ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ

[ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ]

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ! ΟΣΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΩ!!! ΕΧΩ ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ. ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΧΝΩ... ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ. ΜΕ ΠΙΑΝΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΜΜΑΤΑ. ΕΧΩ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ. ΔΕΝ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΕ. ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ. ΝΟΙΩΘΩ ΟΤΙ ΧΑΝΩ ΤΗΝ ΝΙΟΤΗ ΜΟΥ, ΟΤΙ ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΜΑΙ. ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΤΗΝ ΤΡΕΛΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑ. ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΩΡΑ ΑΥΤΗ Η ΡΟΥΤΙΝΑ ΤΩΡΑ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΕ ΜΟΝΑΔΙΚΗ. ΚΑΙ ΗΘΕΛΑ ΣΑΝ ΤΡΕΛΗ ΕΝΑ ΜΩΡΟ! ΤΙ ΕΠΑΘΑ? ΚΙ ΑΝ ΓΕΝΝΗΣΩ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΟΡΜΟΝΕΣ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΘΕΛΩ?? ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΟΡΟΙΔΕΥΩ... ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΚΑΤΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ! ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ..

[apis]

Ψυχολογος δεν ειμαι και δεν ξερω ποσο συνηθες ειναι αυτο που περιγραφεις πως νιωθεις

Σιγουρα τα πραγματα θα αλλαξουν με τον ερχομο του μωρου σου πιστευω ομως οτι θα προσαρμοστεις στις αλλαγες

Υπαρχει καποιο δικο σου προσωπο να ειναι διπλα σου τις πρωτες μερες;;

Πιστευω πως οταν δεις το παιδακι σου θα γλυκανει τοσο η ψυχουλα σου ..ισως ομως καλο ειναι να φροντισεις να εχεις καποια στηριξη τις πρωτες μερες γιατι οι ορμονες ειναι..ατιμο πραγμα Με το καλο !!!!!

[ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ]

ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ. ΤΟΥΣ ΛΕΩ ΠΩΣ ΝΟΙΩΘΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ Μ ΑΚΟΥΝΕ. ΠΟΣΟ ΑΝΑΓΚΗ ΕΧΩ ΝΑ ΜΑΛΑΚΩΣΕΙ ΛΙΓΟ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ...

[alkost]

βρε καλη μου,λογικο ειναι ολο αυτο που νιωθεις..απολυτα λογικο μη στεναχωριεσαι,να δεις που θα γεννησεις και ολα θα σου φαινονται παραδεισενια,και θα λες "τσαμπα στεναχωριομουνα και εσκαγα!!εχω ενα υπεροχο μωρακι"..

η μαμα μου προσφατα μου χαρισε εναν αδερφουλη ακομα και λογω του οτι ηταν 40,τη βοηθουσα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης,ημουν παρουσα σε ολες τις φασεις,και ειδα και σε εκεινη ολα αυτα τα συναισθηματα που περιγραφεις,παρ ολο που ηταν το 4ο παιδι....

πιστεψε με αυτο που θα παρεις στην αγκαλιτσα σου μολις γεννησεις θα σβησει ολα τα ασχημα που ενιωσες και νιωθεις και μονο χαρα θα φερει σε σενα και τον αντρα σου...

ευχομαι με το καλο,και με εναν πονο....

[pink]

και μενα φυσιολογικο μου φαινεταιεδω το σκεφτομαι και που δεν εχω γεννησει,ετσι σαν ιδεα και αγχωνομαι,δεν υπαρχει λογος ομως αφου τα πηγες μια χαρα ως τωρα,σιγουρα οταν δεις το μωρακι σου θα ανακουφιστεις και θα αποζημιωθεις

[marouli32]

gastroula μου δεν είμαι η πιό κατάλληλη για να σε συμβουλέψει για αυτό το θέμα καθότι δεν έχω βρεθεί ποτέ στη θέση σου αλλά ξέρω ότι είναι φυσιολογικά τέτοια συναισθήματα στις εγκυμονούσες ή σε όσες μόλις έχουν γεννήσει. Και φταίνε οι άτιμες οι ορμόνες. Μη φοβάσαι, όταν δεις αυτό το μικρό πλασματάκι που θα είναι δικό σου και θα σε έχει απόλυτη ανάγκη θα σου φύγουν όλες οι κακές σκέψεις. Θα το λατρέψεις. Είναι ευλογία που σου έστειλε ο Θεούλης αυτό το δώρο!

[El_ninio]

Να μην φοβάσαι τίποτα.

Κάθε μέρα σε φέρνει πιο κοντά στο μωράκι σου.

Αυτό που σε κλωτσάει όλο αυτον τον καιρό κάθε φορα που γελάς ή κινείσαι, είναι έτοιμο να σε γνωρίσει & πίστεψε με, θα χρωματίσει αλλιως τις μέρες σου

Να είσαι σίγουρη ότι το πρώτο του βλέμμα θα σε κάνει να ξεχάσεις οποιοδήποτε πόνο που μπορει να έχεις νιώσει.

Άλλωστε, που ξέρεις... μπορεί ο τοκετός να είναι εύκολος.

Όσο αφορά στη ζωη με το μωρό, δεν θα χρειαστεί να σου πει κανενας οτιδήποτε.

Εκείνο θα ξέρει ότι θα είσαι εκει & εσύ μετά από τις πρώτες κουραστικές (ομολογουμένως) μέρες, θα βρεις τους ρυθμούς σας και όλα θα πάνε καλά.

Καμια μας δεν ήταν ετοιμη για τις μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας:silly: αλλά το προσπαθούμε και αυτό, έχει σημασία.

Σου εύχομαι με έναν πόνο

[dallia]

Μην φοβάσαι κοπέλα μου! Όλες μας λίγο πολύ τα ίδια περνάμε! Κι εγώ είχα άγχος και πολύ φόβο! Αλλά τελικά τα κατάφερα κι έχω ένα θαυματάκι που με κοιτάει με κάτι μικρά ματάκια και λιώνω στην κυριολεξία!

Τα λόχεια είναι λιγάκι ζόρικα αλλά άκρως αντιμετωπίσημα! 2 μέρες στο σπίτι, προσπαθώ να προσαρμοστώ κι όλα καλά!!! Εδώ είμαι για ότι θες! Είναι όμορφη εμπειρία.. Ζήστο!!

[ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ]

ΜΑΚΑΡΙ ΒΡΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΝΑ ΝΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ. ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕΙ. ΕΧΕΙ ΒΑΡΥΝΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΩ ΤΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ? ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΝΟΙΩΣΩ ΑΛΛΙΩΣ.

[ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ]

dallia ΜΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΑΙΓΑ ΚΑΝΑ ΤΡΙΩΡΟ... ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!

[juliax]

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΗΝ DALIA ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ , ΜΕ ΗΡΕΜΗΣΕ ...

ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΕΧΩ ΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ ΕΓΩΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΛΕΩ 'ΤΟΣΕΣ Κ ΤΟΣΕΣ ΓΙΝΑΝΕ ΜΑΝΟΥΛΕΣ , ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ' (ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕ ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΕΠΙΑΣΕ! LOL )

ΘΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ Κ ΑΥΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΘΑ ΛΕΜΕ :ΠΩ ΠΩ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΟΛΟ Κ ΟΛΟ ? ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΓΥΡΟ ...!(ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ...)

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΒΟΗΘΗΣΑ ...

ΟΛΑ ΚΑΛΑΑΑΑ ΟΛΑ ΚΑΛΑ 8Α ΜΑΣ ΠΑΝΕ !!!

[xamiloblepousa]

juliax έγραψε:

ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΕΧΩ ΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ ΕΓΩΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΛΕΩ 'ΤΟΣΕΣ Κ ΤΟΣΕΣ ΓΙΝΑΝΕ ΜΑΝΟΥΛΕΣ , ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ' (ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕ ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΕΠΙΑΣΕ! LOL )

Θα συμφωνήσω...

Και εγώ το σκέφτομαι και έχω ακόμα καιρό μπροστά μου...

[Haroullini]

γαστρουλα μου, ολ'αυτα που νιωθεις ειναι απολυτα φυσιολογικα για καθε μανα που κοντευει να γεννησει! για αυτο μην σε ανησυχουν οι εννοιες,σκεψεις, γενικα ανησυχιες που σκεφτεται το μυαλουδακι σου. ολες οι μανες σκεφτονται και αγχωνονται την φαση του τοκετου αλλα μολις γεννηθει το αγγελουδι σου και το παρεις αγκαλιτσα θα τα ξεχασεις ολα! η μαμα σου και ο αντρας σου δεν σου δινουν σημασια που τους το λες για να μην δωσουν εμφαση σ'αυτα που λες. μην ανυσυχεις και ολα θα πανε καλα!

[seb]

και εγω στην ιδια κατασταση βρισκομε κανε υπομονη πιστευω πως ειναι καθαρα ορμονικο.στις 15 μπαινω στο μηνα μου κ εχω φτασει σε σημειο απο το αγχος να κοιμαμαι 2 ωρες το 24ωρο.εκει που παιρνω τα πανω μου μετα αντε παλι τα ιδια κ στο τελος τυψεις για τις σκεψεις που εκανα κ δωστου κλαμα.πιστευω με το χρονο θα σηνελθουμε

[KONNA]

dallia έγραψε:

Μην φοβάσαι κοπέλα μου! Όλες μας λίγο πολύ τα ίδια περνάμε! Κι εγώ είχα άγχος και πολύ φόβο! Αλλά τελικά τα κατάφερα κι έχω ένα θαυματάκι που με κοιτάει με κάτι μικρά ματάκια και λιώνω στην κυριολεξία!

Τα λόχεια είναι λιγάκι ζόρικα αλλά άκρως αντιμετωπίσημα! 2 μέρες στο σπίτι, προσπαθώ να προσαρμοστώ κι όλα καλά!!! Εδώ είμαι για ότι θες! Είναι όμορφη εμπειρία.. Ζήστο!!

NA ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ!!!!!!!!!!!:laugh: :laugh: :laugh:

gastroyla h dalia με κάλυψε!!!!!!!!

προσπάθησε να χαλαρώσεις για την πιο ωραια στιγμη-ξέρεις ποσες σε ζηλευουν?????????-με την καλη έννοια

[Foulinaki]

ΚΟΡΙΤΣΑΡΑ...δεν εισαι η μόνη που φοβαταιο και δεν εισαι μονη...λιγο αν χλαρωσεις θα δεις ποσοι ειναι γυρω σου και θα σε ακουσου και θα σε ηρεμησουν και πρωτα από ολα ο γιατρος σου...συζητα το φοβο σου και τα συναισθηματα σου μαζι του..ειναι νομιζω το πιο καταλληλο ατομο να σε ηρεμησει!!!ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΟΣΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΘΕΣ...ΕΞΑΛΟΥ ΟΛΕΣ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

[annoula30]

Έλα να κάνουμε παρέα...

Έτσι ακριβώς ένιωθα κι εγώ πρίν 9 ημέρες πού γέννησα...

Είμαι ήδη κλεισμένη μέσα εδώ και 1 χρόνο με την μικρή και τώρα είρθε και ο γιός μου πού είναι βρέφος...

Ξενυχτάω, κουράζομαι τρελλά με την μικρή, έχω και τις δουλειές του σπιτιού και δεν ζώ τίποτα απολύτως...

Όλη την ημέρα, κάθε μέρα, είμαι κλεισμένη μέσα σε 4 τοίχους, με 2 μωρά.

Δεν πάω πουθενά, δεν κάνω τίποτα για τον εαυτό μου.

Όλη την ημέρα ταίζω και αλλάζω μωρά.

Και ξυπνάω το επόμενο πρωί και ακολουθεί η ίδια ακριβώς ημέρα με την προηγούμενη.

Με έπιασαν τα ψυχολογικά μου αλλά ξέρεις τι σκέφτηκα ???

Θα μεγαλώσουν πού θα πάει και σιγά σιγά θα αρχίσω κι εγώ να ξεμυτίζω απ'το σπίτι.

Σκέφτηκα επίσης, πώς όταν ήμουν ελεύθερη, πρίν κάνω παιδιά, ήθελα παιδιά !.

Έβγαινα, περνούσα υπέροχα αλλά δεν με γέμιζε αυτό και ήθελα οικογένεια.

Και ο Θεός με ευλόγησε και απέκτησα !.

Τώρα θα με πιάνουν συνέχεια τα ψυχολογικά μου ???

Μωράκια είναι, θα μεγαλώσουν και θα βρώ τους ρυθμούς μου.

Θα πιάσω και μια δουλειά σε 3-4 χρόνια και ΤΕΛΕΙΑ !!!!!!!!!!!!

Μην απελπίζεσαι...

Θα μας βλέπουν όλες όσες προσπαθούν καιρό να γίνουν μανούλες και δεν μπορούν και θα μας κράζουν...

Τα μωρά μας, δεν θα είναι για πάντα μωρά.

Κι εγώ όταν βραδιάζει πέφτω τρελλά ψυχολογικά και σκέφτομαι παρανοικά πράγματα αλλά προσπαθώ να τα συζητάω με τον εαυτό μου και για να νιώθω καλύτερα.

Να είσαι σίγουρη πως στο μαιευτήριο όταν γεννήσεις θα πάθεις ένα ψιλο σόκ αλλά με τον καιρό θα περάσει.

Εγώ την περασμένη εβδομάδα που γέννησα, όταν με πήγαν στο δωμάτιο λέω "Ok και τώρα από πού πηδάνε ????????".

[ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ]

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΕΣ ΚΑΛΑ! ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΡΕΛΗ. ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΓΚΥΟΥΛΕΣ ΕΤΣΙ ΝΟΙΩΘΟΥΝ. ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΤΑ ΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΛΑΚΩΣΕΙ ΛΙΓΟ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΜΠΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ ΜΟΥ.