΑ ΖΩΗΣ

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

[dallia]

Απλά τέλειο!!!!!! Σου το αφιερώνω κι εγώ με όλη μου την αγάπη!!!

[hope_89]

Αχ ΝΤαντούλα μου φοβερή ιστορία και γεμάτη νοήμα!Σε ευχαριστούμε!!!

[marinax]

ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ...ΑΠΛΑ ΤΕΛΕΙΟ!!

ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΗ ΜΟΥ...

[didimaki]

ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.ΟΝΤΩΣ ΓΕΜΑΤΗ ΝΟΗΜΑ.ΤΕΛΕΙΑΑΑΑΑΑΑ.ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ