Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλημέρα σε όλες και καλή βδομάδα!

Αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα με το ένα από τα δίδυμα αγοράκια μου.

Είναι δύο χρονών και κοιμάται μόνο αν τον βάλω στο ριλάξ :blink: και τον κουνήσω λίγο :huh: ! Μόλις τον πάρει ο ύπνος τον μεταφέρω στο κρεββάτι του!

Έχω δοκιμάσει πολλές φορές να τον βάλω κατευθείαν στο κρεββάτι του αλλά δεν κάθεται! Σηκώνεται και πάει και μπαίνει μόνος του στο ριλάξ!!:S

Δε ξέρω πώς να του κόψω αυτή τη συνήθεια! Βέβαια εγώ φταίω που τον έμαθα έτσι :( αλλά τώρα τι κάνουμε? Τον Αύγουστο θα φύγουμε για διακοπές και με προβληματίζει αυτό. Πώς θα τον κοιμίζω?? Θα πρέπει να πάρω μαζί μου και το ριλάξ? Θα ταξιδέψουμε αεροπορικώς και δε νομίζω ότι μπορώ να πάρω πολλά πράγματα μαζί μου!!

Τι να κάνω??

Αφήστε που το ριλάξ όπου να' ναι θα σπάσει από το βάρος του!

Δημοσίευση

Αχ βρε Κυριακή...

Όντως πρέπει να είναι μεγάλο πρόβλημα...:dry:

Μάλλον το ριλάξ τον κάνει να αισθάνεται ασφάλεια,αλλά και πάλι,όσο μεγαλώνει δεν θα τον χωράει.

Απ'την άλλη είναι μικρούλης και δεν θα καταλάβει αν του πεις ''Είσαι μεγάλος πια για το relax και πρέπει να κοιμάσαι στο κρεβάτι σου''

Νομίζω οτι πρέπει να κάνεις κάτι παρόμοιο με τις μαμαδες που κόβουν την πιπίλα στα παιδάκια τους.Δηλαδή πέταξε το relax και πες του οτι θα πάρεις άλλο μια απο τις επόμενες μέρες.Βάλτον το βράδυ στο κρεβατάκι του,φίλα τον,διαβασε του παραμυθάκια.Αν του αρέσει η διαδικασία ύπνου νομίζω δεν θα έχεις πρόβλημα.(Πάντα με δεδομένο οτι ΔΕΝ υπάρχει relax)

Δημοσίευση

ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΙΣΩ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΛΛΗ. ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΙ ΣΙΓΟΥΡΙΑ! ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΣ ΟΛΛΗ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ! ΑΣΕ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΝΑ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ, ΝΑ ΝΥΣΤΑΞΕΙ. ΜΠΑΝΑΚΙ, ΓΑΛΑΤΑΚΙ, ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙ Κ.Τ.Λ.

Δημοσίευση

Νέλλυ και bell αυτό θα κάνω! Θα το εξαφανίσω και βλέπουμε..!

Savropinguinos το δικό μας είναι μέχρι 11 κιλά. Βέβαια ο Στέφανος είναι 13 κιλά και εφτακόσια γραμμάρια αλλά παρόλα αυτά τον σηκώνει ακόμη (περισσεύουν όμως τα πόδια του!)

Δημοσίευση

Όντως είναι κι αυτό ένα πρόβλημα. Εμένα η κόρη μου είναι περίπου 2,5 χρονών και για να κοιμηθεί ξαπλώνουμαι μαζί στο κρεβάτι, της τρίβω την πλάτη, την κουνάω, της λέω παραμύθια και πάει λέγοντας....Δοκίμασέ το κι εσύ μπορεί να πιάσει.

Δημοσίευση

egw lew na mhn to petakseis to rilax einai polu apotomo kai bieo phsteuw .tha sou pw ti ekane h mama mou gia na kopsw thn pipila ,kai mporeis na to kaneis kai esy gia to rilax .

mou eipai oti otan katalabei h pipila oti megalosa tha kopei giati den thn xriazome alo,eixai idi kopsei arketh monh ths kai m afhse na thn pipilaw mexri na tn kopsw entelos ,otan kopike thn ekripsa kai ths eipa oti den thelw pipila megalosa pia .

ayto mporeis na kaneis kai esei pirakseto ligo xalasetw etsi pou me to na kathete ligo akoma na xalasei entelos .pes tou oti to rilax tou katalabe oti megalose kai den to xriazete pia .kanton na niosei megalo kai dynato paidaki kai enthousiasou me auto .

aythn einai h dikia mou apopsh oti prepei na tou kopei me polu oreo tropo kai oxi me ,kata thn gnomh mou bieo ,na petaxtei etsi xoris na tou peis tipota .kalutera na perimeneis liges meres na xalasei mono tou afou to pirakseis para na niosei oti tou petakses kati polu agaphmeno .

panta lew thn dikh mou gnomh kai mono .filakia .

Δημοσίευση

Mirlitsa έτσι ακριβώς κοιμίζω τον αδελφούλι του, τον Σταύρο!

Το έχω δοκιμάσει και με τον Στέφανο αλλά δε κάθεται.

Αφροδίτη μου λες να το κάνω κάπως έτσι? Ίσως αν καταλάβει μόνος του ότι το ριλάξ χάλασε, να το πάρει απόφαση! Μετά όμως πώς θα κοιμάται αφού έχω δοκιμάσει διάφορους τρόπους και δε πιάνει κανένας :dry: ?

Δημοσίευση

Κυριακή καλημέρα, όντως είναι πρόβλημα, ή δική μου γνώμη είναι: όταν το παιδί λείπει από το σπίτι ή τελος πάντων στα κρυφά χάλασε το ριλάξ, σπάσε ένα σημαντικό μέρος του και όταν έρθει η ώρα του ύπνου και καθήσει θα πέσει και θα καταλάβει ότι χάλασε και εσύ μέσα στην έκπληξη να του πεις: αμαν έσπασε, χάλασε θα πρέπει να το πετάξουμε γιατί αλλιώς θα χτυπήσεις κλπ. Τότε ο μόνος διαθέσιμος χώρος για ύπνο είναι η κούνια ή κρεββάτι του!!

Μην το πετάξεις εν απουσία του και του πεις χάλασε γιατί δεν πιστεύω να αντιλαμβάνεται την έννοια: χάλασε!

Η πιπίλα είναι διαφορετική περίπτωση από το ριλάξ αλλά και εγώ την είχα κόψει όταν κοιμόταν και την έβαλα πάλι πλάι του και όταν ξύπνησε προσπάθησε να την βάλει στο στόμα αλλά αυτή έπεφτε έτσι είπε μόνος του ότι χάλασε και την πετάξαμε στα σκουπίδια. Βέβαια μου έλεγε να πάρουμε καινούργια και εγώ του έλεγα άλλη φορά και έτσι ξεχάστηκε!!

Το δικό μου πρόβλημα είναι ότι θέλει να κοιμάται στον καναπέ στο σαλόνι και όχι στην κούνια της και εμείς δεν μπορούμε να πετάξουμε τον καναπέ!!!! :silly:

Δημοσίευση

βρε Kyriaki78 καλα πως τον αντεχει το ρηλαξ? ?? δεν περισσευουν τα ποδια του?!ξερεις τι σκεφτομαι?μηπως του αρεσει που λικνιζεται? δοκιμασες να τον κουνησεις στο κρεβατι του μηπως πιασει αυτο? αλλιως,κρυψε το ρηλαξ τι θα κανει?καποια στιγμη θα κοιμηθει!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...