Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα! Είμαι η Ράνια 27 χρονών και παρακολουθώ ανελλιπώς το φόρουμ από τον 3ο μήνα της εγκυμοσύνης μου.Θα ήθελα να σας διηγηθώ κι εγώ την ιστορία της γέννας μου, που για μένα ήταν η πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής μου. Λοιπόν, είναι Κυριακή 29 Μαρτίου και είμαι σπίτι με τον άντρα και την πεθερά μου, η οποία ήρθε για να με βοηθάει 10 μέρες πριν και για να παρευρίσκεται στη γέννα.Όλη τη μέρα είμαι κάπως, νιώθω περίεργα και το βράδυ αυτό κορυφώνεται. Κάθομαι στην κουζίνα και τρώω 3 κομμάτια μουσακά από το μεσημέρι: blush:. Αφού τρώω πάω στο κρεβάτι και νιώθω χάλια, αρχίζω να κλαίω και να μου φταίνε όλα. Έρχεται κι ο άντρας μου και ξαπλώνει. η ώρα 11 παρα.το πορτατίφ ανοιχτό. μου λέει δε θα το σβήσεις;του λέω όχι ακόμα .ξαφνικά στο εντελώς ξεκάρφωτο όμως, του λέω Παντελή, ο χρόνος τελείωσε, δεν έχει άλλο και σβήνω το φως. κι εκεί που ο σύζυξ έχει κοιμηθεί κι εμένα μόλις που πάει να με ζαλίσει ο ύπνος (καθότι 39 εβδομάδων, με καούρες, δύσπνοια και το μωρό να κάνει πάρτυ μεταμεσονύχτιο), νιώθε ένα κλουφ! και ώσπου να διερωτηθώ αν κατουρήθηκα και τι ζεστό είναι αυτό που τρέχει, συνειδητοποιώ ότι μου σπάσαν τα νερά.11 και 10 τη νύχτα. Πετιέμαι όρθια και λέω, Παντελή, σήκω, σπάσαν τα νερά. από εκείνη τη στιγμή και μέχρι τη στιγμή που γέννησα, ο άντρας μου ένας βράχος δίπλα μου, σε πλήρη εγρήγορση. με περιμένει στην πόρτα με τα πράγματα και εγώ τρέχω πανικόβλητη, με το εσώρουχο στο χέρι, φωνάζοντας ότι τρέχουν τα νερά και θα λερώσω τα χαλιά!!! η πεθερά μου με κυνηγάει από πίσω για να με προλάβει. τελικά ντύνομαι και φεύγουμε. Φτάνουμε στο μαιευτήριο, γίνεται ο καλλωπισμός και η εισαγωγή στο δωμάτιο ωδινών και τοκετού .εγώ χαμπάρι από πόνο, τίποτα,η μαία λέει διαστολή 2 εκατοστά. Έρχεται ο γιατρός μετά από λίγο, τα ίδια. Μου λέει θα γεννήσεις αύριο μεσημέρι ή και απόγευμα, ο τράχηλος είναι ανώριμος. Μου βάζουν ορό και μια μικρή ποσότητα τεχνητών πόνων.

Οπότε σε καμιά ώρα, αρχίζουν οι πόνοι, οι οποίοι δυναμώνουν και τελικά γίνονται ανά 3 λεπτά, ανυπόφοροι, και εγω να μην μπορώ να κάνω ένα διάλειμμα. Εν τω μεταξύ έχω δηλώσει εξ αρχής ότι δε θέλω επισκληρίδιο. Η μαία-ο Θεός να την έχει καλά-να με βοηθάει με τις αναπνοές και να με ενθαρρύνει αλλά να με παρακαλάει να το ξανασκεφτώ για την επισκληρίδιο, γιατί εγώ χανόμουν από τους πόνους. Μέσα στη θολούρα μου είδα ένα κεφάλι μπροστά μου και αρπάχτηκα από τα μαλλιά-ήταν του άντρα μου, ο οποίος παρακολούθησε όλο τον τοκετό κρατώντας μου το χέρι. Μετά από 4 σχεδόν ώρες ωδινών και τη διαστολή ούτε 4 εκατοστά, λέω στον άντρα μου τρέχα να φέρεις αναισθησιολόγο, δεν αντέχω άλλο. Προσπάθησε να με κρατήσει λίγο ακόμα, αλλά δεν την πάλευα. Οπότε έρχεται η κυρία αναισθησιολόγος, από τον ύπνο, και μου χτυπάει την ένεση και με παίρνουν τα αίματα ποτάμι! Να μη σας τα πολυλογώ, σε δέκα λεπτά με έπιασε και ήμουν οκ! κι ενώ σε σε 5 ½ ώρες είχα 4 εκατοστά, σε μιάμιση ώρα είχα τελεία διαστολή! Κατά τις 7 και κάτι έρχεται ο γιατρός μου και μου λέει είμαστε έτοιμοι, ξεκινάμε για τις εξωθήσεις! Στο μεταξύ, η επισκληρίδιος έχει περάσει και τα νιώθω όλα κανονικά! σπάνε το κρεβάτι, μου δένουν τα πόδια και…πάμε! Κορίτσια μου, 7.30 ξεκίνησα να σπρώχνω, με 5 εξωθήσεις από 3 ανάσες η καθεμιά και με ελάχιστα διαλείμματα ανάμεσα, στις 30 Μαρτίου, στις 8 ακριβώς το πρωί, μου έβαλαν στα χέρια μου την μικρή ένοικο της κοιλιάς μου: την δυναμική και τσαχπίνα μπέμπα μου! Το μόνο που μας ανησύχησε και ευτυχώς ο γιατρός μας το είπε μετά, είναι ότι η μπέμπα είχε τυλιχτεί ολίγον με το λώρο, αλλά όλα οκ!απλά δεν μπόρεσε να τον κόψει ο άντρας μου, που τόσο το ήθελε! Αυτή είναι η εμπειρία μου! Ευχαριστώ που μου κρατήσατε συντροφιά σε όλη την εγκυμοσύνη αλλά και τώρα!φιλιά!

Δημοσίευση

πωπω..φοβερή εμπειρία! Απιστευτο το ότι ένιωθες πως η ώρα πλησίαζε! Με αφήνει έκλπηκτη!Τελικά όλες, λίγο πολύ διαισθανόμαστε πως η ώρα πλησιάζει..ναναι οι ορμόνες που εκρίνει ο πλακούντας ο οποίος αρχίζει να γερνάει; Ναναι τα μικροπονάκια που ενώ περνάνε ανέπαίσθητα πας προετοιμάζουν υποσυνείδητα;; Ποιος ξέρει!Πάντως να σου ζήσει η μπεμπούκα σου!! Ναναι πάντα γερή και ευτυχισμένη!!!:)

Δημοσίευση

ελα μωρέ ..και χωρίς επισκληρίδιο δεν είναι κανένας τρομερός και φοβερός πόνος!!εντάει πονάει η γέννα αλλά παλευεται η κατάσταση!Λίγο με φωνές, λίγο με φάρμακα κάτι γίνεται! άλλωστε την ώρα της γέννας, όταν δηλαδή πλέον σπρώχνεις ο πόνος δεν είναι τόσο έντονος αλλά και δεν διαρκεί και πολύ! Το παλούκι είναι πριν τις εξωθήσεις!Αλλά όπως είπα κ πριν παλευεται..!

Όπως και ναχει βέβαια το αποτέλεσμα είναι που μετράει!:)

Δημοσίευση

Κοριτσάκια σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας, και εσείς να δείτε τα μωράκια σας όπως επιθυμείτε, γερά πάνω απ' όλα και τυχερά!κι εσείς που περιμένετε παιδάκι, με το καλό, κι εσείς που το θέλετε πολύ, χαλαρά κι έρχεται!ελπίζω να τα λέμε συχνότερα!θα χαρώ να συναντηθούμε θεσσαλονικιές!

as1cETq0g410015MzAwMjA2NHwwMDczMDVkfFRvIHByaWdraXBpc3Nha2kgbWFzIGVpbmFp.gif

Δημοσίευση

Celeste έγραψε:

Στο μεταξύ, η επισκληρίδιος έχει περάσει και τα νιώθω όλα κανονικά! σπάνε το κρεβάτι, μου δένουν τα πόδια και…πάμε!

τελικά αυτό με τα πόδια θα μου το εξηγήσει κάποιος?!! σου δένουν τα πόδια για να γεννήσεις?

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Και γω με καισαρική θα πάω, για τον ίδιο λόγο @eva96.  @melitiniღ, βάλε προτεραιότητες. Ας πούμε το ριλάξ δεν νομίζω πως θα το χρησιμοποιήσεις άμεσα. Εγώ δηλαδή τον έβαλα τον μικρό μας στο ριλάξ όταν ήταν 3 μηνών περίπου. Όταν δεν ήταν στην κούνια του (ή στην αγκαλιά μας!) ήταν στην καλαθούνα/πορτ μπεμπέ αραχτός και λάιτ! Σωστή σκέψη από νωρίς ο αποστειρωτής. Εγώ η έξυπνη πίστευα πως θα κάνω αποκλειστικό θηλασμό και δεν είχα πάρει αποστειρωτή. Όταν λοιπόν επιστρέψαμε σπίτι έφαγα φρίκη με την κατσαρόλα και την αποστείρωση και μήπως κάνω κάποιο λάθος στην αποστείρωση και πάρει κανένα μικρόβιο το παιδί. Ευτυχώς αυτό κράτησε πολύ λίγο. Τον αγαπημένο μου αποστειρωτή δεν τον έχω αποχωριστεί καθόλου. Παρόλο που ο μικρός πια είναι 2 ετών, που και που του αποστειρώνω τα μπιμπερό του κυρίως για την αποφυγή των οσμών που (νομίζω) πως έχουν τα μπουκάλια. Να κάνετε καλή επιλογή και στα αφρόλουτρα και τις κρέμες (αλλαγής και ενυδατικές). Εγώ είχα γεννήσει ιδιωτικά και μας έδωσαν πολλά δείγματα από διάφορες εταιρείες. Προτίμησα τα φαρμακευτικά και μέχρι στιγμής έχω μείνει ευχαριστημένη.
    • Ναι από την αρχή φαινόταν ότι θα είναι μικρό μωρό οπότε έπαιξε κ αυτό τον ρόλο του. Αχ αυτές τις λίγες μέρες περιμένω κ γω να περάσουν.. Θέλει υπομονή!  Δεν ξέρω να σου πω για τις συσπάσεις γτ από την αρχή είχα 2 στο 10λεπτο δηλαδή 2:00 το μεσημέρι. Στη γιατρό πήγα 6 το απόγευμα κ ήταν ήδη 3λεπτες. Δεν ξέρω πως μετράνε τη διαστολή πάντως η μαία μου έβαλε 3 δάχτυλα. Δεν μου είπε αν έχω διαστολή μ είπε ότι εξαληφθηκε ο τράχηλος. Όταν πήγα ιασω μου βάλανε όρο και ήταν σαν να μην είχα μετά δλδ 7:30 - 8 το απόγευμα λες κ οι συσπάσεις είχαν φύγει. Ή τουλάχιστον εγώ δεν τις μετρούσα! Δεν ξέρω πως έγινε. Έπρεπε να πάει 9 το βράδυ γτ είχα φάει στις 3 και δεν γινόταν νωρίτερα η επισκληριδιος. 
    • Ευχαριστώ πάρα πολύ! Διάβασα και τα δικά σου πως περνάς και πως σκέφτεσαι ώρες ώρες και να ξέρεις ταυτίστηκα με κάποιες σκέψεις σου... Δεν είσαι μόνη! θα σου πω πως όλα γίνονται σιγά σιγά.. Όλοι θέλουμε να έχουμε τη Σειρά μας, να είναι όλα έτοιμα, τακτοποιημενα, ρυθμισμένα, "ιδανικά" με άλλα λόγια και να γεννήσουμε χωρίς σκοτούρες αλλά δεν βγαίνει πάντα και δεν είναι κακό. Είναι απλά διαφορετικό. Εγώ τον πρώτο στο αυτοκίνητο τον έχω από την πρώτη μέρα στη θέση του συνοδηγού με κλειστό αερόσακο όπως προβλέπει ο νόμος. Οπότε ένας ενήλικας με 4 παιδιά χωράνε σε ένα αμάξι έστω κ έτσι αν χρειαστεί να τους πας κάπου.  Μόνο τη χάρη μου έκανε! Ευτυχώς είχε 26 ο μήνας κ είναι όντως ωραία!   
    • Ναι μωρέ λίγο πρόωρο αλλά οριακά! Μια μέρα μετά αν γενναγες θα θεωρούνταν τελειομηνο σκέψου! Οπότε για λίγο θα μείνει θερμοκοιτίδα, όλα καλά θα είναι σε λιγες μέρες θα την έχετε μαζί σας ☺️ Βγήκε και λίγο μικρούλι στα κιλά ε, ίσως παίζει ρόλο κι αυτό! Σε λίγες μέρες θα πάρει τα πάνω της και θα την έχετε σπιτάκι❤️ Εγώ ένα πράγμα αναρωτιέμαι μόνο, από το μεσημέρι που είχαν φτάσει στο 3λεπτο πώς καθυστέρησες τη γέννα μέχρι τις 9 το βράδυ;; Γίνεται αυτό;;
    • Καλησπεραα να σου ζήσει η μικρούλα!!!🩷🩷 Χαίρομαι που τουλάχιστον γέννησες σε ωραία ημερομηνία (26/01/26) επειδή έλεγες ότι είχες κόλλημα με τους αριθμούς 😁😁
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...