Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κορίτσια γειά σας!

Μου πήρε λίγο καιρό να μπω αλλά οι υποχρεώσεις μου είναι ¨διπλές¨ τώρα πια! Έχω ένα γλυκό μπελά στην ζωή μου που μου αντλεί όλο τον χρόνο χωρίς να το καταλαβαίνω καν. Ακούστε λοιπόν την δική μου γλυκειά ιστορία γέννησης του γιόκα μου.

Στις 11 Μαίου θα έμπαινα στον μήνα μου και έτσι αποφάσισα να σταματήσω έστω και αργά την δουλεία μου την Παρασκευή στις 9 Μαίου. Χαιρέτησα όλους τους συνάδελφους στην δουλειά και γύρισα στο σπίτι μου με σκοπό τις επόμενες μέρες να ξεκουραστώ όσο μπορώ, και για ένα μήνα μέχρι να έρθει το μωράκι μου να ασχοληθώ με όλες τις λεπτομέρειες που δεν είχα προλάβει να κάνω πιο πριν και αφορούσαν τον ερχομό του αγγέλου μου.

Την Παρασκευή το βράδυ ξαπλώνω λοιπόν ωραία και καλά στο κρεβατάκι μου και μετά από 10 λεπτά νιώθω ότι μου σπάνε τα νερά.

Αποκλείεται σκέφτηκα. Συγκεντρώσου....... Δέσποινα είναι πολύ νωρίς, ούτε στο μήνα σου δεν μπήκες. Τα νερά όμως γίνονταν όλο και πιο πολλά και έτσι πήρα τον γιατρό μου όπου μου είπε να πάω στο ΜΗΤΕΡΑ γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα γεννούσα!

Μόλις έφτασα στο ΜΗΤΕΡΑ με πήραν για τον κλασικό καλωπισμό. Εγώ τελίως μουδιασμένη και πραγματικά δεν το είχα καλοπιστέψει, αφού θυμάμαι ότι έλεγα στον νοσοκόμο ότι δεν είμαι σίγουρη αν μου έχουν σπάσει τα νερά γιατί είναι νωρίς.

Ήρθε η μαία μου και με εξέτασε και βεβαιωθήκαμε ότι τα νερά είχαν σπάσει και ότι είχα μπει στην διαδικασία τοκετού. Το θέμα ήταν ότι το μωράκι μου ήταν ακόμα ψηλά, και δεν είχα καθόλου διαστολή. Οπότε μετά από λίγες ώρες μου κάνανε τεχνητη πρόκληση μπας και κάνω διαστολή. Η μαία συνέχεια μου πίεζε την κοιλιά προς τα κάτω, μπας και ο πεισματάρης ο γιος μου αποφασίσει να κατέβει λιγάκι. Αυτός πείσμα.... εκεί να ταλαιπωρήσει την μανούλα (θα μεγαλώσει όμως και θα του το χτυπάω σαν γνήσια Ελληνίδα μάνα)! Δεν κατάλαβα καν πως είχε φτάσει μεσημέρι Σαββάτου και εγώ ακόμα προσπαθούσα να γεννήσω. Είχα κουραστεί και ζητούσα από τον γιατρό να κάνω καισαρική. Μετά από 13 ώρες πόνους ευθανασία ήθελα να ζητήσω αλλά η λογική επικράτησε. Ο γιατρός μου είπε ότι μια και οι παλμοί του μωρού είναι καλοί θα το παλεύαμε για λίγο ακόμα και μετά βλέπαμε πάλι. Ο νεαρός κύριος ατάραχος μέσα στην κοιλιά της μανούλας!!!! σιγά μην ήθελε να βγει.

Μετά από καμιά ώρα ο γιατρός μου είπε ότι ήμουν σχεδόν έτοιμη αλλά έπρεπε να σπρώξω όσο περισσότερο μπορώ στην αίθουσα τοκετού και θα βοηθούσε και εκείνος. Από εκείνες τις στιγμές δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα, ούτε καν τους πόνους αλήθεια, θυμάμαι μόνο ότι κάποια στιγμή ένιωσα τον γιατρό να βγάζει το μωρό και αμέσως να ακούω το κλάμα του! Δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Σαν να μην είχα περάσει την παραμικρή ταλαιπωρία. Τον πήρα στην αγκαλιά μου και ήθελα να σηκωθώ από την θέση μου (και αλήθεια θα μπορούσα να το κάνω!) και να τον πάρω να πάμε στο σπίτι μας με τον μπαμπά του και να μείνουμε εκεί μαζί για πάντα. Νομίζω ότι ήταν το πιο όμορφο μωρό του κόσμου! Και μάλλον ήταν! Ητάν το μωρό μου. Μελανιασμένο, ταλαιπωρημένο μετά από τόσες ώρες, ζαρωμένο και..... θεικά όμορφο!!!!

Δεν ξέρω πως είναι στον δεύτερο ή στον τρίτο τοκετό. Αλλά η στιγμή της γέννησης του πρώτου σου παιδιού νομίζω ότι είναι ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ και αναντικατάστατη. Τώρα ξέρω ότι έχω ζήσει την τελιώτητα! Τώρα όταν τον κοιτάζω στα μάτια και τον έχω αγκαλιά ξέρω γιατί γεννήθηκα και γιατί θέλω να συνεχίσω να ζω.

Τεράστιο post και θα σας κούρασα. Και να σκεφτήτε ότι αυτά είναι τα λιγότερα που έχω να πω.

Φιλιά σε όλες!

Δημοσίευση

Νομίζω ότι ήταν το πιο όμορφο μωρό του κόσμου! Και μάλλον ήταν! Ητάν το μωρό μου. Μελανιασμένο, ταλαιπωρημένο μετά από τόσες ώρες, ζαρωμένο και..... θεικά όμορφο!!!!

Δεν ξέρω πως είναι στον δεύτερο ή στον τρίτο τοκετό. Αλλά η στιγμή της γέννησης του πρώτου σου παιδιού νομίζω ότι είναι ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ και αναντικατάστατη. Τώρα ξέρω ότι έχω ζήσει την τελιώτητα! Τώρα όταν τον κοιτάζω στα μάτια και τον έχω αγκαλιά ξέρω γιατί γεννήθηκα και γιατί θέλω να συνεχίσω να ζω.

αυτα τα λογια σου νομιζω τα λενε ολα.....περιγραφουν τοσο γλυκα το μεγαλειο που εζησες.... να σου ζησει κουκλα μου,γερο και τυχερο να ναι στη ζωη του!!!!!!

Δημοσίευση

despog έγραψε:

Δεν ξέρω πως είναι στον δεύτερο ή στον τρίτο τοκετό. Αλλά η στιγμή της γέννησης του πρώτου σου παιδιού νομίζω ότι είναι ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ και αναντικατάστατη. Τώρα ξέρω ότι έχω ζήσει την τελιώτητα! Τώρα όταν τον κοιτάζω στα μάτια και τον έχω αγκαλιά ξέρω γιατί γεννήθηκα και γιατί θέλω να συνεχίσω να ζω.

Δημοσίευση

ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ Ο ΜΙΚΡΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΤΣΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ.ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΚΟΠΕΛΕΣ ΟΤΑΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΟ ΠΩΣ ΓΕΝΝΗΣΑΤΕ ΤΟ ΛΕΤΕ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ...ΜΑΚΑΡΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΟΠΛΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΕΣ ΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΕΣ.

Δημοσίευση

ΑΧ ΤΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ!!:) ΚΑΙ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΣ!!:P ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ Η ΑΓΟΡΙΝΑ ΣΟΥ!!:):P ΝΑ ΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΓΕΡΟΣ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΟΥΛΗ ΣΟΥ ΠΑΝΤΑ ΓΕΡΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΣΤΕ!!:P

Δημοσίευση

Συμφωνω κι εγω οτι η περιγραφη σου ηταν πολυ ωραια και απιστευτα συγκινητικη...εμας που δεν εχουμε παιδακι μας κανει να λαχταραμε ακομα πιο πολυ το θαυμα αυτο,μας ταξιδεψες!Να σου ζησει κοπελα μου το παιδακι σου!!!Να ναι παντα γερο κι ευτυχισμενο στην ζωουλα του!!!Να εχεις παντα μια υγιη χαρουμενη κι ευλογημενη οικογενεια να τους χαιρεσαι!Φιλακια πολλα!!!

Δημοσίευση

Συγχαρητήρια κοπέλα μου!!!

Να σου ζήσει ο μικρός θεούλης σου και καλή λοχεία να έχεις!:laugh:

Να ρωτήσω κάτι; Επισκληρίδιο δεν έκανες ή εγώ δεν το κατάλαβα;:unsure:

Τα posts με ιστορίες τοκετού είναι τα καλυτερά μου!!:lol::lol:

Άντε να γεννήσετε και οι υπόλοιπες να έχω να διαβάζω πολλά πολλά!!!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Όχι,έκανα κανονικά..Μ πήρε το νηστείας,ηπια το ζαχαρονερο έμεινα εκεί..δεν επιτρεπόταν τπτ εκτός από νερό κ ανά μια ώρα αιμοληψια...
    • Χαχα ωραία τα unicorn babies ✨🌸 Λοιπόν εδώ η μικρή 2μηνων + κάτι ημερών πια, τη νύχτα είναι όπως ήταν ο δικός σας! 2-3 αφυπνίσεις και γενικά καλά πάει για την ώρα.  Το θέμα είναι την ημέρα που θα πρέπει να δοκιμάζω διάφορα για να κάνει τα naps της και ότι πλέον παρατηρήσαμε ότι για να την πάρει ο ύπνος ξεσπάει για κάποια ώρα σε κλάμα. Ενδεχομένως να περνάει και το λεγόμενο purple crying τώρα γιατί πραγματικά γίνεται μελιτζανι όταν κλαίει 😟😅. Το βράδυ μπορεί να ξεκινήσω τη διαδικασία με θηλασμό χαλάρωση στο κρεβάτι κατά τις 8 και τελικά να την πάρει με τα κλάματα κλπ στις 9+ με 10 ο ύπνος μια και καλή. Πρόγραμμα εννοείται στη φάση που είμαστε δεν παίζει αλλά φροντίζουμε χαμηλά φώτα από τις 6 και μετά και απλά φροντίζω το πρωί μέχρι τις 8+ να χει σηκωθεί για την ημέρα να θηλάσει και να κάνει το πρώτο nap της μέρας. Από τον 4ο και μετά θα βάλω κανονικά πρόγραμμα αν και με το sleep regression δεν ξέρω πως θα πάει.  Είναι πολύ κουραστικό αυτό με το κλάμα πάντως, δηλαδή ακούω κάτι φίλες να λένε ότι το μωρό τους νυσταζε και απλά κοιμόταν, και μου φαίνεται εξωπραγματικό! Εμείς παλεύουμε για να κοιμηθεί με όσο λιγότερο δράμα γίνεται 🤣 Αλλά και πάλι ελπίζω πως θα αλλάξει αυτό! 
    • Ααα οκ γιατί έχω είχα κανει μια φορά μετά την καμπύλη ζαχαρου άλλη μέρα όμως και έκανα μια μικρή  πήγα στο μικροβιολογικό έδωσα αίμα νηστείας και μετά ήπια ένα ποτήρι γάλα έφαγα 2 φρυγανιές και μετά στην ώρα ξανά έδωσα αίμα και έφυγα νομίζω κάτι παρόμοιο σου έκανε 
    • Έτσι τη λένε απλώς.. επειδή γντ νωρίτερα...κανονική είναι 
    • Σ' ευχαριστώ κορίτσι μου που μπήκες στον κόπο να μου απαντήσεις! ♥️ Έτσι είναι το μωράκι συνεχώς αλλάζει, (πέρα από το κλάμα που παραμένει το ίδιο χαχαχα, αλλά κι αυτό θα αλλάξει πιστεύω).  Όσον αφορά το μπιμπερο, επειδή έφτασα σε σημείο υπερκόπωσης από την κούραση και το 24/7 ενασχοληση με τη μπέμπα που έχει τα ζόρια της η γλυκουλα κι η οποία είναι ολημερίς σχεδόν πάνω μου, είπα να το εισαγουμε πάλι ακόμη και φόρμουλα μια φορά τη μέρα ώστε να το μάθει και να μπορώ να ξεκουραστώ λίγο ή αν λειψω να μην το έχω άγχος ότι θα πεινάσει και θα ξεσηκώσει τον κόσμο. Από την άλλη ξέρω ότι οσο περνα ο καιρός θα αντέχει λίγο παραπάνω και θα ηρεμήσει κάπως γενικώς (ελπίζω δηλαδή 😅)  Ο θηλασμός μου έχει εδραιωθεί όλα οκ είναι. Αν τώρα δεν θελήσει ποτε μπιμπερο οκ θα το αποδεχτώ κι αν χρειαστεί άμεσα υπάρχει και η λύση με σύριγγα και έτσι κι αλλιως μετά θα μπορεί να πίνει και σε ποτήρι όταν θα μπούνε οι τροφές. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...