Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα σε όλους. Είμαι καινούρια στο site σας.

Έχω 3 παιδάκια. Το μικρότερο γεννήθηκε με ατρησία οισοφάγου. Μεγάλη ιστορία!!!Αποκατασταθήκαμε σχετικά πρόσφατα.

Άλλος με ατρησία στο forum??

Μαζεύω πληροφορίες γιατί γενικά στην Ελλάδα δεν υπάρχει μεγάλη ενημέρωση για το θέμα.

Σας ευχαριστώ.

Δημοσίευση

καλημερα κουκλα μου δεν ξερω προσωπικα τι ειναι αυτο αλλα η ξαδερφη μου γεννησε ενα αγορακι με τρυπα στον οισοφαγο παιδευτικαν πολυ μεχρι να αποκατασταθει εγχηρησεις κ.α ομως τωρα ειναι 10 χρονων ο μικρος και ειναι μια χαρα δεν εχει κανενα απολυτως προβλημα

  • 3 weeks later...
Δημοσίευση

Γεια σου και απο μενα!!λοιπον εγω ξερω την αδερφη ενος φιλου μου που γεννηθηκε με ατρησια οισοφαγου!θα σου πω οσα ξερω.οταν γεννηθηκε ελειπε καποιο κομματι του οισοφαγου και κατευθειαν το μωρο πηγε στο παιδων.της κανανε πολλες επεμβασεις,εμεινε αρκετους μηνες στην εντατικη σε πληρη αποστειρωση.η μαμα της ομως αποφασισε να την παρει σπιτι καποια στιγμη αλλα επεισης σε απολυτη αποστειρωση.και μπραβο της γιατι τα καταφερε!!τωρα η κοπελα ειναι 16χρονων.μεχρι τα πεντε της περιπου ετρωγε απο σωληνακι και οχι απο το στομα.εχει κανει πολλες επεμβασεις ,τωρα τρωει κανονικα απο το στομα αλλα νομιζω δεν μπορει να φαει μεγαλη ποσοτητα και επεισης δεν μπορει να κοιμαται τελιως ξαπλα,πρεπει να ειναι σχεδον καθιστη γιατι μπορει να πνιγει νομιζω!αυτα!!παντως ειναι υγειεστατη!!ευχομαι τα καλυτερα και σε σας!

Δημοσίευση

κοπελα μου εμεις τα ειχαμε πει και με μυνηματα......ο μικρος μου ειχε ατρησια με συρριγιο....αποκατασταθηκε τη δευτερη μερα της ζωης του και εχει κανει μια στενωση οταν ηταν 1 μιση μηνων.......προ ημερων πηγαμε και καναμε μια εξεταση και μας ειπε ο χειρουργος οτι ολα ειναι τελεια και να ξεχασουμε οτι ειχε το παιδι ατρησια.......

περα απο τη στενωση που ξεπεραστηκε.....δεν αντιμετοπισαμε καποιο προβλημα......ειμαστε απο τους τυχερους.....ειναι σαν φυσιολογικο παιδακι αλλωστε δεν ειναι;;;;;;;;;;;;η μονη αναμνηση μας ειναι η τομη μας!:)

  • 6 years later...
Δημοσίευση

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.ΕΙΜΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ forum.εχω μια κουκλα 3 μηνων που εχει ατρησια οισοφαγου.πρεπει να κανουμε επεμβαση δεν γνωριζω που ειναι καλυτερα για το κοριτσι μου.ξερει κανεισ>>??

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Πότε έχεις ΠΗΤ; Σου εύχομαι να πάνε όλα όπως τα θες και να έχεις μία εύκολη και γρήγορη γέννα 😊
    • Να σου ζήσει το αγοράκι σου κορίτσι μου!! Γερό και καλότυχο να είναι!! Και εγώ για vbac πάω και ανυπομονώ!! 
    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
    • Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...