Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΑΣ?ΣΑΣ ΔΥΣΚΟΛΕΨΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ?ΕΜΕΝΑ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΤΟ ΕΠΑΙΖΕ ΚΑΙ ΑΝΤΡΑΣ ΟΧΙ ΤΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ...ΚΛΑΣΣΙΚΑ..ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΩΡΑΚΙ

Δημοσίευση

Εμεις για πρωτη φορα προτωσυναντηθηκαμε σε ενα αεροπλανο.

Τα φτιαξαμε μετα απο 3 μηνες και μετα απο 7 χρονια παντρευτηκαμε. Συζουσαμε για 6 χρονια και ετσι ηταν καπως 'δεδομενο' και για τους δυο μας οτι καποτε θα παντρευομασταν αφου ζουσαμε τοσα χρονια μαζι σαν ζευγαρι. Τωρα ηρθε και το μωρακι μας και ειμαστε ερωτευμενοι οσο ποτε!! :)

Δημοσίευση

Αεροπλανο?ακουγεται πολυ ωραια συναντηση...δεν σου τον εκανε τον δυσκολο ε?με τη συγκατοικηση πως εισασταν?γιατι εμεις ενα σοκ και την πρωτη κριση στη συγκατοικηση την βιωσαμε

Δημοσίευση

Και εμείς στα αεροπλάνα «πρωτοσκιρτήσαμε» … γνωριστήκαμε σε επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό.

Μετά από 8 μήνες στην ίδια χώρα αλλά σε άλλη πόλη, στην επέτειο μας, μου έκανε την πρόταση γάμου.

Αχ τι μου θυμίσατε τώρα …

Δημοσίευση

Πολύ ωραίο θεματάκι...

Γνωριστήκαμε πριν σχεδόν 3 χρόνια.Σε ένα μπαρ. ;)

Εγώ με την παρέα μου,εκείνος με την δική του.Εγώ είχα χωρίσει και ήμουν χάλια εκείνη την περίοδο.Είχαμε έναν κοινό γνωστό που έκανε το conne.Βασικά,απλά μας σύστησε. :laugh:

Εγώ ούτε έβλεπα ούτε άκουγα εκείνη την μέρα :P Όταν μας σύστησαν δυσανασχέτησα κιόλας γιατι λέω ωχ τώρα θα μου συστήνουν τον κάθε βλάκα( :P ).

Σε κάποια στιγμή είχα απομακρυνθεί απο την παρέα και ήρθε δίπλα μου.Ξεκίνησε με το κλασσικό χαζοχιούμορ των αντρών :P Εγώ -που είχα ήδη νεύρα!-νεύριασα περισσότερο και του απαντούσα ειρωνικά και με αγένεια :huh: (Ε,μα,μου είχε γίνει βδέλλα!!! :silly: ).

Έλεγα ''άντε ποτέ θα φύγουμε,να μην τον ξαναδώ τον βλάκα''. :P Ο ''βλάκας''όμως φρόντισε να μάθει το τηλέφωνο μου απο τον κοινό γνωστό και να με ενοχλεί καθημερινά :silly:

Στην αρχή τον έβλεπα και άλλαζα δρόμο,όντας κολλημένη στον πρώην :blink::blush::huh:

Στην συνέχεια τον συμπάθησα πολύ και μετά απο λίγο καιρό κατάλαβα πως μου έλειπε όταν δεν με έπαιρνε τηλέφωνο ή όταν δεν βγαίναμε.Συνειδητοποίησα πως είχε γίνει ένα αναπόσπαστο κομμάτι μου ;) Δυσκολεύτηκα να παραδεχτώ οτι πλέον δεν τον έβλεπα σαν φίλο ,γιατι ενώ ήξερα πως εκείνος με βλέπει ερωτικά,φοβόμουνα(ποτέ δεν κατάλαβα τι :huh: ):blush:

Τελικά τα φτιάξαμε... ;) Είμασταν και οι δυο με ένα ηλίθιο χαμόγελο τις πρώτες μέρες,που μπορώ να πω πως το έχουμε ακόμα! :laugh:

Για γάμο ούτε συζήτηση γιατι είμαστε και οι δυο κατά...Εξάλλου τι θα αλλάξει;Τα συναισθήματα πάντως όχι ;)

Μετά ήρθε η εγκυμοσύνη μου...Εκεί επιβεβαίωσα οτι είμαι δίπλα σε έναν τέλειο άνθρωπο και οτι τον αγαπώ με όλη την δύναμη της ψυχής μου. :) Μείναμε μαζί όταν μάθαμε για το μωρό...

Κάθε μέρα ανακαλύπτω και μια θετική πτυχή του. ;) Είναι τέλειος πατέρας,καταπληκτικός σύντροφος...και εγώ απόλυτα ευτυχισμένη! :laugh:

Ελπίζω να κρατήσει για πάντα αυτό που ζούμε αλλά και αν κάτι πάει στραβά στην συνέχεια θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου... ;)

Στέλιο μου,σ'αγαπάω!!!!!!!! :kiss:

***Τα θυμήθηκα και συγκινήθηκα πάλι... :blush::blush::blush:

Δημοσίευση

Ηope μου σου ευχομαι τα καλυτερα.και εγω μετα απο χωρισμο τον γνωρισα και ημουν σιγουρη πως δεν θα τον ξανα εβλεπα...οταν μου ειχε πει κιολας οτι καμια σχεση του δεν κρατησε πανω απο καποιους μηνες...."ωχ ειπα σε ηλιθιο επεσα"...πως γυρισαν ολα....πως ωριμασαμε...δεν ξερω...σημερα γορταζει κιολας....χρονια πολλα δημητρακη μου..

Δημοσίευση

ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΑ ΓΝΩΡΙΣΤΟΥΜΕ...

ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΣΑΝ ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ

ΦΟΡΑ ΤΟ ΕΠΑΙΖΕ ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ :blink: ΓΙΑΤΙ

ΝΟΜΙΖΕ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΥΛΑ (ΗΜΟΥΝ 19 ΚΑΙ

ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΓΙΑ 14-15)ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΕ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΜΟΥ

ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΣΕ ΤΟ ΨΗΣΙΜΟ...ΔΛΔ ΤΙ ΨΗΣΙΜΟ ΕΓΩ

ΗΜΟΥΝ ΨΗΜΕΝΗ ΗΔΗ :laugh: :laugh: :laugh:

Α ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ

ΕΙΜΑΣΤΕ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΑ

14 :P ... ΦΕΤΟΣ ΗΡΘΕ ΚΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ, Ο ΜΙΚΡΟΥΛΗΣ

ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ ;)

Δημοσίευση

Εμεις σε διακοπες σε νησι αγονης γραμμης

Γνωριστηκαμε γυμνοι.αφου ειμασταν σε παραλια γυμνιστων και "κλεφτηκαμε" στην κυριολεξια μετα απο 3 ημερες)

Παρατησε την παρεα του κι εγω την παρεα μου αλλα και τον τοτε καλο μου(δεν το χω ξανακανει :blush::blush: ) και φυγαμε για γειτονικο νησι

Μετα στην Αθηνα μειναμε μαζι αμεσως..

Δημοσίευση

ωραιες ιστοριες,

εμας ο ερωτας μας στην αρχη ηταν πλατωνικος-παιδικος(κυριολεκτικα!!!!απο το νηπιαγωγειο!!) μετα συνεχισε ως εφηβικος(αρνιομουν να παραδεχτω οτι μου αρεσει κι εμενα και δεν τον αφηνα να με πλησιασει,ημουν "χαμηλοβλεπουσα) :laugh: !!!!!επιτα εγινε μια σχεση,εξελιχθηκε σε φλογερος,και κατεληξε οπως ξερετε συζυγικος!!!!! :laugh:

Δημοσίευση

Τι ωραίο θεματάκι!

Λοιπόν ακούστε πως έγινε και με εμάς. Εργαζόμουν σε μια εταιρεία και θα κάναμε κάποιες προσλήψεις. Ηρθε λοιπόν και εκείνος και μου άφησε τις χειρότερες εντυπώσεις. Τον βρήκα θρασύ, με υπερβολική αυτοπεποίθηση και υπέρμετρο εγωισμό. Τον διέγραψα αμέσως με το που έφυγε από το γραφείο αλλά ο προιστάμενός μου είχε αντιρρήσεις (που χίλια καλά να έχει ο άνθρωπος :P:P:P ) Τέλως πάντως με τα χίλια ζόρια συμφωνήσαμε να τον δούμε άλλη μία φορά. Παρά τις αντιρρήσεις μου προσλήφθεικε και πιστέψτε με έκανα τα αδύνατα δυνατά να πάρουμε κάποιον άλλο. Το τί κουτσομπολιό και κοροϊδία του είχα ρίξει τον πρώτο καιρό με μία συνάδελφο δεν λέγετε. Ενας φίλος που δουλεύαμε μαζί όμως είχε άλλα στο μυαλό του. Θεωρούσε ότι εμείς οι δύο θα είμασταν τέλειο ζευγάρι αλλά φυσικά δεν μου είπε τίποτα. Κανόνισε να βγούμε κάποια στιγμή έξι άτομα από τη δουλειά (μιλημένοι όλοι....) οι οποίοι το ακύρωσαν μέσω κινητού τελευταία στιγμή ΟΛΟΙ και βρεθήκαμε να βγούμε οι δυο μας. Ε αυτό ήταν.

Εζησα μία υπέροχη βραδιά, γέλασα τρελά, και βρεθήκαμε να πάμε κατευθείαν στη δουλειά χωρίς ούτε μία ώρα ύπνου. Μετά από ένα χρόνο μείναμε μαζί. Μετά από 2 παντρευτήκαμε και τώρα περιμένουμε το αστεράκι μας.

Υ.Γ. Ο αντρούλης μου δεν έχει μάθει ποτέ για το σαμποτάζ που του έκανα προκειμένου να μην προσληφθεί.... Ούτε το ότι τον κοροΙδευα και τον κουτσομπόλευα....

Δημοσίευση

ANNASOFIA έγραψε:

Τι ωραίο θεματάκι!

. Ηρθε λοιπόν και εκείνος και μου άφησε τις χειρότερες εντυπώσεις. Τον βρήκα θρασύ, με υπερβολική αυτοπεποίθηση και υπέρμετρο εγωισμό. Τον διέγραψα αμέσως με το που έφυγε από το γραφείο αλλά ο προιστάμενός μου είχε αντιρρήσεις (που χίλια καλά να έχει ο άνθρωπος :P:P:P ) Τέλως πάντως με τα χίλια ζόρια συμφωνήσαμε να τον δούμε άλλη μία φορά. Παρά τις αντιρρήσεις μου προσλήφθεικε και πιστέψτε με έκανα τα αδύνατα δυνατά να πάρουμε κάποιον άλλο. Το τί κουτσομπολιό και κοροϊδία του είχα ρίξει τον πρώτο καιρό με μία συνάδελφο δεν λέγετε. .

:laugh: :laugh: :laugh: Αυτα ειναι :laugh:

Δημοσίευση

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΑΡΕΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΓΩ

ΠΗΓΕΝΑ 1 ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Κ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΓΙΝΑΜΕ ΚΟΛΛΗΤΟΙ Κ ΛΕΓΑΜΕ

ΤΑ ΠΑΝΤΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΣΧΕΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ

ΑΝ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ

ΦΟΒΟΜΟΥΝΑ ΟΤΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ Κ ΚΑΤΙ ΧΑΛΟΥΣΕ

ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΘΑ ΕΧΑΝΑ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΦΙΛΟ

ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΚΕΡΔΙΣΑ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ

(ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ???????????

ΟΤΙ ΜΕ ΑΦΗΝΕ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΝΑ ΔΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΓΑΜΕ ΜΑΖΙ Κ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΜΑΣ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΕ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ)

Δημοσίευση

Εγω ημουν φρεσκοχωρισμενη τοτε..μεσα απο κοινη παρεα...φιλος φιλου και κτλ...ξερετε πως ειναι...και μετα απο 2 μερες βγηκαμε και εγινε....ξερετε τι...αντιδραση στον πρωην εγω...αυτο ηταν λεω...σεξουαλικο...το αφησα εγω δεν το αφησε αυτος ομως...πες πες(οπως λεει και το ασμα)με εκανε και τον θελησα και εμεινα κοντα του....το ξερετε το ασμα ε?

Δημοσίευση

αχ τι θυμηθηκα τωρα?πριν απο 13 χρονια,στα 17 μου με κυνηγουσε ενα παιδι το οποιο δεν το ηθελα γιατι ημουν ερωτευμενη με αλλον αλλα αυτος επεμενε παρα πολυ.μια μερα σε ενα παρτυ που εκανα σπιτι μου,κρεμαστηκε απο τα καγκελα και με απειλουσε πως θα πεσει(ο ηλιθιος) αν δεν τα φτιαξω μαζι του.επειδη διαπιστωσα(για αλλη μια φορα) πως ηταν βλαμενο,εψαχνα να βρω καποιον να τον παρουσιασω σαν φιλο μου για να με αφησει ησυχη.ετσι γνωρισα ενα παιδι μεσω μιας ξαδερφης μου,ο οποιος ηταν και κολλητος με αυτον που ζαχαρωνα.ειπα οκ!2 σε 1.θα μαθαινω νεα για τον εναν και θα απομακρυνω τον αλλο.αρχισαμε να κανουμε παρεα και περνουσαμε τελεια μαζι.δεχτηκε να παιξουμε θεατρο (πω πω!τι χαζα καναμε μικρα!) και μια μερα δεν ξερω πως εγινε αλλα ενα φιλι στο μαγουλο πηρε λιγο ξωφαλτσα τα χειλη μου,τυχαια, κι απο τοτε ειμαστε αχωριστοι!ολοι μας ελεγαν πως ηξεραν οτι θα γινοταν αυτο,εκτος απο μας!!!!!μετα απο 3 χρονια δυσκολης σχεσης,γιατι ηταν τοτε στη σχολη μονιμων στρ/κων και βλεπομασταν μονο σαβ/κα που βγαινανε,πηγα και εμεινα μαζι του,στην πρωτη του μεταθεση.μετα απο 4,5 χρονια συμβιωσης παντρευτηκαμε και τωρα εχουμε μια ομορφια 4 ετων και ειμαστε απιστευτα ευτυχισμενοι!να ναι καλα το "βλαμενο" που εξαιτιας του ψαχνομουν και βρηκα τον ανθρωπο μου!

Δημοσίευση

μασρορακι έγραψε:

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΑΡΕΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΓΩ

ΠΗΓΕΝΑ 1 ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Κ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΓΙΝΑΜΕ ΚΟΛΛΗΤΟΙ Κ ΛΕΓΑΜΕ

ΤΑ ΠΑΝΤΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΣΧΕΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ

ΑΝ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ

ΦΟΒΟΜΟΥΝΑ ΟΤΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ Κ ΚΑΤΙ ΧΑΛΟΥΣΕ

ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΘΑ ΕΧΑΝΑ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΦΙΛΟ

ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΚΕΡΔΙΣΑ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ

(ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ???????????

ΟΤΙ ΜΕ ΑΦΗΝΕ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΝΑ ΔΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΓΑΜΕ ΜΑΖΙ Κ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΜΑΣ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΕ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ)

αχχχχχχχχχχχχχχ τι γλυκό ... <3 :)
Δημοσίευση

Εμεις κοριτσια γνωριστηκαμε στο Δικαστηριο!... :silly:

Εμενα με ειχαν γραψει 3 χρονια πριν για διπλωμα,μου ηρθε η κλση αλλα τη ξεχασα και δικαστικα ερημην οποτε κανονιστηκε νεα δικη 4 Οκτωβριου..

Ημουν φοιτητρια τοτε και κατεβηκα μονο για τη δικη(μπας και γλιτωνα τα 150.000δρχ!τα γλιτωσα ευτυχως το ψευτρονι! :silly: )

Παω λοιπον εκεινο το πρωι αλλα η δικη αναβαλεται για την επομενη 9:00πμ..Το πρωι ξανααναβληθηκε για τις 12:00 οποτε εφυγα για καφεδακι και γυρισα 11:50..

Την ωρα που εμπενα στο Δικαστηριο εφτανε κι εκεινος με το βαν του καναλιου να καλυψουν ενα θεμα,με ειδε(εγω οχι..)με εψαξε στο κτηριο,με βρηκε και με ρωταει το κλασσικο ξενερωτο "Σε ξερω καπου;"

Εγω σκεφτηκα "ωχ αυτος μας ελειπε τωρα..εχω τα ζορια μου κι αυτος θελει κουβεντα!"...αλλα τελικα πιασαμε τη κουβεντα και δε ξερω γιατι αλλα του εδωσα το τηλ.,πραγμα που δεν εκανα ποτε!

Παω μετα στη κολλητη μου και της λεω τι εγινε κι οτι δεν εχω σκοπο να βγω μαζι του(αλλωστε εφευγα για Αθηνα την επομενη)και μου λεει "Ο ΜΑΚΗΣ;;;!!!α τον ξερω ειναι πολυ καλο παιδι πες του να συναντηθουμε ολοι μαζι το βραδυ"(ειχαμε κανονισει να βγουμε)

Τελικα για να μη τα πολυλογω ηρθε μαζι μας το βραδυ,καποια στιγμη εφυγαν οι αλλοι,μειναμε μονοι και απο το ιδιο βραδυ...ειμαστε μαζι 8 ολοκληρα χρονια!!

Ειναι που δεν ηθελα κιολας να βγω μαζι του! :laugh: :laugh:

Δημοσίευση

ΕΜΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΜΕ ΗΜΑΣΤΑΝ ΗΔΗ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ ΟΠΟΤΕ ΟΛΑ ΗΡΘΑΝ ΦΥΣΙΚΑ. ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ. ΑΠΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΓΑΜΟΥ. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΗΡΘΑΝ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΕΤΣΙ. 10 ΧΡΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΑ. ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑ 18 ΧΡΟΝΩΝ. ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΤΗΣ ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΑΙΞΕ ΔΥΣΚΟΛΟΣ.. ΑΥΤΑ..ΞΕΝΕΡΩΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Ε ;;;

Δημοσίευση

η δικια μας ιστορια ειναι πολυπλοκη,ελπιζω να την περιγραψω ετσι που να την καταλαβετε, αρχιζω λοιπον, ειμαι 20 χρονων και εχω χωρισει απο ενα τριμηνο <<μεγαλο>> ερωτα (τρομαρα μου) κολημενη, και παω σε ενα φιλικο σπιτι να κατσουμε χαλαρα και να τα πιουμε χαχα εκει ηρθε και ο αντρας μου και του αρεσα απο την πρωτη στιγμη εμενα παλι καθολου,ηπιαμε και επειδη δεν μου αρεσε ημουν ανετη μαζι του τελικα ηπια πολυ ενεκα κολημενη στον πρωην και εμεινα το βραδυ στο σπιτι που πηγα για να μην οδηγησω και εμεινε και ο αντρας μου για τον ιδιο λογο σημειωτεον εκεινος 29 ετων, μας βαλαν να κοιμηθουμε στο σαλονι και τους δυο και μες στο πιοτο κοιμηθηκαμε αγκαλια και το τονιζω μονο κοιμηθηκαμε ουτε φιλι επεσε ουτε τιποτα, το πρωι που ξυπνησα ηθελα να ανοιξει η γη να με καταπιει, και εφυγα αρων αρων, του αντρα μου ομως του ειχα μεινει αξεχαστη χαχα, και μια αλλη μερα που πηγε να με ξεμοναχιασει παλι στο ιδιο φιλικο σπιτι και να μου πει να βγουμε το απεφυγα, ελεγα εγω 20 αυτος 30 θα θελει αμεσως σεξ δεν θα περιμενει δεν μου αρεσει και ιδιαιτερα ασε που να μπλεκω, εντομεταξυ γνωριζω ενα αλλο παιδι τα φτιαχνουμε αραββωνιαζομαστε και τον αντρα μου τον βλεπω σε γιορτες επι τρια χρονια να με κοιτα και να καταλαβαινω οτι του αρεσω, μετα πεθαινει ο πατερας μου παθαινω ενα σοκ χωριζω απο τον αραββωνιαστικο μου γιατι συνηδιτοποιω οτι ειναι ανωριμος και εγω θελω καποιον να νιωσω ασφαλεια, και τοτε μιλαμε με μια φιλη μου για τον αντρα μου τυχαια και μου λεει ποσο καλο παιδι ειναι κτλ, αρχιζω και εγω να το καλοσκεφτομαι αν και δεν τρελενομουν αλλα ηξερα απο την αρχη οτι ειναι καλο παιδι και οτι για να του αρεσω τρια χρονια αξιζει να δοκιμασω, ετσι μαθαινω το κινητο του και του στελνω μηνυμα χωρις να του λεω ποια ειμαι, εκεινη την ημερα τον ειχαν βγαλει ενα φιλικο ζευγαρι να του γνωρισουν μια κοπελα και το κινητο δεν επαψε να χτυπα απο τα μηνυματα που ανταλασαμε ηταν καρμικο τον πετυχα στο τσακ πριν του τα φτιαξουν με αλλη, αφου καταλαβε ποια ειμαι οταν του ειπα ειμαι καποια που δεν εγινε τιποτα μεταξυ σας, κλεισαμε ραντεβου την αλλη μερα για καφε, εγω σκεφτομουν τι εχω να χασω; ε απο τοτε ειμαστε μαζι και οχι μονο δεν εχασα τιποτα αλλα βρηκα τα παντα, ερωτευτηκα τρελλα, γνωρισα τον αντρα της ζωης μου, εκεινος μετακομισε κοντα στο σπιτι μου και μετα απο 2 χρονια μου εκανε προταση γαμου και παντρευτηκαμε, ειμαστε 7 χρονια μαζι και 4 χρονια παντρεμενοι, εχουμε δυο παιδακια και συνεχιζουμε να ειμαστε τρελλα ερωτευμενοι αλλα αυτο που μας δενει ειναι οτι αγαπιομαστε βαθια, περιττο να πω οτι ακομα μου το πεταει οτι αν τα φτιαχναμε νωριτερα θα ειχαμε παντρευτει πιο πριν και θα ειμασταν πιο πολλα χρονια μαζι.

Δημοσίευση

ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΑΜΕ ΟΤΑΝ ΜΕ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΣΤΟΝ ΟΡΟΦΟ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕ ΑΥΤΟΣ. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΥΖΟΥΣΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ...

ΚΑΝΑΜΕ ΛΙΓΟ ΠΑΡΕΑ ΓΙΑΤΙ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΣΤΟΝ ΟΡΟΦΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΑΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΩΙΝΕΣ ΑΡΓΟΠΟΡΙΕΣ...

ΠΕΡΑΣΑΝ 2-3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΥΤΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΧΩΡΙΖΑ ΚΑΘΕ 15 ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ...

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΞΥΠΝΑΩ ΚΑΤΑ ΤΙΣ 10 ΕΝΩ ΕΠΕΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΩ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΚΑΡΤΑ ΣΤΙΣ 8.15 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΩ ΤΗΛ. ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΜΠΑΛΩΣΕΙ.

ΜΟΥ ΛΕΕΙ: " ΑΣΤΑ ΑΥΤΑ, ΕΧΩ ΣΚΟΤΩΘΕΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΦΕΥΓΩ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΥΤΩ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΣΑ... ΕΡΧΕΣΑΙ? " ΤΣΑΚΩΜΕΝΗ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑ ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ!

ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΙ ΕΡΩΤΙΚΟ ΑΛΛΑ ΓΥΡΙΣΑΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΟΛΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΑΣ... 15 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΠΙΑΣΕΙ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΧΩΡΙΣΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΗΡΘΕ ΜΕ ΤΗ ΒΑΛΙΤΣΑ ΤΟΥ...

ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!

Α! ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ, ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ...

ΜΑΛΛΟΝ ΜΕ ΒΟΛΕΨΕ ΑΥΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΕΓΩ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΚΑΠΩΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ... ΜΟΝΟ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΕΙ.

ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΝΑ ΤΟ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ... ΑΛΛΑ ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΤΥΠΙΚΗ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ. ΟΠΟΤΕ ΑΝ ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΕ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ, ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΤΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΑ... ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...