Όνειρα ζωής...

[tirogaridaki]

Και να που ήρθε ο καιρός να ξεκινήσω κι εγώ το σχολείο..τόσο καιρό το περίμενα. Αρχίσαμε με σεμινάρια..και σα να άλλαξαν κάπως οι επιθυμίες μου για τη ζωή..Έχω το δικαίωμα να πάω σε άλλη χώρα να διδάξω για 5 χρόνια ..και περισσότερα βέβαια αν το επιθυμω..και να που ο γάμος και το παίδι στέκονται εμπόδιο..

Αν και προτιμώ να μην θεωρώ τον άντρα μου και το παιδί μου ως εμπόδια με την άσχημη ερμηνεία της λέξης. Ήξερα τι έκανα τότε και σήμερα τα απολαμβάνω! Όμως..γιατί να πρέπει μια επιλογή μου όπως η οικογένεια να μου στερεί όνειρα που ήρθαν στην επιφάνεια; Γιατί δενήταν κάτι που μου καρφώθηκε έτσι..απλώς το είχα στο μυαλό μου και το άφηνα για το ΄μακρίνο μέλλον..να όμως που το μέλλον είναι πλέον παρόν..και να που μόλις διαπίστωσα πως οικογένεια και επαγγελματικά σχέδια δεν πάνε χέρι χέρι..Εντάξει δεν είναι μόνο τόσο επαγγελματικός ο σκοπός , ίσως και επιθυμία να γνωρίσω κόσμο και μέρη που δεν έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου. ΚΟυλοτύρες και τρόπους ζωής..και νιώθω αδικημένη που συνομιλικοί μου ,ανύπαντροι και χωρίς παιδιά κάνουν σχέδια για κάτι τέτοιο κι εγώ απλώς...ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!!

Υπάρχει άραγε μέσος δρόμος;

[Θέλω να γίνω μαμά]

Έχεις δίκιο, κι εγώ επειδή γνώρισα τον άντρα μου στο πρώτο έτος των σπουδών μου, δεν μπόρεσα να πάω για μεταπτυχιακά στο εξωτερικό, παρ' όλο που, και οικονομικά θα μου ήταν πολύ δύσκολο. Αλλά δεν είχα τη δυνατότητα να το επιθυμήσω καν...

Αν το θέλεις τόσο πολύ, δεν μπορείτε να το κάνετε οικογενειακώς; Έχω μια φίλη που έφυγε στο Λονδίνο για ένα χρόνο νομίζω, και ο άντρας της την ακολούθησε.

Τι ειδικότητα έχεις; Εγώ φιλόλογος (έτσι μου είπαν δηλαδή).

[tonia28]

Αχ βρε τυρογαριδακι σε νιωθω...κι εγω ηθελα παντα να γινω ηθοποιος αλλα για διαφορους λογους δε το κυνηγησα..Παντ το ειχα ομως στο πισω μερος του μυαλου μου..Τωρα ομως με το παιδι ξερω οτι πρεπει να το ξεχασω οπως κι αλλα που ηθελα κι αυτο με πνιγει λιγακι..Αλλαξαν οι προτεραιοτητες..Ολα βεβαια μπορουν να γινουν αλλα αξιζει να ρισκαρεις και να χαλασεις αυτο που εχεις;

[tirogaridaki]

Δασκάλα. Δυστυχώς ο άντρας μου δεν μπορεί..είναι εκπαιδευτής οδηγών και έχει ένα χρόνο που άνοιξε τη σχολή..αμέσως αμέσως θα χάσει την πελατεία του κι αν τελικά διαπιστώσουμε ότι δεν είναι και τόσο ρόδινα τα πράγματα και επιστρέψουμε, θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή,..οπότε..το διαγράφω τελείως από το μυαλό μου... και θέλω τόσο πολύ να φύγω...μα γιατί ένας γάμος και ένα παιδί να σε περιορίζουν τόσο!!!Δε θα πρεπε!!

[Θέλω να γίνω μαμά]

Κρίμα, αφού το θέλεις τόσο πολύ!

Θα μπορούσες να αφήσεις το παιδί στον άντρα σου και σε γονείς/πεθερικά αν γίνεται και να πας. Αξίζει όμως;

[tirogaridaki]

Όχι βέβαια Τόνια..δεν πρέπει ! Και δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να μου στυαθούν εμπόδιο τα αγαπημένα μου πρόσωπα..ψάχνω για μέση λύση..όμως δεν υπάρχει ούτε αυτή!!!

[tonia28]

Η λυση ειναι να κερδισουμε το λαχειο και τοτε θα κανουμε οτι θελουμε!!!:laugh: Μεχρι τοτε ας βρουμε αλλα πραγματα που θα μας γεμιζουν..τι,που και πως δε ξερω ακομη αλλα δε μπορει κατι θα σκεφτω..